ប្រភពខ្លះអះអាងថា ទាវឆាន កើតឡើងក្នុងគ្រួសារត្រកូល យេន​ នៅក្នុងភូមិ Mu’er នៃស្រុក Bingzhou ខេត្ត Shanxi សព្វថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែ​ដោយសាររូបសម្រស់ទាវឆាន ​ត្រូវបានជ្រើសរើសហាត់ការ​ជាស្នំក្នុងរាជវាំងហានតាំងតែពី​វ័យ​១៥ឆ្នាំ​ ជាកន្លែងដែលនាងបាន​ល្បីឈ្មោះថា មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងចំណោមបុរសមានអំណាចនានា ​ដោយសារពាក្យ​សុសសាយ​ពីសម្រស់និងភាពទន់ភ្លន់គ្មានគូប្រដូចរបស់នាង។

ទោះយ៉ាងណា ការសោយទិវង្គតរបស់អធិរាជ Han Ling នៅឆ្នាំ ១៨៩ A.D. ហើយដែលរាជវង្សហានបានបែកបាក់ ក្រុមមេទ័ពធំបានប្រទូស្តរាយជាបន្តបន្ទាប់ ញ៉ាំងឱ្យស្ថានការណ៍នយោបាយ​គ្មានសន្តិសុខ រាជវង្សនិងអ្នកវាំងត្រូវនិរាសខ្ចាត់ខ្ចាយ។

ទាវឆានត្រូវបានទទួលចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយមន្ត្រីឈ្មោះ វ៉ាង យុន Wang Yun ដែលធ្លាប់ជាជំនិតព្រះចៅអធិរាជ។ ​

ដោយសារ​រាជបល្ល័ង្កមិនគង់វង្ស​ស្ថិតស្ថេរនៃរជ្ជកាលចុងបញ្ចប់របស់ហាន សង្គ្រាម​បានបណ្តេញ​ទាយាទចុងក្រោយ​ឱ្យនិរាសពីរាជធានី រហូតទាល់តែស្តេចសង្រ្គាមបីអង្គបានលេចចេញជារូបរាងឡើង មានឥទ្ធិពលរឹងមាំមិនចាញ់មិនឈ្នះគ្នា​ដូចក្នុងនិទាន​នគរទាំងបី(សាមកុក)។

និទានស្នេហ៍ដ៏ស្មោះសរ និងការបូជា​ជាវីរនារីរបស់ទាវឆាន ក៏បានចាប់ផ្តើមឡើងក្នុងសម័យកាលនៃការជាប់គាំង ដែលគេស្គាល់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រថា ជានគរទាំងបី Three Kingdoms នោះឯង។

មុនអ្វីបង្អស់ ទាវឆានត្រូវបាន​គេដឹងថាមានវីរៈភាពក្នុងការកម្ចាត់ស្តេចចម្បាំងដ៏កាចសាហាវម្នាក់ឈ្មោះ តុង ជួ Dong Zhuo ដែលល្បីល្បាញ​ពីរឿងយង់ខ្នង និងល្មោភកាមគុណផុតលេខ។ ទោះណាជាជននេះ ចូលវ័យជរាមាន​អាយុជាង៦០ប្លាយ នៅតែកសាងអាណាចក្រស្នេហ៍ដ៏ស្មោកគ្រោក ​ចម្ងាយ​មិនឆ្ងាយពីរាជធានី​ដោយ​បង្កប់នូវស្រីស្នំ​ក្មេងជំទង់ៗប្រមាណ​បី​រយ​នាក់។ តុង ជួ បានបញ្ជាឱ្យបង្ខំ​ស្រីស្អាតទាំងអស់មករស់នៅចាំបម្រើតណ្ហា​ខ្លួន ដោយ​បានកាប់​សម្លាប់បណ្តា​បុរស​ទាំង​អស់ណា ​ដែលមានប្រវត្តិ​ទាក់ទង​នឹង​ពួកនាង​។ សូម្បីតែអធិរាជអាយ៉ងវ័យក្មេង​ជាទាយាទចុងក្រោយ​របស់រាជវង្សហាន ក៏ស្អប់អំពើ​អាងអំណាចផុតលេខរបស់តុង​ជួ ដែរ ជានិច្ច​ជាកាលបានរកគ្រប់វិធីនិងមន្ត្រីណាដែលមានភាពភក្តីឱ្យកម្ចាត់ជននេះ។

ក៏ប៉ុន្តែដោយសារតុង ជួ ​មានលីពូ Lü Bu ដែលជាកូនធម៌ មកចាំ​ជាមេអង្គរក្សគ្រប់ពេលវេលា គ្មានអ្នកណា​អាចប៉ះពាល់តុង ជួ បានមួយសរសៃសក់ឡើយ។

ដោយភាពស្មោះត្រង់របស់ខ្លួនចំពោះហាន មន្ត្រីវ៉ាង យុនដែលជាឪពុកធម៌នៃទាវឆាន បានគេងមិនលក់ បាយមិននឹក​ទឹកមិនឃ្លាន រហូតដល់ស្គមរីងរៃ​ព្រោះតែមិនអាចទ្រាំមើល​នគរនិងស្តេចត្រូវតុង ជួប្រមាថ។ នៅយប់មួយ ទាវ ឆាន បានចេញមកសួនច្បារក្នុងវិមានវ៉ាង ហើយបានបួងសួងដល់ទេពធីតានៃព្រះចន្ទបង្ហាញឆន្ទៈក្នុងការធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងតាមដែលនាងអាចធ្វើបាន ដើម្បីជួយឪពុកធម៌របស់នាងឱ្យមាន​សុខភាពកាយនិងចិត្ត​ឡើងវិញ។

ការអធិដ្ឋានរបស់នាងត្រូវបានស្តាប់ឮដោយវ៉ាង យុន​ដែលជាឪពុកធម៌ ដូច្នេះព្រឹកបន្ទាប់ វ៉ាង យុន​បានកោះហៅកូនស្រីមកចរចា។

«ឱកូនអើយ! តើពាក្យ​ដែលនាង​សន្យានឹងព្រះខែឯសួនឧទ្យាននោះពិតទាំងអស់ឬអ្វី?»

ទាវឆានតបឆ្លើយ​ដោយមិនបង្អង់ថា៖

«ជម្រាប​លោកឪពុកធម៌ជាទីសក្ការៈដឹងគុណស្មើជីវិត! នាងខ្ញុំមិនមាន​ស្តាយត្រង់ណានូវសន្យាទាំងនោះឡើយ! ចូរពុកវាចាចេញនូវឧបទ្រុបទាំងអស់ក្នុងទ្រូង កូនស្រីនឹងរងជំនួសបានជាមិនខានដោយយកសង្ខារមកប្តូរ!»

វ៉ាងយុនឮហើយងក់ក្បាលច្បូតចង្កាអរគុណទេវតាមេឃដីថា នគរមានសង្ឃឹម​វិញមិនខានព្រោះឧបាយកលមួយបានលេចឡើងក្នុងគំនិតរួចជាស្រេច។

បុរសចំណាស់ក៏ឧទានទៅកាន់ស្រីថា៖

«ចូរនាង​ក្រោកមកក្បែរឪពុក ព្រោះការណ៍នេះមិនអាចធ្លោយធ្លាយឮដល់អ្នកណាម្នាក់ទៀតបានដាច់ខាត! ក៏ជាកិច្ចសង្គ្រោះរាជវង្សនិងរាស្ត្រផងទាំងនគរបាន!»

ពេលកុលនារីមកក្បែរហើយ​ ឪពុកខ្សឹបឡើងថា៖

«នាង​ដឹងទេទាវឆាន​ដ៏ល្អស្មើបុប្ផា! បន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់អធិរាជ Ling of Han ក្នុងឆ្នាំ ១៨៩ ឧត្តមសេនីយ៍ He Jin បានបញ្ជាឱ្យតុងជួ ដឹកនាំកងទ័ពមកក្នុង Luoyang ដើម្បីសង្គ្រោះបល្ល័ង្កពីពួកក្បត់ ប៉ុន្តែមុនពេល​ពួកតុងជួមកដល់ មេទ័ពយើង​​ត្រូវ​បាន​ពួកនោះ​ធ្វើ​ឃាត ហើយ​រាជធានី​បាន​ធ្លាក់​ក្នុង​ភាព​ចលាចល សត្រូវ​ក៏ចាប់អធិរាជ Shao ជាចំណាប់ខ្មាំង។ សំណាង​កងទ័ពរបស់តុងជួ បានស្ទាក់ចាប់សម្លាប់ពួកវាទាន់និង​សង្គ្រោះអធិរាជបាន​ត្រលប់ទៅរាជវាំងវិញ។ មិននឹកស្មានថា នៅឆ្នាំ ១៨៩ តុងជួមាន​គំនិត​ផ្សេង ក៏បានទម្លាក់អធិរាជ Shao ហើយជំនួសដោយអធិរាជ Xian ដែលជាស្តេចគ្មានអំណាច​ដើម្បីតុងជួខ្លួនឯង អាចប្រកាសខ្លួនឯងឡើង​ជាអធិការបតី ធ្វើអ្វីស្រេចចិត្ត​! ពេលនេះតុងជួបានប្រមាថស្តេច ធ្វើបាបរាស្ត្រ និងជាន់ឈ្លីស្រីក្រមុំរាប់រយ ពុកមាន​កាតាព្វកិច្ច​ត្រូវកម្ចាត់ជននេះឱ្យខាងតែបាន​ ព្រោះពិបាករស់បើកភ្នែកមើលភាពជួរជាតិរបស់វា!»

ទាវឆានឮហើយ​ក៏បង្គំលំឱនតប៖

«សូមលោកអ្នកមាន​គុណ ប្រាប់ចំៗនូវអ្វីដែលពុកត្រូវឱ្យកូនស្រីទៅបំពេញ?»

ឪពុកងក់ក្បាល៖

«ពុកស្តាយថា កូនស្រីដ៏ល្អទាំងចិត្ត​និងកាយ ត្រូវលះបង់ច្រើនដើម្បីជាតិនិងរាជវង្ស!»

នៅថ្ងៃបន្ទាប់ វ៉ាង យុន បានអញ្ជើញ លី ពូ ដែលជាមេទ័ពសេះទន្សាយក្រហម និងត្រូវជាកូនធម៌ ក៏ជាមហាសេនាជំនិតនៃតុង ជួ មកពិសារស្រាស្តាប់ភ្លេងនៅក្នុងវិមានរបស់ខ្លួន។

នេះក៏ជាវេលា​ដែលគាត់បានណែនាំមេទ័ពក្មេងឱ្យស្គាល់នាង​ទាវឆាន។ លីពូ ​បាន​​ចាប់​អារម្មណ៍​ភ្លាមៗ​ដោយ​សម្រស់​របស់​នាង ហើយរឹតវង្វេងស្នេហ៍សប្បាយ​ចិត្ត​ពេលនាង​រាំនិងកេះពិនកំដរ​ឪពុកលៀងសោយភោជន៍។

ដោយនេះជាគម្រោង​ការ វ៉ាងយុន​បានដឹងថា គ្រប់យ៉ាង​បានដូច​សេចក្តី​បំណងហើយ។ គាត់បានដេញដោល​ថា៖

«កំពូលមេទ័ពដ៏ខ្លាំងពូកែនៃខ្ញុំ! តើលោកផ្តល់កិត្តិយស​រៀបការទទួលយកកូនធម៌ដ៏គួរឱ្យអាណិតម្នាក់នេះ ធ្វើជាលោកស្រីលីដែរទេ?»

លីពូ ឮហើយញញឹមបិទមាត់មិនជិត ព្រមទាំង​សើចក្អាកក្អាយសប្បាយចិត្ត​សន្យា​យល់ព្រមថែទាំទាវឆានមិនវៀចវេពេញមួយជីវិតនេះ។

​ដូច្នោះជនចំណាស់ក៏សន្យាថា នឹង​រៀបចំ​ឱ្យគ្រែស្នែងសែងនាង​ទៅរៀបការជាមួយលីពូ ​​ក្នុង​រវាង​ពេល​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃទៀតមិនឱ្យយូរឡើយ។

រំលងបានពីរថ្ងៃ វ៉ាង យុន ក៏បានលេងល្បិចដូចគ្នាលើ តុង ជួ ជាឪពុកធម៌នៃលីពូវិញ​ម្តង​។ ដោយ​មាន​ចិត្ត​លោភលន់​តណ្ហា តុង ជួ ដែលឃើញ​ទាវឆាន​កាលណា មិន​អាច​រង់​ចាំ​បានមួយយាម​ឡើយ បាន​ឱ្យបម្រើមកសែននាំ​យក ទាវ​ឆាន​ទៅ​ជាមួយ។

ពេលលីពូត្រលប់មកពី​រកបណ្ណាការនិងចាស់ទុំព្រៀងលាន ក៏បានដំណឹង​សែន​ឈឺចាប់ថា​ស្រីជាទីស្នេហា​ត្រូវក្លាយជាទាសីតណ្ហា​របស់​តាចាស់តុង ជួ ស្រេចទៅហើយ។

នៅពេលមិនអស់ចិត្តនិងតក់ស្លុត​ពេក លីពូបាន​រត់ទៅរក​នាងដល់ដំណាក់ឪពុកធម៌ ក៏ឃើញ​ទាវឆាន យំយែក ចង់សម្លាប់ខ្លួន និងត្អូញត្អែរពីការបៀតបៀនគួរឱ្យអាម៉ាស់របស់មនុស្សជរាល្មោភកាមគុណ។

មានកំណាព្យចាស់មួយដែលលីពូបានសរសេរឡើងនៅគ្រាស្រវឹងជោកជាំថា

ស្នេហានាររដូវផ្ការីក ចប់ទៅនៅរដូវព្រិលធ្លាក់

ចិត្ត​មនុស្ស​ពីរនាក់ មិនឈ្នះវាសនា​កម្ម

អ្នកមាន​គុណស្មើភ្នំ លើកលំពែងច្រើនជុំនៅតែតម្រង់មិនដល់

មនុស្ស​ស្រីក្នុងសុបិន យប់ច្រើនយាមនៅតែសុបិនដដែល។

ការអាក់អន់ចិត្តរបស់លីពូ ចំពោះតុងជួបានរីកធំឡើងជានិច្ច ​ទោះជាជនជាតិចិនមាន​កត្តញ្ញូនឹងឪពុកខ្លួនយ៉ាងណាក្តី។ រាល់ទឹកភ្នែក​របស់នាង និងរាត្រីនីមួយៗដែលនាងត្រូវនៅជាមួយតុង ជួ ប្រៀបដូចជាអាវុធចាក់បេះដូងចំ​បេះដូង​របស់លីពូឱ្យកាចសាហាវនិង​វិលវល់។

លីពូក្លាយជាប្រមឹក​និងបណ្តោយឱ្យសន្ទុះចិត្ត​ការពារ​តុងជួត្រូវរិចរិល។ ឱកាស​កាន់តែមាន ថ្ងៃមួយវ៉ាងយុន បាន​រំឭកលីពូថា មនុស្ស​មាន​នាមត្រកូលខុសគ្នា ពួកគេមិនចាំបាច់ត្រូវចោទថា​អកត្តញ្ញូទេ ប្រសិនម្នាក់ណាធ្វើខុសគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមពេក។

បន្ទាប់មកទាវ​ឆាន​បានត្រូវឪពុកធម៌បង្គាប់ឱ្យធ្វើលិខិតលាស្លាប់ផ្ញើមកលីពូ។

លិខិតលាស្លាប់ក៏ប្រាប់មិនអស់សេចក្តី

ស្នេហាមិនឈ្នះនឹងរឿងលោកិយមានតែលាទៅរហូត

មិនអាចឈឺចាប់រាល់ព្រឹក​ភ្ញាក់មកឃើញ​តែអវីចី

ពេលរាត្រីឃើញតែបិសាតណ្ហានិងរឿងកិលេស

បេះដូងនេះស្លាប់មុនយូរហើយ

កាយនេះក៏នឹងលាប្រុសស្នេហ៍ដែលអូនសែនស្រឡាញ់អាល័យ។

ដោយមិនអាចទប់ចិត្ត​ទៀតបាន លីពូបានសម្រេចចិត្តថា នឹង​ធ្វើរដ្ឋប្រហារសម្លាប់តុងជួដើម្បីឱ្យមានការដោះលែងអំណាច​ពេញលេញ​ជូនទៅដល់រាជវង្ស និងទទួលយកទាវឆានមកជាភរិយា​នៃខ្លួន។

ដោយមានការលើកទឹកចិត្តនិងជួយរៀបផែនការពីវ៉ាងយុន  លីពូបានធ្វើជាទៅសួរសុខទុក្ខតុងជួ នៅក្លោងទ្វារវិមាន​គាត់ ជាមួយដៃជើងជំនិត​រាប់សិបនាក់។ ពេលតុង​ជួ កំពុង​បណ្តើរទាវឆានមើលផ្កាមិនប្រុងប្រយ័ត្ន លីពូបានបោះជំហានទៅមុខអ្នកទាំងពីរ ហើយចាក់តុងជួ។ ឪពុកធម៌បាន​ស្រែកឱ្យ លីពូថា​ហេតុអ្វី? ប៉ុន្តែលីពូគ្រាន់តែឆ្លើយខ្លីថា “នេះជាបញ្ជារបស់អធិរាជ”។

បន្ទាប់ពីប៉ុន្មានម៉ាត់នោះ លីពូបាន​សម្រុកវាយប្រហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ មិនដកដៃ រហូតដល់តុងជួបាត់បង់ជីវិត​នៅនឹង​កន្លែង​។

រាជនគរសប្បាយអបអរ អធិរាជបានចេញបញ្ជាអភិសេកនាង ទាវឆានឱ្យទៅលីពូ រួច​ប្រកាស​រំសាយបណ្តា​នារីស្នំជាទាសីតណ្ហា​តុងជួ ទាំងអស់ឱ្យវិលទៅស្រុកកំណើតវិញ។

សពតុងជួ ត្រូវ​បាន​គេ​ទុក​ចោល​នៅ​តាម​ដងផ្លូវ ដោយ​មានដុតងងើក​ភ្លើង​​នៅ​លើ​ផ្ចិត​ឱ្យ​អណ្តាតភ្លើងកម្លោច​ខ្លាញ់នៃសាកសពម្តងបន្តិចៗ។

បញ្ជា​ពិសេស​មួយ​បាន​ចែង​ថា អ្នក​ណា​ដែល​ចេញ​ទៅយកសពតុងជួធ្វើបុណ្យ ​នឹង​ត្រូវ​សម្លាប់។ ទន្ទឹមនឹងនេះ មនុស្ស​ទាំងស្រីប្រុសនៃត្រកូលតុង រួមទាំងម្តាយរបស់តុង ជួ​ ដែលមានអាយុ៩០​ ឆ្នាំក៏ត្រូវបានពិឃាត​បង់ជីវិត​៧ជំនាន់ដែរ។

បន្ទាប់ពីនោះមក លី ពូត្រូវបាន​តែងតាំងជាមេទ័ពធំ និង​មាន​ភរិយា​ជាច្រើន​ក្នុងនោះ ទាវឆាន​ទើបជាស្រីសំណព្វ​ដែលត្រេចចរតាមប្តីនៅលើគ្រប់សមរភូមិ។

ស្នេហា​អ្នកទាំងពីរ​រីករាយសុខដុមដោយស្តាប់ភ្លេង គយគន់នាង​រាំល្វត់ល្វន់ តែងកំណាព្យស្នេហា និងស្រាក្រអូបកក់ក្តៅ។

កំណាព្យរបស់អ្នកទាំងពីរនៅក្នុងរឿងនិទានរួមមាន៖

និទាឃរដូវផ្លូវនៅវែងអន្លាយ

សេចក្តីសប្បាយត្រឹមមួយពេលក៏មានន័យ

គ្រប់គ្នា​មិនដឹងពីថ្ងៃខាងមុខ​

តែគួរដឹងពី​ការច្រៀងមួយដែលចងចាំក្នុងជីវិត​

អំណើះតទៅត្រូវ​ចេះស្រឡាញ់មនុស្ស​របស់បេះដូងយើង។

ក្នុងកំឡុងឆ្នាំ១៩៧ លីពូបានចេញ​ដឹកនាំកងទ័ពវាយឆ្មក់ការផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងនៃកម្លាំងទ័ពរបស់របស់ លីវ ប៉ី Liu Bei ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ Liu Bei បានប្រើល្បិច​ឱ្យពួកនោះធ្លាក់ចូលក្នុងអន្ទាក់ដែលធ្វើឱ្យមន្ត្រីខ្លាំងជុំវិញលីពូ សឹងស្លាប់អស់គ្មានសល់។

ទ័លច្រក លីពូបានចូលដៃជាមួយស្តេចត្រាញ់យាន ស៊ូ ហើយបាន​បញ្ជា​ឱ្យ​ទាហាន​ខ្លួន​ប្រមូលយក​មាស​និង​លុយ​​ ទិញ​សេះ​យោធាបន្ថែម​​ឆ្ពោះទៅសងសឹកលើលីវប៉ី។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​នៅ​តាម​ផ្លូវ លីវ​ប៉ីបាន​ដឹក​នាំ​ទ័ពស្កាត់​ចាប់​រឹបអូសយក​មាស​និង​ប្រាក់ទាំងអស់​បាន។ ឆាវ ឆាវ ដែលឱបដៃមើលយូរហើយ ឆ្លៀតឱកាសនោះ​ បានដឹកនាំទ័ពប្រយុទ្ធ មកប្រឆាំងផ្ទប់នឹងលីពូម្ខាងទៀត​ដោយ​​ឡោមព័ទ្ធក្រុង Xiapi ឆាវឆាវ បាន​សរសេរ​សំបុត្រ​មួយ​ច្បាប់​ទៅលីពូ​ ដោយ​ពន្យល់ឱ្យព្រមចុះចាញ់។ សភាពការណ៍​តឹងតែ​ង លីពូ​ចង់យល់ព្រម​ប៉ុន្តែអ្នកផ្សេងក្នុងក្រុម​បានអាក់អន់ចិត្ត មិនយល់ព្រមចំពោះការសម្រេចឱនក្បាលនេះទេ។

ការបែកបាក់ទស្សនៈផ្ទៃក្នុងរឹតតែធ្វើឱ្យលីពូទ័លច្រក។ នៅយប់ចុងក្រោយដែលទាហាន​របស់យានស៊ូ មិនអាចមកជួយទាន់ ​លីពូបានបញ្ជាឱ្យមេទ័ព Chen Gong និង Gao Shun ការពារក្រុងXiapi ខណៈដែលខ្លួន​ផ្ទាល់សម្រេចចិត្ត​ថា ដឹកនាំទាហានសេះមួយចំនួនដើម្បីវាយប្រហារផ្លូវផ្គត់ផ្គង់របស់ឆាវឆាវ។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មុនពេលចាកចេញលើកនេះ ទាវឆាន​ជាប្រពន្ធបានប្រាប់លីពូថា៖

«ឧត្តមសេនីយ៍ ខ្ញុំដឹងថាអ្នកចង់វាយប្រហារខ្សែផ្គត់ផ្គង់របស់ឆាវឆាវ ប៉ុន្តែ Chen Gong និង Gao Shun មិនចុះសម្រុងនឹងគ្នាទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចាកចេញ ពួកគេប្រហែលជាមិនល្អជាមួយគ្នាទេ ​ទាំងនេះឯងជាចន្លោះឱ្យសត្រូវ​វាយ​បាន​ទីក្រុងនេះ! ចុះបើមានគ្រោះមហន្តរាយកើតឡើង តើឧត្តមសេនីយ៍នឹងទៅជាយ៉ាងណា?»

លីពូ មានអារម្មណ៍អាប់អួរបន្ទាប់ពីបានស្តាប់ពាក្យវិភាគនៃប្រពន្ធ ហើយមិនអាចសម្រេចចិត្តថាត្រូវធ្វើអ្វីជាអ្វីឡើយ។ ពេលនោះឯង មេទ័ពChen Gong បានចូលមកតឿនប្រាប់ថា ទ័ពឆាវឆាវមកកាន់តែកៀកហើយ លីពូ​នឹងមិនអាចនៅសំងំ​គិត​បានយូរទេ។

«ដើម្បីការពារក្រុង អ្នកគួរស្ទុះទៅមុខស្ទាក់ឆាវឆាវៗ! ប្រសិន​បើខ្មាំងសត្រូវវាយលោក​ ខ្ញុំនឹងដឹកនាំទាហានក្រុងវាយផ្ទប់ពីក្រោយ! បើគេវាយលុកក្រុងនោះ លោក​អាចពង្រឹងទីក្រុងពីខាងក្រៅបាន ហើយក្នុងរយៈពេលដប់ថ្ងៃ ការផ្គត់ផ្គង់របស់សត្រូវនឹងដាច់​ ពួកគេនឹងអស់ស្បៀង ទាហាននឹងស្រេកឃ្លាន ចុះចាញ់ យើង​អាច​យក​ឈ្នះ​ពួក​គេ​បាន​យ៉ាង​ងាយ»។

ឮហើយលីពូបានងក់ក្បាលយល់ស្របនឹងគំនិតរបស់ Chen Gong ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ទាវឆាននៅតែរំឭកឡើងថា៖

«កាលពីអតីតកាលឆាវឆាវ បានល្អចំពោះChen Gongណាស់ ប៉ុន្តែគេនៅតែក្បត់ឆាវឆាវ ហើយមកចុះចូលជាមួយយើង! បើពេលនេះបងជឿជននោះ ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ផ្ទះ​តែ​ម្នាក់​ឯងដូច​លើកប្រពន្ធនិងគ្រួសារ ​រាស្ត្រមួយទីក្រុង​ឱ្យ​អ្នកដែលនៅអ៊ីចឹងដែរ! គេធ្លាប់ជាមនុស្ស​ក្បត់!»

ឮហើយ​លីពូ​បានផ្លាស់ប្តូរចិត្ត។ នៅពេលដែលឆាវឆាវ​មកដល់ បានរកវិធីឱ្យទន្លេជុំវិញក្រុងត្រូវជន់លិច ម្ល៉ោះហើយ លីពូនិងទ័ពខាងក្នុងទាំងអស់ត្រូវចាញ់និងបែកបាក់កំពែងក្រុង។ លីពូត្រូវបាន​គេចាប់និងត្រៀមធ្វើឃាតជា​សាធារណៈ​។

លីពូ ត្រូវបានចងភ្ជាប់លើរទេះអ្នកទោស ហើយដឹកនាំមកប្រឈមមុខនឹង​អសនៈឆាវ ឆាវ នៅទីពិឃាត។

លីពូបាននិយាយឡើងថា៖

«ខ្ញុំត្រូវបានគេចងយ៉ាងតឹងហួសសឹងដកដង្ហើមមិនរួច តើអាចបន្ធូរចំណងខ្លះបានទេ?»

 ឆាវ ឆាវ ឆ្លើយ​ថា៖

«ខ្លា​កំណាច ត្រូវ​តែចងឱ្យ​តឹងគ្រប់កាលៈទេសៈ»

លីពូសើចហើយ​​និយាយតបទៀត​ថា​៖

«​ឯង​ខ្លាច​​ខ្ញុំនៅឡើយទេ!​ សូម្បី​តែ​ឥឡូវ​នេះ ​ខ្ញុំស្ថិតក្នុងចំណង​ហើយ! អ៊ីចឹង ហេតុ​អ្វី​បាន​ជាមិន​ទុកជីវិតខ្ញុំ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ជួយដឹកនាំ​ទ័ពបង្កើតអាណាចក្រថ្មីឱ្យត្រកូលឆាវ?»

​ឆាវឆាវ បង្ហាញសញ្ញានៃការពិចារណាឡើងវិញអំពីសំណើរនេះ​ តែលីវប៉ីដែលខ្លាចឆាវឆាវបានមេទ័ពលីពូ​ទៅ រឹតតែមានឥទ្ធិ​ពលខ្លាំងពូកែឡើង ក៏កំញើញឡើងថា៖

«ឆាវឆាវ! លោកគួរបានឃើញអ្វីដែលលីពូនេះបានធ្វើចំពោះឪពុកធម៌តុងជួរបស់គេហើយ!» ឆាវ ឆាវ ត្រដុសចង្កា។ លីពូនៅតែព្យាយាមពន្យល់ថា៖

«ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកក្រោមបង្គាប់របស់ខ្ញុំដោយសប្បុរស ប៉ុន្តែពួកគេបានក្បត់ខ្ញុំនៅពេលខ្ញុំមានបញ្ហា ចំណែកតុង ជួ គាត់បានដណ្តើមស្ត្រីដែលខ្ញុំបម្រុង​រៀបការ​» ឆាវឆាវឆ្លើយឡើងថា៖ «ឯងបានបោះបង់ចោលប្រពន្ធដើម ហើយដណ្តើម​យក​ប្រពន្ធចុងឪពុកធម៌ នៅហៅថាប្រព្រឹត្តដោយសប្បុរស»

ចរិត​ឆាវឆាវគឺងប់ងល់នឹងអ្នកខ្លាំងពូកែ ដូច្នេះគេមាន​បំណង​ទុក​លីពូមកប្រើការ​​ដូច្នេះ​គាត់​បាន​បញ្ជា​ឱ្យ​​បន្ធូរ​ចំណងប៉ុន្តែ​ភ្លាមនោះជំនិតគាត់ឈ្មោះ Wang Bi (王必) ដែលជាមន្ត្រីបានរំឭកឆាវឆាវភ្លាមដែរថា៖

«លីពូគឺជាសត្រូវដ៏មានឥទ្ធិពល ហើយសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់លីពូ​គឺយានស៊ូ​​​ អាចថា​នៅក្បែរៗនេះ! ជននេះ​ មិនគួរត្រូវបានដោះលែងទេ ណាមួយ​លោកម្ចាស់គួរបានស្រីដ៏ស្អាតរបស់គេនិងសេះទន្សាយក្រហមនោះផង!»

ស្តាប់ហើយឆាវឆាវ​បានសម្រេច​ប្រហារជីវិតលីពូ​ ដោយព្យួរក រួមជាមួយនឹងមេទ័ពផ្សេងៗរបស់គេ។

ដើម្បីរក្សាសពប្តីឱ្យមូល ទាវឆានសុខចិត្ត​ស្របតាមឆាវឆាវយល់ព្រម​ធ្វើជាស្រីបម្រើ។ ទោះយ៉ាងណាក្រោយពេល​លីពូ​ស្លាប់ ឆាវឆាវតែងតែបារម្ភពី​ស្រមោល​អ្នកក្លាហាន​ស្លាប់ក្រោយដំណាក់ស្រីស្អាត ម្ល៉ោះហើយក៏សម្រេចចិត្ត​ប្រគល់នាង​ទៅឱ្យបងប្អូនទាំងបីគឺ គ័នអ៊ី Guan Yu, លីវប៉ី Liu Bei និង ហ្សាង ហ្វី Zhang Fei។

នៅពេលពួកគេប្រទះឃើញទាវឆាន​ បងប្អូន​ទាំង​បី​បាន​លង់​ស្នេហ៍​នឹង​សម្រស់​របស់​នាង​ភ្លាមៗ ហើយ​ចង់​បាន​នាងមែន។ ប៉ុន្តែ គួនអ៊ីដឹងរឿងថា នាងបានបង្កើតស្នេហា​បញ្ច្រាសដែលនាំឱ្យឪកូនលីពូ និងតុងជួត្រូវក្បត់គ្នា គេពិតជាខ្លាចថា នាងនឹងធ្វើដូចគ្នាចំពោះបងប្អូនធម៌ទាំងបី​របស់គាត់។

 ដូច្នេះហើយក៏ឱ្យទាវឆាន​ទៅបួសជាដូនជីនៅឯព្រះវិហារមួយកន្លែង។ ដំណឹងនេះ​នៅតែលេចឮ ដូច្នេះឆាវឆាវ នឹកនា​នាង​យ៉ាងខ្លាំង ហើយក៏បញ្ជាឱ្យសេនា​តាមរក​ចាប់នាងនាំយកទៅ​ប្រាសាទវិញ។ ដោយ​បដិសេធមិនចង់ទៅរកឆាវឆាវដែលជាឃាតកសម្លាប់ប្តីខ្លួនលីពូ ទាវឆាន​ក៏សម្លាប់​ខ្លួន​ឯងមុនពេលត្រូវបញ្ជូនចេញពីអារ៉ាម។

នៅចំណេរក្រោយៗមក ឱ្យតែនិយាយអំពី​ទាវឆាន គេតែងមានកំណាព្យដ៏ពេញនិយមថា អ្នកក្លាហានមិនដែលឆ្លងផុតដំណាក់ស្រីស្អាត។ នេះបង្ហាញ​ថា ទាវ ឆាន ដែលជាតួអង្គប្រតិដ្ឋនិងមិនមាន​ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ចិន បែរជាមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងជំនឿដែលថា មនុស្ស​ស្រីស្អាតពិតជា​ទាក់ទាញ​ទៅរកសេចក្តីស្លាប់ឱ្យបុរសៗដែលមាន​អំណាចនិង​មាន​សមត្ថភាព​ខ្លាំងពូកែ នៅតែ​មិនអាចឆ្លងផុតអន្ទាក់របស់នាង​បាន។

តួអង្គទាវ​ឆាន ល្បីល្បាញក្នុងងារថា ជាសម្រស់មួយក្នុងចំណោមមហាសម្រស់ទាំងបួននៃប្រទេសចិនបុរាណ។

ទោះបីជាផ្អែកលើតួអង្គប្រវត្តិសាស្ត្រតិចតួចក៏ដោយ ក៏នាងជាតួអង្គប្រតិដ្ឋសម្រាប់ប្រលោមលោក Romance of the Three Kingdoms​​ ប៉ុននោះ។

នាងត្រូវបានគេស្គាល់ថា ជាស្រីស្អាតបំផុតសម្រាប់តួនាទីក្នុងប្រលោមលោកប្រវត្តិសាស្ត្រសតវត្សទី១៤ នៃនគរទាំងបី (3 kingdoms) ដែលមនោសញ្ចេតនានៃក្រុមតួអង្គ​សំខាន់ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍សង្គ្រាម​បែងចែកទឹកដីនៅចុងរាជវង្សហានខាងកើតនិងសម័យនគរបី។

នៅក្នុងប្រលោមលោកនេះ នាងមានមនោសញ្ចេតនាសម្ងាត់ជាមួយអ្នកចម្បាំងលីពូ បណ្តាលឱ្យគេហ៊ាន​ក្បត់ និងសម្លាប់ឪពុកចិញ្ចឹមតុងជួ ដែលជាស្តេចសង្រ្គាមដ៏ឃោរឃៅ។ នាងត្រូវបានគេសរសើរនៅក្នុងរឿងនិទានថា ជាស្ត្រីដែលមានសម្រស់រកមិនបាន ដែលវីរបុរសផ្សេងទៀតនៅក្នុងប្រទេសចិនមិនមានវាសនា​បានចួបឬឃើញ​ម្តង​។

ចំណែក​ឯក្នុងកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រពិត​ចិនវិញបាន បង្ហាញថាលីពូតាមពិតលបលាក់​មានទំនាក់ទំនងសម្ងាត់ជាមួយស្នំស្អាតសំណព្វ​ម្នាក់របស់ឪពុកធម៌ខ្លួន ហើយតែងតែភ័យភ័យខ្លាចថាតុងជួ នឹងដឹង។ នេះជាហេតុផលមួយដែលគេត្រូវក្បត់ និងធ្វើឃាតឪពុកធម៌។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឈ្មោះរបស់ស្នំសំណព្វនោះ មិនត្រូវបានកត់ត្រាក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទេ។ ឈ្មោះទាវឆាន មានន័យត្រង់ថា បូជាព្រះចន្ទ។