ខ្ញុំមិនស្តាយក្រោយទេ! ការមានអារម្មណ៍ថា មានសុវត្ថិភាពក៏មានន័យថា មានអារម្មណ៍ក្នុង សេរីភាពអាចសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង ខ្ញុំបានទុកឱ្យវិចិត្រាសម្រេចចិត្ត ចំណែកខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តដូចគ្នា។
ខ្ញុំទៅអារញ្ញជាមួយគេ ចំណែកទំនាក់ទំនងរវាងខ្ញុំនឹងដាបានឈានដល់ទីជម្រៅ។ ខ្ញុំភ្លេចរឿង
ចាស់ៗទាំងស្រុង។ ដាគ្រាន់តែជាមនុស្សប្រើអារម្មណ៍ម្នាក់ និងខ្លាចមិនទទួលបានការស្រលាញ់។ ដំបូងគឺដូច្នេះ។ ក្រោយមកថែមមួយទៀតគឺប្រចណ្ឌ។ ក្រោយមកទៀតគឺហួងហែងហើយរករឿង។ ខ្ញុំតែងគិតថា មិនថាអ្នកនិងដៃគូរបស់យើងស្រលាញ់និងចែករំលែករាងកាយជីវិតពេលវេលាឱ្យគ្នាកម្រិតប៉ុណ្ណាទេ យើងនៅតែកើតមកក្នុងសភាពជាមនុស្សផ្សេងគ្នា ដូច្នេះការគិតការប្រព្រឹត្តិរមែងនឹងមិនមានដូចគ្នាចំពោះគ្រប់យ៉ាងឡើយ។
ខ្ញុំអត់ធ្មត់ជានិច្ច ព្រមទាំងប្តេជ្ញាថា ស្រឡាញ់ដាតាមរបៀបនឹងទទួលយកគំនិត ទាំងអារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេ ដែលវាជាផ្នែកមួយនៃខ្លួនគេ។
តែរឿងដែលត្រូវចូលមកដល់វាបានចូលមកដល់តាមពេលវេលារបស់វា។ ដាចាប់ចិត្តនឹងមនុស្សផ្សេងម្នាក់ទៀតជាម្ចាស់ហាងកាត់សក់ក្បែរខាង។
ម្នាក់នោះឈ្មោះជាលិ មកពីប្រទេសថៃ មកបើករបរថ្មី។
គេខ្ពស់ មានចាក់សាក់និងមានភ្នែកស្រឹម។
ដា លួចជួបជាមួយគេ និងផ្តើមទើសទាល់ជាមួយខ្ញុំ។
ស្នេហាទាមទារការទំនាក់ទំនងគ្នាដោយស្មោះត្រង់និងបើកចំហ។ នេះមិនមានន័យថាត្រូវតែចែករំលែករាល់គំនិតដល់គ្នា តែក៏កុំក្បត់ចិត្តគ្នា។ មនុស្សគ្រប់រូបមានអារម្មណ៍ឯកជនខ្លះហើយខ្ញុំដឹង តែក៏គ្មានអ្វីខុសទេ ក្នុងការសាកសួរបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ថាគេនៅស្រលាញ់ខ្ញុំអត់?
មានអ្នកឱ្យយោបល់ខ្ញុំថា បណ្តោយដាមួយខ្យល់ទៅ ធ្វើមិនដឹងទៅ ព្រោះបើសួរពេលនេះ អាចនឹងបាត់បង់គ្នា។
តែខ្ញុំវិញខ្ញុំគិតថាបើដៃគូរបស់យើងមានសេចក្តីសុខពេលគ្មានយើង យើងចចេសនៅ វាឈឺពេកណាស់។
ខ្ញុំបានសួរនាំ ដាខឹង ស្រែកមកថា ខ្ញុំនេះប្រចណ្ឌ និងមិនទុកចិត្តគ្នា គេក៏យកលេសសុំបែក។
ខ្ញុំ មិនទុកថានេះជាជម្លោះទេ។ ប្រហែលដាមានតម្រូវការភាសារាងកាយបានជាភ្លេចស្មោះចមពោះបេះដូង។
គេថាខ្ទើយជាមនុស្សមិនស្មោះតែខ្ញុំមិនមែនទេ។
ខ្ញុំទទួលយកថា ការប្រាស្រ័យទាក់ទងមិនងាយស្រួលមែន តែភាពស្មោះត្រង់ត្រូវមានគ្រប់កាលៈទេសៈ។
ខ្ញុំចាកចេញពីបន្ទាយមានជ័យមកផ្ទះមួយរយៈ។ ម៉ាក់ខ្ញុំស្មានថាខ្ញុំខូចចិត្តក់តឌីប្រេស តែខ្ញុំប្រាប់គាត់ថា ទៅដល់ណា ក៏ខ្ញុំមានមនុស្សពីរនាក់ដែលស្រលាញ់ខ្ញុំខ្លាំងរួចទៅហើយ តាំងពីតថ្ងៃដែលខ្ញុំកើតមក គឺ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំកើតមកពេញដោយការស្រលាញ់ ខ្ញុំចង់រស់នៅជាមួយការស្រលាញ់ តែមិនស្លាប់វិញព្រោះតែស្នេហាមួយគ្មានលទ្ធផលទេ។
ខ្ញុំមិនអីទេ!មិនអីទេ!
ខ្ញុំនៅតែបន្តស្វែងរកនរណាម្នាក់ដែលនឹងស្រឡាញ់ខ្ញុំ ពិតប្រាកដ ខ្ញុំនៅមានពេលច្រើនទៀត សូម្បីតែស្អែកនេះមេឃរលំក៏ខ្ញុំនៅតែមិនចោលគំនិតសុទិដ្ឋិនយមមួយនេះដែរ។
មនុស្សដែលឆ្លងកាត់ជីវិតខ្ញុំ គេមិនបានអាក្រក់ទេ! គ្រាន់តែមកតែពីគេមិនអាចនៅទីនេះបានយូរ គឺក្នុងបេះដូងនេះ ប្រហែលដោយសារហេតុផលអ្វីមួយ។
រឿងដដែលនេះ អាចនឹងកើតឡើងចំពោះខ្ញុំទៀតទៅអនាគត តែខ្ញុំមិនអគតិឡើយ។ មនុស្សផ្សេងគ្នា ស្នេហាក៏ផ្សេងគ្នា។
ខ្ញុំពិតអាក់អន់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលឃើញដាសប្បាយចិត្តជាមួយអ្នកក្រោយ តែវាធម្មតាៗទេ អន់ចិត្តហើយក៏បំភ្លេចទៅព្រោះយើងតែង ត្រូវបន្តដំណើរទៅមុខទៀត ក្នុងនាមជាមនុស្សម្នាក់ដែលមិនដួលព្រោះតែឧបសគ្គតាមផ្លូវ។
អ្នកខ្លះថា បើជួបព្រាត់វិញ ជួបធ្វើអី? ពិតហើយ វាជាថ្នាំពិបាកលេបសម្រាប់ការបែកបាក់ ប៉ុន្តែវាជាការពិតដែលបង្ហាញថា បេះដូងមនុស្សឆាប់ជាសះស្បើយឬ នៅងំក្នុងទុក្ខវេទនា អាស្រ័យលើការគិតរបស់យើង។
បំផុត ចូរយើងប្រឈមមុខនឹងអ្វីដែលអារម្មណ៍និងសម្បជញ្ញៈបានបង្ហើបប្រាប់ឱ្យយើងដឹង។

ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ ចង់នៅជាមួយយើង ប្រាកដណាស់គេនឹងនៅជាមួយយើង គេមិនចេញទៅទេ។
តែបើគេចង់ទៅ ខ្ញុំនៅតែត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យគេទៅព្រោះខ្ញុំមិនឯកោឡើយ។ មានមនុស្សរាប់មិនអស់នៅលើផែនដីនេះ ដែលមានអារម្មណ៍ខូចចិត្តឬចាញ់បោកស្នេហា ឬមានទំនាក់ទំនងមិនល្អ ហើយយំសោកស្តាយ ខ្លះចង់បញ្ចប់ជីវិត ខ្លះខំធ្វើជាមិនដឹងអ្វីដើម្បីបន្តនៅទាំងឈឺខ្លាំង។
វាជាទំនាក់ទំនងថ្នាំពុល។
ខ្ញុំចង់រស់នៅជាមួយការពិត ខ្ញុំចង់បង្កើតការពិតថ្មីប្រសិនការពិតចាស់ខូចទៅហើយ ខ្ញុំមិនរក្សាវាទៀតទេ។
ទោះមេឃរលំក៏ដោយ ខ្ញុំនៅតែជឿថា ….នឹងមានមនុស្សថ្មីម្នាក់ សម្រាប់ខ្ញុំ….