ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម – Meysansotheary

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៥(ភាគបញ្ចប់)

Bo Bo — Fri, 01 Mar 2024 13:00:00 +0000

ពួកយើងប្រដេញគ្នាឡើងលើជណ្តើរ ឆ្មាំពីរនាក់បើកភ្លើងហ្វាស្រោចមកលើ ធ្វើឱ្យខ្ញុំសង្កត់ខ្លួនខ្ញុំទៅនឹងបង្អែកបង្កាន់ដៃ ហើយចាត់ចែងសម្លាប់ម្នាក់កាន់ហ្វានោះ។

រត់មកដល់ជាន់ទីមួយ យើងបំបែកជាក្រុម ដើម្បីស្វែងរកលុកលុយទៅតាមបន្ទប់ទាំងអស់។ តាមគម្រោងដែលវ៉ិកទ័របានបង្ហាញយើង ខ្ញុំដឹងថាបន្ទប់គេងសំខាន់ជាងគេ គឺនៅចុងផ្លូវធំ។ ខ្ញុំមិនខ្ជះខ្ជាយពេលវេលា ក៏តម្រង់ទៅរកអាមនុស្សជួរជាតិនោះ។

ទ្វារចំហ ហើយក្នុងបន្ទប់ងងឹត។

យកខ្សែភ្លើងបំភ្លឺចេញពីក្រវាត់ជុំវិញចង្កេះ បញ្ឆេះហើយបោះវាទៅបំភ្លឺកណ្តាលបន្ទប់។ មុនពេលពន្លឺនៃអណ្តាតភ្លើងរលត់ ភ្នែករបស់ខ្ញុំត្រូវចាប់យកអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលនៅជុំវិញ។

ខ្ញុំឃើញទ្វារមួយទៀត រួចបោះជើងឆ្ពោះទៅរកវា។ ទីនោះមានជណ្ដើរលាក់មួយ ខ្ញុំចាប់ពិលណែន ហើយកាន់វាជាប់នឹងអាវុធរបស់ខ្ញុំ ពេលខ្លួនខ្ញុំរត់សម្រូតចុះក្រោម។

«Armani នៅឯណា?!!» សំឡេងរបស់ Misha បោះដៃមករកខ្ញុំបន្លឺឡើងនៅក្នុងកាសត្រចៀករបស់ខ្ញុំ។

«ជណ្តើរសម្ងាត់ចេញពីបន្ទប់គេងធំ» ខ្ញុំរអ៊ូប្រាប់វិញ «ខ្ញុំកំពុងចុះ! មានទ្វារមួយទៀតនៅខាងក្រោម!»

Misha ឆ្លើយថា៖

«ខ្ញុំទៅរកឯង!»

ដោយសារទ្វារត្រូវបានគេលាក់ ខ្ញុំខំពិនិត្យមើលដើម្បីរកក្រែងមានអន្ទាក់មុនពេលខ្ញុំឈោងទៅបើក។ ក្នុងមួយវិនាទីៗ ខ្ញុំពិនិត្យគ្រប់យ៉ាងដោយសម្លឹង ស្តាប់និងស្រង់ក្លិន។

….នោះ…..Karlin Makarova អង្គុយខាងក្រោយតុធំមួយកំពុងជក់បារី។ ជននេះញញឹមដាក់ខ្ញុំ ផ្សែងហុយជុំវិញខ្លួនគេ។

«មកយឺតម៉េះMr.De Santis»

សក់នៅកញ្ចឹងករបស់ខ្ញុំងើបបះឡើង ពោះខ្ញុំស្រែកឱ្យខ្ញុំរត់។

បើកកែងជើងខ្ញុំឡើងត្រលប់ទៅរកជណ្តើរវិញ ខណៈពេលខ្ញុំចូលទៅក្នុងបន្ទប់គេងធំនោះ Mishaក៏មកដល់ច្រកចូល។

«ចេញ! ចេញទៅ!» ខ្ញុំស្រែកទាំងដឹងថាយើងគ្មានពេលទៀត ដៃខ្ញុំក៏បាញ់បង្អួចបំបែកកញ្ចក់ ហើយរុញខ្លួនខ្ញុំហោះតាមនោះចេញពីបន្ទប់។

ខ្យល់ញ័រ គ្រប់យ៉ាងរំជួយ….ពេលរាងកាយរបស់ខ្ញុំប៉ះដល់ទងស្មៅ ផ្ទះក៏ផ្ទុះ បញ្ជូនរលកកម្ដៅ និងកម្ទេចកម្ទីជាបំណែកមកលើខ្ញុំ។ ត្រចៀកខ្ញុំឮពីការផ្ទុះឡើងងឺង ហើយខ្ញុំអង្រួនក្បាល រុញខ្លួនទៅលើដៃនិងជង្គង់។

ព្រះយេស៊ូ!

ខ្ញុំមិនទាន់បានចាប់វានៅឡើយទេ អាសត្វខ្លាឃ្មុំ Karlin។ ខ្ញុំក្រឡេកមើលទៅវាលស្មៅ ឃើញMishaនៅរវាងប៉ុន្មានម៉ែត្រពីខ្ញុំ ខ្ញុំវារទៅរកគេ។

មីស្ហាបញ្ចេញសំឡេងថ្ងូរ៖

«អាចម្កួតនោះ!»

«ក្រោក» ខ្ញុំនិយាយរអ៊ូទាំងប្រឹងក្រោក «យើងត្រូវស្វែងរក Alek, Luca និង Viktor»

ដោយងាកទៅមើលផ្ទះដែលកំពុងឆេះ ខ្ញុំមកទប់ចំហៀងខ្លួន ពុំនោះរបួសនិងការឈឺចាប់អាចធ្វើឱ្យខ្ញុំដួលបាន។

មីស្ហាស្រែកពេលគេជំពប់ជើងមករកខ្ញុំ។ មានឈាមពេញទ្រូងរបស់គេ ប្រហែលជាអំបែងកញ្ចក់កាត់ ពេលលោតចេញតាមបង្អួច។

«វាដឹងថាក្រុមម៉ាហ្វីយ៉ានិងBratva នឹងមកដល់កន្លែងតែមួយ ហើយរៀបចំអន្ទាក់ដើម្បីសម្លាប់យើងទាំងអស់គ្នាជាសម្បុក!»

ខ្ញុំគ្រវីក្បាលទាំងសែនសៅហ្មង។ ខ្ញុំមិនបានសម្លាប់Karlin Makarova រឿងនេះនៅអូសក្រឡាពិតមែន។ ពួកយើងចាកចេញពីផ្ទះដែលរលំ ទាំងខ្លះរងរបួសធ្ងន់និងពីរនាក់ស្លាប់។

Viktorតបយើងតាមអាយកូមថា

«ខ្ញុំសុខសប្បាយទេ អរគុណសម្រាប់ការសួរ! អាឡិចនៅជាមួយខ្ញុំនៅខាងក្រោយផ្ទះ! អាឡិចរបួស ប៉ុន្តែមើលទៅមិនអីទេ! មានអ្នកណាឃើញ Luca ដែរ?»

គាត់នៅជាន់ខាងលើ! ខ្ញុំគិត ហើយភ្នែកខ្ញុំលោតយ៉ាងញាប់ ទៅលើក្រុមអ្នកដែលនៅរស់។ ពិតជាមិនឃើញមេខ្ញុំពិតមែន។

ដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ ខ្ញុំបករត់ចូលសំដៅទៅផ្ទះដែលកំពុងឆេះមិនរវល់នឹងសំឡេងដង្ហោយឃាត់របស់មីស្ហាទេ។

ភ្លាមៗនោះសួតខ្ញុំរងការតវ៉ាគ្នាជាមួយសម្ពាធផ្សែងនិងកម្ដៅ ប៉ុន្តែខ្ញុំមានះបន្តឆ្ពោះទៅជណ្តើរ។ ធ្នឹមធ្លាក់ពីពិតានបញ្ជូនផ្កាភ្លើងទៅក្នុងអាកាសព្រាកៗ។

«លូកា!» ខ្ញុំស្រែកហៅនិងក្អកគឃូស ឈ្លក់។

ខ្ញុំឃើញសាកសពដេករាយតាមទ្វារបន្ទប់ ក៏ប្រញាប់ទៅរករាងកាយគួរសង្ស័យមួយ។ ពិតជាលូកា គាត់សន្លប់ហើយ។

ដោយមិនខ្ជះខ្ជាយពេលវេលា ខ្ញុំទាញរាងកាយដ៏ធ្ងន់នោះយោងឡើងពីលើឥដ្ឋ។ រុំដៃរបស់គាត់លើស្មារបស់ខ្ញុំ ហើយសំដៅមកជណ្តើរ។

«តើLucaនៅឯណា?» Viktorស្រែកពេញត្រចៀកពួកយើង។

មិនអាចលែងចៅហ្វាយខ្ញុំបាន មាត់ខ្ញុំក៏មិនអាចឆ្លើយថាតបថារកគាត់ឃើញហើយដែរ ព្រោះសួតខ្ញុំជិតលែងធ្វើការហើយ ខ្ញុំកំពុងព្យាយាមបន្តចុះតាមជណ្តើរទាំងអត់ដង្ហើមជាមួយទម្ងន់សែនធ្ងន់។

ទីបំផុតខ្ញុំបាត់បង់តុល្យភាព ហើយយើងក៏ដួល។ ទឹកភ្នែកហូរកាត់ដៃស្តាំរបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែខ្ញុំព្រងើយកន្តើយ នៅពេលដែលខ្ញុំចាប់កដៃរបស់Luca ដើម្បីទាញគាត់យកចេញទៅតាមរកផ្លូវ។

ពេលដែលខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានខ្យល់ត្រជាក់ទល់នឹងខ្នងរបស់ខ្ញុំ Mishaបានចាប់ដៃរបស់Luca ហើយជួយខ្ញុំទាញគាត់ដែរ។ បីនាក់យើងឆ្ពោះមកលើវាលស្មៅគេចចេញពីគ្រោះថ្នាក់។

«ខ្ញុំយកLucaចេញហើយ» ខ្ញុំឆ្លើយម្ហបៗ «គាត់សន្លប់»

នៅពេលដែលពួកយើងខំពិនិត្យមើលដង្ហើមរបស់គាត់ ភាពភ័យខ្លាចរីករាលដាលតាមសរសៃសសូងខ្ញុំ ព្រោះលូកាមិនមានដង្ហើមទេរបស់ខ្ញុំ។ ដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ ខ្ញុំចាប់ផ្តើម CPR ដោយមិនឈប់ រហូតដល់គាត់ចាប់ផ្តើមក្អកនិងដកដង្ហើមឡើងវិញ។

អរគុណ! shit!

មីស្ហាស្រែកដោយអំណរខណៈខ្ញុំអង្គុយចុះនិងទះខ្នងលូកាទាំងដង្ហើមញាប់ តែMisha និយាយតឿនឡើងភ្លាមៗថា៖

«យើងត្រូវចេញពីទីនេះសិន!»

គាត់ចាប់ដៃស្តាំរបស់ខ្ញុំរកទាញខ្ញុំឡើងតែខ្ញុំស្រែកដោយឈឺចាប់។

«ដៃនេះបាក់ហើយ!»

«សុំទោស»

ខ្ញុំតស៊ូនឹងជើងហើយជួយមីស្ហាក្នុងការទាញស្ទួយ Luca ឡើង។ គាត់នៅតែមិនដឹងខ្លួន ដូច្នេះហើយMishaនិងខ្ញុំឱ្យអូសគាត់ឆ្ពោះទៅរករថយន្ត SUV ដែលជាកន្លែងដែល Viktor និងAlek ព្រមជាមួយបណ្តាអ្នកនៅរស់រានទាំងអស់ដំអក់រង់ចាំពួកយើង។

Viktor ស្ទុះចុះមកទទួលយក Luca ពីដៃយើងភ្លាមៗ ហើយនាំចូលទៅក្នុងរថយន្តSUV។ គ្រប់គ្នាឡើងដល់ឡានហើយ Alek ទាញទ្វារបិទក្ឌុង ហើយស្រែកបញ្ជា៖

«ចេញដំណើរ!»

នៅលើឡាន ខ្ញុំបានឃើញវិមានជនពាលរុស្ស៊ីរលំរាបដល់ដី។ ធីអាណា! បងប្រហែលជាមិនបានសម្លាប់អាមនុស្សតិរច្ឆាននោះផ្ទាល់ដៃ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ វាបានស្លាប់ក្នុងបន្ទុះដ៏ធំនេះទៅហើយទុកថាគ្រប់យ៉ាងអូខេហើយ។

ដូចដែលMishaបាននិយាយ Karlin Makarovaដឹងថាថ្ងៃអង្សារបស់គេត្រូវបានរាប់ថយហើយ ដូច្នេះមុនស្លាប់ គេចង់យកពួកយើងទៅតាមឱ្យបានច្រើនរឹតល្អ។

ក្នុងអំឡុងពេលហោះហើរពីប្រទេសរុស្ស៊ីទៅកាន់ទីក្រុងហ្សឺណែវ យើងបានព្យាយាមថែទាំអ្នករបួសរបស់យើង រហូតត្រលប់ទៅដល់ St. Monarch’s ទើបខ្ញុំចាប់ផ្តើមដឹងពីការឈឺចាប់នៃដៃបាក់ម្ខាងរបស់ខ្ញុំ។

ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលនៅពេលដែលបានប្រគល់អ្នករបួសទៅឱ្យគ្រូពេទ្យ។ ពេលយើងចូលទៅក្នុងគិលានដ្ឋាន ហើយលូកាហៅគ្រូពេទ្យមកពិនិត្យមើលដៃរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំត្រូវទៅថតកាំរស្មីអ៊ិច ដែលក្រោយមកពេទ្យបានបញ្ជាក់ថា កំភួនដៃរបស់ខ្ញុំខូច ត្រូវតែដាក់ដែកនៅក្នុងតួឆ្អឹង។ ប្រាំមួយសប្តាហ៍ ដែលខ្ញុំនឹងត្រូវរុំដៃរបស់ខ្ញុំ។

យប់នោះខ្ញុំចេញពីគិលានដ្ឋាន ទៅសម្រាកនៅបន្ទប់ចាស់របស់ខ្ញុំក្នុងទីស្នាក់ការការិយាល័យ។

លូកាបាននាំខ្ញុំហើយកំដរខ្ញុំទាំងពោលឡើងថា៖

«អរគុណ Armani» គាត់ចូលមកជិត ហើយលើកដៃមួយទៅស្មាខាងឆ្វេងរបស់ខ្ញុំ គាត់ច្របាច់ខ្ញុំ។

«អ្នកបានជួយជីវិតខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងមិនភ្លេចវាឡើយ»

«ការងាររបស់ខ្ញុំ! ការងាររបស់យើងគ្រប់គ្នាដែលមានកាតាព្វកិច្ចជួយគ្នាទេចៅហ្វាយ! ហើយទីនេះ គ្មានវត្តមានលោកទេ ក្រុមម៉ាហ្វីយ៉ាទាំងមូលនឹងយ៉ាប់ហើយ!» ខ្ញុំឆ្លើយដោយស្មោះត្រង់។

ភ្នែករបស់គាត់នៅជាប់នឹងខ្ញុំដោយការដឹងគុណ។ ទីបំផុតគាត់បានសម្រេចចិត្ត៖

«ខ្ញុំនឹងដំឡើងលោកអាម៉ានី! ភាគខាងជើងនៃប្រទេសអ៊ីតាលី លោកជាមេគ្រប់គ្រង! ចំណែកខ្ញុំ ខ្ញុំនិងម្នាក់ឈ្មោះFranco នឹងបើកបេសកកម្មថ្មីនៅអាមេរិក»

ព្រះយេស៊ូ!

បបូរមាត់របស់ខ្ញុំហាចេញពីគ្នាដោយការផ្អើលខ្លាំង។ តំណែងនេះជាកិច្ចព្រមព្រៀងដ៏ធំមួយដែលទទួលបានការគ្រប់គ្រងទឹកដីភាគខាងជើងក្នុងនាមមេក្រុមបង្ហូរឈាម។

មនុស្សជាច្រើននៅក្នុងសម្ព័ន្ធម៉ាហ្វៀនឹងត្រូវការពេលពេញមួយជីវិត ទម្រាំនឹងបានតំណែងខ្ពស់បែបនេះ។ លូកាគាត់ទះស្មាខ្ញុំ។

«អាម៉ានី លោកជាមនុស្សមោះមុតហើយស្មោះត្រង់! គ្មានអ្នកណាព្រមរត់ចូលទៅក្នុងផ្ទះដែលឆេះជិតរលំ ដើម្បីស្វែងរកខ្ញុំទេ! ជីវិតគឺយុត្តធម៌ណាស់ គ្មានលោក ខ្ញុំចប់នៅក្រោមគំនរថ្មហើយ!»

ដោយមានអារម្មណ៍ត្រេកអរ សោមនស្ស ខ្ញុំញញឹមដាក់ចៅហ្វាយខ្ញុំជាមួយពាក្យ “

«អរគុណលោក ខ្ញុំនឹងមិនធ្វើឱ្យលោកខកចិត្តឡើយ»

«ខ្ញុំដឹង!» លូកាតបឆ្លើយហើយចាកចេញឱ្យខ្ញុំសម្រាក។

ទីបំផុតពេលនៅតែឯង មនុស្សស្រីរបស់ខ្ញុំបានមកគោះទ្វារ។ ពេលបើកឡើង…

«ព្រះ! ព្រះ! តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះកូន?» ម៉ាក់បារម្ភ។

«ព្រះយេស៊ូ! អាម៉ានី» Tianaក៏មកដែរនាងដកដង្ហើមធំហើយចូលមកក្បែរខ្ញុំ។

«ពេទ្យថាម៉េចខ្លះដៃនេះ? បងឈឺត្រង់ណា?»

ខ្ញុំដួលដេកលើសាឡុង ដោយរីករាយចំពោះវត្តមានពួកគេ។ លូកាគិតពីសុខទុក្ខខ្ញុំណាស់ ខ្ញុំដឹង។ ៦សប្តាហ៍នេះគាត់មិនចង់ឱ្យខ្ញុំអផ្សុកទេ។

«ខ្ញុំមិនអីទេ» ខ្ញុំឆ្លើយដោយមុខស្រស់ស្រាយដើម្បីឱ្យពួកគេស្រួលចិត្ត។

«ខ្ញុំគ្រាន់តែបាក់ដៃប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្មានអាទិត្យទៀត អស់អីហើយ! ពេទ្យរបស់យើង ជាកំពូលឯកទេសឆ្អឹង!»

នៅពេលដែលម៉ាក់ប្រាកដថាខ្ញុំមិនមានបញ្ហាដល់ជីវិត គាត់បង្ហាញអាការៈធូរស្រាល៖

«ចាំម៉ាក់បញ្ជាទិញស៊ុប! ឯងត្រូវញ៉ាំបំប៉ន!»

មីង Zia Giada ចូលមកដល់ជាមួយកន្ត្រកផ្លែឈើ។ ពួកគេមើលAppពិនិត្យមុខម្ហូប ហើយកុម្ម៉ង់ម្ហូបសឹងពីគ្រប់ចានដែលគេមាន។ ធីអាណាបន្តអង្គុយក្បែរពិនិត្យគ្រប់ទីតាំងនៃរាងកាយរបស់ខ្ញុំ ម្រាមដៃរបស់នាងថ្នមៗលើស្បែកដៃខ្ញុំក្បែរៗរបួសកំភួនដៃ។

«បងសុខសប្បាយទេ ស្រីស្អាត» ខ្ញុំធានាជូននាងដោយសម្លឹងទេពធីតារបស់ខ្ញុំទាំងស្រទន់។

«ចុះបងMishaនិងAlek?» នាងសួរទាំងក្តីបារម្ភថ្មីរេរាំក្នុងពន្លឺភ្នែក។

«អត់មានបាក់បែកអីទេ! ពួកគេជាបុរសខ្លាំង!»

នាងដកដង្ហើមធូរទ្រូង។

«ពេលលូកាទាក់ទងពួកយើងឱ្យមកទទួល ខ្ញុំព្រួយបារម្ភខ្លាំងណាស់ សឹងដាច់ខ្យល់ម្តងៗ»

ខ្ញុំចុចថើបមាត់នាងហើយទាញនាងចូលជិតរហូតដល់នាងនៅជាប់នឹងទ្រូងខ្ញុំ។

«អា Karlin Makarova លែងមានលើលោកនេះហើយ»

លោកប៉ាAslanhovរបស់នាងបានទៅយកសិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់Makarova ហើយបានជូនដំណឹងដល់ពួកយើងថាគេរកឃើញសាកសពមួយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណ Karlin ប៉ុន្តែមិនពេញលេញសម្រាប់ដាក់មឈូសទេ។

លោក Viktor បានទាមទារយករូបថតមួយសន្លឹកទុកជាព័ស្តុតាង ហើយប្រគល់មកឱ្យខ្ញុំឃើញសាកសពឆេះរោលនោះ។ មិនចាំបាច់និយាយទេ ខ្ញុំសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ដែលបានឃើញសាកសពរបស់Makarova។ ខ្ញុំបង្ហាញរូបទៅប្រពន្ធខ្ញុំពេលយើងនៅក្បែរគ្នា។ នាងងក់ក្បាលនិយាយ៖

«តទៅ យើងនឹងរស់នៅដោយសុភមង្គលជារៀងរហូត!»

ខ្ញុំដាក់ដៃលើពោះនាង៖

«ជាមួយកូនរបស់យើង»

«ហើយពួកយើងទៀត!» ម៉ាក់និយាយបន្ទាប់មកពួកយើងសើចគឹលឡើង។

គាត់ភ្ញាក់ផ្អើលជុំវិញលក្ខណៈពិសេសរបស់នាង។

«ទារក? យើងមានកូន?»

ពេលខ្ញុំងក់ក្បាល Zia Giada និង Mamma ស្រែកហ៊ោពីសុភមង្គល។ ពេលបរិភោគចប់ ខ្ញុំនិយាយថា៖

«តស់រៀបចំទៅផ្ទះ! យប់នេះខ្ញុំចង់គេងលើគ្រែរបស់ខ្ញុំ»

ពេលចុះមកក្រោម Alek បានចេញពីបន្ទប់មួយ ហើយខ្ញុំសួរថា៖

«គិតវិលមកលេងវិញខ្លះដែរទេ?»

ខ្ញុំងក់ក្បាលព្រោះខ្ញុំដឹងថាមិនយូរទេ គេក៏នឹងឡើងតំណែង ផ្លាស់ទៅមើលការខុសត្រូវ តំបន់ឆេកស្លូវ៉ាគីនិងហុងគ្រី។ នេះបើតាមអ្វីដែលលូកាប្រាប់ខ្ញុំ។

AlekនិងMishaដើរទៅច្រកចូលខាងមុខវិមាន ហើយបីនាក់យើងឈប់បន្តិចដើម្បីនិយាយលាគ្នា។ ដោយសន្យាថានឹងរក្សាទំនាក់ទំនង ចុងក្រោយខ្ញុំបាននាំគ្រួសាររបស់ខ្ញុំឡើងរថយន្ត SUV ហើយចាកចេញ។

ស្នេហាខ្ញុំជាមួយមេក្រុមបង្ហូរឈាម

ប្រាំពីរខែក្រោយមក…

ពេលដែលគិលានុបដ្ឋាយិកាដាក់កូនប្រុសរបស់យើងនៅក្នុងដៃរបស់Armani ខ្ញុំបានតាមមើលគេទាំងញញឹមលង់ក្នុងសុភមង្គល។ វាជាទិដ្ឋភាពដែលឃើញហើយ ធ្វើឱ្យខ្ញុំជូតទឹកភ្នែក។ អាម៉ានីប្រាប់ថា កូនដំបូងយើងឈ្មោះថា Diego De Santis ។

ក្រោយចំណាយពេលបីថ្ងៃនៅមន្ទីរពេទ្យ ទីបំផុតយើងបានទៅផ្ទះវិញ ជាមួយទារករបស់យើង។

ខ្ញុំសម្លឹងមើលកូនតូចដេកក្នុងដៃប្តី ចិត្តនេះខ្ញុំស្បថថានឹងផ្តល់ឱ្យគាត់នូវពិភពលោកល្អល្អះ។ ម៉ាក់ស្រលាញ់អ្នកខ្លាំងណាស់ កូនតូចរបស់ម៉ាកនិងប៉ា។ ខ្ញុំនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំមិនដែលមានលើលោកធំធែងនេះ។

អាម៉ានីសម្លឹងមកយើង ហើយស្នាមញញឹមដ៏រីករាយជះចេញពេញមុខសង្ហារបស់គេ។

«ខ្ញុំមិនអាចឈប់មើលបង ពេលពរកាន់កូនប្រុសរបស់យើងនោះទេ ព្រោះជាទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ឃើញ»។

Diegoបង្កើតសំឡេងតូចគួរឱ្យស្រលាញ់ ធ្វើឱ្យArmaniនិងខ្ញុំរលាយនៅកន្លែងអង្គុយរបស់យើង។

«គួរឱ្យស្រលាញ់ណាស់» អាម៉ានីពោលហើយកាន់ច្បូតលើម្រាមដៃតូចៗរបស់កូន។

យប់នោះពួកយើងសម្លឹងមើលកូនប្រុសដែលកំពុងដេកស្កប់ស្កល់។ អាម៉ានីសម្រេចចិត្តដាក់ Diego ចុះនៅចន្លោះរវាងពួកយើងព្រោះប៉ាម៉ាក់ឈ្លក់វង្វេងនឹងការសម្លឹង ក៏ដូចជាស្រង់ក្លិនទារកទើបនឹងកើតរបស់យើង។

ពេលដែលកូនយំ អាម៉ានីក៏លាតខ្លួនត្រង់ឡើង៖

«មានបញ្ហាអ្វី?»

ខ្ញុំសើចចំអក៖

«ឃ្លាននឹងណ៎ា!»

ខ្ញុំផ្លាស់ទីអង្គុយឡើងដោយកល់ខ្នើយពីក្រោយខ្នង ហើយលើកDiegoមកក្បែរទ្រូងបំបៅគេ។ ពេលដែលខ្ញុំទាញអាវចេញ កូនខ្ញុំបញ្ចេញសំឡេងច្របូកច្របល់ បបូរមាត់របស់គេរេមករកខ្ញុំហើយចាប់ផ្តើមបៀម។

អាម៉ានីអង្គុយលើគ្រែហើយមើលមកពួកយើងដោយស្រទន់។ ពេលដែលខ្ញុំចិញ្ចឹមកូនប្រុសរបស់យើងគេគ្រវីក្បាលតិចៗ៖

«ព្រះ ! ប្រពន្ធដ៏ស្អាតរបស់បង! អូនមិនដែលស្អាតអ្វីស្មើពេលនេះទេ»

បបូរមាត់របស់ខ្ញុំកោងឡើងលើដោយញញឹមផ្អែម។ ខ្ញុំមានផ្ទះដ៏ស្រស់ស្អាត មានប្តីដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ជាងជីវិតខ្លួនឯង ហើយកូនប្រុសដែលខ្ញុំនឹងថែទាំគេ។

ទីបំផុតខ្ញុំមានគ្រួសារផ្ទាល់ខ្លួន។

បីឆ្នាំក្រោយមក….

បន្ទាប់ពីយើងចុះចតនៅប្រទេសរុស្ស៊ី Armaniបានបន្តដឹកម្តាយកូនយើងទៅរកគោលដៅមួយដែលបេះដូងរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមលោតញាប់។

ក្បាលរបស់ខ្ញុំខ្ទាស់ទៅArmani។

«ហេតុអ្វីបានជាយើងមកកន្លែងនេះ?»

«អត់ធ្មត់អូន!» គេថ្នមសំឡេង។

Diegoកំពុងលេងជាមួយឡានដែកមួយនៅលើកៅអីខាងក្រោយ ដោយមិនដឹងខ្លួនថាម្តាយរបស់គេកំពុងហៀបតែនឹងមានអាការៈភ័យស្លន់ស្លោ។

«Armani» ខ្ញុំត្អូញត្អែរ «ខ្ញុំមិនចង់ត្រលប់ទៅទីនោះវិញទេ»

គេលូកដៃមកចាប់ដៃខ្ញុំយ៉ាងតឹង។

«បងដឹង! វាពិបាក ប៉ុន្តែជឿបង! អូននឹងភ្ញាក់ផ្អើល»

ខ្ញុំអង្រួនក្បាលពេលប្តីបើកឡើងលើផ្លូវកណ្តាលរហូតមកឈប់ពីមុខមណ្ឌលកុមារកំព្រា ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចង់យំ។ គាត់ចេញទៅហើយចាប់បីDiegoពីកៅអីខាងក្រោយ មុននឹងមកបើកទ្វារឱ្យខ្ញុំ។

ខ្ញុំគ្រវីក្បាលមិងមាំងម្តងទៀត។

អាម៉ានីចាប់ដៃខ្ញុំម្តងទៀត ហើយទាញខ្ញុំចេញ។

«ជឿបង»

ស្ត្រីដែលមានមុខមាត់រួសរាយរាក់ទាក់មកចួបយើងនៅមាត់ទ្វារ។

«លោកនិងលោកស្រី De Santis! ល្អណាស់ដែលបានចួបអ្នកអ្នកទាំងពីរដោយផ្ទាល់»

ភ្នែករបស់នាងបិទលើArmaniហើយឱនលំទោន៖

«ខ្ញុំចង់សម្តែងអំណរគុណជ្រាលជ្រៅដល់គ្រួសារអ្នកនិងលោកមីស្ហាដែលតែងតែបរិច្ចាគដល់ក្មេងៗ! អំណោយទាំងនោះពិតជាជួយបានច្រើនណាស់ ពួកគេហូបឆ្អែតនិងមានខោអាវគ្រប់សម្រាប់ទៅរៀន!»។

ខ្ញុំក្រឡេកមើលArmaniទាំងរំភើបភ្ញាក់ផ្អើលពេលគាត់ញញឹម។ វ៉ោវ! ខ្ញុំមិនដែលដឹងថា ArmaniនិងMisha បានឧបត្ថម្ភមើលថែមណ្ឌលកុមារកំព្រានេះរហូតមកទេ។ ដំណឹងនេះបំពេញចិត្តខ្ញុំដោយភាពកក់ក្តៅ នៅពេលដែលយើងដើរកាត់តាមសាលធំដែលខ្ញុំធ្លាប់ស្គាល់។

ដើរចេញពីខាងក្រោយ សួនក្មេងៗកំពុងរត់ជុំវិញ playground និងលេងប្រញាយ។

កាលពីមុនពួកយើងមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលេងនៅខាងក្រៅទេ។ យើងត្រូវនៅស្ងៀមស្ងាត់ ហើយធ្វើកិច្ចការរបស់យើង។ រីករាយណាស់ ដែលឃើញកន្លែងនេះបានផ្លាស់ប្តូររបៀបគ្រប់គ្រង។

ខ្ញុំដើរចុះក្រោម សម្លឹងមើលក្មេងៗទាំងអស់ ពិតណាស់ ប្តីខ្ញុំនិងបងប្រុសខ្ញុំមានចំណែកក្នុងការធ្វើឱ្យទីនេះផ្លាស់ប្តូរ។

Armani ចង្អុលទៅខាងឆ្វេងនៃវាលស្មៅដែលក្មេងស្រីតូចៗកំពុងលេងក្នុងរណ្តៅខ្សាច់។

«នោះហើយក្មេងដែលលោកចង់បាន!»

រលកដ៏រន្ធត់មួយបានវាយប្រហារខ្ញុំក្នុងបេះដូង ហើយភ្នែកខ្ញុំហោះទៅរកមុខរបស់ប្តី។ Armani ញញឹមស្រទន់៖

«អូនបាននិយាយថា អូនប្រាថ្នាចង់បានកូនស្រីតូចម្នាក់ ដូច្នេះខ្ញុំបានទូរសព្ទមករកនៅមណ្ឌលកុមារកំព្រា ហើយឥឡូវនេះពួកគេបានរៀបចំ»

អូ ព្រះជួយ!

ដៃខ្ញុំខ្ទប់មាត់ខ្ញុំ ពេលខ្ញុំចាប់ផ្តើមដើរទៅរកនាងតូចទាំងញ័រជើង។

បន្ទាប់ពីខ្ញុំមាន Diego គ្រូពេទ្យប្រាប់ខ្ញុំថា ខ្ញុំនឹងមិនអាចមានកូនទៀតទេ។ នេះជារឿងសោកសៅ តែហោចណាស់ខ្ញុំមានគ្នាបីនាក់ដែរ។ ពេលដែលខ្ញុំដើរទៅដល់ ក្មេងស្រីងើបមុខមកខ្ញុំ ហើយញញឹម។

«សួស្តី»

ខ្ញុំឱនមុខពិនិត្យផ្ទៃទម្រង់ដ៏ស្អាតរបស់នាង។ នាងតូចមានសក់ខ្មៅនិងភ្នែកពណ៌ខៀវ។

ព្រះអើយ នាងរំលឹកខ្ញុំយ៉ាងច្រើនពីខ្លួនខ្ញុំកាលពីអតីត។ ខ្ញុំអង្គុយចុះយឺតៗហើយមើលគំនូរដែលនាងគូរនៅលើស្រទាប់ខ្សាច់។

«សួស្តី ព្រះនាងតូច» ខ្ញុំខ្សឹប »កំពុងធ្វើអ្វីហ្នឹង?»

នាងគ្រវីក្បាល៖

«ចាស់ រង់ចាំគ្រួសារខ្ញុំមកដល់!»

មិនអាចទប់ទល់បានទេនឹងសន្ធឹកក្នុងបេះដូង។ ខ្ញុំដឹងពីអារម្មណ៍យ៉ាងណាក្នុងនាមក្មេងដែលគ្មានគ្រួសារនឹងគេ។

«ហេតុអ្វីនាងមិនលេងជាមួយពួកគេ?»

«ពួកគេថាខ្ញុំនេះកខ្វក់!»

ខ្ញុំបិទភ្នែកហើយលាដៃទាំងរលីងរលោង៖

«មកៗ ម៉ាក់ឱបនាងបានទេ?»

នាងស្ទាក់ស្ទើរមុននឹងវារចូលមកខ្ញុំ។ ខ្ញុំឱបនាងយ៉ាងតឹងហើយចុចថើបលើសក់នាង។

Armani ចូលមកកាន់តែជិតហើយអង្គុយចុះ គាត់ដាក់Diegoក្នុងរណ្តៅខ្សាច់។ គាត់កាន់សក់ក្មេងស្រីតូច រួចនិយាយថា៖

«សួស្តី Karina» គាត់ធ្វើកាយវិការទៅកាន់កូនប្រុសរបស់យើង «នេះគឺជា Diego បងប្រុសរបស់ឯង!»

នាងផ្តល់ឱ្យArmaniនិងDiegoនូវអាការៈអៀនខ្មាស បន្ទាប់មកខ្សឹបៗឡើងថា៖

«សួស្តី»

Armani និយាយថា

«Diego នឹងការពារប្អូនស្រីរបស់គេ»

មុខតូចរបស់នាងមានស្នាមជ្រួញឆ្ងល់ ខណៈចិត្តខ្ញុំនឹកដល់បងមីស្ហា។ នាងសួឬតិចៗ៖

«បងប្រុស?»

«ហ្នឹងហើយ! ហើយនេះ គឺម៉ាក់និងប៉ា!»

ភ្នែករបស់នាងបើកចំហពេលនាងសម្លឹងមកកាន់បីនាក់យើង។ ភ្នែកនាងលាក់ទឹកភ្នែករេមកជាប់នឹងភ្នែកខ្ញុំ។

ខ្ញុំកាន់នាងយ៉ាងណែន ហើយថើប។

«កូនស្រីតូច! ចង់មកផ្ទះជាមួយប៉ាម៉ាក់និងបងប្រុសទេ!»

នាងសម្លឹងកូនប្រុសខ្ញុំ ហើយងក់ក្បាលយ៉ាងញាប់ ហើយឈប់ភ្លាមដោយរអ៊ូថា៖

«ខ្ញុំគិតថាគ្មានអ្នកណាចង់បានខ្ញុំទេ ព្រោះខ្ញុំគេងនោមសើមគ្រែ!»

យកដៃអង្អែលលើខ្នងនាង ហើយនិយាយពាក្យដែលខ្ញុំដឹងថា ក្មេងគ្រប់រូបនៅក្នុងមណ្ឌលកុមារកំព្រាចង់ឮ៖

«ម៉ាក់ចង់បានកូន!»

យើងអង្គុយនៅខាងក្រៅជជែកនិងលេងដីជាមួយគ្នាជាងមួយម៉ោង ហើយKarinaមិនរើចេញពីភ្លៅរបស់ខ្ញុំទេ។ ខ្ញុំសួរនាំដឹងថា នាងចូលចិត្តទឹកដោះគោ ដំណាប់ផ្លាំ ខ្ញុំនិយាយថាយើងនឹងមានអាហារទាំងនោះលើតុនៃគ្រួសារយើងល្ងាចនេះជាការជប់លៀង។

ដោយមាន Karina នៅក្នុងដៃរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំក្រោកឡើងខណៈ ArmaniបីDiego ។ យើងបួននាក់ក្នុងនាមជាគ្រួសារ បានដើរទៅការិយាល័យដើម្បីចុះហត្ថលេខាលើឯកសារទាំងអស់ ដូច្នេះយើងអាចយកកូនស្រីតូចរបស់យើងទៅផ្ទះ។

ចប់

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៤

Bo Bo — Thu, 29 Feb 2024 13:00:00 +0000

ខ្ញុំងាកចេញពីអាម៉ានីដោយអៀន ហើយឈានយកពែងចំនួនបីពីក្នុងទូ។ Armani បន្តសម្អាតភាពរញ៉េរញ៉ៃនៅលើឥដ្ឋ បោះកន្សែងក្រដាស់ចោលក្នុងធុងសំរាម បន្ទាប់មកមើលទៅ Misha។

«តស់និយាយគ្នានៅបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ»

ភ្នែកខ្ញុំសម្លឹងទៅបុរសជាទីស្នេហាទាំងទ្វេពេលពួកគេចេញពីផ្ទះបាយ ហើយខ្ញុំចាប់ផ្តើមព្រួយបារម្ភថាតើពួកគេនឹងប្រយុទ្ធគ្នាដោយកំហឹងឬអត់។

នៅពេលកាហ្វេរួចរាល់ ខ្ញុំបានយកទៅបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ហើយឮArmaniនិយាយថា៖

«បើសំឡេងហ្នឹងជាAuroraឯងគិតម៉េច?»

ខ្ញុំឈប់ស្ងៀមលួចស្តាប់។

«ក្នុងនាមជាមិត្តរបស់ឯង ខ្ញុំយល់! តែក្នុងនាមជាបងប្រុសរបស់Tiana ខ្ញុំកំពុងតែខឹង»។

Armani ឆ្លើយតប៖

«អូខេ!»

ខ្ញុំបើកភ្នែកហើយដើរចូលទៅក្នុងបង្ហាញខ្លួន។

ក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវខ្ញុំដាក់ថាសហើយជូនទៅពួកគេ៖

«ញ៉ាំកាហ្វេ! បន្តិចទៀតសាច់ឆ្អិនហើយ!»

ខ្ញុំដាក់ពែងសម្រាប់គ្រប់គ្នានៅលើតុហើយដើរចេញមកវិញម្តងទៀត។ ពួកគេដូចជានិយាយគ្នាតាមសម្រួលហើយ មិនអីនោះទេ។ ខ្ញុំប្រញាប់ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ទឹក ហើយបិទទ្វារពីក្រោយខ្នងព្យាយាមទប់ទឹកភ្នែក។

ចិត្តនេះ….នៅតែឈឺ។ ខ្ញុំមិនអាចលុបបំបាត់អារម្មណ៍ដ៏មានសម្ពាធទាំងអស់បានភ្លាមៗទេ។

ខ្ញុំមិនអាចភ្លេចពីរបៀបដែលArmaniមើលមកខ្ញុំដោយស្អប់និងមើលងាយឡើង។

ខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចបានថា យប់មួយ គេមិនបានស្រលាញ់ខ្ញុំ ហើយជាឧទាហរណ៍ថា វាផុយណាស់ ងាយស្រួលណាស់សម្រាប់គេ ក្នុងការបោះចោលក្តីស្រលាញ់ទៅជាស្អប់និងចងអាឃាត។

ខ្ញុំមិនដែលធ្វើបែបនេះចំពោះគេឡើយ។

ទោះបីខ្ញុំគិតថា គេប្រដេញមកសម្លាប់ខ្ញុំ ក៏ខ្ញុំនៅតែស្រលាញ់គេ។ ខ្ញុំនឹងនៅតែស្រលាញ់គេ បើទោះជាគេបានបាញ់ខ្ញុំក៏ដោយនៅពេលប្រចណ្ឌនោះ។ ជាមួយនឹងដង្ហើមស្លាប់របស់ខ្ញុំ ខ្ញុំស្រលាញ់តែអាម៉ានី។

ជីវិតស្នេហាពួកយើងនៅពេលនេះ

ជិតពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រហើយ ធីអាណានៅតែអង្គុយក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ធ្វើពុតជាមើលទូរទស្សន៍។

Mishaចូលគេងឡើងមួយសន្ទុះហើយ។ ខ្ញុំអង្គុយឆ្ងាយពីប្រពន្ធខ្ញុំសម្លឹងនាង។ ខ្ញុំយល់ថាហេតុអ្វី នាងមានសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាងក្នុងពេលដែលខឹងនឹងខ្ញុំ។

បើតាមអាការៈដែលនាងធ្វើជាព្រងើយដាក់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏មានសិទ្ធិនឹងចេញក្រៅដើរលេងជាមួយស្រីស្អាតផ្សេងៗពេញមួយជីវិតរបស់ខ្ញុំ ប្រសិនបើនោះជាអ្វីដែលត្រូវការយកឈ្នះដោយល្ងង់ខ្លៅ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងឈ្នះបេះដូងប្រពន្ធម្នាក់នេះមកវិញ។

ភ្នែករបស់ខ្ញុំបង្វែរទៅTiana ហើយខ្ញុំចាប់បានថានាងក៏សម្លឹងមកខ្ញុំ មុនពេលនាងងាកទៅធ្វើជាមើលទូរទស្សន៍វិញយ៉ាងរហ័ស។

«មិនហត់ទេ?» ខ្ញុំសួរ។

នាងឆ្លើយថា៖

«បងចូលគេងមុនទៅបើហត់!»

«សម្រាកទៅ! នៅយូរមិនល្អសម្រាប់ទារកនោះទេ!»

នាងដកដង្ហើមធំរួចបិទទូរទស្សន៍ ដើរទៅបន្ទប់គេង។ ខ្ញុំក៏ក្រោកនិងដើរទៅតាមដោយញញឹម។ ធីអាណាឡើងប្រះគេងដោយគ្របភួយបែរខ្នងនៅម្ខាងគ្រែ ពេលឮស្នូរខ្ញុំឈរក្បែរ នាងក៏គ្របផុតទាំងក្បាលនាង។ ខ្ញុំញញឹមទៀតហើយចាកចេញពីបន្ទប់ដើម្បីពិនិត្យប្រាកដថាទ្វារទាំងអស់ត្រូវបានចាក់សោ រួចបិទភ្លើង។

មុនពេលខ្ញុំត្រលប់ទៅក្បែរគ្រែវិញ Tianaនៅតែមិនងាកមកទេ។ ខ្ញុំទម្លាក់ខ្លួនគេង នាងខិតចេញ ថែមបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា នាងមិនចង់ឱ្យខ្ញុំប៉ះឡើយ។

ខ្ញុំដេកផ្អៀងសម្លឹងទៅលើពិតាន ប៉ុន្មាននាទីក៏រំកិលទៅមុខ រហូតដល់ជិតមួយម៉ោង។ ខ្ញុំស្តាប់ដង្ហើមប្រពន្ធខ្ញុំរសាត់សម្រាក។ ធូរទ្រូង….ឥឡូវនេះនាងបានសម្រាកខ្លះហើយ។

នាងត្រូវការពេលវេលា ខ្ញុំយល់….

ភ្លាមនោះTianaបែរមកផ្ងារ ដោយបោះដៃរបស់នាងទៅពីលើក្បាលដូចដែលតែងតែធ្វើ។ ជ្រុងមាត់របស់ខ្ញុំញញឹម។ ខ្ញុំអត់ធន់រង់ចាំយូរបន្តិច មុននឹងរំកិលចូលទៅជិតដោយប្រយ័ត្នមិនដាស់នាងទេ។ ខ្ញុំលាតខ្លួនលើនាង ហើយចុចមុខខ្ញុំទៅរកគល់ករបស់នាង។

ស្រូបក្លិនក្រអូបរបស់នាង ទីបំផុតខ្ញុំបានរកឃើញសេចក្ដីសុខសាន្ត។

ខ្ញុំឱបដៃនាងយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់សន្យាក្នុងចិត្តថា មិនធ្វើអ្វីមួយល្អក់កកររវាងយើងទៀតឡើយ។ មានអារម្មណ៍ថា ដៃរបស់នាងនៅលើខ្នងខ្ញុំ ខ្ញុំបិទភ្នែក ខ្សឹបថា«គេងឬនៅ?»។

នាងឱនមករកខ្ញុំ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាដង្ហើមរបស់នាងក្តៅៗនៅលើស្មារបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកមានអារម្មណ៍ថាជាសំណើមនៃតំណក់ទឹកភ្នែក។ ខ្ញុំកាន់នាងកាន់តែតឹង ហើយចាប់ផ្ដើមថើបរេពាសពេញសក់និងក។

«បងនឹងមិនសង្ស័យអូនទៀតទេ! បងសន្យាថានឹងសងគ្រប់ចរិតមិនល្អដែលបានធ្វើដាក់អូន»

នាងងក់ក្បាលញាប់។

«បងសុខចិត្តស្លាប់ ជាជាងធ្វើបាបអូនរបៀបហ្នឹងម្តងទៀត!»

«អ្នកណាទៅដែលស្អប់យើងខ្លាំងរហូតចង់បំបែកពួកយើង?» នាងរអាក់រអួល។

«មិនពាក់ព័ន្ធនឹងអូនទេធីអាណា បងមានសត្រូវជាច្រើន! អាចជាមនុស្សតិរច្ឆានណាមួយ បងគង់តែវែកមុខវាឃើញមិនខាន!»

ភ្នែករបស់នាងចាំងក្នុងពន្លឺព្រះចន្ទដ៏តូចដែលឆ្លុះចូលមកតាមបង្អួច។

«តើយើងនិងកូន នឹងមានសុវត្ថិភាពទេ?» នាងខ្សឹប។

ខ្ញុំខ្សឹបតប៖

«បងមិនទៅណាឆ្ងាយពីអូននិងកូនទេ ដរាបណាមិនទាន់រកឃើញអាចង្រៃលាក់មុខនោះ!»

នាងចាំស្តាប់ដោយស្នូរដង្ហើមយ៉ាងអំណរ។ ខ្ញុំបន្ថែម៖

«Mishaក៏នៅទីនេះមួយរយៈដែរ»

ខ្ញុំងើយសម្លឹងមើលនាងខណៈនាងមិនឆ្លើយតែនាងហាក់ត្រេកអរនឹងវត្តមានបងប្រុសនាង។ ខ្ញុំពោលសួរធីអាណា៖

«អត់ទោសឱ្យបងបានទេ?»

នាងព្រិចភ្នែក។

«អាម៉ានី! វាមិនមែនជារឿងអភ័យទោសឬអត់ទេ ដែលខ្ញុំកំពុងតស៊ូជាមួយ គឺស្រមោលនៃការដែលបងស្អប់ខ្ញុំ! តាមពិតរឿងនោះបញ្ជាក់ថា វាផុយស្រួយណាស់ ដែលនឹងឱ្យបងឈប់ស្រលាញ់ខ្ញុំ»។

ព្រះយេស៊ូ! ពេលខ្ញុំធ្មឹងគងថ្ងាសគិត នាងបន្ថែម៖

«ពេលដែលបងប្រដេញខ្ញុំឆ្លងកាត់ព្រៃ ហើយខ្ញុំគិតថាបងនឹងសម្លាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏នៅតែស្រលាញ់បង!»

បេះដូងខ្ញុំញ័រក្នុងទ្រូង។

«ស្រលាញ់?»

ដោយដាក់ម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំនៅក្រោមចង្កានាង ខ្ញុំផ្អៀងមុខនាងឡើងដើម្បីឱ្យនាងមើលមកខ្ញុំចំ។

«បងមិនដែលស្អប់អូនទេប្រពន្ធដ៏ស្អាត! បងខឹង! បងប្រចណ្ឌនិងតូចចិត្តខ្លួនឯង!»

«ចាស៎ ខ្ញុំបានឃើញ….ក្នុងភ្នែករបស់បង!»

«បងស្អប់ពេលឮសំឡេងអូនជាមួយប្រុសផ្សេង! ហេតុការណ៍នោះបានសម្លាប់បងទាំងរស់ ទោះបីជាបងពិបាកជឿថាអូនក្បត់បងក៏ដោយ ក៏បងឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង!»

«មិនមែនខ្ញុំទេ អាម៉ានី! ខ្ញុំស្លាប់ប្រសើរជាងនៅជាមួយប្រុសដទៃ!»នាងយំ។

«ខ្ញុំទាញនាងមកទល់គ្នា ហើយថើបស្មារបស់នាង។

«កុំភ័យ បងនឹងសងសឹកវា! វាកាត់តសំឡេងដែលស្រូបយកចេញពីបន្ទប់យើងទៅ! អាកំសាក!»

នាងធ្មេចក្នុងទ្រូងខ្ញុំ។ ខ្ញុំឱបចង្កេះនាង រំពេចនោះទូរសព្ទផ្ដើមរោទ៍។

ខ្ញុំងាកហើយឈោងទៅលើតុក្បែរគ្រែ។ ខ្ញុំមិនស្គាល់លេខទេ ខ្ញុំទទួលហើយឆ្លើយថា«De Santis»។

«មានអារម្មណ៍យ៉ាងណាដែរ?»

មនុស្សប្រុសដែលមានសូរសង្កត់សំឡេងរុស្ស៊ី ធ្វើឱ្យខ្ញុំស្ទុះអង្គុយត្រង់។

«ឯងនិងMisha បានធ្វើម៉េចលើអញពីមុន? ឥឡូវរសជាតិហ្គេមដំបូងម៉េចដែរ?»

«Karlin Makarova» ខ្ញុំខ្សឹបហើយស្រែក៖

«អញបានគិតដែរថា មានអាណាកំសាកជាងឯង ឯងនៅនៅពីក្រោយរឿងនេះ ប៉ុន្តែពិតជាមិនស្មានថាឯងមិនខ្មាសសូម្បីតែស្រីគេមិនត្រូវការឯង!»

Tianaបើកភ្នែកឡើងដោយភ័យខ្លាចពេលខ្ញុំងាកមើលនាង។

«ស្រីឆ្កួតនោះ អញមិនចង់បានទេតែឯង…..ឯងបំបាក់មុខអញ កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់អញ»

«ឯងចាប់ផ្តើមសង្រ្គាមលើមនុស្សខុសហើយអាព្រាន!»

ខ្ញុំស្រែកឡូឡាដាក់អាKarlin តែវាហាក់សប្បាយចិត្តសើចកក្អឹកនិយាយបញ្ឆេះខ្ញុំ៖

«អាម៉ានី មើលខ្លួនឯងគ្មានបានការកម្រិតណា? ថ្ងៃនេះបើអញចង់សម្លាប់ប្រពន្ធឯង ឯងក៏ពោះម៉ាយបាត់ទៅហើយ»

ខ្ញុំខឹងសឹងស្រក់ទឹកភ្នែកជាមួយសភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ខ្លួនឯង។ ជនពាលផ្តាច់ទូរសព្ទហើយ។ ខ្ញុំងើបទៅក្រៅ ហើយងាកប្រាប់ធីអាណាឱ្យគេងបន្ត។

ខ្ញុំខលទៅមេខ្ញុំ គឺលូកាប្រាប់គាត់ថា ខ្ញុំត្រូវការសម្លាប់អាសេដ្ឋីម្នាក់នោះហើយ មិនថាមានរឿងអ្វីកើតលើងរវាងST.Monarchនិងសម្ព័ន្ធម៉ាហ្វៀទេ។ លោកលូកាសួរខ្ញុំបញ្ជាក់ពីមូលហេតុ ខ្ញុំក៏ប្រាប់គ្រប់យ៉ាង។ លូកាឮហើយស្រែកជេរដាក់បណ្តាសា តែបែរជាហាមប្រាមខ្ញុំឱ្យអត់ធន់សិន។

គាត់ត្រូវការទៅនិយាយជាមួយViktor សុំការអនុញ្ញាត។

«ស្តាប់អាម៉ានី! ឯងមិនអាចយកជីវិត Karlin Makarova ដោយចិត្តឯងបានទេ! វាជារឿងធំ!»

យើងបញ្ចប់ការហៅទូរសព្ទហើយលេបទឹកត្រជាក់បំបាត់កំហឹងសិន។ ដោយដើរវិលមកវិញ ឃើញនាងនៅអង្គុយផ្អែកក្បាលគ្រែ ខ្ញុំទម្លាក់ឧបករណ៍នៅលើតុរួចប្រះដេកចុះម្តងទៀត។

Tianaចាប់ស្មាខ្ញុំដោយទាមទារថា៖

«តើមានអ្វីកើតឡើង? ប្រាប់ខ្ញុំ!»

ខ្ញុំចាប់ទាញនាងគេងហើយគ្របខ្លួនខ្ញុំទៅពីលើនាង។

«អា Karlin Makarova! វានៅខឹង ព្រោះអូនទទួលយកបង! វានៅពីក្រោយល្ខោនថោកទាបម្សិលមិញ! ឥឡូវនេះយើងនឹងធ្វើសង្គ្រាម»

«សង្គ្រាម?» នាងដកដង្ហើមធំ។

ខ្ញុំគ្រវីក្បាល។

«ពីមុនវាវាយនឹងធ្វើបាបអូន បងមិនបានរករឿងផង ពេលនេះ វាបានលេងសើចជាមួយជីវិតគ្រួសារយើង! ផ្លូវតែមួយគត់សម្រាប់វា គឺស្លាប់!»

ទឹកមុខរបស់នាងពោរពេញដោយការព្រួយបារម្ភ។

«ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យបង បងMisha ឬAlek ឈឺចាប់ទេ!»

«LucaនិងViktor នឹងជួយកម្ចាត់ Makarova!»

Tianaសម្លឹងមកក្នុងភ្នែករបស់ខ្ញុំ។

«អាម៉ានី! ខ្ញុំស្ទើរតែបាត់បង់បង បើបាត់ម្តងទៀត ខ្ញុំនឹងមិនរស់ទេ!»

«អូននឹងគ្មានថ្ងៃបាត់បង់បងទេ» ខ្ញុំធានាលើនាង។

ដៃខ្ញុំរេលើសំណុំកន្លែងពិសេសរបស់នាង នាងមិនរេខ្លួនទេ ខ្ញុំពោលទាំងកាមតណ្ហារុករាន៖

«បងមានការងារច្រើនជាមួយអូន! ជារៀងរាល់យប់! ថ្ងៃ!»

មាត់ខ្ញុំថើបថ្គាមរបស់នាងហើយខ្សឹប៖

«ប្រហែលជាពេញមួយជីវិតផងមិនដឹង!»

ខ្ញុំថើបបបូរមាត់នាង ហើយពោលទៀត៖

«ដូច្នេះកុំអត់ទោសឱ្យបងងាយពេក! ទុកបងឱ្យធ្វើការជារៀងរាល់ថ្ងៃ បម្រើអូន!»

ស្នាមញញឹមបង្វែរមកលើបបូរមាត់របស់នាងយឺតៗ។ បេះដូងនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាព្រះអាទិត្យកំពុងរះម្តងទៀតទាំងដែលមេឃនៅយប់។ ខ្ញុំមើលប្រតិកម្មរបស់នាងយ៉ាងដិតដល់ ពេលនាងអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំថើប បេះដូងរបស់ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាភ្លេចអស់ការឈឺចាប់។

រាត្រីរបស់ពួកយើងបានវិលមកវិញដូចដើម

ទោះយើងចូលគេងយប់ជ្រៅហើយខ្ញុំមិនបានគេងយប់មុនក៏ដោយ ខ្ញុំភ្ញាក់ពីព្រលឹម។ ខ្ញុំសប្បាយចិត្តដែលបានត្រលប់មកផ្ទះវិញ ហើយការនិយាយដែលយើងបាននិយាយគ្នាច្បាស់កាលពីយប់មិញ បានជួយព្យាបាលបេះដូងខ្ញុំបន្តិចម្តងៗ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងឱ្យArmaniចងចាំរឿងមួយនេះ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា កូនប្រុសរបស់គេឡើងរឹងទល់នឹងភ្លៅរបស់ខ្ញុំ ហើយជាធម្មតាខ្ញុំតែងតែបែរខ្នងអៀនដោយដេកស្ងៀមធ្វើពើ។ មេឃភ្លឺហើយ គេឱបខ្ញុំជាប់ពេក ខ្ញុំក្រោកទៅធ្វើអាហារពេលព្រឹកឱ្យមីស្ហាម្តេចនឹងកើត?

ដៃរបស់Armaniរឹតបន្តឹងជុំវិញខ្ញុំ ហើយមាត់គេក្តៅៗនៅថើបត្រង់ករបស់ខ្ញុំ។

«លូកលាន់បានទេ!»

«លូកអី?»

គេសើចចំអកពេលដៃរំកិលចុះមកចំហៀងខ្ញុំដើម្បីដាក់លើពោះ។

«បងចង់fuckអូន! តាំងពីយប់! ប្រពន្ធជាទីស្រលាញ់! បងចង់កប់ជ្រៅក្នុងខ្លួនអូន»

«ហ៊ឹម» ខ្ញុំចំអកគេ ហើយមិនឆ្លើយថាអូខេទេ ដូចចង់ប្រាប់ថា ខ្ញុំត្រូវការឱ្យគេសុំម្តងហើយម្តងទៀត។

ដៃរបស់អាម៉ានីរអិលចុះក្រោមទាញទម្លាក់ខោជើងវែងរបស់ខ្ញុំ ហើយម្រាមដៃកណ្តាលរបស់គេគូសរង្វង់មូលលើតំបន់នោះ។

«please, Beauty, I need you if no, បងស្លាប់!»

ម្រាមដៃរបស់គេវាសកាត់ទីសំណើមដែលប្រមូលផ្ដុំនៅចន្លោះភ្លៅ បន្ទាប់មកគាត់រុករានចូល…..។

នៅខាងលើ គេងាកមកថើបកញ្ចឹងកខ្ញុំ ហើយដៃនៅសល់ ចាប់ផ្តើមដោះអាវឱ្យខ្ញុំ។ ពេលយើងទាំងពីរអាក្រាត គេគ្របមកពាសពេញពីលើខ្លួនខ្ញុំ ហើយសម្លឹងចូលភ្នែកខ្ញុំយ៉ាងជ្រៅ។

«បងនឹងស្លាប់ប្រសិនបើបាត់បង់អូន!»

ក្តីទុក្ខព្រួយនៃបេះដូងខ្ញុំបានរលាយទៅបន្តិចម្តងៗ។

«ពេលបងឃើញអូនដំបូង ថ្ងៃរៀបការមីស្ហា បងដឹងថាអូនស្អាត! តែមិនដែលនឹកស្មានថា ខ្ញុំនឹងលង់អូនខ្លាំងយ៉ាងនេះទេ! ឥឡូវនេះ អូនជាជីវិតរបស់បង!»

អាម៉ានីរអ៊ូរទាំងកំពុងថើបថ្នមៗលើមាត់ខ្ញុំ។ ជាមួយអារម្មណ៍ក្តុកក្តួលពេញទ្រូងហើយសប្បាយចិត្តជាខ្លាំងពន់ពេកដែលបានប្តីដដែលនេះវិលមកដូចដើមវិញ ខ្ញុំងក់ក្បាលជាមួយស្នាមញញឹមដ៏ស្មោះ។

«ដូចគ្នា!» ខ្ញុំខ្សឹប។

«បាទ លោកស្រី ដឺ សាន់ទីស» គេញញឹមយ៉ាងក្តៅគគុកហើយ ចាប់ផ្តើមទាញខ្ញុំចុះពីលើគ្រែ រហូតដល់ក្បាលខ្ញុំលែងនៅលើខ្នើយ ហើយពេលគេច្បូតសក់ខ្ញុំ ខ្ញុំញញឹម។ ខ្ញុំដឹងពីអ្វីដែលនឹងមកដល់ ហើយខ្ញុំចូលចិត្ត…..

អាម៉ានីឱនទៅមុខដោយចុចថើបនៅចន្លោះសុដន់របស់ខ្ញុំ គេបឺតចូលទៅក្នុងមាត់ បន្ទាប់មកគាត់ក៏រំកិលចុះមករកពោះរបស់ខ្ញុំ។ ពេលដែលតម្រូវការរបស់គេកើនឡើងខ្លាំង គេមិនបង្ហាញក្តីមេត្តាទេ គេបឺតនិងខាំសាច់ដ៏រសើបរបស់ខ្ញុំ រហូតដល់ខ្ញុំឈឺ ននៀលនៅពីក្រោមគេ។

ពេលពួកយើងជិតដល់ចំណុចកំពូល គេដកខ្លួនចេញពីខ្ញុំហើយមកដេកទ្រោបលើខ្ញុំ ដូច្នេះយើងបែរមុខទៅមុខ បញ្ចេញសំឡេងថ្ងូរពេលគេថើបកនិងថ្គាមមុនហើយបិទភ្នែកក្បែរមុខខ្ញុំ។

«កំពុងសម្លាប់ខ្ញុំហ្មែន» ខ្ញុំត្អូញត្អែរ។

ដោយការញញឹម ដឹងថាArmaniបំពេញឱ្យខ្ញុំយឺតៗដោយភាពរឹងរបស់គេ បន្ទាប់មកគេសំងំនៅជ្រៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។

«បងស្រលាញ់អូន! បងដឹងថា អូនត្រូវការវាប៉ុនណា»

គេវាចាហើយធ្វើឱ្យខ្ញុំព្រឺសម្បុរពីលើដល់ក្រោម។ បាតដៃរបស់គេរាវអង្អែល ឡើងលើនិងចុះមកចំហៀងខ្ញុំរាងកាយ គ្រប់ទីកន្លែង ចំណែកតួនាទីខ្ញុំគឺមើលទៅក្នុងភ្នែករបស់គេដោយក្តីស្រលាញ់ដ៏បរិសុទ្ធ។

«បងស្រលាញ់អូនTiana»

គេរអ៊ូរទាំដោយមានសូរសម្លេងស្អកៗ។

ជំនួសឱ្យចម្លើយ ខ្ញុំលើកដៃមកប៉ះឡើងលើផ្ទៃមុខរបស់គេ។ ខ្ញុំគោះថ្គាមកាចនិងសង្ហារបស់គេ រួចខ្សឹបប្រាប់គេថា

«អូនស្រលាញ់បងម្នាក់គត់ គ្មានបង អូនយំ ហើយគេងមិនលក់ទេ! នឹកឃើញដង្ហើមរបស់បង រង្វង់ដៃបងនិងទម្ងន់ដ៏កក់ក្តៅរបស់បងគ្របលើជីវិតឯកោរបស់ខ្ញុំ»។

មាត់របស់ពួកយើងប្រសព្វរកគ្នាហើយយឺតជាងធម្មតា អាម៉ានីធ្វើឱ្យខ្ញុំវក់ស្រលាញ់គេកាន់តែខ្លាំងនិងពោរពេញដោយអារម្មណ៍ផ្អែមល្ហែមវង្វេងចិត្ត។ យើងដោះលែងខ្លួនយើងទៅក្នុងវាលវដ្តសង្សារនៃការយល់គ្នា ហើយបំភ្លេចចោលបណ្តាទុក្ខព្រួយកង្វល់។

អាម៉ានីថើបខ្ញុំមួយ មុននឹងដកខ្លួនចេញពីខ្ញុំ ហើយចូលបន្ទប់ទឹក។ ខ្ញុំក្រោកឡើងទៅផ្ទះបាយប្រុងរៀបចំអ្វីៗឱ្យបុរសទាំងពីឬបរិភោគ តែត្រូវភ្ញាក់ផ្អើលនៅពេលដែលគាត់ហុចតែមួយកែវមក។

«ម្សិលមិញអូន បានផឹកកាហ្វេ? វាមិនល្អសម្រាប់ទារកនោះទេ! នេះទឹកតែ»

ខ្ញុំអង្គុយហើយញញឹមហើយពេញចិត្ត៖

«ខ្ញុំព្រមតាមបទបញ្ជាលោក De Santis!»

នៅពេលដែលMishaភ្ញាក់ពីគេង Armaniរៀបចំអាហារពេលព្រឹកសម្រាប់ពួកយើង ខណៈដែលបងប្រុសខ្ញុំនិងខ្ញុំអង្គុយជជែកគ្នាយ៉ាងមានក្តីសុខនៅសួនខាងក្រៅ។

ទីបំផុតពេលវេលាមកដល់។

អាម៉ានីនិងបងប្រុសខ្ញុំត្រូវចាកចេញព្រោះពួកគេត្រូវការដោះស្រាយជាមួយKarlin។ គេបានយកខ្ញុំមកផ្ញើនៅនឹងម្តាយនិងមីងរបស់គេ។

វិលទៅប្រទេសរុស្ស៊ី

ខ្ញុំចោលភរិយាតូចផ្ញើនៅនឹងម្តាយ ហើយចេញមកជម្រះបញ្ជីជាមួយសត្រូវ។ ដំបូងយើងមកដល់នៅ St. Monarch ជាកន្លែងដែលយើងបានជួបជាមួយ Alek, Viktor និង Luca យើងកងទ័ពបុរសនេះ បានបន្តធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសរុស្ស៊ី។

ខ្ញុំមិនអាចរង់ចាំក្នុងការយកជីវិត Karlin Makarov ទេ អាខ្មោចភ្នែកសនោះនឹងស្លាប់។ ដោយបានពិភាក្សាជាមួយលោកViktorហើយគាត់បានសម្រេចចិត្តថា អ្នកណាប៉ះពាល់មនុស្សនៅ ST. mornach នឹងស្លាប់។ ផែនការគឺ យើងប្រមូលសម្បត្តិរបស់Karlinឱ្យគាត់ ឯជីវិតជននេះជារបស់ខ្ញុំ។

«យើងនឹងវាយប្រហារជាពីរក្រុម! គ្នាយើង២០នាក់ទៅពីក្រោយប្រមូលយកទ្រព្យសម្បត្តិវា! ម្ភៃនាក់ពីខាងមុខជួយអាម៉ានី!»

Viktorណែនាំពួកខ្មាន់ដោយចង្អុលបង្ហាញផ្លូវនៅលើផែនទី។

នៅក្រោមគម្របនៃភាពងងឹតពាសមេឃា យើងទាំងអស់គ្នាចូលទៅក្នុងរថយន្តSUV ហើយបង្កើតជាក្បួន បើកទៅវិមាន Makarova។ រថយន្តឈប់នៅផ្លូវម្ខាង។

ពេលដែលក្រុមយើងទាំងអស់គ្នាចេញមក ខ្ញុំសង្កេតឃើញនារីម្នាក់នៅឈរក្បែរវាំងននជាន់ទីមួយនៃវិមាន ហើយប្រញាប់ទាញបិទ។

ខ្ញុំញាក់មុខឱ្យសញ្ញាទៅAlekនិងMisha មុនពេលរត់ទៅក្បែរLucaនិងខ្មាន់របស់យើង។ ក្រុមទាំងពីរបានបំបែកគ្នា ហើយខ្ញុំរុញកាំភ្លើងយន្តនៅលើស្មារបស់ខ្ញុំ។

យើងទាំងអស់គ្នារត់ទៅរកជញ្ជាំង ហើយម្តងមួយៗ យើងធ្វើមាត្រដ្ឋានលើ។ នៅក្នុងទីតាំងពួនអង្គុយចុះ ខ្ញុំរង់ចាំរហូតដល់Lucaចេញបញ្ជាសិនទើបយើងអាច«ទៅមុខ»។

ទីធ្លាវិមាននេះ ភាគច្រើនត្រូវរងអន្ធការងងឹតរហូត។ មិនយូរប៉ុន្មានយើងបានឃើញ ពន្លឺភ្លឺចេញពីបង្អួច ហើយខ្ញុំផ្តើមពិនិត្យ រាប់ឃើញមានបុរសឆ្នាំមាឌធំៗប្រាំនាក់។

កាសយើងបន្លឺសមកលេងមេយើង លោកលូកា៖

«អ្នកទាំងអស់គ្នាត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅ?»

«បាទទាន!»

ការផ្តោតអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំគឺមួយរយភាគរយលើបេសកកម្មនេះ។ ខ្ញុំនឹងស្វែងរកហើយសម្លាប់ Karlin Makarova ដោយផ្ទាល់ដៃ។ យើងបាននិយាយគ្នារួចហើយថា គ្នាខ្ញុំណាដែលចូលចួបជនកំសាកមុន ក៏ត្រូវទុកម្នាក់ហ្នឹងឱ្យខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹងខឹងជាខ្លាំង បើអ្នកផ្សេងសម្លាប់ Karlin។

«ចូល!» Lucaផ្តល់បញ្ជា ហើយយើងទាំងអស់គ្នាស្ទុះស្ទាឆ្ពោះទៅមុខដោយលើកដៃជាប់កៃកាំភ្លើងស្របនឹងការរត់ ប្រញាយសំដោទៅកណ្តាលផ្ទះ។ ពេលដែលឆ្មាំដឹងពីវត្តមានពួកយើង ស្នូរកាំភ្លើងក៏ផ្ទុះឡើង។

យើងឮសំឡេងចលាចលពីខាងមុខ ខណៈខ្ញុំយកជគីវិតឆ្មាំដែលនៅជិតបំផុតដោយបាញ់ចំក្បាល។

Lucaយកជីវិតឆ្មាំពីរនាក់ទៀតដែលបានចាប់ផ្តើមបាញ់ស្រោចមកពីបង្អួចនៅជាន់ទីមួយ។ ការបាញ់កាំភ្លើងរបស់លូកា ត្រង់និងឥតខ្ចោះ។ សូរសម្រែកលាន់មកបន្តបន្ទាប់គ្នាមកពាសពេញផ្ទៃអាកាស។

«ផ្នែកខាងមុខត្រូវបានសម្អាត!» ខ្ញុំឮMishaស្រែកដោយអំណរ បន្ទាប់មកViktorឆ្លើយតប៖

«យើងកំពុងសម្រុកឡើងលើផ្ទះ»

«ពួកយើងចូលពីខាងក្រោយ» ខ្ញុំនិយាយអាយកូមតប «គ្មានការចចារដាច់ខាត please!»

លូកាបន្ទរ៖ «ប្រាកដហើយ!»

យើងសម្រុកចូលតាមទ្វារធំហើយបុកទៅរកជណ្តើរធំ។

«Blyad» ពាក្យជេរជាភាសារុស្សីធ្លោយចេញមកពីមាត់Alek ហើយឆ្មាំម្នាក់ទៀតសម្បុរខ្មៅបានដួលត្មោលមកលើជើងរបស់គេដោយបានបាញ់សម្លាប់ខ្លួនឯង រឿងកំប្លែងបំផុតដែលខ្ញុំធ្លាប់ឃើញ។

«ផ្តោតអារម្មណ៍!» Victorស្រែកខ្ទាស់បញ្ជា។

រឿង៖ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៣

Bo Bo — Wed, 28 Feb 2024 13:00:00 +0000

ប្រពន្ធបាត់ខ្លួន

ខ្ញុំកំពុងវង្វេងស្មារតី។ មនុស្សជាច្រើនមានឯកទេសស៊ើបការណ៍នៅ St. Monarch’s បានជួយខ្ញុំដើម្បីស្វែងរក Tiana ។ ពួកគេកំពុងលុកលុយពិភពលោកសម្រាប់តាមរកនាង។

យប់មិញជាយប់វែងបំផុតក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថាគ្មានកម្លាំងខ្លាំងបែបនេះទេពីមុនមក។ ខ្ញុំបានបន្តព្យាយាមចុចទៅរកទូរសព្ទរបស់Tiana ប៉ុន្តែមានតែការតបឱ្យទុកសារជាសំឡេង។

ខ្ញុំក្រឡេកមើលកំណត់ត្រាដែលនាងទុកខ្ញុំលើទូទឹកកក។ ធីអាណាសរសេរថា ខ្ញុំចេញទៅជាមួយកូនហើយ មិនមែនព្រោះខ្ញុំមានកំហុសទេ តែខ្ញុំការពារគេ។ ខ្ញុំស្រលាញ់បង អាម៉ានី។ ច្រើនណាស់! ហើយខ្លាំងបំផុត។

ទាក់ទងនឹងបងនាង Mishaគេបាននិយាយថា នាងខលមករកគេ ប៉ុន្តែនាងមិនបានប្រាប់ថា នៅឯណាទេ។ ខ្ញុំមិនបានប្រាប់អ្វីដល់ម្តាយខ្ញុំទាំងអស់។ ខ្ញុំបានបាត់បង់ប្រាជ្ញាសឹងទាំងស្រុង។ ខ្ញុំបានធ្វើឱ្យនាងភ័យខ្លាច! បើខ្ញុំរកនាងឃើញតើនាងអាចអត់ទោសឱ្យខ្ញុំទេ? តើនាងនឹងមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពជាមួយខ្ញុំម្តងទៀតទេ?

ព្រះយេស៊ូ តើខ្ញុំបានធ្វើអ្វីតាមគន្លងអាណាម្នាក់ដែលកំសាកបំផ្លាញគ្រួសារនេះ? ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំញ័រនៅក្នុងដៃ ហើយក្បាលរបស់ខ្ញុំក៏ញ័រ។ អត់ស្គាល់លេខ ខ្ញុំបើកសារ។ វាជាខ្ញុំ រូបថតរបស់Tianaដែលកំពុងរត់ឆ្ពោះទៅកាន់រថភ្លើង។ នាងមានភាពភ័យខ្លាចនិងការឈឺចាប់ដក់ជាប់ពេញមុខរបស់នាង។ ថ្ពាល់របស់នាងសើមដោយទឹកភ្នែក ហើយភ្នែករបស់នាងមើលទៅគួរឱ្យភ័យខ្លាច។

ងាយស្រួលប៉ុនណាក្នុងការបំបែកមនោសញ្ចេតនាដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ខ្ញុំ ងាយបំផុត ខ្ញុំជាមនុស្សល្ងង់ខ្លៅ ហើយគេប្រើល្បិចមិនជ្រៅផងក៏អាចសម្រេចបាន។

ចាំមើលថា អ្នកណាអាចទៅរកនាងមុន ខ្ញុំឬអាសត្រូវកំសាកនោះ? ដង្ហើមរបស់ខ្ញុំលោតញាប់ ហើយបេះដូងខ្ញុំក៏ដូចគ្នា។

មានមនុស្សគោះទ្វារ?

ខ្ញុំងាកទៅសម្លឹង។ ពីកន្លែងដែលខ្ញុំអង្គុយ កណ្តាលបរិវេណផ្ទះទទេ ហើយទ្វាររបើកដូចទីរហោឋានខ្ញុំឃើញMishaបើកទូកមកអែប ហើយក្រឡេកមើលទឹកមុខដ៏អាក្រក់របស់ខ្ញុំ។

បន្ទាប់ពីរំងាប់កំហឹងអត់ធ្មត់ គេឡើងមកដល់និយាយ៖

«យើងនឹងរកនាងឃើញ!»

ខ្ញុំហុចទូរសព្ទទៅហើយរអ៊ូក្ងួរស្អកស្អា៖

«មិនមែនមានតែយើងទេ ដែលស្វែងរកនាង!»

ដោយងឿងឆ្ងល់ មីស្ហាស្រវាកញ្ឆក់យកមកអាន ហើយស្រែកថា «Blyad!» ពាក្យបណ្តាសាជាភាសារុស្សី។

អ្នកណាម្នាក់កំពុងតាមដាននាងយ៉ាងប្រកិតហើយឌឺយើង។

«យើងត្រូវទៅឱ្យមុនអាអស់នោះ!»

មីស្ហាគំហកហើយដើរចេញតាមទ្វារ។

ខ្ញុំងក់ក្បាល៖

«ចាប់ផ្តើមនៅស្ថានីយ៍រថភ្លើង»

នៅពេលដែលយើងទៅដល់ស្ថានីយ៍ ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំញ័រម្តងទៀត។ គោលដៅត្រូវបានប្រទះដោយមនុស្សនៅSt-Monarch ទើបតែឱ្យដំណឹងមកថា នាងទៅដល់Milan ហើយឡើងរថភ្លើងឆ្ពោះទៅកាន់ Lovere។

«Fuck! យ៉ាងហោចណាស់យើងដឹងថា ត្រូវទៅទិសដៅណា» Mishaរអ៊ូដោយគ្របដៃស្តាំលើមាត់ សម្លឹងទេសភាពតាមកញ្ចក់រថភ្លើងដែលរត់ថយក្រោយ។ ខ្ញុំដួលនៅកៅអីមួយ ជង្គង់របស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមទន់ព្រោះតែការព្រួយបារម្ភសុវត្ថិភាពនាង។

«បងនឹងបន្តរត់រហូតដល់រកឃើញអូន!»

ខ្ញុំគិតដោយស្អប់ខ្លួនខ្ញុំជាខ្លាំង។

ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំញ័រម្តងទៀត ហើយវាជារូបថតមួយសន្លឹកថ្មីរបស់Tiana។ នាងកំពុងអង្គុយក្នុងទីងងឹត មើលទៅអស់សង្ឃឹម បេះដូងខ្ញុំបែកប្រេះ។

ព្រះយេស៊ូ! រូបថតនេះជិតម្ល៉េះ មនុស្សនោះប្រហែលជាមាននាងក្នុងដៃរួចហើយ? ដង្ហើមរបស់ខ្ញុំលោតលឿន មានអារម្មណ៍ថាដូចជាសត្វកំណាចឡើងក។

«មានបញ្ហាអ្វី?» Mishaសួរ។

«រូបថតមួយទៀត» ខ្ញុំបង្ហាញសារទៅ «យើងប្រហែលជា….យឺតពេលហើយ»

Misha ច្របាច់ថ្គាមខណៈដែលកំហឹងកំពុងត្រដាបត្រដួសសង្កត់ គេខាំមាត់៖

«ប្រសិនបើវាប៉ះសក់នាងមួយសរសៃក្តី ខ្ញុំនឹងហែកវាដោយដៃទទេ!»

នាងអាចនឹងត្រូវបានគេចាប់ឬធ្វើបាបនាង? ខ្ញុំខ្មួលក្រពះ។ មុនគេគឺខ្ញុំ ខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំនេះហើយបានធ្វើបាបនាង ខ្ញុំរុញមនុស្សស្រីនៃជីវិតរបស់ខ្ញុំចូលគន្លងគ្រោះថ្នាក់កាចសាហាវ។

បួនម៉ោង…..លោកព្រះ ទម្រាំយើងទៅដល់ Lovere វាជាថេរវេលាដូច៤០ឆ្នាំ ហើយតម្រូវការនៃការចួបនាងកំពុងកើនក្តៅគគុកនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ ក្នុងការសុំទោសនាង ហើយចាកចេញទៅសម្លាប់អាមនុស្សអនាមិក កំសាកដែលធ្វើទារុណកម្មស្នេហាយើង។

«អញនឹងស្វែងរកឯងឃើញ ហើយពន្លះឯង ដល់ឯងអង្វរអញឱ្យសម្លាប់ឯង!»

ពេលយើងពីរនាក់ចុះពីរថភ្លើងល្បឿនលឿន ខ្ញុំក្រឡេកមើលជុំវិញដោយឆ្ងល់ថា ត្រូវទៅកាន់ទិសដៅណា។ គ្រាន់តែបើកទូរសព្ទឡើង ក៏មានរូបថតមួយទៀតចូលមក។ Tianaអង្គុយក្បែរតុ ជាមួយកាហ្វេមួយពែង ពេលកំពុងមើលទៅក្នុងបឹង។

«ពួកយើងកំពុងរង់ចាំឯង!»

ការធូរស្បើយហូរកាត់ស្មាខ្ញុំព្រោះនាងនៅរស់ តែអាណានោះ…..? ខ្ញុំបង្ហាញរូបថត Mishaគេប្រញិបប្រញាប់សួរ៖

«នៅឯណា?»

សញ្ញាមួយផ្នែកនៅផ្ទៃខាងក្រោយនៃរូបថតគឺអ្វីដែលខ្ញុំសម្គាល់ឃើញ។ ខ្ញុំមិនតបនឹងបងថ្លៃតែបក់ដៃហៅតាក់ស៊ី៖

«ទៅThe Lake Hostel»

ខ្ញុំបញ្ជាពេលបើកទ្វារក្រោយ ហើយឡើងទៅខាងក្នុងអង្គុយ អែបទៅម្ខាងឱ្យមីស្ហាចូលតាម។ ដោយប្រើជាភាសាអ៊ីតាលី ខ្ញុំណែនាំអ្នកបើកបរឱ្យយកយើងទៅកន្លែងណា។

បន្ទាប់មក ខ្ញុំសម្លឹងមើលទៅមីសា្ហហើយខ្សឹបថា៖

«អាចម្កួតណានោះកំពុងរាយអន្ទាក់រង់ចាំយើង!»

Misha បានខ្សឹបសួរភ្លាម៖

«ឯងគិតថាសត្រូវមួយណា?»

«មិនទាន់ដឹង! តែដឹងឆាប់ៗនេះ»

ខ្ញុំដកកាំភ្លើងពីក្រោយខ្នង ហើយពិនិត្យគ្រាប់និងឃ្លីប។ Misha ធ្វើដូចគ្នា ដោយកំបាំងភ្នែកអ្នកបើកបរ។

តាក់ស៊ីឡើងទៅរូតម្រង់ដល់ផ្ទះសំណាក់ ហើយខ្ញុំបានប្រញាប់បង់ថ្លៃ។ ពេលយើងឡើងចេញ ខ្ញុំស្កេនមើលជុំវិញខ្លួនដោយប្រុងប្រៀបខ្លាំង។ ខ្ញុំចង្អុលទៅខាងឆ្វេងបរិវេណ ខ្ញុំប្រាប់បងថ្លៃ៖

«ទៅជុំវិញនោះ! ប្រសិនបើTianaមិនអង្គុយក្បែរបឹងទេ យើងអាចចួបគ្នានៅច្រកចូលខាងក្រោយ»

«យល់ហើយ» មីស្ហាងក់ក្បាល។

ដោយមានគោលដៅបែកគ្នា ខ្ញុំរត់ទៅខាងស្ដាំនៃសណ្ឋាគារព័ទ្ធតម្រង់ទៅប្របមាត់បឹង ខណៈដែលរក្សាអាវុធឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ត្រៀមទុកក្បែរភ្លៅស្តាំ។ ពេលខ្ញុំរត់មកសួនខាងក្រោយ ភ្នែកខ្ញុំសម្លឹងរកប្រពន្ធខ្ញុំទាំងបេះដូងបោកកញ្ជ្រោលយ៉ាងខ្លាំង។

ទីបំផុត ខ្ញុំក្រឡេកឃើញនាងហើយ។ ធីអាណាកំពុងឱបដៃក្រោមអាវធំមួយ ដើរត្រលប់ទៅផ្លូវរបងវិញ ខ្ញុំក៏រត់តម្រង់ទៅ។ មិនយូរទេ សន្ធឹកជើងខ្ញុំបណ្តាលឱ្យនាងក្រឡេកមកមើល។

វិលភ្នែកជុំវិញខ្លួននាងជាលើកទីពីរ ភ្នែករបស់នាងគាំងលើខ្ញុំ។

នាងបោះពែងចោលទៅដី ហើយថយ…..រត់។

Fuck!

ខ្ញុំប្រញាប់ប្រដេញនិងស្រែក៖

«ធីអាណា!»

ឱ! ព្រះ! នាងដូចខ្មោចដេញ នាងលឿនណាស់។ Tianaឆ្ពោះទៅរកផ្លូវ

«ធីអាណា!» ខ្ញុំស្រែកដាក់នាង។

Tiana ឆ្ពោះទៅរកផ្លូវដោយមិនមើលចរាចរណ៍ទេ។ នាងច្រងាប់ច្រងិលឆ្លង ហើយលោតចូលទៅក្នុងគន្លងជួរដើមឈើដែលតម្រង់ទៅរកជើងភ្នំ។

«ធីអាណា!» ខ្ញុំស្រែកម្តងទៀតដោយដើរតាមនាងចូលទៅក្នុងព្រៃ។

«Tiana!!! ឈប់!»

នៅលើដីមិនស្មើគ្នា ខ្ញុំចាប់ផ្តើមតាមទាន់នាង។ ពេលលូកដៃទៅរកនាង គ្រាប់កាំភ្លើងមួយផ្លោងមកលើខ្ញុំ បំបុកនឹងដើមឈើ។

«Fuck!»

គ្រាប់កាំភ្លើងមួយគ្រាប់ទៀតបានបាញ់បញ្ឆិតនឹងជើងរបស់Tiana ហើយនាងស្រែកឡើងមុននឹងដួលទៅមុខ។

នាងស្រែកដោយឱបក្បាល៖

«កុំ! អាម៉ានី! ឈប់បាញ់ទៅ!»

នាងស្មានថាខ្ញុំកំពុងបាញ់នាង។ ខ្ញុំរេកាំភ្លើងជុំវិញ ភ្នែករេរំពៃរកមើលគោលដៅអាមនុស្សលាក់មុខ។ ឃើញហើយ ខ្មាន់ជាបុរសម្នាក់ឈរប្រមាណ៥០ម៉ែត្រពីពួកយើង។

ខ្ញុំប្រុងថាហក់ទៅ តែក៏ឃើញMishaរត់ទៅមុន។ ខ្ញុំមានភារៈងាកមកTianaម្ដងទៀត។

នាងដកថយនៅលើដី មុខនាងស្លេក។

«Tiana!» ខ្ញុំហៅនាង។

ដោយភាពភ័យខ្លាចស្រួចស្រាវនៅលើមុខ នាងបែរហើយវាររត់ តែត្រូវជំពប់ដួលម្តងទៀត ខ្ញុំឈោងទៅចាប់អាវរបស់នាង។

Tianaវិលជុំវិញប្រកែកហើយរាងកាយរបស់ខ្ញុំក៏ចូលទៅក្បែរ។ ខ្ញុំរុំដៃជុំវិញនាងយ៉ាងរហ័សឱបនាងពេញទំហឹង។

នាងស្រក់ទឹកភ្នែកហើយបម្រះចេញពីដៃខ្ញុំនាងរុញខ្ញុំ។

«ឈប់!» ខ្ញុំស្រែក។

នាងគាំង ខ្ញុំបានសម្លឹងមើលស្ត្រីដែលខ្ញុំស្រលាញ់កំពុងខូចចិត្តនិងភ័យខ្លាច។ ទឹកភ្នែករបស់នាងបានចុះមករហាមតាមថ្ពាល់ ហើយដង្ហើមរបស់នាងក៏ដង្ហក់ លឿន។

«កុំសម្លាប់កូនយើង!» នាងអង្វរសម្លឹងភ្នែកខ្ញុំ។

ដៃរបស់នាងគ្របលើពោះ

«ចាំគេកើតមកសិន!»

នាងបន្តដូចជាកំពុងសម្លាប់ចិត្តខ្ញុំ។ យឺតៗ ខ្ញុំក្រោកឡើងហើយឱបនាងមកជាមួយ ខ្ញុំយំ៖

«បងសុំទោស!»

នាងគ្រវីក្បាលហើយយំដូចមិនស្តាប់អ្វីព្រោះរន្ធត់ពេក។

«Tiana» Mishaស្រែកនៅពេលគាត់តម្រង់មករកយើង។

នាងញញឹមអំណរ ហើយសម្លឹងឃើញបងប្រុសរបស់នាង ខ្ញុំពន្លែង នាងក៏រត់ទៅរកមីស្ហា បោះខ្លួនទៅក្នុងដៃរបស់គេ។ ហើយអ្វីដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានគឺឈរមើល ព្រោះខ្ញុំបានបាត់បង់សិទ្ធិក្នុងការប៉ះនាង នៅពេលដែលខ្ញុំបានគំរាមយកជីវិតនាង។

បងប្រុសខ្ញុំមកដល់ហើយ

ទ្រូងរបស់ខ្ញុំឆេះឆួលនៅពេលខ្ញុំតោងបងMisha។

ខ្ញុំដឹងថា Armaniនឹងមកតាមរកខ្ញុំ ប៉ុន្តែក៏មិននឹកស្មានថា លឿនបែបនេះដែរ។ ពេលឃើញប្តីរត់មករកខ្ញុំ បេះដូងខ្ញុំស្ទើរតែគាំង។ អ្វីដែលខ្ញុំអាចគិតបានភ្លាមៗ គឺធ្វើគ្រប់យ៉ាងដើម្បីការពារកូនរបស់ខ្ញុំ។

Mishaនិយាយ៖

«គ្រប់យ៉ាងមិនអីទេ បងរកឯងឃើញហើយ!»

ខ្ញុំយំ។

«បងសម្លាប់អាចង្រៃនោះហើយ!» គាត់បន្ថែម។

ស្អីគេ? ខ្ញុំភាំងសម្លឹងមីស្ហាហើយងាកក្រោយបន្តិច ក្រឡេកមើលស្មារបស់ខ្ញុំ ដោយឃើញArmaniនៅឈរជ្រងោរ។

ខ្ញុំប្រហែលជាខ្លាចគេ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែស្រលាញ់គេ មិនអាចឱ្យមីស្ហាសម្លាប់គេទេ។ ដោយមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពជាមួយវត្តមានរបស់Mishaនៅក្បែរខ្ញុំ ខ្ញុំឡើងញ័រៗថា៖

«សម្លាប់អ្នកណា?»

«អាអ្នកដែលបានបង្ករឿងទាំងអស់នេះឡើង ឱ្យមានសម្អប់រវាងឯងនិងArmani» បងខ្ញុំកំពុងពន្យល់។

«រកឃើញ……ជាអ្នកណា?» ខ្ញុំទាមទារជជីកព្រោះចង់ឃើញមុខបុរសដែលបំផ្លាញជីវិតគ្រួសារខ្ញុំ។

នៅពេលដែលMishaដើរចេញពីខ្ញុំមួយជំហាន ខ្ញុំចាប់ដៃឆ្វេងរបស់បងខ្ញុំ។ គេយកដៃមករុំចង្កេះខ្ញុំភ្លាម ហើយពេលនៅក្បែរគ្នាគាត់បណ្តើរខ្ញុំត្រឡប់ទៅទិសខាងផ្លូវ។ ខ្ញុំដឹងថាArmaniតាមមកពីក្រោយពួកយើង។ ពេលខ្ញុំក្រឡេកមើលតាមស្មា ខ្ញុំឃើញប្តីសម្លឹងខ្ញុំដោយស្រទន់។

«បងនឹងមិនធ្វើបាបអូនទេ!»

ពេលនេះMishaឈប់។ ហើយធ្វើមុខមាំដាក់ខ្ញុំជាមួយសំនួរ៖

«មានរឿងអ្វីក្តី ហេតុអ្វីបានជារត់ចេញពីArmani?»

បន្ទាប់មកគាត់ងាកទៅសម្លក់ប្តីខ្ញុំ។

«ហេតុអីចាំបាច់និយាយថាមិនធ្វើបាបនាង? ឯងបានធ្វើស្អីលើប្អូនខ្ញុំខ្លះហើយ?»

ខ្ញុំនៅស្ងៀម មិនដឹងថាMishaនឹងមានប្រតិកម្មយ៉ាងណាទេ ប្រសិនបើខ្ញុំប្រាប់គាត់ពីការភ្ជង់ដ៏គួរឱ្យតក់ស្លុត។

Armaniបោះជំហានមកមុខ។ ម្រាមដៃរបស់Mishaបត់ជុំវិញចំណុចទាញកាំភ្លើង។ ខ្ញុំបុកពោះ។

ខ្ញុំនៅរក្សាភាពស្ងាត់ស្ងៀម ខណៈប្តីខ្ញុំសារភាពឡើង៖

«ខ្ញុំបានភ្ជង់នាង!»

ខ្ញុំលោតទៅរងពីមុខArmani ដោយលើកដៃការពាររារាំងទៅកាន់បងMisha។

«មិនអីទេ មីស្ហាមកពីគេខឹងពេក!»

មីស្ហាសម្លក់ខ្ញុំ រួចរេរកអាម៉ានី។

«ធ្វើចិត្តត្រជាក់!» ខ្ញុំពោលបន្ថែម។

ភ្នែករបស់បងខ្ញុំ គ្មានអ្វីក្រៅតែពីព្យុះកំហឹងដ៏ខ្លាំងខណៈដែលគាត់ខំសង្កត់វា មាត់គាត់ស្រែកថា៖

«ចេញ!»

«មីស្ហា!» ខ្ញុំស្រែកយំពេលកៀសខ្ញុំចេញដើម្បីទៅដល់ពីមុខអាម៉ានីជាមួយកាំភ្លើង។

«ខ្ញុំមានផ្ទៃពោះ!»

បងប្រុសរបស់ខ្ញុំទម្លាក់ភ្នែកហើយងាកមកខ្ទាស់ការសម្លឹងលើខ្ញុំ។ ភ្លាមនោះ មុខមីស្ហាប្រែពីខឹងទៅជាភ្ញាក់ផ្អើល។

«មានផ្ទៃពោះ?»

ខ្ញុំងក់ក្បាលយ៉ាងលឿន។

«កុំសម្លាប់ឪពុករបស់កូនខ្ញុំ»

Mishaខាំមាត់ដោយទឹកភ្នែក។ គាត់ទាញឱបខ្ញុំទៅក្នុងទ្រូងហើយឱបក្រសោបដូចដែលធ្លាប់ស្រលាញ់ខ្ញុំពីណាណីមកដដែល។ បន្ទាប់មកគាត់ងើបមុខទះស្មាArmani ហាក់ដូចជាមុននេះគ្មានអ្វីកើតឡើង។

«ឯងក្លាយជាប៉ាគេហើយ» Mishaនិយាយដោយស្នាមញញឹមធំទូលាយ «ខ្ញុំនឹងក្លាយជាអ៊ំម្នាក់»

អាម៉ានីញញឹមសម្លឹងខ្ញុំ។ ភ្នែកគេរលោង នៅពេលដែលArmaniព្យាយាមចូលមកក្បែរខ្ញុំ ខ្ញុំរំកិលទៅជិតMisha។ គេប្រហែលជាមិនចង់សម្លាប់ខ្ញុំទៀតទេ ប៉ុន្តែមិនមានន័យថាខ្ញុំមិនអីទេ ជាមួយនឹងអ្វីដែលបានកើតឡើងរវាងយើង។

ទីបំផុតយើងទៅដល់សាកសពហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនស្គាល់បុរសម្នាក់ជាខ្មាន់នេះទេ។

យើងទាំងបីសម្លឹងមើលបុរសដែលត្រូវបានបាញ់ស្លាប់ រួចហើយបងមីស្ហាក៏រអ៊ូថា៖

«វាជាអ្នកណា?»

ដោយឱនចុះមក Armaniបានទះកំផ្លៀងលើសព ហើយទាញកាបូបមួយចេញមកបើកពិនិត្យ។ គេឆែកមើលកាតទាំងអស់។

«Giovanni Sibilia?»

Misha និយាយ៖

«មិនដែលឮឈ្មោះនេះទេ!»

ដើម្បីឱ្យច្បាស់ ខ្ញុំរអ៊ូឡើងថា៖

«ហ្នឹងហើយ!»

អាម៉ានីក្រោកឈរឡើងមកហើយប៉ះភ្នែកជាមួយខ្ញុំ។ ពន្លឺដ៏ខ្លាំងនៃការសម្លឹងរបស់គេធ្វើឱ្យខ្ញុំបោះជំហានថយក្រោយ។

កាលពីម្សិលមិញ ប្តីខ្ញុំប្រចណ្ឌនិងសម្លឹងមកខ្ញុំពោរពេញទៅដោយការស្អប់ខ្ពើម មាក់ងាយ។

«ឈរសម្លឹងមើលគ្នាទៅវិញទៅមកនៅហ្នឹងចាំប៉ូលិសមកដល់?» Mishaខ្សឹបសួរ។

«តស់ទៅផ្ទះ!» គេបោះដៃមកខ្ញុំ។

ខ្ញុំឈ្ងោកមុខងាកចេញ៖

«ផ្ទះមួយណា?»

មានភាពស្ងៀមស្ងាត់មួយភ្លែត មុនពេលArmaniរអ៊ូថា៖

«ផ្ទះរបស់យើង!»

ខ្ញុំគ្រវីក្បាល!

«ទេ»

ខ្ញុំដើរគេចចេញឆ្ងាយពីមនុស្សប្រុសដែលខ្ញុំស្រលាញ់ដោយឈឺចិត្ត។

«Tiana» Armaniនិយាយនៅពេលដេញប្រកិតនឹងខ្ញុំ «បងសុំទោសអូនសម្លាញ់!»

ខ្ញុំគ្រវីក្បាល ទាំងឈឺចិត្តនិងភ័យខ្លាច ព្រោះតែកំហឹងរបស់គេឆៅពេកក្នុងទ្រូងខ្ញុំនិងការចងចាំរបស់ខ្ញុំ។

គេមកដល់ហើយបងមីស្ហាងាកមើលផ្លូវ គេព្យាយាមខ្សឹបប្រាប់៖

«ប្រពន្ធសម្លាញ់របស់បង!»

ពេលគេព្យាយាមឈោងមកខ្ញុំ ខ្ញុំរុញដៃគេចេញហើយមិនព្រមសម្លឹងមើលគេ។

«មិនមានសុវត្ថិភាពនៅទីនេះទេ! យើងអាចទៅផ្ទះសិនបានទេចាំដាក់ពិន័យបង!»

ខ្ញុំមិនគួរចិត្តទន់ទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនអាចរារាំងខ្លួនឯងពីការសួរគេភ្លាមឡើងថា៖

«នៅកន្លែងនេះ ខ្ញុំនឹងមានសុវត្ថិភាពជាងនៅក្នុងផ្ទះបង!»

«ផ្ទះរបស់យើង!» គេព្យាយាមកែសម្តីខ្ញុំបន្ទាប់មកបន្ថែមថា «មីស្ហាក៏នឹងទៅដែរ!»

ស្មារបស់ខ្ញុំធ្លាក់ចុះ ហើយខ្ញុំបន្ទាបភ្នែកសម្លឹងមើលដៃរបស់ខ្ញុំដែលចិញ្ចៀនរបស់គេ នៅតែនៅលើម្រាមដៃនាង។

«តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងរវាងយើង?» ខ្ញុំរអ៊ូ។

«នរណាម្នាក់កំពុងលេងយើង! បងដឹងអស់ហើយ! អូនគឺរងគ្រោះ»

អាម៉ានីបោះបាតដៃមករកខ្ញុំ។

ខ្ញុំស្ទាក់ស្ទើរមុននឹងដាក់បាតដៃព្រមឱ្យគេទាញខ្ញុំបណ្តើរទៅ។ ខ្ញុំត្រូវបានទាញទៅក្នុងទ្រូងរបស់គេ ហើយដៃរបស់ប្តីម្នាក់នេះរុំជុំវិញខ្ញុំ។

«កុំ» ខ្ញុំដកដង្ហើមធំពេលឈឺទ្រូងជាមួយការយំ តែគេមិនឈប់ទេ គេថើបសក់ខ្ញុំ។

«បងសុំទោស! ប្រពន្ធជាទីស្រលាញ់របស់បង! បងត្រូវការឱកាសជួសជុលនូវរឿងចម្កួតអស់នេះ!»

ខ្ញុំប្រហែលជានៅខឹងនឹងគេ ប៉ុន្តែមិនធំជាងចិត្តស្រលាញ់គេទេ។ ខ្ញុំងក់ក្បាលហើយយំសោក។

ពួកយើងប្រញាប់ចាកចេញពីទីក្រុងនោះ។

ទម្រាំដល់ផ្ទះវិញមេឃងងឹតទៀតហើយ។ បីនាក់យើងអស់កម្លាំង តែខ្ញុំបានគេងបន្តិចនៅលើរថភ្លើង ប៉ុន្តែមិនបានជួយសម្រួលអ្វីច្រើនទេ។

ខ្ញុំរៀបចំបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវយ៉ាងរហ័សសម្រាប់មីស្ហា រួចហួសចូលទៅផ្ទះបាយធ្វើកាហ្វេ។ ទីនោះ ពេលក្រឡេកឃើញកម្ទេចពែងបាក់បែកលើឥដ្ឋ ខ្ញុំចាប់យកក្រដាសជូតមាត់មកប្រុងចាប់។

«ចាំបងសម្អាត» Armaniនិយាយនៅពេលគេចូលដល់ក្នុងផ្ទះបាយ។

គេទទួលយកកន្សែងពីខ្ញុំហើយឱបជើងខ្ញុំ ពេលគេអង្គុយចុះសម្អាតកម្រាលឥដ្ឋ។ ខ្ញុំហៀបនឹងដើរថយក្រោយមួយជំហាន នៅពេលដែលគាត់ចាប់កាន់ត្រគាករបស់ខ្ញុំ។

ដោយលុតជង្គង់គេចុចថ្ងាសមកពោះរបស់ខ្ញុំ។

«ប៉ាសុំទោស កូន!»

គេបានដកដង្ហើមធ្ងន់មុននឹងចុចថើបត្រង់កន្លែងដែលកូនរបស់យើងកំពុងលូតលាស់។ ខ្ញុំហៀបនឹងដាក់ដៃលើស្មាគេ ស្រាប់តែឮ Mishaនិយាយ៖

«កុំអត់ទោសឱ្យ!»

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២២

Bo Bo — Thu, 22 Feb 2024 13:00:00 +0000

ខ្ញុំក្លាយជាប្រពន្ធក្បត់

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំយល់ពីអារម្មណ៍របស់មនុស្សដែលដឹងថាខ្លួនជិតស្លាប់។ បុរសនៅពីមុខខ្ញុំមិនមែនជាប្តីខ្ញុំទៀតទេ គេជាមនុស្សឈាមត្រជាក់ ឃោរឃៅ និងមិនស្តាប់ហេតុផល។ ជននេះភ្ជង់ខ្ញុំ មិនស្តាប់ មិនយល់ចិត្ត និងមិនមានសេសសល់សញ្ញាអ្វី នៃArmaniម្នាក់ ដែលខ្ញុំបានស្រលាញ់ទៀតឡើយ។ ហេតុអ្វីព្រះធ្វើបែបនេះដាក់ខ្ញុំ?

បុរសខ្មាន់កាំភ្លើងនេះនឹងសម្លាប់ម៉ែកូនយើងហើយ ក្រោមកំហឹង ប្រចណ្ឌ និងការឈឺចាប់ ហិង្សារបស់គេ។

ខ្ញុំទទួលស្គាល់ ការថតសំឡេងពិតជាពិបាកហាប្រកែក ព្រោះមិនគួរឱ្យជឿថាលោកនេះមានសំឡេងបុរសម្នាក់ទៀតជាមួយខ្ញុំក្នុងភាពស្និទ្ធស្នាលបែបនេះកើតឡើង?

គឺជាការតក់ស្លុតធំមួយដែលខ្ញុំមិនជឿថាខ្លួនឯងនឹងមានពេលសម្រាប់ដោះស្រាយទៀតទេ។ អារម្មណ៍ឈឺចាប់នៅក្នុងភ្នែករបស់គេ កំពុងកាប់សម្លាប់មួយលានកាំបិតដល់ដួងព្រលឹងនិងបេះដូងរបស់ខ្ញុំ។

«ខ្ញុំមិនដែលធ្វើបាបបងបែបនេះទេ! ខ្ញុំស្លាប់ល្អជាងធ្វើបែបនោះដាក់បង អាម៉ានី»

គេញញឹមឈឺចាប់ ហើយភ្នែកដែលមានតំណក់ទឹក គេនៅតែសម្លឹងមកខ្ញុំ។ ចំណងចិត្តពួកយើងដែលបានបែកបាក់ ហើយក្តីស្រលាញ់ដែលបាត់បង់ត្រឹមមួយប៉ប្រិចភ្នែកវាឈឺចាប់ជាងការភ័យខ្លាចនឹងកាណុងនេះឆ្ងាយណាស់។

ខ្ញុំមិនដឹងរស់ធ្វើអ្វីទៀតទេបើស្នេហារបស់ខ្ញុំទៅជារឿងចម្កួតបែបនេះទៅហើយ។

«បាញ់ទៅ!» ខ្ញុំខ្សឹបទាំងអស់ចិត្តតស៊ូហើយបិទភ្នែក។

«ខ្ញុំមិនបានធ្វើទេ Armani»

«មិនទាន់ទេ! ពួកឯងនឹងស្លាប់ជាមួយគ្នាយ៉ាងវេទនា!»

ខ្ញុំបើកភ្នែក។

គេគ្រវីអណ្តាតសម្លឹងខ្ញុំហើយនិយាយទៀត៖

«បងនឹងសម្លាប់គូស្នេហ៍របស់អូន ម្តងបន្តិចៗនៅចំពោះមុខអូន ហើយធ្វើឱ្យអូនផឹកឈាមក្នុងថ្លុករបស់វា!»

ព្រះជាម្ចាស់ថ្លៃអើយ។

«ខ្ញុំខ្ពើមនាង ធីអាណា! នៅសិនទៅ មុនក្រោយនាងនឹងស្លាប់!»

គេដកដង្ហើមធំពេលខ្ញុំស្រឡាំងកាំង។ ខ្ញុំគាំងឈរមើលដំណើរArmaniងាកចេញពីខ្ញុំ ហើយចាកចេញពីផ្ទះរបស់ពួកយើង។

ខ្ញុំយកដៃរុំជុំវិញពោះ រាងកាយញាប់ញ័រ ហើយរត់ទៅបង្គន់ក្អួត។

ខ្ញុំក្អួតអស់ពីពោះរហូតដល់ទឹកប្រមាត់ក៏កំពុងចេញមកដែរ។ ក្រោយមកខ្ញុំដួលទៅលើឥដ្ឋជាមួយការគ្មានទាំងកម្លាំងនឹងស្រក់ទឹកភ្នែកឬស្រែកទ្រហោយំផង។

ពិភពលោកដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ខ្ញុំ ស្រាប់តែវិលចូលទៅក្នុងអន្ធការងងឹតវិញបានពិតមែន។

Armani នឹងសម្លាប់ខ្ញុំ។

ប្រសិនបើខ្ញុំបានសារសំឡេងបែបនោះ ដោយបានឮ Armani នៅជាមួយនឹងស្ត្រីម្នាក់ទៀត ខ្ញុំក៏ជឿដែរ។ ព័ស្តុតាងត្រូវបានជង់លើខ្ញុំច្រើនលើសលប់ ដូចជាគ្មានអ្វីទៀតដែលខ្ញុំអាចនិយាយ ឬធ្វើដើម្បីការពារខ្លួនឯងបាននោះទេ។

កូនរបស់ខ្ញុំ? ខ្ញុំស្ទាបគេហើយយំសោក។ ទេ ប៉ាគេមិនអាចសម្លាប់គេបានទេ។

ខ្ញុំពង្រឹងកម្លាំងប្រញាប់ក្រោកទៅបន្ទប់គេង ទាញយកកាបូបមួយពីធ្នើរខាងលើ ហើយបោះសម្លៀកបំពាក់និងសម្ភារៈអនាម័យទៅក្នុងនោះទាំងភ័យស្លន់ស្លោ។

បើខ្ញុំស្លាប់មុននេះ គេបានក្លាយជាឃាតករដ៏មានវិប្បដិសារៈម្នាក់ ហើយខ្ញុំជាមនុស្សក្បត់។

រត់Tiana! មុនពេលគេត្រលប់មកវិញ ហើយសម្លាប់នាងនិងទារកដែលមិនទាន់កើតឃើញព្រះអាទិត្យផង។ សភាវគតិ បង្ខំខ្ញុំឱ្យប្រញាប់ចុះតាមជណ្តើរ ហើយបោះអីវ៉ាន់ចូលទូករបស់យើងដែលចតចោល។ អស់មួយនាទីដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ខ្ញុំតស៊ូដើម្បីបញ្ឆេះម៉ាស៊ីនមិនឈប់ ហើយនៅពេលដែលវាគ្រហឹមឡើងង៉ោង ជីវិតខ្ញុំហាក់បានធូរស្រាលឡើងវិញបន្តិច។

បើកវាឡើងតាមផ្លូវទឹក ខ្ញុំឆ្ពោះទៅបេះដូងនៃទីក្រុង Venice ដែលនៅទីនោះខ្ញុំអាចបន្តឡើងជិះរថភ្លើងបាន។

តើខ្ញុំនឹងទៅណា? តើខ្ញុំនឹងធ្វើអ្វី? ទ្រូងខ្ញុំទ្រុឌទ្រោមទៅដោយការឈឺចាប់រងំ។ បើគ្មានកូននេះខ្ញុំនឹងនៅទីនោះរង់ចាំកាំភ្លើងរបស់គេ។ លោកនេះ គ្មានគេ តើខ្ញុំមានអ្នកណា?

ខ្ញុំកំពុងតែបានបាត់បង់ជាបណ្តើរៗនូវបុរសម្នាក់ដែលខ្ញុំបានសាងអត្ថិភាពរបស់ខ្ញុំនៅជុំវិញសេចក្តីស្រលាញ់នៃជីវិតជូរចត់នេះ។

ខ្ញុំយំស្តាយចំពោះសុភមង្គលមាសមួយ ដែលខ្ញុំកំពុងតែមានមក ហើយស្រាប់តែទទេៗត្រូវបានដកហូតចេញពីខ្ញុំយ៉ាងសាហាវ។

អាម៉ានី…..ខ្ញុំនឹងមិនមានអារម្មណ៍ទទួលបានការថើបរបស់គេទៀតនោះទេ។ ខ្ញុំនឹងមិនបានស្នាមដៃរបស់គេមករុំជុំវិញជីវិតឯកាកំព្រានេះទៀតឡើយ ហើយខ្ញុំនឹងមិនស្រលាញ់គេតទៅទៀតទេ។ ខ្ញុំស្រែកយំទាំងដៃកាន់ចង្កូតខិតខំប្រឆាំងជាមួយនឹងរលកទឹក។

រណ្តៅនៃភាពអស់សង្ឃឹមនៅពីមុខខ្ញុំ តែខ្ញុំចង់រស់ដើម្បីកូនខ្ញុំ។

ខ្ញុំស្ទើរតែបុកទូកទល់មុខនឹងផ្លូវទឹក ហើយព្រិចភ្នែកដែលព្រិលព្រោះស្រក់ទឹកភ្នែក មិនដឹងថា តទៅត្រូវទៅណាទេ។

ក្រោយមកខ្ញុំត្រូវបត់ចូលទៅក្នុងប្រឡាយដ៏មមាញឹកមួយ ដែលខ្ញុំត្រូវបន្ថយល្បឿន បញ្ចៀសជាមួយទូកផ្សេងៗទៀត។ ពេលនេះហើយដែលការថប់បារម្ភរបស់ខ្ញុំបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង គឺភ័យថាArmaniប្រហែលជាអាចមករកខ្ញុំ ហើយដឹងថាខ្ញុំបានរត់ ហើយគេកំពុងតែតាមមក។

ដង្ហើមរបស់ខ្ញុំហក់ឡើង ខណៈខ្ញុំព្យាយាមរេភ្នែករកមើលលើចិញ្ចើមផ្លូវក្រែងឃើញស្រមោល Armani ។

គ្រប់យ៉ាងក្នុងពេលនេះវាលើសណាស់ លើសពីការរងទុក្ខក្នុងអតីតកាលរបស់ខ្ញុំទៅទៀត។

ទីបំផុត ខ្ញុំបានទៅដល់កំពង់ ពីមុខស្ថានីយ៍រថភ្លើង ខ្ញុំចតទូកហើយឡើងលើដី។ ខ្ញុំទាញកាបូបឱ្យរត់លើកង់តាមពីក្រោយខ្ញុំ។ តម្រូវការដើម្បីទទួលបានសុវត្ថិភាពនិងដើម្បីការពារទារកដែលមិនទាន់កើត ជំរុញឱ្យខ្ញុំឆ្ពោះទៅមុខមិនងាកក្រោយឡើយហើយបន្តរត់ទៅកាន់ផ្លូវរថភ្លើង។

ខ្ញុំទៅដល់ម៉ាស៊ីនលក់សំបុត្រ ខ្ញុំជីកយកកាតឥណទានរបស់Armaniហើយទិញកៅអីមួយឆ្ពោះទៅកាន់ធានី Milan ។ គ្រប់យ៉ាងគឺ មកពីរាជធានីនោះនៅជិតព្រំដែននៃប្រទេសស្វីស ក៏ជាកន្លែងដែលបងខ្ញុំ Misha កំពុងរស់នៅ។

ទទួលបានសំបុត្រហើយ ខ្ញុំប្រញាប់ទៅបន្តរក ATM ហើយរុញកាតឥណទានចូល ពិនិត្យប្រយ័ត្នមើលជុំវិញខ្លួន ហើយសម្រេចចិត្តដកសាច់ប្រាក់អតិបរិមានៃកម្រិតអាចដកបានប្រចាំថ្ងៃគឺច្រើនតាមដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវិត។

បានកាលណា ខ្ញុំបោះទាំងអស់ដាក់ក្នុងកាបូប ហើយប្រញាប់ទៅរថភ្លើង។

ខ្ញុំរកកន្លែងអង្គុយហើយដួលអស់សង្ឃឹមទន់ខ្លួននៅក្នុងនោះ។ ចិត្តរបស់ខ្ញុំវិលវល់ អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំរញ៉េរញ៉ៃហើយទឹកភ្នែកបន្តស្រក់។

ខ្ញុំយកដៃឱបចង្កេះហើយឱនទៅមុខ សំឡេងយំនិងការស្រក់ទឹកភ្នែកមិនឈប់ទេ។

ហ៊ឺ…ម៉ាក់នឹងមិនអនុញ្ញាតឱ្យមានអ្វីកើតឡើងចំពោះកូនទេបេប៊ី។ យើងនឹងមិនអីទេ! ម៉ាក់សន្យា! បេះដូងរបស់ខ្ញុំច្របាច់យ៉ាងឈឺចាប់។ ខ្ញុំនៅតែចង់បានជីវិតព្រឹកមិញរបស់ខ្ញុំត្រលប់មកវិញ ខ្ញុំចង់ ឱ្យប្តីខ្ញុំមកផ្ទះហើយទាញខ្ញុំទៅក្នុងដៃរបស់គេ។ យើងញ៉ាំអាហារជាមួយគ្នា។ ព្រះ! ពេលនេះ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ឱ្យArmaniកាន់ដៃខ្ញុំ ហើយប្រាប់ខ្ញុំថា«គ្រប់យ៉ាងនឹងមិនអីទេ!»

ប៉ុន្តែ….បានត្រឹមស្រមៃ! គេលែងត្រូវការយើងហើយកូន!

ណានៅពីក្រោយរឿងនេះ?

អ្នកណាឃោរឃៅនិងចង់បំផ្លាញពួកយើង?

ខ្ញុំខឹងខ្លួនឯងដែលមិនសម្លាប់នាង

ចាកចេញពីស្រីក្បត់មុខត្រជាក់ៗ ខ្ញុំដើរទៅបារដែលនៅជិតបំផុត បញ្ជាទិញស្រាវីស្គីមួយកែវ។ភាពតក់ស្លុតនៅតែមានសន្ទុះខ្លាំង បំបុកបេះដូងនិងចរន្តឈាមខ្ញុំកញ្ជ្រលជារលក។

Tianaបានក្បត់ខ្ញុំ!!! ខ្ញុំប្រាប់ខ្លួនឯងម្តងហើយម្តងទៀត។ ទឹកមុខស្រទន់របស់នាងដែលខ្ញុំបានលង់ស្រលាញ់បានក្លាយជារបស់ព្រាននារីលាក់មុខម្នាក់ទៀត ហើយFuck នាងជាតារាសម្តែងដ៏ល្អម្នាក់។ ពេលនេះជឿថានាងបន្តសម្តែង គឺធ្វើពុតជាជនរងគ្រោះស្លូតត្រង់ ខលទៅMishaហើយយំដាក់គាត់។

ដកដង្ហើមធំ ខ្ញុំដកទូរសព្ទចេញពីហោប៉ៅហើយចុចលេខមិត្តល្អបំផុតរបស់ខ្ញុំទោះណាជាដឹងស្រេចថា បងប្អូនគេ គេនឹងឈរខាងនាង។

ខ្ញុំកំពុងបាត់បង់លើសពីប្រពន្ធ គឺមិត្តសម្លាញ់ម្នាក់ទៀត។

«ហេ! សុខទេ? នែ៎ មួយអាទិត្យទៀតខ្ញុំបញ្ចប់ការហ្វឹកហាត់ហើយ!» មីស្ហានិយាយជាមួយសូរសំឡេងរីករាយ មានន័យថា Tiana មិនទាន់បានហៅរកគេនៅឡើយទេ។

«ស្ងាត់?» គេសួរនៅពេលដែលមិនឮខ្ញុំនិយាយអ្វីទាំងអស់។

អង្គុយនៅបារ ខ្ញុំដាក់បាតដៃនៅលើថ្ងាសហើយផ្តើមរអ៊ូតិចៗ៖

«Tianaមានសាហាយ!»

ផ្អាកមួយខណៈមុនពេលMishaឆ្លើយតប៖

«មិញ ឯងនិយាយអី?»

សំឡេងរបស់ខ្ញុំគឺស្រងូតស្រងាត់ គ្រោះថ្នាក់និងត្រជាក់៖

«Tiana នៅជាមួយប្រុសផ្សេង!»

«ទេ» មីស្ហាសង្កត់ពាក្យបដិសេធភ្លាម។

ខ្ញុំទាញឧបករណ៍ថតសំឡេងមកដោតហើយផ្ញើFileទៅ។

ភាពស្ងៀមស្ងាត់កើតមាន ខ្ញុំញញឹមបញ្ឈឺមីស្ហានិងបញ្ឈឺបេះដូងខ្លួនឯង។ ខ្ញុំរង់ចាំឱ្យបងនាងមានប្រតិកម្ម។ មិនយូរប៉ុន្មាន ខ្ញុំឮគេនិយាយឡើងថា៖

«ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអ្វីដែលខ្ញុំបានឮទេអាម៉ានី! Tianaនឹងមិនក្បត់ឯងទេ!»

ដូចដែលខ្ញុំបានគិត Mishaនឹងចូលខាងនាង។ មិនថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយគេនៅខាងនាង។

ខ្ញុំស្រែកឡើងថា៖

«ខ្ញុំនឹងរកអាម្នាក់នោះហើយសម្លាប់វាទាំងពីរ!»

គ្រប់គ្នានៅជុំវិញងាកមកមើលខ្ញុំ។ សំឡេងMishaព្រមានតាមទូរសព្ទមកថា៖

«ហើយខ្ញុំនឹងជួយរកការពិត…. ប៉ុន្តែប្រើដៃជើងលើប្អូនស្រីខ្ញុំ!»

ខ្ញុំបញ្ចេញសំឡេងសើចចំអក។

«មីស្ហា ប្អូនដ៏បរិសុទ្ធរបស់ឯង ត្រូវបានគេផ្ញើអំណោយមានតម្លៃមកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយខ្ញុំជឿពាក្យដែលនាងស្បថថា នាងមិនស្គាល់ នាងមិនដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកផ្ញើនោះទេ! ហើយបន្ទាប់មក ក៏មានការថតសំលេងឡើងឋានសួគ៌នេះ ត្រូវការព័ស្តុតាងអ្វីទៀត?»

«ខ្ញុំនឹងត្រូវមើលដោយភ្នែកខ្លួនឯង! បើមែន បើខ្ញុំចាប់បានTianaលើគ្រែជាមួយប្រុសផ្សេងខ្ញុំចាត់ការពួកវាផ្ទាល់ដៃ!»

ការសើចចំអកមួយទៀតរត់ឡើងលើបបូរមាត់ខ្ញុំ។ Misha និយាយបន្ថែម៖

«Armani» សព្ទសំឡេងរបស់គេម៉ឺងម៉ាត់ធ្ងន់ៗ «កុំធ្វើអ្វីពេលដែលកំពុងខឹង! ផ្ញើសំឡេងទៅ St. Monarch’s ឱ្យក្រុមជំនាញវិភាគវាសិនថា ពិតឬអត់»

ខ្ញុំផ្តាច់ទូរសព្ទនិងលើកកែវហុចឱ្យគេចាក់ទឹកស្រវឹងមកបន្ថែម។

សាររបស់គេលោតមក មីស្ហាសរសេរថា«ខ្ញុំនឹងទៅដល់ផ្ទះឯងនៅព្រឹក! ខ្ញុំចេញទៅហើយ! កុំធ្វើអ្វីទាល់តែខ្ញុំទៅដល់ទីនោះ! ខ្ញុំនឹងនិយាយជាមួយ Tiana!»

ខ្ញុំងក់ក្បាលម្តងទៀត មានអារម្មណ៍ថាស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុន ប៉ុន្តែស្រក់ទឹកភ្នែកចំអកខ្លួនឯង។ ខ្ញុំសរសេរចំអកគេវិញថា «អរគុណបងប្រុស»។

មិនយូរទេ ខ្ញុំត្រលប់ទៅផ្ទះហើយតម្រង់ទៅបន្ទប់គេងរបស់យើង។ នាងមិននៅទេ ខ្ញុំក៏គ្មានកម្លាំងចិត្តស្រែករកនាងដែរ។

មិនឃើញគ្នាបន្តិច មិនល្អជាង?

ប្រះដេកមួយស្របក់ សារមួយលោតមកដាស់ខ្ញុំ។

«សំឡេងកាត់ត!»

ខ្ញុំញីថ្ងាស។ នៅងោកនិងអស់សង្ឃឹមទន្ទឹមគ្នា។

សាររបស់មីស្ហាតបមកទៀត៖

«ពិនិត្យមើលកន្លែងឯងធ្លាប់ដេកជាមួយនាង ប្រាកដជាមានការថតសំឡេង!»

ខ្ញុំញីថ្ងាសក្រោកយឺតៗ ហើយផ្តើមពិនិត្យមើលចង្កៀងគ្រែ តុក្បែរគ្រែ ទូខោអាវរបស់យើង និងកន្លែងណាដែលខ្ញុំអាចគិតដល់។ ទីបំផុត នៅពេលដែលខ្ញុំមើលទៅខាងក្នុងឧបករណ៍ចាប់ភ្លើង ខ្ញុំបានរកឃើអ្វីមួយតូចពណ៌ខ្មៅមួយ ដែលមានទំហំតូចប៉ុនក្រចកឆក់ជាប់គាំងនៅទីនោះ។

«នេះជាការរៀបចំ អ្នកណាម្នាក់បានលបមកថតសំឡេងនាង ហើយបង្កើតនូវព័ស្តុតាងចម្កួតនោះពង្វក់ខ្ញុំ!»

ភាពធូរស្រាលខ្លាំងបានមួយហូរមកជោកពេញរាងកាយរបស់ខ្ញុំ។

Tiana មិនបានបោកប្រាស់ខ្ញុំទេ។ ដង្ហើមរបស់ខ្ញុំលោតញាប់ ហើយហក់ចេញមកក្រៅ។

នាងមិនបាននៅជាមួយអ្នកណាទេ ក្រៅពីខ្ញុំ។ នាងនៅតែជារបស់ខ្ញុំ។

«ធីអាណា!» ខ្ញុំស្រែករកនាងខណៈខ្ញុំបន្តជំហានស្វែងរកនាងនៅគ្រប់បន្ទប់។

ប៉ុន្តែ….ខ្ញុំផ្តើមឆ្លេឆ្លា ព្រោះមិនបានរកឃើញTianaទេសូម្បីស្រមោល។ នាងប្រហែលជាទៅកន្លែងម្តាយខ្ញុំ។ មិនអីទេ នាងនឹងខលទៅបងនាង។ ខ្ញុំដើរទៅបន្ទប់គេងម្តងទៀត ប្រុងយកទូរសព្ទ ចុចទៅមីស្ហាហើយលើកនេះខ្ញុំសង្កេតឃើញខោជើងវែងមួយគូដេកនៅលើឥដ្ឋក្បែរទូខោអាវ។

ខិតកាន់តែជិតក្រពះរបស់ខ្ញុំឆួល។ សម្លៀកបំពាក់របស់នាងបានបាត់ខ្លះ ក្រឡេកមើលទៅលើកូនតុក្បែរគ្រែ ខ្ញុំឃើញឧបករណ៍ធ្វើតេស្តមានផ្ទៃពោះនិងនំខេក។

«ព្រះ»

ខ្ញុំដកដង្ហើមធំពេលភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងភាពសែនរីករាយ។ ខ្ញុំដើរទៅជិត ហើយពិនិត្យមើលការធ្វើតេស្តមានផ្ទៃពោះ។ នាងមានផ្ទៃពោះ ប្រពន្ធតូចរបស់ខ្ញុំមានផ្ទៃពោះ? ផ្ទះយើងមានសមាជិកបីនាក់ហើយ?

ជំនួសឱ្យការរីករាយជាមួយពេលនេះ គំនិតរបស់ខ្ញុំត្រូវបានបំផ្ទុះជាមួយនឹងរបៀបដែលខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តកំរោលភ្ជង់ចង់សម្លាប់នាង។

ខ្ញុំចង្អុលកាំភ្លើងដាក់ប្រពន្ធម្នាក់ដែលកំពុងមានផ្ទៃពោះ។

ព្រះយេស៊ូ! នាងប្រាកដជាតូចចិត្តណាស់។ នឹកឃើញភ្នែកនាង មើលមកខ្ញុំដោយអង្វករ។ នាងមិនសង្ស័យបន្តិចទេ ថាខ្ញុំនឹងសម្លាប់នាងចោល។

អាម៉ានីរញីរញ័រដៃ……

ចាកចេញពីប្តីដែលចិត្តខ្ញុំនឹក

ខ្ញុំបានចំណាយពេលពីរម៉ោងកន្លះទម្រាំដល់ទីក្រុងMilanនិងថែមមួយម៉ោងកន្លះទៀតដើម្បីទៅដល់Lovereដែលជាទីក្រុងឆ្នេរសមុទ្រតូចមួយ។

ខ្ញុំបានរកជួលកូនបន្ទប់ផ្ទះសំណាក់នៅ The Lake Hostel ព្រោះជាកន្លែងដែលស្ងាត់និងអាចចាយលុយតិច ឯទិដ្ឋភាពបឹងក៏ស្រស់ស្អាតខ្លាំង។

ហត់នឿយនឹងជីវិត ខ្ញុំដកដង្ហើមធំពេលបើកទូរសព្ទ។ ខ្ញុំមិនអើពើនឹងសារឬអ្វីៗទាំងអស់តម្រង់តែចុចលេខរបស់បង Misha។

«ធីអាណា! ឯងមិនអីទេឬ? នៅឯណាឥឡូវ! បងខលឯងមករហូត!»

ខ្ញុំគ្រវីក្បាលហើយស្រក់ទឹកភ្នែកភ្លាមៗ។ ដោយដើរចេញពីបន្ទប់ផ្ទះសំណាក់ ហើយឆ្ពោះទៅបឹង ខ្ញុំបាននិយាយពាក្យថា៖

«បងមីស្ហា Armaniគិតថា ខ្ញុំក្បត់គាត់!»

«បងដឹង! គេខលមក បងបាននិយាយជាមួយគេហើយបងកំពុងទៅរកពួកឯង ពេលនេះអាម៉ានីត្រលប់មកផ្ទះវិញហើយឬនៅ?»

«ខ្ញុំមិនដឹងទេ!» ខ្ញុំតបដោយជូតទឹកភ្នែកចេញពីថ្ពាល់ «ខ្ញុំរត់ចេញមក!»

«ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ» បងប្រុសរបស់ខ្ញុំបានឧទាន «ទៅផ្ទះTiana! បងនឹងទៅដល់ទីនោះព្រឹកនេះ»

ខ្ញុំគ្រវីក្បាលម្តងទៀត។

«ទេ! ខ្ញុំគ្រាន់តែទូរសព្ទទៅបង ដើម្បីឱ្យដឹងថា ខ្ញុំមានកន្លែងមានសុវត្ថិភាព! មីស្ហា ខ្ញុំត្រូវការពេលវេលាស្ងប់ស្ងាត់ដើម្បីដំណើរការអ្វីៗទាំងអស់! កុំបារម្ភពីខ្ញុំណា ចាំខ្ញុំនឹងទាក់ទងទៅ!»។

ដោយមិនបានផ្តល់ឱកាសឱ្យ Misha និយាយពន្យល់ រារាំងអ្វីពីការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបញ្ចប់ការហៅទូរសព្ទហើយបិទ។ ដើរទៅជិតបឹង ខ្ញុំបានបោះឧបករណ៍ទៅក្នុងទឹក ដូច្នេះដំណើររបស់ខ្ញុំ មិនអាចនរណាតាមដានរកឃើញទេ។

មួយជីវិតនេះ ខ្ញុំតែងតែដាក់អ្នកដទៃជាអាទិភាព ប៉ុន្តែឥឡូវនេះខ្ញុំមានផ្ទៃពោះ ខ្ញុំកាលពីអតីតកាលស្លាប់បាត់ហើយ ជីវិតទៅមុខសំខាន់និងអាទិភាពគឺ កូនរបស់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំនឹងឆ្លងកាត់ការឈឺចាប់ ដោយសារតែការបាត់បង់មនុស្សដែលខ្ញុំបានស្រលាញ់បំផុត ហើយខ្ញុំនឹងរងទុក្ខ តែមិនអីទេ ខ្ញុំនឹងតស៊ូដើម្បីទារកនេះ ខ្ញុំនឹងរកកន្លែងរស់នៅរកការងារធ្វើ។

ប៉ុន្តែមួយរយៈនេះខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅផ្ទះសំណាក់សិន នឹងអាលបានលាក់ខ្លួនពីការរំខាន ហើយរិះគិតជាក់ច្បាស់ ស្វែងរកកន្លែងណាដែលត្រូវចាកចេញទៅពីទីនេះ។

មេឃងងឹតហើយខ្ញុំនៅតែមិនក្រោក ខ្ញុំយំក្រោមភាពរងា ដោយអង្គុយឱបជើង។ ទោះខ្ញុំយល់ពីមូលហេតុដែលArmaniខឹង ហើយទទួលស្គាល់ថា ខ្ញុំក៏ខឹងដូចគ្នា ប្រសិនបើខ្ញុំបានឮការថតសំឡេងធុននោះ ពេលនេះគេកំពុងខឹងនិងឈឺចាប់ ចិញ្ចឹមចិត្តថានឹងសម្លាប់ខ្ញុំ នោះហើយជារបៀបដែលបុរសរបស់ក្រុម bratva និងម៉ាហ្វីយ៉ាគិត។ រាល់អំពើក្បត់ស្មើនឹងការស្លាប់។

បេះដូងខ្ញុំខ្ទេចខ្ទាំអស់ហើយ។

បុរសដែលខ្ញុំស្រលាញ់ប្រហែលជាតាមប្រមាញ់មករកសម្លាប់ខ្ញុំ។ ហើយ….ពេលគេដឹងថាខ្ញុំមានផ្ទៃពោះក៏មិនប្តូរអ្វីដែរ ព្រោះគេគិតថាកូនរបស់ប្រុសផ្សេង។ ជីវិតនេះ ខ្ញុំធ្លាប់ឆ្លងកាត់នរកពីមុនមក ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីមានជម្រៅនិងងងឹតដូចនេះទេ។ ខ្ញុំធ្លាប់បានយំមើលបងMishaត្រូវគេវាយរហូតដល់សន្លប់។ ខ្ញុំត្រូវបានគេបង្ខំឱ្យក្អួតអាហារដែលគាត់បានលួចឱ្យខ្ញុំញ៉ាំ។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានឱ្យខ្ញុំហូបវាម្តងទៀត។

ខ្ញុំត្រូវបានគេធ្វើបាបនិងរស់នៅដូចមានជីវិតដ៏ថោកទាប ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីប្រៀបធៀបបានទៅនឹងការឈឺចិត្ត នៃការបាត់បង់Armaniពេលនេះឡើយ។

គេជាអនាគតរបស់ខ្ញុំ ហើយពេលនេះ គេត្រូវបានគេហែកយកចេញពីខ្ញុំ ទាំងដែលខ្ញុំមិនដឹងថាត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីប្រយុទ្ធទេ។

រំពេចនោះ ចិត្តនេះស្រាប់តែកើតញាប់ញ័រព្រោះមានអារម្មណ៍ថា ខ្ញុំអាចត្រូវបានគេរកឃើញ។ ក្នុងសភាពភ័យស្លន់ស្លោ ខ្ញុំក្រោកឡើងហើយក្រឡេកមើលជុំវិញខ្ញុំរត់ប្រញាប់ត្រលប់ទៅផ្ទះសំណាក់វិញ។

ខ្ញុំនឹងត្រូវស៊ាំនឹងអារម្មណ៍ដែលត្រូវបានគេតាមប្រមាញ់ ព្រោះArmaniមិនមែនជាប្រភេទមនុស្សដែលងាយនឹងចុះចាញ់នោះទេ។

ដោយមិនប្តូរការស្លៀកពាក់ខ្ញុំបន្ថែមអាវរងា ខ្ញុំឡើងលើគ្រែ ទាញភួយមកគ្របលើខ្លួន ខ្ញុំនឹកក្លិនផ្ទះរបស់ Armani ។ ខ្ញុំបែរខ្នងទៅជញ្ជាំងបន្ទប់ហើយបិទភ្នែក ខណៈភាពឯកាចូលមកមុតជ្រៅដល់ឆ្អឹង។

ជីវិតនេះជារឿងដែលខ្ញុំខ្លាចបំផុត គឺការត្រូវបោះបង់ឱ្យនៅម្នាក់ឯង។ ខ្ញុំមិនអាចទៅរកបង Mishaបានទេ ព្រោះគាត់មានគ្រួសារត្រូវថែទាំ ហើយគិតថា គាត់នឹងប្រាប់ខ្ញុំឱ្យទៅនៅផ្ទះប្តីរបស់ខ្ញុំវិញ។

ខ្ញុំក៏មិនអាចទៅរកម៉ាក់ក្មេកបានដែរ ព្រោះគាត់នឹងចូលដៃខាងកូនប្រុសគាត់។ ខ្ញុំរឹតតែមិនអាចទៅរកគ្រួសារ Aslanhovs បានទៅទៀត បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានបដិសេធលោកប៉ា Aslanhov លើកិច្ចព្រមព្រៀងរៀបខ្ញុំជាមួយ Karlin។

ខ្ញុំមិនអាចទៅផ្ទះបានទេព្រោះArmaniស្អប់ខ្ញុំ។ អាម៉ានីស្អប់ខ្ញុំ! ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែក ចូលក្នុងខ្នើយ ហើយយំរហូតដល់ខ្ញុំឮសំឡេងមនុស្សស្រី ស្នូរជើងដើរមកជិតបន្ទប់។

មនុស្សពីរនាក់និយាយគ្នា ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនយល់អ្វីដែលពួកគេកំពុងនិយាយទេ។ ស្តាប់ទៅដូចជាពួកគេកំពុងនិយាយភាសាអាឡឺម៉ង់។ ពួកគេមួលសោចូលមក ព្រោះនេះជាបន្ទប់គេងរួម តម្លៃថោកបំផុតមួយ។

ស្ត្រី២នាក់ឈានចូលមកព្រោះពន្លឺភ្លើងត្រូវបានបើកម្ខាង។ ខ្ញុំនៅស្ងៀម សង្ឃឹមថា ពួកគេនឹងគិតថាខ្ញុំកំពុងដេកលក់។ នាងនាំគ្នាសើចតិចៗមិនចង់រំខានខ្ញុំ…..ហ៊ឹម ទោះបីជាខ្ញុំមិនស្គាល់ពួកគេក៏ដោយ ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ឯកោទៀតទេ។

ទោះយ៉ាងណា ពេញមួយយប់ ខ្ញុំមិនអាចងងុយគេងបានសម្រេចនោះទេ។ រូបភាពនៅថ្ងៃរៀបការរបស់ពួកយើងនិងបទចម្រៀងដែលលេងអមមកពេលខ្ញុំដើរជាមួយអាម៉ានីតាមច្រកផ្លូវវ៉េនីបានលងខ្ញុំឱ្យយំសោកស្តាយ។ ខ្ញុំធ្លាប់ឆ្ងល់ថា មនុស្សប្រុសដូចគេម្តេចអាចស្រលាញ់មនុស្សគ្មានអ្វីដូចជាខ្ញុំ? ប៉ុន្តែគាត់បានធ្វើវា គាត់ស្រលាញ់ខ្ញុំច្រើនជាងអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ដឹងអំពីការស្រលាញ់។

ហើយ….ខ្ញុំឥឡូវបានបាត់បង់ក្តីស្រលាញ់ទាំងនោះវិញហើយ។

ខ្ញុំនឹកដល់អារម្មណ៍មួយដែលមានរាងកាយរបស់គេលាតសន្ធឹងមកលើខ្ញុំ ហើយមុខរបស់គេបានសង្កត់ចូលទៅនឹងគល់ករបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹកការដែលធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថា ដង្ហើមរបស់គេនៅលើស្បែកទាំងអស់របស់ខ្ញុំ។ រាងកាយខ្ញុំ រួញជាបាច់តូច ពេលដែលការឈឺចាប់បានរសាត់មកលើបេះដូងនេះម្ដងទៀត។

ព្រះអើយ តើខ្ញុំបានធ្វើអ្វីខុសដែលទ្រង់ត្រូវដាក់ទោសខ្ញុំកម្រិតនេះ?

អ្នកកំពុងសម្លាប់ខ្ញុំបន្តិចម្តងៗ។

ខ្ញុំត្រូវទប់អារម្មណ៍ មិនឮឱ្យមានអ្នកណាឮខ្ញុំយំ ឬឃើញខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកទេ។ ខ្ញុំមិនចង់រំខានស្ត្រីផ្សេងទៀតនៅក្នុងបន្ទប់ជាមួយគ្នានេះឡើយ។ ពេលវេលាបានរំកិល ហើយនៅទីបំផុត ពួកគេបិទពន្លឺ ស្ងាត់ ហើយសំងំគេង។

ខ្ញុំយកដៃដាក់លើពោះរបស់ខ្ញុំ ហើយចង់ទទួលអារម្មណ៍ជាមួយកូន។

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២១

Bo Bo — Fri, 16 Feb 2024 13:00:00 +0000

«ខ្ញុំបានស្បថហើយArmani! ខ្ញុំស្មោះត្រង់នឹងបង ហើយមិនដែលមានអ្នកណាពីមុនមកទេ»

ពេលខ្ញុំលើកដៃទាញនាងមកក្នុងទ្រូង នាងញ័រជំពប់ជើងហើយថយមួយជំហានទៅក្រោយទៅវិញ។

ខ្ញុំទម្លាក់ប្រអប់កាដូចោលទៅលើតុបាយ ហើយចាប់យកនាងមកអង្អែលបន្ទន់ការភ័យខ្លាចនៅក្រោមទ្រូងរបស់ខ្ញុំ។

«ស្ងាត់! ស្រីស្អាតរបស់បង! បងដឹងថា អាណាម្នាក់ កំពុងចង់ធ្វើបាបយើង! បងជឿអូន!»

សំឡេងយំខ្សឹកខ្សួលបន្លឺចេញពីនាង រាងកាយរបស់នាងញ័រយ៉ាងខ្លាំង។

«ខ្ញុំមិនយល់ទេ…មានរឿងអ្វីកំពុងកើតឡើង!»

ខ្ញុំយកដៃអង្អែលនាងឡើងលើចុះក្រោម ដើម្បីលួងលោមហើយថើបសក់នាង៖

«បងដឹង! បងនឹងរកវាឃើញ ហើយដោះស្រាយជាមួយវា!»

នាងស្ងប់ចិត្តហើយដកថយវិញបន្តិចបង្ហាញមុខអង្វរករខ្ញុំ។

«ខ្ញុំទើបតែមានគ្រួសារល្អមួយនឹងគេ! ខ្ញុំជាតិនេះទើបតែស្រលាញ់បងម្នាក់គត់អាម៉ានី! ហើយខ្ញុំនៅជាមួយបងម្នាក់ ខ្ញុំស្រលាញ់បងណាស់!»

«ស៊ូត» ខ្ញុំបិទមាត់នាង ពេលម្រាមខ្ញុំជូតទឹកភ្នែកចេញពីថ្ពាល់នាង។

«បងដឹងសម្លាញ់ចិត្ត!»

ពេលខ្ញុំចុចថើបបបូរមាត់នាង នាងក៏យកដៃមកកៀកករបស់ខ្ញុំហើយតោងខ្ញុំយ៉ាងតឹង។ ស្នាមថើបលាយទឹកភ្នែកនេះរឹងរឹតស៊ីជម្រៅលេបយកអស់នូវកំហឹងនិងក្តីអស់សង្ឃឹមរវាងយើងមុននេះ។

ពួកយើងថើបបន្តទាំងខឹងសម្បានឹងមនុស្សកំសាក រហូតដល់ពេលបេះដូងត្រូវបំពក់ឱ្យក្តៅក្រហល់ក្រហាយរួចទាញហែកខោអាវឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។

កញ្ចប់អំណោយអាថ៌កំបាំង

ចាប់តាំងពីយើងបានទទួលកញ្ចប់អំណោយទីពីរ ខ្ញុំបាននៅក្នុងសភាពភ័យខ្លាចរាល់ពេលដែលទៅហាងឬចេញក្រៅដើម្បីធ្វើអ្វីមួយ ខ្ញុំឃើញខ្លួនឯងរលះរលាំងនិងគ្មានទេសន្តិភាពចិត្ត។

Armaniបាននិយាយថា គេនឹងជីកឫសគល់រឿងនេះឱ្យយើងដឹងការពិត ប៉ុន្តែរយៈពេលពីរសប្តាហ៍ហើយចាប់តាំងពីខ្ញុំទទួលបានក្រវិល យើងមិនដែលរកបានព័ត៌មានបន្ថែមពីជននៅពីក្រោយអំពើនេះសោះ។ ប្តីខ្ញុំថែមទាំងដាក់កាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព ដោយសង្ឃឹមថាប្រសិនបើបុគ្គលនោះហ៊ាននាំយកអំណោយទីបីទៀតមក យើងនឹងឃើញសមាសភាព។

ខ្ញុំតែងសង្ឃឹមថា អ្នកណានៅពីក្រោយរឿងនេះនឹងបាត់ខ្លួន។ ព្រឹកនេះ ខ្ញុំយកពែងកាហ្វេមកលេបចូលបបូរមាត់ ប៉ុន្តែពោះខ្ញុំមិនទទួលយកក្លិនកាហ្វេដែលធ្លាប់ឈ្ងុយទៅវិញ?

សម្លឹងមកនំខេកក្រហមជាសំណព្វរបស់Armaniដែលខ្ញុំធ្វើរង់ចាំគេ ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមរោទិ៍ ហើយខ្ញុំចាប់ឧបករណ៍ពីបញ្ជរហើយខ្ទាស់វានៅចន្លោះត្រចៀកនិងស្មារបស់ខ្ញុំ ដៃលាងពែងចោល ព្រោះលេបមិនចូល។

«សួស្តី?»

គ្មានចម្លើយ។

ខ្ញុំមិនឮអ្វីទាំងអស់។

«សួស្តី?»

ភាពស្ងៀមស្ងាត់បន្តពីរបីវិនាទី មុនពេលការហៅទូរសព្ទត្រូវបានកាត់ផ្តាច់។

ខ្ញុំពិនិត្យលេខ ហើយជាលេខមិនស្គាល់ក៏ដាក់ឧបករណ៍ចុះ ហើយបន្តការងារចង្ក្រានរបស់ខ្ញុំ។

ក្រៅពីអំណោយដែលនាំមកនូវភាពរអាក់រអួលខ្លាំង អ្វីៗផ្សេងទៀតរវាងArmaniនិងខ្ញុំគឺល្អឥតខ្ចោះ។ ពីរខែកន្លះកន្លងមកគឺជារយៈកាលសប្បាយចិត្តបំផុតក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំបានបន្ថែមការតុបតែងពេញផ្ទះ។ ផ្កាស្រស់នៅក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ។ ខ្នើយក្រហមដើម្បីបន្ថែមអារម្មណ៍ល្អ ស៊ុមរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើង និងរូបMishaជាមួយបងAuroraផងដែរ។

ទីបំផុតខ្ញុំមានផ្ទះដែលខ្ញុំតែងតែចង់បាននិងច្រើនទៀត ខ្ញុំមានបុរសល្អម្នាក់។ ជំនួសឱ្យការរៀបការជាមួយនឹងអ្នកធ្វើបាប ខ្ញុំបានរៀបការជាមួយនឹងបុរសដែលស្រលាញ់ខ្ញុំ ហើយចាត់ទុកខ្ញុំដូចម្ចាស់ក្សត្រី។

ខ្ញុំបានផ្តល់ឱ្យArmaniនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំមានដូចគ្នា។ ក្រពះរបស់ខ្ញុំរើបះបោរម្តងទៀត។ ម្តងនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ឈឺខ្លាំងរហូតដល់ចង់តែក្អួត ខ្ញុំក៏ដាក់ចានចុះហើយប្រញាប់រត់ទៅបន្ទប់ទឹក។

ឱនរង់ចាំក្អួត តែវាមិនចេញមកទេ។ ខ្ញុំរង់ចាំ ប៉ុន្តែនៅមិនមានអ្វីកើតឡើងដដែល…

អុញ!

ខ្ញុំជូតថ្ងាសដែលស្អិត….តើខ្ញុំអាចមានផ្ទៃពោះ? រយៈពេលពីរខែហើយចាប់តាំងពីArmaniនិងខ្ញុំបានគេងជាមួយគ្នាជាលើកដំបូង។

ខ្ញុំដើរទៅផ្ទះបាយ ហើយលើកទូរសព្ទទៅGoogleសិក្សាអំពីអត្ថបទ«Morning Sick»។ ភ្នែករបស់ខ្ញុំបើកធំៗនៅពេលអានវា។

បេះដូងរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមលោតញាប់ជាងមុន នៅពេលដែលលទ្ធភាពនៃការមានទារកចូលមកជីវិតពួកយើង កំពុងបានលិចចូលទៅជ្រៅក្នុងបេះដូងរបស់ខ្ញុំ ហើយចាក់ឫសនៃសេចក្តីរីករាយ។

ចុះបើខ្ញុំមានផ្ទៃពោះ? ឱ!ព្រះជាម្ចាស់អើយ ខ្ញុំនឹងសប្បាយចិត្តណាស់! ខ្ញុំទុកគ្រឿងផ្សំទាំងអស់ដេកលើតុ ហើយចាប់កាបូបខ្ញុំប្រញាប់ចេញពីផ្ទះ។ អ្នកជិតខាងម្នាក់ស្រែកពីមាត់ទ្វារថា៖

«ធីអាណា ប្រញាប់ទៅណា?»

ដោយស្នាមញញឹមដ៏ធំនៅលើមុខរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំតប៖

«ខ្ញុំទៅហាងថ្នាំ!»

ខ្ញុំប្រញាប់ចូលទៅក្នុងហាងលក់ថ្នាំហើយរកជាវឧបករណ៍ធ្វើតេស្តមានផ្ទៃពោះ។ វាមានបីប្រភេទ ហើយមិនដឹងត្រូវយកមួយណាទេ ខ្ញុំសម្រេចចិត្តចាប់យកមួយដើរទៅបញ្ជរដើម្បីបង់លុយដោយចុចកាតឥណទានដែលArmaniឱ្យខ្ញុំប្រើ ហើយយកថង់ក្រដាសនោះប្រញាប់ចាកចេញពីហាងរត់ទៅផ្ទះ។ បេះដូងខ្ញុំលោតញាប់ឡើងៗនៅក្នុងការរំពឹងទុកដ៏លើសលប់។

ខ្ញុំចង់ក្លាយជាម្តាយខ្លាំងណាស់។

ខ្ញុំចូលទៅក្នុងផ្ទះហើយតម្រង់ទៅបន្ទប់ទឹក បើកថង់ក្រដាស បកជាមួយប្រអប់ ហើយអានការណែនាំយ៉ាងរហ័ស។

មិនយូរប៉ុន្មានពេលវេលាបានផ្តល់នូវចម្លើយដែលខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងឃើញ។ ខ្ញុំខ្ទប់មាត់ដោយដៃខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែក។ មានផ្ទៃពោះពិតមែន! អាម៉ានីនិងខ្ញុំកំពុងមានកូនជាមួយគ្នា។

យើងនឹងក្លាយជាឪពុកម្តាយ។ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាម្តាយ។ ខ្ញុំបន្ទាបដៃម្ខាងរបស់ខ្ញុំទៅលើពោះរាបស្មើហើយជូតថ្នមៗលើតំបន់នោះ។ ខ្ញុំមានមនុស្សតូចមួយនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំហើយ នេះជាសុភមង្គលរបស់ខ្ញុំពិតៗ។

ខ្ញុំសើច! ខ្ញុំឱបពោះ!

នេះគឺជាថ្ងៃដ៏រីករាយ ខ្ញុំចង់ធ្វើឱ្យវាពិសេសសម្រាប់Armani ខ្ញុំបានប្រមូលការធ្វើតេស្តមានផ្ទៃពោះហើយទុកនៅបន្ទប់គេងដាក់លើតុក្បែរគ្រែរបស់គេរួចប្រញាប់ទៅផ្ទះបាយដើម្បីបន្តធ្វើនំខេក។

ខ្ញុំចង់សរសេរស្លាកមួយនៅលើនោះថា ស្វាគមន៍ក្នុងការក្លាយជាប៉ារបស់ក្មេងល្អម្នាក់! គិតថា ខ្ញុំមិនអាចរង់ចាំមើលប្រតិកម្មរបស់ប្តីបានទេ។ ម៉ាក់ក្មេកខ្ញុំវិញ គាត់នឹងបណ្តែតអារម្មណ៍ទៅលើឋានព្រះចន្ទជាមួយនឹងដំណឹងនៃចៅដំបូងរបស់គាត់។

ស្រោមសំបុត្រសម្រាប់ខ្ញុំ

បន្ទាប់ពីខ្ញុំពិនិត្យការដឹកជញ្ជូនអាវុធ ហើយក៏បកត្រលប់មកការិយាល័យ។ លើតុធ្វើការឃើញមានស្រោមសំបុត្រធំមួយ។

ខ្ញុំទម្លាក់ខ្លួនហត់នឿយមកលើកៅអី លូកបង្វិលយកស្រោមសំបុត្រមកថ្លឹងលើដៃហើយហែកចេញពិនិត្យ។

Flash?

ជាFlashថតសំឡេងមួយធ្លាក់ចេញមកបន្ទាប់នូវកូនក្រដាស់តូចសរសេរដៅអក្សរ«ការពិតដែលឯងចង់ដឹង!»។

ខ្ញុំជ្រួញចិញ្ចើមយកឧបករណ៍មកភ្ជាប់នឹងទូរសព្ទចុចប្រុងថាស្តាប់លេងចង់ដឹងតើវាជាអ្វី? ដំបូងខ្ញុំបានឮបុរសម្នាក់ថ្ងូរថ្ងូរ ដូចជាឈុតឆាករួមភេទ។

«ស្អី?» ខ្ញុំឧទានទាំងងឿងឆ្ងល់ចំពោះឧបករណ៍ក្នុងដៃ។

ខ្ញុំឮសំឡេងទះស្បែក បន្ទាប់មកសំឡេងរបស់Tiana។

«ពេញចិត្តទេ?»

អ្វីៗនៅក្នុងរាងកាយខ្ញុំគាំង ដូចពេលវេលាលែងដើរ។ កំហឹងនិងអារម្មណ៍ហិង្សាងងឹតងងល់ បានគ្របដណ្ដប់លើស្បែករបស់ខ្ញុំព្រឺពីលើដល់ក្រោម បេះដូងខ្ញុំស្ពឹក ចរន្តឈាមកកត្រជាក់។ គ្រប់យ៉ាង ដូចជាមេរោគដ៏សាហាវ។

ភ្នែកខ្ញុំក្តៅ ញើសស្រក់ចុះ ពេលខ្ញុំបន្តស្តាប់ឮសំឡេងប្រពន្ធខ្លួនឯងសាសងស្នេហ៍នឹងបុរសផ្សេងក្រោមសព្ទក្តៅរោលរាល។

«អូនជារបស់អ្នកណា ស្រីតូចរុស្សី?» បុរសនោះសួរឡើងដោយសង្កត់សំឡេងអ៊ីតាលីក្រាស់ៗក្នុងតណ្ហាហត់គឃូស។

«ខ្ញុំជារបស់យូ!» Tiana ថ្ងូរឆ្លើយ។

ខ្ញុំស្តាប់ឮពេលដែលនាងឈានដល់ចំណុចកំពូល សម្រែករបស់នាងដែលធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំដាច់តែម្តង។

ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ត។

ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងមួយកំពុងសង្កត់មកលើគតិរបស់ខ្ញុំ។ វាជាកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញស្មើឥទ្ធិពលនៃគ្រាប់បែកនុយក្លេអ៊ែរ។ ដូចជាឮម្តងមិនធុញថប់ទេ ខ្ញុំចុចសាឡើងវិញម្តងទៀត ហើយស្តាប់ទាំងស្រមៃឃើញមុខTianaទាំងស្រស់។

ខ្ញុំជឿជាក់លើនាង! ព្រះ!!!

ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកដោយក្តីឈឺចាប់ ភាពសាហាវឃោរឃៅនៃការក្បត់ចិត្តដោយមនុស្សដែលខ្ញុំស្រលាញ់បំផុតក្នុងលោក កំពុងតែមានទំហំធ្ងន់និងលើសលុបពេកណាស់សម្រាប់ឱ្យខ្ញុំអាចនឹងទ្រាំទ្រអង្គុយទៀតបាន។

«Fuck» ខ្ញុំស្រែកនិងស្ទុះក្រោកឈរ។

«ទេ» ខ្ញុំអង្រួនក្បាល។

សំឡេងបេះដូងដែលខ្ទេចខ្ទាំក្នុងទ្រូងរបស់ខ្ញុំ វាយដំចូលទៅក្នុងសរសៃសសូងរបស់ខ្ញុំ។

«មិនមែននាង!»

សំឡេងបេះដូងមួយបន្លឺចេញពីបបូរមាត់ខ្ញុំមុនពេលខ្ញុំគ្រហឹម ហើយបែរត្រលប់មកច្រត់ដៃលើតុធ្វើអារម្មណ៍ឡើងវិញ។

«FUCK!» ខ្ញុំស្រែក រាងកាយខ្ញុំញាប់ញ័រកញ្ជ្រោល។

ទ្វាររបើក! គឺមេខ្ញុំ លោកFrancoដែលរត់ភ្ញាក់ផ្អើលប្រញាប់ប្រញាល់ចូលមកជាមួយនឹងកាំភ្លើងខ្លីមួយ។

«មានរឿងអី?»

គាត់ស្លន់សួរដោយក្រឡេកមើលជុំវិញការិយាល័យយ៉ាងញាប់ញ័រ។ មិនឃើញមានអីទើបគាត់ងាកមករកខ្ញុំ។

«ស្អីគេហ្នឹង? កើតស្អីគេ ដេ សាន់ទីស?»

ខ្ញុំចុចដៃមួយទៅទប់ការកម្រើកដង្ហក់នៃបេះដូង។

….ហើយជំពប់ជើងទៅក្រោយមួយជំហាន។ ភ្នែកខ្ញុំសម្លឹងចុះទៅរកឧបករណ៍ថតសំឡេង ហើយសំឡេងរបស់Tianaនិងបុរសម្នាក់ទៀតបន្ទរតាមព្រលឹងរបស់ខ្ញុំ។

«ខ្ញុំនឹងសម្លាប់ពួកវា!» ខ្ញុំស្បថទាំងទាំងមិនមាត់ ប៉ុន្តែទឹកភ្នែកហូរ។

«អាម៉ានី? មានអ្វីកើតឡើងចំពោះTiana ឬម្តាយរបស់លោកទៅ?»

ខ្ញុំឱនចុះក្រោមយកឧបករណ៍ ហើយងើបមុខមកវិញចួបជំពាក់នឹងភ្នែកចៅហ្វាយដែលកំពុងឆ្ងល់។ សំឡេងខ្ញុំគ្មានកម្លាំងកំហែងទេ៖

«ខ្ញុំត្រូវការសម្រាកពីការងារ ដើម្បីសម្លាប់សាហាយរបស់ប្រពន្ធខ្ញុំ!»

ភ្នែករបស់Francoបើកឡើងដោយភ្ញាក់ផ្អើលពន់ពេក។

«ប្រាប់មក ខ្ញុំជួយ! វាជាអ្នកណា!»

ដោយការងក់ក្បាល ខ្ញុំបានឆ្លើយ៖

«ខ្ញុំនឹងប្រាប់!»

ដោយដើរចាកចេញពីការិយាល័យក្រោមផ្សែងអ័ព្ទនៃកំហឹង ខ្ញុំចូលទៅក្នុងឡានហើយបើកកក្រើកដីសំដៅទៅផ្ទះ។

ផ្ទះ? ស្អីគេផ្ទះ?

ខ្ញុំស្រលាញ់នាង ហើយនាងក៏ក្បត់ខ្ញុំ? ខ្ញុំបានផ្តល់ឱ្យនាងនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាង ហើយនាងបានធ្វើឱ្យ ខ្ញុំក្លាយជាអាអ្នកលេងល្ងង់ម្នាក់។

នាងច្រម៉ក់នោះ……តាមពិត…..ធ្លាប់បានស្រលាញ់ខ្ញុំទេ?

រាងកាយរបស់ខ្ញុំញ័របណ្តាលឱ្យខ្ញុំកាន់ចង្កូតកាន់តែតឹងឡើង។ ខ្ញុំមិនគិតថា ខ្ញុំមើលឃើញអ្វីៗនៅជុំវិញខ្លួនទេ។ ខ្ញុំមិនឮស្នូររថយន្តណាផ្សេង ឬសំឡេងអ្វីទៀតឡើយនៅលើដងផ្លូវ។

មានតែកំហឹងប៉ុណ្ណោះ!

ចតឡានហើយ ខ្ញុំបើកប្រម៉ោយប្រមូលចាប់កាបូបអាវុធមកដាក់លើស្មា ហើយដើរទៅឡើងរថភ្លើង។

មនុស្សម្នាថយ ទុកឱ្យខ្ញុំនូវកៅអីធំទូលាយម្នាក់ឯង គ្មានអ្នកណាហ៊ានចូលជិតទេប្រហែលមកពីទឹកមុខខ្ញុំ។

ក្នុងភ្នែកខ្ញុំ…នាងបានថើបបុរសម្នាក់ទៀត។ នាងបានអង្វរបុរសផ្សេងទៀតឱ្យបំពេញតណ្ហាឱ្យនាង។

ដៃខ្ញុំដកកាំភ្លើងចេញពីចង្កេះខោបត់ម្រាមដៃជុំវិញចំណុចទាញ។ សំឡេងនាងនៅរងំពេញត្រចៀកនេះ គឺនាងបាននិយាយថា«នាងជារបស់អាម្នាក់នោះ!»។

ប្រពន្ធដ៏កំសត់របស់ខ្ញុំ ជាស្ត្រីដែលខ្ញុំស្រលាញ់លើសពីអ្វីទាំងអស់ក្នុងជីវិតនេះបានក្បត់ខ្ញុំក្នុងវិធីដ៏ត្រជាក់ល្ហឹមនិងអាក្រក់បំផុតដែលគ្មានអ្នកណាអាចស្មានដឹងបានថា នាងអាចធ្វើទៅរួច។

ខ្ញុំនឹងសម្លាប់ពួកវាទាំងពីរនាក់!

ខ្ញុំធាក់ទ្វារផ្ទះរបើកហើយដើរឡើងទៅឆ្លងកាត់ទាំងរបងនិងទ្វារក្នុង។ ចិត្តខ្ញុំទន្ទេញថា ខ្ញុំស្រលាញ់នាងហើយ នាងគឺជារបស់ខ្ញុំ។

ក្លិនឈ្ងុយនៃអាហារពេលល្ងាចជះបក់មកជុំវិញដើម្បីស្វាគមន៍ខ្ញុំពេលមកផ្ទះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ វាធ្វើឱ្យក្រពះខ្ញុំចង់ក្អួត។

ខ្ញុំទម្លាក់ថង់អាវុធនៅកណ្តាលបន្ទប់ ប្រាវ។

«អាម៉ានី?» ខ្ញុំឮសំឡេងពោរពេញដោយសុភមង្គល។

ប្រពន្ធតូចចេញមកពីផ្ទះបាយនាំមកជាមួយនូវទឹកមុខញញឹមញញែមខណៈខ្ញុំញញឹមឈឺចាប់ជាមួយកាណុងភ្ជង់ចំថ្ងាសនាង។ នាងឈប់ញញឹមសន្សឹមៗ ហើយជំនួសមកវិញដោយភាពតក់ស្លុត។ រាងកាយធីអាណាញាប់ញ័រ ភាពស្លេកស្លាំងជះមកពេញផ្ទៃមុខ ហើយភ្នែករបស់នាងក៏បើកធំៗ។

«ស្រីចង្រៃ!»

សំឡេងរបស់ខ្ញុំខ្សឹបលាយឡំជាមួយភាពអស់សង្ឃឹមនិងទទេស្អាត។ បន្តិចទៀត មនុស្សដែលខ្ញុំស្រលាញ់បំផុតនឹងដួលស្លាប់ ហើយខ្ញុំស្លាប់តាមក្រោយពេលចាត់ការអាសាហាយរបស់នាងរួច។

មុខរបស់នាងស្លេក ហើយនាងគ្រវីក្បាល។

«អាម៉ានី?»

នាងថយក្រោយត្រឡប់ទៅផ្ទះបាយវិញ។

«សាហាយនាងនៅឯណា?»

ខ្ញុំរុលទៅតាម។ នាងគ្រវីក្បាល។

«អាម៉ានី!» នាងហៅខ្ញុំជាមួយសព្ទសំឡេងដែលចិត្តខ្ញុំស្លាប់។ ខ្ញុំញញឹមឈឺចាប់ ល្វីងនិងវិលក្បុង។ ដៃម្ខាងទាញឧបករណ៍ថតសំឡេងចេញពីហោប៉ៅមកចុច។ ពេលឮព័ស្តុតាងដ៏គួរឱ្យខូចចិត្ត ដៃនាងហោះឡើងមកបិទមាត់ខ្លួនឯង នាងបន្តអង្រួនក្បាលបដិសេធ។

ជាថ្មីម្តងទៀត ភាពសោកសៅហូរកាត់បេះដូងដ៏ស្រពោនរបស់ខ្ញុំជាមួយកម្លាំងវាយប្រហារដ៏ឃោរឃៅមួយនៃព្រហ្មលិខិត។ បំណែកនៃបេះដូងខ្ទេចខ្ទាំនេះនឹងក្លាយទៅជាធូលី ខណៈដែលខ្ញុំសម្លឹងមើលមនុស្សស្រីច្រម៉ក់ដែលខ្ញុំស្រលាញ់ស្មើជីវិត។

«ស្រីក្បត់!!» ខ្ញុំខ្សឹបជាមួយការឈឺចាប់ដ៏ខ្លាំងសឹងមិនអាចហាមាត់រួច។ ទោះណាជាខ្ញុំបាន ព្យាយាមស្រូបខ្យល់ចូលបន្ថែមបំពេញក្នុងសួតដង្ហក់នេះ ក៏មានអារម្មណ៍ថា ជញ្ជាំងធំៗបានបិទសង្កត់មកលើខ្ញុំជុំទិស។

ពិភពលោកទាំងមូលរបស់ខ្ញុំចប់ហើយ!

Tianaយំ៖

«ខ្ញុំមិនបានធ្វើទេ!»

ខ្ញុំសើចរលាក់ នាងបន្តតវ៉ា៖

«ខ្ញុំមិនដឹងថា គេថតមកដោយរបៀបណាទេអាម៉ានី! ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដែលនៅជាមួយអ្នកណាទេក្រៅពីបង!»

«បិទមាត់» ខ្ញុំស្រែក។

«Armani បងត្រូវតែជឿខ្ញុំ!»

នាងអង្វរយំសស្រាក់។ ជាលើកដំបូងចាប់តាំងពីខ្ញុំបានចួបនាង ស្គាល់នាងនិងរៀបការជាប្តីនាង នេះជាពេលដំបូងមួយដែលខ្ញុំឮនាងយំយ៉ាងខ្លាំង។

«ខ្ញុំស្មោះត្រង់នឹងបង!»

ប្រសិនបើវាមិនមានព័ស្តុតាងច្បាស់លាស់បែបនេះទេ ខ្ញុំប្រហែលជាល្ងង់ព្រមជឿនាងទៀតហើយ។

ខ្ញុំរំកិលខ្លួនចូល៖

«ខ្ញុំបានផ្តល់ឱ្យនាងនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងធីអាណា!»

បានប៉ុន្មានម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំគ្រវីក្បាលព្រោះហាលែងចេញ អួលពេក។ ខ្ញុំពិតជាអន់ ដែលមិនអាចលាក់បាំងការឈឺចាប់ពីភ្នែកនាងបានឡើយ។

Tianaផ្អៀងខ្លួនទល់នឹងទ្វារហើយទន់ជើងអង្គុយចុះយឺតៗទៅនឹងឥដ្ឋ។ នាងឱបដៃ ភ្នែកនាងអង្វរខ្ញុំ។

«មិនមែនជាខ្ញុំទេអាម៉ានី!»

ខ្ញុំចុចសំឡេងអាសអាភាសនោះទៀត នាងទ្រហោយំ។

«មិនមែនខ្ញុំទេ!»

«អ៊ីចឹងជាអ្នកណា?!»

ខ្ញុំសង្កៀតធ្មេញព្រោះសំឡេងនេះ ពាក្យនេះខ្ញុំតែងធ្លាប់ឮដដែលៗនៅរាល់ពេលយើងនែបនិត្យ។

ខ្ញុំយកកាំភ្លើងភ្ជង់ក្បាលនាង ហើយស្រែក៖

«ម៉េចនាងឯងមិនចេះគ្រប់?!»

លក្ខណៈរបស់នាងកាន់តែតានតឹងដោយការឈឺចាប់ តែនាងនៅតែប្រកែក៖

«ខ្ញុំមិនបានធ្វើៗៗៗៗៗ»

រាងកាយរបស់នាងបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងហើយស្រែកតវ៉ាយ៉ាងរន្ធត់។

«ខ្ញុំស្បថថា…..»

«ពាក្យស្បថបំពានទាំងនោះ….គ្មានន័យអ្វីសម្រាប់ទេស្រីពេស្យា!»

ខ្ញុំជេរទាំងតឹងទ្រូងខ្លួនឯង។ ភ្នែកក្តៅគគុករបស់ខ្ញុំ ផ្តោតសម្លឹងសក់នារីម្នាក់ដែលខ្ញុំគិតថា ចង់ចំណាយពេលពេញមួយជីវិតនេះជាមួយនាង។

«ប្រាប់មក វាជាអ្នកណា?»

«ខ្ញុំ-ខ្ញុំ អ-អ-អត់ដឹង-ទេ!» នាងតបជាមួយខ្យល់ដកដង្ហើមអស់សង្ឃឹម។

«ខ្ញុំមិនដឹងទេអាម៉ានី!» នាងខ្សាវៗហើយស្ងប់ស្ងាត់លែងហាចេញ។

ខ្ញុំបិទភ្នែកហើយស្រូបចូលយ៉ាងជ្រៅនូវដង្ហើមឈឺចាប់ពេលឃើញនាងបែបនេះ។

«ចង់ស្តាប់ទៀតទេ ធីអាណា?»

គ្រវីដៃនិងជង្គង់ទៅមុខ ហើយចាប់ឧបករណ៍ពីខ្ញុំបោះទៅម្ខាង។ បង្ហាញពាសពេញពន្លឺភ្នែករបស់នាងពេលសមឹងមកខ្ញុំ ខ្ញុំអាចធុំក្លិននំខេកដែលនៅជាប់នឹងប្រាណនាង។

ថ្ងៃនេះនាងដុតនំ? ធ្លាប់ជាក្លិននំដែលខ្ញុំចូលចិត្ត! តើនាងអបអរអ្វី?

សំឡេងនាងញ័រ៖

«ប្រាប់ហើយថាមិនមែនជាខ្ញុំ!» ពេលនាងស្រែកឡើង ខ្ញុំសម្លឹងមើលនាងទាំងគ្រវីក្បាលស្អប់ខ្ពើម។ យ៉ាងនេះហើយ នាងមិនទទួលស្គាល់ទៀត? ខ្ញុំសើចចំអកយ៉ាងជូរចត់ ពេលលើកកាំភ្លើងមកចង្អុលនាង។

«តារាសម្តែងដ៏ល្អ! នាងឯងចប់ហើយ!»

នាងផ្ទប់ត្រចៀក ខ្ញុំចាប់កណ្ដាប់សក់នាង ខណៈនាងបន្តស្រែកថា៖

«មិនមែនខ្ញុំទេ!»

ខ្ញុំបានងើបឡើងពេញកម្ពស់ជាមួយកំហឹងនិងចិត្តដែលគ្មានមេត្តា។ នាងត្រូវខ្ញុំរុញទៅទាល់នឹងជញ្ជាំងភ្នែករបស់នាងព្រិចៗនៅចន្លោះមុខរបស់ខ្ញុំនិងកាំភ្លើងនៅក្នុងដៃរបស់ខ្ញុំ។

សំឡេងរបស់នាងញ័រដោយភាពអស់សង្ឃឹមនិងការភ័យខ្លាច។

«បាញ់ទៅបើបងមិនជឿខ្ញុំ!»

ខ្ញុំសើចតែទឹកភ្នែកខ្ញុំសើម ហើយសង្កត់សំឡេងក្ងួរ៖

«ប្រាប់សិន! វា-ជា-អ្នកណា!»

នាងគ្រវីក្បាលយ៉ាងញាប់ទោះសក់ត្រូវខ្ញុំបួង៖

«មិនដឹងទេៗៗៗៗ ខ្ញុំមិនស្គាល់ប្រុសណាក្រៅពីប្តីខ្ញុំទេ! ខ្ញុំមានតែអាម៉ានី! ខ្ញុំស្គាល់តែឈ្មោះនេះ!»

តើខ្ញុំអាចជឿអ្វីដែលនាងនិយាយដោយរបៀបណា?

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២០

Bo Bo — Thu, 15 Feb 2024 13:00:00 +0000

ភ្នែករបស់នាងចាប់ផ្តើមភ្លឺដូចតារា ហើយក្នុងពេលនេះដែរ ខ្ញុំដឹងថា នាងក៏ស្រលាញ់ខ្ញុំដូចគ្នា។ គ្មានអ្វីស្រស់ស្អាតជាងជីវិតពេលនេះនោះទេ។

ម្រាមដៃនាងដុសថ្គាមខ្ញុំ បន្ទាប់មកនាងចុចថើបថ្នមៗមកបបូរមាត់ខ្ញុំ។

«ហេ» Mishaហៅមកពីជ្រុងម្ខាង «ថើបគ្រប់គ្រាន់ហើយ! តោះញ៉ាំ!»

ខ្ញុំសើចនៅពេលធ្វើកាយវិការឱ្យអ្នកបម្រើនាំអាហារចេញមកទទួលភ្ញៀវ។

នៅពេលដែលខ្ញុំនាំ Tianaទៅកាន់តុរបស់យើង ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមរោទ៍។ ទាញឧបករណ៍ចេញពីហោប៉ៅរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំឃើញឈ្មោះរបស់ Luca លោតនៅលើអេក្រង់។

«មនុស្សមានសុភមង្គល!» គាត់សរសេរមកធ្វើឱ្យខ្ញុំញញឹមដាក់បន្ទាត់អក្សរ។

គាត់សរសេរមកទៀតថា «សូមអបអរសាទរនៅថ្ងៃដ៏អស្ចារ្យរបស់អ្នក Armani»

ទូរសព្ទខ្ញុំរោទ៍ជាមួយការបង្ហាញលុយចូល។ ខ្ញុំពិនិត្យវាយ៉ាងរហ័ស។

«€19800000-00 បង់ទៅគណនី នាយកប្រតិបត្តិ DE SANTIS»

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត!

ចុចទូរសព្ទមកត្រចៀកខ្ញុំវិញ ខ្ញុំនិយាយឡើងថា៖

«អរគុណលូកា!»

«អ្នកសក្តិសមក្នុងការក្លាយជាមេក្រុមដែលមានរង្វាន់លើកទឹកចិត្តធំ! រីករាយថ្ងៃពិសេសជាមួយប្រពន្ធដ៏ល្អ!»

ការហៅទូរសព្ទត្រូវបានបញ្ចប់ ហើយខ្ញុំចូលទៅក្នុងគណនីធនាគាររបស់ខ្ញុំដើម្បីពិនិត្យមើលសមតុល្យរបស់ខ្ញុំនិងផ្ទេរប្រាក់ភាគច្រើនទៅក្នុងការវិនិយោគ។

«រីករាយម៉្លេះ មានអ្វីល្អ?» Tiana សួរពីកន្លែងដែលនាងអង្គុយនៅក្បែរខ្ញុំ។

ខ្ញុំចុះមកអង្គុយក្បែរនាង៖

«មាន!»

នាងនៅចាំស្តាប់ខ្ញុំចាប់ដៃនាង ហើយចុចថើបថ្ពាល់របស់នាង។

«Luca ចងដៃនិងផ្ញើលុយច្រើន! គាត់បានទុកពេលឱ្យយើងសម្រាកពីរសប្ដាហ៍ចន្ទទឹកឃ្មុំ!»

មុខរបស់នាងភ្លឺថ្លាដោយស្នាមញញឹម។ មិនយូរប៉ុន្មានចានអាហារត្រូវបានបម្រើ ហើយភ្ញៀវរបស់យើងចាប់ផ្តើមបរិភោគដោយសោមនស្ស។

ការប្រារព្ធពិធីនេះបានបន្តយ៉ាងល្អដល់ពេលល្ងាច ទើបខ្ញុំសម្រេចចិត្តថា ពិធីបានបញ្ចប់គ្រប់គ្រាន់ ហើយនិងចង់បានពេលវេលាឱ្យកូនក្រមុំក្លាយមកសម្រាប់តែវត្តមានខ្ញុំម្នាក់គត់។

ឆ្លៀតពេលដើម្បីនិយាយលាទៅកាន់គ្រួសារនិងមិត្តភក្តិមួយខណៈ ខ្ញុំបានដឹកដៃយកTiana ដើរត្រលប់ទៅផ្ទះរបស់យើង។

យើងចូលទៅក្នុងទីធ្លាហួសដល់កន្លែងទទួលភ្ញៀវ ហើយបិទទ្វារនៅពីក្រោយពួកយើង។

ទីបំផុតស្ងាត់ភ្លេងហើយ! ទីនេះ វេលានេះ មានតែយើងពីរនាក់ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែគ្រប់គ្រាន់ហើយ!

បន្ទាប់ពីសប្តាហ៍ឆ្កួតៗទាំងអស់នោះ ឥឡូវនេះខ្ញុំចង់សម្រាកជាមួយប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំ ហើយដកដង្ហើមធូស្រាលមុនពេលត្រូវចាប់ផ្តើមធ្វើការជាអ្នកបង្ហូរឈាមទៀត។

យើងទៅបន្ទប់គេងហើយផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់។ មានអ្វីដែលស្និទ្ធស្នាលខ្លាំងជាង ពេលមាននាងនៅទីនេះ ហើយដោះសក់ចេញមកសំយ៉ាកយ៉ាងរលូន។

ខ្ញុំត្រលប់ទៅទូខោអាវវិញ ហើយចាប់យកអាវយឺតរបស់ខ្ញុំមួយចេញមក។ ខ្ញុំនិយាយថា

«លើកដៃឡើង» Tianaធ្វើតាម ខ្ញុំក៏លើកអាវពាក់ឱ្យនាង។

ពេលមុខក្រឡង់ៗរបស់នាងលេចចេញតាមកអាវ ខ្ញុំក៏លោទៅថើបមាត់នាងយ៉ាងលឿន។ ស្នាមញញឹមលេចពេញមុខរបស់នាង។ ខ្ញុំចង្អុលទៅស្បែកជើងប៉ាតា។

«ពាក់ទៅ! វាស្អាត»

នាងលូកជើងទៅរកស្បែកជើង រួចសួរខ្ញុំវិញដោយទឹកមុខរីករាយថា៖

«យើងចេញទៅវិញទេ?»

ខ្ញុំងក់ក្បាលហើយកាន់ដៃនាងនាំចេញមកច្រកទឹកក្រោយផ្ទះដែលមានទូកgondolierកំពុងរង់ចាំពីរនាក់យើង។ ជាមួយអារម្មណ៍រំភើបរីករាយក្នុងការជូននាងទស្សនាទីក្រុងVenice នៅពេលយប់ ខ្ញុំទាញភួយគ្របជើងនាង។

ខណៈពេលដែលនាងជញ្ជក់មាត់សរសើរគ្រប់យ៉ាងអណ្តែតនៅជុំវិញយើង ខ្ញុំវិញវក់សម្លឹងមើលនាង ប្រឈមនឹងភាពស្រស់ស្អាតនៃនារីម្នាក់ ដែលសឹងមិនអាចទ្រាំទ្របានក្នុងការយកនាងទៅលាក់ទុកមើលតែម្នាក់ឯង។

«នេះរ៉ូមែនទិចណាស់» នាងខ្សឹបមុននឹងងាកមកមើលខ្ញុំ។

ខ្ញុំយកម្រាមដៃមួយទៅអង្អែលលើថ្ពាល់និងថ្គាមរបស់នាងហើយភ្នែកយើងថ្ពក់ឱ្យគ្នានូវភាសាស្នេហាជ្រៅសន្លឹម។ ខ្ញុំសឹងថា ហាមប្រាមនាងកុំឱ្យសម្លឹងប្រុសណាផ្សេង ព្រោះភ្នែកទាំងគូនេះជារបស់ខ្ញុំ។

ដោយមេឃរឹតត្រជាក់ ខ្ញុំចាប់ចង្កានាងហើយបបូរមាត់របស់ខ្ញុំលុបពីលើនោះ។

«បងកាន់តែញៀនមាត់របស់អ្នកហើយ ស្អាតណាស់» ខ្ញុំរអ៊ូថ្ងូរមុនពេលថើបនាងកាន់តែខ្លាំង។

ដោយសំឡេងមនុស្សម្នានៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវនិងស្នូរទឹកជះប៉ះនឹងទូកកុនដូឡា ខ្ញុំរងាចិត្តចង់តែនៅក្នុងបន្ទប់ពីរនាក់ប្រពន្ធខ្ញុំ តែនាងវិញហាក់ចង់បន្លាយពេលវេលាមួយនេះ ព្រោះវក់នឹងធម្មជាតិពេលរាត្រី។

ជីវិតរៀបការរបស់ខ្ញុំនិងអាម៉ានី

យប់នោះយើងចំណាយពេលយល់ពីគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួតហើយល្អិតល្អន់ឥតគណនាទេ។

តើវាអាចទៅរួចបានយ៉ាងណា ដែលដំបូងឡើយយើងបានចួបនឹងមនុស្សម្នាក់ ហើយចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមកមានអារម្មណ៍ថា រូបភាពគេនៅទីនោះជារៀងរហូត ក្នុងបេះដូងខ្ញុំ។

ស្អែកឡើងពេលយើងត្រៀមខ្លួនចេញពីផ្ទះ អាម៉ានីបើកទ្វារ ហើយឃើញប្រអប់រាងចតុកោណដេកលើមាត់ច្រក គេក៏ផ្អាកដំណើរហើយធ្វើកាយវិការឱ្យខ្ញុំរង់ចាំនៅក្នុងសិន។ ស្វាមីម្នាក់នេះដកគម្របចេញដោយប្រុងប្រយ័ត្ន បន្ទាប់មកមានស្នាមជ្រួញនៅលើថ្ងាសព្រោះអាការៈឆ្ងល់។

«ផ្កាកុលាប! ចេញមកធីអាណា!»

ពេលខ្ញុំចូលទៅជិត អាម៉ានីយកកំណត់ត្រាចេញពីផ្កាហើយអានវា។ មិនយូរទេ ភ្នែករបស់គេរេមករកខ្ញុំ។

«សម្រាប់អូន! គេផ្ញើមកអូន!»

«ខ្លួនខ្ញុំ?» ខ្ញុំដកដង្ហើមធំដោយការភ្ញាក់ផ្អើលហើយដើរទៅជិត។ ខ្ញុំកាន់ដៃគេនិងអានកំណត់ត្រា។

«Tianaជាទីស្រលាញ់របស់ខ្ញុំ, ស្តាយថា ខ្ញុំមិនអាចនៅរង់ចាំចួបអ្នកផ្ទាល់! ខ្ញុំនឹកបបូរមាត់អ្នក! ម្ចាស់ស្នេហ៍ដំបូងរបស់អ្នក!»

ច្របូកច្របល់ដូចឋាននរក ខ្ញុំគ្រវីក្បាលនិងបុកពោះភ័យហើយនិយាយប្រកែកដោយញាប់ញ័រ៖

«គេច្រឡំទេ! ដាក់ខុសផ្ទះហើយ!»

អាម៉ានីមុខស្មើ ក្រសោបឱបរើសផ្កាហើយដើរត្រលប់ទៅក្នុងផ្ទះវិញ។ ខ្ញុំដើរតាមគេទាំងភ័យបារម្ភ គេចូលទៅផ្ទះបាយ ហើយបោះវាទាំងអស់ទៅក្នុងធុងសំរាម។

«ចំណាំ! មានឈ្មោះរបស់អូន!»

គេមើលទៅខឹង។

«Tiana មិនមែនជាឈ្មោះទូទៅនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីតាលីទេ!» គេបន្ថែម។

ភ្នែកខ្ញុំសម្លឹងទៅលើមុខគេ ហើយការភ័យខ្លាចបានហូរចូលមកសន្សឹមៗក្នុងដួងព្រលឹងរបស់ខ្ញុំ។ ល្អដែលគេប្រចណ្ឌ តែមិនល្អទេពេលគេខឹង។ សំឡេងខ្ញុំញ័រពេលខ្ញុំនិយាយខ្សឹបៗទាំងសម្លឹងមុខគេថា៖

«ខ្ញុំមិនដឹងថាអ្នកណាផ្ញើផ្កានេះមកទេ ខ្ញុំស្បថណា៎!»

លក្ខណៈរបស់Armaniស្រទន់បន្តិចវិញ ហើយគេងាកមកឱបខ្ញុំ។

«បងដឹង ស្រីស្អាត! សុំទោស បងមិនចោទប្រកាន់អូនពីអ្វីទាំងអស់!»

ហ៊ឹម! ភាពធូរស្រាលកើតមាន! ហោចណាស់ Armani ជឿខ្ញុំ។ ដោយរំភើបនឹងឱបដៃខ្ញុំជុំវិញគេ ខ្ញុំសួរឡើងថា៖

«មានអ្នកណាធ្វើ? ពិតទេ? តែ….ដើម្បីអ្វី?»

គេញាក់ស្មាសម្លក់ច្រមុះខ្ញុំ។ មាត់គេស្រទន់៖

«ប្រពន្ធខ្ញុំស្អាត! Tiana! ប្រុសៗដែលឆ្កួតភាពច្រណែននឹងធ្វើគ្រប់យ៉ាងដើម្បីរំខានយើង!»

ដោយគិតដោយសមហេតុផល ខ្ញុំសួរឡើងថា៖

«ហ៊ឹម មិនចង់បានទេ! សង្ឃឹមថា វាជាការលេងចុះ!»

អាម៉ានីដកខ្លួនចេញពីខ្ញុំ ហើយក្រម៉ូវឈ្ងោកអានកំណត់ត្រាម្ចាស់ផ្កាសាដើមម្តងទៀត។

«អាចជាការលេងសើច!» គេងើបមុខមើលមកខ្ញុំម្តងទៀត «តែ….ត្រូវប្រយ័ត្នដែរ ពេលចេញពីផ្ទះ! បើកាលណាមានអារម្មណ៍ថា មិនមានសុវត្ថិភាពពេលបងមិននៅ សួរអ្នកជិតខាងណាម្នាក់ឱ្យទៅជាមួយ ឬទៅចាំនៅផ្ទះម៉ាក់ ឬមីងយើង ឱ្យទៅជាមួយ!»

ខ្ញុំងក់ក្បាលយ៉ាងលឿន៖

«ចាស៎»

អាម៉ានីទម្លាក់ក្រដាស់នៅលើតុផ្ទះបាយហើយកាន់ដៃខ្ញុំសាជាថ្មីនាំចេញពីផ្ទះ។ ខ្ញុំលបកត់សម្គាល់ពីរបៀបដែលស្វាមីប្រុងប្រយ័ត្នពិនិត្យតាមផ្លូវនៅពេលដែលពួកយើងដើរទៅរកហាងកាហ្វេ ហើយគិតសៅហ្មងថា អ្នកណាដែលផ្ញើផ្កាមកបោកបញ្ឆោតចង់បំផ្លាញពេលព្រឹកដំបូងរបស់យើង។

ពេលយើងអង្គុយនៅតុមួយ ខ្ញុំចាប់ក្រឡេកមើលឃើញភាពស្មុគស្មាញរបស់Armani ហើយនិយាយថា «ព្យាយាមបំភ្លេចវាទៅណ៎ា រីករាយជាមួយអាហារពេលព្រឹកដំបូងរបស់ប្តីប្រពន្ធយើង»

គេដូចជាដកដង្ហើមធូរបានដោយផ្តោតមកមើលស្នាមញញឹមដែលខ្ញុំខំផ្តល់ ហើយគេក៏ញញឹមតបដល់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែការព្រួយបារម្ភនៅតែមានក្នុងការប្រស្រីភ្នែករបស់គេ។

តំណែងថ្មីរបស់ខ្ញុំក្រោយរៀបការ

ពីរសប្តាហ៍របស់ពួកយើង បានរំលងទៅយ៉ាងលឿនសឹងមិនគួរឱ្យជឿទេ។ ជីវិតត្រូវតម្រូវឱ្យយើងបំពេញការងារវិញ មិនឱ្យងប់ងុលនឹងភាពផ្អែមល្ហែមយូរពេកនោះទេ។

ខ្ញុំក៏បានចូលធ្វើការវិញបានមួយខែហើយ St. Monarch’s ជាមួយនឹងការទទួលបានមុខតំណែងថ្មីរួមជាមួយកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំជាឃាតករឈាមត្រជាក់។

ពេលនេះ ខ្ញុំត្រូវចាត់ឱ្យមកធ្វើការជាមួយមេក្រុមម៉ាហ្វៀតំបន់ម្នាក់ថ្មីទៀតគឺលោក Franco ដែលជាចៅហ្វាយថ្មីនៅគ្រប់គ្រងពីលើខ្ញុំផ្ទាល់។ ឮថាគាត់មានវ័យប្រហែលជាហុកសិបឆ្នាំ ហើយចេញកាប់ចាប់តាំងពីប្រមាណអាយុ១៤ឆ្នាំ តែពេលនេះគាត់មើលទៅមិនលើសពីសម្រស់មនុស្សប្រុស៤០ឆ្នាំទេ។ កម្លាំងកំហែងគាត់ក៏ដូច្នេះគឺក្មេងណាស់ជាងវ័យរបស់គាត់ជាមួយបុគ្គលិកលក្ខណៈ ងាយស្រួលនិយាយគ្នា។

ជំនួសឱ្យការធ្វើជាអ្នកអនុវត្តច្បាប់ម៉ាហ្វៀលើក្រុមសេដ្ឋីព្រហើនៗដូចកាលពីមុននៅ St. Monarch’s ឥឡូវនេះខ្ញុំមើលការខុសត្រូវលើការដឹកជញ្ជូនទាំងអស់ដែលចូលមកដល់តំបន់ភាគខាងជើងនៃប្រទេសអ៊ីតាលី។

មិនមានសកម្មភាពច្រើនទេ អ៊ីចឹងហើយ ខ្ញុំក៏ត្រូវធ្វើដំណើរទៅរកដៃគូឬចរចាជាមួយក្រុមថ្មីបន្ថែមទៀត ដែលមានន័យថា ពេលខ្លះខ្ញុំត្រូវទុកTianaនៅផ្ទះតែម្នាក់ឯងពីរបីថ្ងៃសិន។

មិនដែលនាងត្អូញត្អែរទេហើយការមើលឃើញសុភមង្គលនៅលើមុខរបស់នាងរាល់ពេលដែលខ្ញុំទៅដល់ផ្ទះ ធ្វើឱ្យការលំបាកនានាក្នុងនាមជាមេក្រុមបង្ហូរឈាម….មានតម្លៃ។

វាគ្រាន់តែជាបណ្តោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះជីវិតកាប់ចាក់នេះ ថ្ងៃណាមួយខ្ញុំនឹងធ្វើការលាឈប់នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំបានគិត។

ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំបន្លឺឡើង គឺប្រពន្ធសំណព្វTiana។ នាងបានផ្ញើរូបថតរបស់នាង ម៉ាម៉ាខ្ញុំ និងអ្នកមីង Zia Giada ពួកគេមកជុំគ្នាដុតនំលេង ញ៉ាំតែកាហ្វេនៅក្នុងផ្ទះបាយរបស់ខ្ញុំ។

«រីករាយជាមួយម៉ាក់និងមីងZia Giada ប៉ុន្តែបងនឹកអូន!»

នាងឃើញហើយ ញញឹមតបឆ្លើយយ៉ាងរហ័សថា នាងក៏នឹកខ្ញុំ!

រួចដាក់ទូរសព្ទទៅឆ្ងាយ ខ្ញុំពិនិត្យបណ្តាកាលវិភាគបេសកកម្មសម្រាប់ដប់ថ្ងៃបន្ទាប់។ ខ្ញុំប្រាកដថាគ្មានផ្លូវណាមួយត្រូវបានរំលងពីភ្នែកក្រុមយើងទេ។ ការងារក្រុមខ្ញុំ គឺពិនិត្យមើលថា តើអ្នកណាបើកបរ? ពីណាទៅណា? ដឹកជញ្ជូនអាវុធឬលុយក្លែងក្លាយ? ទៅកាន់អឺរ៉ុបផ្សេងទៀត? ប្រទេសណាមួយ?

ទូរសព្ទខ្ញុំចាប់ផ្ដើមរោទ៍ ហើយឃើញឈ្មោះម៉ាម៉ា ខ្ញុំក៏ងក់ក្បាល។

«ជម្រាបសួរម៉ាក់?»

«កញ្ចប់មួយត្រូវបានគេផ្ញើមកឱ្យធីអាណា…..ជាឈុតក្រវិលដ៏ស្រស់ស្អាត! ថ្លៃ! អមនឹងពាក្យចែចង់! នាងភ័យណាស់និងបានបោះចោលទៅក្នុងធុងសំរាម!»

ម៉ាក់និយាយខ្សឹបខ្សៀវប្រាប់ខ្ញុំនូវអារម្មណ៍ដែលគាត់មានពិភាល់។

ព្រះគ្រីស្ទ! ឆេវហើយ! ខ្ញុំខ្ទប់ថ្ងាស់! មាត់ប្រាប់ទៅម្តាយ៖

«ទុកកញ្ចប់និងកំណត់ចំណាំ អាសយដ្ឋាន អីក៏ដោយ ខ្ញុំចង់ឃើញវា ពេលខ្ញុំទៅដល់ផ្ទះ»

«បានកូន!» ម៉ាក់មានសព្ទសំឡេងព្រួយបារម្ភ។

យើងបញ្ចប់ការនិយាយទូរសព្ទ ហើយព្យាយាមផ្ចង់លើការងារដូចដែលខ្ញុំចង់ផ្ដោតតែមិនអាចទេ។

ដោយក្រោកឡើង ខ្ញុំដើរទៅការិយាល័យរបស់ Franco គោះទ្វារកញ្ចក់។

«ខ្ញុំត្រូវទៅផ្ទះ! មានការបន្តិច! ខ្ញុំនឹងមកវិញនៅព្រឹកស្អែក ដើម្បីរៀបចំការងារ»

លោកFrancoហាក់ព្រួយបារម្ភ។

«គ្រប់យ៉ាងមិនអីទេ?»

«បាទ! តែអានរកណាម្នាក់ កំពុងលេងវិធីផ្ញើអំណោយដល់ប្រពន្ធខ្ញុំ។ ខ្ញុំត្រូវពិនិត្យមើល! ខ្លាចនាងមានបញ្ហាជាមួយពួកលិបលអស់នោះ! អាចនាងខ្លាចខ្លាំងឡើងៗ!»

គាត់សើចក្អាកក្អាយ៖

«ប្រាកដថា នាងគ្មានបញ្ហាអីទេ! សំណាងល្អ»

ចេញពីអគារ ខ្ញុំចូលឡានហើយបើកពីទេវីសូទៅកន្លែងដែលខ្ញុំតែងតែចតឡាន។ ការធ្វើដំណើររយៈពេលហាសិបនាទីហាក់បីដូចជាព្រះកំពុងសាកល្បងភាពអត់ធ្មត់របស់ខ្ញុំ។ រយៈពេលនោះខ្ញុំមានពេលវេលាគិតគ្រប់វិធីដែលថា ខ្ញុំនឹងអាចសម្លាប់ជនដែលផ្ញើអំណោយដល់ប្រពន្ធខ្ញុំនេះពិតមែន។ ដោយឈប់នៅចំណតរថយន្ត Piazzale Roma ខ្ញុំចេញដើរទៅជិះរថភ្លើងឆ្ពោះទៅទីក្រុង Venice ។ គ្រាន់តែជាការធ្វើដំណើរដប់នាទី ប៉ុន្តែមានអារម្មណ៍ដូចជាមួយម៉ោង។

ដល់ពេលដែលខ្ញុំដើរចូលផ្ទះឃើញម្ដាយ ខ្ញុំនៅខំទប់កំហឹងមិនចង់បាន។

«ម៉ាក់» ខ្ញុំស្រែកឡើងពេលខ្ញុំទៅផ្ទះបាយ។

នាងប្រញាប់មករកខ្ញុំ ក្តីបារម្ភបានចាក់ជ្រៅនៅលើមុខរបស់នាង។

«នៅក្នុងបន្ទប់គេងរបស់ម៉ាក់ណាកូន!»

ចូលទៅក្នុងកន្លែងឯកជនរបស់ម៉ាក់ ភ្នែកផ្តោតលើប្រអប់អលង្ការដែលដេកកណ្តាលគ្រែពូករបស់នាង។ ខ្ញុំហែកគម្របចេញ ហើយឃើញប្រអប់តូចមួយដាក់លើគ្រែផ្កាកុលាប។

ខ្ញុំបើកវា ហើយមើលទៅក្រវិលពេជ្រដែលអាចមានតម្លៃជាងពីរពាន់អឺរ៉ូយ៉ាងហោច។

Fuck! អាចោលម្សៀត!

ខ្ញុំទម្លាក់គ្រឿងអលង្ការទុកប្រអប់ ហើយយកក្រដាសមកអាន។

Tiana ជាទីស្រលាញ់! ទីបំផុតបងបានលង់ស្នេហ៍យ៉ាង ផ្អែមល្ហែមជាមួយកែវភ្នែកបរិសុទ្ធរបស់អូន! សំឡេងអូនថ្ងូរហៅបង ពេលដែលយើងមានស្នេហាបំពេញឱ្យគ្នា នៅរងំក្នុងចិត្តបងជារៀងរហូត បងនឹកគ្រានោះដូចមនុស្សឆ្កួតហើយ! ពាក់ក្រវិលពេលចួបគ្នាលើកក្រោយបានទេ? ក្រៅពីក្រវិល មិនបាច់ពាក់អីទេ! អាក្រាតនៅលើគ្រែរបស់បង នៅពេលដែលមនុស្សកំណាចជាប់រវល់ចេញទៅធ្វើការសម្លាប់មនុស្ស។ ពីស្នេហាពិតតែមួយគត់របស់អូន។

ខ្ញុំច្របាច់ក្រដាស ដង្ហើមរបស់ខ្ញុំបង្កើនល្បឿនខំទប់ដោយធ្មេចភ្នែក។ នៅពេលដែលម៉ាក់ព្យាយាមដាក់ដៃលើខ្នងរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏ដើរចេញពីគាត់ដោយមិននិយាយមួយម៉ាត់។

«ទុកឱ្យខ្ញុំនៅម្នាក់ឯង!» ខ្ញុំស្រែក។

«Armani» ម៉ាក់ខ្សឹប «នេះមិនមែនជាការពិតទេ! មែនទេ?» ខ្ញុំឮសំឡេងរបស់នាងញ័រ។

«មិនដឹងទេម៉ាក់!» កំហឹងឆាបឆេះក្នុងសំឡេងខ្ញុំ ពេលខ្ញុំសម្លឹងមើលម្តាយខ្ញុំ។

«តើTiana…»

«កុំនិយាយ» ខ្ញុំខ្ទាស់។ ខ្ញុំស្រូបខ្យល់អាកាសទាំងទ្រូងអស់សង្ឃឹម «Tiana មិនបានធ្វើអ្វីទេ! គ្មានទេ!»

ភាពច្របូកច្របល់បានហូរពេញផ្ទៃមុខរបស់ម៉ាក់។

«ប៉ុន្តែ?»

«ជារឿងកំប្លែងដ៏ឈឺចាប់មួយម៉ាក់! អាណាម្នាក់នោះ!»

ខ្ញុំអង្គុយចុះលើគ្រែពូកហើយទម្លាក់កំណត់ត្រាក្នុងប្រអប់ ខណៈកំពុងព្យាយាមទប់កំហឹងរបស់ខ្ញុំឡើងវិលក្បុង។

ខ្ញុំត្រូវគិត។ តើការពិតទៅ រឿងអ្វីកំពុងតែកើតឡើង?

ខ្ញុំខ្ទប់មុខជាមួយបាតដៃនិងផ្តោតលើការដកដង្ហើម។ នៅពេលដែលខ្ញុំចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់ចិត្តបន្តិច ខ្ញុំអាចគិតបានកាន់តែច្រើននិងល្អជាងពេលនេះ។

ខ្ញុំនឹងផ្ញើកញ្ចប់រួមទាំងកំណត់ចំណាំទៅ St. Monach’s ហើយសុំឱ្យផ្នែកជំនាញអង្កេតពិនិត្យមើលចេញពីតំបន់ណា ហើយខ្ញុំនឹងសម្លាប់ពួកវា។

ពេលនេះខ្ញុំមានគម្រោងច្បាស់ហើយ ខ្ញុំក្រោកឈរហើយលូកទាញអ្នកម្តាយដែលព្រួយបារម្ភមកឱបក្នុងដៃខ្ញុំ។

«កុំបារម្ភ! ខ្ញុំនឹងរកបានការពិត!»

«ម៉ាក់មិនចង់ឱ្យកូនរងទុក្ខដូចកាលស្នេហារបស់ម៉ាក់ទេ!» ម៉ាក់វាចាដោយដង្ហើមធំ។

ម៉ាក់រងទុក្ខនៅពេលដែលឪពុករបស់ខ្ញុំមានស្រីគ្រប់កន្លែងហើយព័ត៌មាននីមួយៗបានបំបែកបេះដូងរបស់ម៉ាក់។ ខ្ញុំងក់ក្បាលពោលបញ្ជាក់៖

«Tiana ស្មោះត្រង់នឹងខ្ញុំ»

ខ្ញុំនិយាយដោយប្រាកដថា បានពង្រឹងសំឡេងជឿជាក់របស់ខ្ញុំ។

ម៉ាក់ទាញខ្ញុំមកឱបវិញ ហើយងក់ក្បាល។

«អូខេ! កូនធ្វើអ្វីដែលត្រូវធ្វើ! ម៉ាក់គ្រាន់តែមិនចង់ឱ្យកូនប្រុសក្លាយជាអ្នករងគ្រោះ»

ខ្ញុំគោះថ្ពាល់ម្តាយហើយឱនចុះ។

«គ្មានថ្ងៃទេ!»

ខ្ញុំចុចមាត់ថើបថ្ងាសគាត់ រួចយកប្រអប់ចេញពីបន្ទប់គេងរបស់ម្តាយ។ នៅក្នុងរវាងរយៈពេលដ៏ដើរខ្លីដែលឈានទៅផ្ទះល្វែងរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំព្យាយាមកែច្នៃគ្រាប់បែកដែលគេទម្លាក់មកលើខ្ញុំឱ្យក្លាយជាការអត់ធ្មត់ធំបំផុតមួយមិនធ្លាប់មានក្នុងជីវិត។

អំណោយទីពីរហើយអាកំសាក!!!

សម្រេចចិត្តរួច ខ្ញុំមិនចូលផ្ទះទេ ដោយបានទៅជជែកជាមួយជិតខាងខ្លះ។ ខ្ញុំគោះទ្វារពួកគាត់ ហើយសួរថា តើមានអ្នកណាបានឃើញរូបរាងអ្នកដែលបានដាក់កញ្ចប់នៅមាត់ទ្វារខ្ញុំដែរ? នេះដោយសារសហគមន៍តូចរបស់យើងរមែងតែងអាចនឹងកត់សម្គាល់នរណាម្នាក់ដែលមិនមែនជាអ្នកស្រុកនេះ ហើយសុខៗបង្ហាញមុខ។

ប៉ុន្តែតើវានោះជាអ្នកណា? មានបំណងអ្វីឱ្យប្រាកដ?

យើងចុះសម្រុងជាមួយអ្នកជិតខាងរបស់យើងណាស់។ ខ្ញុំមិនមែនជាប្តីចាស់គំរិលងាកប្រចណ្ឌៗឬច្រណែនទេ ហើយTiana ក៏គ្មានអតីតកាលស្នេហាអ្វីដែរ។

ខ្ញុំនឹកភ្លាមៗតាំងពីរឿងកាដូផ្កាកុលាប គឺគិតថា អាចទេ ជាការសងសឹករបស់សេដ្ឋីឡឺកឺ Karlin Makarov តែ….ម្នាក់នោះមិនដែលចង់បានTianaក្នុងរឿងភេទទេ។

អ៊ីចឹងតើអ្នកណាកំពុងព្យាយាមរញ៉េរញ៉ៃជាមួយជីវិតពួកយើង? ជាមួយបញ្ជីខ្មាំងសត្រូវសម្ងាត់ក្នុងចិត្ត ខ្ញុំបើកទ្វារចូលទៅក្នុងទីធ្លាដោយគិតថា អាចជាអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សប្រាំបួននាក់ដែលខ្ញុំបានធ្វើទារុណកម្មដើម្បីបង្ខំឱ្យសងប្រាក់?

ព្រះយេស៊ូវ! ខ្ញុំនឹងចំណាយពេលតាមដានសកម្មភាពចុងក្រោយនៃពួកគេទាំងអស់នោះម្តងម្នាក់ៗ។

«ម៉ាក់?» ខ្ញុំឮTianaហៅ

«តើម៉ាក់មែនទេ?»

សំឡេងនាងសួរដោយភ័យ។ ពេលខ្ញុំលេចមុខមាត់នៅទ្វារផ្ទះបាយ Tianaទម្លាក់ខ្ទះដែលនាងកំពុងសម្ងួត។

«ព្រះយេស៊ូវ!» ដៃរបស់នាងទះលើបេះដូង «បងបន្លាចខ្ញុំ» នាងដកដង្ហើមធំហើយស្ទុះមកថើបខ្ញុំ។

ភ្នែករបស់នាងរសាត់មកលើខ្ញុំ បន្ទាប់មកត្រូវឱបជាប់ម៉ឺងដូចចាក់សោប្រអប់ក្នុងដៃខ្ញុំ។

ខ្ញុំមើលភ្នែកក្រហមស្រពោនរបស់ប្រពន្ធ ហើយមុននឹងខ្ញុំអាចនិយាយអ្វី នាងបាននិយាយខ្សោយៗថា៖

«អាម៉ានី ជារឿងកុហកទាំងអស់! ខ្ញុំមិនដែលធ្វើដូច្នេះទេ! ខ្ញុំមិនដឹងថា ជាអ្នកណាទេ! ខ្ញុំពិតជាអន់ចិត្តជាខ្លាំង!»

សេចក្តីបារម្ភនិងការភ័យខ្លាចលាយឡំគ្នាក្នុងភ្នែករបស់នារីតូចនេះ។

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៩

Bo Bo — Fri, 09 Feb 2024 12:58:17 +0000

ខ្ញុំជាប់នៅពីក្រោមនេះ ប៉ុន្តែមិនបានព្យាយាមប្រកែកអ្វី តែព្យាយាមអង្អែលគេឱ្យគេដឹងខ្លួនថាពេលវេលាយើងអស់ហើយ ប៉ុន្តែនៅមិនអាចធ្វើចលនាបានច្រើនទេ ដោយសារកម្លាំងសង្កត់របស់គេ។ ចំណុចកំពូលរបស់ខ្ញុំមកដល់យ៉ាងលឿន ហើយជាមួយនឹងការចំកោងខ្នង ខ្ញុំក៏ស្ទុះទទួលយកអ្វីដែលខ្ញុំចង់បានពីរាងកាយរបស់គេទាំងមានអារម្មណ៍ថា អាម៉ានីកន្ត្រាក់នៅក្រោមខ្ញុំ ហើយពេលបើកភ្នែកឡើង ខ្ញុំឃើញទឹកមុខរបស់គេក្រហមទុំ។

គេបញ្ចេញស្នាមសំណើចទាំងបិទភ្នែកដែលលាយនឹងសព្ទងោកងុយគេង។

«ត្រូវការឱ្យបងថើបទេ?»

«ទេ» ខ្ញុំនិយាយរំអួយហើយរុញស្មាឡើងប្រាប់ថាភ្លឺហើយ ភ្ញៀវអាចមកដល់មុនយើងស្លៀកពាក់រួច។ គេក៏សើចចំអកមួយទៀតរួចលាដៃមករុំជុំវិញខ្ញុំ។

«បងមិនទាន់បានញ៉ាំ pussy ផងគេមកធ្វើអី?»

ពាក្យរបស់គេធ្វើឱ្យថ្ពាល់ខ្ញុំឆេះឡើងនូវតណ្ហាងំជាថ្មី។ វិធីផ្ទាល់របស់គេក្នុងការនិយាយអំពីការរួមភេទតែងតែធ្វើឱ្យខ្ញុំចាញ់។

«ត្រូវទៅមុនពេលដែលម៉ាក់ចូលមកឃើញយើង!»

ខ្ញុំរុញគេ គេនៅស្អិត។

«ណ៎ា សូមអង្វរ!»

«ខេ!»

គេឆ្លើយកម្ជិលៗហើយព្រមលែងប្រាណខ្ញុំឱ្យខ្ញុំក្រោកទៅប្រើបន្ទប់ទឹក។ ពេលស្លៀកពាក់ខោខូវប៊យនិងអាវយឺត ដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់វិញ គ្មានសញ្ញាអាម៉ានីទៀតទេ។

«ចួបគ្នាក្នុងរាត្រីផ្សំដំណេកចន្ទទឹកឃ្មុំស្រីស្អាត! អ្នកស្រី De Santis»

គេផ្ញើសារមក ខ្ញុំអានហើយអានទៀតទាំងញញឹម។ បេះដូងខ្ញុំរលាយហើយ! ខ្ញុំអានកំណត់ត្រានោះពីរបីដង។ រាល់ពេលដែលភ្នែកខ្ញុំសម្លឹងមើលវា «ស្នេហា»បានញ៉ាំងឱ្យស្នាមញញឹមរបស់ខ្ញុំកាន់តែធំ ពិភពលោករបស់ខ្ញុំកាន់តែភ្លឺស្វាង ហើយបេះដូងរបស់ខ្ញុំលោតចុះឡើងសម្រាប់តែនឹកដល់បុរសក្នុងសុបិនរបស់ខ្ញុំ។

ប្រពន្ធតូចរបស់ខ្ញុំ

បើកទ្វារឱ្យMishaនិងAuroraកាលណា ខ្ញុំឱបមិត្តរបស់ខ្ញុំហើយអញ្ជើញឱ្យពួកគេចូលក្នុងផ្ទះ។

នេះជាលើកទីមួយហើយដែលMishaបានមកឃើញកន្លែងដែលខ្ញុំរស់នៅ។ គេបានក្រឡេកមើលជុំវិញ រួចនិយាយរអ៊ូថា៖

«មិនអន់!»

ខ្ញុំទទួលយកការសរសើរហើយសួរ៖

«កាហ្វេ?»

Auroraគ្រវីក្បាល៖

«គ្រាន់តែប្រាប់ផ្លូវខ្ញុំមកថា Tianaនៅឯណា ខ្ញុំទៅរកកូនក្រមុំរបស់លោក!»

«អូខេ ចាំបន្តិច! ខ្ញុំនឹងនាំទៅ! កន្លែងម្តាយខ្ញុំ» ខ្ញុំនិយាយ។

ពេលដែលពួកយើងចុះដើរតាមផ្លូវតូចចង្អៀត Mishaបង្ហាញទឹកមុខរីករាយមើលមកខ្ញុំនិងវាចា៖

«ទីក្រុងពេញសន្តិភាពនេះ ជាអ្វីដែលខ្ញុំតែងស្រមៃសម្រាប់ជីវិតTiana»

«ហ្នឹងហើយ! នាងហាក់សប្បាយចិត្តដូចគ្នា!» ខ្ញុំសារភាព។

«ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ ខ្ញុំស្រលាញ់ស្ពាន» Aurora ដកដង្ហើមធំ «ហើយយ៉រមានផ្កា! ស្អាត! នៅទីនេះគ្រប់យ៉ាងដូចសួគ៌ា»

មីសា្ហច្បាមដៃភរិយា៖

«ប្រហែលជាយើងគួរតែផ្លាស់ទីមកទីនេះ?» គេញញឹមដាក់នាងហើយជូតថ្ពាល់នាងទល់នឹងបបូរមាត់គេ។ ខ្ញុំគិតដល់កញ្ចឹងករបស់ធីអាណា។

ដង្ហើមនាងនៅក្នុងការចងចាំរបស់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំរុញបើករបងទ្វារខាងមុខហើយស្រែកថា «ម៉ាក់»។

ប៉ុន្មានវិនាទីក្រោយមក ម្ដាយរបស់ខ្ញុំមកដល់បេះដូងខ្ញុំប្រាប់ថា «មិនឃើញកូនក្រមុំទេ»។ ខ្ញុំបន្លប់ចិត្តនឹកនាងធ្វើកាយវិការទៅកាន់Aurora។

«ម៉ាក់ នេះAuroraបងថ្លៃរបស់ធីអាណា!»

ភ្នែករបស់ម៉ាក់សម្លឹងទៅចន្លោះម្រាមដៃរវាងMishaនិងAurora បន្ទាប់មកក៏ប្រញាប់ឈានទៅមុខ ហើយឱបMishaជាប់។

«មីស្ហា ទីបំផុតខ្ញុំបានចួបក្មួយ! តាមពិតជាប្រុសស្អាតបែបនេះ!»

បន្ទាប់មកAuroraចូលទៅឱបថើប។

«សូមស្វាគមន៍»

ម៉ាក់រុំដៃជុំវិញស្មារបស់Auroraហើយអូសនាងចូលទៅក្នុងផ្ទះកាន់តែជ្រៅ។ នាងបានងាកមកបណ្តេញខ្ញុំ៖

«អាម៉ានី កូនកំលោះកម្សត់! លោកអាចចាកចេញទៅវិញបាន កុំប៉ងនឹងឃើញកូនក្រមុំ!»

ពួកគេបានបិទទ្វារនៅពីមុខខ្ញុំ ខ្ញុំអស់សំណើច។

មីសា្ហនិយាយស្រែកពីក្រៅទ្វារ៖

«ខ្ញុំនឹងត្រលប់មកមើលTianaវិញ!»

ដើរត្រលប់មកផ្ទះវិញ Mishaសម្លឹងមើលមុខខ្ញុំ ជាមួយស្នាមសើចពេញបបូរមាត់។

«បានលង់ស្រលាញ់នាងហើយ?»

គេពោលទាំងចាប់ស្មាខ្ញុំ ទាញឈប់នៅកណ្តាលផ្លូវ។

«តើ…..ខ្ញុំបាននិយាយអ្វី?!»

«មាត់ញញឹមរបស់ឯង!» មីស្ហាចំអក។

ខ្ញុំសើច៖

«នាងជាមនុស្សយើងងាយនឹងលង់!»

Mishaបោះដៃមកជុំវិញស្មារបស់ខ្ញុំដោយរីករាយខ្លាំង។

«តែងគិតអំពីអ្នកដទៃ! នាងតែងចង់ផ្តល់អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលនាងមាន ដើម្បីឱ្យគេឯងបានសុខ!»

ពេលយើងមកកៀកផ្ទះក៏ឃើញAlekឈររេរាចាំដោយពិនិត្យផែនទីតាមទូរសព្ទនៅមាត់ទ្វារមុខ។

«You!» Mishaហៅគេ។

ក្បាលរបស់Alekងើបឡើង បន្ទាប់មកគេដើរតម្រង់រកពួកយើង។ ភ្នែករបស់គេស្អិតមកលើខ្ញុំ ហើយMishaបោះជំហានទៅខាងស្តាំយ៉ាងលឿន មុនពេលAlekចាប់ខ្ញុំឱប។

«ឯងកំពុងមានក្តីសុខបំផុតហើយ!»

«ចុះឯងចង់ឱ្យខ្ញុំកើតទុក្ខ?»

មិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំសើចចំអកនឹងការអត្ថាធិប្បាយរបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកAlekនិយាយថា៖

«បន្ទាប់ពីថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាប្រុសស្អាតតែម្នាក់គត់សម្រាប់ស្ត្រីនៅលីវទាំងអស់មកដណ្តើមគ្នាយក»

តាមពិតAlekមិនបាននៅជាមួយនារីណាទាំងអស់ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំនេះ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែសើច ហើយគ្រវីក្បាល។

បីនាក់យើងបានរីករាយនឹងកាហ្វេប៉ុន្មានពែង មុនពេលខ្ញុំយកពួកគេចេញដើរទូកដើម្បីមើលទីក្រុងVenice។ ប្រហែលជាមួយម៉ោងក្រោយយើងត្រលប់មកផ្ទះទាន់ពេលទទួលយកការផ្ទេរបាច់ផ្កាអាពាហ៍ពិពាហ៍។

Misha និយាយថា៖

«ខ្ញុំនឹងទៅរកTiana!» គេទះស្មាលាAlekហើយផ្តាំ «កុំឱ្យArmaniរត់ចោលរោងការបាន!»

«ជឿខ្ញុំចុះ» អាឡិចរអ៊ូ៖«បើគេមានស្លាបថា!»

មង្គលការដែលបងៗខ្ញុំសែនពេញចិត្ត

Auroraកំពុងជួយខ្ញុំត្បាញមកុដផ្កាដើម្បីពាក់សម្រាប់ពិធីមង្គលការ នៅពេលដែលMishaដើរចូលទៅក្នុងផ្ទះបាយ។

ដោយលោតឡើងឱបបងប្រុស រំពេចនោះ រលកនៃអារម្មណ៍កម្សត់រវាងពួកយើងបានវាយប្រហារបេះដូងក្មេងកំព្រាម្នាក់នេះ។ ដៃរបស់គាត់គឺជាខ្សែដែកជុំវិញខ្ញុំ ដែលនៅតែរក្សាសុវត្ថិភាពខ្ញុំសឹងពេញមួយជីវិតមកនេះ។

លែងខ្ញុំទៅ គាត់ក៏ចាប់ដៃខ្ញុំហើយទៅមើលAuroraជូនដំណឹងភរិយាថា៖

«បងនឹងត្រលប់មកវិញក្នុងមួយម៉ោងទៀត!»

នាងផ្តល់ឱ្យគាត់នូវស្នាមញញឹមដ៏គួរឱ្យស្រលាញ់។

«អត់អីទេ! បងប្អូននិយាយគ្នាទៅ ខ្ញុំនឹងបញ្ចប់មកុដ»។

បងប្រុសទាញខ្ញុំចេញពីផ្ទះ ហើយយើងដើរជាមួយគ្នាសំដៅទៅផ្សារ។

«អរគុណដែលបានមក»

«ពិតប្រាកដណាស់! ថ្ងៃដ៏ធំរបស់ប្អូនបង ជាថ្ងៃសំខាន់ក្នុងជីវិតបង!»

គាត់បានលែងដៃខ្ញុំ ហើយយកដៃថ្ពក់មកជុំវិញស្មាខ្ញុំទាញខ្ញុំទល់នឹងគាត់ រួចនិយាយរអ៊ូថា៖

«ប្អូនតូចរបស់ខ្ញុំរៀបការហើយ!»

ទឹកដមសំឡេងរបស់គេពោរពេញដោយភាពរំភើប ពួកយើងសឹងមិនជឿថាមានថ្ងៃនេះទេ។

ខ្ញុំសារភាពថា៖

«Armaniជាមនុស្សល្អ!»

«អូខេ! អនុញ្ញាត! ឯងអាចភ្លេចបងបាន!» គាត់ចំអកឱ្យខ្ញុំ។

«គ្មានផ្លូវទេ!» ខ្ញុំបញ្ចេញសំឡេងសើចសប្បាយ។

«ល្អណាស់ដែលអ្នកទាំងពីរស្រលាញ់ពេញចិត្តគ្នា!»

ខ្ញុំនិងបងខ្ញុំចូលទៅជជែកលេងនៅហាងកាហ្វេដោយមីស្ហាបញ្ជាទិញទឹកមួយកែវនិងនំប៉័ងមួយដុំ។ អ្នកបម្រើមើលមកពួកយើងដូចសរសើរសម្រស់បងប្អូនយើង។

«ចាំទេថា បន្ទប់នោះត្រជាក់ប៉ុនណា?»

ទោះបីជាព្រះអាទិត្យពេលព្រឹកកំពុងរះមកលើខ្ញុំក៏ដោយ ក៏ភាពត្រជាក់សាយភាយពេញរាងកាយរបស់ខ្ញុំ។

«ខ្ញុំនឹងមិនភ្លេចទេ ភាពរងា ក្នុងនាមកូនគ្មានប៉ាម៉ាក់»

របស់យើងទិញត្រូវបានគេលើកមកហើយដាក់នៅចន្លោះពួកយើង។

គាត់កាច់នំប៉័ងមួយដុំចេញមកហុចខ្ញុំ។ ដូចគាត់ធ្លាប់ធ្វើគ្រប់ពេលលួចបានរបស់មកឱ្យខ្ញុំហូប។

ភ្នែកខ្ញុំពោរពេញដោយទឹកភ្នែក ពេលខ្ញុំទទួលយកវាពីដៃបងប្រុស។ នំប៉័ងនេះ ឈ្ងុយនិងល្អថ្មី! មិនដូចនំប៉័ងដុះផ្សិតកាលពីនៅតូចទេ។

ដ្បិតវាមានជាតិឆ្ញាញ់ ខ្ញុំនៅតែយំ។

គាត់និយាយឡើងថា៖

«នេះជាលើកចុងក្រោយដែលបងចិញ្ចឹមឯង!» លក្ខណៈរបស់គាត់តឹងតែងដោយអារម្មណ៍រំភើបនៃពីរនាក់យើង។

«ចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ Armani នឹងទទួលភារកិច្ចទាំងអស់ដែលទាក់ទងនឹងឯង»

ព្រះជាម្ចាស់ថ្លៃអើយ។ ទឹកភ្នែកហូរចុះមកថ្ពាល់ខ្ញុំ ទោះណាជាខ្ញុំខំជូតវាចោលយ៉ាងលឿនក៏នៅតែមាន។

«ប៉ុន្តែបងនឹងនៅទីនោះជានិច្ច Tiana ទីណាក៏ដោយឯង ត្រូវរកបងភ្លាមៗបើឯងត្រូវការ!»

គាត់បន្តដោយសំឡេងស្អក។

«នាមត្រកូលឯងអាចប្តូរទៅជា De Santis ប៉ុន្តែឯងនឹងនៅជាប្អូនបង ជានិច្ច»

ខ្ញុំងក់ក្បាលហើយលេបនំខ្លាំងៗ មិនអាចនិយាយអ្វីបាន ដោយសារដុំពកក្នុងបំពង់ក ខ្ញុំក៏លូកដៃទៅតុ ហើយចាប់ដៃបងប្រុសខ្ញុំណែន។

«ខ្ញុំស្រលាញ់បង!» ភ្នែករបស់ខ្ញុំនិយាយអ្វីដែលមាត់របស់ខ្ញុំមិនអាច។

នៅក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់ យើងញ៉ាំជាមួយគ្នាដូចដែលយើងបានធ្វើរាប់រយដងពីមុនមក។ បណ្តាពេលវេលានៃការអត់ឃ្លានរបស់យើងបានកន្លងផុតទៅជាយូរណាស់មកហើយ ហើយអនាគតដែលពោរពេញដោយសុភមង្គលកំពុងរង់ចាំពួកយើង។ ទោះណាក្តី ទោះជីវិតបានរសាត់មកឆ្ងាយ ហើយបានរស់រានគ្រាន់បើនឹងគេ ក៏បងMishaមិនដែលឈប់ប្រយុទ្ធដើម្បីរកចំណតមាំឱ្យកូនកំព្រាពីរនាក់យើងទេ។

ខ្ញុំដកដង្ហើមធំហើយសម្លឹងមើលបងប្រុសរបស់ខ្ញុំ។ ពេលយើងត្រលប់ទៅផ្ទះរបស់ម៉ាម៉ាវិញ ខ្ញុំចំណាយពេលនៅសល់នៅពេលព្រឹកដើម្បីត្រៀមខ្លួន ខណៈពេលដែលMishaផ្លាស់ទីរវាងផ្ទះទាំងពីរចុះឡើងឡើងចុះ ដើម្បីពិនិត្យមើលArmaniនិងខ្ញុំ។

ម៉ាក់ក្មេកនិងអ្នកមីង Zia Giada ធ្វើសក់របស់ខ្ញុំ ដោយទុកវាឱ្យរួញអង្កាញ់យ៉ាងស្អាតទម្លាក់ចុះមកក្រោម ខ្ទាស់ខ្លះ ពន្លែងខ្លះ ខណៈAuroraជួយតុបតែងមុខរបស់ខ្ញុំ។

ពេលខ្ញុំឈានជើងចូលទៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់ បងថ្លៃបានដាក់មកុដផ្កាមកលើក្បាលខ្ញុំ។

«ទេពធីតា!» Auroraខ្សឹប។

បងMishaបានឈានមកក្នុងបន្ទប់ហើយសួរឡើងថា៖

«រួចរាល់ហើយឬនៅ? Alek កំពុងតស៊ូអស់កម្លាំងដើម្បីរារាំង Armani កុំឱ្យរត់មក!»។

បងខ្ញុំនិយាយកំប្លែងតាមសព្ទនៃសូរសំឡេងរបស់គាត់គួរឱ្យចង់សើច។ បន្ទាប់មកភ្នែករបស់គាត់រសាត់មកលើខ្ញុំ ហើយគាត់ប្រែទឹកមុខ។

«វ៉ោវ» គាត់ដើរមកកាន់តែជិតហើយកាន់ដៃខ្ញុំ «ស្អាតណាស់ប្អូនខ្ញុំ!»

ម្តាយក្មេកបានចេញមកជាមួយរ៉ូបប៉ាក់យ៉ាងស្អាតហើយគាត់ប្រកាសថា៖

«មីស្ហា ខាងយើងត្រៀមរួចរាល់ហើយ! តស់ទៅ!»

គាត់ប្រញាប់ចាកចេញពីបន្ទប់ លបជូតទឹកភ្នែកនៃសុភមង្គលចេញពីផ្ទៃមុខចាប់ដៃខ្ញុំ ដឹកកាត់បងMishaចេញពីផ្ទះដោយមានអ្នកជិតខាងស្លៀកពាក់ស្អាតតម្រង់ជួរតាមផ្លូវស្វាគមន៍។ ផ្កាកុលាបត្រូវបានគេនិងក្រាលបង្កើតជាផ្លូវឱ្យខ្ញុំជាន់ដើរសំដៅទៅផ្ទះរបស់អាម៉ានី។

ទ្វារចូលទីធ្លាបើកទូលាយ ហើយខ្ញុំឃើញផ្កាគ្រប់ទីកន្លែងតុងតែងនៅ។

សំឡេងព្យាណូចាប់ផ្តើមប្រគំពេញខ្យល់អាកាស ហើយខ្ញុំទទួលស្គាល់បទចម្រៀងនេះថាជាបទរ៉ូមែនទិកដ៏ល្បីរបស់Callum Scottចំណងជើងថា អ្នកជាដង្ហើមរស់របស់ខ្ញុំ។

ទំនុកច្រៀងគឺបង្កើនភាពរំជួលចិត្តនៅពេលដែលបងMishaបណ្តើរខ្ញុំតាមច្រកផ្លូវនៃផ្កាពណ៌ក្រាល។ ភ្នែករបស់ខ្ញុំបិទលើ Armani ហើយខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកនៅពេលគេមើលទៅសែនសង្ហា។

ងាកទៅម្ខាងទៀត ខ្ញុំសឹងភាំងស្លេក។ ខ្ញុំស្ទើរតែមិនបានកត់សំគាល់វត្តមានលោកប៉ានិងម៉ាក់Aslanhovទេ។ បងMishaប្រគល់ដៃខ្ញុំទៅArmaniដោយនិយាយថា៖

«ខ្ញុំបានផ្តល់ឱ្យឯងនូវមនុស្សសំខាន់បំផុតក្នុងគ្រួសារខ្ញុំ!»

Armaniងក់ក្បាលតបថា៖

«បន្ទាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ នាងនឹងជាមនុស្សសំខាន់បំផុតនៃជីវិតខ្ញុំ»

ព្រះ! បេះដូងខ្ញុំ!

យើងងាកទៅរកលោកអាចារ្យ គឺលោកពុក Moretti ដែលមកធ្វើជាសាក្សីនៃថ្ងៃរៀបការយើងដោយចិត្តសប្បុរស។ គាត់អានបែបបទក្នុងគម្ពីរមួយ បន្ទាប់មកញញឹមដាក់យើង។

«រក្សាគ្នាទៅវិញទៅមក!»

ខ្ញុំងាកទៅរកអាម៉ានី ហើយភ្នែករបស់ខ្ញុំថ្ពក់ជាមួយបុរសសង្ហាដែលខ្ញុំនឹងរស់នៅជាមួយគេអស់មួយជីវិត។ គេ….Armani ចាប់ដៃឆ្វេងរបស់ខ្ញុំ ហើយច្របាច់។ គេសម្លឹងមើលមកខ្ញុំដោយក្តីស្រលាញ់។

លោកឪពុក Moretti និយាយថា៖

«Armani ធ្វើតាមខ្ញុំ!»

Armani រង់ចាំរហូតដល់ពុក Moretti បានសូត្រពាក្យសច្ចាចប់ បន្ទាប់មកនិយាយតាមឡើងថា៖

«ខ្ញុំ Armani Diego De Santis នឹងយកអ្នកនាង Tiana Petrov ធ្វើជាភរិយា ស្រលាញ់គ្នា រហូតដល់ស្លាប់ទើបយើងចែកផ្លូវគ្នាបាន!»

ខ្ញុំមិនអាចទប់ទឹកភ្នែកបានទេ ខណៈហូរចុះមកគំហុក។

ឪពុក Moretti ណែនាំថា៖

«Tiana ធ្វើម្តង!»

បបូរមាត់របស់ខ្ញុំតានតឹងនិងញាប់ញ័រនៅពេលខ្ញុំនិយាយតាមគាត់ថា៖

« ខ្ញុំ Tiana Petrov នឹងមានលោកArmani Diego De Santis ធ្វើជាប្ដី រហូតដល់ស្លាប់ទើបយើងចែកផ្លូវគ្នា»

យើងបានប្តូរចិញ្ចៀនដែលArmaniទិញមកសម្រាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍នេះ។ បន្ទាប់មកឪពុក Morretti សួរថា៖

«Armani តើអ្នកទទួលយក Tiana ជាប្រពន្ធទេ?»

ជ្រុងមាត់របស់ Armani ញញឹមយ៉ាងសង្ហា៖

«ខ្ញុំព្រម»

ខ្ញុំព្យាយាមញញឹមខណៈគាត់ងាកមកសួរ៖

«Tiana តើអ្នកព្រមយក Armani ជាប្តីទេ?»

«ខ្ញុំទទួល!» ពាក្យនោះរអិលចេញពី បបូរមាត់ខ្ញុំ។ ទោះគាត់សួរមួយលានដងទៀតក៏ខ្ញុំនឹងឆ្លើយដដែល។

«ឥឡូវនេះ ខ្ញុំសូមប្រកាសថា អ្នកទាំងពីរជាប្ដីប្រពន្ធ សូមថើបកូនក្រមុំ!»

សុភមង្គលដ៏លើសលប់បានគ្របដណ្ដប់លើខ្លួនខ្ញុំទាំងមូល នៅពេលដែល Armani បន្ទាបក្បាលរបស់គេ ដោយបិទភ្ជាប់ពាក្យសច្ចារបស់យើងតាមរយៈស្នាមថើប។

អាឡិចបញ្ចេញសំឡេងហ៊ោកញ្ជ្រៀវ បន្ទាប់មកស្នូរទះដៃផ្ទុះឡើង។ ក្រឡេកទៅមើលជុំវិញទីធ្លា ខ្ញុំឃើញអ្នកជិតខាងកំពុងព័ទ្ធទ្វារ។ គ្រប់គ្នាមកអបអរជាមួយយើង។ ភ្នែកខ្ញុំងាកទៅមើលមុខរបស់ Armani ឃើញគាត់កំពុងសម្លឹងមកខ្ញុំដោយងប់ងល់។

«ប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំ!» គេហៅខ្ញុំដូច្នេះហើយក៏ទាញខ្ញុំដាក់ក្បែរទ្រូងរង្វង់ដៃគេចាក់សោជុំវិញរាងកាយខ្ញុំ។

«ប្រពន្ធដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ខ្ញុំ»

ខ្ញុំត្រូវបានគេបង្វែរថយក្រោយ ហើយនៅពេលដែលគេថើបខ្ញុំម្តងទៀត ការទះដៃកាន់តែច្រើនឡើងពេញអាកាសដោយសើចនិងហួច។

«ស្វាមីខ្ញុំ» ខ្ញុំខ្សឹបដាក់បបូរមាត់គាត់។

ខ្ញុំផ្តល់ឱ្យគាត់នូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំមាន។

បេះដូងខ្ញុំ។

ខ្លួនប្រាណរបស់ខ្ញុំ។

ព្រលឹងខ្ញុំ។

អ្វីទាំងអស់ដែលខ្ញុំមាន ជារបស់ Armani ។

ខ្ញុំជាមនុស្សមានសំណាង។

ពេញមួយថ្ងៃមកនេះ ស្ទើរតែមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់ខ្ញុំ ក្នុងការរេភ្នែកចេញពី Tiana ។ ខ្ញុំបានកក់យកភោជនីយដ្ឋានទាំងមូលនៅទីលានដែលយើងកំពុងប្រារព្ធពិធី សម្រាប់លាងសាយភោជន៍ជាមួយក្រុមគ្រួសារ មិត្តភក្តិ និងអ្នកជិតខាង។

ខ្ញុំរំពឹងថាអ្នកជិតខាងនឹងចូលរួមការប្រារព្ធពិធីនេះដោយសារយើងជាសហគមន៍ជិតស្និទ្ធ ដូច្នេះខ្ញុំបានរៀបចំបន្ថែមតុ ជាមួយខាងភោជនីយដ្ឋាន។

ម៉ាក់នៅមិនទាន់ឈប់លួចយកTianaចេញពីខ្ញុំទេដើម្បីបង្អួតនាងណែនាំនាងដល់អ្នកជិតខាងដែលនាងមិនទាន់បានចួបស្គាល់។ មានការសើចហើយការសន្ទនារាក់ទាក់គ្នាហូរហែរ ប៉ុន្តែមុនពេលអាហារត្រូវបានបញ្ចេញលោកAslanhovបានដើរមករកខ្ញុំ។

គាត់ប្រាប់ថា៖

«ពួកយើងនឹងទៅវិញហើយ!»

អ្នកស្រីAslanhovមើលទៅមិនសប្បាយចិត្តទេនឹងការសម្រេចចិត្តរបស់ប្តី ប៉ុន្តែគាត់នៅស្ងៀម។

សម្រាប់ Tiana, Misha និង Alek ខ្ញុំនិយាយ៖

«អរគុណសម្រាប់ការមកថ្ងៃនេះ»

ភ្នែករបស់តានោះគេចខ្ញុំ។

«កុំយល់ខុស ដោយគិតថាខ្ញុំសប្បាយចិត្តនឹងពិធីមង្គលការនេះ! អ្នកធ្វើឱ្យខ្ញុំខាតរាប់លាន!»

ខ្ញុំគ្រវីក្បាល មិនខ្វល់នឹងសម្តីជននេះ៖

«សូមទៅផ្ទះដោយសុវត្ថិភាព»

ខ្ញុំងាករកលោកស្រីAslanhovហើយ ងក់ក្បាលមុននឹងដើរទៅរកម្តាយខ្ញុំនិងTiana។ យកដៃខ្ទប់មុខTiana ខ្ញុំទាញនាងចេញពីម៉ាម៉ា ខណៈខ្ញុំនិយាយលេងសើចថា៖

«ឈប់លួចកូនក្រមុំខ្ញុំ! Tiana ជារបស់ខ្ញុំ!»

ម៉ាក់វាយខ្ញុំលេងៗហើយបន្ទោស៖

«ស្តេចផ្តាច់ការ!»

ពេលខ្ញុំនាំTianaទៅកាន់ជាន់រាំ ខ្ញុំបានទាញភរិយាមកទល់នឹងទ្រូងដោយកាច់ចង្កូតបណ្តើរនាងកណ្តាលចង្វាក់បទភ្លេង។

ភ្នែករបស់នាងសម្លឹងមករកខ្ញុំ មុននឹងមើលទៅគ្រប់កន្លែងផ្សេង យើងហែលបណ្តែតខ្លួនពីមួយកន្លែងទៅកន្លែងជាពេលខ្ញុំមានឱកាសខ្សឹបចូលត្រចៀកនាងថា៖

«បងស្រលាញ់អូន!»

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៨

Bo Bo — Thu, 08 Feb 2024 13:05:00 +0000

នាងញញឹមដាក់ខ្ញុំជាសញ្ញាថា នាងមិនអីទេ តាមចិត្តរបស់ខ្ញុំ។

«តែ…..បងត្រូវការងូតទឹក ហើយឃ្លានខ្លាំង» ខ្ញុំថ្ងូរពេលដកខ្លួនចេញពីនាង។ ខ្ញុំចុចថើបសុដន់នាង រួចរុញខ្លួនឯងក្រោកចេញពីនាង។

ក្រឡេកមើលចុះក្រោម ខ្ញុំឃើញឈាមក្រហមស្រោបប្អូនតូចខ្ញុំ។

ក្រឡេកមើលនាង ខ្ញុំសរសើរសម្រស់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់នាង ហើយកាន់តែពិបាកសម្រាប់ភ្នែករបស់ខ្ញុំដែលចេះតែរសាត់លើរាងកាយអាក្រាតរបស់នាង។

ថ្ងៃរៀបការនឹងបុរសដែលឆក់ព្រហ្មចារីខ្ញុំ

គ្មានពាក្យពេចន៍ដែលអាចនឹងពណ៌នាថា តើខ្ញុំកំពុងតែសប្បាយចិត្តប៉ុណ្ណានោះទេ ជាមួយទំនាក់ទំនងស៊ីជម្រៅរវាងខ្ញុំហើយនិងអាម៉ានី។ ពេលនេះ លែងមានហើយការសង្ស័យនៅក្នុងចិត្តដែលថាArmaniត្រូវបង្ខំរៀបការព្រោះពាក្យសន្យាឬចិត្តគេពិតជាបានទាក់ទាញដោយសារខ្ញុំ។

យើងគេងក្បែរគ្នាទាំងព្រឹកព្រលឹម ហើយភ្ញាក់ពីគេងទាន់ពេលសម្រាប់អាហារថ្ងៃត្រង់។ ខ្ញុំមិនអាចឈប់សម្លឹងមើលគេឬឈប់លបញញឹមបានទេ ខណៈគេកំពុងអង្គុយនៅតុឯផ្ទះបាយ មើលមក ខ្ញុំពេលខ្ញុំដណ្តាំអាហារ។

«ក្លិនដូចធ្លាប់ស្គាល់?» អាម៉ានីរអ៊ូ។

«ម៉ាក់បានបង្រៀនខ្ញុំពីរបៀបធ្វើម្ហូបដែលលោកចូលចិត្ត!» ខ្ញុំសារភាពដោយទឹកមុខញញឹមញញែម។

«ហ៊ឹម» គេក្រោកឡើងមកឈរនៅពីក្រោយខ្ញុំហើយឱបខ្ញុំ។

«ពួកគាត់មកមើលអូនរាល់ថ្ងៃទេ?»

«ចាស៎ គាត់និងមីងជួយខ្ញុំរៀនធ្វើនំ ទិញទំនិញ ហើយនាំខ្ញុំដើរលេង បង្ហាញខ្ញុំអំពីសង្កាត់ទាំងឡាយនៅជុំវិញទីក្រុងVenice! ខ្ញុំសប្បាយចិត្តជាខ្លាំង!»

ម្តាយរបស់គេបានប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់បានឃើញរ៉ូបដ៏ល្អ ម៉ូតថ្មីហើយឌីហ្សាញបានឥតខ្ចោះពីហាងមួយ សមណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ ហើយផ្នួងនឹងយកមកឱ្យលឆាប់ៗ។ វាជារឿងឆ្កួតមួយដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងកំពុងកើតឡើងយ៉ាងតក់ក្រហល់តែខ្ញុំសប្បាយចិត្ត។ ខ្ញុំនឹងរៀបការជាមួយArmaniក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃខាងមុខ ឱ! ព្រះ!។

គេថើបផ្នែកម្ខាងនៃកញ្ចឹងករបស់ខ្ញុំ បណ្តាលឱ្យស្នេហានៅក្នុងទ្រូងរបស់ខ្ញុំផ្ទុះចេញឡើងដោយភាពកក់ក្តៅ។

ខ្ញុំទុកអាហារទៅស្ងោរលើចង្ក្រាន ហើយខ្ញុំបែរទៅរកគេ។

«ខ្ញុំមិនដែលគិតថា ខ្លួនឯងនឹងមានជីវិតមួយសប្បាយចិត្តបែបនេះទេ»

មាត់របស់Armaniញញឹមដោយក្តីស្រលាញ់។

«បងចង់ឱ្យ ផ្លាស់ប្តូរអតីតកាលរបស់អូន!»

នៅពេលដែលគេសម្លឹងឃើញសំណួរឆ្ងល់នៅលើមុខរបស់ខ្ញុំ ប្រុសស្អាតរបស់ខ្ញុំបានពន្យល់ឡើងថា៖

«Mishaបានប្រាប់បងគ្រប់យ៉ាងអំពីពេលវេលាជូរចត់របស់អូននៅក្នុងមណ្ឌលកុមារកំព្រា»

«អូ»

ខ្ញុំច្របាច់ច្រមុះហើយនិយាយ៖

«មិនជាបញ្ហាទៀតទេ! ជារឿងយូរណាស់មកហើយ»

«បងស្អប់រឿងទាំងនោះ ហើយបងចង់សងអូន នូវអ្វីដែលជីវិតបានធ្វើដាក់អូន!»

ឮហើយខ្ញុំរុញខ្លួនឯងឡើងឈរចុងជើង ដើម្បីថើបគេជាមួយពាក្យអំណរយ៉ាងរហ័ស។

«អរគុណ Armani!»

ទូរសព្ទរបស់គេចាប់ផ្តើមរោទិ៍ ហើយនៅពេលគេទាញវាពីហោប៉ៅ គេក៏ទៅអង្គុយនៅក្បែរតុវិញម្តងទៀត។

«ហេបងថ្លៃ!» គេនិយាយដូចចង់ប្រាប់ខ្ញុំថា នោះគឺ បងMisha! ចិត្តខ្ញុំអៀនសឹងថប់។ បងខ្ញុំទំនងជាមិនដឹងរឿងកើតឡើងរវាងខ្ញុំនឹងគេពីល្ងាចមិញទេ?

គេចុចបើកSpeakerដូចជាចងឱ្យខ្ញុំនេះបានស្តាប់ឮនូវអ្វីបងខ្ញុំបាននិយាយដែរ ស្រាប់តែខ្ញុំឮបងខ្ញុំជេរ៖

«អាម៉ានី ម៉ាហ្វៀកំណាច! ឮមកថា ឯងត្រូវមានឈ្មោះក្រៅThe Reaperទៀតម្សិលមិញ? ម៉ាហ្វៀពាក់កណ្តាលប្រទេសអ៊ីតាលីបានឮពីរឿងឯងសម្លាប់ឪពុកឡូរ៉េនហ្សូពេលកំពុងបាយព្រឹក ហើយដាក់គេឱ្យឡើងបន្តតំណែង? ឃោរឃៅ!!! ហាសហា!»

ព្រះយេស៊ូ!

ខ្ញុំឮគ្រប់ម៉ាត់ហើយញាប់ញ័រ។ ផ្នែកមួយនៃចិត្តរបស់ខ្ញុំចង់ដឹងថា តើArmaniធ្វើរឿងទាំងនេះមែន? ហេតុអ្វី? គេត្រូវតែធ្វើក្នុងនាមជាអ្នកអនុវត្តបេសកកម្មដើម្បីវ៉ិកទ័រឱ្យគេរៀបការនឹងខ្ញុំ? ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំមិនចង់ដឹងទេ។ នឹកឃើញអាវគេប្រឡាក់ឈាមនិងទឹកមុខគេម្សិលមិញខ្ញុំស្រពោន។

«Tianaកំពុងស្តាប់» Armani រំឭកមីស្ហាហើយបន្តដោយសម្លឹងមុខខ្ញុំ

«និយាយហេឡូទៅប្អូនស្រីរបស់ឯងសិនល្អជាង!»

«ឱ! Tiana ប្អូនកម្សត់!» Mishaសើច «បានឮហើយមែនទេថាកូនកំលោះរបស់អូនអស្ចារ្យប៉ុនណា?»

«គ្មានអ្នកណានិយាយទេ ដល់បងប្រាប់ខ្ញុំ!» ខ្ញុំឆ្លើយសប្បាយចិត្តខ្លាំងរាល់ពេលឮសំឡេងមីស្ហា «មួយទៀត! រឿងដំបូង គឺនៅព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍នេះបងត្រូវនាំភរិយាមក! កុំយឺត!»។

Misha ឆ្លើយតបថា៖

«ខ្ញុំនឹងមិនយឺតទេនៅថ្ងៃពិសេសរបស់ប្អូនតែមួយគត់របស់ខ្ញុំ!» បន្ទាប់មកគាត់និយាយឡើងទៀតថា៖

«នែ៎ ធីអាណា! អាឡិចមកដល់ដែរហើយ!»

«អរគុណបងប្រុស! ហើយ…អរគុណបំផុតអាម៉ានី!» អាឡិចនិយាយដោយសំឡេងតឹងណែន។

«ហេ៎ ធីអាណា! ត្រៀមធ្វើប្រពន្ធបុរសកំណាចបំផុតឬនៅ?»

ខ្ញុំឮសំឡេងអាឡិច តែភ្នែកខ្ញុំថ្ពក់ជាមួយអាម៉ានី។

«ចាស៎ អាឡិច» ដៃខ្ញុំយកម្ហូបចេញពីចង្ក្រាន ហើយចាប់ចានពីរមករៀបដាក់ឱ្យអនាគតស្វាមី។

«ចួបគ្នានៅថ្ងៃសៅរ៍អូខេ!»

«អូខេស្រីតូច!»

អាម៉ានីចុចបិទទូរសព្ទធ្វើដូចប្រចណ្ឌសូម្បីអាឡិចហៅខ្ញុំពីរោះៗបែបនេះនៅនឹងមុខគេ។

«អរគុណ! មើលទៅឆ្ងាញ់!»

ខ្ញុំអង្គុយទល់មុខគេដោយមានសុភមង្គល ហើយមើលគេដែលខាំសាច់។

«ប្រយ័ត្ន នៅក្តៅខ្លាំងណ៎ា!»

ដោយស្នាមញញឹមលាតសន្ធឹងលើផ្ទៃមុខអាម៉ានីធ្វើដូចជាកូនក្មេងដែលត្រូវការឱ្យយើងថែទាំ។ គេលេបទឹកមាត់ហើយសរសើរ៖

«ពិតជាមានរសជាតិដូចម៉ាក់ធ្វើដែរ! រៀនឆាប់ចេះណាស់ ក្មេងឆ្លាត!»

ដោយសោមនស្សជាមួយការសរសើរ ខ្ញុំក៏ផ្តើមអាហាររបស់ខ្ញុំទាំងមិនមានអារម្មណ៍ឃ្លានទេ។

យើងទាំងពីរបានញ៉ាំអាហារក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់មួយសន្ទុះ មុនពេលខ្ញុំសួរថា៖

«មិញតើអាឡិចអរគុណពីរឿងអ្វី?»

គេសម្លឹងមកខ្ញុំមួយសន្ទុះ មុននឹងឆ្លើយថា៖

«បងសម្លាប់ Ignazio Prodi»

រលកដ៏រន្ធត់បានសាយភាយមកលើខ្ញុំ មិនមែនដោយសារArmaniបានសម្លាប់មនុស្សម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារខ្ញុំស្គាល់ឈ្មោះកូនប្រុសរបស់ Prodi ដែលត្រូវអាឡិចសម្លាប់។

អាឡិចនិងគ្រួសារAslanhovsតែងតែរង់ចាំការសងសឹករបស់មេជនអន្ធពាលនេះទាំងដង្ហើមតឹងតែងក្នុងការរស់នៅ។

ភ្នែករបស់ខ្ញុំបិទនៅពីមុខArmani។

«ពិតណាស់ បងមិនចង់លាក់ទេ! បងសម្លាប់និងធ្វើទារុណកម្មមនុស្សដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត»

«ខ្ញុំដឹង!»ខ្ញុំបង្វិលសមរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងចានអាហារ«តែលោកមិនធ្វើលើជនស្លូតត្រង់ទេ»។ ខ្ញុំនិយាយកម្លាខ្លួនឯង។

ស្នាមញញឹមពីបបូរមាត់គេហើយគេឱនបញ្ចប់អាហារដែលនៅសល់។

ពេលដែលខ្ញុំប្រមូលដាក់ចាននៅក្នុងអាងលាង ពួកយើងឮសំឡេងម៉ាក់គេ ស្រែកហៅមកថា៖

«ហេ៎មើលអីនេះ?»

ម្តាយក្មេកបម្រុងរបស់ខ្ញុំ បានឈានចូលមកក្នុងផ្ទះបាយដោយមានរ៉ូបអាពាហ៍ពិពាហ៍ធំវែងព្យួរលើដៃ។ ដោយឃើញវត្តមានArmani គាត់ស្រែកឡើងថា

«ងាកចេញៗៗៗ! កូនកំលោះមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យមើលរ៉ូបមុនថ្ងៃរៀបការមកដល់នោះទេ!»។

ខ្ញុំប្រញាប់ទទួលយករ៉ូបពីដៃគាត់ទៅទុកក្នុងបន្ទប់។

«ម៉េចមកដល់មិនទៅរកម៉ាក់??» ម៉ាក់ស្តីបន្ទោសគេខណៈខ្ញុំញញឹមដឹងថា គេរវល់នៅទីនេះជាមួយស្នេហារបស់ពួកយើងឡើងរោលរាល។

«សុំឱបបន្តិច!»

អាម៉ានីឱបម្តាយគេសម្រន់ពាក្យរអ៊ូរបស់គាត់។ ខ្ញុំដឹងថា ម្តាយគេស្រលាញ់ប្រុសសង្ហាម្នាក់នេះកម្រិតណាហើយ។ ខ្ញុំសើចពេលឮគាត់រអ៊ូរទាំពីកូនប្រុសគាត់ ជាភាសាផ្ទុយពីចិត្ត។

មកដល់ក្នុងបន្ទប់ហើយយកឈុតកូនក្រមុំលើគ្រែមកពិនិត្យ។ ភ្នែកខ្ញុំរសាត់ទៅប៉ះនឹងខ្សែកគជ់ពណ៌ស រលោងរលើបដែលជ្រុះក្បែរនោះ។ ខ្ញុំរើសវាឡើងកាន់ពិនិត្យ។

Gosh! ស្អាតណាស់! ខ្ញុំស្រលាញ់ពន់ពេក!

«តស់លធីអាណា! យើងអាចដឹងថា ត្រូវកែតម្រូវឬអត់!»

«ស្អាតណាស់ម៉ាក់!» ខ្ញុំនិយាយពេលខ្ញុំដោះខោជើងវែងនិងអាវ ហើយទាញរ៉ូបមកគ្របពីលើក្បាលខ្ញុំយ៉ាងរហ័ស។ ពេលសំពត់សូត្រត្រជាក់ទន់ធ្លាក់ដល់កជើង ចិត្តនេះចង់មានកញ្ចក់ពេញប្រវែង នឹងអាលបានមើលឃើញអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំគ្រង។

«អូទេពធីតា» ម៉ាក់ក្មេកខ្ញុំដកដង្ហើមធំ «ស្អាតណាស់baby»

គាត់វាចាហើយក៏ខិតមកជិតនឹងរញ៉េរញ៉ៃជាមួយការទាញតម្រង់ម៉ូត ក្រណាត់ បូនិងប៉ាក់ជុំវិញចង្កេះរបស់ខ្ញុំ។

«បញ្ចូលបន្តិចទៀត ឬមួយក៏ទុកបែបនេះ ស្រួលអង្គុយ ហើយនៅតែស្អាត!»

«ចាស៎!»

ស្នាមញញឹមរីករាយពេញផ្ទៃមុខខ្ញុំ។

«តើម៉ាក់អាចថតរូបខ្ញុំ ដើម្បីឱ្យខ្ញុំមើលឃើញម៉ូតទាំងស្រុងទេ?»

«បាន!» ម៉ាក់ក្មេកដកទូរសព្ទចេញ ហើយញញឹមដាក់ខ្ញុំ «ញញឹមកូន»

ខ្ញុំទុកឱ្យសុភមង្គលរបស់ខ្ញុំបង្ហាញពេលគាត់ថតរូបរួចហើយប្រញាប់ឈានទៅក្បែរដើម្បីពិនិត្យមើល។

បេះដូងខ្ញុំ!!!!

មុខខ្ញុំភ្លឺ ភ្នែកខ្ញុំចេញដោយផ្កាភ្លើងនៃជោគជ័យនិងភាពស្រស់បំព្រងចិត្ត។ សម្លៀកបំពាក់ធ្វើឱ្យខ្ញុំមើលទៅជាកូនក្រមុំពិតៗរបស់អាម៉ានី។

«ខ្ញុំស្រលាញ់វាខ្លាំងណាស់! អរគុណម៉ាក់!»

ខ្ញុំទាញនាងមកឱប ហើយពេលដៃម្ដាយក្មេកចាប់ឱបខ្ញុំវិញ អារម្មណ៍កកក់ក្តៅក៏ហក់ចូលសន្ធំក្នុងទ្រូងកូនកំព្រាម្នាក់នេះ។

«ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់» ខ្ញុំសារភាព «អរគុណដែលទទួលយកខ្ញុំចូលទៅក្នុងគ្រួសារដ៏ល្អនេះ»

«ស្ងាត់កូន! អ្នកអាចធ្វើឱ្យខ្ញុំយំ» គាត់ពោលទាំងដកដង្ហើមធំ។ ដៃគាត់ត្រដុសមកលើសក់និងខ្នងខ្ញុំ។

«ធ្វើឱ្យកូនប្រុសខ្ញុំសប្បាយចិត្ត ហើយខ្ញុំសន្យាថានឹងមិនធ្វើជាម្ដាយក្មេកដែលអាក្រក់ដូចក្នុងរឿងទេ!»

ខ្ញុំបញ្ចេញទឹកមុខសើចពេលដកថយរៀបទុកដាក់រ៉ូប។

«ចាស ជាកិច្ចព្រមព្រៀង!»

អ្នកម្តាយរបស់អាម៉ានីលើកដៃមកស្ទាបមុខខ្ញុំ។

«ហើយឱ្យចៅៗជាច្រើន មករត់លេងជុំវិញខ្ញុំ»

«ចាស៎!»

ខ្ញុំនឹងរៀបការជាមួយ Armani De Santis។ នេះជាអ្វីដែលបេះដូងខ្ញុំនិយាយមិនឈប់ឈរ។ ដោយអង្គុយនៅលើយ៉រផ្ទះម្តាយក្មេកជាមួយកាហ្វេក្នុងដៃមួយកែវ ខ្ញុំសម្លឹងមើលផ្លូវទឹកដែលមានពន្លឺតិចៗ។

ម៉ោងពីរយប់ហើយ ខ្ញុំរំភើបពេកមិនអាចគេង។

Misha និងបងថ្លៃខ្ញុំ Aurora នឹងមកនៅម៉ោងប្រាំបួន ហើយអ្នកស្រីនិងលោកAslanhovs នឹងមកដល់ទាន់ពេលសម្រាប់ពិធីដែលធ្វើឡើងនៅរសៀលស្អែកនេះ។

ខ្ញុំជិតរៀបការហើយ….ជាមួយបុរសដ៏អស្ចារ្យម្នាក់។

ម៉ាក់ទទូចថាឱ្យខ្ញុំដេកផ្ទះគាត់។ កូនកំលោះនិងកូនក្រមុំមិនអាចចួបគ្នានៅយប់មុនថ្ងៃរៀបការបានទេ។ Armani បានតវ៉ា ប៉ុន្តែបានចុះចាញ់នៅពេលដែលម្តាយគាត់គំរាមឡូឡា។ គេត្រូវការខ្ញុំ ខ្ញុំនឹកគេណាស់។ ខ្ញុំទប់សំណើចពេលនឹកឃើញម្តាយគេដែលជន្លចង់ធ្វើជាទះគេលេង ព្រោះគេចង់ប្រទាញដណ្តើមខ្ញុំឱ្យនៅបន្ត។

«Tiana» ខ្ញុំឮសំឡេងខ្សឹបពីផ្លូវខាងក្រោម។

ដាក់ពែងរបស់ខ្ញុំនៅលើតុតូច ខ្ញុំក្រោកឡើងហើយមើលលើផ្លូវដែក។ ខ្ញុំឃើញArmaniសម្លឹងមកខ្ញុំ ហាក់ដូចជាយើងកំពុងបង្ហាញឈុតឆាកពី Romeo និង Juliet ឡើងវិញ។

ញញឹមទៅរកបុរសសង្ហា ខ្ញុំគ្រវីដៃទៅគេ។ Armani លោតនិងចាប់របារមួយរបស់ផ្លូវដែក។ ខ្ញុំរើថយក្រោយយ៉ាងលឿនហើយចិញ្ចើមរបស់ខ្ញុំងើបឡើងពេលខ្ញុំមើលពីរបៀបដែលគេទាញខ្លួនតោងឡើងយ៉ាងងាយនិងរហ័ស។ សិចស៊ី!

បោះជំហានបានពីរបី ដៃរបស់គេចាប់ផ្នែកម្ខាងនៃករបស់ខ្ញុំ រាងកាយរបស់គេបុកមកកៀកខ្ញុំ ហើយមាត់របស់គេបញ្ចេញនូវស្នាមថើបដ៏ក្រៀមក្រំ។ ការលោតញាប់នៅក្នុងពោះរបស់ខ្ញុំគឺខ្លាំងស្មើគ្នានឹងភាពពុះកញ្ជ្រោលដោយក្តីនឹករឭករវាងពួកយើង។ ហើយខ្ញុំក៏រុញចុងជើងរបស់ខ្ញុំជំទើតថើបគេវិញ។

បបូរមាត់របស់គេច្របាច់អណ្តាតខ្ញុំរហូតដល់អស់ចិត្តទើបគេងើបក្បាល ហើយមើលមកយ៉ាងជ្រៅក្នុងភ្នែកខ្ញុំ។

«បងមិនអាចរង់ចាំទេក្នុងការធ្វើជាកូនកំលោះ!»

ស្នាមញញឹមធំទូលាយរាលដាលពេញមុខខ្ញុំ។

«ខ្ញុំដែរ»

អារម្មណ៍បាក់ស្រឹបរបស់ខ្ញុំលើលក្ខណៈរាងកាយយ៉ាងសង្ហារបស់គេធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្លេចថាខ្លួនឯងមានទឹកមុខរលាមដោយអំណរប៉ុនណា។

សំឡេងគេខ្សឹបមកទៀត៖

«បងនឹងស្រលាញ់អូនខ្លាំងៗ ស្មើនឹងចិត្តកំពុងនឹករឭកនេះ!»

បេះដូងខ្ញុំញាប់ញ័រក្នុងទ្រូងមុននិងផ្ទុះឡើងនូវតំណក់ទឹកភ្នែករលីងរលោង។ ជំទើតជើងឡើងម្តងទៀត ខ្ញុំថើបគេដោយក្តីរីករាយចំពោះសុភមង្គលដែលអាម៉ានីបានផ្តល់មកឱ្យខ្ញុំ។

ក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លីមកនេះ Armaniបានផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវក្តីស្រលាញ់និងការគោរព ច្រើនជាងអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ចួបប្រទះក្នុងឆាកជីវិតសរុបមក។

គ្រប់យ៉ាងមានអារម្មណ៍ដូចជាសុបិន ដូចខ្ញុំកំពុងតែក្រឡេកមើលទៅស្ថានសួគ៌និងអធិដ្ឋានសុំ។

ខ្ញុំត្រូវគេរុញចូលទៅក្នុងបន្ទប់ហើយដៃប្រុសស្អាតបាននឹងចាប់ផ្តើមទាញអាវរបស់ខ្ញុំមកចេញតាមពីលើក្បាល។

«ម៉ាក់នឹងឮ» ខ្ញុំខ្សឹបរារាំងគេតែArmaniផ្តោតអារម្មណ៍ដោះអាវរបស់គេចេញដែរ ដោយទម្លាក់វាលើលកម្រាលឥដ្ឋឈើ។

«អ៊ីចឹង! កុំធ្វើសំឡេងឮៗអូខេ!»

គេដាក់សន្យាដោយច្របាច់សុដន់ខ្ញុំថ្នមៗហើយចុចថើបក្បាលសុដន់របស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំត្រូវគេរុញទៅក្រោយរហូតដល់អង្គុយមកលើគ្រែ។

ពេលគេឱនដោះខោខោវប៊យរបស់ខ្ញុំចេញ មាត់គេរអ៊ូ៖

«បងនឹកកន្លែងហ្នឹងចង់ដាច់ខ្យល់ហើយស្រីស្អាត!»

ខ្ញុំដកថយបន្តិចមកក្រោយ ខណៈដែលArmaniដោះខោគេចេញ។ ដៃគេលូកមកទាញរបើកជើងរបស់ខ្ញុំហើយវារមកលើខ្ញុំ។ ទម្ងន់និងរាងកាយឈ្ងុយឈ្ងប់ក្លិននៃភាពជាអ្នកការពាររបស់គេ និងដែលខ្ញុំបានដេកនឹក ពេលនេះជារបស់ខ្ញុំពិតៗ។

ដៃរបស់គេរំកិលចុះឡើងទាំងសងខាងចង្កេះរបស់ខ្ញុំ ក្រោយមកក៏ចាប់ក្រោមគូទខ្ញុំយ៉ាងតឹងនិងណែនមិនឱ្យរើបាន។ ភាពរឹងរបស់គេត្រដុសតាមទ្វារពិសេសរបស់ខ្ញុំ កកិតចុះឡើងងប់ងល់នៅទីនោះដូចនឹករឭកពន់ពេកណាស់ ខណៈភ្លើងស្នេហាឆេះជ្រៅនៅក្នុងពោះវៀនពោះតាំងរបស់ខ្ញុំ។

ប្រហែលអាម៉ានីបានរាវរឃើញច្រកចូលរបស់ខ្ញុំ ហើយរុញរាងកាយគេចូលទៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំយ៉ាងជ្រៅ។ ឆ្អឹងអាងត្រគាករបស់គេបំបុកខ្ញុំ ខ្ញុំគាំងមិនអាចដកដង្ហើមបានមួយភ្លែតនោះ។

«នឹក» គេថ្ងូរពេលចុចមុខចូលត្រង់កនិងថើបត្រដុស។

ខ្ញុំឱបគេជាប់បញ្ជាក់ថា គេជាភ្ញៀវដែលខ្ញុំរង់ចាំតែម្នាក់គត់។

មាត់របស់យើងប្រសព្វគ្នា ដៃខ្ញុំរំកិលលើស្មារបស់គេហើយវារចុះមកក្រោមសាច់ដុំណែនៗគ្រប់ទីតាំងលើរាងកាយរបស់គេ។

ព្រះអើយ ខ្ញុំស្រលាញ់ខ្នងរបស់បុរសនេះ។ អារម្មណ៍របស់សាច់ដុំគេធ្វើចលនាជាមួយនឹងការរុញម្តងៗធ្វើឱ្យខ្ញុំសែនកក់ក្តៅសម្រាប់វត្តមានបុរសម្នាក់នេះ។

ពេលនោះបាតដៃរបស់ខ្ញុំក៏រាវដល់ចង្កេះនិងត្រគាកគេ ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា គេបានចាប់ចង្កេះខ្ញុំយឺតៗនិងវាយចូលជ្រៅៗ។

ព្រះ!

ជើងរបស់ខ្ញុំបើកទូលាយតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ហើយខ្ញុំត្រូវខាំបបូរមាត់ខាងក្រោមដើម្បីកុំឱ្យមានសំឡេង។ ភាពស្រេកឃ្លានគ្នារវាងពួកយើងរឹតបន្តឹងបុគ្គលិកលក្ខណៈពិសេសរបស់Armani ដែលថើបខ្ញុំដូចជាមនុស្សមានកម្មសិទ្ធិពេញអំណាចធ្វើឱ្យខ្ញុំសែនលង់។

ការកកិតនៃភាពជាបុរសរបស់គេ បានវាយកម្ទេចចោលនូវភាពមិនចេះរីងស្ងួតចេញពីខ្ញុំ ធ្វើឱ្យខ្ញុំបែកខ្ញែកគំនិត ហាមាត់ថ្ងូរ។ Armani គ្របមាត់របស់ខ្ញុំដោយដៃម្ខាងរបស់គេ ខ្លាចរំខានឮដល់ចាស់ៗ។

សេចក្តីរីករាយចាប់លេបត្របាក់ខ្ញុំខណៈខ្ញុំផ្តើមកន្ត្រាក់នៅខាងក្រោមស្នេហារបស់គេ។ គេចាប់ខ្ញុំកាន់តែពិបាក ហើយមិនយូរប៉ុន្មានគេក៏បានកន្ត្រាក់លើរាងកាយរបស់ខ្ញុំដូចគ្នា។

យើងរីករាយជាមួយគ្នានៅពេលដែលArmaniបន្តបំពេញឱ្យខ្ញុំរហូតដល់បាត់បង់កម្លាំងហើយដួលលើឋានសួគ៌នៃយើង។

យើងដេកនៅស្ងៀម ពេលដែលការឈឺចុកចាប់នៅតែតាមមកកំដរខ្ញុំ។

Armaniរុញដៃរបស់គេនៅក្រោមខ្លួនខ្ញុំដោយកាន់ខ្ញុំ ដូចជាខ្ញុំនេះជាខ្នើយទន់និងសំណព្វរបស់គេ។ គេចូលចិត្តដាក់មុខគាត់ចូលត្រង់កខ្ញុំ ថើបឈ្មុលម្តងហើយម្តងទៀត ហើយនៅតែកប់ជ្រៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។

សំឡេងគេរអ៊ូឡើងដូចដាស់តឿនខ្លួនគេថា៖

«បងនឹងចេញទៅវិញ មុនថ្ងៃរះ!»

ខ្ញុំឱបគេវិញដោយដៃបន្តឹងយ៉ាងតឹងជុំវិញបុរសដែលខ្ញុំចង់ប្រាប់ឱ្យនៅទីនេះជារៀងរហូតបានទេ?

«គេងទៅ កូនក្រមុំដ៏ស្អាត!»

គេខ្សឹប ហើយប៉ុន្មាននាទីក្រោយមក ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាដង្ហើមរបស់គេកាន់តែយឺតឡើងៗ ហើយរាងកាយរបស់គេក៏ចូលជ្រៅទៅក្នុងរបស់ខ្ញុំ ពួកយើងគេងជាមួយគ្នាទាំងមិនដកថយចេញពីគ្នាឡើយ។

ខ្ញុំភ្ញាក់ឡើងដោយទទួលអារម្មណ៍ថា បាតដៃរបស់Armaniត្រដុសឆ្អឹងអាងត្រគាករបស់ខ្ញុំ។ ពេលខ្ញុំបើកភ្នែក កាំរស្មីដំបូងនៃព្រះអាទិត្យចាប់ផ្តើមទម្លុះភាពងងឹត ហៀរតាមបង្អួច។

មុខរបស់គេនៅតែសង្កត់លើករបស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា គេឡើងរឹងនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។

Armani មិនបានដកចេញឬរើទេ ពេលយើងគេងប៉ុន្មានម៉ោងមកនេះ។ ខ្ញុំប្រុងកម្រើក គេទាញខ្ញុំយកមកវិញ ហើយបញ្ចេញសំឡេងថ្ងូរតិចៗមុននឹងធ្វើចលនាវាយលុកខ្ញុំម្ដងទៀត។ ការកកិតនេះ ទាន់ហន់ទាំងមមើមមាយ ធ្វើឱ្យស្នូលរបស់ខ្ញុំមានប្រតិកម្មក្តាប់យ៉ាងខ្លាំងជុំវិញភាពជាបុរសរបស់គេ។

ខ្ញុំខ្សឹបថា៖

«ថ្ងៃរះហើយ»

ខ្ញុំមិនទទួលបានការឆ្លើយតបទេព្រោះArmaniនៅតែបន្តការងារមមាញឹករបស់គេ។ ដង្ហើមគេស្មើ ហើយខ្ញុំខំថាមិនខ្វល់ពីអ្វីទាំងអស់ដើម្បីបម្រើគេ។

សូម្បីតែកំពុងដេក ក៏គេចង់វាយខ្ញុំហើយកកូររាងកាយខ្ញុំមិនឈប់ ដោយដៃរបស់គេរំកិលតែទៅរកសុដន់ខាងស្តាំចាប់វាជាចង្វាក់ ប្រដំប្រសងនឹងសង្វាក់ត្រគាករបស់គេកិនលើខ្ញុំម្តងទៀត។

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៧

Bo Bo — Fri, 02 Feb 2024 13:00:00 +0000

កូនកំលោះដែលនាងបានរង់ចាំ

ខ្ញុំបានដើរចច្រប់ចុះឡើង រវាងផ្ទះបាយនិងបន្ទប់សាឡុងអង្គុយសឹងថាពេញមួយថ្ងៃនេះ ព្រោះជាពេលអវសានវាទនៃកិច្ចសន្យារបស់អនាគតស្វាមីខ្ញុំ អាម៉ានី។

ជិតពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រហើយ ហើយគ្មានសញ្ញាArmaniបើកទូរសព្ទទៀត?

មានច្រើនដងដែរ ដែលខ្ញុំស្ទើរតែទប់ចិត្តមិនកើតផ្ញើសារទៅគេព្រោះបារម្ភខ្លាំង។ បីថ្ងៃហើយ!!! ប្រសិនគិតពីព្រឹកដែលគេចាកចេញមកដល់ពេលនេះ…ខ្ញុំអន្ទះសាចង់ចួបគេ។

ខ្ញុំក្រោកពីព្រលឹម ហើយជ្រើសរើសរ៉ូបពណ៌ផ្កាឈូកមួយមានឡាយយ៉ាងស្អាតមកពាក់។ ខ្ញុំបានចងសក់ ហើយតុបតែងមុខ។ ខ្ញុំចង់មើលទៅស្អាតសម្រាប់Armani ។

ដោយដកដង្ហើមធំ ខ្ញុំយកពែងទទេមួយឆ្ពោះទៅផ្ទះបាយ ខ្ញុំដាំទឹកឆុងតែកំដរភាពពិភាល់។

សូមព្រះយេស៊ូរក្សាគេ អាម៉ានី!

បីថ្ងៃមកនេះ ខ្ញុំបានដើរចុះឡើងទិញនេះនោះនិងសម្គាល់រុករកបណ្តាតំបន់នានាក្បែរៗផ្ទះ ឡើងចុះទៅលេងម្តាយគេទិញផ្លែឈើស្រស់និងផ្កាជូនគាត់ ហើយស្គាល់ហាងលក់ទំនិញមួយចំនួន។

ព្រឹកនេះដើរកាត់ហាងកាហ្វេមួយ ខ្ញុំបានឃើញសត្វក្ងានមួយក្បាល ដណ្តើមយកនំក្រូហ្សង់ពីដៃស្ត្រីម្នាក់។ ជារឿងគួរឱ្យអស់សំណើច ហើយនៅពេលនេះ នឹកឃើញក៏សើចទៀត តែពេលដែលសំណើចមិនទាន់ចប់ ខ្ញុំក៏នៅស្ងាត់វិញព្រោះរន្ធត់ចិត្ត។

ពេលនោះ ខ្ញុំមិនចាំបានថា នៅមានស្នាមសើចលើមាត់នេះទៀតដែរទេ ខណៈខ្ញុំបានក្រឡេកទៅក៏ឃើញអាម៉ានីឈរនៅមាត់ទ្វារ។ ពែងធ្លាក់ដល់ឥដ្ឋបែកជើងខ្ញុំ ទឹកក្តៅដែលទើបតែចុចបានពីរបីតំណក់ក្តៅហៀរមកលើជើងទទេនេះពើតតិចៗ។

ព្រះជាម្ចាស់!

គាត់ស្លៀកពាក់ដដែលតែដាមសុទ្ធតែឈាម! ឈាមច្រើនណាស់។ ភាពតក់ស្លុតហូរជន់ពេញសសៃសសូងនៃខ្លួនប្រាណរបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែទឹកមុខខ្មៅងងឹត សភាពជាឧក្រិដ្ឋនៅលើមុខរបស់គេបានធ្វើឱ្យខ្ញុំឈរភាំងដូចដើមឈើត្រូវចាក់ឫសគល់មិនរង្គើបាន។

«ហេតុអ្វីបានជាទ្វារចំហ?» ពាក្យដែលបន្លឺឡើងពីទ្រូងគេ លាន់មកគ្រហឹមដូចផ្គរលាន់។

ដោយឃើញArmaniប្រឡាក់ដោយឈាមនិងសម្លឹងមកខ្ញុំដូចជាខ្ញុំជាជនរងគ្រោះបន្ទាប់របស់គេ ការភ័យខ្លាចធ្វើឱ្យសាច់ដុំរបស់ខ្ញុំតឹងណែន ហើយប្រាណខ្ញុំតាំងពីលើដល់ក្រោមញ័រ។

ព្រះយេស៊ូទ្រង់ជាការមើលឃើញភាពរន្ធត់លើទឹកមុខខ្ញុំ។

មានសំឡេងញ័រពីក្នុងជម្រៅពោះពេលដែលខ្ញុំឆ្លើយតបនឹងគេ៖

«ខ្ញុំកំពុងរង់ចាំលោក! ខ្ញុំចង់ស្វាគមន៍លោកនៅក្រៅផ្ទះ!»

ដៃរបស់គាត់ដាក់ក្នុងហោប៉ៅម្ខាង ខណៈដែលបោះជំហានមករកខ្ញុំ។ អារម្មណ៍នេះ មិនបន្លឺសញ្ញានៃបុរសផ្អែមល្ហែមរ៉ូមែនទិកដែលខ្ញុំបានស្គាល់ទេ។ គេស្រពោន ស្ងប់ស្ងាត់និងអត់ធ្មត់ តែ គ្មានទេ….ភាពទន់ភ្លន់។

«ខ្ញុំសុំទោស!» ពាក្យនេះខ្ញុំប្រញាប់និយាយ ហើយមិនទាន់និយាយចប់អាម៉ានីលើកដៃរបស់គេតម្រង់មក។ ហើយ….បេះដូងរបស់ខ្ញុំញាប់ញ័រ ពេលខ្ញុំបែរមុខចេញលើកដៃរង។ ជំនួសឱ្យការវាយខ្ញុំ ម្រាមដៃរបស់គេចាប់ចង្ការបស់ខ្ញុំភ្លាមៗ មុនពេលដែលមាត់របស់គេឱនមកប៉ះនឹងមាត់ខ្ញុំ។ ចិត្តនិងការភ័យស្លន់ស្លោរបស់ខ្ញុំបានគាំងមកដល់ចំណុចមួយស្រែកមិនចេញ។

ខ្ញុំឮបំណែកនៃពែងដែលត្រូវបានជាន់កម្ទេចនៅក្រោមស្បែកជើងរឹងរបស់គេ។ អាម៉ានីចុចរាងកាយរបស់គេកៀបនឹងខ្ញុំ ផ្អៀងក្បាល ហើយរុញអណ្តាតរបស់ចូលក្នុងមាត់របស់ខ្ញុំ។

គេលិឍគ្រប់បរិវេណខាងក្នុងមាត់ខ្ញុំ ហើយខាំបបូរមាត់ខ្ញុំ។ វាជាស្នាមថើបដែលពោរពេញដោយចំណង់ខ្លាំង កាច ដែលខ្ញុំសឹងមិនអាចធ្វើអ្វីឬសូម្បីតែដកដង្ហើមបាន។

ដៃរបស់ខ្ញុំចាប់កាន់ទប់ស្មាសងខាង ទាំងមានអារម្មណ៍ថា សាច់ដុំរបស់គេតានតឹងឡើងៗ។ គេហាក់ដូចជាកំពុងប្រើកម្លាំងទាំងអស់ មកលេបត្របាក់ខ្ញុំ។

ការភ័យខ្លាចបានរលត់ទៅ ហើយត្រូវបានជំនួសយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយបំណងប្រាថ្នានៃរាងកាយ បេះដូងដែលខ្ញុំតាំងចិត្តទុកសម្រាប់តែបុរសម្នាក់នេះ មិនថាគេបរិសុទ្ធឬបិសាចក្តី។

សន្សឹមៗ មាត់គេព្រមដោះលែងខ្ញុំចេញយឺតៗហើយឱនមកដុតស្បែករបស់ខ្ញុំជុំវិញនោះដោយស្នាមថើបយ៉ាងក្តៅគគុក។

«អូនជារបស់បង!» ពាក្យគេតឹងរ៉ឹងនិងទាមទារសិទ្ធិធ្វើដូចខ្ញុំនេះធ្លាប់ដែលបដិសេធងាមិនព្រមជាមួយគេយ៉ាងអ៊ីចឹង។ បេះដូងខ្ញុំបានប្រាប់មកថា គេបានបញ្ចប់ការងារលំបាកលំបិនរបស់គេ ហើយជ្រើសយកស្នាមថើបលើខ្លួនខ្ញុំនេះ ជារង្វាន់សម្រាប់ការប្តូរជីវិតមួយជំហ៊ានស្លាប់រស់របស់គេ។ ឬមួយក៏មុននេះ ទៅបេសកកម្ម គេមិនជឿថាគេអាចវិលមកវិញបានជាមិនបានប៉ះពាល់ខ្ញុំ។

បេះដូងនេះថ្ងួចថ្ងូរអាណិតគេ។

«ចាស៎!»

ខ្ញុំតបទាំងមិនអាចលាក់សូរដង្ហើមធំ ខណៈភ្នែករបស់ខ្ញុំបិទនៅពេលគេឱនមកបឺតស្បែកកញ្ចឹងក គល់ក និងនៅក្រោមត្រចៀករបស់ខ្ញុំ។

ព្រះយេស៊ូ! នេះជាស្នាមចែករំលែកភាសាផ្លូវចិត្តដ៏ផ្អែមល្ហែមមួយ។

ការមានអារម្មណ៍ល្អ បានក្តោបក្តាប់មកលើគ្រប់យ៉ាងជុំវិញខ្ញុំ ហើយភាពញាប់ញ័រក៏បក់បោកមកលើខ្ញុំ។

រំពេចនោះ ដៃដ៏រឹងមាំរបស់Armani រុំជុំវិញរាងកាយខ្ញុំ ខ្នង ហើយខ្ញុំត្រូវបានលើកទល់នឹងរាងកាយរបស់គេ ហាក់ដូចជាខ្ញុំមិនបានមានទម្ងន់អ្វីពិបាកក្នុងការលើកសម្រាប់គេទេ។

ខ្ញុំត្រូវបានគេយកទៅដល់ជញ្ជាំងហើយសង្កត់ខ្នងខ្ញុំទៅនឹងទីទ័លនោះ ទុកឱ្យខ្ញុំសម្លឹងបបូរមាត់គេ ក្រាស់និងស្អាត…..ខ្ញុំឆ្កួតនឹងសម្រស់របស់គេ។ អាម៉ានីចាប់អាវខ្ញុំជាប់ សម្លឹងខ្ញុំដែលមើលមកវិញយ៉ាងស្រទន់ គេភើចលើកក្រណាត់ឡើងលើផុតពីក្បាលខ្ញុំរលាស់ចោលទៅក្រាយផ្នួងសក់។

ជាមួយអារម្មណ៍អៀន ខ្ញុំព្យាយាមលូកដៃមកដាក់បាំងលើដើមទ្រូងអាក្រាតតែក៏ត្រូវគេចាប់កដៃខ្ញុំ ហើយផ្អឹបជាប់ទៅនឹងជញ្ជាំង ទុកឱ្យខ្ញុំអស់លទ្ធភាពអ្វីក្រៅពីសម្លឹងគ្នាតទល់នឹងកែវភ្នែកបញ្ចេញតណ្ហាដ៏ខ្មៅងងឹតរបស់គេ។

អាម៉ានីលែងដៃខ្ញុំ ហើយឱនមករកបបូរមាត់ខ្ញុំទៀតខណៈពេលដែលកណ្ដាប់ដៃរបស់គេប៉ះក្បាលសុដន់ខាងស្ដាំខ្ញុំ។

«បងមិនអាចរង់ចាំបានទេ!» សំឡេងរបស់គេលាយឡំទៅដោយភាពអន្ទះសា។

បាតដៃរបស់គេគ្របមកលើដើមទ្រូងរបស់ខ្ញុំហើយច្របាច់ខ្លាំងៗ ធ្វើឱ្យមានភាពព្រឺរត់រសឹបពាសពេញស្បែក។

«អូនជារបស់បងអស់មួយជីវិត….មានតែសេចក្ដីស្លាប់ប៉ុណ្ណោះដែលនឹងបំបែកយើងបាន»។

ខ្ញុំងក់ក្បាល អណ្តាតរបស់ខ្ញុំហក់ចេញដើម្បីបបូរមាត់សើម ក្តៅគគុករោលរាលរបស់គេ។ Armani បន្ទាបខ្លួន ហើយចាប់ខោក្នុងរបស់ខ្ញុំទាញទម្លាក់។

ខណៈនោះទឹកភ្នែកនៃសេចក្តីរំភើបស្រក់ចេញពីបេះដូងខ្ញុំ។ មិនអីទេស្រីឡប់! ខ្ញុំគិតម្នាក់ឯង! វាកំពុងកើតឡើងតាមធម្មជាតិ កុំរហន់ កុំឆ្គង។

ជើងឆ្វេងរបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសង្កត់ទៅលើស្មារបស់គេ ហើយមុននឹងខ្ញុំអាចរើបាន គេបានកប់មុខរបស់គេនៅចន្លោះភ្លៅរបស់ខ្ញុំ ហើយបឺតជញ្ជក់ទីនោះ មាត់របស់ខ្ញុំហាយ៉ាងធំ បញ្ចេញសំឡេងដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។

ដៃខ្ញុំទះលើស្មារបស់គេ ដូចកាន់តែបង្កើនល្បឿនស្រេកឃ្លានរបស់គេ មាត់របស់ខ្ញុំបើកដូចត្រដរខ្យល់ ហើយភ្នែកខ្ញុំបិទទាំងសងខាង។

ភាពរីករាយតក់ក្រហល់ដ៏លើសលុបនៅពេលដែលArmaniបានទុកខ្ញុំដូចជាអាហារទិព្វ ខ្ញុំដង្ហោយហៅឈ្មោះគេអន្លាយៗ៖

«Ar-man-i» ខ្ញុំពោលទាំងហត់ៗ ហៅគេដូចគេនៅឆ្ងាយណាស់អ៊ីចឹង រីឯម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំជីកចូលទៅក្នុងស្បែកស្មាណែនៗរបស់គេ។

ធ្មេញរបស់គេសសិតនៅត្រង់ចំណុចអាថ៌កំបាំង ជើងរបស់ខ្ញុំស្ពឹក ហើយមានអ្វីមួយផ្ទុះក្តៅសន្ធោរាលដាលពាសពេញខ្លួនខ្ញុំ។ ភាពស្កប់ស្កល់នៃស្នេហាប្រុសស្រីបានគ្របសង្កត់ខ្ញុំ ហើយអ្វីដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានគឺទទួលយកនូវអារម្មណ៍ស្ថានសួគ៌ដ៏ស្មានមិនដល់មួយនេះ។

អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំរំកិលចេញពីការគ្រប់គ្រង ហើយការទទួលបានភាពស្រណុកដល់ចំណុចកំពូលជាលើកដំបូងបានបន្ទន់ជើងខ្ញុំ រាងកាយខ្ញុំលិចទៅនឹងឥដ្ឋ។ ខ្ញុំឱនមកទ្រោបលើគេ ហើយធុំក្លិនឈាម ញើស និងអ្វីម្យ៉ាងដែលខ្ញុំមិនអាចដាក់ឈ្មោះបាន។

Armani ខ្សឹបក្ងួរៗគ្រលៗជានិច្ចថា៖

«គ្រប់យ៉ាង…..ជាលើកដំបូងទាំងអស់របស់អូន ជាកម្មសិទ្ធិបង!»

Armani ខ្សឹបដដែលៗបែបនេះមុនពេលគេទម្លាក់ដៃចុះមកលើកខ្ញុំទើរលើទ្រូងរបស់គេ ហើយក្រោកឈរឡើង។ ខ្ញុំអាក្រាតនិងក្រហម ក្តៅនិងខ្មាស បានត្រឹមយកដៃរុំកគេហើយកប់មុខខ្ញុំទល់នឹងស្បែកគេខណៈ ពេលគេលើកខ្ញុំយកទៅបន្ទប់គេង។

ខ្ញុំគិតពីការបាត់បង់ព្រហ្មចារី។ គេទម្លាក់ខ្ញុំទៅលើគ្រែ ហើយភ្នែកស្អិតជាប់តែមកលើរាងកាយរបស់ខ្ញុំ ខណៈគេកំពុងតែហែកអាវនិងបន្ទះពាសដែកការពារគ្រាប់ចេញ។

បេះដូងខ្ញុំលោតញាប់ញ័រ។ ពេលខ្ញុំមើលគេដែលដោះអាវប្រឡាក់សុទ្ធតែឈាមនិងហែកខ្សែក្រវាត់តាមចង្កេះខោចេញយ៉ាងអន្ទះអន្ទែង ខ្ញុំយោងទាញខ្លួនឯងឡើងកណ្តាលគ្រែ ពោះខ្ញុំតឹងតែងដោយការភ័យព្រួយ។ ស្នូរខ្សែរ៉ូតខោរបស់គេ… ហើយមួយវិនាទីក្រោយមក ខ្ញុំងាកចេញព្រោះភ័យនឹងភាពជាមនុស្សប្រុសរបស់គេ។

ម៉ាក់ធម៌Aslanhovនិយាយត្រូវ «វានឹងឈឺចាប់ខ្លាំង!»

Armaniដាក់ជង្គង់របស់គេវារមកលើពូកហើយ។ បេះដូងខ្ញុំចង់គាំងម្តងៗ ខ្ញុំគិតថា មុខខ្ញុំនេះកំពុងតែប្រែជាស្លេកស្លាំងសុំមេត្តាពីគេ។ មុខរបស់ប្រុសស្អាតនេះមើលទៅស្មើ គ្មានមេត្តានិងគ្មានអ្នកណាឃាត់បានទេ។ ដៃគេធំនិងវែងទាញចាប់ភ្លៅរបស់ខ្ញុំ។ ម្រាមដៃរបស់គេលូកចូលទៅក្នុងស្បែករបស់ខ្ញុំ ហើយទាញជើងរបស់ខ្ញុំបើកចេញពីគ្នា។

ដង្ហើមរបស់ខ្ញុំលោត បបូរមាត់របស់ខ្ញុំញ័រ ជីពចររបស់ខ្ញុំលោតញាប់យ៉ាងមមាញឹក។ បាតដៃមួយរបស់អនាគតស្វាមីម្នាក់នេះ គ្របមកលើសុដន់របស់ខ្ញុំមួយចំហៀង បន្ទាប់មកម្រាមដៃ៥ផ្សេងទៀត រុំជុំវិញបំពង់ករបស់ខ្ញុំ។ ចលនារបស់គេយឺតណាស់ ផ្ទុយស្រឡះពីព្យុះតណ្ហាដែលកំពុងតែបក់បោកក្នុងភ្នែករបស់គេ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា សភាវគតិរបស់ខ្ញុំប្រាប់ថា ឈឺណាស់ ម៉ាក់ធម៌និយាយត្រូវ ព្រោះរាងកាយរបស់គេកំពុងបំបុកនឹងខ្ញុំ មាត់របស់គេក៏បិទជាប់នឹងមាត់ខ្ញុំ ហើយភាពរឹងរបស់គេក៏ស្ទុះមករុលក្នុងទីពីសេសរបស់ខ្ញុំ។

ជាមួយនឹងការបន្លឺឡើងលាយដង្ហើមយ៉ាងជ្រៅក្នុងទ្រូងរបស់គេ«ស្រីស្អាតរបស់ខ្ញុំ!» អាម៉ានីហាក់ដូចជាបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងសភាពជាបុរសញញឹមញញឹមទន់ភ្លន់។ គ្រប់យ៉ាងរឹងរូសនិងផ្តាច់ការណាស់។ ខ្ញុំក្លាយជារបស់គេគ្រប់កន្លែងនៃរាងកាយ គេរុករកគ្រប់ទីតាំងនិងននៀលដៃគ្រប់បរិវេណស្បែក។

ខ្ញុំព្យាយាមទប់ខ្លួនឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីក្នុងលោកនេះអាចជួយខ្ញុំ ឱ្យទទួលយកបាននូវការប៉ះពាល់មិនធ្លាប់មាននេះទេ។ គេមានរាងកាយធំពេក ឯខ្ញុំតូចណាស់សម្រាប់អ្វីដែលនឹងមកដល់យ៉ាងរោលរាលពេលនេះ។

ក្បាលកំណាចនៃភាពជាបុរសរបស់គេបានរុញច្រានទៅនឹងព្រហ្មចារីរបស់ខ្ញុំ។ ម្តងជាពីរដង ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកកំដរភាពរឹងដូចដែកដែលបានទម្លុះហាក់មុតស្រួចមកក្នុងរាងកាយខ្ញុំ។

Armaniលឹបលដំបូងៗហើយក្រោយមកក៏បំពេញបំណងគេដោយការរុញតែមួយវឹប ឆ្អឹងអាងត្រគៀករបស់ខ្ញុំត្រូវគាំងព្រោះការបំបុកដ៏ធំនិងធ្ងន់ពិបាកពណ៌នា។

ខ្ញុំក្តាប់ដៃហើយផ្អៀងខ្នង ខណៈត្រគាកព្យាយាមទាញរំដោះខ្លួនឯងចេញពីការឈឺចាប់។ ខ្ញុំខាំបបូរមាត់ខាងក្រោម ហើយចិញ្ចើមរបស់ខ្ញុំគូសជាប់គ្នា ខណៈដែលខ្ញុំព្យាយាមមិនបញ្ចេញសម្រែកមកក្រៅ។

បាតដៃរបស់អាម៉ានីរាលមកពាសពេញមុខខ្ញុំ ហើយមាត់គេប៉ះនឹងថ្នមបបូរមាត់របស់ខ្ញុំ។ គេនៅស្ងៀម អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំសម្របខ្លួនបន្តិច ហើយបន្តការឈ្លានពានរបស់គេ។

«ខ្ញុំសុំទោស…..ដែលវា….ឈឺ!»

ពាក្យខ្សឹបរបស់គេដូចជាឱសថទិព្វ។ ខ្ញុំងក់ក្បាលយ៉ាងលឿន ហើយដកដង្ហើមបញ្ចេញការឈឺចាប់។

«បើកភ្នែក!» គេបញ្ជាស្រាលៗ។

ពេលខ្ញុំធ្វើដូចគេប្រាប់ ទឹកភ្នែកហូរចុះមកលើថ្ពាល់សងខាងរបស់ខ្ញុំ។ អាម៉ានីចាប់ជូតផ្តិតវាដោយមេដៃ ហើយចុចថើបថ្នមៗមកមាត់ខ្ញុំ។

ត្រគាករបស់គេបង្វិលមករកខ្ញុំទៀតហើយព្រះ!

«បងមិនអាចទប់បានទេ! សុំទោស!»

នេះជាការព្រមានតែមួយគត់របស់គេ មុនពេលដកខ្លួនចេញ ហើយចូលមកក្នុងខ្លួនខ្ញុំវិញយ៉ាងគំហុក។

ដើមទ្រូងរបស់គេសង្កត់មកលើខ្ញុំ ហើយរំកិលដៃចុះមកត្រគាករបស់ខ្ញុំ ចាប់កាន់ខ្ញុំឱ្យនៅនឹងកន្លែងទទួលយកកម្លាំងវាយសម្រុករបស់គេម្តងហើយម្តងទៀត ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ល្បឿនឃោរឃៅរបស់គេ ធ្វើឱ្យខ្ញុំហាមាត់ស្រែក។

គ្រប់អ៊ីញនៃសាច់ដុំរបស់គេត្រដុសនឹងរាងកាយរបស់ខ្ញុំ ទាំងក្នុងនិងក្រៅ។ ខ្ញុំក្លាយជារបស់គេទាំងស្រុង។

ការឈឺចាប់ផ្លាស់ប្តូរពីមុតស្រួចមកអារម្មណ៍កក់ក្តៅនិងពេញលេញ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា គេបានចូលមកដល់ផ្ចិតរបស់ខ្ញុំ ហើយបេះដូងខ្ញុំពេញប្រៀបដោយការស្ញប់ស្ញែងដែលមានArmaniជាម្ចាស់នៃជីវិតនេះ ហើយគេកំពុងបង្ហាញថា គេស្រលាញ់ខ្ញុំ។

ភ្នែករបស់គេជាប់នឹងមុខខ្ញុំ យើងសម្លឹងគ្នា។ ដោយគេប្រហែលជាកត់សម្គាល់ថាការឈឺចាប់បានធូរស្រាលទើបចាប់ភ្លៅខ្ញុំ ទាញជង្គង់ខ្ញុំឡើងរហូតដល់មកសម្រាកនៅចំហៀងគេហើយឱបខ្ញុំពេញរង្វង់ដៃ។

មាត់របស់គេសង្កត់មកលើខ្ញុំដោយមិនមានអ្វីអាចរើបាន ជាមួយការថើបយ៉ាងព្រៃផ្សៃ គំហុក ដូចជាយើងនេះ នឹងលែងបានថើបគ្នាទៀតអ៊ីចឹង។ ជាមួយនោះនៅខាងក្រោមគ្រប់យ៉ាងបានដំណើរការទៀត….វាច្រើនលើសលប់ពេកហើយ…មុនពេលខ្ញុំដឹងថារាងកាយនេះ មិនអាចទៅរួចទៀត មាត់ខ្ញុំស្រែកអង្វរ៖

«អាម៉ានី ឈប់ទៅ ខ្ញុំសូមអង្វរ!»

ខ្ញុំគេហាក់ដូចជាយល់ពីការអង្វរនេះដោយរុញដៃមួយមកនៅចន្លោះពួកយើង ហើយមេដៃរបស់គេចុចប៉ះនឹងចំនុចសម្ងាត់របស់ខ្ញុំ ភាពជាបុរសរបស់គេបានវាយសន្ធប់មកខ្ញុំយ៉ាងខ្លាំងនិងផ្តាច់ព្រ័ត្រ។

ខ្ញុំស្រែកមិនចេញសំឡេង ភ្នែករបស់ខ្ញុំនៅភ្ជាប់នឹងភ្នែករបស់គេដោយអស់សង្ឃឹម។ ពិភពលោកទាំងមូលរបស់ខ្ញុំផ្ទុះឡើង រាងកាយរបស់ខ្ញុំរង្គើញ័រ ហើយសំឡេងស្រែកថ្ងូរត្រូវបានហែកចេញពីបំពង់ករបស់ខ្ញុំ។ ឆ្អឹងខ្នងរបស់ខ្ញុំ គ្រប់សាច់ដុំក្នុងខ្លួនរបស់ខ្ញុំត្រូវរបួសយ៉ាងតឹង។

ខ្ញុំគ្មានថាមពលទាំងស្រុង នៅពេលដែលត្រូវបង្ខំឱ្យឈានដល់ចំណុចកំពូលជាលើកទីពីរ ហើយលើកនេះខ្លាំងជាងលើកទីមួយរាប់លានដង។

Armani ច្របាច់កខ្ញុំភ្លាមៗតាមរយៈការឈានដល់ចំណុចកំពូលរបស់ខ្ញុំ មុនពេលដែលរាងកាយរបស់គេក៏កន្ត្រាក់ប្រឆាំងនឹងខ្ញុំ ហើយកម្ដៅរបស់គេបានគ្របមកពាសពេញរាងកាយអាក្រាតរបស់ខ្ញុំ។

«អូនសម្លាញ់!» គេថ្ងូរដូចជាកំពុងឈឺ ហើយថ្ងាសគេធ្លាក់មកទើរលើស្មាខ្ញុំ។ រាងកាយធំបំផុតរបស់គេដួលនឹងវាយសង្កត់ខ្ញុំផ្អឹបទៅនឹងពូក។ ទម្ងន់នៃរាងកាយរបស់គេ កក់ក្តៅ ហើយមានមន្តស្នេហ៍ ខ្ញុំយល់ថាខ្ញុំចូលចិត្តពួកយើងពេលនៅក្បែរគ្នារបៀបនេះជាខ្លាំង។

នាងក្លាយជារបស់ខ្ញុំ

សាច់ដុំរបស់ខ្ញុំសម្រាកហើយ។ ទីបំផុតខ្ញុំក៏គ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់ខ្លួនឯងឡើងវិញបាន។ ពេលនេះគ្រប់យ៉ាងក្លាយជារឿងផ្សេងហើយ ធីអាណាជាមនុស្សស្រីរបស់ខ្ញុំ ក្បាលនេះនៅគិតវិលខ្ញាល់ជានិច្ចអំពីអ្វីដែលយើងមានមកជាមួយគ្នា ហើយខ្ញុំមិនខ្វល់ថាពិភពលោកនេះចូលអវសាន្តពេលណាឡើយ ដឹងតែខ្ញុំមានក្តីប្រាថ្នាមិនឈប់ឈរក្នុងការកប់ខ្លួនខ្ញុំទៅក្នុងរាងកាយស្អាតនិងក្រអូបរបស់នាង។

លើកមុខឡើងមកវិញភ្នែក ខ្ញុំបានចួបជំពាក់នឹងនឹងភ្នែករបស់នាង។ នាងមានមុខផ្កាឈូក ហើយភ្នែករលើបរលោង។

«មិនអីទេឬ?» ខ្ញុំខ្សឹបសួរ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនឯងស្មោកគ្រោក ប្រឡាក់ដោយឈាមនិងញើស ហើយមានះស៊ីសាច់របស់នាងដូចតោដែលសែនឃ្លាន ហើយយកព្រហ្មចារីរបស់នាងយ៉ាងព្រៃផ្សៃ។

គ្មានផ្លូវដែលនាងមិនអីទេ ប៉ុន្តែក្រៅពីទឹកភ្នែក នាងសម្លឹងមកខ្ញុំដោយគ្មានបន្តិចណាឡើយភាពស្តីបន្ទោស។

ម្រាមដៃនាងក្តោបកាន់ថ្គាមទាំងទ្វេរបស់ខ្ញុំ ហើយដុសម្រាមដៃរបស់នាងកាត់លើស្បែកខ្ញុំលួងលោមមុខខ្ញុំ។

«លោកមើលទៅពិបាកចិត្តណាស់ ពេលមកដល់ផ្ទះ។ មានអារម្មណ៍ល្អទេពេលនេះ?»

ខ្ញុំងាកមកក្រោម នាងស្ថិតក្នុងរូបរាងសិចស៊ី ជើងរបស់នាងនៅតែត្រូវខ្ញុំរុករាន ខ្ញុំដកដង្ហើមធំ សឹងអាចតបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងចិត្តពេលឃើញនាងស្អាតយ៉ាងនេះ។ ដឹងថាខ្ញុំបានធ្វើទារុណកម្ម និងគ្មានអ្វីអាចរារាំងខ្ញុំមិនឲ្យយកនាងតាមអំពើចិត្ត ខ្ញុំព្យាយាមរម្ងាប់ចិត្តនិងតណ្ហាឱ្យស្ងប់ស្ងាត់ដោយចុចមាត់ថើបថ្នមៗទៅមាត់នាង។

«ឈឺអត់?»

ខ្ញុំនៅតែកប់ជ្រៅក្នុងខ្លួននាង មិនបានត្រៀមខ្លួនដើម្បីទាញខ្លួនឯងចេញពីរាងកាយរបស់នាងនៅឡើយ ព្រោះមិនទាន់អស់ចិត្ត។

នាងខ្សឹបថា៖

«លែងឈឺហើយ!»

សំឡេងនិងការសម្លឹងយោគយល់របស់នាង ធ្វើឱ្យសត្វតិរច្ឆាននៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំអស់អំណាចចំណង់ប៉ុន្តែនៅតែចង់គ្រប់គ្រងបេះដូងនាង។

«ពេញចិត្តទេ?» ខ្ញុំសួរឡើង។

ថ្ពាល់របស់នាងឡើងពណ៌ផ្កាឈូក ពេលនាងងក់ក្បាល។ នាងពិតជាតឹង ហើយសើមសម្រាប់ខ្ញុំ។

បបូរមាត់របស់ Tiana កំពុងចំហចុះឡើងនៅនឹងមុខខ្ញុំ។

«ចូលចិត្តទេពេលបងថើប?!»

ខ្ញុំសួរអមជាមួយការស្រៀវស្រើប ខណៈចំណង់របស់ខ្ញុំប្រុងតែនឹងឆាបឆេះគំរាមដកយកចោលនូវការគ្រប់គ្រងចិត្តរបស់ខ្ញុំ។

រាល់ពេលTianaងក់ក្បាល អាកប្បកិរិយាខ្មាសអៀននិងចិត្តជាទេវតាដ៏ស្លូតត្រង់បរិសុទ្ធនេះ កំពុងនៅពីក្រោមទ្រូងខ្ញុំ គឺជាការពង្វក់ឱ្យខ្ញុំស្រវឹង។

ខ្ញុំចង់ឃោរឃៅ ជាមួយនឹងនាងខ្លាំងៗចង់មានមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំនៅខាងក្នុងរបស់នាងរៀងរាល់វិនាទី រៀងរាល់ម៉ោង និងរៀងរាល់ថ្ងៃ! fucking!

ខ្ញុំចង់ឱ្យនាងរំឭកថានាងជារបស់នរណា ពេលនាងអង្គុយ ពេលនាងដើរ និងសូម្បីតែពេលនាងដេក។

ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំស្អប់ចិត្តបិសាចនេះ។ ដៃខ្ញុំច្របាច់សុដន់នាងតិចៗ មើលប្រតិកម្មរបស់នាង ហើយម៉ាស្សាក្បាលសុដន់របស់នាងឱ្យឡើងទៅជាដុំគ្រួសរឹង។ រាងកាយនាងកន្ទ្រាក់ ប្រាប់ខ្ញុំថានាងស្រលាញ់ការប៉ះរបស់ខ្ញុំ។

«បន្តថ្ងូរ អូន!» ខ្ញុំបញ្ជា។

យឺតៗ ខ្ញុំចាប់ល្បឿនរបស់ខ្ញុំ លើកនេះដង្ហើមរបស់នាងចេញមកកាន់តែលឿនជាមួយនឹងរាល់ការរុញច្រាននៃម្រាមដៃខ្ញុំ។

ទម្លាក់ក្បាលខ្ញុំទៅសុដន់នាង ខ្ញុំបឺតក្បាលសុដន់របស់នាងម្ខាងទៀត ដៃរបស់ខ្ញុំឱបលើដងខ្លួនដ៏តូចរបស់នាង ខណៈដែលបាតដៃម្ខាងរបស់ខ្ញុំរអិលចុះទៅចង្អូររបស់នាង។

រវាងការរុញច្រាន ខ្ញុំដុសមេដៃលើបណ្តុំសរសៃប្រសាទដ៏រសើបរបស់នាង អណ្តាត និងធ្មេញរបស់ខ្ញុំលេបត្របាក់សុដន់របស់នាង។

«Armani» នាងញាប់ញ័រមុនពេលត្រគាករបស់នាងចាប់ផ្តើមកម្រើក។

ខ្ញុំលូកចូលនាង រួចនៅស្ងៀម ទុកឱ្យនាងកិនសាច់ ប្រឆាំងនឹងម្រាមខ្ញុំ។ ងើបក្បាលឡើង ខ្ញុំមើលមុខនាងទាំងអារម្មណ៍មមើ។

ខ្ញុំឮរាល់ការថ្ងូរនិងអង្វរហៅខ្ញុំ នៅពេលដែលរាងកាយរបស់នាងតានតឹង ខ្ញុំបានបញ្ចេញខ្លួនខ្ញុំនៅលើនាង ថើបនាងដោយមិនឈប់ឈរ រហូតដល់សម្រែកស្រើបស្រាលរបស់នាងលាន់ខ្ទរពេញខ្យល់ក្នុងបន្ទប់នេះ។ ខ្ញុំស្រលាញ់ពេលដែលឃើញនាងត្រូវបានឃុំឃាំងពីក្រោមរាងកាយខ្ញុំ ហើយធីអាណាមិនអាចមានសេរីភាពបានទេ លុះត្រាតែខ្ញុំអនុញ្ញាត។

ទោះបីខ្ញុំដកដង្ហើមធំថ្ងូរពេញដោយសុភមង្គល ក៏មាត់របស់ខ្ញុំមិនទំនេរដែរ ខ្ញុំថើបTianaដូចជានាងជាការចាប់ផ្តើមនិងចុងបញ្ចប់នៃជីវិតមនុស្សប្រុសដូចជាខ្ញុំ។

ខ្ញុំថើបនាងដូចបុរសដែលនឹងលះបង់គ្រប់យ៉ាងដើម្បីនាង។

នៅពេលដែលខ្ញុំលើកក្បាលមកសម្លឹងមុខនាង ទីបំផុតខ្ញុំឃើញទឹកភ្នែករឹមៗដែលហូរចេញពីភ្នែករបស់នាង។

«បងសុំទោស!»

នាងគ្រវីក្បាលមិនព្រមបណ្តោយឱ្យខ្ញុំគិតថានាងកំពុងឈឺចាប់ទេ។

«ខ្ញុំស្រលាញ់លោកអាម៉ានី!» នាងឧទាន។

បេះដូងខ្ញុំរីកធំទ្វេដងដោយក្តីស្រលាញ់លើសលុបចំពោះនាង។

ខ្ញុំចាប់យកដៃនាងមកជិតបបូរមាត់ខ្ញុំ ខ្ញុំថើបម្រាមដៃនាង រួចសើចចំអកខ្លួនឯងថា៖

«ព្រះយេស៊ូ ខ្ញុំឆ្កួតស្នេហ៍លើស្រីម្នាក់នេះហើយ!»

ការភ្ញាក់ផ្អើលបានកើតឡើងពាសពេញផ្ទៃមុខរបស់នាង។

ខ្ញុំនិយាយបន្ថែម៖

«Baby អូនជាកន្លែងមួយគត់ក្នុងលោកនេះដែលបងជាប់គាំង! បងចង់កប់ខ្លួនឯងបែបនេះនៅក្នុងខ្លួនអអូនរហូតដល់ព្រះអាទិត្យរះ!»

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៦

Bo Bo — Thu, 01 Feb 2024 13:00:00 +0000

អវត្តមានគេ

មានអារម្មណ៍ថា ផ្ទះនេះទទេដោយគ្មានគេ។ ទោះបីជាខ្ញុំធ្លាប់មានគេនៅក្បែរក្នុងពេលដ៏ខ្លី តែបើគិតដោយស្មោះត្រង់នឹងខ្លួនឯង ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំស្រលាញ់គេហើយ។ ប្រហែលជាវាជាស្នេហាដំបូង និងមិនងាយមានអ្វីមកជំនួស។

ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងពិនិត្យមើលបញ្ជីថា អ្វីខ្លះត្រូវទិញមករៀបចំ ស្រាប់តែញញឹមម្នាក់ឯងព្រោះគិតអំពីស្នាមថើបដែលយើងបានផ្តល់ចំពោះគ្នា។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមជឿថា ស្ថានភាពពិបាកស្មានណាស់។ បើថាគេជាមនុស្សល្អរក្សាសន្យា ក៏…Armani នឹងមិនថើបខ្ញុំបែបនេះទេ ប្រសិនចិត្តគេមិនស្រលាញ់ខ្ញុំ។ មែនទេ?

ខ្ញុំវង្វេងក្នុងគំនិតរបស់ខ្ញុំ ដោយនឹកឃើញចុះឡើងៗអំពីអារម្មណ៍កាលដែលបានសំងំនៅក្នុងដៃគេ។ ការថើបនោះ តែងតែធ្វើឱ្យខ្ញុំងឿងឆ្ងល់….នឹក….ស្រពោន…..និងរីករាយលាយឡំ។

មិនមែនមានតែមួយលើកឯណាដែលគេថើបខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ចាត់ទុកខ្ញុំដូចជាកំណប់ទ្រព្យដែលត្រូវតែការពារ។ ចុះដែលម៉ាក់ធម៌បានប្រាប់? គាត់ថាឱ្យទ្រាំចំពោះបុរសទាំងនោះ ពួកគេកាចនិងផ្តាច់ការ?

Armani? គេមិនអ៊ីចឹងសោះ! ទោះបីជាខ្ញុំឃើញគេខឹងប្រហែលពីរទៅបីដងមកហើយ ក៏គេមិនដែលយកកំហឹងមកប្រើលើខ្ញុំដែរ។ សម្រាប់ខ្ញុំ….បុរសនេះ ព្រះបានប្រទានមកគឺល្អឥតខ្ចោះ ជាមនុស្សដែលមានគុណសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាងដូចដែលខ្ញុំតែងលបប្រាថ្នាចង់បាន។

«កូនស្រី» ខ្ញុំឮលោកស្រី De Santis ម្តាយអនាគតប្តីខ្ញុំហៅពីទីធ្លា។

«ចាស!»

ខ្ញុំបើកទ្វារហើយញញឹមទទួលលោកស្រី De Santis និង Zia Giada ឡើងជណ្តើរមក។

«សួស្តី» គាត់វាចា។

«ការចួបព្រឹកមិញខ្លីណាស់» ម្តាយមីងគេ រអ៊ូដោយទឹកមុខញញឹម។

ថាហើយ ពួកគេហួសចូលមកខាងក្នុង តម្រង់ទៅរកផ្ទះបាយ។

«ពួកយើងញ៉ាំកាហ្វេជជែកគ្នាអំពីមង្គលការណា៎!»

ម្តាយអាម៉ានីវាចាទៀត។

«ចាស៎!»

ខ្ញុំប្រញាប់ដើរទៅតាមពីក្រោយ ហើយយកពែងពីទូចុះមក ដាក់ចានទ្រនាប់យ៉ាងលឿន។

«លោកស្រីចូលចិត្តកាហ្វេអ្វី? កាពូឬឡាតេ?»

អ្នកស្រី De Santis ឆ្លើយ៖

«Cappuccino ផ្អែម និងក្រែមច្រើន!»

ដូចដែល Armani ចូលចិត្តដែរ។ ខ្ញុំញញឹម ខណៈពេលមីងគេក៏ងក់ក្បាលឱ្យសញ្ញាថា«ដូចគ្នា»។ ខ្ញុំកំពុងរៀបចំកាហ្វេចំនួនបីពែង តែឆ្លៀតនិយាយ៖

«អរគុណសម្រាប់អាហារពេលព្រឹកដ៏ឆ្ងាញ់! ហើយArmani ហាក់ដូចជាចូលចិត្តនំរបស់អ្នកម្តាយណាស់ ខ្ញុំចង់រៀនពីរបៀបដុតនំនោះដែរ!»

លោកស្រី De Santis ញញឹមយ៉ាងទូលំទូលាយ។

«ខ្ញុំនឹងបង្រៀនព្រះនាងតូច!»

ខ្ញុំអាចមានអារម្មណ៍ថា ភ្នែករបស់ពួកគាត់ផ្តោតតែមកលើខ្ញុំ។

អ្នកស្រី ដឺ សាន់ទីស ញ៉ាំកាហ្វេមួយកែវ រួចងក់ក្បាល៖

«ខ្ញុំក៏នឹងបង្រៀននាងឱ្យធ្វើ cappuccino ផងដែរ!»

ខ្ញុំដកដង្ហើមធំដឹងថាកាហ្វេធ្វើមិនឆ្ងាញ់៖

«អរគុណ!»

អ្នកស្រី ដឺ សាន់ទីស ដាក់ពែងរបស់គាត់ចុះដូចប្រុងថាជជែកអ្វី ឃើញហើយ ខ្ញុំក៏សម្លឹងមើលទៅដោយចេតនារង់ចាំ៖

«ប្រាប់ខ្ញុំអំពីខ្លួននាងបានទេ?»

ខ្ញុំឆ្លើយទាំងមានអារម្មណ៍ភ័យបន្តិច៖

«បងប្រុសខ្ញុំនិងខ្ញុំ នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារកំព្រារហូតដល់ខ្ញុំអាយុ៨ឆ្នាំទើបបាន លោក និងលោកស្រី Aslanhov ជ្រើសពីរនាក់ខ្ញុំទៅចិញ្ចឹមនៅក្នុងសម្ព័ន្ធ Bratva»

«ហ៊ឹម ដូច្នេះនាងមិនមានគ្រួសារផ្សេងទៀតក្រៅពី Misha ទេ?»

ខ្ញុំងក់ក្បាល៖

«គាត់ជាបងប្រុសដ៏អស្ចារ្យ!»

គាត់លូកដៃមកអង្អែលនាង៖

«កុំភ័យ! ឥឡូវនាងមានពួកយើងពីរនាក់ថែមទៀត….និងអាម៉ានី!» ស្នាមញញឹមបង្ហើរលើបបូរមាត់ពួកគាត់។

«ហើយសង្ឃឹមថា មិនយូរប៉ុន្មាន ព្រះសព្វព្រះហឫទ័យប្រទាន! នាងនិងអាម៉ានីនឹងមានកូនជាច្រើននាក់រត់លេង! ជីវិតនិងស្រស់បំព្រងបន្ថែម!»។

មីង Zia Giade កាន់លើបន្តោងឆ្កាងលើទ្រូងនិយាយហើយបួងសួងបន្ត៖

«សូមបានដល់ត្រចៀកព្រះ!»

ពួកគាត់នាំខ្ញុំចេញទៅទិញទំនិញបំពេញអ្វីដែលខ្វះ ព្រោះយើងជិតមានភ្ញៀវហើយ។ នៅពេលដែលយើងដើរតាមផ្លូវតូចចង្អៀត អ្នកស្រី De Santis និយាយថា

«Armani ចូលចិត្ត Pollo Alla Cacciatora!» ជាសាច់មាន់បំពងដែលប្រលាក់គ្រឿងទេសអ៊ីតាលីប្រពៃណីបុរាណ លាយខ្ទឹមបារាំង ប៉េងប៉ោះ ម្ទេសប្លោក។ ម្តាយគេសន្យាទៀតថា គាត់នឹងបង្ហាញ ពីរបៀបធ្វើរសជាតិកូនប្រុសគាត់ចូលចិត្ត។ ខ្ញុំញញឹមនិងស្រមៃថា នឹងរៀបចំសាច់មាន់នោះឱ្យគេបានភ្លក់ពេលមកដល់ផ្ទះ។

ហ៊ឹម ទើបតែបានប្រាំម៉ោងប៉ុណ្ណោះចាប់តាំងពីគេបានចាកចេញខ្ញុំក៏នឹកគេយ៉ាងខ្លាំងទៅហើយ។

អូ ព្រះ! រយៈពេលបីថ្ងៃ?

លុយ កៅសិបប្រាំបីលានអឺរ៉ូ

ខ្ញុំអាម៉ានី បានធ្វើការមិនឈប់ តាំងពីBari ទៅ Naples ទៅ ដល់Rome រួចហើយ Florence ទារបានប្រាក់ជិត១០០លានអឺរ៉ូចូលកុងឱ្យលូកា។ ទីបំផុត ខ្ញុំបានមកដល់ Bologna ជាកន្លែងដែល Prodi រស់នៅ។

ខ្ញុំហត់នឿយណាស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំអាចបន្តផ្សងព្រេងនឹងកំពូលម៉ាហ្វៀ Ignazio Prodi ដែលល្បីថាកាចសាហាវនិងល្បិចច្រើន ជាមួយបទពិសោធន៍ឧក្រិដ្ឋកម្មជាងសាមសិបឆ្នាំ។ ទាំងនោះព្រោះ….នាង ធីអាណា។

គ្រាមួយ Alek បានសម្លាប់កូនប្រុសច្បងរបស់ Prodi ក្នុងការឈ្លោះប្រកែកគ្នាស្រវឹង។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក Prodi បដិសេធមិនធ្វើការជាមួយក្រុមយើង ដោយសារតែចំណងមិត្តភាពដែល Luca មានជាមួយ Viktor ហើយVitorការពារអាឡិច។

ដោយសារទំនាស់នោះ Luca បានទុកឱ្យ Prodi ពេលវេលាបីឆ្នាំដើម្បីកាន់ទុក្ខ ហើយឥឡូវបានផុតកំណត់ជាផ្លូវការហើយ។ នេះជាកិច្ចការធំ ដែលខ្ញុំត្រូវបានគេផ្តល់ឱ្យធ្វើជាថ្នូរនឹងស្រីស្អាត។ Luca ពន្យល់ថា អ្នកលេងទាំងអស់ក្នុងសម្ព័ន្ធរបស់យើង នឹងក្លាយជាកុមារបៀមដៃ បើប្រៀបធៀបកម្លាំងទៅទប់ទល់នឹង Ignazio Prodi ។ គាត់ថា ខ្ញុំជាកូនអុកធំនិងល្អជាងគេបង្អស់។

និយាយតាមត្រង់ទៅ ខ្ញុំមិនឃើញ Prodi ដួលឬលុតជង្គង់ទេ។ ថ្ងៃនេះនឹងបញ្ចប់ដោយការបង្ហូរឈាមមិនដឹងគេឬខ្ញុំ។

អង្គុយក្នុងឡាន ខ្ញុំទប់ខ្លួនសម្រាប់ការប្រយុទ្ធហើយប្រាប់ខ្លួនខ្ញុំថា Tiana កំពុងរង់ចាំនាង កំពុងត្រៀមរៀបការនិងសប្បាយចិត្តដូចជាទេវតាដែលជីវិតនាងមិនធ្លាប់មាន។ ខ្ញុំដកដង្ហើមវែងៗ ហើយមើលទៅវីឡាខាងមុខមុនពេលចាកចេញពីឡាន។

ខ្ញុំទុកសព្វាវុធទាំងអស់ ដោយយកតាមខ្លួនតែរបស់ណាអាចលាក់បានក្រោមអាវ ហើយដើរទៅកាន់ក្លោងទ្វារដ៏រឹងមាំលើកដៃឡើងដើម្បីបង្ហាញថាខ្ញុំគ្មានអាវុធ។ ទ្វារបើក ហើយជាបន្ទាន់ភ្នែកខ្ញុំរាប់អ្នកយាម ឃើញបីនាក់នៅក្បែរៗប៉ម។

ម្នាក់ដើរមករកខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏ឈប់ ដើម្បីឲ្យឆែក។

«អ្នកណា?» គេសួរខ្លី។

«Armani De Santis ក្នុងនាម Luca Cotroni ចង់ចួប Signor Prodi!»

ខ្ញុំនិយាយក្នុងសំឡេងរអ៊ូរង៉ូវៗ នៅពេលដៃរបស់ជននេះទះ ស្ទាបពាសពេញលើរាងកាយរបស់ខ្ញុំ។ រកមិនឃើញអ្វី គេក៏ដកថយបន្តិចនិយាយអាយកូម។ បានមួយខណៈក៏ដើរមកងក់ក្បាល។

«ចាំនៅទីធ្លាខាងមុខ!»

គេដើរបណ្តើរខ្ញុំទៅតាម។ ទីនោះមានមនុស្សមាឌធំប្រាំបីនាក់។ ខាងលើនិងខាងក្រោយវីឡាមានខ្លះទៀត សរុបអាចថា ម្ភៃនាក់។

ដោយរក្សាចិត្តខ្ញុំនៅស្ងប់ស្ងៀមក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលបានបោកបក់មកលើទ្រូង ខ្ញុំប្រាប់ខ្លួនឯងឱ្យប្រុសជើងការ។

ប្រសិនបើដក Prodi ម្នាក់ចេញ ក៏ខ្ញុំនឹងត្រូវដោះស្រាយជាមួយបុរស ប្រាំបីនាក់នៅខាងមុខ នេះសិនដែរមុនអ្វីគ្រប់យ៉ាង។

ទ្វារខាងមុខឈរបើក ឆ្មាំរង់ចាំទទួលខ្ញុំ។ ក្នុងមួយវិនាទីយ៉ាងរហ័សរហួន ខ្ញុំរេឃើញ កាំភ្លើងយន្តរបស់គេ ក្នុងចង្កេះខោពីក្រោយខ្នងឆ្មាំនោះ។

ខ្ញុំឈានជើងចូលទៅក្នុងបន្ទប់ធំ ដោយរេមួយជុំកត់ចំណាំនូវអ្វីទាំងអស់ដែលខ្ញុំនឹងអាចឆក់មកប្រើជាអាវុធបាន។ អ្នកយាមនាំខ្ញុំឡើងជណ្តើរកាត់បន្ទប់ខ្លះ ហើយចេញទៅដំបូលវេរ៉ង់ដាធំមួយ មានអាងទឹកពណ៌ខៀវ។

Ignazio Prodi និង Lorenzo មេធំម្នាក់របស់ពួកគេ កំពុងអង្គុយជាមួយគ្នានៅក្បែរតុមូលមួយដែលធ្វើពីដែក។ មានអាហារថ្ងៃត្រង់អាមេរិកនៅលើនោះ។ Ignazio កាត់សាច់អាំង Fiorentina ហើយលើកមកក្បែរមាត់ ប៉ុន្តែជំនួសឱ្យការខាំត្របាក់ ភ្នែករឹងរូសរបស់ជនវ័យកណ្តាលបានចាក់សោមកលើវត្តមានខ្ញុំ។

«Signor De Santis??»

Lorenzo ក្រឡេកមើលមកខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំកត់សម្គាល់ពីកាយវិកាឆ្មាំដែលមុននេះជាអ្នកទៅនាំខ្ញុំចូល ពេលនេះគេបានរំសៀកខ្លួននៅឈរជិត ចាំការពារឬស្តាប់បញ្ជា Lorenzo ។

តើឆ្មាំផ្សេងៗទៀតនៅឯណា? មិនអាចមានតែម្នាក់នោះទេ។ ដូចខ្ញុំ អ្នកយាមម្នាក់ទៀតដើរចេញពីផ្ទះមកដែរ ហើយមានអាវុធដូចគ្នានឹងឆ្មាំមុន។

ក្រោយសម្លឹងខ្ញុំពីលើដល់ក្រោម លោក Ignazio សើចចំអកមុនពេលនិយាយឡើងថា៖

«អាម៉ានី! ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំបានរោទ៍មិនឈប់ក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃកន្លងមកនេះ ព្រោះគេខ្សឹបខ្សៀវគ្នា ក្រុមម៉ាហ្វីយ៉ាដោយភ័យខ្លាចពីមនុស្សថ្មីម្នាក់របស់លូកា!»

ថាហើយ គាត់យកសាច់មកខាំនិងទំពាយឺតៗ ដូចជាមើលងាយវត្តមានខ្ញុំ។ កៅអីយន្តមួយលូនចូលមក ខ្ញុំគ្រវីដៃ៖

«ខ្ញុំមិននៅយូរទេ»

លោកIgnazioងក់ក្បាល៖

«អ៊ីចឹងនិយាយសាច់ការមកបាន! ប្រញាប់…..ព្រោះឮថា ជិតរៀបការជាមួយឆ្កែញីរុស្ស៊ីសក្បុសនិងផ្អែម!»

កំហឹងឆាបឆេះក្នុងទ្រូងខ្ញុំ ប៉ុន្តែខ្ញុំទប់ចិត្តបាន។ បរិយាកាសតានតឹងខណៈអ្នកយាមម្នាក់រើជើងញាក់លេងឌឺដងខ្ញុំ។ ដៃពួកគេកាន់លើកាំភ្លើងយន្ត។

«អាចនិយាយសាជាថ្មី ឱ្យល្អជាងនេះ!» ខ្ញុំព្រមាន។

ដោយលើកចិញ្ចើមភ្ញាក់ផ្អើល Ignazio ឌឺខ្ញុំ៖

«អ៊ីចឹងឯងមិនមែនប្រញាប់ទៅរួមភេទទេ?»

ថាហើយបបូរមាត់ខាងលើរបស់ជននេះពេបចុះក្រោមយ៉ាងកោងដោយការខ្ពើមរអើម។ គេនិយាយបន្ថែម៖

«Luca វាចេះអីខ្លះ ក្រៅពីដឹកញីមកចិញ្ចឹមឈ្មោល?»

ខ្ញុំទម្លាក់ភ្នែកគិតហើយឆ្លើយ៖

«គាត់ធ្វើឱ្យពួកយើងមានមោទនភាព ដោយការពង្រីកទឹកដី តំបន់កាន់កាប់ហើយសម្លាប់ពួកចចកអានាថា!»

មេក្រុមម៉ាហ្វីយ៉ា គ្រហឹមមិចភ្នែកសម្លឹងមកសេចក្តីក្លាហានលើឫកពានិងខ្លួនខ្ញុំ មុនពេលដែលហាមាត់និយាយបន្ថែម៖

«ឮទៀតថា ឯងក៏ជាមិត្តនឹងអាឡិច ដែលបានសម្លាប់កូនប្រុសអញ!»

ខ្ញុំមិននិយាយអំពីAlekទេ ខ្ញុំតបឡើង៖

«Luca បានទុកពេលឱ្យពូកាន់ទុក្ខបីឆ្នាំ! ដល់ពេលយើងនិយាយពីការងារយើងហើយ!»

Ignazio ទះតុទាំងកំហឹង។ ភ្នែកខ្ញុំប៉ះអាវុធដែលពួកគេជុំវិញភ្ជង់មក។

«នៅលើសាកសពរបស់អញ ក្រែងមានលុយមួយសេនឱ្យទៅពួកឯង!»

នៅពេលដែល Ignazio ខឹងញ័រ ខ្ញុំឃើញមុខរបស់ Tiana អណ្តែតឡើងមកនៅក្នុងភ្នែក។ សេចក្តីសង្ឃឹមនិងស្នាមញញឹម ដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងភ្នែករបស់នាង រំឭកឡើងវិញអនុស្សាររាល់ពេលដែលខ្ញុំថើបនាង។ ការហូរនូវកម្ដៅស្នេហ៍ពីថ្ពាល់របស់នាង ភាពអៀនខ្មាសរបស់នាង នាងពិតជាដឹងគុណខ្លាំងណាស់សម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់ដែលខ្ញុំបានយកចូលទៅក្នុងជីវិតនាង។

របៀបដែលនាងមើលមកខ្ញុំ ដូចជាខ្ញុំជាចម្លើយចំពោះការអធិដ្ឋានទាំងអស់ក្នុងលោកនេះត្រូវបានទទួលពរជ័យ។ ខ្ញុំត្រូវតែរស់ ហើយវិលទៅរៀបការ។ ក្នុងចង្វាក់បេះដូង ខ្ញុំបង្កើនភាពព្រហើន ហើយស្ទាបស្ទង់មើលទីធ្លាក្រោមផ្ទះ។

អ្នកយាមប្រាំនាក! ដើរចុះឡើងទៀត។ ពីរនាក់ឈរក្បែរយើងនិងប្រាំបីនៅធ្លាខាងមុខ។

បុរសដប់ប្រាំនាក់នៅរង់ចាំសម្លេះខ្ញុំ។

ភ្នែករបស់ខ្ញុំសម្លឹងទៅ Lorenzo ដែលមើលទៅប្រយ័ត្នប្រយែងនិងមិនហ៊ានរំលងមេគាត់ទេ។ គាត់ជាកូនម្នាក់ដែលមិនមែនជាកូនប្រុសសំណព្វរបស់ Ignazio ព្រោះគាត់ជាខ្ទើយ ហើយ Prodi ចាត់ទុកគាត់ថាទន់ខ្សោយ។ តាមពិត សម្រាប់ភ្នែកខ្ញុំ Lorenzo ជាមនុស្សស្ងប់ស្ងាត់ គ្រាន់តែប៉ាគេមិនស្រលាញ់និងមិនអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការសម្រេចចិត្តអ្វីទាំងអស់។ Riccardo ដែលត្រូវអាឡិចសម្លាប់ ទើបជាកូនកោងកាចដែលជននេះស្រលាញ់និងទំយើ។

«ឯងនឹងស្លាប់ អាលូកាគ្មានមួយសេនហើយខ្ញុំនឹងទៅវេនីស រំលោភសំផឹងកូនក្រមុំរបស់ឯង!»

កំហឹងផ្ទុះឡើងនៅពីក្រោមភ្នែករបស់ខ្ញុំ ការគ្រប់គ្រងទាំងអស់របស់ខ្ញុំក្នុងទ្រូងបានរលាយបាត់ ហើយខ្ញុំក៏ចាប់កាំបិត steak បង្ហោះយ៉ាងលឿនសំដៅចូលទៅក្នុងបំពង់ករបស់ Ignazio បញ្ចប់ភាសាមាក់ងាយធីអាណា។ ឈាមរបស់គាត់ហូរដូចប្រភពទឹកជោកៗជាំៗលើកម្រាលតុធ្លាក់ពេញឥដ្ឋ។

ដៃនិងដៃអាវរបស់ខ្ញុំត្រូវប្រឡាក់ដោយឈាម នៅពេលដែលខ្ញុំចាប់ញឹងLorenzo ហើយលើក ទៅរងកាំភ្លើងជាខែលការពារ។

«WAIT!»

ឆ្មាំម្នាក់៖

«កុំសម្លាប់គាត់!»

«បាន!»

ខ្ញុំបន្តអូសចំណាប់ខ្មាំងដើរដកថយទៅរកជញ្ជាំងជ្រុងការអារខ្នងទាំងក្រឡេកមើលជុំវិញខ្លួនជានិច្ច ហើយរាប់ថាមានបុរសប៉ុន្មាននាក់នៅគ្រហឹមខមដាក់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំចុចចុងកាំបិតទៅបំពង់ករបស់ Lorenzo ហើយឃើញពន្លឺនៃការភ័យស្លន់ស្លោនៅក្នុងភ្នែកអ្នកយាមបានញាំងឱ្យបបូរមាត់ខ្ញុំកោងឡើងញញឹមដាក់ពួកគេ។

«បោះកាំភ្លើងចោលក្នុងអាងទឹក!»

ពួកគេមើលមុខគ្នា ខ្ញុំចុចឱ្យមេគេស្រែកឡើងគ្រលួច ឈាមក៏ហូរ ជនរងគ្រោះក៏ស្រែក៖

«ដាក់កាំភ្លើង!»

ក្បាលរបស់ Ignazioផ្កាប់និងតុក្រោយស៊ូបានពីរបីដង្ហើមចុងក្រោយ។

មាត់របស់ខ្ញុំខ្សឹបដាក់កូនGayរបស់គាត់ដោយ និយាយប្រាប់ថា៖

«ហើយ…..ឯងជា Prodi តែម្នាក់គត់ដែលនៅរស់ Lorenzo! ឯងនឹងទទួលខុសត្រូវមរតកទាំងអស់ឱ្យLucaការពារឯងសោយសុខជាមួយប្រុសៗហូលីវូដ ឬឯងចង់ទៅតាមកំដរប៉ាឯង?»

ពាក្យតបរបស់ជននេះឮផុតៗ៖

«ខ្ញុំព្រម!»

«អត់ឮ!»

គេស្រែកព្រោះខ្ញុំច្បាមបន្ថែមឈឺខ្លាំង៖

«ខ្ញុំនឹងសន្យាមានភក្ដីភាពចំពោះលូកា!»

ភ្នែកខ្ញុំបង្វិលទៅប៉ះអ្នកយាមគ្រប់ៗគ្នា ប៉ុន្តែកង្វល់ចម្បងរបស់ខ្ញុំគឺក្នុងចំណោមនោះមានម្នាក់ប្រាកដជាគូស្នេហ៍របស់Lorenzoដែលមិនទម្លាក់ដៃ ភ្នែកគេសែនបារម្ភ។ ខ្ញុំគ្រហឹម៖

«ឯងចង់ឃើញវាងាប់?»

«Santino ដាក់កាំភ្លើង!»

កូនរបស់មេម៉ាហ្វៀបញ្ជាទាំងភ័យខ្លាចខណៈភ្នែករបស់ Santino បានចាក់សោលើខ្ញុំ ជាមួយកំហឹងឆេះយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងការសម្លឹង។

«គេនេះសង្សារឯង? យើងមិនសម្លាប់ទេ យើងយកប្រពន្ធយើងមកស្បថ!»

ឮខ្ញុំសន្យាហើយ ទឹកមុខគេនេះក៏ធូរស្រាល ហើយបោះកាំភ្លើងទៅក្នុងទឹកដែរ។

នៅពេលដែលខ្ញុំរុញ Lorenzo ទៅរកគេ គេទទួលយកភ្លាម។ ដោយប្រើកាំបិតនៅដៃស្តាំរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំមើលឃើញ Santino ទាញ Lorenzo ទៅនៅពីក្រោយរាងកាយរបស់គេដើម្បីការពារគាត់កូនម៉ាហ្វៀ។

មគ្គុទ្ទេសក៏ទូលំទូលាយចំពោះគណនីធនាគារដែលត្រូវបានរារាំងសម្រាប់និស្សិតអន្តរជាតិនៅប្រទេសអាឡឺម៉ង់ ខ្ញុំនិយាយដោយស្ងើចស្នេហារបស់ភេទដូចគ្នា៖

«ស្រលាញ់គ្នាខ្លាំង!!! អូខេធ្វើការបង់ប្រាក់មួយរយលានអឺរ៉ូ! ខ្ញុំនឹងចេញឱ្យពួកឯងសោយសុខ!»

សាច់ដុំទាំងអស់នៅក្នុងខ្លួនរបស់ខ្ញុំត្រូវបានរុំយ៉ាងតឹងនៅពេលដែល Lorenzo ជីកយកទូរសព្ទ ចេញពីហោប៉ៅ ខណៈម្រាមដៃរបស់អ្នកយាមម្នាក់ទៀត វារយឺតៗឆ្ពោះទៅរកអាវុធលាក់ក្នុងអាវ។

មុនពេលជននោះធ្វើបាន ខ្ញុំក៏ក្លេមួយជើង ខ្ទាត។ ឈាមរបស់ជននេះខ្ទាតលើដៃខ្ញុំ ហើយខ្ញុំបានបង្វិលដកកាបិតមកវិញយ៉ាងរហ័សទប់នឹងការវាយប្រហារមួយត្រួតទៀតពី Santino ។

ជើងរបស់យើងរំកិលយ៉ាងលឿន ហើយផ្លុំក៏កាន់តែលឿននៅពេលយើងប្រឈមមុខនឹងការចេញ។

Fuck ម្នាក់នេះ រហ័សខ្លាំង ល្អណាស់ អ៊ីចឹងបានសមជាសង្សារកូនប្រុសមេម៉ាហ្វៀ។

ខ្ញុំលូកទៅរៀបដល់ហើយ Lorenzo ស្រែកឡើងថា៖

«Dio! ឌីអូ! ឈប់!”

Santino ចាប់កដៃរបស់ខ្ញុំ ហើយការតស៊ូដោយកាំបិតបានកើតឡើង។ អស់មួយសន្ទុះ ជននេះក៏ប្រើកម្លាំងបង្វិលចុងកាំបិតខ្ញុំឆ្ពោះមករកទ្រូងខ្ញុំម្តង។

ខ្ញុំមួម៉ៅណាស់។ ពួកអង្គរក្សនៅរត់ចុះឡើងជុំវិញនេះ ខ្ញុំមិនចង់វាយគ្នាដល់អស់កម្លាំងទេ។ ខ្ញុំសន្ធប់អស់កម្លាំង ហើយសង្កត់ក្បាលវាទៅលើតុ ប្រឈមនឹងថៅកែដែលទើបស្លាប់។

Lorenzo ស្រែកថា៖

«ឈប់ៗៗៗៗ កុំសម្លាប់គេ! ខ្ញុំបានផ្ទេរប្រាកហើយ! ខ្ញុំស្បថ!!! ខ្ញុំនឹងស្មោះត្រង់! សុំ!!! កុំសម្លាប់គាត់!»

ខ្ញុំបានរុញ Santino ចុះរឹតទាប។

«ឱ្យពួកអស់នេះក្រាប!»

ពួកគេធ្វើតាមបញ្ជាដែលចេញពីមាត់ខ្ញុំ នៅពេលខ្ញុំចុចកាំបិតលើកញ្ចឹងកពីក្រោយរបស់ Santino។

«ខ្ញុំវេរលុយហើយ នឹងមិនមានការតដៃអីទៀតទេ! សូមអង្វរ!»

ទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំញ័រនៅក្នុងហោប៉ៅ…. សឹងមិនខ្ចីទាំងដកដង្ហើមនិង មិនដកភ្នែកចេញពី Santino ដៃខ្ញុំទាញឧបករណ៍ចេញពីហោប៉ៅរបស់ខ្ញុំ។

«€100000000-00 បានទទួលប្រាក់»

ការងារបានបញ្ចប់!!!

ភ្លាមៗនោះទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមរោទិ៍ ហើយឃើញឈ្មោះរបស់ Luca លេចលើអេក្រង់ ខ្ញុំឆ្លើយ។

«បេសសកម្មចប់!»

«ឡូយខ្លាំង!» លូកានិយាយ

«ឯណា Ignazio?»

«ស្លាប់ហើយ! Lorenzo ឥឡូវនេះជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ គ្រប់យ៉ាងហើយគាត់ស្បថថាស្មោះត្រង់នឹងសម្ព័ន្ធលោក!»

ខ្ញុំបង្វែរកាមេរ៉ាទៅ។ លូកាឃើញម៉ាហ្វៀក្នុងតំណែងថ្មីហើយជាកូនប្រុសដែលមេម៉ាហ្វៀកំណាច់គិតថាជាហ្គេយ៍អសមត្ថភាព តាមពិតទៅគេ មិនមានកម្លាំង តែគេមានគំនិត និងចេះបត់បែន។

សម្លឹងកូនប្រុសស្បងរបស់សាកសពហើយ Luca ងក់ក្បាលនិយាយ បន្តតាមវីដេអូថា៖

«សម្រាកបានអាម៉េនី! ២សប្តាហ៍ សម្រាប់ក្រេបទឹកឃ្មុំ!»

មេថ្មីឈ្មោះ Lorenzo ដឹងច្បាស់ណាស់ថា ប្រសិនបើមិនសម្រប ដើម្បីនៅចាយទ្រព្យសម្បត្តិឪពុកគេទេ នោះខ្សែឈាមនៃត្រកូលម៉ាហ្វៀ Prodi អាចនឹងត្រូវលុបចោល អស់ស្អាតពីផែនដី។

គេស្រែកឡើងថា Armani Signor De Santis ត្រូវមានសុវត្ថិភាព!

ខ្ញុំចាកចេញ ទាំងអារម្មណ៍សម្រាក!

អ្នកយាមគ្រប់រូបដកថយ នឹងមើលខ្ញុំដូចសត្វស្ទាំង ពេលខ្ញុំដើរតាមផ្លូវ ទ្វារបើកស្វ័យប្រវត្តិ ហើយពេលខ្ញុំបានចាកចេញពីវិមាននេះ ខ្ញុំដកដង្ហើមវែងៗបន្ថែម។

នៅលើឡាន ខ្ញុំសំងំជូតកាំបិតដែលស្អិតឈាមសម្ងួតយឺតៗ លុយជាច្រើនត្រូវបានវេរមកជាភាគរយរបស់ខ្ញុំ ហើយលោតលើស្គ្រីនខ្ញុំ ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំនឹកដល់មនុស្សស្រីម្នាក់…..លុយទាំងនេះជារបស់នាង។

ខ្ញុំជាន់ហ្គាហើយចេញឡានទៅទាំងដកដង្ហើមធំ។ ឧបសគ្គជីវិតគ្រានេះ….រួចរាល់ហើយ។ Tiana គឺជារបស់ខ្ញុំ។

ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម – Meysansotheary

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៥(ភាគបញ្ចប់)

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៤

រឿង៖​ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៣

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២២

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២១

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២០

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម​ ភាគទី១៩

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៨

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៧

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៦

រឿង៖ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី២៣

រឿង៖ ស្នេហាមេក្រុមបង្ហូរឈាម ភាគទី១៩