អចេតនាស្នេហ៍ – Meysansotheary

រឿង៖ អចេតនាស្នេហ៍ ភាគ៤(បញ្ចប់)

rak smey — Mon, 17 Jan 2022 05:31:50 +0000

សមមុខហើយ…
ខ្ញុំដេកមិនចង់ក្រោកសោះព្រឹកនេះព្រោះមិនស្មានថាខ្លួនឯងមានភួយសាច់ដណ្តប់កក់ក្តៅដល់ម្លឹង…
បានគេសសៀរៗនៅក្បែរទ្រូងខ្ញុំកាន់តែធ្វើពុតមិនចង់ភ្ញាក់ ស្រាប់តែភ្លាមជើងគេបានគងលើខ្លួនខ្ញុំមួយទំហឹងវីសតែនឹងដល់ក្បាល ខ្ញុំភ្ញាក់ក្រញ៉ាងទើបដឹងថា គឺអាក្មួយក្បាលខូចនោះទេ ដែលនៅក្រាញននៀលក្បែរខ្លួនខ្ញុំមិនព្រមក្រោក ឯជីនបាត់ទៅណាក៏មិនដឹង។
ឆេកូ! ឆេកូ! ក្រោក… ខ្ញុំដាស់គេព្រោះម៉ោងជិតប្រាំពីរទៅហើយ ម្យ៉ាងហួសចិត្តខ្លួនឯងដែលនៅច្រឡំក្មួយប្រុសស្មានតែប្រពន្ធផង បើឆេកូចេះមើល ចេះចាប់អារម្មណ៍យល់សាច់ការណ៍មិនដឹងថាគេនឹងសើចពូយ៉ាប់ម្នាក់នេះប៉ុនណាទេ។ មិនទាន់នឹងក្រោករួចពីគ្រែផង ទ្វាក៏របើកឡើង… គេដើរសំដៅទាំងស្នាមញញឹម តែច្បាស់ណាស់គោលដៅមិនមែនខ្ញុំទេ ជីនបែរជារហ័សទទួលឆេកូដែលក្រោកដើរទៅចុងគ្រែសួរគេរំលងខ្ញុំទៅវិញ៖ ឆេកូ…ក្រោកហើយឬក្មួយសម្លាញ់?
មីងជីនអ្ហា…អូនឃ្លានបាយណាស់… អាល្អិតនោះញីភ្នែកមមីរបស់គេ ហើយនៅរអ៊ូគួរឱ្យក្នាញ់ទៀត។ គេបានអ្នកមើលថែពិសេសមិនត្រឹមតែល្មោភដេក នៅល្មោភស៊ីទៀត បើកភ្នែកមិនទាន់បានប្រាំនាទីផង ទារកបាយទៅហើយ។ វាចេះធ្វើឬកអីសម្បើមម្ល៉េះ? រាល់ថ្ងៃដូចមិនដែលឃើញទារម៉ាក់វាអ៊ីចឹងទេ? បើមិនហត់នឹងដេញបញ្ចុកបាយទេ ក៏មិនបាច់ហៅគាត់ថាលោកម្ចាស់តូចដ៏ពូកែរពឹសដែរ។ តែខ្ញុំឃើញគេដូចជាសប្បាយចិត្តនឹងមើលថែក្មួយខ្ញុំណាស់៖ ចាំមីងជីនងូតទឹកឱ្យសិនណា ដុះធ្មេញរួច ចាំទៅហូបបបរ ល្អទេ?
បាទមីងជីន! គេថារួចក៏ពរឆេកូចូលទៅក្នុងបន្ទប់ទឹកបាត់។ តែម៉េចក៏មុខខ្ញុំគេមិនព្រមមើលសោះអ៊ីចឹង? យប់មិញដែលខ្ញុំគេងឱបគេ សូម្បីតែរើបន្តិចគេមិនរើផង រឹងខ្លួនភ័យៗដូចកូនសត្វធ្លាក់ទឹក កុំប្រាប់ថាខឹងខ្ញុំ ហើយឈប់ស្តីនិយាយរកណា។ ខ្ញុំប្រុងថានឹងស្ទុះវឹងចូលទៅសួរគេតែម្តង… តែភ្លាមក៏នឹកគិតថា អេ…អាសិទ្ធ! ឯងកើតអី? ម៉េចក៏ត្រឹមមួយយប់ឯងផ្លាស់ប្តូរចិត្តគំនិតអស់អ៊ីចឹង? ក្រែងនិយាយច្បាស់ហើយថាឯងមិនបានស្រលាញ់គេ? ចុះម៉េចក៏…គ្រាន់តែបានដឹងថាគេស្រលាញ់ឯងភ្លាម ទ្រង់ឆ្លេឆ្លាឥតព្រំដែនសោះ? ខ្ញុំអង្គុយចុះវិញផ្អែកខ្លួននិងក្បាលគ្រែអេះក្បាលខ្លួនឯងពិចារណា… ឬមកពីខ្ញុំនឹងឯកាពេក? បែកបាក់ស្នេហាឈឺចាប់ពេកណាស់ ដល់ពេលមកបានចួបគេដែលស្រលាញ់ខ្លួនឯង ត្រង់ៗអីយ៉ាងនេះ ក៏បាក់ចិត្តលើគេទៅណាលែងរួចហើយ? មិនបានទេ បើអ៊ីចឹងមែន ខ្ញុំមានសល់អីទៅធ្វើឬកអឿដាក់ម៉ាក់ទៅ? ហើយនៅមានអីទុកជាគោលការណ៍ច្បាស់លាស់សម្រាប់ខ្លួនឯងទៀត? ចុះបើគេបានដឹងថាខ្ញុំពីម្សិលមិញនិងថ្ងៃនឹងខុសគ្នាស្រឡៈ គេមិនគិតថាខ្ញុំសាវាណាស់ទៅហើយទេ? កំពុងកង្វល់ គេចេញមកវិញពឆេកូដាក់លើគ្រែគេង ហើយខ្ញុំក៏ប្រឹងធ្វើធម្មតាចុះពីគ្រែដើរចូលបន្ទប់ទឹកដូចគ្មានអ្វីកើតឡើងអ៊ីចឹង ក៏មិននិយាយរកគេដូចគ្នា។ ខ្ញុំចង់ឱ្យគេគិតថាខ្ញុំនៅខឹងគេ ហើយអត់បានស្រលាញ់គេដូចដែលខ្ញុំបានប្រាប់ពីម្សិលមិញរួចទៅហើយ ហើយកាលដែលខ្ញុំគេងឱបគេយប់មិញ ក៏មកពីខ្វះកន្លែងគេង ហើយខ្លាចឈ្លោះគ្នានាំឆេកូភ្ញាក់តែប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំងូតទឹករួចរាល់ក៏បាត់គេពីបន្ទប់ដែរ។ ភ្លាមខ្ញុំឃើញបងស្រីអើតឡឺមដើរចូលមក។ មិនដឹងកើតអីគាត់ទាញខ្ញុំរហ័សទៅអង្គុយលើគ្រែហើយនិយាយខ្សឹបៗ៖ —សិទ្ធិ! ខ្ញុំជ្រួញចិញ្ចើមរង់ចាំមើលទឹកមុខរីកញញឹមរបស់គាត់ដែលមិនទាន់ប្រាកដថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងនៅឡើយ តែមើលទៅបងស្រីតែមួយរបស់ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់ គាត់ក៏ចាប់និយាយធ្វើឱ្យខ្ញុំរឹងខ្លួន៖ —យប់មិញ បងអស់កម្លាំងពេកក៏គេងលក់បាត់ទៅ អត់មានដឹងថាឆេកូចូលមកបន្ទប់ឯងទេ ហើយ… បងនីនស្ទាក់ស្ទើរមើលខ្ញុំមិនដាក់ភ្នែក តែចំណាស់នេះហើយខ្ញុំដឹងថាគាត់ចង់និយាយពីអ្វី សំខាន់ខ្ញុំអត់ចង់រ៉ាយរ៉ាប់ឱ្យគាត់ដឹង មានតែធ្វើហីៗធម្មតាតបទៅគាត់វិញ៖ ឆេកូមកគេងជាមួយខ្ញុំ មានអ្វីឬបង?
គាត់ជ្រួញចិញ្ចើមធ្វើមុខជូរដាក់ខ្ញុំព្រោះអ្វីដែលខ្ញុំតបទៅគាត់មិនសមទៅនឹងគោលបំណងដែលនាំឱ្យគាត់មកខ្សឹបខ្សៀវដាក់ខ្ញុំអីទាំងព្រឹកនេះទេ។
—អត់ទេ! បងចង់ដឹងថា ប្រពន្ធឯងមានថាអីឱ្យក្មួយដែរអត់?
—ថាអីកើត? បងមិនឃើញថាកូនប្រុសបងគេមានប្រជាប្រិយភាពប៉ុនណាទេ? ត្រង់ខ្ញុំជាពូដែលគេនិយាយថាស្រលាញ់ពេញៗមាត់ គ្រាន់តែបានមីងថ្លៃភ្លាម មិនទាំងមើលមុខខ្ញុំផង!
—ហើយចុះម៉េចក៏ឯងមិនយកក្មួយទៅគេងក្នុងបន្ទប់បងវិញ?
—បងស្មានថាគេព្រម? ដល់ថ្នាក់ងងុយស្ងាបម្លឹងហើយ នៅអង្គុយចាំជីនទើបព្រមចូលគេង បងថាទៅ? យប់មិញ នៅគេងឱបគេឡើងខ្វិន មិនទាំងទុកថាមានវត្តមានខ្ញុំនៅក្នុងបន្ទប់ផង។
បងនីនស្រាប់តែសើចឡើង មិនដឹងគាត់ចំអកឱ្យខ្ញុំ ឬក៏ហួសចិត្តនឹងចរិតកូនប្រុសកំពូលក្បាលខូចនោះទេ។ គាត់និយាយផង សើចផងស្របពេលដែលខ្ញុំនៅមិនសុខចិត្តដែលនឹកឃើញដល់យប់មិញត្រូវដេកលក់លើកៅអី ព្រោះស្នាដៃក្មួយប្រុសជើងល្អនោះ៖
—នែ! កុំប្រាប់បងថាឯងហ្នឹងច្រណែនក្មួយ?
ឮសំណួរបងស្រី ខ្ញុំក៏លួចសើចស្ងាត់ៗក្នុងចិត្ត បើនិយាយថាអត់ក៏មិនត្រូវព្រោះតាំងពីគាត់ចូលមកគ្រប់ម៉ាត់របស់ខ្ញុំគឺដូចច្រណែនក្មួយប្រុសណាស់ មិនចាំបាច់និយាយពាក្យច្រណែនចេញពីមាត់ក៏ដឹងបាត់ទៅហើយ។ តែមិនល្អអ្ហែស? ដែលខ្ញុំអាចរកបានមនុស្សស្រីម្នាក់ ស្រលាញ់និងចូលចិត្តគ្រួសារខ្លួនឯងបែបនេះ។ ដឹងអត់ សំណាងទីបីរបស់មនុស្សប្រុសក្នុងរឿងដៃគូរជីវិត គឺរកបាននារីម្នាក់ ដែលស្រលាញ់សាច់ញាតិខ្លួនឯងដូចស្រលាញ់សាច់ញាតិខាងគេដែរ ហើយនេះក៏ជាទ្រឹស្តីរបស់ខ្ញុំដើម្បីស្វែងរកនារីបែបនឹង។
បងនីនឃើញខ្ញុំមិនមាត់ មិនតបទៅគាត់កាន់តែបានដៃសើច។ គាត់ទះស្មាខ្ញុំតិចៗនិយាយ៖
—បាន! ចាំយប់នេះ បងនឹងលួងគេ មិនឱ្យមករំខានអូនឯងទេ!
ខ្ញុំញាក់ចិញ្ចើមដាក់បងស្រីបោកបញ្ឆោតចិត្តគាត់ឱ្យយល់ថាបើសិនជាគ្មានឆេកូមកគេងជាមួយគ្រប់យ៉ាងនឹងដូចធម្មជាតិដែលបានចារទុក តែក្នុងចិត្តខ្ញុំកង្វល់ប៉ុនណាគាត់ម៉េចនឹងដឹងបានទៅ។ យប់ដែលមានឆេកូនៅក្បែរទើបខ្ញុំមានឱកាសបានគេងឱបប្រពន្ធយ៉ាងកក់ក្តៅ ព្រោះតែបានលេសខ្លាចក្មួយដឹងខ្លួន តែបើគ្មានគេ សង្ស័យថាខ្ញុំត្រូវក្រាលកន្ទេលគេងលើឥដ្ឋផងមិនដឹង?
ឱ! ប្រុសស្អាតវីរៈសិទ្ធិអើយ តើនេះជាកម្មពារដែលឯងមិនច្បាស់លាស់ជាមួយគេ?
ខ្ញុំចុះទៅក្រោមផ្ទះ ឃើញពូមីងបងប្អូននៅជួបជុំគ្នាហូបអាហារពេលព្រឹកសប្បាយចិត្តណាស់ ម្នាក់ៗនិយាយគ្រប់គ្នាថាម៉ាក់មានសំណាងបានកូនប្រសាស្រីចំណាប់គ្រប់រឿង មិនត្រឹមតែមានការងារផ្ទាល់ខ្លួនដែលអាចរកប្រាក់បានមិនបាច់ពឹងកម្លាំងប្តី នៅចំណាប់រឿងកិច្ចការផ្ទះ ម្ហូបអាហារផ្គាប់បម្រើម្តាយក្មេក និងចេះនិយាយស្តីពីរោះពិសាគួរឱ្យចូលចិត្តទៀត។
ខ្ញុំឃើញមុខម៉ាក់រីកដូចគ្រាប់ជីពេលត្រូវពូមីងសរសើរមិនដាច់ពីមាត់។ មើលទៅគាត់ស្រលាញ់ជីនយ៉ាងនេះ បើសិនជាបានដឹងថាយប់មិញខ្ញុំធ្វើឱ្យកូនប្រសាស្រីគាត់ខូចចិត្តច្បាស់ជាលះខ្ញុំនៅកណ្តាលចំណោមសាច់ញាតិហើយ។
ម៉ោងជាងប្រាំបី ខ្ញុំក៏ឃ្លានណាស់ដែរ។ ដើរសំដៅផ្ទះបាយ ខ្ញុំឃើញជីននៅចិតផ្លែឈើ ហើយក៏មានអាក្មួយក្បាលខូចតាមសឹងគ្រប់ជំហាន។ ម៉េចក៏លើកនេះវាមិនរពិសរត់លេងពេញផ្ទះ បែរជាមកអង្គុយធ្វើអ្នកតាឱ្យមីងជីនបញ្ចុកផ្លែឈើទៅវិញ? គិតទៅ ម៉ាក់មិនដឹងដណ្តឹងប្រពន្ធឱ្យកូនប្រុស ឬក៏ចៅប្រុសឱ្យប្រាកដទេ បើមើលទៅគេស្និទ្ធិ ហើយតាមគ្រប់ជំហានជាងខ្ញុំជាប្តីទៅទៀត។
កាលជីនមិនទាន់មកនៅ ថ្មល់នេះវាកូពេញផ្ទះមិនព្រមហូប មិនព្រមគេង ច្បាស់ននៀលគ្មានអ្នកចាប់ឈ្នះហើយ ដល់លូវ មកចេះធ្វើឬកត្រឹមត្រូវ ទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ណាស់។ ដំបូងខ្ញុំគិតថាមិនចង់និយាយរកគេទេ តែដល់ពេលពោះចេះតែកូរពេកទៅ ហើយក៏មិនហ៊ានទៅបើកឆ្នាំងមើលដែរ ក៏ធ្វើនិយាយបន្លប់ដាក់ឆេកូ៖
ព្រឹកនេះបានអ្វីហូបទៅក្មួយក្បាលខូច? គ្រាន់តែខ្ញុំលូកដៃប្រុងនឹងយកក្រូចមួយចំណិត ប្រុសស្អាតឆេកូរបស់យើងក៏ស្រែកថាឱ្យខ្ញុំវឹង ប្រុងយំននៀល៖ ពូសិទ្ធិ! របស់មីងជីនឱ្យខ្ញុំទេ!
ខ្ញុំតាមថាមិនដឹងខ្លួនឯងអស់តម្លៃក្នុងភ្នែកលោកម្ចាស់ស្នងដំណែងក្នុងផ្ទះនេះតាំងពីពេលណា? ជីនញញឹមដាក់ក្មួយរហ័សលួងគេភ្លាម។ ពីមុនម៉ាក់ធ្លាប់ថាខ្ញុំទេដែលនឹងធ្វើឱ្យក្មួយខូច ព្រោះតែងកាន់ជើងពេលបងនីនស្តីថា នឹងទម្រើសគេ ដល់ឥឡូវ? ចាំមើលម៉ាក់ហ៊ានថាឱ្យកូនប្រសាគាត់ទម្រើសចៅប្រុសដែរអត់ន៎?
គេបានរៀបចំដួសបបរក្តៅៗនិងត្រីងៀតឱ្យខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនមាត់ក៏ហូបទៅ កុំឱ្យគេថាបំផ្លាញទឹកចិត្តគេ។ ខ្ញុំលួចញញឹមម្នាក់ឯងហើយគិតដល់ទ្រឹស្តីទីបួនរបស់ខ្លួន បុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការជាមួយនារីម្នាក់ដែលប៉ិនប្រសព្វធ្វើបាយម្ហូបផ្គាប់ចិត្តប្តី គឺជាសំណាងទីបួនរបស់មនុស្សប្រុសហើយ។
អស់ពីព្រឹកនោះទៅ ពួកយើងត្រូវចំណាយពេលមួយថ្ងៃជាមួយគ្នាដែលខ្ញុំមិននិយាយរកគេ គេក៏គ្មានអ្វីនិយាយជាមួយខ្ញុំ។ ឯលោកក្មួយឆេកូ ទោះពេលគេងថ្ងៃត្រង់ក៏គេងនៅលើដៃគេដែរ។ បន្ទាប់ពីបងប្អូនសាច់ញាតិត្រលប់ទៅផ្ទះវិញអស់ ខ្ញុំបាត់ជីនមិនដឹងទៅណា។ ឆេកូគេងលក់ក្នុងអន្រឹង ម៉ាក់ទៅបុណ្យគេនៅក្នុងភូមិ ឯបងនីនត្រូវទៅផ្ទះមិត្តភក្តិរបស់គាត់ដើម្បីពិគ្រោះជំងឺ។
ខ្ញុំដើរចូលបន្ទប់ឃើញជីនអង្គុយលាបប្រេងកូឡានៅដៃ ចិត្តខ្ញុំកញ្ជ្រោលភ្លាម ហើយក៏ស្ទុះទៅអង្គុយទល់មុខចាប់ដៃគេទាំងបារម្ភ៖
ជីនអូនកើតអី? នាងញញឹមមិនតបហើយប្រឹងលាក់ដៃដែលមានរបួសនោះមិនឱ្យខ្ញុំឃើញ។ ចិត្តខ្ញុំកាន់តែអន្ទះសារ ក៏បង្ខំទាញដៃគេមកមើល ដោយប្រើកែវភ្នែកជំនួសវាចា។ នាងមិនប្រកែកក៏ព្រមប្រាប់ខ្ញុំតិចៗថា៖ គ្មានអ្វីទេគ្រាន់តែមុតបន្តិចប៉ុណ្ណោះ។
ខ្ញុំឃើញដៃគេរលាត់ដែលមិនដឹងទៅមុតអ្វីមក ហើយខ្ញុំមិនបានសួរទេ ក៏រហ័សផ្លុំហើយប្រញាប់ប្រញាល់រត់ទៅយកប្រអប់ថ្នាំដើម្បីលាបនឹងរុំរបួសឱ្យគេ តែក៏មិនភ្លេចនិយាយទាំងបារម្ភ៖
កុំលាបប្រេងកូឡាអីប្រយ័ត្នហើម មានរបួសគួរណាតែប្រាប់បង លាងអាកុលរួចរុំរបួសទើបឆាប់ជា។ បើត្រូវការលើករបស់ធ្ងន់ហៅបងឮទេ កុំសំងំធ្វើម្នាក់ឯងអី! គេញញឹមស្រស់ណាស់។ ស្រស់អ្វីម្ល៉េះ? ខ្ញុំមិនធ្លាប់សម្លឹងគេចំទេ ទើបតែពេលនោះខ្ញុំបានសង្កេតគ្រប់កន្លែងលើផ្ទៃមុខគេ មិនត្រឹមតែបបូរមាត់ស្អាត នៅមានពន្លឺភ្នែកដែលស្រទន់នឹងស្មោះត្រង់ បាញ់ទម្លុះបេះដូងខ្ញុំសឹងតែពិបាកនឹងទ្រាំ។ ខ្ញុំឃើញគេអៀន កាន់តែកញ្ជ្រោលចិត្តខ្ញុំឱ្យនឹងថ្កល់មិនចង់ដកភ្នែកត្រលប់មកវិញ។ គេតាមថាដូចមិនកំពុងខឹងខ្ញុំនឹងរឿងយប់មិញទេ ល្អណាស់ ខ្ញុំអង្គុយបន់ឱ្យតែជីនជាមនុស្សចិត្តទូលាយ មិនប្រកាន់ឬកពារអាត្មានិយមរបស់ខ្ញុំកាលពីយប់ផងទៅចុះ ហើយកាលដែលសំខាន់មួយទៀតនោះ សូមឱ្យគេកុំប្រែចិត្តស្រលាញ់ដែលមានចំពោះខ្ញុំអី។ ចង់អ្នកណាថាខ្ញុំសាវា ចង់អ្នកណាថាខ្ញុំរាយមាយ ឆាប់ប្រែក្រឡាស់ ខ្ញុំមិនខ្វល់ទេ កាលដែលសំខាន់ ខ្ញុំត្រូវក្ដាប់ឱកាស ឱបឱ្យជាប់នូវមនុស្សស្រីល្អដូចជាជីនឱ្យបាន។ ខ្ញុំគិតច្បាស់ហើយ ខ្ញុំនឹងសាកល្បងមើលទៅគេ និយាយជាមួយគេ ហើយនឹកដល់គេដោយបេះដូង… ខ្ញុំមិនប្រាប់អ្នកទាំងអស់គ្នាទេ តែប្រាប់ទៅចុះ កាលពិតខ្ញុំបានសង្កេតគេ លួចមើលគេអស់ជិតមួយឆ្នាំទៅហើយ តាំងពីថ្ងៃដែលម៉ាក់បង្ហាញមុខអនាគតកូនប្រសាក្នុងរូបថតម្ល៉េះ ថាទៅខ្ញុំឆ្លាត ឬក៏ខូច? ថ្ងៃលិចបាត់ទៅហើយ… ខ្ញុំនៅជួយលាងចានប្រពន្ធដូចម្សិលមិញដែរ គ្រាន់តែថាវាតិចទេ ព្រោះក្នុងផ្ទះមានគ្នាតែប៉ុន្មាននាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ក្រៅពីបងនីនដែលមានជំងឺ ខ្ញុំជាប្រុសដែលមិនចេះធ្វើអ្វីសុទ្ធហើយ ការងារក្នុងផ្ទះគ្រប់យ៉ាងគឺម៉ាក់ជាអ្នករ៉ាប់រង ដល់ពេលបានកូនប្រសាស្រីចំណាប់យ៉ាងនេះ គាត់ក៏មានពេលអង្គុយស្តាប់ធម៌ជាមួយប៉ាយ៉ាងសុខសាន្តទៅ។ ព្រោះតែខ្លាចចិត្តខ្ញុំច្បាស់ជាមិនអាចបណ្តោយឱ្យប្រពន្ធធ្វើការងារនេះម្នាក់ឯងទេ គេមានសឹងគ្រប់ចំណុចដែលខ្ញុំចង់បាន ខ្ញុំក៏អាចបំពេញក្តីស្រមៃរបស់មនុស្សស្រីបានដែរ។ បំណងប្រាថ្នារបស់មនុស្សស្រី គឺរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ដែលមានទំនួសខុសត្រូវ សំណាងទីមួយ គឺនាងបានចួបនឹងមនុស្សប្រុសដែលមានការងារឬមុខរបរពិតប្រាកដមួយ ខ្ញុំមានហើយ ទោះលុយមិនច្រើន តែយ៉ាងណាខ្ញុំមិនហ៊ានខ្ជិលទេ តាំងពីបានប្រពន្ធមក បើពេលនៅកំលោះ អាចថាល្ងាចបាត់ពីផ្ទះម្តងម្កាល… ហើយសំណាងទីពីរ គឺមានប្តីដែលចេះជួយការងារផ្ទះប្រពន្ធដូចជាខ្ញុំពេលនេះឯង។ បន្ទាប់ពីនោះ ខ្ញុំនៅអង្គុយនិយាយលេងជាមួយប៉ានិងម៉ាក់ ដើម្បីទុកឱកាសឱ្យគេបានងូតទឹកប្តូរសំលៀកបំពាក់ ព្រោះបើមានខ្ញុំនៅក្នុងបន្ទប់ គេតែងរកលេសដេញខ្ញុំចេញគ្រប់ពេល ទើបហ៊ានផ្លាស់ប្តូរខោអាវ។ ហើយក៏មិនដឹងថាគេនឹងមានទម្លាប់បែបនេះជាមួយខ្ញុំយូប៉ុនណាដែរ។ តែមិនបាច់បារម្ភទេ ខ្ញុំជាមនុស្សប្រុសដែលគោរពសិទ្ធិប្រពន្ធណាស់… តែអ្វីដែលគួរបារម្ភទៅទៀតនោះ គឺឆេកូកំពុងគេងលក់លើគ្រែរបស់ខ្ញុំទៀតហើយ។ អារម្មណ៍ខ្ញុំពេលនេះក្តុកក្តួលណស់ អត់ដឹងថាសប្បាយចិត្ត ឬក៏ភ័យ? ដូចខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់ បើមានឆេកូ អាចនឹងមានឱកាសបានគេងឱបប្រពន្ធ តែបើអត់ឆេកូ មិនដឹងវាសនាខ្ញុំបានគេងនៅលើពូកដ៏ទន់ល្មើយដែលជាបន្ទប់គេងខ្លួនឯងដែរឬអត់ទេ? ខ្ញុំចូលទៅងូតទឹកក្នុងបន្ទប់ ហើយគេកំពុងគេងក្បែរឆេកូបែរខ្នងដាក់ខ្ញុំមិនខ្វល់។ ខ្ញុំស្មានថាការចាប់ដៃថ្ងៃមិញ ពន្លឺភ្នែកថ្ងៃមិញ ធ្វើឱ្យគេឈប់ព្រងើយកន្តើយដាក់ខ្ញុំហើយ ដឹងអីប្រហែលគេញញឹមដាក់ខ្ញុំថ្ងៃមិញ គឺមកពីពិបាកគេចមុខពីខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ។ មិនខ្វល់…សំខាន់ងូតទឹកជូតសក់រួច ខ្ញុំប្រុងថានឹងឡើងទៅគេងក្បែរគេដូចពីយប់មិញ តែមិនស្មានថាគេឆ្លាតណាស់ ក្រោយខ្នងគេគឺចុងគ្រែ គេមិនទុកកន្លែងសូម្បីមួយចង្អាមដៃ អត់មានសល់សម្រាប់ខ្ញុំសោះ… មិនដឹងកម្លាំងចិត្តក្លាហានអីមកពីណា ខ្ញុំក៏ឡើងទៅគេងជិតក្មួយហើយងាកសម្លឹងមុខគេញញឹម។ ខ្ញុំឃើញគេអៀន ហើយក៏គាំងនិយាយរឿងនិទានលែងចេញ ស្របពេលដែលឆេកូគេងលក់បាត់មាត់ទៅហើយ៖ បងយ៉ាងម៉េច?
នេះជាសំណួរទីមួយហើយ ដែលមួយថ្ងៃពេញគេមិននិយាយរកខ្ញុំមុនសោះ ហើយពេលនេះព្រោះតែខ្ញុំមកធ្វើឬកចម្លែក មើលគេមិនដាក់ភ្នែកពេក ទើបគេដាច់ចិត្តសួរខ្ញុំទាំងសើចហួសចិត្ត…ខ្ញុំបានចិត្តណាស់ ក៏ខិតចូលកាន់តែកៀកទោះមានឆេកូនៅកណ្តាលក៏ដោយ៖
ពួកយើងទៅក្រេបទឹកឃ្មុំទៅ? គេបើកភ្នែកសម្លឹងខ្ញុំមិនព្រមព្រិច ក្នុងចិត្តច្បាស់ជាចង់សួរថា ខ្ញុំនិយាយពាក្យនេះបានដោយរបៀបណា។ ការពិតល្ងាចមិញ ម៉ាក់និងប៉ាបាននិយាយរឿងនេះជាមួយខ្ញុំ គាត់ថាពួកខ្ញុំពីរនាក់គួរទៅដើរលេងកន្លែងធម្មជាតិដើម្បីសាងអនុស្សាវរីយ៍ផ្អែមល្ហែមជាមួយគ្នា ព្រោះពួកយើង មិនមែនគូសង្សារស្និទ្ធិស្នាលដែលមានការចងចាំច្រើនដូចគូរអ្នកដទៃទេ គឺបានចួបមុខរៀបការយកតែម្តង អ៊ីចឹងហើយ ម៉ាក់ចង់ឱ្យខ្ញុំទាំងពីរនាក់បានយល់ពីគ្នា និងស្គាល់គ្នាកាន់តែច្បាស់ជាងនេះ។ ខ្ញុំរំភើបខ្លាំងណាស់ ហើយក៏ភ័យណាស់ដែរទម្រាំនឹងដាច់ចិត្តនិយាយពាក្យនេះជាមួយគេ ព្រោះតែខ្ញុំពិតជាបានផ្លាស់ប្តូរគំនិតកាលពីម្សិលមិញទាំងស្រុងមែន ហើយរឿងពីថ្ងៃដែលខ្ញុំឃើញគេញញឹមក៏គិតថា គេមិនបានទុករឿងដែលខ្ញុំប្រាប់ត្រង់ថាខ្ញុំមិនបានស្រលាញ់គេក្នុងចិត្តទេ។ តែគ្រប់យ៉ាងមិនដូចក្តីរំពឹង គេស្រាប់តែនិយាយបំបាក់ទឹកចិត្តខ្ញុំទាំងមុខស្មើ៖ ឈប់និយាយលេងសើចទៅ ពួកយើងនឹងលែងលះគ្នាពេលណាមិនដឹងផង ខ្ញុំមិនដែលស្រមៃដល់រឿងបែបនេះទេ។
ខ្ញុំប្រែទឹកមុខភ្លាម ខកចិត្តជាទីបំផុត។ យប់មិញដែលខ្ញុំគេងឱបគេ ហើយសំឡេងបេះដូងលោតញាប់ម្លឹង គេអត់បានស្តាប់ឮទេ? ខ្ញុំទ្រាំសម្លឹងមុខគេ ហើយព្យាយាមរាប់ពីមួយដល់បី ថាប្រហែលគេចង់សាកចិត្ត មិនដល់បីនាទីគេនឹងប្រាប់ថាលលេង តែអត់ទេ បេះដូងខ្ញុំត្រូវបែកជាបំណែកក្នុងនាទីនោះ នូវពាក្យដែលគេបន្ថែមមក៖
អូនប្រហែលត្រលប់ទៅធ្វើការនៅភ្នំពេញវិញហើយ ព្រោះនៅមានកិច្ចការមួយចំនួន មិនទាន់ដោះស្រាយរួចនៅឡើយ។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមអួលនៅទ្រូងខាងឆ្វេង និមិត្តតែឃើញរូបភាពដែលខ្លួនឯងធ្វើដាក់គេម្សិលមិញ ខ្ញុំច្បាស់គ្មានពាក្យប្រកែកតវ៉ា ហើយក៏មិនដឹងថានិយាយតបទៅគេបែបណាក្រៅពីបែរខ្នងសំងំគេងដែរ។ ខ្ញុំដេកមិនលក់ពេញមួយយប់…រកនឹកមិនឃើញសោះថា ហេតុអីគេចិត្តដាច់យ៉ាងនេះ? ដឹងអត់ថាពាក្យលែងលះរបស់គេមួយឃ្លានោះ វាគឺជាអាវុធចាក់ទម្លុះបេះដូងប្តីកម្សត់ដូចជាខ្ញុំ? សុបិន… ព្រឹកឡើងខ្ញុំភ្ញាក់ជាមួយអារម្មណ៍ចម្លែក។ នៅចាំបានថាយប់មិញខ្ញុំអន់ចិត្តនិងគេគេងអត់បានដណ្តប់ភួយទេ តែពេលភ្ញាក់ក៏ឃើញវានៅលើខ្លួនទៅហើយ គេឬឆេកូដែលបារម្ភខ្លាចខ្ញុំរងា? ឮសំឡេងទឹកហូរ ខ្ញុំងាកទៅបន្ទប់ទឹកក៏ឃើញគេចេញមកវិញជាមួយកន្សែងជូតសក់ ឯក្មួយប្រុសសំណព្វក៏មិនដឹងទៅណាបាត់ ចាត់ទុកថាថ្ងៃនេះគេឆ្លាតចេះស្គាល់កាលៈទេសៈទៅចុះ។ ជីន អង្គុយមុខកញ្ចក់ជូតសក់ធ្វើមិនខ្វល់ពីខ្ញុំ តែចរិតខ្ញុំដែលចង់ឈ្នះគេ ជាពិសេស ប្រុសល្អដូចខ្ញុំហើយបែរជាត្រូវមនុស្សស្រីសាមញ្ញម្នាក់មកសុំលែងលៈខ្មាស់គេតិចអី? ខ្ញុំដេកគិតយប់មិញច្បាស់ណាស់ ត្រូវតែប្រាដកថា គេពុះពារចង់ចែកផ្លូវជាមួយខ្ញុំមែនអត់។ គិតរួច ស្របពេលគេប្រុងដើរចេញ ខ្ញុំក៏ស្ទុះទៅស្ទាក់ពីមុខធ្វើឱ្យគេជ្រួញចិញ្ចើមភ័យ៖ បងយ៉ាងម៉េចនឹង?
ខ្ញុំមិនចាប់អារម្មណ៍សំណួរគេក៏និយាយឡើងទាំងមុខមាំចែស៖
រឿងទៅដើរលេង ប៉ានិងម៉ាក់ជាអ្នកប្រាប់ បើអូនចង់បដិសេធ ទៅនិយាយជាមួយគាត់ខ្លួនឯងទៅ! គេសម្លក់ខ្ញុំ ហើយគាំងធ្មឹងមិននិយាយ ភ្នែកគេក្រឡេកក្រឡាប់ធ្វើឱ្យខ្ញុំដឹងថាគេទាល់ច្រក។ គេស្រលាញ់ខ្ញុំឬអត់ ខ្ញុំមិនច្បាស់ទេ តែគេដាច់ចិត្តទៅនិយាយបដិសេធ ហើយប្រាប់ម៉ាក់ថានឹងលែងលៈជាមួយខ្ញុំដែរអ្ហែស? បើម៉ាក់ ប៉ា និងបងស្រីស្រលាញ់គេថ្នាក់នេះ? ខ្ញុំលួចសើចមិនឱ្យគេដឹង ព្រោះខ្លួនឯងកំពុងមានប្រៀបខ្លាំងណាស់ក្នុងរឿងនេះ ហេតុផលគឺនៅខាងខ្ញុំ ខ្ញុំជឿជាក់។ មើលទៅគេក៏ខ្លាំងគ្រាន់បើមិនព្រមចាញ់ខ្ញុំត្រង់ៗទេ បែជាឆ្លើយទាំងបន្លំធ្វើជាហំហាន៖ បាន! អូននឹងជម្រាបម៉ាក់ពីរឿងនេះ!
គេថារួចក៏ជែងស្មាខ្ញុំដើរចេញទៅ។ មុខគេភ័យឡើងស្លេកទៅហើយរឿងអីខ្ញុំមើលមិនដឹង? ថាទៅ ខ្ញុំស្គាល់គេច្បាស់ ឬគេស្គាល់ខ្ញុំច្បាស់ជាង? ជីនមាននោសញ្ចេតនានឹងគ្រួសារជ្រាលជ្រៅយ៉ាងនេះ គេនឹងមិនហ៊ានសុំលែងលៈជាមួយខ្ញុំទៀតទេ បើខ្ញុំដាច់ខាតមិនព្រម ហើយមានគ្រួសារសងខាងគាំទ្រខ្ញុំនោះ។
ខ្ញុំលួចមើលគេរហូតមិនឱ្យផុតពីខ្សែភ្នែក។ ជីនចេះតែរកឱកាសនិយាយជាមួយម៉ាក់តែមើលទៅនាងមិនហ៊ាននោះទេ ហើយច្រេមច្រុមងាកសម្លក់ខ្ញុំជាប់ ខ្ញុំកាន់តែបានដៃឌឺគេ ឈឱបដៃញាក់ចិញ្ចើម ហើយនៅក្បែរម៉ាក់មិនឃ្លាតសូម្បីមួយជំហាន។ តែឃើញគេម៉ឺងម៉ាត់ពេក ព្យាយាមពេក ធ្វើឱ្យខ្ញុំផឺតពោះប្រហោងអស់ហើយ។ ខ្ញុំពិតជាភ័យថា គេអាចនឹងខឹងខ្ញុំហើយដាច់ចិត្តធ្វើរឿងមួយនោះមែន។ ខ្ញុំក៏ស្ទុះទៅកាត់ចង្វាក់ពេលដែលនាងប្រុងហាមាត់និយាយជាមួយម៉ាក់៖
អ៎…ម៉ាក់! ក្រែងល្ងាចម៉ាក់ត្រូវទៅបុណ្យគេនៅចុងភូមិ ពេលនេះលោកប៉ាកំពុងចាំ! ជីនងាកសម្លក់ខ្ញុំ ម៉ាក់ទម្លាក់កាំបិតដែលកំពុងចិតបន្លែ ហើយក៏តបមកខ្ញុំវិញ៖ ត្រូវហើយ! ម៉ាក់ភ្លេចឱ្យឈឹង! អើនែ៎! ជីន កូនធ្វើម្ហូបបន្តចុះ ម៉ាក់គិតទៅងូតទឹកទៅបុណ្យគេហើយ ថ្មល់នេះមិនដឹងលោកទេសនាចប់ឬនៅ? មួយថ្ងៃហើយម៉េចក៏មិនរម្លឹកម៉ាក់ ហាស សិទ្ធិ?
ប៉ាទើបនឹងប្រាប់ខ្ញុំមិញដែរម៉ាក់! បើមិនទៅណាទេ ជួយធ្វើម្ហូបប្រពន្ធឯងទៅ!
បាទម៉ាក់! ម៉ាក់ដើរចេញទៅបាត់ ខ្ញុំលួចញញឹមម្នាក់ឯង តែក៏ត្រូវគេងាកមុខចេញមិននិយាយរក។ តាមថាគេខឹងខ្ញុំច្បាស់ណាស់ តែម៉េចក៏អត់យល់ពីចិត្តខ្ញុំដែលព្យាយាមឃាត់គេអ៊ីចឹង? រឿងរវាងយើងទាំងពីរនាក់គឺចៃដន្យ និងអចេតនា តែខ្ញុំកំពុងព្យាយាមសាងវាឱ្យក្លាយទៅជាការពិតមួយហើយតើ? ជីន! បងមិនឃាត់អូនចង់និយាយរឿងនេះជាមួយម៉ាក់ទេ តែយល់ដល់គ្រួសារទាំងពីរ អូនទៅដើរលេងជាមួយបងសិនទៅ បើក្រោយពេលត្រលប់មកវិញ ចិត្តអូននៅតែដដែល ចាំពួកយើងជម្រាបគាត់ពីរឿងនេះ បងច្បាស់មិនឃាត់អូនទេ។
គេធ្វើមុខហូវមិនសម្លឹងខ្ញុំហាក់អស់សង្ឃឹមណាស់ ដែលខ្ញុំបំផ្លាញផែនការបដិសេធរបស់គេចំពោះម៉ាក់ តាមថាមើលទៅពេលនេះ គេច្បាស់ជាចង់លែងលះជាមួយខ្ញុំមែនទែនហើយ។
បញ្ហាស្ថិតនៅលើខ្ញុំអ្ហែស? ខ្ញុំខ្លាចថាបងខកណាត់ជាមួយសង្សារនៅថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រលាញ់ទៅវិញទេ! គេនិយាយតែប៉ុណ្ណេះក៏ដើរចេញបាត់ចោលខ្ញុំ។ មានន័យថាម៉េចទៅ? គេនៅគិតថាខ្ញុំត្រូវម៉ាក់បង្ខំរៀបការ ទាំងដែលកំពុងមានស្នេហាជាមួយអ្នកផ្សេងទៀត? ខ្ញុំបានត្រឹមតែឈរស្ងៀមជ្រួញចិញ្ចើមមិនយល់ពីអ្វីដែលគេនិយាយមុននេះ។ គិតទៅខ្ញុំទើបច្បាស់ខ្លួនឯងថា ការពិតខ្ញុំមិនស្គាល់មនុស្សស្រីច្បាស់ទាល់តែសោះ គេគិតអី? ពិបាកយល់ម្ល៉េះ? រួចពីថ្ងៃនោះមកពួកយើងក៏បានមកដើរលេងតែពីរនាក់ដូចគម្រោងរបស់ប៉ាម៉ាក់មែន ហើយវាក៏ចំថ្ងៃ១៤កុម្ភះ គឺជាថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រលាញ់។ ពួកយើងត្រូវទៅសមុទ្រទៅលេងកោះ តែបែរមកទើត្រឹមផ្ទះកម្សត់មួយឯជាយក្រុងព្រោះរថយន្តខូចមិនអាចបន្តដំណើរទៅបាន។ សំណាងហើយដែលខ្ញុំមានស្គាល់មិត្តម្នាក់ដែលមានស្រុកកំណើតនៅទីនេះ ម្ល៉េះសមពួកយើងបានដេកក្នុងឡានធ្វើជាចំណីមុសហើយ។ អ្នកទាំងពីរទើបរៀបការថ្មីថ្មោង ហើយចង់ទៅក្រេបទឹកឃ្មុំមែន?
អ៊ំស្រីដែលត្រូវជាម៉ាក់មិត្តភក្តិខ្ញុំបានសួរបន្ទាប់ពីពួកយើងរៀបចំបាយទឹករួច ហើយអង្គុយជារង្វង់នៅលើគ្រែរនាបឬស្សីក្រោមផ្ទះឈើរបស់គាត់។
ជីននិងខ្ញុំសម្លឹងមុខគ្នា មិនស្មានថាទំនាក់ទំនងមិនស៊ីជម្រៅរបស់ប្តីប្រពន្ធយើង ប្រែជាខ្លាចមិនហ៊ានឆ្លើយសូម្បីសំណួរតូចមួយរបស់ចាស់ទុំទៅវិញ។ ពួកយើងហាក់ប្រចាំគ្នាក្នុងការឆ្លើយតប ព្រោះដឹងក្នុងចិត្តច្បាស់ថាវាគឺជាឱកាសចុងក្រោយនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយអចេតនាមួយនេះ។ អ៊ំស្រីអ៊ំប្រុសសម្លឹងមុខពួកខ្ញុំញញឹម អ៊ំប្រុសក៏ពោលឡើង៖
ម៉ែវា! ក្មេងសម័យនេះ តាមថាអត់ដូចកាលយើងពីមុនទេ ពួកគេស្គាល់ចិត្តគ្នាច្បាស់លាស់ហើយទើបរៀបការ មិនដូចកាលម៉ែវានិងខ្ញុំ រៀបការទាំងមិនស្គាល់សូម្បីឈ្មោះ… ខ្ញុំមិនយល់ថាអ៊ំប្រុសកំពុងចង់មានប្រសាសន៍ពីអ្វី តែបន្ទាប់ពីនិយាយចប់គាត់និងប្រពន្ធគាត់ក៏ញញឹមដាក់គ្នា តែហាក់គ្រាំគ្រាណាស់ក្នុងចិត្តខ្ញុំ បើគាត់ដឹងថា ខ្ញុំនិងជីនក៏រៀបការទាំងមិនទាន់ស្គាល់គ្នាច្បាស់ ពួកគាត់និងមានប្រតិកម្មបែបណា? ដឹងទេ? មើលទៅអ្នកទាំងពីរសមគ្នាណាស់ ហើយតាមដែលអ៊ំដឹង ក៏ប្រហែលស្រលាញ់គ្នាខ្លាំងណាស់ហើយ!
អ៊ំស្រីកាន់តែធ្វើឱ្យពួកយើងទាំងពីរនាក់រឹងខ្លួន ខ្ញុំដឹងថាគេអៀន តែវាជាឱកាសល្អរបស់ខ្ញុំទៅវិញទេ ដែលត្រូវតែចាក់បណ្តោយធ្វើជាប្តីប្រពន្ធមួយគូរដែលស្រលាញ់គ្នានៅចំពោះមុខចាស់ទុំ ហើយក៏គិតថាជីនច្បាស់ជាមិនហ៊ានប្រកែកនឹងខ្ញុំដាច់ខាត។
ខ្ញុំក៏ឱបស្មាគេពីក្រោយហើយនិយាយទាំងរីករាយតបទៅអ៊ំទាំងពីរ៖
បាទអ៊ំពិតណាស់! គេប្រហែលគិតថាខ្ញុំសម្តែងទើបនៅធ្មឹងសម្លឹងខ្ញុំមិននិយាយស្តី។ ខ្ញុំប្រឹងបន្តដួសម្ហូបដាក់ចានគេបញ្ជាក់ថាខ្ញុំគិត និងស្រលាញ់គេកម្រិតណា។ អ៊ំប្រុសអ៊ំស្រីលួចញញឹម គាត់ខ្សឹបខ្សៀវគ្នាហើយមានចេតនាឱ្យខ្ញុំពីរនាក់ស្តាប់ឮ៖ ឃើញទេពួកគេអៀនហើយ!
ឃើញគាត់សប្បាយចិត្តណាស់និងការបង្អាប់ពួកយើងសឹងតែថារឹងខ្លួន រឹងទាំងថ្គាមទំពារបាយមិនកើតទៅហើយ។ ជីនមិននិយាយអ្វីសូម្បីមួយម៉ាត់ មុខនាងក្រហមណាស់ទោះពន្លឺភ្លើងហាក់ព្រាលមិនច្បាស់ តែខ្ញុំប្រាកដថាមិនមែនដោយសារចាំងនឹងអំពូលពងមាន់នោះទេ។
យប់ស្ងាត់បន្ទាប់ពីទទួលទានអាហារមួយពេលនោះអ៊ំស្រីដែលទើបនឹងរៀបចំកន្លែងសម្រាប់ពួកយើងពីរនាក់គេងរួចក៏ហុចសម្លៀកបំពាក់ពីរឈុតឱ្យទៅជីន៖
អ្នកទាំងពីរស្លៀកឈុតនេះគេងទៅ អាចនឹងមិនធ្វើឱ្យរងាទេ ហើយក៏មិនធ្វើឱ្យស្អុះស្អាប់ដែរ។ តែពួកខ្ញុំមានហើយអ៊ំ មិនអីទេ!
មិនអីទេយកទៅ ខោអាវក្មួយទុកស្លៀកពេលទៅដើរលេងចុះ ដឹងទេ? ថាសម្លៀកបំពាក់មួយឈុតនេះវាមានន័យសម្រាប់អ៊ំប៉ុនណា…? ខ្ញុំចងមុងរួចក៏ដើរទៅអង្គុយក្បែរជីនចាំស្តាប់អ៊ំស្រីនិយាយពីខោអាវគេងយប់ពីរឈុតរបស់គាត់នោះ៖ ខោអាវពីរឈុតនេះ គឺបន្ទាប់ពីអ៊ំទាំងពីររៀបការរួច ទាំងមិនដឹងសោះថាពួកយើងស្រាប់តែមានចិត្តដូចគ្នាហើយទិញវាដំណាលគ្នា ជូនដល់គ្នាជាការដូរអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលយើងចាប់ផ្តើមរួមខ្នើយ រួមជីវិតនិងគ្នា អ្នកទាំងពីរថាទៅ វាមានន័យណាស់មែនទេ? ជំនាន់ហ្នឹង វាពិតជាថ្លៃណាស់!
មិនស្មានថាគ្រាន់តែខោអាវគេងយប់ដែលហួសសម័យពីរឈុតនោះបើសិនជាឃើញមិនគួរឱ្យចង់ទិញសោះ តែបែរជាបង្កប់អត្ថន័យសម្រាប់មនោសញ្ចេតនាជ្រាលជ្រៅយ៉ាងហ្នឹង។ ឮបែបនេះចិត្តខ្ញុំនិងជីនដូចគ្នាគឺរឹតតែមិនចង់ទទួលយក តែពិតជាចង់ដឹងណាស់ពីមូលហេតុដែលគាត់ស្រាប់តែដាច់ចិត្តប្រគល់ឱ្យយើង៖
បើមានន័យយ៉ាងនេះសម្រាប់អ៊ំ ម៉េចក៏ដាច់ចិត្តឱ្យពួកខ្ញុំទាំងពីរ? អ៊ំស្រីញញឹមមុននឹងនិយាយ៖ ព្រោះក៏សង្ឃឹមថាអ្នកទាំងពីរនឹងផ្តើមរួមខ្នើយ រួមខ្សែវាសនា បន្តដំណើរលើវិថីជីវិតជាដៃគូរនិងគ្នាដោយមានន័យ ហើយយូអង្វែងដូចអ៊ំដែរ។ តាមថាអ៊ំចង់ប្រគល់វាទៅកូនប្រុសក្នុងថ្ងៃរៀបការ តែមើលទៅគេមិនដឹងថាពេលណានឹងគិតគូររឿងនេះទេ ឃើញប្តីប្រពន្ធក្មួយគួរឱ្យស្រលាញ់ ហើយចេះតែមានអារម្មណ៍ថាដូចកូនអ៊ំ ក៏គិតថានឹងប្រគល់ជូនអ្នកទាំងពីរជាកាដូរសម្រាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍ថ្មីនេះ។
ឮបែបនេះពួកយើងពីរនាក់បានត្រឹមតែសម្លឹងមុខគ្នាដោយមិនដឹងថាគួរប្រកែកបែបណា ក៏មិនគួរនឹងបំផ្លាញទឹកចិត្តស្រលាញ់របស់គាត់ដែរ បំណាច់និងអ៊ំស្រីមានចិត្តគិតដល់ទំនាក់ទំនងយើងយ៉ាងនេះ ជីនក៏ព្រមទទួលទាំងញញឹម។ ខ្ញុំដឹង នាងហាក់ទើសទាល់ចិត្តព្រោះគិតថាវាជាពេលវេលាចុងក្រោយនៃទំនាក់ទំនងយើងទាំងពីរទៅហើយ តែខ្ញុំវិញបែរជាយល់ថា វាជាអារម្មណ៍មួយដែលកក់ក្តៅណាស់។
គេនៅតែបន្តគេងបែរខ្នងដាក់ខ្ញុំទោះកំពុងស្លៀកឈុតគេងដែលពេញដោយមនោសញ្ចេតនាស្នេហារវាងអ៊ំស្រីអ៊ំប្រុសក៏ដោយ។ គេគ្មានអារម្មណ៍អ្វីចំពោះខ្ញុំបន្តិចទេ? ព្រោះតែគិតហើយថាខ្ញុំមកទីនេះគឺដើម្បីបង្ហាញគេថាខ្ញុំច្បាស់លាស់និងចង់បន្តរស់នៅជាមួយគេ ក៏សួរគេតិចៗទាំងក្រែងចិត្ត៖
ជីន! អូនរងាទេ? ហ៊ឹម…! អត់ទេ! បងរងាអ្ហែស?
គេចិត្តដាច់ដែលសូម្បីតែឆ្លើយក៏នៅតែបែរខ្នង តែសំណាងហើយដែលគេនៅចេះបារម្ភនិងសួរខ្ញុំថា ខ្ញុំរងាទេ? ខ្ញុំក៏ឆ្លើយទៅវិញហាក់អន់ចិត្តណាស់ ក្នុងនាមជាប្តីគេ៖
មិនត្រឹមតែកាយទេ តែចិត្តក៏ហាក់រងាណាស់ដែរ… មិនដឹងថាខ្ញុំនិយាយបង្ហាញពីអារម្មណ៍ឯកាខ្លួនឯងពេក ទើបគេព្រមងាកមករកខ្ញុំ ហើយនិយាយតិចៗ៖ បើរងាកាយបងក៏ដណ្តប់ភួយទៅ!
គេថារួចក៏ទាញភួយដណ្តប់ឱ្យខ្ញុំទាំងមុខស្មើចែស។ គេច្បាស់មិនចូលចិត្តសម្តីខ្ញុំប៉ុន្មានម៉ាត់នោះទេមែនទេ? តែព្រោះខឹងគេណាស់ទៅហើយដែលកន្តើយហើយនៅប្រឹងបន្លំធ្វើជាខ្វល់ពីខ្ញុំទាំងមិនចង់ ខ្ញុំក៏មិនចង់ស្តាប់ឃ្លាបន្ទាប់របស់គេថាយ៉ាងម៉េច ក៏សម្រេចចិត្តគេងបែរខ្នងដាក់គេវិញទៅ។
ពេលដែលខ្ញុំយល់ថាស្តាយក្រោយណាស់ដែលបង្ខំគេមកដើរលេងតែពីរនាក់ហើយធ្វើឱ្យគេសៅហ្មងបែបនេះ ប្រពន្ធអចេតនារបស់ខ្ញុំស្រាប់តែឱបខ្ញុំពីក្រោយ? អាសិទ្ធិឯងកំពុងយល់សប្តិទេ?
ខ្ញុំភ្ញាក់ប្រអប់ដៃគេដែលក្រសោបក្បាលពោះខ្ញុំ ហើយក៏ភ្ញាក់នឹងរបស់អ្វីមួយដែលកំពុងប៉ះខ្នងខ្ញុំ ព្រមទាំងខ្យល់ដណ្ហើមគេភាយក្តៅៗនៅកញ្ចឹងកខ្ញុំ
ឱបប៉ុណ្ណឹង អាចឱ្យបងបាត់រងាចិត្តទេ? បេះដូងខ្ញុំលោតញាប់សឹងតែនឹងចេញក្រៅ វាខុសពីអារម្មណ៍ដែលខ្ញុំបានគេងឱបគេ ហើយគេបង្ខំនៅស្ងៀមព្រោះខ្លាចភ្ញាក់ក្មួយប្រុស តែនេះ គេកំពុងឱបខ្ញុំដោយអារម្មណ៍ស្រលាញ់ គេកំពុងប្រាប់ខ្ញុំថាគេមិនដែលមានចិត្តចង់បញ្ចប់អាពាហ៍ពិពាហ៍មួយនេះទេ? ខ្ញុំប្រែខ្លួនបែរសម្លឹងមើលគេ គេក៏ស្រវាឱបខ្ញុំជាថ្មី ហើយណែនជាងមុនដូចខ្លាចថាខ្ញុំរងាចិត្តមែនអ៊ីចឹង។ ខ្ញុំដឹងថាគេកំពុងអៀនតែធ្វើដូចហំហានណាស់ដែលស្រវាឱបទាំងខ្ញុំមិនទាន់បានយល់ព្រមផង។ មនុស្សស្រីសាមញ្ញម្នាក់នោះបែររអ៊ូរង៉ូវជាប់ដើមទ្រូងខ្ញុំបង្កើយ ទាំងដែលខ្ញុំមិនទាន់និងបានហារមាត់ស្តីឱ្យគេមួយម៉ាត់ដែលហ៊ានឱបកូនប្រុសគេទាំងគ្មានការអនុញ្ញាតយ៉ាងនេះ៖ មុនពេលចេញពីផ្ទះ បងនិយាយអីជាមួយឆេកូ ទើបគេលែងយំតាម?
ស្រួលទេ! ខ្ញុំឆ្លើយធ្វើហីមិនខ្វល់តែបន្លំក្រសោបគេណែនដៃដូចខ្លាចគេប្តូរចិត្តអ៊ីចឹង ហើយក៏នៅមិនទាន់បាត់រំភើបផង៖ បងគ្រាន់តែនិយាយថា បើចង់បានប្អូនលេងជាមួយ អង្គុយនៅផ្ទះរង់ចាំពូមីងត្រលប់ទៅវិញទៅ!
គេវាយទ្រូងខ្ញុំមួយដៃលាន់បឹបទាំងក្នាញ់ ខ្ញុំក៏ដាក់ទោសគេដោយស្នាមថើប វាជ្រាលជ្រៅណាស់ ហើយកក់ក្តៅបំផុតក្នុងបេះដូងខ្ញុំ។
ស្រាប់តែមួយដៃទៀតដែលគេវាយខ្ញុំ គឺជាថ្ពាល់សងខាងដែលមានអារម្មណ៍ថាក្រហាយៗ ហើយវាសឹងបែកថ្គាមទៅហើយ ខ្ញុំមីងម៉ាំងមិនយល់ថាជាអ្វីស្រាប់តែសំឡេងស្រីម្នាក់លាន់ឡើងខ្លាំងៗ៖
ក្រោកឡើង ឯងខកម៉ោងទៀតហើយនាងជីន! គ្រាន់តែឮសំឡេងនាងសីភ្លាម ខ្ញុំស្ទុះក្រោកសម្លឹងលើក្រោមឆ្វេងស្តាំ ទីនេះគឺជាបន្ទប់ជួលរបស់ខ្ញុំ? ឯងទៅណា?
ទៅធ្វើការ? យ៉ាងម៉េច ដេកយល់សប្តិល្អដល់ថ្នាក់លែងដឹងម៉ោងធ្វើការធ្វើអីហើយ? ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃអី?
ចាំបាច់សួរ? ឯងមានសង្សារត្រូវណាត់ទៅយកផ្កាដូចគេដែរ? បើពិបាកនឹងចេញក្រៅសម្លឹងឃើញគេផ្អែមល្ហែមណាស់ ដេកផ្ទះទៅ ចាំត្រលប់មកវិញ ចាំយើងទិញកូលាបមួយទងផ្ញើ។ នាងសីម្នាក់នោះសើចហើយក៏ដើរចេញទៅបាត់ លោកអើយ ការពិតយល់សប្តិទៀតហើយ ប្រុសចង្រៃម្នាក់នោះសំងំក្នុងយល់សប្តិពេលណាចេញមកទៅ???? ហេតុថាយល់សប្តិយប់មិញផ្អែមល្ហែមពេក ពេលនេះធ្វើឱ្យខ្ញុំមកអង្គុយមើលគេសាសង ជូនការដូរគ្នាយ៉ាងកម្សត់នៅក្នុងហាងកាហ្វេដែលខ្ញុំនិងនាងសីចូលចិត្ត។ តាមថាខ្ញុំចង់តែចាប់ទាញកអាវនាយសិទ្ធិចង្រៃនោះចេញពីក្នុងយល់សប្តិនោះទេ ដល់ដំណាក់កាលនេះហើយនៅមកលងបន្លាច ធ្វើលិបលមិនចេញក្រៅទៀត កុំតែចូលចិត្តគោលការណ៍សុភាពបុរសរបស់លោកទេ កុំអីខ្ញុំទៅវាយលោកដល់ក្នុងយល់សប្តិហើយ។ កំពុងតែមួរម៉ៅផង ស្រាប់តែនាងសីជើងល្អក៏បានទិញផ្កាកូលាបមួយទងកាន់មកជាមួយមែន។ គ្រប់គ្នាសម្លឹងមើលទៅគេមិនដាក់ភ្នែក ទាំងដែលខ្ញុំកំពុងនឹងចង់រកកន្លែងលាក់មុខ។ ដើម្បីកុំឱ្យអត្រាអ្នកយល់ច្រឡំថាខ្ញុំស្រឡាញ់ស្រីកាន់តែច្រើន ខ្ញុំក៏គេចទៅបន្ទប់ទឹក នាងនោះដឹងចិត្តណាស់ទើបសើចស្រស់ហើយសួរខ្ញុំ៖ ចង់ទៅណាអូនជីន?
បន្ទប់ទឹក! ខ្ញុំលួចញញឹមនឹងចរិតឡប់ៗមិត្តម្នាក់នេះ ឃើញថាបន្ទប់ទឹកស្ទះក៏ឈររង់ចាំនៅកន្លែងលាងដៃ ខ្ញុំច្បូតសក់ក៏មានអារម្មណ៍ថាត្រចៀកខ្លួនឯងដូចជាស្រាលម្ខាង? អេ! បាត់ក្រវិលម្ខាងទៅណា?
ខ្ញុំខំឱនរកទាំងគ្មានពន្លឺគ្រប់គ្រាន់ ទូរសព្ទក៏មិនបានយកមកជាមួយ ក្រោមឡាបូ ក្រោមទុយោ ព្រមទាំងធុងសម្រាមដែលត្រូវលើកមើល ខ្ញុំរកហើយនៅឡើយតែក្រោមជើង…
ហេ… ច្រាច់…ប្រុសម្នាក់នោះបានជាន់ក្រវិលខ្ញុំបាក់ជាកំណាត់… ខ្ញុំសម្លឹងមុខគេធ្វើភ្នែកស្លឺ តាមថាក៏មិនដឹងខឹងគេម៉េចដែរ បើគេក៏មើលមិនឃើញ។ គេរហ័សលើកជើងចេញហើយក៏រើសវាមកឱ្យខ្ញុំ៖ សូមទោសផងខ្ញុំមើលមិនឃើញពិតមែន គ្មានចេតនាទេ!
មិនអីទ! វាគ្រាន់តែជាក្រវិលតូចមួយប៉ុណ្ណោះ! ខ្ញុំទទួលពីគេហើយក៏ទុកវាទៅក្នុងហោប៉ៅអាវក្រៅ ខ្ញុំឈរទៅម្ខាងដើម្បីចាំចូលបន្ទប់ទឹកស្រី ដែលមិនដឹងអ្នកណាសំងំនោះសំងំ។ ស្រាប់តែគេជូតដៃរួចក៏ងាកមកនិយាយជាមួយខ្ញុំទាំងញញឹម៖ ខ្ញុំឈ្មោះសិទ្ធិ!
ហាស? គ្រាន់តែឮឈ្មោះគេខ្ញុំភ្ញាក់សឹងតែរបូតខ្នងពីជញ្ជាំងដែលបានពិត ហើយប្រុងនឹងដួលទាំងជំហរ តែសំណាងខ្ញុំរហ័សទប់ខ្លួនទាន់ ទើបអាចឈរត្រឹមត្រូវនៅមុខគេវិញ គេក៏ជ្រួញចិញ្ចើមដែលខ្ញុំចម្លែកអីយ៉ាងនេះ?
មិនអីទេអ្ហែស? ខ្ញុំសើចញឹមៗព្រោះខ្មាសគេតិចអី វីវស្មានថាខ្ញុំនឹងឃើញប្រុសស្អាតមិនបាន ប្រុសស្អាតរាក់ទាក់មិនបានទន់ដៃទន់ជើង ចប់ហើយ។ ណាស់តែថាខ្ញុំក្លាយទៅជាយ៉ាងនេះ ម៉េចក៏ចៃដន្យមកចួបប្រុសឈ្មោះសិទ្ធិអីដូចអាប៉ិសិទ្ធិនៅក្នុងយល់សប្តិយប់មិញម្ល៉េះ? ខ្ញុំពេលនោះដែលមិនចង់ជឿសោះ ក៏ធ្វើជាសួរគេ៖ មិនមែនឈ្មោះវីរៈសិទ្ធិទេអ្ហី?
គេស្រាប់តែបើកភ្នែកធំនិយាយទាំងភ្ញាក់៖
អ្ហាស? ម៉េចក៏ដឹងថាខ្ញុំឈ្មោះវីរៈសិទ្ធិ? លើកលោកនេះមានរឿងចៃដន្យអ៊ីចឹងដែរ? ប្រុសសង្ហាមានគោលការណ៍ជាសុភាពបុរសក្នុងក្តីស្រមៃរបស់ខ្ញុំពិតជាបានបង្ហាញខ្លួននៅមុខខ្ញុំពិតមែន? ខ្ញុំមិនអស់ចិត្តក៏សួរសំណួរគេមួយម៉ាត់ចុងក្រោយ៖ លោកសិទ្ធិ…លោកមានមិត្តភក្តិឈ្មោះសត្យាទេ?
គេស្រាប់តែញញឹមហើយក្រវីក្បាល ខ្ញុំធូរទ្រូងហើយដកដង្ហើមធំ ញញឹមអឹមអៀនម្នាក់ឯង ហាសហា ខ្ញុំដូចឡប់សតិម៉េចមិនដឹងទេ ចាញ់បោកយល់សប្តិមិនអស់ចិត្ត នៅមកស្រមៃផ្តេសផ្តាសទៀត នាងជីនអើយ…៕

រឿង៖ អចេតនាស្នេហ៍ ភាគ៣

rak smey — Mon, 17 Jan 2022 05:28:47 +0000

អចេតនា
ខ្ញុំគឺសិទ្ធិ ស្វាមីថ្មីថ្មោងរបស់ជីន…
មិនច្បាស់ថាជីនបានបំភ្លេចរឿងសម្ងាត់ដែលខ្ញុំមិនដាច់ចិត្តប្រាប់គាត់ថ្ងៃដែលយើងនិយាយគ្នាតាមទូរសព្ទនោះឬយ៉ាងណា តែគាត់មិនបានដេញដោលសួរខ្ញុំទៀតទេចាប់ពីថ្ងៃនោះមក។ ទម្លាប់ជីនជាមនុស្សមិនចូលចិត្តបង្ខំអ្នកណាម្នាក់ឱ្យនិយាយអ្វី ឬធ្វើអ្វីដែលគេមិនពេញចិត្ត ឬក៏គាត់បានដឹងមុនបាត់ទៅហើយ ថាចិត្តខ្ញុំកំពុងកង្វល់ពីអ្វី?
ពួកយើងរៀបការរួចហើយ ឯជីនក៏បានមកនៅខាងខ្ញុំ…
ហើយយប់នេះក៏ជាយប់ដែលអ្នកផ្ទះរៀបចំពិធីជប់លៀងដើម្បីទទួលសមាជិកថ្មី និងជាកូនប្រសាស្រីដែលអ្នកម៉ាក់ខ្ញុំពេញចិត្តបំផុត ព្រោះគាត់ជាអ្នកជ្រើស។
ទាស់ត្រង់ថា ខ្ញុំគេចសំណួរជីនដែលសួរមកខ្ញុំថា ហេតុអីក៏ស្រលាញ់គាត់? ហើយខ្ញុំបានស្គាល់គាត់ដោយបែបណា? តែខ្ញុំចេះតែគេចមិនឆ្លើយ ហើយវាក៏អូសបន្លាយរហូតដល់យើងទាំងពីរបានសែនចងដៃ បំពេញកិច្ចចុះអ៊ីតាស៊ីវិលជាប្តីប្រពន្ធនឹងគ្នាស្របច្បាប់ទៅហើយ។
ការពិត…ខ្ញុំគឺជាមិត្តស្និទ្ធិបំផុតរបស់សត្យា…កាលពីបីឆ្នាំមុនមនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលធ្វើឱ្យជីនឈឺចាប់ គឺគេ ហើយខ្ញុំក៏បានដឹងរឿងរវាងជីននិងសត្យាគ្រប់យ៉ាង។
ថ្ងៃដែលជីន Block Facebook របស់សត្យាខ្ញុំក៏នៅទីនោះដែរ គឺនៅខែធ្នូឆ្នាំ២០១៦។ ឯកាលពីខែមករា ២០១៦ សត្យាបានបែកគ្នាជាមួយម៉ារីន ហើយក៏ជាពេលដែលជីនចាប់ផ្តើមចូលក្នុងជីវិតគេ…
ផឹកទៅ! ឯងធ្វើមុខស្អុយមើលតែមេឃធ្លាក់សង្កត់ហើយ! វាខូចចិត្តហៅខ្ញុំផឹកកំដរពីបីថ្ងៃមកហើយ តែថ្ងៃនេះមើលទៅវាដូចមិនសូវគ្រាំគ្រាជាងប៉ុន្មានថ្ងៃមុនដែលទើបនឹងត្រូវសង្សារសុំបែកថ្មីៗ។ រឿងហេតុគឺមកពីពួកគេទាំងពីរមិនសូវយល់ចិត្តគ្នា មិនដឹងថាមកពីសត្យាប្រចណ្ឌគេពេក ឬក៏ម៉ារីន ព្រងើយកន្តើយនឹងគេពេក ខ្ញុំក៏មិនបានដឹងច្បាស់ដែរ។ តែថ្ងៃនេះ វាចេះតែអង្គុយសម្លឹងទូរសព្ទជាប់ ហើយឆ្លើយឆ្លងឈែតជាមួយមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលខ្ញុំស្គាល់ច្បាស់សំឡេង គឺជីន។ សំឡេងនាងពីរោះណាស់ ថែមទាំងមានពាក្យលើកទឹកចិត្តសត្យាជាច្រើន តែកាលនោះខ្ញុំមិនសូវចាប់អារម្មណ៍ចង់ស្គាល់នាងប៉ុន្មានទេ តែឃើញសត្យាតបទៅនាងលឿនៗណាស់ ខុសពីទម្លាប់រាល់ដងដែលមនុស្សស្រីឈែតញ៉ែវា អាព្រាននោះក៏តបទៅគេហីៗមិនខ្វល់។ ខ្ញុំក៏សួរវាចោល៖ អ្នកណា?
វាធ្វើមុខស្រពោនដែលអាចឱ្យខ្ញុំដឹងច្បាស់ដូចថ្ងៃថា វានៅឈឺចិត្តនៅឡើយ ព្រោះតាំងពីខ្ញុំស្គាល់វាមក ខ្ញុំដឹងថាវាស្រលាញ់ម៉ារីនខ្លាំងណាស់ ហើយនាងក៏ជាមនុស្សស្រីទីមួយដែលចេះធ្វើឱ្យអាព្រាននេះមកអង្គុយទួញសោក។
មិត្តភក្តិ! ខ្ញុំស្តាប់ហើយក៏ផឹកហាក់ហី តែក៏លួចឃើញវាបើកប្រូហ្វាល់គេមើលតែញ៉យ។ ក៏មិនប្រាកដចិត្តលើសត្យាវាគិតអ្វីចំពោះជីននៅពេលនោះ វាចាប់អារម្មណ៍គេ? ចង់យកបេះដូងមកព្យាបាលរបួសបេះដូងខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ អ្វីដែលខ្ញុំដឹង ខ្ញុំគិតថាជីនស្រលាញ់គេ។ មិនមែនមកតែពីស្តាប់ពាក្យលើកទឹកចិត្តដែលសត្យាបានបើកស្តាប់ហើយខ្ញុំឮដោយអចេតនាទេ តែតាមដឹងជីនមិនទាន់មានសង្សារ ប៉ុន្តែ…ម៉េចក៏ខ្ញុំអាចគិតឃើញអ៊ីចឹងទៅកើត? ចុះបើគេឆ្លើយឆ្លងគ្នាគ្រាន់តែក្នុងន័យជាមិត្តដែលស្គាល់? ខ្ញុំមិនដឹងទេ តែញាញទីប្រាំមួយរបស់មនុស្សប្រុសប្រាប់ខ្ញុំថាអ៊ីចឹង… កន្លងយូរថ្ងៃ ខ្ញុំក៏ឃើញវាធូរស្បើយពីការឈឺចាប់មែន។ មិនដឹងថាមកពីពេលវេលាជាឱសថអាចឱ្យវាកាត់ចិត្តពីម៉ារីន ឬក៏មានមនុស្សស្រីកក់ក្តៅដូចជាជីននៅក្បែរខ្លួនគេ? ខ្ញុំឃើញវាសប្បាយចិត្តចម្លែក ហើយតែងខ្លួនសង្ហារជាងមុន៖ អាម៉េច? ឯងត្រូវគ្នាជាមួយម៉ារីនវិញហើយ?
វាក្រវីក្បាលតតាត់ធ្វើមុខស្រពោន។ តែក៏ញញឹមវិញភ្លាមៗគ្រាន់តែសំឡេងឈែតលោតឡើង។ ខ្ញុំដាក់បង្គុយក្បែរវាហើយលួចអើតមើលឈែតគេបន្ទាប់ពីយើងទាំងពីរនាក់ជិះកង់អស់កម្លាំងហើយអង្គុយលេងនៅវាលស្រែ។
ខ្ញុំពេលនោះមិនដឹងកើតអី ចេះតែចង់ដឹងរឿងវាជាមួយមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលវាប្រាប់ថាជាមិត្តភក្តិ តែខ្ញុំឃើញវាសើចរហូត ហើយតបទៅគេវិញលែងខ្វល់ថាមានខ្ញុំនៅក្បែរ។
រហូតដល់ខ្ញុំពេលខ្លះចង់ខឹងវាផង មិនមែនប្រចណ្ឌវាទេ តិចថាខ្ញុំលួចស្រលាញ់សត្យា? តែក៏ជាវេលាដែលខ្ញុំបែកបាក់ស្នេហាដែរ ព្រោះមនុស្សស្រីដែលខ្ញុំខំតាមស្រលាញ់ស្រាប់តែបដិសេធជាមួយខ្ញុំ។
ខ្ញុំគិតថាមានរូបសង្ហារនិងចំណេះដឹងគ្រាន់បើ អាចទាក់ទាញចិត្តមនុស្សស្រីដែលខ្លួនស្រលាញ់បានយ៉ាងងាយ តែការពិតខ្ញុំគឺកំសាក មិនដែលហ៊ានសារភាពប្រាប់ដល់គេ អ៊ីចឹងហើយទើបត្រូវគេឆក់យកពីទ្រូងបាត់។
ខ្ញុំកំដរសត្យាឯការអស់ពេលជិតមួយឆ្នាំទើបខ្ញុំដឹងថា ការពិតខ្ញុំគឺម្នាក់ឯង ឯវាមានមិត្តស្រីក្នុងឈែតកំដរមិនបាច់អផ្សុក មិនបាច់អង្គុយអូសតែហ្វេសបុកលេងដូចខ្ញុំទេ។
រហូតដល់ខែធ្នូរឆ្នាំ២០១៦ ខ្ញុំទើបនឹងភ្ញាក់ពេលវាប្រាប់ខ្ញុំថា៖
យើងត្រូវគ្នាជាមួយម៉ារីនវិញហើយ! ខ្ញុំបើកភ្នែកធំស្រឡាំងកាំង ព្រោះពេលនោះខ្ញុំគិតថាដំណឹងល្អគួរណាតែថាវាបានចាប់ផ្តើមស្នេហាថ្មីជាមួយមិត្តភក្តិស្រីដែលលេងឈែតនឹងគ្នារាល់ថ្ងៃនោះទៅហើយ ដឹងអីវាលួចទៅទាក់ទងជាមួយម៉ារីនវិញពេលណាមិនដឹង? ម៉េចអ៊ីចឹង? ចុះម្នាក់ស្រីដែលឯងទាក់ទងរាល់ថ្ងៃ?
វាស្រាប់តែងាកមុខចេញមិនព្រមឆ្លើយសំណួរខ្ញុំ។ វេលានោះវាគួរណាតែសប្បាយចិត្តណាស់ហើយដែលអាចទទួលបានស្នេហាដែលវាស្រលាញ់អស់ពីចិត្តពីថ្លើមត្រលប់មកវិញ តែដឹងអី លោកបងសត្យាប្រែទឹកមុខស្រពោន មើលទៅគេដូចមិនដាច់ស្រេចថា គេចង់វិលត្រលប់ឬនៅស្តាយអ្នកថ្មីដែលមិនទាន់ចាប់ផ្តើមនោះទេ។
អារម្មណ៍ខ្ញុំពេលនោះហាក់បារម្ភចម្លែក ព្រោះខ្ញុំដឹងថាយ៉ាងណាក៏សត្យានឹងត្រលប់ទៅរកម៉ារីនវិញ តែសម្រាប់មិត្តភក្តិស្រីដែលចាំតែលួងលោមគេពេលបែកគ្នា នឹងត្រូវគេបោះបង់ដោយសារគេត្រូវគ្នាវិញ?
ខ្ញុំមិនទាន់និយាយអ្វីទាំងអស់ គឺចាំឱ្យគេឆ្លើយ ខ្ញុំចង់ដឹងណាស់ថាលោកបងនោះគិតបែបណា? តែពេលនោះវាក៏នៅស្ងៀម ហើយសំឡេងឈែតបានលាន់ឡើង ខ្ញុំក្តៅចិត្តមិនដឹងថីកាលហ្នុង ទើបទៅទាញទូរសព្ទពីដៃគេមកចុចមើល។
ហើយខ្ញុំក៏បានដឹងរឿងគ្រប់យ៉ាងនៅពេលនោះ…
ហួង សត្យា អាព្រាននោះវាបានញ៉ែគេ វាចេះភាសាទន់ភ្លន់ រលៀមធ្វើឱ្យគេមានសង្ឃឹម ខ្ញុំមិនច្បាស់ថាមកពីជីនឯកា ឬក៏ពេញចិត្តវាត្រង់ចំណុចនេះ? ទើបព្រមដាក់ចិត្តទុកវាជាក្រាស់? ខ្ញុំអូសមើលហើយមើលទៀត បើថាវាមិនបានចាប់អារម្មណ៍លើគេក៏មិនប្រើពាក្យផ្អែមល្ហែមលួងលោមអ៊ីចឹងដែរ វាលួងគេ ហើយមានភាសារស្វីតៗជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំអានហើយ អាណិតដល់បេះដូងស្រីម្នាក់នោះយ៉ាងខ្លាំង ការពិតមួយរយៈដែលវាស្ងាត់ដាក់គេ ក៏មកពីត្រូវគ្នាជាមួយសង្សារចាស់វិញ។
តាមថាពេលនោះខ្ញុំចង់តែដេញទាត់វាលេង ឆ្ងល់ដែរ អាងខ្លួនឯងសង្ហារឬយ៉ាងម៉េច បានចេះតែដើរបោកបេះដូងគេអ៊ីចឹង?
តែរឿងមួយដែលខ្ញុំអាចដឹងបានដោយមិនបាច់វាប្រាប់ គឺលោកបងសត្យាពិតជាបានលង់ស្រលាញ់គេមែន ទាស់ត្រង់ថា បេះដូងគាត់មានម៉ារីនច្រើនជាង។ ចង់លេងជិះទូកពីរ? តែខ្ញុំក៏បែរជាមិនសុខចិត្ត៖
អ៎? ឯងធ្វើអ៊ីចឹងបានទៀតលោកបង? ទុកគេជាមនុស្សកំដរពេលដែលឯងឈ្លោះគ្នាជាមួយសង្សារ? ហើយត្រូវគ្នាវិញ ក៏ចោលគេ? យើងអចេតនាទេអាសិទ្ធិ! ប៉ុន្តែ…គេនឹងយើងដូចគ្មានអ្វីលើសពីនេះទេ ហើយទំនាក់ទំនងកន្លងមកក៏ប្រហែលត្រឹមជាមិត្តភក្តិស្គាល់គ្នាធម្មតាក៏ថាបាន!
ឯងយកអីមកគិត? មើលប៉ុណ្ណឹងក៏ដឹងថាគេនោះស្រលាញ់ឯងដែរ ឯងញ៉ែគេម្លឹងហើយ បើមិនឱ្យគេលង់ចិត្តទើបចម្លែក! ខ្ញុំស្តីថាឱ្យគេពេលនោះគឺដើម្បីឱ្យគេយកបេះដូងមកពិចារណាឱ្យបានច្បាស់ រវាងមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលបានបោះបង់គេ ហើយមនុស្សស្រីម្នាក់ដែលកំដរពេលគេឯកា អ្នកណាដែលគេចង់រស់នៅ ហើយស្រលាញ់អស់មួយជីវិត? ម្យ៉ាងខ្ញុំមិនចង់ឱ្យគេស្តាយក្រោយ។ ខ្ញុំឃើញគេឈែតមកទៀតតែវាមិនតបហើយរវល់ឆ្លើយឆ្លងនឹងម៉ារីនមិនខ្វល់ពីជីនសោះ តាមដែលខ្ញុំលួចមើលទៅ គឺនាងចង់បញ្ជាក់អារម្មណ៍ឱ្យបានច្បាស់ជាមួយសត្យា។ ព្រោះតែវាព្រងើយមិនខ្វល់ពីគេនៅយប់នោះហើយ ទើបជីនសម្រេចចិត្តប្លុកវាចោល ហើយលែងទាក់ទងគ្នាទៀតដល់ទៅពីរឆ្នាំ។ រឿងជីន និងសត្យាបានចប់ តែខ្ញុំទេ ដែលមិនដឹងគិតអីពេលនោះ… ខ្ញុំចាប់ផ្តើមលួចមើលប្រូហ្វាល់គេថាមាននិយាយឌឺដងផុសដ្រាមាអីជេរសត្យាដែរអត់ តែអត់ផង គេធ្វើដូចគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើងអ៊ីចឹង។ ខ្ញុំគ្មានបំណងអ្វីផ្សេងក្រៅពីចង់ដឹងថាគេមានលួចជេរមិត្តភក្តិខ្លួនឯងដែរអត់? រួចពីថ្ងៃនោះមក ខ្ញុំដូចឡប់សតិចេះតែដេកយល់សប្តិឃើញគេ ហើយឱ្យតែឃើញមុខអាព្រាននោះ គឺនឹកឃើញមុខគេភ្លាមៗ មិនដឹងម៉េចដែរ។ តែអារម្មណ៍បែបនោះវាបានតែដំបូងទេ យូរៗទៅក៏ធម្មតា។ អំឡុងឆ្នាំ២០១៧ និងឆ្នាំ២០១៨ សត្យានៅទាក់ទងជាមួយម៉ារីនជាប់ ឯខ្ញុំក៏ចាប់មានស្នេហាថ្មីពេលនោះដែរ។ ខ្ញុំតាមស្រលាញ់ម្នាក់ស្រីនោះបានសម្រេចក្រោយពីគេបែកគ្នាជាមួយសង្សារ ហើយក៏នឹងគិតថាចាប់ផ្តើមសាងគ្រួសារជាមួយគ្នាដែរ ក៏ព្រោះតែពួកយើងអាយុច្រើនណាស់ទៅហើយ ឆ្នាំនេះខ្ញុំអាយុម្ភៃប្រាំបីឆ្នាំហើយ តែមកពីខ្ញុំមិនសូវចេះគិតគូរអ្វីច្រើន ជាកូនពៅដឹងតែរស់នៅជាមួយម៉ាក់ មិនសូវខ្វាយខ្វល់រឿងរកទ្រព្យទុកក្រោយពេលមានគ្រួសារអីទេ ម្ល៉ោះហើយ ម្តាយខាងស្រីដែលមានទ្រព្យស្តុកជាងគ្រួសារខ្ញុំស្រាប់តែបដិសេធ ហើយចង់ឱ្យកូនស្រីគាត់រៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ ដែលគេមានមុខរបរច្បាស់លាស់។ ដើមឆ្នាំ២០១៩ គឺជាវេលាដែលខ្ញុំខូចចិត្ត ហើយក៏ភ្ញាក់ផ្អើលដែលថា សត្យាក៏បានបែកគ្នាជាមួយម៉ារីនជាលើកទីពីរ… គេនៅមិនទាន់មានសង្សារទេ ម៉េចក៏អ៊ីចឹង?
វានិយាយបន្ទាប់ពីលួចមើលប្រូហ្វាល់គេ ឯខ្ញុំក៏បានអើតមួយភ្លែតដែរ បន្ទាប់ពីលែងចាប់អារម្មណ៍លើគេជាងពីរឆ្នាំមកហើយ។ ខ្ញុំមិនយល់ដែរ នៅសុខៗវាក៏លួចមើលរូបគេ ឬក៏ឱ្យតែបែកគ្នាវានឹកឃើញដល់គេហើយ?
វានេះអាត្មានិយមកពេកណាស់។ ហើយក្នុងនាមជាមិត្តខ្ញុំក៏មិនចូលចិត្តចរិតបែបនឹងរបស់វាដែរ ទុកគេជាកង់សាគួរ មិនយល់ពីការឈឺចាប់របស់គេបន្តិចសោះ។
ព្រោះដឹងថាសត្យាដូចជាចង់បកក្រោយរកជីនវិញ ខ្ញុំស្រាប់តែនៅមិនសុខ។ ត្រលប់មកផ្ទះវិញខ្ញុំលួចមើលប្រូហ្វាល់គេញឹក ហើយបើកមើលគ្រប់ផុសរបស់គេ នឹងបានដឹងដល់ស្រុកកំណើតគេទៀតផង។
ខ្លួនឯងធ្វើអ្វី គិតអ្វីពេលនោះខ្ញុំមិនដឹងទេ វាវិលវល់ចម្លែកណាស់។ ខ្ញុំហាក់ខ្លាចថាសត្យាត្រលប់ទៅលេងសើចនឹងជីនម្តងទៀត ហើយចុះបើម៉ារីនត្រលប់មកត្រូវគ្នាជាមួយវាវិញ ក៏នឹងចោលជីនជាលើកទីពីរ?
មិនដឹងថាជីននឹងព្រមទទួលសត្យាវិញឬអត់ទេ តែក៏មិនច្បាស់ថា វានឹងព្រមជ្រើសជីនហើយបំភ្លេចម៉ារីនដែលតែងធ្វើឱ្យវាឈឺចាប់ដែរ។
យប់វិលវល់របស់ខ្ញុំម៉ាក់ក៏បានដើរចូលមកក្នុងបន្ទប់៖
សិទ្ធិ! បាទម៉ាក់?
និយាយរឿងបងស្រីឯង ម៉េចក៏កូនជំទាស់? ឯងគិតចង់ឱ្យឆេកូ ត្រូវក្លាយជាក្មេងកំព្រាអ្ហេស? កំពុងកង្វល់ចិត្តស្រាប់ផង ខ្ញុំស្រាប់តែមិនសប្បាយចិត្តសោះនូវអ្វីដែលម៉ាក់លើកឡើង។ ព្រោះតែខ្ញុំដឹងថាមនុស្សប្រុសដែលចង់បានបងស្រីម៉េម៉ាយរបស់ខ្ញុំជាមនុស្សបែបណាទើបខ្ញុំបដិសេធមិនចង់ឱ្យម៉ាក់លើកកូនស្រីឱ្យគេ ហើយខុសជាលើកទីពីរ។ ខ្ញុំស្រលាញ់ក្មួយប្រុសណាស់ គេដូចជាដួងព្រលឹងរបស់ខ្ញុំទើបមិនហ៊ានប្រថុយឱ្យគេទៅចួបនឹងឪពុកចុងដែលខ្ញុំមិនទុកចិត្តថានឹងស្រលាញ់ថ្នាក់ថ្នមគេឬអត់។ ម្លោះហើយទើបខ្ញុំសន្យានឹងម៉ាក់ថា ឆាប់រៀបការដើម្បីរកមនុស្សស្រីល្អម្នាក់មកជួយមើលថែគេ។ គឺនឹងធ្វើជាឪពុកម្តាយទីពីររបស់ឆេកូ។ ខ្ញុំក៏តបទៅម៉ាក់ទាំងមិនពេញចិត្តពេលនឹកដល់មុខមនុស្សប្រុសម្នាក់នោះ៖ ម៉ាក់! បងនីនក៏បានដឹងដែរថាគេមិនមែនមនុស្សល្អទេ ម៉ាក់ទុកចិត្តឱ្យចៅ ហើយកូនស្រីទៅនៅជាមួយគេទាំងមិនច្បាស់ប្រវត្តិដែរ?
ម៉ាក់មិនបានប្រកែកតវ៉ាជាមួយខ្ញុំតាមទម្លាប់ចរិតកាចរបស់គាត់ ស្រាប់តែនិយាយតិចៗមកកាន់ខ្ញុំថា៖
បើអ៊ីចឹង ម៉េចក៏កូនមិនឆាប់រៀបការទៅ? ចង់នៅដល់ណាទៀត? ក្រែងសន្យាជាមួយម៉ាក់ថានឹងរៀបការមុនអាយុសាមសិបអ្ហែស? ខ្ញុំយល់ពីម៉ាក់ដែលបារម្ភទើបនៅស្ងៀមគិតមិនស្តី។ ខ្ញុំមានតែពីរនាក់បងប្អូន ហើយបងស្រីដែលជាស្រីមេម៉ាយមានជំងឺប្រចាំកាយ ទើបគាត់មិនអាចមើលថែកូនប្រុសរបស់គាត់បានដិតដល់ តែមកពីខ្ញុំពេលនោះបរាជ័យ ហើយក៏គ្មានអ្នកណាសោះដើម្បីគិតថានឹងរៀបការជាមួយ។ ម៉ាក់ឃើញខ្ញុំស្ងាត់ ហើយក៏ប្រហែលដឹងថាខ្ញុំពិបាកចិត្តមកពីមិនដឹងទៅរកកូនប្រសាពីណាឱ្យគាត់ទើបនិយាយឡើង៖ បើកូនឯងមិនទាន់ស្រលាញ់អ្នកណាក្រៅពីក្មួយស្រីនោះទេ ឱ្យម៉ាក់រកឱ្យទៅ!
ខ្ញុំជាមនុស្សជំនាន់ថ្មី រឿងអីដែលព្រមនឹងការផ្សំផ្គុំរបស់ចាស់ៗដែលខ្ញុំមិនបានពេញចិត្តផងនោះក៏និយាយជំទាស់ម៉ាក់ឡើង៖
មិនការទេម៉ាក់! មិនស្រលាញ់ផង ទៅការជាមួយគេម៉េច? ហួសសម័យហើយម៉ាក់រឿងការតាមចាស់ទុំ! បើគ្រាន់បើ ការឱ្យបានឆ្នាំហ្នឹងទៅ!
ម៉ាក់និយាយហើយសម្លក់ខ្ញុំ ពន្លឺភ្នែកគាត់ធ្វើឱ្យញើសជើងសក់ខ្ញុំស្រក់ចុះ។ តាមថាខ្ញុំអាចប្រកែកតមាត់ជាមួយគាត់ តែមិនដែលធ្វើខុសចិត្តគាត់បានម្តងទេ ព្រោះខ្លាំងបានតែមាត់។ ម៉ាក់មិនមែនកាចបិទសិទ្ធិខ្ញុំអីទេ តែមកពីខ្ញុំមិនដែលមានជម្រើសខ្លួនឯង ហើយអ្វីដែលគាត់និយាយគឺត្រូវរហូត។
លឿនពេកហើយម៉ាក់! ទើបបែកស្នេហាមិនទាន់បានប៉ុន្មានផង ចង់ឱ្យខ្ញុំទៅរកអ្នកណាថ្មីបានលឿនមកការជាមួយហស់? អ៊ីចឹងទើបម៉ាក់ថាចាំម៉ាក់រកឱ្យ! នៅស្រុកខាងសាច់ថ្លៃអានីន មានក្មេងស្រីម្នាក់នៅទំនេរ ចរិតមាយាទក៏គ្រាន់បើ អ៊ំឯងប្រាប់ម៉ាក់ថាម៉េចម៉ាគិតគូរទៅ!
ខ្ញុំនឹកអស់សំណើចក្នុងចិត្ត ធ្លាប់តែឃើញក្នុងរឿងកុន ដឹងអីមកចួបខ្លួនឯង។ តាមថាខ្ញុំអត់បានចាប់អារម្មណ៍អីទេ តែក៏សួរម៉ាក់លេង៖
គេមានសង្សារហើយមិនដឹងម៉ាក់? ចេះតែនាំគ្នាលើកដាក់ទៅកើត? ម៉ាក់ស្រាប់តែធ្វើមុខក្រម៉ូវដាក់ខ្ញុំហើយនិយាយដៀងភ្នែកសម្លក់៖ យីកូននេះ! តាមុននឹងគេគិតគូរ គេស៊ើបរួចអស់ហើយ!
ខ្ញុំធ្វើហីៗលួចសើចស្ងាត់ៗមិនឱ្យម៉ាក់ដឹង នាំតែគាត់ខឹងលេងបងក្បាលខ្ញុំទាំងយប់។ គិតទៅ ខ្ញុំមិនទាន់គិតរឿងរៀបការអីនៅឡើយ ទោះអាយុក្រាស់ទៅហើយតែខ្ញុំមើលមកខ្លួនឯងដូចនៅក្មេងមិនទាន់ចេះគិតអី។ ខ្ញុំមិនទាន់អស់ចិត្តនឹងការដើរលេង ក៏មិនទាន់ចង់យកចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍មកចងខ្លួនឯងដែរ តែសម្រាប់ម៉ាក់ដឹងស្រាប់ហើយគាត់ខ្វល់ខ្លាចតែកូនពៅគាត់ហ្នឹងអត់ប្រពន្ធ។
ព្រោះតែខ្ញុំមិនតបគាត់ក៏បានដើរចេញទៅបាត់។ មួយសន្ទុះគាត់ត្រលប់មកវិញជាមួយនឹងរូបថតមួយសន្លឹក។ ខ្ញុំគិតថាមិនចង់មើលទេ តែចង់ដឹងថាកូនស្រីអ្នកណានៅស៊ីងហ្គលអីបានយូរយ៉ាងនេះ រូបមិនស្អាតដឹងទើបគ្មានអ្នកយក?
តែរូបមួយសន្លឹកនោះបានធ្វើឱ្យខ្ញុំគាំងភ្លឹកអស់ពាក្យនិយាយ…នាងគឺជីន…
ខ្ញុំស្រឡាំងកាំង ហើយបានត្រឹមតែមើលរូបនោះម្តងហើយម្តងទៀតខ្លាចច្រឡំ។ ម៉ាក់ពេលនោះក៏ចម្លែកចិត្តនឹងប្រតិកម្មរបស់ខ្ញុំដែរ គាត់សួរថាខ្ញុំស្គាល់គ្នាមែន? ខ្ញុំក៏ប្រកែកថាអត់ ព្រោះតែខ្លាចថាម៉ាក់ទៅប្រាប់ខាងគេថាខ្ញុំបានស្គាល់នាំតែពិបាកបកស្រាយ។
យប់នោះខ្ញុំដេកមិនលក់វិលវល់ពេញមួយយប់ ខួរក្បាលកើតអី? គិតរឿងអីឱ្យប្រាកដ ខ្ញុំហាក់មិនច្បាស់ពីខ្លួនឯងសោះ។ ខ្ញុំបើកប្រូហ្វាល់របស់គេមើលហើយមើលទៀត មើលទាល់តែយប់ជ្រៅទើបដាច់ចិត្តចូលដេក។
តើនេះជានិស្ស័យរវាងខ្ញុំនឹងគេ?
ខ្ញុំមិនដឹងទេ តែអ្វីដែលខ្ញុំច្បាស់ក្នុងចិត្តបំផុត គឺខ្ញុំគ្មានចិត្តស្រលាញ់គេទេ។
ខ្ញុំនៅតែធ្វើហីៗដដែលបើទោះជាម៉ាក់និយាយរៀបរាប់ច្រើនពីនាងយ៉ាងណា តែតាមពិតទាំងនោះសុទ្ធតែជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់ដឹង គ្រាន់តែមិនចង់ធ្វើចាប់អារម្មណ៍ឱ្យម៉ាក់ដឹង។
ហើយទីបំផុត ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តធ្វើជាយល់ព្រមតាមម៉ាក់ ព្រោះសត្យាប្រាប់ថាចង់ត្រលប់ទៅរកជីនវិញ ទាំងដែលខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់សោះថា ជីនព្រមទទួលសត្យាវិញឬអត់ផង។
មកដល់ពេលនេះខ្ញុំនៅតែមិនទាន់ដឹងនៅឡើយថាខ្ញុំស្រលាញ់គេ ឬគ្រាន់តែមិនចង់ឱ្យសត្យាធ្វើបាបគេជាលើកទីពីរ?
ប្រុសអាត្មានិយមអស់ត្រឹមខ្ញុំហើយ?…
មង្គលការដោយអចេតនារបស់ខ្ញុំ បើហ៊ានតែជីនបានដឹងរឿងនេះ ច្បាស់ជាឈឺចិត្តណាស់…
យប់ហើយ…បងប្អូនទាំងខាងប៉ាម៉ាក់ សុទ្ធតែស្រវឹងនាំគ្នាសម្រាន្តលក់អស់ នៅតែកូនប្រសាស្រីថ្មីថ្មោងដែលរៀបចំចានឆ្នាំងទុកដាក់ ហើយមានខ្ញុំជាប្តីនៅកំដរ។
ខ្ញុំជួយជូតចានបណ្តើរចេះតែលួចមើលមុខគេបណ្តើរ ក្នុងចិត្តលួចផ្តេសផ្តាសថាបើពេលនេះជីនជាមនុស្សស្រីដែលខ្ញុំខំតាមស្រលាញ់តាំងពីអនុវិទ្យាល័យដល់មហាវិទ្យាល័យមិនដឹងខ្ញុំសប្បាយចិត្តរីកថ្លើមប៉ុនណាទេ។ ព្រោះបើទោះរៀបការហើយក្តី ហើយគេនោះកំពុងពពោះហើយក្តី ខ្ញុំហាក់នៅនឹក នៅអាឡោះគេណាស់ នឹងក៏មកពីគេជាមនុស្សស្រីទីមួយហើយដែលខ្ញុំចេះប្រើបេះដូងមកលួចខូចចិត្តពេលគេបែកទៅ។
គិតទៅក៏ខឹងខ្លួនឯង ធំហើយនៅតែមិនបានការ គ្រាន់តែយកឈ្នះចិត្តចាស់ទុំដើម្បីរៀបការជាមួយមនុស្សដែលខ្លួនស្រលាញ់ក៏ធ្វើមិនបាន។ ជាមនុស្សប្រុសចោលម្សៀតសុទ្ធតែហ្មង នឹងបើមិនមែនជីនតាមម្តាយក្មេកខ្ញុំទើបព្រមរៀបការ សង្ស័យជាតិនេះខ្ញុំរកប្រពន្ធមិនបាននឹងគេ?
ការពិតទៅកើតជាមនុស្សប្រុសបន្ទុកធ្ងន់មែនតើ រៀនចប់ត្រូវរកលុយដើម្បីរៀបការ ធំប៉ុណ្ណឹងហើយបើនៅយកលុយម៉ែទៅការប្រពន្ធទៀត អត់ប្រយោជន៍ណាស់ គាត់ខំឱ្យលុយរៀនអស់មួយគំនរធំទៅហើយ ក៏ត្រូវដល់វេនប្រឹងប្រែងរកលុយសន្សំដើម្បីសាងគ្រួសារហើយ។
ព្រោះតែមូលហេតុនេះទើបខ្ញុំប្រឹងលើសដើម ទោះចិត្តមិនចង់ការមែន តែម៉ាក់ហាមាត់ទៅហើយ ខ្ញុំមានតែខំរកលុយ ចេះសន្សំមិនហ៊ានដើរលេងច្រើនដូចមុន។ ឃើញថាខ្ញុំមានគំនិតចឹងតើ ទើបម៉ាក់សប្បាយចិត្តណាស់ ហើយថាបើមិនមែនមកពីកូនប្រសាស្រីគាត់ ប្រហែលខ្ញុំនៅទម្លាប់ចាយលុយខ្ជះខ្ជាយ ដើរលេងមិនខ្វល់អ្វីទៀតហើយ។
សំខាន់គឺម៉ាក់សប្បាយចិត្ត…
បងមិនបានស្រវឹងទេអ្ហែស? គេសួរហើយបើកភ្នែកធំសម្លឹងខ្ញុំ។ ទំនងមកពីខ្ញុំអង្គុយគិតភ្លេចបន្តជូតចាន ទើបគេស្មានថាខ្ញុំលួចដេកលក់បាត់។ ព្រោះមិនចង់ឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍សភាពទឹកមុខក្រៀមក្រំខ្លួនឯងក៏និយាយបន្លប់៖ មានឯណា ស្រាប៉ុណ្ណឹងធ្វើអីបងបាន?
នាងញញឹមមិនមែនចង់ថាខ្ញុំកំពូលអ្នកផឹកទេ? ហើយបន្តធ្វើការងារដូចជាចំណាប់ចំនួនណាស់។ មើលកាយវិការគេចង់ភ្លឹក ខ្ញុំនឹកអរបន្តិចដែរ ដឹងថាហេតុអីអត់? សម្រាប់មនុស្សប្រុសរៀបការជាមួយមនុស្សស្រីដែលចេះរៀបចំចានឆ្នាំងស្អាតសភ្លឹង គឺជាសំណាងទីមួយក្នុងជីវិតដៃគូរ។ មិនមែនទ្រឹស្តីមកពីណា តែនេះជាគំនិតខ្ញុំ ហើយតែងសង្ឃឹមរហូតមកថា ប្រពន្ធខ្ញុំជាមនុស្សមានរបៀបក្នុងការរស់នៅ ទោះមិនចេះធ្វើម្ហូបក៏ចេះសម្អាតចង្រ្កានឆ្នាំងយោងដែរ។
បងទៅសម្រាកចុះ ទុកត្រង់នឹងហើយ ចាំខ្ញុំបង្ហើយ! តាមមើលទៅគេមិនមែនធុញខ្ញុំទេ គឺអៀនច្រើនជាង។ ឱ្យតែនិយាយពេលណាគេព្យាយាមមិនសម្លឹងមុខខ្ញុំរហូត។ ដឹងអត់? ពួកយើងរៀបការជិតបានមួយសប្តាហ៍ហើយ តែ…អត់មានរឿងអីកើតឡើងទេ។ អ៎…ខ្លាចថាបងជូតមិនស្អាត? ប្រាប់អូនចុះ បងចេះដាំបាយសង្ស័យអូនមិនទាន់កើតផង
ជីនបើកភ្នែកធំសម្លក់ខ្ញុំនិយាយហួសចិត្ត៖
ខ្លាំងម៉េស? អាយុបងខ្ញុំតែជាងពីរឆ្នាំសោះ ចេះដាំបាយតាំងពីខ្ញុំមិនទាន់កើត? បើមិនអ៊ីចឹងមិនមែនម៉ាក់អូនព្រមយកបងធ្វើកូនប្រសាគាត់ទេ!
ខ្ញុំតាមថានិយាយមើលតែខ្លួនឯងស្រលាញ់គេណាស់ ពុះពារណាស់ដើម្បីបានគេ។ ចិត្តខ្ញុំគិតផ្សេង តែឱ្យតែពេលនិយាយជាមួយគេពេលណា ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងស្និទ្ធិស្នាលនិងគេ ដូចមនុស្សមានទំនាក់ទំនងយូរណាស់ហើយអ៊ីចឹង។
តែសម្រាប់គេគិតអី? ទុកខ្ញុំជាស្វាមីស្របច្បាស់ក្នុងចិត្តគេ ឬក៏នៅនឹកសត្យាជាមនុស្សដែលគេលួចស្រលាញ់នៅឡើយខ្ញុំមិនដឹងទេ ព្រោះមិនដែលហ៊ានសួរនាំ។
ខ្ញុំឃើញគេអៀននឹងពាក្យមួយឃ្លានោះហើយក៏ដើរចេញពីផ្ទះបាយបាត់។ ការពិតដែលខ្ញុំមកអង្គុយប៉ប្រែជាមួយគេមិនមែនដើម្បីកំដរប្រពន្ធធ្វើកិច្ចការផ្ទះដែលជាការងារខ្ញុំមិនចាប់អារម្មណ៍នេះទេ តែមកពីខ្ញុំនៅមិនសុខសោះបើមិនបាននិយាយរឿងក្នុងចិត្តប្រាប់ដល់គេ ថាខ្ញុំគឺអចេតនារៀបការជាមួយគេទេ។
ក៏មកពីខ្ញុំនៅមិនទាន់ច្បាស់លាស់ថានឹងរៀបការសាងគ្រួសារមួយពេញលេញនៅឡើយ។ ចិត្តខ្ញុំនៅវិលវល់ ចង់បន្តភាពនៅលីវឱ្យបានយូរអង្វែង ដរាបណាខ្ញុំមានអ្វីគ្រប់យ៉ាងសិន តែនេះវាហួសមួយជំហានទៅហើយ ខ្ញុំស្រាប់តែមិនអាចប្រកែកជាមួយម៉ាក់ ហើយព្រមរៀបការជាមួយគេទាំងគ្មានជំពាក់ចិត្តស្រលាញ់ ក្រៅពីចង់បានគេមកមើលថែឆេកូជំនួសបងស្រី។
ប្រាប់គេពេលនេះព្រោះខ្ញុំមិនចេះរស់នៅលាក់អារម្មណ៍ វាហួសពេលបន្តិចមែន មិនត្រូវកាលៈទេសៈមែន តែយ៉ាងណាអ្វីៗក៏នៅប្រសើរមិនចង់ឱ្យកាន់តែអូសបន្លាយ ព្រោះពួកយើងមិនទាន់បានជ្រុលជ្រួសអ្វីនៅឡើយ។ សំខាន់ខ្ញុំចង់ដឹងការសម្រេចចិត្តរបស់គេ។
ខ្ញុំធ្លាប់ជេរសត្យាថាអាត្មានិយម ត្រូវការគេតែពេលវាឯកា តែឥឡូវខ្ញុំមិនត្រឹមតែអាត្មានិយមដូចវាទេ នៅអាក្រក់ជាងវាទៀតផង។
មួយសន្ទុះគេត្រលប់មកវិញជាមួយរបស់របរមួយគំនរធំសុទ្ធតែប្រឡាក់ មិនដឹងថាទៅប្រមូលពីកន្លែងណាមកទៀត ខ្ញុំក៏ស្ទុះប្រញាប់ទៅទទួលគេ៖
ទុកឱបង! ព្រោះតែមិនដឹងថានឹងត្រូវបន្តកំដរគេធ្វើការងារផ្ទះដល់ពេលណាខ្ញុំក៏ចាប់រអ៊ូទាំងដែលគ្មានឱកាសបាននិយាយសាច់ការណ៍សោះ៖ អូនប្រុងរើផ្ទះបងសម្អាតឱ្យអស់យប់នេះ?
មិនមែនទេ! បើជ្រុលជាធ្វើហើយធ្វើឱ្យស្អាតចាំសម្រាក បើបងងងុយណាស់ទៅគេងមុនខ្ញុំទៅ! តែបងមានរឿងចង់និយាយជាមួយអូនណាជីន!
ខ្ញុំដាច់ចិត្តចូលប្រធានបទសំខាន់ តែមើលទៅគេដូចជាមិនចាប់អាម្មណ៍ទេ ដូចបានដឹងមុនអស់ទៅហើយថាខ្ញុំយប់នេះនៅអូសក្រឡាធ្វើអី។ ជីនបន្តលាងឆ្នាំងហើយឆ្លៀតសួរមកខ្ញុំ៖
រឿងដែលបងធ្លាប់ចង់ប្រាប់ខ្ញុំលើកមុននឹងមែន? ការពិតគេមិនបានបំភ្លេចរឿងសម្ងាត់ដែលខ្ញុំបង្ហើបនោះទេ គេនៅចាំគ្រាន់តែមិនសួរនាំខ្ញុំ ប្រហែលចាំមើលថាខ្ញុំមានចិត្តស្មោះចង់ប្រាប់គេខ្លួនឯងឬអត់? ទោះមិនបានស្រលាញ់គេ តែខ្ញុំអត់មានចរិតពុតត្បុតបោកប្រាស់អីទេ ខ្ញុំមកនេះគឺមកប្រាប់ការពិតចេញពីបេះដូងហើយតើ៖ មែនហើយ! គឺរឿងដែលអូនមិនទាន់បានដឹង!
គេនៅតែគ្មានប្រតិកម្មអ្វីបន្តិចសោះសម្រាប់សម្តីខ្ញុំ តែធ្វើឱ្យខ្ញុំអន្ទះអន្ទែងណាស់ ក៏លូកទៅចាប់ដៃគេជាប់៖
ស្តាប់បងសិនទៅ! បងមានរឿងចង់សារភាព! ចាំលាងចានរួចសិនមិនបានទេអ្ហែស?
មិនបានទេ! បងចង់និយាយពេលនេះ! គេផ្អាកធ្វើការហើយងាកមកនិយាយតិចៗដាក់ខ្ញុំ៖ និយាយទៅ!
ខ្ញុំបានឱកាសក៏ដោះស្រោមដៃលាងចានពីដៃគេ ហើយដឹកដៃប្រពន្ធទៅដល់បរិវេណសួនច្បារក្រោយផ្ទះ ជាមួយនឹងពន្លឺភ្លើងស្រទន់នៃរាត្រីកាល ខ្ញុំលួចសួរខ្លួនឯងម្តងទៀត ថាត្រូវតែដាច់ស្រេចរឿងគ្រប់យ៉ាងនៅយប់នេះមែន?
តែចិត្តខ្ញុំច្បាស់លាស់ហើយ ដ្បិតថាបេះដូងរាងលោតញាប់បន្តិច តែក៏ខំនិយាយមួយៗពន្យល់គេ៖
អូនធ្លាប់សួរបងថា ស្គាល់អូនបែបណា? ស្រលាញ់អូនពេលណា? គេមើលមុខខ្ញុំមិនព្រិចភ្នែកគ្រាន់តែឮខ្ញុំលើកប្រធានបទនោះមកនិយាយ ទំនងចង់ឱ្យតែខ្ញុំនិយាយពីរឿងនេះយូរណាស់មកហើយ គ្រាន់តែនាងមិនចេះដេញដោលប៉ុណ្ណោះ។ តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំមិនស្ងប់ចិត្តវិញគឺ គេស្រាប់តែប្រែទឹកមុខស្រពោនភ្លាមៗសួរមកខ្ញុំ៖ ហេតុអីក៏ត្រូវមកនិយាយពេលនេះ? មុនពេលរៀបការ ដែលអូនបានសួរបង ហេតុអីក៏បងមិនប្រាប់?
សំណួរគេធ្វើឱ្យខ្ញុំស្លុងទៅជាមួយអារម្មណ៍អាត្មានិយម។ ខ្ញុំហាក់គាំងទ្រឹងមិនដឹងឆ្លើយតបវិញបែបណា ដ្បិតថាគេមិនប្រាប់ តែខ្ញុំយល់ថាគេកំពុងឈឺចាប់? នេះជាហេតុដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំព្យាយាមគេចពន្លឺភ្នែកគេ។
ខ្ញុំពេលនេះ អត់ក្លាហានដូចអម្បាញ់មិញដែលអន្ទះសារដឹកដៃគេដើម្បីមកសារភាពរឿងក្នុងចិត្តនោះទេ ខ្ញុំស្រាប់តែស្ទាក់ស្ទើរដោយអារម្មណ៍មួយ ហើយអារម្មណ៍នោះបាននាំមកនូវស្នាមញញឹមដ៏រីករាយរបស់ប្រពន្ធ និងសមាជិកគ្រួសារទាំងអស់ដែលបានចូលរួមថ្ងៃមង្គលការរបស់យើងកាលពីមួយសប្តាហ៍មុន។
ខ្ញុំបែរខ្លួនចេញពីគេបន្តិចដោយនៅទាក់ទើរមិនអស់ចិត្តថា ម៉េចក៏គេព្រមរៀបការជាមួយខ្ញុំបើមិនដឹងថាខ្ញុំស្រលាញ់គេឬអត់ផង? សម្រាប់មនុស្សស្រីម្នាក់ដែលព្រមក្រាបផ្ទឹមជាមួយមនុស្សប្រុសដោយស្នាមញញឹម នឹងរំភើបចិត្ត គឺច្បាស់មិនមានមន្ទិល និងរឿងរ៉ាវជំពាក់ជំពិននៅក្នុងចិត្តហើយ សម័យនេះហើយ អ្នកណាដែលព្រមរៀបការទាំងដែលគ្មានចិត្តទៅ? ឬមកពីគេគ្មានអ្នកដែលត្រូវស្រលាញ់? ហើយគិតថានឹងផ្តើមជាមួយខ្ញុំពីចំណុចសូន្យ?
មិនដឹងថាខ្ញុំជាមនុស្សប្រុសសាំញ៉ាំពេក ឬក៏ល្ងង់នោះទេ តែភ្លាមខ្ញុំស្រាប់តែសួរបកទៅគេវិញ៖
ចុះអូន? រៀបការជាមួយបងបានដោយរបៀបណា? គេអត់មានញញឹមហួសចិត្តទេ គឺមុខមាំណាស់ កំពុងខកចិត្តនឹងចរិតរញ៉េរញ៉ៃមិនច្បាស់លាស់របស់ខ្ញុំផងមិនដឹង។ ខ្ញុំឃើញគេកាន់តែស្ងៀម ហើយដើរទៅអង្គុយលើគល់ឈើមួយក្បែរដើមម្លិះតបមកខ្ញុំ៖ មិនដឹងទេ! ដឹងត្រឹមថា បងចូលស្តីដណ្តឹងអូនតាមប្រពៃណី អូនយល់ព្រមរៀបការជាមួយបង គ្មានអ្វីខុសទេ!
រឿងរៀបការធំម្លឹងក្នុងជីវិត ម៉េចក៏គេអាចនិយាយបែបនេះទៅបាន? មនុស្សស្រីសម័យថ្មីនេះមានប៉ុន្មាននាក់ដែលមិនមានសង្សារគិតថានឹងរៀបការជាមួយគ្នាបង្កើតគ្រួសារ ហើយរង់ចាំតែមនុស្សប្រុសមិនដែលស្គាល់គ្នាមកស្តីដណ្តឹងដើម្បីរៀបការ?
ខ្ញុំអត់បានមើលស្រាលលើកាសម្រេចចិត្តរបស់គេទេ តែមកពីខ្ញុំមិនយល់ ចុះបើជាមនុស្សប្រុសផ្សេងក្រៅពីខ្ញុំចូលស្តីដណ្តឹង គេក៏យល់ព្រមរៀបការទាំងគ្មានហេតុផលអ៊ីចឹងដែរ?
អារម្មណ៍វិលវល់ និងសំណួរគ្មានចម្លើយរបស់ខ្ញុំត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ដោយសម្តីខ្សាវៗរបស់គេ៖
បងជឿលើនិស្ស័យទេសិទ្ធិ? ឬក៏ទេវតាចាមករួចហើយថា អូនជាតិនេះគឺជាប្រពន្ធបង? បើពេលនោះខ្ញុំតបពាក្យក្នុងចិត្តទៅគេវិញ គឺខ្លួនឯងអាក្រក់ពេកណាស់ គេប្រាកដប្រជាជឿលើព្រេងនិស្ស័យជាប្តីប្រពន្ធ ព្រមបណ្តោយឱ្យវាសនាខ្លួនរួមដំណើរនឹងមនុស្សប្រុសមិនច្បាស់លាស់ដូចខ្ញុំ ទាំងខ្ញុំមិនដែលនិយាយថាស្រលាញ់គេមួយម៉ាត់ផង តែខ្ញុំបែរជាលេងសើច? ជីនក្រោកមកសម្លឹងមុខខ្ញុំបន្តនិយាយ៖ ចុះបង? រឿងក្នុងចិត្តដែលបងលាក់ទុក គឺបងរៀបការជាមួយអូនដោយអចេតនា បងមិនបានស្រលាញ់អូនទេមែនអត់?
សំណួរមួយនោះធ្វើឱ្យខ្ញុំរអៀសខ្លួនសឹងតែគេចមុខពីគេបាត់ស្រមោល។ ខ្ញុំមានមុខអីត្រូវបន្តឈរឆ្លើយឆ្លងនិងគេទៀត បើសូម្បីអារម្មណ៍ដែលលាក់ទុកក្នុងចិត្តជ្រៅម្លឹងនៅតែគេអាចមើលឃើញ?
តែគេម៉េចក៏គេអាចធម្មតា ហើយបណ្តោយឱ្យពិធីមង្គលការកើតឡើង?
ខ្ញុំជាអ្នកឆ្លេឆ្លាអូសគេមកទីនេះដើម្បីនិយាយ តែឥឡូវរកតែមួយពាក្យតបទៅគេគ្មាន។ ជីនបន្តក្រោមភាមស្ងៀមស្ងាត់របស់ខ្ញុំ៖
មិនទាន់យឺតពេលទេសិទ្ធិ…បងនៅតែអាចជ្រើសរើសផ្លូវដែលបងចង់ដើរ មួយផែនដីនេះ ស្រីមេម៉ាយមិនមែនមានតែអូនម្នាក់ទេ! គេនិយាយរួចក៏ដើរចូលទៅក្នុងផ្ទះបាត់ ទុកឱ្យសម្តីគេមួយឃ្លានោះមកចាក់ទម្លុះបេះដូងខ្ញុំ។ ខ្ញុំហាក់ឈឺអួលណាស់ ពេលដឹងថាខ្លួនឯងកំពុងជាតួអាក្រក់ ដែលបានបំផ្លាញមនុស្សស្រីស្លូតត្រង់ម្នាក់។ គេនឹងក្លាយជាស្រីមេម៉ាយដែលបានរៀបការត្រឹមតែមួយសប្តាហ៍? តើមនុស្សជុំវិញខ្លួនសម្លឹងមើលទៅជីនបែបណា បើខ្ញុំដាច់ចិត្តសុំគេលែងលះ? ចូលស្តីដណ្តឹងតាមប្រពៃណី គឺខ្ញុំបានផ្តល់កិត្តិយសឱ្យគ្រួសារគេ តែក៏មិនអាចធ្វើឱ្យនាងត្រូវខ្មាស់គេទាំងបែបនេះដែរ។ វាមិនមែនជាចរិតធម្មជាតិរបស់ខ្ញុំទេ ហើយម៉ាក់ក៏មិនធ្លាប់បង្រៀនខ្ញុំឱ្យធ្វើជាមនុស្សប្រុសគ្មានទំនួលខុសត្រូវយ៉ាងនេះដែរ។ យប់នេះពួកយើងស្ងាត់រៀងខ្លួន ពិបាកបំផុតតើនឹងត្រូវឆ្លងកាត់រាត្រីនោះដោយរបៀបណា? អស់មានពិធីជប់លៀងត្រូវយកលេស អស់មានពេលជួបជុំគ្រួសារដែលអាចឱ្យខ្ញុំគេចវេសពីការគេងជាមួយគេ ឬត្រូវក្រាលកន្ទេលលើកម្រាលឥដ្ឋ? ខ្ញុំឃើញគេរៀបចំខ្នើយពូក វាក៏បានទាក់ទាញចិត្តខ្ញុំជាលើកទីពីរ។ ទ្រឹស្តីប្រចាំខ្លួនគឺ កាលដែលមនុស្សប្រុសម្នាក់រៀបការជាមួយមនុស្សស្រីដែលចេះរៀបចំកន្លែងគេងមានរបៀប គឺជាសំណាងទីពីររបស់គេហើយ។ ពេលដែលកំពុងពិបាកចិត្តបំផុត តែខ្ញុំសម្លឹងមើលទៅគេគឺធម្មតា។ ជីនបានត្រៀមខ្លួនទទួលរឿងនេះហើយ? នាងច្បាស់ក្នុងចិត្តរួចជាស្រេចថាខ្ញុំមិនបានស្រលាញ់គេ តែពាក្យមួយឃ្លារបស់ខ្ញុំដែលទាក់បំពង់កហារមិនរួចគឺចង់សួរគេថា គេបានលង់ស្រលាញ់ខ្ញុំមែន? ពេលនោះទ្វារបើកឡើង ខ្ញុំភ័យបុកពោះខ្លាចថារឿងដែលយើងនិយាយគ្នាអម្បាញ់មិញដឹងឮដល់ម៉ាក់ឬក៏សាច់ញាតិណាម្នាក់បានដឹងដោយអចេតនា ការពិតគឺឆេកូ… ខ្ញុំឃើញគេមមីងមមាំងដើរចូលមក ក៏រហ័សទៅលើកក្មួយពរ៖ ឆេកូ? ក្មួយមករកពូអ្ហែស?
គេនោះមិនបានសម្លឹងខ្ញុំទេ គិតតែមើលទៅជីន ហើយនិយាយទាំងញីភ្នែកជាប់៖
អត់បានរកពូសិទ្ធិទេ ខ្ញុំមករកមីងជីន! អាក្មួយក្បាលខូចនោះចំមែនហើយ បានមីងថ្លៃភ្លាមក៏ភ្លេចខ្ញុំ។ ទាំងយប់បែបនេះគេមករកជីនធ្វើអី? ឯប្រពន្ធខ្ញុំគ្រាន់តែឃើញក្មួយប្រុសភ្លាមក៏ញញឹមឡើងដើរមកក្បែរ៖ ឆេកូមករកមីងជីន?
ខ្ញុំចាំគេងជាមួយមីងជីន ម៉េចក៏មីងជីនយូរម៉េស? ខ្ញុំមើលទៅសភាពគេដែលស្ងាបជាប់ដូចជាមិនទាន់បានគេងពិតណាស់។ តែថារឿងអីបានជាត្រូវមកអង្គុយចាំជីនហើយមិនព្រមគេង? ទាំងដែលធម្មតាម៉ោងប្រាំបីមិនទាន់ អាក្មួយរប៉ូចនេះដេកស្រមុកខុលបាត់ទៅហើយ។ ឆ្ងល់ដែរ រាល់ដងវាចាំមានគេដេកឱបដែរអី? ជីនគ្រាន់តែឮក៏ញញឹមហើយមកទទួលគេពីដៃខ្ញុំទៅ៖ បើបានដឹងថាក្មួយចង់គេងជាមួយមីង មីងជីនមិននៅលាងចានយូរទេ ច្បាស់ជាឆាប់មកនិទានរឿងឱ្យក្មួយស្តាប់ហើយ!
មីងក្មួយគេពីនាក់នោះត្រូវរ៉ូវគ្នាណាស់ ហើយឆេកូមិនដឹងទាត់ខ្ញុំចោលត្រង់ណា ក៏មិនខ្វល់សួរថាពូវាងងុយគេងឬអត់ដែរ។ ពួកគេគេងលើពូកជាមួយគ្នាអត់មានថាវែកកន្លែងឱ្យខ្ញុំសោះ។ ក្មួយប្រុសសំណព្វចិត្តរបស់ខ្ញុំដេកញញឹមខ្ជិប ធ្វើមើលតែជីនជាប្រពន្ធគេ។
ខ្ញុំនៅស្ទាក់ស្ទើរដែលមិនដឹងថាខ្លួនឯងត្រូវមានវាសនាដេកលើសាឡុងអត់យប់នឹង ស្រាប់តែអាក្មួយឆ្លាតហានិយាយឡើងភ្លាម៖
ពូសិទ្ធិ មិនគេងទេ? ខ្ញុំតាមថាគឺអរមែន ព្រោះគ្រាន់តែឮអាក្មួយប្រាប់ភ្លាម ក៏ប្រុងនឹងត្របាញ់ជើងឡើងទៅដេកលើគ្រែដែលសល់បន្តិចនោះទៅហើយ តែខ្ញុំមិនចង់ឱ្យគេមានអារម្មណ៍មិនល្អជាមួយខ្ញុំជាងនេះទេ អម្បាញ់មិញខ្ញុំទើបនឹងបង្ហាញអារម្មណ៍ថាមិនបានស្រលាញ់គេ ហេតុអីពេលនេះត្រូវទៅគេងលើគ្រែជាមួយគេ? មិនកេងចំណេញពេកហើយទេ? ខ្ញុំចង់បង្ហាញប្រាប់គេថាខ្ញុំស្មោះត្រង់ហើយក៏មិនមែនរៀបការដើម្បីបោកប្រាស់គេអីដែរ គ្រាន់តែជាអចេតនាមួយពេល ដែលខ្ញុំគ្មានលទ្ធភាពនឹងប្រកែកប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំគឺសុភាពបុរសពិតៗ មិនស្រលាញ់គេ មិនបង្ខំគេ ទើបតបទៅក្មួយប្រុសវិញថា៖ មិនអីទេ! ពូទៅគេងនៅបន្ទប់ឯងវិញល្អជាង!
ពូទៅគេងម៉េច? បន្ទប់ខ្ញុំម៉ាក់និងអ៊ំកំពុងគេង! ខ្ញុំភ្លេចឱ្យឈឹងទៅថាផ្ទះខ្ញុំពេលនេះគឺពេញដោយភ្ញៀវជិតឆ្ងាយ ម្ល៉ោះហើយអត់មានសល់កន្លែងណាសម្រាប់គេងទេ សូម្បីតែសាឡុងមុខផ្ទះ។ ចប់ហើយ! ខ្ញុំគិតម៉េច? បើសិនជាក្រាលលើឥដ្ឋក៏ខ្លាចឆេកូឃើញ ហើយគេនឹងយករឿងនឹងទៅប្រាប់ម៉ាក់ដែរអត់? ពិបាកបំផុតត្រូវរកលេសមួយនិយាយជាមួយម៉ាក់ តែគាត់ច្បាស់ជាដឹងមិនខាន ថាខ្ញុំមិនបានពេញចិត្តនឹងកូនប្រសាគាត់។ ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យម៉ាក់មិនសប្បាយចិត្តទេ ហើយកាន់តែមិនចង់ឱ្យដំណឹងនេះទៅដល់គ្រួសារខាងជីន ដែលខំទុកចិត្តប្រគល់កូនស្រីមករស់នៅជាមួយខ្ញុំដែរ។ តែបើពេលនោះគេហារមាត់ប្រាប់ខ្ញុំឱ្យទៅគេងក្បែរឆេកូ ខ្ញុំនឹងទៅភ្លាម តែគេស្ងាត់មិនសូម្បីសម្លឹងមកខ្ញុំ។ អស់កន្លែងទៅ មិនស្មានថារៀបការដោយអចេតនា សូម្បីកន្លែងគេងក៏ត្រូវបាត់បង់ ខ្ញុំមានតែដើទៅអង្គុយលើកៅអីហើយទាញសៀវភៅមកមើលដើម្បីបោកប្រាស់ឆេកូថា ខ្ញុំមិនទាន់ងងុយទេ គឺនៅចង់អានសៀវភៅ ទាំងពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រទៅហើយនោះ។ ស្រាប់តែក្មួយប្រុសកំពូលខូចរបស់ខ្ញុំក៏និយាយឡើង៖ ពូសិទ្ធិយប់ហើយនៅអានសៀវភៅទៀត អត់ងងុយគេងទេ?
ទម្លាប់អានសៀវភៅមុនចូលគេងទើបគេងបានលក់ស្រួលដឹងទេ? ក្រែងពូធ្លាប់ប្រាប់ហើយតើ? ខ្ញុំចេះតែថាទៅ។ ឆេកូមិនមាត់តបនឹងខ្ញុំព្រោះកំពុងត្រូវប្រអប់ដៃគេឱបណែន ហើយថែមឱ្យនូវស្នាមថើបលើថ្ងាសគួរឱ្យច្រណែនទៀតផង។ អាក្មួយកំហូចញញឹមហើយនិយាយទៅកាន់ជីន៖ មីងជីននិយាយរឿងអីឱ្យខ្ញុំស្តាប់?
រឿងស្វាកំហូចចង់ហូបចេកល្អទេ? ភាគនិទានចាប់ផ្តើមឡើងគ្រលួចគួរឱ្យជក់ចិត្ត ដ្បិតថាដៃកាន់សៀវភៅតែត្រចៀកខ្ញុំផ្ទៀងស្តាប់គេមិនរំលងអ្វីមួយពាក្យ។ មិនដឹងមកពីគេនិយាយពីរោះពេក ឬក៏ខ្ញុំអស់កម្លាំងពេក យប់នោះក៏បានគេងក្រាបក្បាលលើតុជាស្ថាពរ។ មិនដឹងថាខ្លួនឯងគេងយូរប៉ុនណាហើយទេ តែក៏ភ្ញាក់ពេលគេមកដាស់៖ បងសិទ្ធិ! បងទៅគេងលើគ្រែទៅ!
ខ្ញុំបើកភ្នែកមមីៗ ហើយមានអារម្មណ៍ឈឺខ្លួនចម្លែកព្រោះមិនធ្លាប់មកគេងបែបវេទនាអីយ៉ាងនេះទេ ក៏ក្រឡេកមើលទៅឆេកូត្រូវថ្នាំព្រេងនិទានសណ្តំដេកដូចសន្លប់នៅលើគ្រែម្នាក់ឯង។ ខ្ញុំក្រោកពីកៅអីទាំងពុតខ្លួនរមួលអស់សាច់ដុំ ហើយក៏ចាប់ភ្លឹកថា បើខ្ញុំគេងលើគ្រែចុះគេគេងនៅឯណាវិញ?
ជីន! ហើយចុះអូន? គេងនៅឯណា? គេអត់បានឆ្លើយសំណួរខ្ញុំទេពេលនោះស្រាប់តែសួរបកមកខ្ញុំវិញនូវសំណួរចម្លែកធ្វើឱ្យខ្ញុំស្វាងចែសដូចត្រូវទឹកត្រជាក់ជះចំកណ្តាលមុខ៖ បងមានសង្សារទេសិទ្ធិ?
ហេតុអី? ម៉េចក៏គេសួរខ្ញុំបែបនេះ? គិតថាមកពីខ្ញុំមានមនុស្សដែលខ្ញុំស្រលាញ់ហើយមែន ហើយត្រូវបង្ខំចិត្តរៀបការជាមួយគេ? ខ្ញុំង៉េងង៉ាម ងាកសម្លឹងមុខគេដែលហាក់ប្រាកដប្រជាសួរខ្ញុំអត់មានចង់សាកល្បងចិត្ត ឬលលេងអ្វីទេ គឺគេចង់ដឹងមែន។ ខ្ញុំបានត្រឹមជ្រួញចិញ្ចើមឆ្លើយទៅគេ ទាំងមិនទាន់អស់ចិត្ត៖
អត់មានទេ! តែភ្លាម ខ្ញុំបែរជាឃើញគេធ្វើមុខឆ្ងល់ទៅវិញ៖ ហ៊ឺ? បងមិនមែនត្រូវម៉ាក់បង្ខំការទេអ្ហែស?
ជីន! នៅមានរឿងមួយទៀតដែលអូនមិនដឹង ការពិតបងគឺជាមិត្តភក្តិសត្យា… អូនដឹងហើយ!
អ្ហាស? ខ្ញុំបើកភ្នែកធំភ្ញាក់ផ្អើល វាពញាក់ដល់វិញ្ញាញ សរសៃប្រសាទខ្ញុំជាងសំណួរទីមួយដែលគេបានសួរទៅទៀត។ ខ្ញុំចាប់មួរហ្មងក្នុងចិត្តចម្លែក បើគេដឹងរឿងដែលខ្ញុំលាក់សឹងទាំងអស់ទៅហើយ ម៉េចក៏នៅរៀបការជាមួយខ្ញុំបានដោយគ្មាននិយាយអ្វីសោះអ៊ីចឹង? ខ្ញុំចាប់មិនយល់ពីគេសោះក្នុងវិនាទីនោះ ខំតែគិតថាខ្ញុំស្គាល់គេជាងគេស្គាល់ខ្ញុំ ព្រោះខ្ញុំបានដឹងថាគេស្រលាញ់អ្នកណា គេធ្លាប់ឈឺចិត្ត ខ្ញុំបានដឹងថាគេនៅឯណា គេឈ្មោះអី ហើយរៀនអី ធ្វើការអី ទាំងដែលខ្ញុំនៅភពណាគេមិនដឹងផង តែទីបំផុតគឺខ្ញុំទេ ដែលមិនស្គាល់គេច្បាស់ ។ ជម្រៅចិត្តគេ ចិត្តគំនិតគេម៉េចក៏ពិបាកវាស់ម៉េស? ខ្ញុំក៏និយាយឡើងទាំងអារម្មណ៍មិនល្អទាល់តែសោះ៖
បើអូនដឹងច្រើនយ៉ាងនេះ ម៉េចក៏ធ្វើដូចមិនដឹងអី? ហេតុអីមិននិយាយជាមួយបងឱ្យច្បាស់មុនពេលរៀបការ? ខ្ញុំអត់បាននិយាយព្រោះខឹងទេ តែខ្ញុំមិនយល់។ គេទម្លាក់ភ្នែកដែលសម្លឹងខ្ញុំចុះទៅឥដ្ឋ អន់ចិត្តនឹងសម្តីខ្ញុំ? ចុះបើដឹងហើយថាខ្ញុំលេងសើចនៅតែបណ្តោយតាមព្រេងនិស្ស័យអីដែលនាងជឿស្លុងនោះទៀត? ការពិតទៅខ្ញុំបានដឹងរឿងនេះដោយអចេតនាទេ តែសិទ្ធិ…អរគុណណាស់ដែលបងនិយាយរឿងក្នុងចិត្តប្រាប់ខ្ញុំ ដូចមុននេះដែលខ្ញុំប្រាប់បងអ៊ីចឹង ខ្ញុំសួរបង គឺចង់ប្រាប់បងថាបងនៅមានឱកាស បើបងចង់ត្រលប់ទៅរកមនុស្សដែលបងស្រលាញ់វិញ ខ្ញុំមិនឃាត់បងទេ!
គេតាមថាចង់និយាយពាក្យលែងលះជាមួយខ្ញុំ។ ពាក្យថាគេមិនខ្លាចខ្លួនជាស្រីមេម៉ាយនោះគឺការពិត? នាងដឹងរឿងតាំងពីដំបូងមិនព្រមឃាត់មិនឱ្យកើតឡើង បែរជាមកចង់បញ្ចប់អីពេលនេះ? មែន ខ្ញុំមិនចេះលាក់ពុត ប្រាប់អារម្មណ៍ស្មោះត្រង់របស់ខ្ញុំទៅគេ តែខ្ញុំការពិតទៅ គ្មានគំនិតចង់លែងលះអីទេ គ្រាន់តែកុំឱ្យគេអន់ចិត្ត ឬខូចចិត្តពេលបានដឹងការពិតថ្ងៃណាមួយ។
រៀបការបានមួយអាទិត្យ គេយកឈ្នះចិត្តបងប្អូនខ្ញុំសឹងគ្រប់គ្នាទៅហើយ ជាពិសេសក្មួយប្រុសខ្ញុំបែរជាប្តូរទម្លាប់ ស៊ូរង់ចាំគេគេងឱបទើបព្រមបិទភ្នែក ចុះបើខ្ញុំលែងលះជាមួយនាងទាំងបែបនេះ ខ្ញុំត្រូវប្រឈរមមុខជាមួយអ្នកផ្ទះដោយបែបណា? ខ្ញុំហេតុតែខឹងចិត្តពេកក៏ដើរទៅក្បែរគេបង្កើយទាល់តែគេគេចថយក្រោយ បើមិនអ៊ីចឹងខ្ញុំអាចនឹងបុកគេខ្ទាតទៅម្ខាង។ ខ្ញុំស្រាប់តែសួរសំណួរឡប់ៗ ព្រោះតែចង់បញ្ជាក់គេម្តងហើយម្តងទៀត ហើយឱ្យច្បាស់លាស់នៅយប់នោះ ក៏ធ្វើឱ្យមុខគេប្តូរទៅជាខឹង៖
បងគ្មានសង្សារអីទេ! ហើយចុះអូន? រៀបការជាមួយបងបានយ៉ាងម៉េច? ម៉ាក់បង្ខំអូន? ឬក៏អូនមានសង្សារហើយ? គេសម្លក់ខ្ញុំ ហើយវាជាលើកទីមួយហើយដែលខ្ញុំឃើញគេនិយាយគម្រោះគម្រើយ៖ បើខ្ញុំមិនចង់គ្មានអ្នកណាមកបង្ខំខ្ញុំបានទេ បើទោះជាត្រូវរស់នៅម្នាក់ឯងអស់មួយជីវិតក៏ដោយ!
អ៎! អ៊ីចឹងមានន័យថាអូនស្រលាញ់បង? ទើបព្រមរៀបការជាមួយបង? គេហាក់មិនយល់ពីខ្ញុំទើបគេចមុខមិនឆ្លើយ តែខ្ញុំច្បាស់ណាស់ ថាសួរបែបនោះខ្ញុំអត់ខុសទេ។ ខ្ញុំចង់ដឹងមែន បើគេខ្លួនឯងជាអ្នកប្រាប់ថាបើគេមិនព្រម គ្មានអ្នកណាមានសិទ្ធិបង្ខំទេ អ៊ីចឹងហេតុផលតែមួយដែលគេរៀបការជាមួយខ្ញុំ ព្រោះតែស្រលាញ់ខ្ញុំ? តែពេលនោះគេមិនព្រមឆ្លើយសំណួរខ្ញុំសោះ បែរជាគេចទៅគេងនៅចុងគ្រែម្ខាងទៅវិញ។ អរម្មណ៍ខ្ញុំពេលនោះច្របូកច្របល់ណាស់ ហើយក៏ដឹងច្បាស់ណាស់ដែរពីចម្លើយរបស់គេ ទើបធ្វើឱ្យអាចរិតសុភាពបុរសរបស់ខ្ញុំជ្រុះបាត់អស់ ក៏មិនដឹងមកពីរំភើបឬអ្វី បានជាក្លាហានដើរវឹងទៅឡើងគេងលើគ្រែជាមួយគេ។ ជីនភ្ញាក់ដូចជាន់កពស់ ស្ទុះក្រោកគេចពីខ្ញុំតែក៏ត្រូវខ្ញុំចាប់ឱបជាប់ ដោយឃើញឆេកូរកភ្ញាក់ពីដំណេកដោយការរំខានផង ខ្ញុំក៏បានលេស៖ គេងទៅ អូនរើរុសមិនខ្លាចភ្ញាក់ក្មួយទេ?
បើពេលនោះគេមិនស្រលាញ់ខ្ញុំ មិនទុកខ្ញុំជាស្វាមីពេញក្នុងបេះដូងទេ ក៏មិនព្រមគេងឱ្យខ្ញុំឱបពេញមួយយប់ដែរ។ តែខ្ញុំនៅមិនទាន់អស់ចិត្ត ចង់ឱ្យច្បាស់ ច្បាស់ជាងថ្ងៃរៈពីទិសខាងកើត គឺខ្ញុំចង់ឮគេប្រាប់ខ្ញុំឱ្យត្រង់ ចេញពីមាត់ អត់ទេ ចេញពីចិត្ត ថាគេស្រលាញ់ខ្ញុំមែន…
តែគេមាត់រឹងណស់ មិនព្រមនិយាយសោះ បែរជាបិទភ្នែកចោលខ្ញុំបាត់នារាត្រីនោះ…។

មានភាគបន្ត…

រឿង៖ អចេតនាស្នេហ៍ ភាគ២

rak smey — Mon, 17 Jan 2022 05:26:02 +0000

កំពូលមិត្ត
កុំទាន់ចង់ដឹងម្នាក់ប្រុសហ្នឹងងជាអ្នកណាពេលនេះខ្ញុំនៅអង្គុយហាងកាហ្វេជាមួយអ្នកសី…
«បើគង់តែ Reply គេដដែល មិនបាច់ធ្វើឬកចិត្តដាច់មិន Seen chat គេទេ នាងជីន…ចាំបាច់ Screenshot មក Zoom មើលនាំតែពិបាកភ្នែកធ្វើអី? បើចង់ដឹង Story គេនិយាយពីអ្វីខ្លះ ម៉េចក៏មិនចុច View ទៅ? ឯងខ្លាចគេដឹងណាស់ ថាឯងចាប់អារម្មណ៍លើគេ? ឱ!នាងជីនអើយ បើយើងជាសត្យា ក៏ខ្ជិលមកញ៉ែស្រីមហាយ៉ាប់ដូចជាឯងដែរ វាហត់ណាស់!»
ចាំបាច់ Share ធ្វើអី? យ៉ាងម៉េច? ឯងនៅតែមិនសុខចិត្តដែលយើងផុសជេរឯងកាលពីជាងបីឆ្នាំមុនទៀតមែនទេ?
ខ្ញុំគ្រាន់តែងាកសម្លក់នាងច្រមក់នោះដឹងមុនបាត់ទៅហើយថាខ្ញុំចង់ដេញទាត់គេ ទើបប្រឹងដើររហ័សចេញពីតុកាហ្វេមិនខ្វល់។ តាមថា វាគួរឱ្យចង់សើចណាស់កាលនោះដែលខ្ញុំលួចស្រលាញ់គេពេលណាក៏លួចមើលស្តូរីគេរបៀបលួចលាក់ដែរ។
ពិសីដើរត្រលប់មកវិញជាមួយកែវទឹកត្រជាក់ គិតអ្ហែស? ថាខ្ញុំនឹងបានធូរចិត្តមិនខឹងហើយឈប់គិតចង់ដេញទាត់គេ?
នែស! បើកាហ្វេល្វីងណាស់ ឯងផឹកទឹកត្រជាក់សិនទៅ! ខ្ញុំបានត្រឹមសើចហួសចិត្តនឹងចរិតយ៉ាប់របស់មិត្តម្នាក់នេះ។ សំណាងហើយដែលខ្ញុំមានគេម្នាក់គ្រាន់នឹងកំដរការឈឺចាប់រហូតមក បើមិនអ៊ីចឹងមិនដឹងថាភាពវេទនាទាំងអស់នោះខ្ញុំនឹងត្រូវឆ្លងកាត់ដោយរបៀបណាទេ បើរឿងគ្រប់យ៉ាងខ្ញុំមិនហ៊ាននឹងឱ្យគ្រួសារដឹងបន្តិចផងនោះ។ ឯងស្មានថាយកទឹកត្រជាក់មួយកែវមកលួងខ្ញុំបាន?
ចុះយ៉ាងម៉េច? ឬក៏ចង់ថែមស្ករ? ឯងមិនខ្លាចធាត់ស្លាប់ទេ? ក្រែងពីដើមមកចូលចិត្តរសជាតិល្វីងណាស់ ទើបមកធ្វើឯងចូលចិត្តផ្អែមអីណា តាំងពីជិតបាន… បើជើងខ្ញុំមិនរហ័សធាក់នាងច្រមក់នោះទេ មាត់គេច្បាស់ជាគ្មានគម្របនិយាយតែផ្តាសធ្វើឱ្យខ្ញុំខ្មាស់គេពេញទាំងហាងហើយ។ សីសី ដ៏ល្អបែរជាអង្គុយញញឹមផឹកកាហ្វេឌឺខ្ញុំមិនខ្វល់ គិតទៅស្រីឆ្កួតនេះប្រសព្វធ្វើចរិតឱ្យខ្ញុំពិបាកនឹងលើកដៃវាយគេណាស់ បើមិនក្នាញ់នឹងគេដល់ស្លាប់ ក៏ត្រូវគេធ្វើឱ្យសើចគាំងស្លាប់ដែរ។ មិនចង់ឱ្យសីសីនិយាយទេនាំតែមនុស្សច្រើនក្នុងហាងបានដឹង តែខ្ញុំលួចប្រាប់ចុះ គេនិយាយមុននេះគឺថាខ្ញុំជិតបានប្តីហើយ ហើយជាប្រុសម្នាក់ដែលខ្ញុំបង្ហើបមុននឹងឯង។ ពីរឆ្នាំដែលខ្ញុំព្យាយាមបំភ្លេចក្រាស់ មួយឆ្នាំចុងក្រោយដែលខ្ញុំគ្មានអារម្មណ៍សោះនឹងខ្វល់ពីមនុស្សប្រុសណា ពេលនេះខ្ញុំក៏មិនអាចបន្តបដិសេធនឹងគ្រួសារថាមិនរៀបការ… ខ្ញុំនៅតែត្រូវរៀបការតាមការផ្សំផ្គុំរបស់ម៉ែដដែលបើពេលនេះខ្ញុំខ្លួនឯងក៏មិនដឹងថានឹងត្រូវប្រគល់បេះដូងឱ្យអ្នកណាផង បើមនុស្សដែលខ្ញុំស្រលាញ់ សុទ្ធតែមិនស្រលាញ់ខ្ញុំ សំខាន់គូរដណ្តឹងខ្ញុំ គេស្រលាញ់ខ្ញុំមិនមែនត្រូវម្តាយបង្ខំ ដើម្បីតែរៀបការឱ្យរួចពីមុខពីមាត់នោះទេ។ តែនិយាយទៅ ខ្ញុំមិនដឹងថាអ្វីដែលម៉ែនិយាយប្រាប់គ្រាន់តែធ្វើឱ្យខ្ញុំអស់ចិត្ត ឬយ៉ាងម៉េច? ហើយខ្ញុំក៏នៅតែឆ្ងល់មិនបាត់សោះថា គេស្រលាញ់ខ្ញុំបែបណា? បើខ្ញុំមិនសូវស្គាល់គេផង? ណាស់តែគ្មានឱកាសបានសួរគេ។ តែឆ្ងល់ឯងចេះតែយល់ព្រមរៀបការនឹងគេកើតដែរនាងជីន? កំពុងតែខ្វល់ច្រើនស្រាប់តែសីសីរបស់យើងនិយាយឡើងធូរ៖ ល្អហើយដែលឯងសម្រេចចិត្តរៀបការតាមអ៊ំស្រី បើមិនអ៊ីចឹងទេមិនដឹងថាខ្ញុំនឹងត្រូវបន្តកំដរឯងដល់ពេលណាទៀតនោះទេ?
អ៎! អ៊ីចឹងមានន័យថា ពេលរៀបការរួច ឯងក៏លែងខ្វល់ពីខ្ញុំ? ក៏ត្រូវហើយ! នែសដឹងទេ? ខ្ញុំអរណាស់ ព្រោះពេលខ្លះក៏ភ័យ ខ្លាចគេថាខ្ញុំនិងឯងស្រលាញ់គ្នាទៀតផង!
នាងច្រមក់នេះចំមែនហើយ ចេះមកនិយាយពាក្យបញ្ឈឺបែបនឹងទៅកើត ក៏ដឹងហើយថាខ្ញុំមិនសូវចង់រៀបការប៉ុន្មាន។ កុំតែពិបាកបដិសេធតទៅមុខទៀត ហើយគ្មានមុខដែលត្រូវចួបដូនតា កុំអីនៅស៊ីងហ្គលដល់អាយុសាមសិបក៏មិនទាន់ហួសពេលរៀបការដែរ។
ម៉េចក៏ត្រូវភ័យ? ពួកគេដឹងតាំងពីដើម ថាខ្ញុំស្រលាញ់បុរស មិនមែនស្រីចរិតប្រុសដូចឯងទេ! គ្រាន់តែឮភ្លាម នាងល្អិតក៏ស្ទុះមកប្រុងវាយក្បាលខ្ញុំ៖ នាងជីនមាត់ស្អុយ! ខ្ញុំរឹងមាំ តែជាសុភាពនារី មិនមែនចរិតប្រុសទេ! ឯងនឹងហើយទើបចរិតប្រុស!
អ៎! បើអ៊ីចឹងឯងចាំបាច់បដិសេធនឹងពាក្យសារភាពរបស់គេធ្វើអី? គេធ្លាក់ទឹកមុខលែងញញឹម លែងសម្លឹងឌឺខ្ញុំ។ ខ្សែភ្នែកគេបង្ហាញពីការឈឺចាប់ច្បាស់ណាស់ តែខ្ញុំអត់ស្តាយក្រោយនូវអ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយទេ ព្រោះខ្ញុំចង់ឱ្យគេប្រឈមមុខបំភ្លេច ដូចកាលដែលខ្ញុំត្រូវបង្ខំចិត្តចាកចេញពីសត្យានៅថ្ងៃនោះឯង។ ខ្ញុំក្រោកទៅអង្គុយតុជាមួយគេ ហើយប្រកៀកស្មាជាប់ ព្រោះក្រៅពីគេដែលលួងលោមការឈឺចាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏ជាមិត្តម្នាក់ដែលតែងស្តាប់ឮរាល់ការឈឺចាប់របស់គេដូចគ្នា។ ហើយពិសីឈឺជាងខ្ញុំកម្រិតណា ខ្ញុំយល់ច្បាស់ ពេលខ្លះ ខ្ញុំក៏ចង់ទទួលយកភាពឈឺចាប់ទាំងនោះពីក្នុងខ្លួនគេឱ្យអស់ មកដាក់ក្នុងបេះដូងរឹងមាំរបស់ខ្លួនឯង ព្រោះខ្ញុំមិនសូវចេះលួងលោមគេដូចដែលគេលួងលោមខ្ញុំនោះទេ។ ហាសហា…
នាងច្រមក់នោះស្រាប់តែសើចឡើងធ្វើឱ្យខ្ញុំលស់ព្រលឹង។ ជាមួយកែវភ្នែកព្រួយបារម្ភរបស់ខ្ញុំចំពោះគេប្រែទៅជាសម្លក់ព្រោះក្នាញ់ដែលគេលេងសើចនឹងខ្ញុំ សីសីជើងល្អក៏រកលេសមកនិយាយដោះសា៖
ហ៊ើយ…យើងកាត់ចិត្តហើយតើ ឯងនៅសង្ស័យអីទៀត? បើអ៊ីចឹងត្រលប់ទៅធ្វើការវិញទៅ?
មិនទៅ! ច្បាស់ណាស់ថាឯងនៅមិនទាន់ព្យាបាលរបួសនោះរួច! កុំប្រាប់ថា គេមិនទាន់ប្រកាសជាផ្លូវការ ឯងនៅតែទុកបេះដូងសម្រាប់គេ?
គេក៏បន្តស្ងាត់ស្ងៀម បន្ទាប់ពីធ្វើសើចបោកបញ្ឆោតខ្ញុំ។ ស្គាល់គ្នាជាងប្រាំឆ្នាំហើយ គិតថាខ្ញុំមិនយល់ពីអ្វីដែលគេកំពុងគិត នឹងរឿងឈឺចាប់ដែលគេកំពុងប្រទះមែនទេ? បើមិនអ៊ីចឹង មិនមែនរឿងដែលគេព្យាយាមលាក់ក៏ខ្ញុំអាចដឹងបាននោះទេ។
មាត់គេរឹងណាស់ ហើយក៏ចូលចិត្តបោកអ្នកគ្រប់គ្នាថាគេបេះដូងដែក តែសម្រាប់ខ្ញុំដែលជាមិត្តស្និទ្ធិបំផុតរបស់គេ ទើបស្គាល់គេច្បាស់ថាជាមនុស្សបែបណា។ សីសីពេលខ្លះរឹងមាំតែសំបកក្រៅប៉ុណ្ណោះ ចិត្តនាងក៏ចេះទន់ជ្រាយ ក៏ចេះឈឺចាប់ ណាស់តែខ្ញុំមិនសូវបង្ហាញនាងថាខ្ញុំបានដឹង។
ខ្ញុំឱ្យបគេកាន់តែខ្លាំង ក្រៅពីបែបនេះ ខ្ញុំមិនសូវប្រសព្វនិយាយទ្រឹស្តីដើម្បីលួងលោមដូចជានាងល្អិតនេះធ្វើដាក់ខ្ញុំគ្រាខូចចិត្តពេលស្រលាញ់សត្យានោះទេ។ ពេលនោះគេញញឹម ពាក្យដែលខ្ញុំថាគេមិនគួរបដិសេធនឹងអ្នកដែលតាមស្រលាញ់គេខ្ញុំមិនស្តាយក្រោយទេ តែកាលដែលខ្ញុំនិយាយបង្ខំគេឱ្យទៅធ្វើការកន្លែងចាស់វិញ គឺខ្ញុំស្តាយក្រោយណាស់ មិនគួរនិយាយពាក្យនេះឡើងព្រោះតែចង់ឌឺគេមួយពេលនោះទេ។
មិនមែនកន្លែងនោះទេអ្ហែស? ដែលធ្វើឱ្យមិត្តខ្ញុំម្នាក់នេះក្លាយទៅជាដូច្នេះ? ម៉េចក៏ខ្ញុំអាចលើកវាមកនិយាយទៅរួច នៅអួតថាខ្លួនឯងជាមិត្តល្អ ហើយយល់ពីគេគ្រប់រឿងទៀត នាងជីនឡប់អើយ!
អស់ពីស្តីថាឱ្យខ្លួនឯង ខ្ញុំក៏ប្រញាប់នាំគេទៅផ្ទះវិញ…
ប្រហែលត្រូវទឹកផ្កាឈូកត្រជាក់លាងចិត្តស្អុះស្អាប់របស់គេឱ្យរសាត់អស់ហើយ ទើបក្រោយពីចេញពីបន្ទប់ទឹករួចគេក៏និយាយដាក់ខ្ញុំធម្មតាដូចគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង៖
ជីនអ្ហា…ឯងទៅស្រុកពេលណា? គឺ…មិនដឹងទេ!
បើទៅស្រុកគឺទៅដើម្បីរៀបការហើយ ហើយចូលរោងការពេលណាខ្ញុំម៉េចនឹងចាប់អារម្មណ៍ទៅ? តែរឿងនេះមិនអាចនិយាយប្រាប់ម៉ែទេ បើមិនអ៊ីចឹង មិនសមធ្វើជាកូនស្រីគាត់ឡើយ ព្រោះបើខ្ញុំមិនព្រមម៉ែមិនក៏មិនដែលបង្ខំ បើឱ្យគាត់ដឹងថាខ្ញុំកុហកគាត់ធ្វើជាព្រមរៀបការដោយសុទ្ធចិត្តមិនដឹងថាគាត់ខ្ញាល់ប៉ុណ្ណាទេ។
ជាកូនក្រមុំម៉ាកស្អីនឹង? នែ! ទៅថ្ងៃណា ស្រួលយើងដាក់ច្បាប់ទៅដែរ កំដរការឯងមួយរោងនេះច្បាស់ជាខាតធ្ងន់ណាស់! ឆឹស! ស្មានថាការឯង ខ្ញុំមិនដាក់ច្បាប់ទៅកំដរដែរទេ?
អ្នកណាប្រាប់ឯងថាយើងនឹងរៀបការ? មិនមែនព្រោះរឿងស្នេហាខកចិត្តមួយនោះគេចង់នៅព្រៅរហូតទេ? តែយ៉ាងហោចណាស់គេអាយុប្អូនខ្ញុំដល់ទៅពីរឆ្នាំបើទោះពីរឆ្នាំទៀតទើបរៀបការក៏ដំណាលខ្ញុំដដែលនឹង ពេលនេះគេអាចនិយាយបានធូរហើយព្រោះទើបម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំ ឯខ្ញុំខ្វះពីរឆ្នាំទៀតគឺសាមសិបហើយ។ ខ្ញុំដើរទៅប្រកៀកស្មាគេជាទម្លាប់ ស្រីល្អិតនោះធ្វើជាខឹងហើយគ្រវាសដៃខ្ញុំចេញ តែខ្ញុំក៏បង្ខំទៅចាប់សង្កត់កគេ ជាទម្លាប់ដែលចូលចិត្តលេងដៃធ្ងន់ ដូចនឹងពាក្យគេតែងថាពួកខ្ញុំគឺស្រីចរិតប្រុស៖ មិនរៀបការមិនបានទេ…យើងធុញមុខឯងណាស់ សីសី…
អ៊ូយ…លែងយើងទៅនាងជីនឡប់ ឯងចង់ច្របាច់កយើងស្លាប់អ្ហែស? មិនលែង! ប្រាប់មកថាឯងនឹងរៀបការ…
ក៏បានៗ… ខ្ញុំព្រលែងដៃដែលខ្ញាំគេរើមិនរួចហើយក៏រហ័សទាញគេឱ្យអង្គុយ។ សីសីវាយក្បាលខ្ញុំផូង តែត្រូវខ្ញុំសម្លក់ដាក់។ យ៉ឺស! គ្រាន់បើណាស់តើ បានស្និទ្ធិស្នាលមិនគិតអាយុលេងមកវាយក្បាលឯងផុយៗអ៊ីចឹងហ្មង។ តែពេលនោះប្រហែលដឹងខ្ញុំគិតអីនាងច្រមក់ក៏និយាយឡើង៖ អាយុបងក៏ដោយក៏យើងវាយដែរ! ឯងនេះឡប់មែនហើយតើ បើដឹងបានប្តីឯងឆ្កួតអ៊ីចឹង ទៅប្រាប់អ៊ំថាឯងមិនចង់រៀបការវិញល្អជាង!
ខ្ញុំមិនខ្វល់ក៏ប្រែជាញញឹមហើយគេងកើយភ្លៅគេធ្វើព្រងើយ ព្រោះរកឱកាសដែលមានអ្នកជួយទៅជម្រាបម៉ែពីការពិតយូណាស់ទៅហើយ។ តែថាមកពីខ្ញុំដឹងនាងសីបានតែមាត់ មិនទៅហ៊ានប្រាប់ម៉ែពីរឿងនេះច្រើនជាងទើបខ្ញុំសើចសប្បាយចិត្តឌឺគេទៅ។
បើបានឯងទៅប្រាប់ម៉ែក៏ល្អណាស់ អើ! ចង់ឱ្យឯងនៅស៊ីងហ្គលគ្រប់អាយុសាមសិបឆ្នាំ បន្ទាប់មកក៏ឆ្នាំអូនសាមសិបមួយគ្មានអ្នកយកៗ ទើបសមមុខ!
ខ្ញុំក៏ឌឺគេទាំងដឹងហើយថា ហេតុផលនៅខាងខ្ញុំ៖
ទៅៗ…ទៅៗ អូនសីសី… តែមិនបានទេ! បើឯងនៅស៊ីងហ្គលមែន ខ្ញុំខ្លាចប្រុសៗទាំងនោះមិនហ៊ានមកក្បែរ គ្មានសង្សាមិនអីទេ សំខាន់កុំឱ្យតែគេថាខ្ញុំជាសង្សាឯងទៅបានហើយ!
ឈប់រអ៊ូពីរឿងនឹងទៅ មើលតែយាយចាស់ហើយ! ឈប់និយាយពីរឿងនឹងនិយាយពីអីវិញ? អ៎…ហើយចុះគូដណ្តឹងឯង? គាត់យ៉ាងម៉េចហើយ?
យ៉ាងម៉េច? និយាយមិនទាន់រួចពីមាត់ផង សំឡេងទូរសព្ទខ្ញុំរោទន៍ឡើង។ វាជាលើកទីមួយហើយដែលអ្នកទាំងអស់គ្នាបានស្តាប់គាត់និងខ្ញុំនិយាយឆ្លងឆ្លើយគ្នា មែនអត់? តែសូមទោសផង ខលនោះជាឈែតគាត់មែន តែក្មួយប្រុសដ៏គួរឱ្យស្រលាញ់របស់គាត់ជាអ្នកឈែតទេ។ ខ្ញុំដំបូងរាងបង្អាក់មិនចង់ទទួលដែរ ព្រោះមិនដឹងត្រូវនិយាយអ្វីជាមួយគាត់។ នាងសីនិយាយដើមគាត់ច្រើនម្លឹងសង្ស័យតែគាត់ត្អើកមិនឈប់ហើយខលមកសួររកមុខអ្នកនិយាយដើមទេ ព្រោះគាត់ដឹងថាសីសីយើងនេះបូរបាច់ចូលចិត្តគាត់ណាស់។ តែដោយនឹកថាពេលថ្មល់នេះប្រហែលមានតែឆេកូទេដែលចង់ចួបនិយាយជាមួយខ្ញុំ ហើយប្រើប្រាស់ឈែតពូរបស់គេខ្ញុំក៏ស្ទុះទទួល៖ ហាយ…
មុខគេពេញអេក្រង់ទូរសព្ទគួរឱ្យក្នាញ់ណាស់។ ក្មេងតូចអាយុបួនឆ្នាំនេះហើយដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំហ៊ានសម្រេចចិត្តរៀបការជាមួយពូគេទាំងមិនច្បាស់លាស់ថាស្រលាញ់៖
មីងជីន… ឆេកូ! នឹកមីងមែនទេក្មួយ?
បាទ! ឆេកូនឹកមីងជីនណាស់ ពេលណាទើបមីងជីនមកលេងឆេកូដូចលើកមុនទៅ? នាងសីញញឹមក្របួច ឱ្យតែបានឮថាខាងគ្រួសារគេពេញចិត្តខ្ញុំ ជាពិសេសខ្ញុំបានពិន្ទុខ្ពស់ព្រោះមានឆេកូជាអ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវ គេសប្បាយចិត្តជាងខ្លួនឯងជាអ្នកដែលត្រូវធ្វើជាកូនក្រមុំទៅទៀត។ នាងល្អិតម្នាក់នេះសង្ស័យធុញខ្ញុំដល់កម្រិតហើយ គេចង់តែដេញខ្ញុំរៀបការបាត់ពីមុខពីមាត់ឆាប់។ ឆេកូអ្ហា…អាទិត្យនេះមីងជីនទៅលេងហើយ ក្មួយចាំទទួលណា…
ខ្ញុំភ្ញាក់ព្រើតនឹងសម្តីគេ ក៏រហ័សផ្កាប់ទូរសព្ទទៅលើពូកហើយទាញសក់នាងជំនួសជើងដែលប្រុងលើកធាក់។ នាងសីឡប់គ្រឿងហើយអ្នកណាប្រាប់ថាខ្ញុំចង់ទៅផ្ទះគេ?
ឯងនិយាយស្អីនាងសីឡប់? អ្នកណាថាយើងទៅលេងគេ? គេប្រឹងបើកភ្នែកធំមិនឆ្លើយទាំងមានអំនួតហើយចង្អុលទូរសព្ទគម្រាមខ្ញុំ ស្របពេលដែលឆេកូបាត់មុខខ្ញុំក៏កំពុងស្រែកហៅជាប់៖ មីងជីនទៅណាហើយ? ពូសិទ្ធិ…ម៉េចក៏បាត់រូបមីងជីន?
ខ្ញុំឮឆេកូហៅឈ្មោះពូរបស់គេក៏ដឹងថា ការពិតប្រុសម្នាក់នោះក៏នៅជិតនោះដែរ។ នាងសីបើកភ្នែកធំដាក់ខ្ញុំធ្វើរបៀបសើចឌឺហើយរហ័សទាញទូរសព្ទពីខ្ញុំទៅបើក ធ្វើឱ្យខ្ញុំប្រឹងគេចទៅម្ខាងព្រោះខ្លាចឃើញមុខគេតាមអេក្រង់ទូរសព្ទ៖
ហេឆេកូ គឺមីងសីណា… មីងសី! មីងជីនទៅណាហើយ?
មីងជីនអៀនពូសិទ្ធិពួនក្នុងភួយបាត់ទៅហើយ! វានិយាយហើយសើចធ្វើមិនដឹង មិនខ្វល់ពីសំឡេងបេះដូងខ្ញុំដែលកំពុងលោតញាប់អីបន្តិចសោះ៖ នាងឡប់សី…ហ៊ើយ…
ឯណាពូសិទ្ធិ ឱ្យនិយាយជាមួយមីងជីនបន្តិចទៅ គាត់នឹកពូសិទ្ធិក្មួយណាស់ នាងសី………………
ខ្ញុំខឹងនាងសីណាស់ ពេលនោះបើគេមិនរហ័សរត់ចោលទូរសព្ទទេខ្ញុំនឹងដេញធាក់គេទម្លាក់គ្រែមិនខាន។ គេដឹងហើយថាម្នាក់នោះនៅក្បែរម៉េចក៏នៅតែនិយាយឮៗបែបនោះទៅកើត? ខ្ញុំនឹងក៏ណាស់ទៀត ធ្វើមើលតែមិនដែលស្គាល់គេពីមុនមក ទោះយ៉ាងណាក៏ធ្លាប់អង្គុយផ្ទឹមសែនចងដៃម្តងទៅហើយ តែមិនដឹងម៉េច ព្រោះមនុស្សមិនស្គាល់គ្នាតាំងពីដើមដល់តែមកស្គាល់ ត្រូវរួមព្រេងរួមវាសនាអីនេះ ខ្ញុំដូចជាមើលមុខគេមិនចំសោះ។
ខ្ញុំអៀនរហូតនឹងជាមួយមនុស្សប្រុស ណាស់តែធ្វើហំហានតើ…
មីងជីនអ្ហា…ពូសិទ្ធិកំពុងតែងូតទឹក! ឮឆេកូនិយាយបែបនោះខ្ញុំដកដង្ហើមធំធូរទ្រូង តែនាងសីវាធ្វើមុខដូចជាន់លាមកគោ។ ចង់ណាស់ឬ? ចង់ស្តាប់គេនិយាយសាសងគ្នាណាស់ធ្វើមើលតែខ្ញុំជាមនុស្សផ្អែមល្ហែម និយាយភាសាស្នេហាធ្វើឱ្យចិត្តគេរំជើបរំជួលចង់រៀបការដែរអ៊ីចឹង។ ខ្ញុំខាំឌឺនាងសីហើយក៏ក្រោកពីភួយទៅនិយាយជាមួយឆេកូស្រាប់តែពេលនោះមិនមែនក្មួយប្រុសឯណាគឺគាត់… ភ្លាមៗពេកខ្ញុំគេចមិនទាន់ស្របពេលដែលលោកសិទ្ធិក៏ញញឹមខ្ជឹបមករកខ្ញុំ ខ្ញុំមានតែបង្ខំធ្វើជាញញឹមដាក់វិញឯសីសីសើចឌឺខ្ញុំស្ទើរតែដួលបោកក្បាលនឹងចុងគ្រែ។ អារម្មណ៍កំពុងច្របល់អៀនផងអីផង គេក៏និយាយឡើង៖ សុខសប្បាយទេជីន?
អ៊ឹម…នឹងហើយ សុខសប្បាយតើ! ចុះលោក? គាត់មិនទាន់ឆ្លើយថាម៉េចផង នាងសីក៏ស្ទុះមករួសរាយដាក់អេក្រង់ទូរសព្ទ៖ បងសិទ្ធិអ្ហា…ថ្ងៃអាទិត្យនេះមកទទួលនាងជីនផង គេថានឹកឆេកូ តែមិនដឹងថានឹកក្មួយអាល័យពូឬយ៉ាងម៉េចទេបង?
គិតទៅវាម្នាក់នេះបើមិនបានខ្ញុំដេញទាត់ សង្ស័យតែដេកមិនលក់ទេ តែយ៉ាងណាភ្នែកគេទាំងគូរកំពុងសម្លឹងយ៉ាងច្បាស់ខ្ញុំឯណាទៅហ៊ានរញ៉េរញ៉ៃដាក់នាងសីកើត មានតែលួចក្តិចជាធម្មតា តែគេនៅធ្វើមុខមាំមិនឈឺសោះ។
ខ្ញុំឃើញគេញញឹមជាប់ ហើយនៅសើចដាក់ឆេកូក្មួយសំណព្វចិត្តផង។
មិនអីទេ! ចាំខ្ញុំទៅទទួលជីន! ចុះពិសីមកជាមួយគ្នាទេ? អ៎! ខ្ញុំប្រហែលមិនបានទៅទេបង អាទិត្យនេះត្រូវចុះខេត្តជាមួយមេ បងមកយកនាងជីនទៅដើរលេងផង កុំឱ្យប៉ិននសំងំធ្វើមុខស្អុយក្នុងបន្ទប់ពេក។
ល្មមៗបានហើយនាងសី! លាសិនហើយបងសិទ្ធិ ខ្ញុំសុំខ្លួនទៅក្រៅបន្តិចសិន បងនិយាយជាមួយអ្នកបងចុះ!
គាត់បានត្រឹមតែសើចនិងចរិតឡិឡក់របស់នាងសី តែខ្ញុំសែនក្នាញ់ចង់តែខាំគេទាំងរស់ហើយ។ ហេតុដែលខ្ញុំមិនសូវចង់និយាយទូរសព្ទឬក៏ឈែតជាមួយគាត់ គឺព្រោះតែមានអ្នកសីប៉ិនថែមល្បើយនេះហើយ គាត់ចំណាប់ណាស់រឿងលើកដាក់ ជួនកាលខ្ញុំគ្មានគិតអ្វីផង ក៏អ្នកសីយើងបង្កើតរឿងធ្វើឱ្យគេអង្គុយញញឹមកើតដែរ។
បាននាងល្អិតនោះចេញទៅបាត់ខ្ញុំធូរទ្រូងបន្តិច តែមានឯណាគេមិននៅខ្ញុំវិញទេដែលពិបាកនឹងសម្លឹងអេក្រង់ទូរសព្ទចំ។ ឆេកូក៏មិនដឹងបាត់ទៅណាទៀត៖
ឆេកូទៅណាហើយ? គេចេញទៅក្រៅហើយ!
ខ្ញុំត្រឹមងក់ក្បាលហើយបន្លប់ធ្វើជាមើលអ្វីផ្សេង តែតាមខ្ញុំដឹងគេដូចជាមិនព្រមដកភ្នែកបន្តិចពីមុខខ្ញុំសោះ។ ម៉េចក៏មើលអីមើលយ៉ាងនេះ? កុំប្រាប់ថានឹកខ្ញុំហើយប្រើប្រាស់ឆេកូដើម្បីខលមកខ្ញុំ?
ពេលនោះខ្ញុំក៏នឹកឃើញដល់អនុស្សាវរីយ៍ជាមួយសត្យា។ បើនិយាយពីខលគឺម្តងគត់តាំងពីយើងផ្តើមទាក់ទងគ្នា ព្រោះតាំងពីដើមដែលខ្ញុំហាក់មិនហ៊ានសម្លឹងមើលអ្នកណាចំសោះជាពិសេសមនុស្សដែលខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាចូលចិត្ត។ ខ្ញុំអៀនច្រើន ចូលចិត្តឈែត ហើយគេចូលចិត្តវីដេអូខល ពេលខ្ញុំខឹងម្តងៗគេចូលចិត្តខលណាស់ តែខ្ញុំមិនទទួល គ្រាន់តែនឹកដល់ក៏អារម្មណ៍ល្អដែរ ពេលគេលួងខ្ញុំម្តងៗខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់។
រវល់តែនឹកដល់សត្យាខ្ញុំភ្លេចទៅថាអ្នកណាដែលកំពុងនៅពីមុខខ្ញុំ។ គេឃើញខ្ញុំស្ងាត់មិនព្រមរំខាន បែរជាញញឹមទាំងគ្មានរឿងទៅវិញ។ ខ្ញុំក៏សួរទាំងហួសចិត្ត៖
ញញឹមអី? គ្មានអីទេ!
គេឆ្លើយខ្លី ហើយខ្ញុំក៏គ្មានអ្វីនឹងសួរបន្តដែរ។ ខ្ញុំមិនសូវចេះនិយាយច្រើនទាល់តែគេសួរទើបឆ្លើយ តែមើលទៅគេមិនសូវចេះនិយាយជាងខ្ញុំទៅទៀត បើខ្ញុំមិនសួរសង្ស័យនៅអង្គុយញញឹមបែបនឹងរហូតហើយ។ តែខ្ញុំហាក់មិនចង់បញ្ចប់កិច្ចសន្ទនាស្ងាត់សូន្យនោះសោះ ក៏កាន់តែមិនចង់និយាយពាក្យលាទៅគេ ហើយរឹទ្ធិតែមិនដាច់ចិត្តចុចបិទ ទោះត្រូវអង្គុយសម្លឹងមុខគ្នាជាងកន្លះម៉ោងទៀតក៏ដោយ។
នាងជីនអ្ហា? ឯងកើតអី? តិចថាលួចនឹកគេដូចនាងសីថាមែន?
ជីន! គេហៅឈ្មោះខ្ញុំបន្ទាប់ពីសម្លឹងមុខខ្ញុំអស់មួយសន្ទុះធំ។ ហ៊ឺម…!
ខ្ញុំភ្ញាក់បើកភ្នែកធំមិនមែនមានចេតនាឆ្លើយឈ្លើយដាក់គេបែបនឹងទេ តែពេលដឹងខ្លួនភ្លាមក៏ខំកែរពាក្យយ៉ាងលឿន៖
ចាស? គាត់ហៅខ្ញុំរួចជ្រួញចិញ្ចើមមិនឈប់តែបបូរមាត់នៅតែខំញញឹម មិនមែនព្រោះតែខ្ញុំស្ងាត់ពេកទេ? ហើយសម្លឹងកែវភ្នែកស្រអាប់របស់គាត់ទៅក៏មិនប្រាកដថាចង់បញ្ចប់ឃ្លាសន្ទនាពេលដែលម្នាក់ៗស្រាប់តែស្ងាត់ឈឹងដែរ។ គាត់ស្ទាក់ស្ទើរដូចមានអ្វីនៅទើបំពង់កហានិយាយមិនរួច កាន់តែធ្វើឱ្យខ្ញុំអន្ទះសារ៖ មានអីមែន?
អ៊ឹម…បងមានរឿងមួយចង់និយាយជាមួយជីន! ឮគាត់និយាយពាក្យ«បង»តាមថាខ្ញុំកាន់តែអៀនហើយរឹងខ្លួន ព្រោះតាំងពីចួបដំបូងរហូតឈានដល់ថ្ងៃភ្ជាប់ពាក្យយើងទាំងពីរនាក់ហៅគ្មានត្រឹមលោកនិងអ្នកនាងដូចអ្នកស្គាល់គ្នាធម្មតាប៉ុណ្ណោះគ្មានភាពស្និទ្ធិស្នាលល្មមអាចឱ្យអ្នកជុំវិញខ្លួនដឹងថាពួកយើងមានទំនាក់ទំនងអ្វីជាមួយគ្នានោះទេ តែអារម្មណ៍ពេលនោះខ្ញុំបែរជាសម្លឹងមុខគាត់ចំ ហើយមិនស្រណុកចិត្តទៅវិញ។ លើកទីមួយហើយដែលខ្ញុំឃើញគាត់គេចមុខមិនហ៊ានសម្លឹងខ្ញុំចំ។ ចរិតខ្ញុំអន្ទះសារណាស់ ជាពិសេសគ្មានតម្រុយអ្វីបន្តិចសោះដែលអាចឱ្យខ្ញុំដឹងបានថាគាត់ចង់និយាយរឿងអ្វីជាមួយខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏សួរភ្លាម៖ ចង់និយាយពីរឿងអី? ពេលនេះអ្ហែស?
ម៉េចក៏គាត់នៅស្ងៀម? គាត់បែរជាព្យាយាមគេចមិនឆ្លើយសំណួរខ្ញុំហើយបង្វែរទៅរឿងផ្សេងទៅវិញ៖
ចាំថ្ងៃអាទិត្យបងទៅយក! ខ្ញុំតាមថាមិនសមនឹងបណ្តោយឱ្យរឿងនោះកន្លងផុតទាំងសញ្ញាសួរកំពុងលោតពេញខួរក្បាលខ្ញុំយ៉ាងនេះទេ តែមើលទៅគាត់ដូចជាមិនចង់និយាយរឿងអាថ៌កំបាំងរបស់គាត់ប្រាប់ខ្ញុំនៅពេលនេះដែរ។ ព្រោះតែមិនសូវចេះបង្ខំគេតាំងពីដើម ខ្ញុំក៏ណ្ហើយមិនដេញដោល៖ មិនអីទេ កុំឱ្យពិបាកចុះឡើង ចាំខ្ញុំទៅខ្លួនឯងក៏បាន! តែខ្ញុំទៅលេងឆេកូទេណា…
គាត់ញញឹមធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំរេរាំពិបាកគ្រប់គ្រង។ ដឹងអត់រាល់ពេលដែលគាត់សើចឬញញឹមដ្បិតថាបុរសម្នាក់នេះមានសម្បុរស្រអែម មិនសខ្ចីដូចសត្យា តែរាង នឹងកំពស់ខ្ពស់ស្រឡះ ជាពិសេសស្នាមញញឹមស្រស់របស់គាត់ ធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំនៅមិនសុខសោះ វាចេះតែកញ្ជ្រោល ហើយលួចអដែរថា អ៊ីយ៉ា អនាគតប្តីខ្ញុំសង្ហារម្យ៉ាងតើ…
តែ…តែរឿងអីដែលគាត់ចង់ប្រាប់ខ្ញុំឱ្យប្រាកដ?

មានភាគបន្ត…

រឿង៖ អចេតនាស្នេហ៍ ភាគ១

rak smey — Mon, 17 Jan 2022 05:22:48 +0000

កំណត់ហេតុឈឺចាប់…
«កន្លងទៅពីរឆ្នាំនឹកគេប៉ុន្មានដង? មានធ្លាប់លួចមើលប្រូហ្វាល់គេដូចកាលនៅទាក់ទងគ្នាទេ?»
«គេមកចួបម៉ែដើម្បីស្នើចិត្តកូន!»
ខ្ញុំមិនសូវចាប់អារម្មណ៍សម្តីម៉ែប្រាប់ត្រឹមអង្គុយហូបអីមិនខ្វល់។ វាមិនមែនជាលើកទីមួយទេដែលថាមានចាស់ទុំស្រលាញ់ចង់បានឱ្យកូនប្រុស ក្មួយប្រុស ប្អូនថ្លៃគេ តែខ្ញុំមិនទាន់សៅកែដល់ថ្នាក់ត្រូវរៀបការតាមចាស់ទុំផ្សំផ្គំ ព្រោះតែមិនធ្លាប់មានសង្សាររឯណា?
គេនោះខ្វះមនុស្សស្រលាញ់ណាស់? ឬក៏ជាប្រភេទដូចខ្ញុំដែរទេ?
អង្គុយលើសាឡុងមិនសុខចិត្តដៃចេះតែស្ទាបទ្រូងឆ្វេង។ គួរឱ្យចង់សើចណាស់ ម៉េចក៏បេះដូងវាចេះតែលោតញាប់ខុសធម្មតាអ៊ីចឹង? ឬក៏ថាខ្លួនឯងនេះយ៉ាងហោចណាស់នៅមានអ្នកចង់បាន?
«ហ៊ើយ…ធុញហា…!»
តែ…ក្រែងខ្ញុំលែងចាប់អារម្មណ៍លើរឿងនេះហើយចាប់ពីថ្ងៃដែលខ្ញុំនិងគេបែកគ្នាមក។
«គេ» មិនមែនអ្នកដែលចង់ឱ្យឪពុកម្តាយចូលស្តីខ្ញុំទេ តែ«គេ» នេះ ខ្ញុំមហាសែននឹក មហាសែនលួចស្រលាញ់ តែគ្មានបន្តិចសោះក្នុងចិត្តគេ ហើយពួកយើង នៅឆ្ងាយគ្នារាប់គីឡូដី។
គេនេះ ធ្វើឱ្យខ្ញុំចេះសើច ធ្វើឱ្យខ្ញុំចេះមានសង្ឃឹមក្នុងរឿងស្នេហា ធ្វើឱ្យខ្ញុំសឹងគ្មានកម្លាំងសោះក្នុងការចាប់កាន់ការងារ បើរវល់តែនឹក រវល់តែអាល័យ ហើយរង់ចាំឈែតរបស់គេ តែគេបែរជាព្រងើយ ហើយធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺចាប់ ស្ទើរតែស្ទះទ្រូងយំមិនចេញ។
ស្នេហាខ្ញុំនិងគេ វាស្រួលកើតណាស់ ហើយវាក៏ស្រួលបែក ខុសអីពីភ្លើងចំបើងដែលគេដុតដើម្បីបំពក់មុសគោទៅ តែប៉ុន្មាននាទីវាក៏រលត់ទៅឯងហើយ។
ស្តាប់សម្តីម៉ែនិយាយ រៀបរាប់ពីខាងប្រុសមិនទាន់អស់ផង ខ្ញុំស្រាប់តែឈ្លើយងើបដើរចេញពីគាត់ទាំងមួយម៉ាត់ក៏មិនតប ម៉ែតាមមើលខ្ញុំទាំងហួសចិត្ត គាត់មិននិយាយតែខ្ញុំដឹងថា គាត់យល់ពីខ្ញុំជាងគេ មនុស្សខ្ញុំអត់ពិបាកយល់ទេ រាល់ដងដែលគាត់មកប្រាប់ថាមានគេចង់ចូលសួរ ឬចូលស្តីតែខ្ញុំមិនដែលស្គាល់ខាងប្រុសសោះ គឺខ្ញុំមិនចាប់អារម្មណ៍។
ខ្ញុំមិនធ្លាប់និយាយរឿងស្នេហា និយាយរឿងរៀបការជាមួយគាត់ទេ ចរិតឈ្មោលៗរបស់ខ្ញុំប្រហែលអាចឱ្យគាត់ដឹងថា ខ្ញុំប្រហែលគ្មានចង់គិតគូររឿងស្នេហា គ្រួសារអីទៅអនាគតឡើយ។
ដ្បិតតែខាងក្រៅខ្ញុំបង្ហាញយ៉ាងនេះច្បាស់ តែបេះដូងខ្ញុំជាស្រីដែរតើ។
ខ្ញុំក៏ចង់មានស្នេហា មានគ្រួសារ ខ្ញុំក៏ជាមនុស្សស្រីទន់ភ្លន់ម្នាក់ ដែលចង់ស្លៀកសំលៀកបំពាក់មង្គលការតាមបែបប្រពៃណី ទោះមិនស្អាតអីណាស់ណា រាងមិនស្លីម ធាត់បន្តិច សក់រួចបន្តិច មុនខ្នងបន្តិច ហើយរោមជើងវែងបន្តិចក៏ដោយ។
ខ្ញុំមិនមែនស្រីស្អាតទេខ្ញុំប្រាប់ត្រង់ អ៊ីចឹងហើយទើបមនុស្សប្រុសដែលខ្ញុំលួចស្រលាញ់ គេមិនដែលចាប់អារម្មណ៍ខ្ញុំ ហើយមនុស្សប្រុសដែលធ្លាប់លួចស្រលាញ់ខ្ញុំកន្លងមក ប្រហែលមកពីមិនដឹងរឿងអស់នឹងរបស់ខ្ញុំហើយ ឬក៏អាចថាភ្នែកពួកគេអៀស៊ីក៏ថាបាន។
…………………………
ម៉ោងប្រាំមួយល្ងាចទៀតហើយ។ ជាម៉ោងសម្រាក តែចិត្តខ្ញុំអត់ធូរស្បើយសោះ ព្រោះបន្ទាប់ពីចេញពីធ្វើការ ខ្ញុំត្រូវអង្គុយស្រងេះស្រងោច ឯការកណ្តោចកណ្តែង នឹកគេអើយនឹក តែគ្មានលាន់សំឡេងឈែតមួយទូតណាសោះ ព្រោះម្តងនេះ អត់ដូចមុនទេ ម្តងនេះ បែកគឺបែកហើយ។
គេនោះអស្ចារ្យម្លឹង? ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំចេះលួចយំម្នាក់ឯងស្ងាត់ៗនៅក្នុងបន្ទប់?
គេនោះអាក្រក់ណាស់ ចិត្តដាច់ ហើយ បំភ្លេចខ្ញុំបានយ៉ាងផុយ។
តែខ្ញុំអត់អ៊ីចឹងសោះ។ និយាយឱ្យការពិតចេញពីបេះដូងទៅថា គេជាមនុស្សប្រុសដំបូងហើយ ដែលធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំចេះទួញសោក ទោះជារាប់ដងខ្ញុំធ្លាប់លង់ស្រលាញ់មនុស្សប្រុសរាប់មិនអស់ក៏ដោយ តែសម្រាប់គេមួយគឺពិសេសណាស់ ខ្ញុំមិនមែនគិតចង់ស្រលាញ់លេងៗ គឺស្រលាញ់មែនទែន តែគេនៅតែស្រលាញ់ខ្ញុំលេងៗ ទេ…ប្រហែលអត់បានស្រលាញ់ខ្ញុំបន្តិចទេ គឺគិតយកខ្ញុំជាមនុស្សកំដរ ពេលគេអផ្សុកតែម្តង។
វាឈឺមែនណា រៀបរាប់ពីអារម្មណ៍អត់ត្រូវទេ គ្រាន់តែថាចរិតខ្ញុំរឹងមាំបន្តិច អត់ចេះផ្តេកផ្តួលរមួលសង់គ្រេច ដូចអ្នកលេងបាត់ទាត់ធ្វើពុតមុខគ្រូបង្វឹកទេ ហើយក៏មិនចេះគិតខ្លី ឈឺចាប់ អាជើងអាដៃរឿងស្នេហាអីដែរ ខ្ញុំនៅតែអាចញញឹមបាន ខ្ញុំនៅតែអាចលេងសើចបាន គ្រាន់តែថាពេលនឹកគេ ស្តាប់បទកម្សត់ខ្ញុំលួចយំប៉ុណ្ណឹងឯង។
តែមិនមែនមួយជីវិតទេណាកុំច្រឡំ…យ៉ាងវែង មួយសប្តាហ៍ខ្ញុំធ្វើចិត្តបានហើយ គ្រាន់តែពិបាកបន្តិចថា ពេលអារម្មណ៍ស្រលាញ់មួយនេះបញ្ចប់ទៅ ខ្ញុំហាក់គ្មានសល់មនោសញ្ចេតនារឿងសេ្នហាអីបន្តសោះ ហើយគ្រាន់តែម៉ែនិយាយរឿងមានគេចង់ចូលសួរ ចែចូវអីភ្លាម ខ្ញុំហាក់អស់កម្លាំងល្វើយ ដូចទើបមកពីធ្វើការសំណង់។
ខ្ញុំយល់ចិត្តម៉ែដែលបារម្ភ។ កូនស្រីតែម្នាក់របស់គាត់ អាយុម្ភៃប្រាំបីឆ្នាំទៅហើយ នៅមិនទាន់រៀបការ មិនតិចដងទេ ដែលគេសួរគាត់ មិនតិចដងទេ ដែលត្រូវអ្នកស្រុកផ្លែផ្កា ធៀបនិងកូនក្រមុំគេក្នុងភូមិដែលមិនទាន់ចូលម្ភៃស្រួលបួលផង ក៏មានប្តី ហើយមានឡានជិះឡូយហ៊ឺហារនោះ។
មិនមែនក្តីសុខរំពឹងតែលើរឿងអស់នឹងឯណាមែនអត់?
តែឱ្យម៉ែធ្វើម៉េច? បើគាត់មិនមករអ៊ូដាក់ខ្ញុំ ធ្វើម៉េចអាចបញ្ចេញអារម្មណ៍មួម៉ៅទាំងនោះចេញមកបាន? ខ្ញុំស្តាប់គាត់ តែបើសុខៗឱ្យទៅរៀបការនិងមនុស្សប្រុសមកពីណាមិនដឹង មិនធ្លាប់សូម្បីតែចួបមុខគ្នាម្តង ខ្ញុំប្រហែលទៅមិនរួចទេ ទោះបន្តនៅលីវដល់ដប់ម្ភៃឆ្នាំទៀត ក៏មានតែសុំទោសម៉ែសិនហើយ។
ខ្ញុំស្អប់កែវភ្នែកគេដែលសម្លឹងខ្ញុំ…
ខ្ញុំឆាប់រាងចាលណាស់ អ្នកណាដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺចាប់ ខ្ញុំចំណាំមុខមិនភ្លេច ហើយក៏មិនធ្លាប់គិតថានិងទៅនិយាយរកគេជាថ្មីដែរ មិនមែនខ្ញុំស្អប់គេដែលអត់បានស្រលាញ់ខ្ញុំវិញ តែខ្ញុំមិនចង់អាណិតបេះដូងស្មោះត្រង់ខ្លួនឯង ដែលគង់នឹងត្រូវគេជាន់ឈ្លីសារជាថ្មី។
ខ្ញុំសម្រេចថាដើរចេញពីគេ ទោះបេះដូងមួយនេះវាកំពុងលោតញាប់ ហាមឃាត់ដំណើរខ្ញុំយ៉ាងណា តែខួរក្បាលប្រាប់ថា ពីរឆ្នាំមុន ខ្ញុំឈឺឆ្អែតឆ្អន់ហើយ។
«និយាយគ្នាសិន!»
គេស្ទុះមកចាប់ដៃខ្ញុំ។ គិតអ្ហែស? ថាខ្លួនឯងនៅសំខាន់ក្នុងបេះដូងមនុស្សស្រីថ្នល់ជាតិម្នាក់នេះ? បើមិនរលាស់ដៃគេចេញ ហើយសម្លក់ខឹងដោយគ្មានមនោសញ្ចេតនា ប្រហែលខ្ញុំមិនបានធូរស្បើយនឹងការឈឺចប់គ្រាំគ្រាជាងពីរឆ្នាំមកនេះទេ។
«លោកមានការអី?»
គេល្មមអាចដឹងហើយថា ខ្ញុំប្រែប្រួលប៉ុនណា? ពាក្យ«លោក» ខ្ញុំមិនធ្លាប់និយាយជាមួយគេទេ រាល់ដងដែលឈែតរកគ្នា ខ្ញុំចូលចិត្តហៅគេថា «យូឯង» ព្រោះបានតែមនុស្សដែលខ្ញុំទុកថាពិសេស ហើយគេលើសពីពិសេសទៅទៀត តែគេខ្លួនឯងតើ ដែលមិនខ្វាយខ្វល់។
ខ្ញុំក៏មិនដឹងថាមូលហេតុដែលគេនិងខ្ញុំមកចួបគ្នានៅកន្លែងកំសាន្តនេះ ហើយគេព្យាយាមដើរតាមខ្ញុំដែលរត់គេចមិនចង់ចួបមុខគេមានមូលហេតុអ្វីដែរ តែខណៈនេះ បេះដូងខ្ញុំល្ហល្ហេវណាស់ ពេលបានឮសម្តីគេ៖
«យើងមិនទាន់និយាយគ្នាដឹងរឿងទេ»
«លោកមានរឿងច្រើន? តែខ្ញុំគ្មានទេ!»
ខ្ញុំអាចកាត់ចិត្តឈប់ស្រលាញ់គេបានត្រឹមមួយអាទិត្យ ត្រឹមតែដើរចេញពីគេដែលបោះបង់ខ្ញុំដល់ទៅពីរឆ្នាំរឿងអីដែល ស្រីមិនស្អាត ក្នុងកែវភ្នែកគេដូចខ្ញុំនេះធ្វើមិនបាន?
គេក្លាហានហួសពេលហើយដែលហ៊ានស្រវាឱបខ្ញុំពីក្រោយខ្នង។ មនុស្សខ្ញុំមិនងាយទទួលយកការលួងលោមរបស់មនុស្សប្រុសងាយទេ ក៏រហ័សចេញពីរង្វង់ដៃគេដែលធ្លាប់នឹកស្រមៃព្រឹកល្ងាច ហើយសងទៅវិញមួយកំផ្លៀង ដែលកណ្តាលចំណោមមនុស្ស គេមិនទុកមុខខ្ញុំជាមនុស្សស្រី៖
«ថោកទាបណាស់សត្យា! រឿងបែបនេះក៏លោកហ៊ានធ្វើដែរ?»
ខ្ញុំមិនយល់ពីគែដែលក្រៀមក្រំ។ គេសម្តែង? តែម៉េចបេះដូងចេះតែប្រាប់ខ្ញុំថា គេកំពុងឈឺចាប់? គេខឹងដែលខ្ញុំជាមនុស្សស្រីហ៊ានទះកំផ្លៀង បំបាក់ភាពសង្ហារជាប្រុសស្អាតរបស់គេនៅមុខមនុស្សគ្រប់គ្នា? ឬក៏គេ…ខ្ញុំស្អប់ឯងណាស់ ជីន ដែលលួចគិតថា បេះដូងគេទួញសោកព្រោះខ្ញុំមិនយល់ពីគេ។
«ចុះអ្នកណាដែលញញឹម ពេលខ្ញុំនិយាយថាចង់គេងឱប? ចុះអ្នកណាដែលញញឹម ពេលខ្ញុំសុំថើប?»
គេឈានចូលកាន់តែកៀក ហើយសួរសំណួរឆ្កួតឡប់បែបនេះមក វាធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំកាន់តែជ្រួលច្របល់។ នៅសុខៗលើករឿងនេះមកនិយាយមានន័យអី? គ្រាន់តែឈែតឆ្លើយឆ្លងគ្នា និយាយលេងតាមចរិតគេជាមនុស្សប្រុសដែលមាត់រអិល ម៉េចក៏ដឹងច្បាស់ថាខ្ញុំលួចញញឹម? បើមិនបានឃើញខ្ញុំពេលនោះផង?
«លោកបន្តស្រមៃម្នាក់ឯងទៅ!»
ខ្ញុំបង្ខំខ្លួនឯងនិយាយទាំងបបូរមាត់កំពុងញីញ័រព្រោះរំជួលចិត្ត។ ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យគេឃើញកែវភ្នែកទន់ខ្សោយខ្លួនឯងក្នុងពេលនោះទេ ទើបខំដើរយ៉ាងលឿន ហើយក៏លែងខ្វល់ថា គេជាអ្នកណា មានទំនាក់ទំនងអ្វីនឹងខ្ញុំ ទើបមកដឹងចិត្ត ថាខ្ញុំមិនមែនខឹងស្អប់គេ ហើយលួចញញឹម ពេលគេនិយាយពាក្យទាំងអស់នោះ?
គេអត់តាមមកទេ…
ហើយគេក៏មិនបានដឹងថាខ្ញុំលួចយំពេលនោះដែរ។ ខ្ញុំក្លាហានណាស់នៅពេលឆ្ងាយពីគេ បាត់ដំណឹងគេសូន្យឈឹង ខ្ញុំកាន់តែរឹងមាំ មិនខ្វាយខ្វល់ មិនបាច់នឹកនា តែពេលចួបគេ…ខ្ញុំទើបដឹងថា បេះដូងមួយនេះ នៅទន់ជ្រាយចំពោះអារម្មណ៍ក្លែងក្លាយរបស់គេកម្រិតណា។
ក្រាស់មុនៗខ្ញុំអាចដកចិត្តបានលឿន ចុះម៉េចបំភ្លេចគេខ្ញុំពិបាកម៉េស?
ហេតុអីត្រូវមកឱ្យខ្ញុំចួបគេ? ហេតុអីគេមកនិយាយធ្វើមើលតែមានចិត្តលើខ្ញុំ?
យប់នោះ…ខ្ញុំសំងំគេងឈឺក្បាលក្នុងបន្ទប់ មិនបានចេញទៅពិធីជប់លៀងជាមួយក្រុមការងារទេ។
ខ្ញុំគ្មានសូម្បីអារម្មណ៍ងូតទឹក ព្រោះនៅវិលវល់នឹងសម្តីប្រហើរចោលរបស់គេ។ ខ្ញុំមើលឃើញគេពេលនោះ គឺគ្រាន់តែចង់សាកល្បងភាពអត់ធ្មត់របស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ។ តែ…ខ្ញុំមើលគេដោយវិធីណា? មើលដោយភ្នែក? បេះដូង? ឬខួរក្បាល?
ខ្ញុំវិលវល់គឺវិលវល់ហើយ ស្អប់ណាស់ ដែលមិនស្មោះត្រង់និងខ្លួនឯង។ ខ្ញុំអត់ចង់ចំណាយទឹកភ្នែកលើស្នេហាឯកាមួយនឹងទៀតទេ ខ្ញុំសុំចប់ ព្រោះគេមិនធ្លាប់ខ្វល់ផង បន្តចរិតមិនខ្វល់របស់លោកទៀតទៅសត្យា។ តែខ្ញុំទេដែលខ្វល់ ខ្ញុំទេដែលគិតច្រើន ខ្ញុំស្រលាញ់គេពេកបណ្តោយបេះដូង ឆ្លេឆ្លាលែងស្តាប់បង្គាប់ហើយ ថ្ងៃនោះខ្ញុំអង្គុយស្ងៀម តែក៏ហូរទឹកភ្នែកមានចាំអត់?
«ស្យា…ថ្ងៃហ្នឹងគេអត់សប្បាយចិត្តទេ!»
ខ្ញុំហៅគេដាច់សាច់ ខ្លីៗព្រោះណូតរួចហើយ ថាគេជាមនុស្សប្រុសដែលខ្ញុំចូលចិត្ត ហើយស្និទ្ធក្បែរខ្ញុំបំផុត។ កម្រមានអ្នកដែលខ្ញុំនិយាយពាក្យបែបនេះដាក់ណាស់ ក្រៅពីគេ៖
«យូឯងធ្វើអី? ហ្វ្រីអត់?»
ខ្ញុំសរសេរផ្ញើទៅគេ ហើយអង្គុយចាំគេតបឡើងដេកលក់។ គេអនឡាញ តែសំឡេងសារគេប្រហែល Mute ទើបមិនឮខ្ញុំឈែតសោះ។ គេដេកលក់? គេមិនធ្លាប់ចូលដេកម៉ោងប្រាំបីទេ យ៉ាងហោចម៉ោងដប់ពីរជាទម្លាប់។ គេទុកទូរសព្ទចោល? តែខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា គេកំពុងឆ្លើយឆ្លងនិងមនុស្សស្រីក្នុងបេះដូងគេច្រើនជាង ទើបសារខ្ញុំមិនសំខាន់ គ្មានអ្វីទាក់ចិត្តគេឱ្យចូលមើលបាន។
ខ្ញុំសម្រេចចិត្ត Remove សារពេលនោះ ពេលគេឈែតមកសួរវិញ ខ្ញុំគ្រាន់តែ Seen no reply ខ្ញុំអត់មានអីនិយាយទេព្រោះដឹងហើយថា សង្សារគេប្រហែលត្រូវគ្នាវិញហើយបន្ទាប់ពីឈ្លោះគ្នាហើយយកខ្ញុំជាទីប្រឹក្សា។
ប៉ុន្មានដងដែលខ្ញុំត្រូវការនិយាយលេងជាមួយគេ តែគេមិនទំនេរ? ប៉ុន្មានដងដែលខ្ញុំសុខចិត្តចោលការងារខ្លួនឯងដើម្បីឆ្លើយឆ្លងជាមួយគេ មិនខ្វល់ថាពេលវេលានោះមានតម្លៃសម្រាប់ខ្ញុំប៉ុនណា មិនខ្វល់ថា កិច្ចការនោះខ្ញុំត្រូវបន្ទាន់ធ្វើ ហើយគេខលមកទារច្រើនដងប៉ុនណា តែបើមិនបានតបឈែតគេ ពេលវេលានោះកន្លងទៅដោយគ្មាន័យទេ។
តែគេ…តែងតែធ្វើឱ្យខ្ញុំខកចិត្ត ម្តងណាក៏ទុកខ្ញុំចោល ម្តងណាក៏ខ្ញុំជាអ្នកបញ្ចប់សារដែលគេចូលគេងមុនបាត់ដោយមិនបានលាខ្ញុំសូម្បីមួយម៉ាត់។
ព្រឹកឡើងដែលភ្នែកហើមព្រោះដេកមិនឆ្អែត ខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សខ្ជិលបំផុត ដែលមិនចង់ក្រោកពីគ្រែសោះ តែបែរជាទាញទូរសព្ទមកមើលថា តើគេមាននិយាយអ្វីមកទៀតដែរអត់?
ពេលវេលានោះកន្លងទៅដោយពិបាកណាស់ ព្រោះវាសុទ្ធតែជានាទីដែលចាក់ដោតបេះដូងខ្ញុំឱ្យចុកចាប់ ខ្ញុំមិនធ្លាប់បែបនេះទេពីមុនមក ព្រោះមិនធ្លាប់មានសង្សារ មិនធ្លាប់មានស្នេហា តែម៉េចក៏អារម្មណ៍មួយនេះវេទនាម៉េស? ស្រលាញ់គេម្នាក់ឯង ឈឺចាប់ម្នាក់ឯង វាជាស្នេហាដែរមែនអ្ហែស?
មួយថ្ងៃៗក៏កន្លងទៅដោយខ្ញុំត្រូវយកការងារ និងរឿងខ្ជិលមកជំនួសឱ្យពេលវេលានឹកដល់គេ។ ខ្ញុំមិនឈែតទៅគេ ព្រោះជាទម្លាប់ធម្មជាតិ ដែលខ្ញុំប្រកាន់ខ្ជាប់សឹងតែមួយជីវិតហើយថា សម្រាប់មនុស្សប្រុសជាមួយខ្ញុំបើទោះជាខ្ញុំនឹកគេដល់ស្លាប់ប៉ុនណា ក៏មិនងាយនឹងឈែតទៅរកគេមុនផ្តាសដែរ ហើយគេក៏មិនឃើញឈែតមក។
ខ្ញុំអត់មានអារម្មណ៍ធ្វើការងារអ្វីទាំងអស់នៅពេលនោះ តែខ្ញុំបែរជាមានអារម្មណ៍មើលរឿងភាគ អានសៀវភៅ ហើយស្តាប់ចម្រៀងឈឺចាប់យំកំដរភ្នែកលេងទៅវិញ ដែលអ្នកខ្លះប្រហែលគិតថាវាជារឿងគ្មានប្រយោជន៍សោះសម្រាប់ជីវិត។
តែអត់ទេ ខ្ញុំបែរជាធូរស្បើយ ខ្ញុំបែរជាសប្បាយចិត្តនិងយកសៀវភៅជាមិត្ត ក្នុងដំណាក់កាលព្រាត់ប្រាសស្នេហាជាទម្ងន់ ខ្ញុំបែរជារឹងមាំ ហើយអាចគិតបានថា វិនាទីឈឺចាប់នៃជីវិត វាគឺជាបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យមួយដែលអាចនាំយើងឱ្យស្គាល់ខ្លួនឯង ហើយដាស់តឿនខ្លួនឯង និងស្គាល់ពាក្យមួយឃ្លាថា «ខ្ញុំរឹងមាំ»។
មិនមែនតែភ្លេងនិងសៀវភៅទេ ដែលទាញខ្ញុំឱ្យចាកពីអន្លង់នៃភាពឈឺចាប់ តែពេលក្រឡេកឃើញម៉ែដែលមួយថ្ងៃៗរវល់នឹងរកស៊ីគ្មានពេលសម្រាក មើលឃើញពុកដែលមិនហ៊ានបណ្តោយឱ្យខ្លួនអង្គុយដកដង្ហើមស្រួល ខ្ញុំក៏បានសួរខ្លួនឯងថា បើផុងខ្លួនផ្តេកផ្តួលនឹងរឿងឈឺចាប់បែបនឹង សមជាកូនស្រីគាត់ទេ?
ខ្ញុំក៏បានចាប់កាន់ការងារពេញដៃវិញ ព្រោះរូបភាពអ្នកទាំងពីរតែងតែដក់ជាប់ក្នុងកែវភ្នែកខ្ញុំ ហើយវាក៏បានកន្លងទៅជាងពីរឆ្នាំ បន្ទាប់ពីខ្ញុំសម្រេចចិត្តផ្តាច់ខ្លួនពីបណ្តាញសង្គម ប្លុកគេ នៅឆ្ងាយពីគេ លែងចង់ដឹង លែងនឹកនា ទោះគេក្លាយជាអ្វីក៏ខ្ញុំមិនខ្វល់ដែរ។
ចុះម៉េចក៏…អារម្មណ៍ដែលពិបាករៀបរាប់នេះ វាមកលេងខ្ញុំទៀតហើយ?
ក្រោយពីឈឺក្បាលមិនស្រាក ខ្ញុំក៏ចេញពីបន្ទប់មកដើរលេងម្នាក់ឯងតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រ។ ជំងឺខ្ញុំរហ័សស្បើយព្រោះបានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធមកបបោសអង្អែលបេះដូងខ្ទេចខ្ទាំ ដែលមិនស្មានថា វានៅមានដុំដំបៅមហារីកព្យាបាលមិនទាន់សះនៅឡើយ។
អត់ចង់និយាយសោះថាខ្លួនឯងកំពុងវិលវល់។ កាន់តែពិបាកទទួលសំឡេងគេដែលបង្ហើរមកក្បែរត្រចៀកខ្ញុំ ធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្ញាក់ទាំងមិនគួរឱ្យជឿ៖
«មនុស្សចិត្តដាច់!»
គេនិយាយពាក្យនេះព្រោះខ្ញុំបានប្លុកគេចោលនឹងមែន? គេខឹងព្រោះរកអ្នកកំដរអត់បានមែន? ក្រែងគេធ្លាប់និយាយថា ទោះអត់ខ្ញុំឈែតលេងជាមួយគេ ក៏នៅមានមិត្តភក្តិរបស់គេជាច្រើន និយាយលេងមិនចេះចប់ ខុសពីខ្ញុំដែលក្រៅពីគេ ឈែតខ្ញុំស្ងាត់ដូចចោរលួចសេះ។
រាងគេនៅតែខ្ពស់សង្ហារ អាវសខោគគីជើងខ្លីដែលគេកំពុងស្លៀកក៏ធ្លាប់ជាក្តីស្រមៃរបស់ខ្ញុំ ដែលរាល់ដងឱ្យតែឃើញគេផុសលក់នៅលើបណ្តាញសង្គម ខ្ញុំក៏នឹកឃើញដល់គេ ក៏ធ្លាប់គិតថា បើពួកយើងជាអ្វីនិងគ្នា ខ្ញុំក៏ពេញចិត្តទិញសម្លៀកបំពាក់មួយឈុតនេះឱ្យគេពាក់ ហើយយើងនិងបានដើរលេងនៅមាត់សមុទ្រតែពីរនាក់យ៉ាងរ៉ូមែនទិច។
តែមិនមែនក្នុងស្ថានភាពបែបនេះទេ ពេលដែលអារម្មណ៍កំពុងតានតឹង ខ្ញុំបែរយកចិត្តទុកដាក់និងគេកាន់តែខ្លាំង រហូតធ្វើឱ្យខ្ញុំនិយាយអ្វីមិនចេញក្រៅតែពីសម្លឹងកែវភ្នែកស្ងួតស្ងប់របស់គេ។ ខ្ញុំនៅស្រលាញ់គេ?
បើខ្ញុំដើរចេញជាលើកទីពីរមិននិយាយរកគេ អាចបញ្ជាក់ពីអារម្មណ៍គ្មានស្តាយស្រណោះរបស់ខ្ញុំទេ? តែពាក្យបន្ទាប់របស់គេក៏នៅតែអាចឱ្យខ្ញុំឈស្តាប់៖
«អ្នកណាបង្រៀនឱ្យធ្វើចរិតសោះអង្គើយអ៊ីចឹង?»
ខ្ញុំចង់ឆ្លើយភ្លាមថាគេ តែនឹកគិតទៅខ្ញុំសោះកក្រោះតាំងពីដើមមកម្ល៉េះខ្ញុំទទួលស្គាល់។ មនុស្សនៅក្បែរខ្ញុំភាគច្រើនកើតជំងឺអន់ចិត្ត អស់ចិត្ត ឯកោ ព្រោះចរិតគ្មានភាពផ្អែមល្ហែមរបស់ខ្ញុំនេះហើយ ទើបមិនសូវមានអ្នកចង់រាប់រក តែពួកគេអត់បានដឹងថា ខាងក្នុងនៃខ្ញុំ កក់ក្តៅ ផ្អែមល្ហែមប៉ុនណា គ្រាន់តែមិនដឹងបញ្ចេញមកយ៉ាងម៉េច វារឹងអណ្តាត។
«លោកមានការអីក៏ឆាប់និយាយមក!»
ឆ្លើយតបទៅអ្វីដែលគេចង់បាន ខ្ញុំមិនចង់នៅស្រពេចស្រពិល គិតច្រើនម្នាក់ឯង ហើយអ្វីដែលសំខាន់ គឺមិនចង់ឱ្យគេមកលងបន្លាចខ្ញុំតទៅទៀត។ ខ្ញុំហ៊ានប្រឈមមុខ កុំស្មានថាអៀនច្រើនដូចកាលពីមុន។ ខ្ញុំចង់ឱ្យវាឆាប់ចប់ទើបដាច់ចិត្តនិយាយរកគេ។
គេញញឹមចុងមាត់ហាក់ឌឺ ហើយក៏ជ្រែងហោប៉ៅឈរសម្លឹងទៅសមុទ្រ។ គេគិតអី? ខ្ញុំរៀនពីគេមិនចេះសោះ គេស្ងប់ស្ងាត់ កាន់តែធ្វើឱ្យខ្ញុំចង់យល់ពីគេថែម៖
«មានស្នេហាក៏ចោលមិត្តភក្តិ?»
គេនិយាយស្ងាត់ៗតែត្រចៀកខ្ញុំមិនមែនមានបញ្ហាស្តាប់មិនឮថាគេកំពុងដៀល។ គេចង់ថាឱ្យអ្នកណា? ថាឱ្យខ្ញុំ ឬក៏ខ្លួនឯង? គេទុកខ្ញុំជាមិត្ត ហើយឈប់ឈែតជាមួយគេ ប្លុកគេក៏ថាខ្ញុំកំពុងមានទំនាក់ទំនងនិងអ្នកផ្សេង? គេយកអីមកគិត? ខ្ញុំមួម៉ៅភ្លាម ព្រោះស្អប់បំផុតអ្នកណាមកចោទទាំងទទឹងទិសអ៊ីចឹង៖
«ថាឱ្យអ្នកណា?»
មនុស្សប្រុសគួរឱ្យស្អប់ម្នាក់នោះងាកមកញញឹមដាក់ខ្ញុំយ៉ាងសោះកក្រោះ។ ពន្លឺភ្នែកគេចេះតែធ្វើឱ្យខ្ញុំយល់ថា គេកំពុងចង់ទាមទារការខូចខាត ដែលគ្រាន់តែស្តាយបណ្តាញសង្គមដែលទាក់ទងមិនបានដោយសារខ្ញុំ? ហើយខឹងខ្ញុំដែលអត់បានបាននៅធ្វើជាកង់សាគួរពេលគេអផ្សុកទៀត?
«គឺយើងនឹងហើយ ថ្នល់ជាតិ! សាហាវណាស់ ដែលទុកគេជាមនុស្សលេងសើច សប្បាយណាស់អ្ហែស? ដែលធ្វើឱ្យគេទន្ទឹងចាំ ហើយខំរកខ្លួនឯងដល់ទៅពីរឆ្នាំ»
ខ្ញុំជ្រួញចិញ្ចើមព្រោះកំពុងតែវង្វេង។ ទន្ទឹងចាំ? ខំរក? បន្ទាប់ពីថ្ងៃគេធ្វើឱ្យខ្ញុំយំខ្លាំង យំដល់អស់ចិត្ត តើគេដែលជាអ្នកស្រណោះស្តាយ? គេដែលជាអ្នកឈឺចាប់? ហេតុអី? គេមានអារម្មណ៍បែបនេះបានដោយរបៀបណា?
«លោកគ្មានសិទ្ធិនិយាយពាក្យទាំងនេះទេ!»
«ហេតុអី?»
«ព្រោះលោក គឺជាអ្នកទុកខ្ញុំជាកង់សាគួរ គឺលោក ដែលចូលចិត្តលេងសើចនឹងអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំ លោកអាចធ្វើវាបាន លោកមិនដែលខ្វល់ថា ខ្ញុំមានអារម្មណ៍បែបណានិងចរិតអាត្មានិយមរបស់លោកទេ។»
ខ្ញុំស្តីឱ្យគេចច្រែតដែលវាលាក់ទុកក្នុងប្រអប់ទ្រូងដ៏តឹងចង្អៀតមួយនេះយូរណាស់មកហើយ ខ្ញុំអឱ្យតែបានឱកាស និយាយឱ្យគេក្អួតឈាម ដែលបោកប្រាស់លើបេះដូងបរិសុទ្ធរបស់ខ្ញុំ។ តែអ្វីដែលខ្ញុំគិតខុសថាគេនិងស្ងាត់មាត់ ព្រោះត្រូវចំណុច គេបែរជាញាក់ចិញ្ចើមសួរខ្ញុំវិញហាក់មិនសុខចិត្ត៖
«អ្នកណាប្រាប់? អ្នកណាដែលអាត្មានិយម? គិតថាចរិតខ្លួនឯងដែលធ្វើនេះត្រឹមត្រូវហើយ?»
ខ្ញុំកាន់តែខឹងនឹងពាក្យគេថា«ចរិត»។ ចរិតខ្ញុំម៉េច? គេជាអ្នកធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺចាប់ គេជាអ្នកបោះបង់ខ្ញុំ ម៉េចក៏ជាគេដែលនិយាយពាក្យប្រមាថនេះមកខ្ញុំ? ចុះគេ? ល្អត្រង់ណាទៅ ដែលចូលចិត្តលេងសើចនិងមនុស្សស្រី ធ្វើឱ្យគេលង់ហើយ ក៏ចោលគេឱ្យឈឺចាប់?
«ចរិតខ្ញុំដែលលង់និងពាក្យសម្តីលេងសើចរបស់លោក? ស្មោះលោកអស់ពីចិត្តតែត្រូវគេទុកជាកង់សាគួរពេលអផ្សុកនឹងមែន?»
«អ្នកណាទុកអ្នកណាជាកង់សាគួរ? អ្នកណាលេងសើចនិងអ្នកណា»
«លោកមិនមែនមិនដឹងថាខ្ញុំមានអារម្មណ៍បែបណាចំពោះលោកទេ តែលោកមិនខ្វល់»
ទីបំផុតខ្ញុំក៏ធ្លោយនិយាយពាក្យតូចចិត្តទាំងនោះតវ៉ាគេទាំងមិនសុខចិត្ត។ គេសម្លឹងខ្ញុំកាន់តែច្បាស់ក្នុងក្រសែភ្នែក គេធ្វើឱ្យខ្ញុំប្រឹងទប់ទឹកភ្នែកមួយដំណក់នោះយ៉ាងពិបាក។ ខ្ញុំមិនជ្រាយទេ តែអារម្មណ៍ពេលនោះវាក្តុកក្តួលហួសនិងឃាត់ពេក។ ខ្ញុំងាកមុខចេញព្រោះមិនចង់បញ្ជាក់កាន់តែច្បាស់ថា ខ្ញុំឈឺចាប់និងរឿងនេះកម្រិតណា?
ហួង សត្យា នៅស្ងៀមមិននិយាយមួយម៉ាត់។ គេគិតថាគេគឺជាអ្នករងគ្រោះក្នុងរឿងនេះ? ទើបធ្វើមុខកម្សត់ ដូចខ្ញុំនឹងបោះបង់គេ បោកប្រាស់បេះដូង ខ្លួនប្រាណគេ?
អ្វីដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំពិបាកឆ្លើយនិងខ្លួនឯងពេលនេះ ម៉េចក៏គេចេះមកសួរសំនួរទាំងនេះដែរ?
«មកពីលោក…»
«ខ្ញុំម៉េចខ្លះ?»
គេផ្ទាន់មកភ្លាមរកតែខ្ញុំបន្ទោសទៀតមិនបាន។ មុខគេកាន់តែឌឺ គឺកាន់តែជ្រេញ។ ខ្ញុំញញឹមឌឺវិញ ហើយខឹងសម្លក់គេដែលមុខក្រាស់នៅហាមាត់សួរខ្ញុំ ធ្វើពើមិនខ្វល់ពីអ្វីដែលខ្លួនឯងបានធ្វើកន្លងមក។ ខ្ញុំមិនចង់និយាយរៀបរាប់ទេ ព្រោះយ៉ាងណាគេមិនដែលទទួលស្គាល់កំហុស គេធ្វើខុសលើខ្ញុំ តែចាត់ទុកជារឿងធម្មតា ទើបមកហ៊ានសួរដេញដោលទាំងមិនក្រែងចិត្តទៀត។
គេស្រាប់តែឈានជើងមកកាន់តែជិត ភ្នែកគេគួរឱ្យស្អប់ ទុកខ្ញុំស្មើសត្រូវដែលមិនគួរនឹងលើកលែង ចង់ស៊ីសាច់ហុតឈាមខ្ញុំ? ស្មានថាខ្ញុំខ្លាចហើយប្រឹងថយឆ្ងាយ? ដល់ដំណាក់កាលនេះខ្ញុំនឹងទ្រឹងស្ងៀមប្រឈមមុខជាមួយគេរកខុសត្រូវ៖
«និយាយទៅ! មី(Me)ធ្វើអីដាក់យូ(You)ខ្លះ?»
ខ្ញុំស្រាប់តែទន់បបូរមាត់ល្អាច ចង់ជេរ ចង់ឈ្លោះបែរជាហាមិនរួច។ ភ្នែកស្រាប់តែធ្លាក់ទើនឹងដីខ្សាច់ដែលត្រូវរលកបោកបក់ ព្រោះមិនហ៊ានប្រឈមនឹងគេ។ ពាក្យ«មី»«យូ» ដែលគេនិយាយវានាំមកវិញនូវក្តីរំភើប អារម្មណ៍ហោះហើររបស់ខ្ញុំពេលតបឈែតជាមួយគេកាលពីពីរឆ្នាំមុន។ ដូចដែលខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់ហើយមនុស្សគេពិសេសសម្រាប់ខ្ញុំណាស់ ទើបខ្ញុំហៅគេថាយូឯង ហៅខ្លួនឯងថាមី(Me)ដែលមិនស្មានថា ពេលនេះគេក៏និយាយពាក្យទាំងនោះចេញមក។
ខ្ញុំងាកមកសម្លក់គេវិញដោយការតាំងចិត្ត ព្រោះមិនអាចឱ្យអារម្មណ៍ត្រេកត្រអាលម្នាក់ឯងមួយពេលនោះមកគ្របដណ្តប់ចិត្តស្អប់របស់ខ្ញុំដែលមានចំពោះគេទេ៖
«សួរខ្លួនឯងទៅ! លោកបានធ្វើអ្វីខ្លះ?»
គេមិននិយាយលូកមកចាប់ដៃខ្ញុំណែន ធ្វើឱ្យភ្នែកធំបើកឡើងអូតូម៉ាទិច វាជំនួសឱ្យសំណួរខ្ញុំដែលគាំងមិនចេញថា គេចង់ធ្វើអី? គេយល់ចិត្តខ្ញុំទើបខំនិយាយប្រញាប់៖
«ទៅអង្គុយនិយាយគ្នាឱ្យដឹងរឿង!»
ខ្ញុំគ្រវាសដៃគេចេញ កាលនោះស្ងាត់ ហើយនៅតែពីរនាក់ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តឱ្យអ្នកណាមកធ្វើកាយវិការស្និទ្ធស្នាល រញ៉េរញ៉ៃដាក់ ក៏ស្រែកសម្លុតស្តីឱ្យគេមួយទំហឹង៖
«លោកអាងអីដែលមកចាប់ដៃខ្ញុំ?»
«ប៉ះមិនបាន? របកថ្នាំអ្ហែស?»
«ចរិតខិលរបស់លោកធ្វើដាក់អ្នកណាក៏ធ្វើទៅ តែកុំរលៀមដាក់ខ្ញុំ!»
ខ្ញុំស្តីឱ្យមិនមែនខឹងខ្លាំងដែលគេមកចាប់ដៃ តែមិនចង់ឱ្យមនុស្សឌឺដូចជាគេធ្វើអ្វីតាមអំពើរចិត្ត ចង់ប៉ះក៏ប៉ះចង់ឱបក៏ឱប គេមានទុកខ្ញុំជាមនុស្សស្រីក្នុងភ្នែកទេ? ធ្លាប់គិតផ្តល់កិត្តិយស ផ្តល់តម្លៃឱ្យខ្ញុំក្នុងនាមខ្លួនឯងជាមនុស្សប្រុសដែរទេ?
គេញញឹមងាកមុខចេញពីខ្ញុំ មុននិយាយមួយម៉ាត់ថា៖
«ប្រុសគ្នាឯងសោះ ចាប់ដៃតិចតួចមិនបាន!»
ខ្ញុំខឹងញ័រសាច់ ហើយឈឺអួលនៅក្នុងទ្រូង។ អ្នកណាក៏បានដែលនិយាយថាខ្ញុំស្រីចរិតប្រុស មិនថាអ្នកស្គាល់ អ្នកមិនស្គាល់ ខ្ញុំមិនខឹងទេ តែសម្រាប់គេគឺមិនបាន។ កាលខ្ញុំនៅស្រលាញ់គេ ចង់ថាចង់និយាយអីក៏បាន ខ្ញុំក៏លួចញញឹម តែពេលនេះវាមិនដូចគ្នាទេ និយាយមិនស្រួលខ្ញុំនឹងដាល់គេឱ្យស្គាល់ដៃម្តង។
ខឹងណាស់ ព្រោះតែគេថាខ្ញុំចរិតប្រុសនេះហើយ ទើបមិនព្រមស្រលាញ់ខ្ញុំ?
គេធ្លាប់បង្អាប់ខ្ញុំបែបនេះ ហើយធ្លាប់ថាខ្ញុំមាត់អាក្រក់ទើបគ្មានអ្នកស្រលាញ់ អារម្មណ៍ពេលនោះវារម្លឹកមកវិញទៀតហើយ វាដូចជាស្រមោលដែលអន្ទោលប្រាណខ្ញុំមិនឈប់ តែមិនបានធ្វើឱ្យខ្ញុំរីករាយអ្វីបន្តិចទេ មានតែនិយាយទាំងខឹងគេថែម៖
«បើលោកហ៊ានតែផ្តេសផ្តាស ខ្ញុំនឹង…»
«ធ្វើអី?»
ខ្ញុំខឹង ជាទម្លាប់ធម្មជាតិ ទើបដើរគេច បើទោះនៅនិយាយច្រើនជាមួយគេទៀតក៏មិនដឹងបានន័យអី បើគេចូលចិត្តឌឺយ៉ាងនេះ ទោះពីមុនខ្ញុំលង់និងគេត្រង់ពូកែឌឺនេះក៏ដោយ។
ជាថ្មីដែលគេស្រវាឱបខ្ញុំពីក្រោយខ្នង…
ខ្ញុំរើខ្ញុំខ្ញាំ តែដៃគេរឹងមិនព្រមលែងទេ ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកព្រោះស្អប់គេដែលប្រមាថខ្ញុំ។ ទោះប្រឹងប្រើកែងជើងប្រហារគេ ក៏គ្មានប្រយោជន៍ គេហាក់ដឹងមុនថាខ្ញុំនឹងជាន់ជើងគេឱ្យខ្ទេច ទើបគេចបានយ៉ាងលឿន។ ខ្ញុំខឹងផង បារម្ភផង បេះដូងវិញទៀត ចេះតែលោតញាប់ដោយមិនស្តាប់បញ្ជា ពេលអស់វិធីប្រឆាំងនិងគេ ខ្ញុំក៏ស្ងៀមទាំងញ័រមាត់ ចង់ដឹងថាគេហ្នឹងធ្វើអី? គេចង់បានអី?
ដង្ហើមគេក្តៅភាយនៅក្បែរត្រចៀក ខ្ញុំហាក់ស្តាប់ឮសំឡេងបេះដូងគេដែលកំពុងទួញសោក តាមរយៈភាពស្ងប់ស្ងាត់។ គេមិនបានបន្ធូដៃដែលឱបខ្ញុំ ដូចខ្លាចខ្ញុំឃ្លាតពីគេក្នុងពេលនោះ។ មនុស្សប្រុសដែលគ្មានភាពច្បាស់លាស់ជាមួយខ្ញុំម្នាក់នេះ ស្រាប់តែចេះត្អូញត្អែរ ធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំនៅមិនសុខ៖
«កន្លងទៅពីរឆ្នាំនឹកគេប៉ុន្មានដង? មានធ្លាប់លួចមើលប្រូហ្វាល់គេដូចកាលនៅទាក់ទងគ្នាទេ?»
ខ្ញុំអស់សំណើចតែសើចមិនចេញ អីគេ? សូម្បីខ្ញុំចូលមើលប្រូហ្វាល់គេ ក៏គេដឹងដែរ? ខ្ញុំមួម៉ៅភ្លាម ហើយកាន់តែខឹង ព្រោះគេមិនមែនល្ងង់ទេ តែធ្វើល្ងង់។ ខ្ញុំខ្វាយខ្វល់ពីគេ លួចមើលប្រូហ្វាល់គេ ក៏គេនៅដឹងបាន ចុះអារម្មណ៍ខ្ញុំដែលមានចំពោះគេ ម៉េចក៏គេមិនដឹង?
ខ្ញុំទាញដៃគេចេញបានសម្រេច ហើយក៏រហ័សទះគេមួយកំផ្លៀងជាលើកទីពីរតែអត់បានសម្រចទេ គេចាប់ដៃខ្ញុំ ធ្វើឱ្យកំហឹងក្នុងបេះដូងខ្ញុំកាន់តែពុះពោរ។
គេស្រាប់តែស្តីឱ្យខ្ញុំ ដូចខ្លួនឯងនឹងត្រឹមត្រូវ៖
«កុំអាងអីទះតប់ពេក មិនចេះទន់ភ្លន់ខ្លះទេអ្ហី?»
«ទន់ភ្លន់ដាក់មនុស្សប្រុស ចូលចិត្តយកមនោសញ្ចេតនាមកលេងសើច នាំតែឈឺចាប់ឥតអំពើនោះទេ!»
«ពេលណាទើបមើលគេក្នុងផ្លូវល្អខ្លះ? ពេលណាទើបឈប់យល់តែអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ហើយព្រមសម្លឹងមើលពីការឈឺចាប់របស់អ្នកដទៃ?»
សម្តីគេធ្វើឱ្យខ្ញុំស្រឡាំងកាំង។ គេឈឺចាប់អី? ដោយរបៀបណា? ហើយមូលហេតុអ្វី? ម៉េចក៏មួយម៉ាត់ណាក៏និយាយធ្វើមើលតែខ្លួនឯងនិងក៏ត្រូវរបួសបេះដូងដោយសារស្រលាញ់ខ្ញុំ? គេចោទខ្ញុំដែលយល់តែអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ចុះគំនិតគេបែបណាដែលថាខ្ញុំមិនយល់? បើកន្លងមក ខ្ញុំច្បាស់ណាស់ថា ខ្លួនឯងស្រលាញ់គេម្នាក់ឯងឡើងក្លាយជាស្អប់វិញទៅហើយ។
«ត្រង់ណា? ខ្ញុំមិនយល់ពីលោកត្រង់ណា?»
«ត្រង់ដែលថា…ខ្ញុំស្រលាញ់នាង តែនាងបែរជាបារម្ភពីគេ…»
ជីន…
ខ្ញុំភ្ញាក់កន្រ្តាក់និងសំឡេងស្រែកហៅ ធ្វើឱ្យភ្នែកទាំងគូរបើកសម្លឹងឃើញតែតង់ដែលគ្របដណ្តប់បាំងមេឃ ខុសពីអម្បាញ់មិញដែលខ្លួនឯងកំពុងឈ្លោះប្រកែកនិងបេះដូងនៅមាត់សមុទ្រ។
ក្រឡេកឃើញស្រមោលគេយ៉ាងច្បាស់ដែលកំពុងអង្គុយរង់ចាំខាងក្រៅ ទើបភ្ញាក់ខ្លួនថា អម្បាញ់មិញគឺខ្ញុំយល់សប្តិទេ? ម្នាក់ប្រុសនោះពោលស្រលាញ់ខ្ញុំ គឺជាការស្រមៃផ្តេសផ្តាសរបស់ខ្ញុំ?
តាំងពីដើមដល់ឥឡូវគេនោះមិនដែលស្រលាញ់ឯងទេនាងជីន…
ក្រឡេកឃើញនាឡិកានៅក្បាលដំណេកខ្ញុំក៏ស្ទុះក្រោកវឹងទាំងសក់បះកន្រ្តើង៖
«អ៊ីចឹងតើ បានជាគេមកស្រែកហៅខ្លាំងៗយ៉ាងនេះ!»
ខ្ញុំនឹកខ្មាសគេតិចដែរ ព្រោះតែបានសន្យានិងគ្នាកាលពីយប់មិញថា ព្រឹកព្រលឹមនឹងទៅមើលថ្ងៃរះជាមួយគ្នា តែពេលនេះខ្ញុំបែរជាជ្រុលធ្វើឱ្យយល់សប្តិឆក់យកពេលវេលារ៉ូម៉ែទិចនោះទៅបាត់។
«សុំទោសណា…»
ខ្ញុំនិយាយទៅគេមុនព្រោះមិនចង់ឱ្យគេបន្ទោសទាន់។ ភ្លេចប្រាប់ទៅថា មនុស្សប្រុសដែលកំពុងរៀបចំកន្សែងជូតមុខ ថ្នាំដុសធ្មេញ ទាំងស្នាមញញឹមស្រស់ពេលនេះ មិនមែនជាបុរសក្នុងសុបិនរបស់ខ្ញុំអម្បាញ់មិញនេះទេ គេគឺជា…

មានភាគបន្ត…