ខាងក្រោមនេះជាការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនពីសំណាក់យុវជនទឹកដីអង្គររបស់យើងដែលបានចូលរួមយ៉ាងស្វិតស្វាញជុំវិញប្រធានបទទម្រាំក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ។

ជម្រាបសួរ! នាងខ្ញុំឈ្មោះស្រីនាង ហើយខ្ញុំពិតជារំភើបជាមួយការចួបជុំនៅសៀមរាបកាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែធ្នូនេះ ដោយសារតែជាកម្មវិធីដំបូងដែលធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីបានបង្កើត MST fan club នៅក្នុងខេត្តសៀមរាប ហើយក៏ជាលើកដំបូងរបស់ខ្ញុំក្នុងការចែករំលែកនូវបទពិសោធ និងចំណេះដឹងផ្សេងៗដល់បងៗប្អូនៗក៏ជាអ្នកចូលរួមផ្សេងទៀត​។ មួយវិញទៀតគឺបានជួបជាមួយអ្នកគ្រូម៉ីសន សុធារី ដែលជាអ្នកនិពន្ធមួយរូបដែលខ្ញុំតែងតែគាំទ្ររហូតមក ចំពោះការរៀបចំកម្មវិធីគឺធ្វើឡើងដោយមិនមានការរិះគន់បែបជាន់ពន្លិចធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ថា ការចូលរួមកម្មវិធីនេះមិនមែនសម្ពាធ ដូច្នេះនាងខ្ញុំសង្ឃឹមថា នឹងអាចបន្តធ្វើកម្មវិធីរបៀបនេះនៅឱកាសក្រោយទៀត។

សម្រាប់ការរៀបចំវិញ គឺដំបូងឡើយមានលក្ខណៈស្រពេចស្រពិលបន្តិចដែរដោយសារតែខ្ញុំជាប្រធានក្រុម MST Siem Reap ដែលមានបទពិសោធខ្ចី ប៉ុន្តែដោយមានជំនួយពីបងៗក៏ដូចជាសមាជិក MST Siem​ Reap ទាំងអស់ធ្វើឱ្យកម្មវិធីដំណើរការទៅយ៉ាងរលូន។ ដូច្នេះ ការកសាងបណ្ដាញពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះកិច្ចការខ្លះយើងមិនអាចធ្វើតែម្នាក់ឯងបានទេ វាត្រូវការមានការចូលរួមជាច្រើនទៀតដូចជាកម្មវិធីមួយនេះដែរ បើមិនមានជំនួយនិងការសហការពីបងៗ MST SiemReap បងម្ចាស់ហាងកាហ្វេនិរតី និងបងៗ camera បង MC ទេ ក៏​កម្មវិធី​មិនដំណើរការបានយ៉ាងរលូនដែរ។ ការជម្នះឧបសគ្គក៏ដូចគ្នាដែរ ការធ្វើការជាក្រុម ត្រូវមានការសហការ ពិភាក្សា ជួយគ្នាទៅវិញទៅមកទើបទទួលបានជោគជ័យ។

ចំពោះការចូលរួមជាមួយ MST ជាពេលវេលាដែលខ្ញុំចំណាយបានល្អបំផុតនៅចុងឆ្នាំ២០២១នេះ ព្រោះ MST មិនមែនបង្កើតសម្រាប់ក្រុមមនុស្សឬក៏សម្រាប់អ្នកនិពន្ធណាម្នាក់ទេ តែបើកចំហសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាដែលស្រឡាញ់និងចូលចិត្តការអានឱ្យមានឱកាសក្នុងការចែករំលែកនិងទទួលយក។ ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ថា ស្ដាយក្រោយចំពោះការធ្វើជាផ្នែកមួយរបស់ MST ទេ ព្រោះខ្ញុំមានរៀនសូត្រជាច្រើនពីអ្នកគ្រូ បងៗ និងប្អូនៗ ទោះបីជាមនុស្សមួយក្រុមតូចយល់ខុសពីគោលដៅនៃការបង្កើតនិងចូលរួមក្នុង MST ក៏ដោយក៏ខ្ញុំគិតថា ថ្ងៃណាមួយគេនឹងឃើញពីតម្លៃពិតនៃ MST។

គួររំឭកផងដែរថា ដំបូងឡើយខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សម្នាក់ដែលចូលចិត្តការអាននិងសរសេរទេ។ ប៉ុន្តែពេលរៀននៅវិទ្យាល័យ ខ្ញុំបានរៀនជាមួយលោកគ្រូមុខវិជ្ជាអក្សរសាស្រ្តខ្មែរម្នាក់ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំចាប់ផ្ដើមចូលចិត្តការអាននិងសរសេ រគឺដោយសារតែការបង្រៀនរបស់គាត់ធ្វើឱ្យកាន់តែចូលចិត្តមុខវិជ្ជាមួយនេះហើយក៏ធ្វើឱ្យអាចចាប់កាន់សៀវភៅមកអានក្នុងដៃបាន ដោយខ្ញុំចាប់ផ្ដើមអានប្រភេទរឿងអក្សរសិល្ប៍ បន្ទាប់មកទៀតអានប្រលោមលោក។ កាលពីមុន ខ្ញុំធ្លាប់គិតថា ការអានប្រលោមលោកជារឿងដែលអត់ប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីខ្ញុំចាប់ផ្ដើមចូលចិត្តការអានមក ខ្ញុំគិតថាទស្សនៈពីមុនរបស់ខ្ញុំជាការយល់ឃើញខុសទាំងស្រុង ព្រោះការអានប្រលោមលោកក៏មិនខុសពីការអានសៀវភៅអក្សរសិល្ប៍ផ្សេងៗដែរ។ រាល់តថភាព ព្រឹត្តិការណ៍ អត្តចរិតតួអង្គនៅក្នុងដំណើររឿងទាំងអស់សុទ្ធតែសរឱ្យឃើញពីអ្វីដែលក្នុងសង្គមមានទាំងអស់ ដូច្នេះខ្ញុំបានរៀនច្រើនពីការអានរហូតបានក្លាយជាក្ដឹបអ្នកនិពន្ធមួយរូបទៀតផង។

វាជារឿងដែលខ្ញុំមិនដែលធ្លាប់ស្រមៃថា អ្នកមិនដែលមិនចូលចិត្តការអាននិងការសរសេរដូចខ្ញុំបែរជាអាចក្លាយជាអ្នកនិពន្ធប្រលោមលោកទេ។ ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថា អ្នកដែលមិនចូលចិត្តការអានដូចខ្ញុំចាប់ផ្ដើមរៀនបើកចិត្តចាប់ផ្ដើមកាន់សៀវភៅអានទោះអានមួយថ្ងៃមួយទំព័រឬមួយបន្ទាត់ក៏ដោយ ថ្ងៃណាមួយអ្នកនឹងឃើញពីសមិទ្ធិផលដែលបានពីការអានសៀវភៅមិនខាន។

កម្មវិធីនេះធ្វើឱ្យខ្ញុំបានរៀនសូត្រជាច្រើនពីសំណាក់អ្នកគ្រូ បងៗ អ្នកចូលរួមទាំងអស់ ជាពិសេសវាជាការចងចាំដ៏ល្អ ហើយបទពិសោធទាំងបានបង្រៀនឱ្យចេះបន្ទាបខ្លួន រៀនកែលម្អ និងរៀនសូត្រពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន។ គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានសមត្ថភាពនិងចំណេះដឹងរៀងៗខ្លួនទៅតាមជំនាញរបស់គេ គ្មាននរណាពូកែជាងនរណាទេ គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែអាចរៀនសូត្រពីគ្នាមិនថាអ្នកមកពីទីណា កន្លែងណា អាយុតិចឬច្រើនសំខាន់ថាតើអ្នកបើកចិត្តហ៊ានទទួលនិងរៀនសូត្រដែរឬទេ?

បន្ថែមពីលើនេះយុវជនមកពីស្រុកក្រឡាញ់ក៏បានបង្ហាញពីចំណាប់អារម្មណ៍ដូចគ្នានឹងស្រីនាងផងដែរថា៖

ជម្រាបសួរ ខ្ញុំបាទម៉ក់ ខេមរិន្រ្ទ! កម្មវិធីជំនួបជាមួយអ្នកនិពន្ធម៉ីសន សុធារី ជាកម្មវិធីដំបូងដែលខ្ញុំនិងប្អូនៗ MST Siem Reap ផ្សេងទៀត បានចូលរួមធ្វើជាអ្នកសម្របសម្រួល រៀបចំកម្មវិធី និងបាននិយាយជាសាធារណៈនៅចំពោះមុខបងប្អូន ចាស់ ក្មេង ជាច្រើននាក់ ដោយពុំមានអារម្មណ៍ថាមានសម្ពាធឬខ្លាចអ្នកដទៃចាប់កំហុស។ គ្រប់គ្នាដែលចូលរួម សុទ្ធតែមានគំនិតបើកទូលាយ ចង់រៀនសូត្រអ្វីថ្មី និងចែករំលែកឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។ មិនតែប៉ុននោះ គឺខ្ញុំបានចួបដោយផ្ទាល់ជាមួយអ្នកគ្រូម៉ីសន សុធារី ដែលជាអ្នកនិពន្ធដែលខ្ញុំតែងតែគោរព ស្រឡាញ់ គ្រប់ស្នាដៃនិងទឹកចិត្តរបស់គាត់។ ទាំងអស់នេះហើយដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំពិតជាមានអារម្មណ៍រំភើប និងនៅតែចង់ឱ្យមានកម្មវិធីបែបនេះបន្តកើតឡើងឱ្យបានញឹកញាប់។

ទាក់ទងនឹងការកសាងបណ្ដាញ និងការជម្នះឧបសគ្គផ្សេងៗ ខ្ញុំយល់ថាជារឿងមួយដ៏ចាំបាច់បំផុតសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ ជាក់ស្ដែងបទពិសោធរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ចំពោះការរៀបចំកម្មវិធីនេះ វាប្រហែលជាមិនអាចកើតមានទេប្រសិនបើខ្ញុំមិនមានស្គាល់អ្នកគ្រូ ប្អូនៗ MST fan club បងស្រីអ្នកគ្រប់គ្រងហាងកាហ្វេ និងមិត្តភក្តិដែលស្រឡាញ់ចូលចិត្តការងារសង្គមផ្សេងទៀត។ ការកសាងបណ្ដាញមិនមែនជារឿងលំបាកពេកនោះទេ ដំបូងវាគ្រាន់តែតម្រូវឱ្យយើងទាំងអស់គ្នាបើកទ្វារបន្ទប់ ហើយចេញទៅរកក្រុមមនុស្សដែលមានចំណង់ចំណូលចិត្តដូចឬប្រហាក់ប្រហែលនឹងយើង។ នៅពេលដែលយើងមានក្រុមមនុស្សដែលត្រូវនៅក្បែរខ្លួន ពួកគេនេះហើយដែលជាអ្នកជួយជំរុញ និងណែនាំយើងឱ្យជម្នះនូវឧបសគ្គផ្សេងៗដែលពីដើមឡើយ យើងមិនធ្លាប់ស្រមៃថាអាចធ្វើវាបាន។

MST Fan Club មិនមែនជាក្រុមដែលបង្កើតឡើងដើម្បីតែគាំទ្រនូវអ្នកនិពន្ធណាម្នាក់ឬក្រុមណាមួយនោះទេ។ ពួកយើងប្រមូលផ្ដុំគ្នាដោយទឹកចិត្តស្រឡាញ់ ចង់ចែករំលែក និងលើកទឹកចិត្តគ្នាក្នុងការធ្វើអ្វីមួយដែលជាប្រយោជន៍ដល់សង្គម ជាពិសេសគឺមនុស្សដែលរស់នៅក្នុងសង្គម។ ខ្ញុំរៀនសូត្របានច្រើនពីអ្នកគ្រូនិងបងប្អូនឯទៀត ហើយមិនដែលមានអារម្មណ៍ថាឯកា ឬស្ដាយក្រោយឡើយនៅពេលដែលខ្ញុំបានចូលមកកាន់ទីនេះ ទោះបីជាខ្ញុំដឹងថាមានមនុស្សមួយចំនួនមានគំនិតអវិជ្ជមានមកលើ MST ក៏ដោយ។ ខ្ញុំជឿថាទង្វើប្រសើរជាងពាក្យសម្ដី!

កាលពីក្មេងខ្ញុំចូលចិត្តអាននិងនិយាយលេងច្រើន តែមិនចូលចិត្តសរសេរទេ។ ដើមឡើយខ្ញុំអានសៀវភៅច្រើនប្រភេទ តែប្រភេទសៀវភៅរឿងនិទានឬប្រលោមលោកជាចំណង់ចំណូលចិត្តធំបំផុត ព្រោះខ្ញុំគិតថាការអានគឺជាការកម្សាន្ត ហើយអាចនាំខ្ញុំទៅកាន់ពិភពមួយជាមួយតួអង្គនិងអ្នកនិពន្ធ។ តែថ្ងៃមួយខ្ញុំបានឮគេនិយាយថា “អ្នកអានប្រលោមលោកសុទ្ធតែជាមនុស្សអត់ប្រយោជន៍! ប្រលោមលោកធ្វើឱ្យយុវវ័យឈ្លក់វង្វេងតែនឹងរឿងស្នេហា!” ហើយខ្ញុំក៏សួរខ្លួនឯងវិញថា តើសម្ដីទាំងនេះពិតជាត្រឹមត្រូវមែនឬ? យូរគ្រាន់បើដែរ ទម្រាំខ្ញុំអាចរកចម្លើយឱ្យខ្លួនឯងឃើញ! តាមពិតទៅ ការសរសេរ បុគ្គលិកលក្ខណៈ អាកប្បកិរិយាតួអង្គរបស់អ្នកនិពន្ធ បង្រៀនឱ្យខ្ញុំដឹងថា អ្វីខុស អ្វីត្រូវ! អ្វីគួរធ្វើ អ្វីមិនគួរធ្វើ!

ពេលនោះហើយដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមសរសេរ! សរសេរដើម្បីចែករំលែកអ្វីដែលជាទស្សនៈ ការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំ! វាអាចនឹងមិនត្រូវឬយកទៅប្រើការបាន ១០០% តែនេះជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់ផ្ដល់ឱ្យ ហើយខ្ញុំក៏រីករាយនឹងទទួលការរិះគន់ដើម្បីកែលម្អ។

បទពិសោធទាំងនេះនឹងក្លាយជាអនុស្សាវរីយ៍ និងជាមេរៀនល្អៗដែលខ្ញុំអាចចងចាំ រៀនសូត្រ និងកែលម្អខ្លួន។ មិនតែប៉ុននោះ ខ្ញុំរីករាយនឹងធ្វើការចែករំលែកវាទៅដល់អ្នកដែលបើកចិត្តទទួលស្ដាប់ និងស្វែងយល់។ គ្មានអ្នកណាចេះទាំងអស់នោះទេ! គ្រប់គ្នាជាគ្រូរបស់អ្នកឱ្យតែអ្នកព្រមតាំងខ្លួនធ្វើជាសិស្ស។

ក្រោយពីបានអានចំណាប់របស់អ្នកទាំងពីររួចមក តើលោកអ្នកចង់ឱ្យមានជំនួបបែបនេះទៀតដែរឬទេ?

បំភ្លេចមិនបាន!

ស្រលាញ់ណាស់!

ស្វាគមន៍មកកាន់ MSTសៀមរាប !

ស្វាគមន៍មកកាន់ MSTហ្វេនក្លឹប!

មេដឹកនាំជាច្រើន មិនមានលទ្ធភាពបង្វឹកបុគ្គលិកបន្តវេនទេ។ ពួកគេ​រអ៊ូ តែមិនបង្ហាញផ្លូវ ពន្យល់តែមិនមាននិយមន័យច្បាស់លាស់ រិះគន់តែមិនអាចជួយកែតម្រូវឱ្យប្រសើរឡើង។ នេះជាប្រភេទមេដឹកនាំគ្មានសមត្ថភាពពិត ព្រោះមេដឹកនាំមិនមែនជាតួនាទីធ្វើការម្នាក់ឯង ឬ​ធ្វើការ​ដោយខ្លួនឯងនោះទេ។ គេមើលមេដឹកនាំជោគជ័យម្នាក់ ក៏មើលលើបុគ្គលិក​ដែលចូលមកធ្វើការថា កាលមកកម្រិតណា​ ហើយរីកចម្រើនបានដល់កម្រិតណា?

យើង​អាចបែងចែក​វិធីសាស្ត្របង្វឹកបុគ្គលិក​ជាច្រើនថ្នាក់ដូចជា៖

កម្រិតបុគ្គលិកថ្មីថ្មោង

អ្នកទើបចូលថ្មីថ្មោងឬគ្មាន​ជំនាញ​ អាចថា​ហាត់ការ​ គឺស្ថិតនៅក្នុងដំណាក់កាល “ប្រាប់” ។ ពួកគេ​ចាំបាច់​ត្រូវមានថ្នាក់ដឹកនាំ​ដែល​ផ្តល់​​ការ​ណែនាំ​ជា​ច្រើន និង​ការ​កែតម្រូវ​ក្នុង​ន័យ​ស្ថាបនា។ ជារឿយៗ​ពួកគេមិនអាច​បន្លាយ​ឬខាតពេលនៅក្នុងដំណាក់កាលនេះយូរពេកទេ។ ប្រយ័ត្នជានិច្ច​ថា យើងជាប្រភេទមេដឹកនាំមើលបំណាំ​ដែលរារាំងបុគ្គលិកពីការផ្លាស់សមត្ថភាពទៅរកកម្រិតបន្ទាប់បាន?

កម្រិតទី២ ក្រុមអ្នកអនុវត្ត

ពីហាត់ការ​ឈានមកទទួល​ភារកិច្ច និងចាប់ផ្តើមអនុវត្ត ក៏ពួកគេ​មិនទាន់បានស្ទាត់ជំនាញការងារនៅឡើយ ដូច្នេះហើយនៅតែមានការបង្វឹក “ប្រាប់” យ៉ាងច្រើនដែរ ប៉ុន្តែក៏កំពុងធ្វើការងារជាក់ស្តែង​ក្នុងពេល​តំណាលគ្នា។ ត្រូវបែងចែកភារកិច្ច​សមរម្យនិងពិនិត្យ​មើល​កម្រិត​សូវចនាករណា​ប្រកបដោយផលិតភាព ថាគេនឹង​រួមចំណែកដល់ក្រុមទំហំណា?

កម្រិតបុគ្គលិកជំនាញ

បុគ្គលិកជំនាញ​អាចថា​បាន​លូតលាស់នៅទីនេះ ឬបានដាក់ពាក្យមកពីទីផ្សេង។​ ពួកគេមានជំនាញស្រេចហើយ គឺមក​ក្នុងតួនាទីបំពេញភារកិច្ចតាមស្តង់ដារដែលព្រមព្រៀងគ្នាត្រូវ​ទទួលខុសត្រូវធ្វើការងារពិតប្រាកដ និងពេញលេញតាមបទបរិយាយការងារ JD។ ទោះបីយើងជាមេដឹកនាំ ត្រូវការមានការបង្វឹក “ប្រាប់” តិច២ក្រុមខាងលើ ក៏នៅតែមិនអាចរំលងការបង្វឹកពួកគេ​ទេ។ ជំពូកបុគ្គលិកថ្នាក់នេះ យើង​ នៅតែតម្រូវឱ្យមានមតិកែលម្អជាប្រចាំ​ ដែលភាគច្រើនផ្តោតលើការទទួលស្គាល់លទ្ធផលល្អ និងការកែលម្អលទ្ធផលដែលមិនបំពេញតាមការរំពឹងទុក។ វាយតម្លៃថា ជំនាញណាទៀតដែលពួកគេ​ត្រូវការ ដើម្បីហក់ឡើងរកតំណែងជាមេដឹកនាំ។

កម្រិតបុគ្គលិកបង្គោល

បុគ្គលិក​បង្គោល​គឺជាសមាជិកដ៏មានតម្លៃនៃក្រុមហ៊ុន អាចថា គ្មានពួកគេ វប្បធម៌ធំៗនៃ​ផលិតភាពឬ គុណតម្លៃក្រុមហ៊ុនទាំងមូលនឹងប្រែប្រួល។ ជាទូទៅបំណង​ពួកគេ​គឺឱកាស​ក្លាយជាអ្នកដឹកនាំក្រុមជួរមុខ។ ពួកគេច្រើនតែអាចឯករាជ្យ មិនត្រូវការទិសដៅច្រើនទេ ថែមទាំង​អាចបង្កើតទិសដៅឱ្យក្រុមហុ៊នផង។ពួកគេមានសមត្ថភាព​ក្នុងការ​បង្កើតការងារនិងវាយតម្លៃលទ្ធផល​ដែលគេចង់ឃើញ​ដោយខ្លួនគេ។ ពួកគេអាចផ្តល់ការណែនាំដល់អ្នកដទៃនិងជួយបណ្តុះបណ្តាលមនុស្ស​។ ក្រុមនេះ​នៅតែត្រូវការ​ការបង្វឹក ហើយ​មេដឹកនាំត្រូវរកឱកាស​សិក្សាបន្តជំនាញ​ថ្មីៗ ក្នុងទីផ្សារជាតិនិងអន្តរជាតិសម្រាប់ពួកគេ។

ចូលរួមសិក្សាជាមួយយើងខ្ញុំ ចុចចូលរួម MST Leadership Program ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានវគ្គបន្ត!

ម៉ីសន សុធារី

ក្រោយការប្រកាសចុះឈ្មោះជាផ្លូវការរួចមកយើងសង្កេតឃើញថាមានការចាប់អារម្មណ៍ជាខ្លាំងចំពោះវគ្គបណ្តុះបណ្តាលមួយនេះ ក្រោមមាតិកាធំៗសំខាន់ៗដូចជា ៖ ការសម្រេចចិត្ត(Decision-making), កំណត់គោលដៅ(Goal-Setting), ដោះស្រាយបញ្ហា(Problem-Solving), គន្លឹះកសាងទំនាក់ទំនង(Relationship-Building), ការប្រាស្រ័យទាក់ទង(Communication), ជំនាញស្ដាប់(Listening), ការស្គាល់អំពីខ្លួនឯង(Self-Awareness) និងការចេះយល់អធ្យាស្រ័យ(Empathy)។
ឥឡូវនេះយើងមកជួបជាមួយសមាជិក ចំនួន២រូបដែលបង្ហាញពីការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងរយៈពេលជាង១ខែដែលបានឆ្លងកាត់វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលមួយនេះ។

ជម្រាបសួរអ្នកគ្រូ និងសួស្តីមិត្តរួមក្រុមទាំងអស់អស់គ្នា។ នាងខ្ញុំឈ្មោះសុទ្ធ ឡែន ជាអ្នកភ្នំពេញ និងជាបុគ្គលិកនៅក្រុមហ៊ុនឯកជន បានចូលរួមវគ្គ Leadership 2021 ។

ចំណុចដែលខ្ញុំកាន់តែយល់ច្បាស់ គឺ create your vision (ពីមុនគ្រាន់តែដឹង តែមិនសូវយល់ច្បាស់)

មាតិកាដែលបានផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត គឺ Building Communication ។ នៅក្នុងស្ថាប័ននីមួយៗ គឺមានមនុស្សជាច្រើនប្រភេទដែលយើងពិបាកយល់ពីគាត់ ពេលខ្លះសូម្បីតែមនុស្សក្នុងក្រុមរបស់ខ្លួន។ ភាគច្រើនខ្ញុំជាមនុស្សដែលចូលចិត្តប្រើមនោសញ្ចាតនាពេក និងការយោគយល់ពេកក្នុងពេលធ្វើការ ទើបធ្វើឱ្យការងារមួយចំនួន ដំណើរការមិនសូវរលូនល្អ (ពេលខ្លះច្បាស់លាស់ពេក ឬទន់ភ្លន់ពេក)។ ប៉ុន្តែតាមរយៈបទបង្ហាញរបស់អ្នកគ្រូ បានជួយដាស់ស្មារតីរបស់ខ្ញុំអោយយល់ថា ពេលណាត្រូវធ្វើជា Robot ហើយ ចំនុចណាដែលគួរកែប្រែរក្នុងនាមយើងជាថ្នាក់ដឹកនាំគេ (និយាយអោយបានច្រើនដង, រំឭកអោយបានច្រើនដង និងទទួលយកភាពខ្វះខាត និងអត្តចរិករបស់គាត់មួយចំនួនក្នុងពេលធ្វើការ)។

អ្វីដែលខ្ញុំចង់ដឹងបន្ថែម តើក្នុងនាមជាថ្នាក់ដឹកនាំ តើគួររក្សាឥរិយាបថបែបណានៅពេលនណាម្នាក់ វ៉ាយប្រហារយើង ក្នុងអង្គប្រជុំ (ព្រោះផលប្រយោជន៍បុគ្គល មិនមែនផលប្រយោជន៍រួម) និងរបៀបឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគាត់។

អរគុណអ្នកគ្រូសំរាប់ការចំណាយពេលវេលាដ៏មានតម្លៃក្នុងការចែករំលែកបទពិសោធជាក់ស្តែង និងការណែនាំល្អសម្រាប់នាងខ្ញុំ និងមិត្តរួមក្រុម។

ដោយក្តីគោរព

សុទ្ធឡែន

សួស្តីមិត្តៗទាំងអស់គ្នា

ខ្ញុំឈ្មោះជិន សូនីន មកពីខេត្តកណ្តាល បានចូលរួមវគ្គ Leadership 2021 ។ ចំណុចដែលខ្ញុំទើបដឹងគឺទ្រឹស្តី Maslow

មាតិកាដែលបានផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត គឺ Building Communication ។

ការយល់ដឹងពីទំនាក់ទំនង មានសារៈសំខាន់ធ្វើជាអ្នកដឹកនាំល្អ ត្រូវមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយមនុស្សទូទៅ ដោយស្គាល់ពីចរិតលក្ខណៈ ដែលស្តែងចេញតាមរយៈសកម្មភាព ទម្លាប់ និងផ្នត់គំនិត ដើម្បីយើងអាចសម្របខ្លួនជាមួយពួកគាត់ ហើយអាចឲ្យពួកគាត់សុខចិត្តដើរតាមយើង យើងត្រូវរៀនធ្វើអំពើល្អឲ្យបានច្រើន កុំខ្លាចខាត ខ្លាចធ្វើខុសមនុស្ស ។

ខ្ញុំចង់ដឹងបន្ថែមទៀត តើអំណាចខាងក្នុងមានអ្វីខ្លះដែលមានឥទ្ធិពលឲ្យមនុស្សដើរតាម? បែបបទនៃការមានទំនាក់ទំនងល្អ ដែលមានប្រសិទ្ធិភាពក្នុងការដឹកនាំការងារក្នុងស្ថានប័នដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលល្អមានអ្វីខ្លះ?

សូមអរគុណបង ម៉ីសន សុធារី ចំពោះការចំណាយពេលវេលាដ៏មានតម្លៃដើម្បីផ្តល់ចំណេះដឹង និងបទពិសោធដល់ពួកយើងក្នុងវគ្គនេះ ព្រមទាំងអរគុណក្រុមការងារដែលបានរៀបចំកម្មវិធីនេះ

រីករាយដែលបានស្គាល់មិត្តៗទាំងអស់គ្នា

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលភាពជាអ្នកដឹកនាំនេះមានរយៈពេល៣០ម៉ោង ដែលមានអ្នកចូលរួមមកពីបណ្តាខេត្តក្រុងចំនួន៦។

ក្នុងនោះ​ វាគ្មិន បីរូប ​ជាអ្នកអាននិងអ្នកស្នេហាប្រលោមលោកមនោសញ្ចេតនា ជាសមាជិកនៃ MST Senior ​បានឡើងជជែកវែកញែកនាំមុខ អំពីភាពជាពិសេសនៅក្នុងបទនិពន្ធភាគនិទានស្នេហ៍ កិច្ចសន្យាស្នេហាយើង​ដ៏ល្បី​ស្នាដៃនិពន្ធដោយលោកស្រី ម៉ីសន សុធារី​តាក់តែងឡើងនៅឆ្នាំ​២០០១។

កញ្ញា យិន បូរិន ជាវាគ្មិនដ៏មានប្រជាប្រិយភាព​មួយរូបនៅក្នុងជំនួបនេះ បានលើកឡើងថា ប្រលោមលោកមនោសញ្ចេតនាតែងតែឆក់យកបេះដូងរបស់យើងបាន​ដរាបណា ​វាមានភាពទាក់ទាញ មាន​ឈុតឆាកកក់ក្តៅផ្អេមល្ហែមពិបាកបំភ្លេចបាន មានសន្ទនាដែលធម្មជាតិៗនិងរស់រវើក​ តួអង្គសំខាន់គួរឱ្យចាប់ចិត្ត ឃ្លានិមួយៗចង់តែអានយឺតៗ មិនចង់ឱ្យរំលងទៅងាយ….។ល។

ដោយមាន​មោទនភាព ចំពោះប្រលោមលោក កិច្ចសន្យាស្នេហាយើង ដដែលនេះដែរ វាគ្មិនផ្សេងៗទៀតក៏បាន​លើកឡើងដែរថា ជាប្រលោមលោក​ស្នេហាដ៏សែន​បំពេញចិត្តមិត្ត​អ្នកអាន របស់យើង បញ្ឆេះបេះដូង​យើង និងជួយឱ្យយើងពិចារណាពីធម្មជាតិនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់នៅក្នុងពន្លឺថ្មីមួយពោរពេញទៅដោយភាពស្មោះត្រង់។

ដោយមាន​មោទនភាព ចំពោះប្រលោមលោក កិច្ចសន្យាស្នេហាយើង ដដែលនេះដែរ វាគ្មិនផ្សេងៗទៀតក៏បាន​លើកឡើងដែរថា ជាប្រលោមលោក​ស្នេហាដ៏សែន​បំពេញចិត្តមិត្ត​អ្នកអាន របស់យើង បញ្ឆេះបេះដូង​យើង និងជួយឱ្យយើងពិចារណាពីធម្មជាតិនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់នៅក្នុងពន្លឺថ្មីមួយពោរពេញទៅដោយភាពស្មោះត្រង់។

អ្នកនិពន្ធម៉ីសន សុធារី បានពន្យល់ដែរថា តាមពិត​អ្នកនិពន្ធម្នាក់ៗ ត្រូវ​ការ​បង្កើតធាតុផ្សំជាច្រើនសម្រាប់ស្នាដៃខ្លួន​ដែល​នឹងក្លាយជា​ប្រលោមលោកមនោសញ្ចេតនាដ៏អស្ចារ្យពិបាកបំភ្លេចបាន​ក្នុងបេះដូង​អ្នកអាន។

អ្នកនិពន្ធ ម៉ីសន សុធារី ជាមួយ​និពន្ធនាយកនៃគេហទំព័រ Poraman

អ្នកស្រីបន្តទៀតថា គេអាច​បែងចែក​របៀបសរសេរប្រលោមលោកមនោសញ្ចេតនាជាជំហានៗដោយត្រូវមាន​ចរិតលក្ខណៈ​ តួអង្គទាក់ទាញ​ខ្លាំង និងឈុតស្នេហាដ៏ចាក់ជ្រៅក្នុងចិត្ត​ មិនថាឈឺចាប់ឬសប្បាយ រំភើប គិតទាំងអស់សិនសឹមសរសេរឡើង។ អ្នកស្រីណែនាំទៀតថា ប្រលោមលោក​មនោសញ្ចេតនាដែល​ជោគជ័យមួយ តែង​កំណត់សាច់រឿងក្នុងបរិបទជាក់លាក់មិនរវើរវាយ ដែលអ្នកអាន​មាន​អារម្មណ៍​ថា មិនកុហកបំភាន់ ឬចេះតែសរសេរ​តាមរូបភាព​សាមញ្ញៗប្រញិបប្រញាប់គ្រាន់តែដើម្បីឈាន​ទៅដល់ឆាករួម​ភេទ។

នៅពេលពិពណ៌នាអំពីសកម្មភាពនៃរឿង ត្រូវ​ម៉ត់ចត់ ឱ្យឃើញ​រូបភាព និងភាពសមទំនង​នៃឃ្លាសន្ទនា​ជាមួយ​ចំណុចភ្ជាប់ជៀសវាង គ្រាន់តែព័ណ៌នា​ចោល មិនចូលដល់អារម្មណ៍អ្នកអាន។

កញ្ញា​មាន​ ម៉ូនិច ជាអ្នកទើបនឹង​ចូលរួមដំបូង​បានលើកឡើងថា នាង​បានខកចិត្ត​ចំពោះសៀវភៅជាច្រើន ដែលមានចំណងជើងល្អ ទំព័រ​ក្រាស់ និងក្របស្អាតទាក់ទាញ ​ប៉ុន្តែត្រូវអានរំលងចោលជានិច្ច ព្រោះមានអារម្មណ៍ថា អ្នកនិពន្ធមាន​កន្លែងសរសេរព្រាលៗ​ និងកន្លែងខ្លះមិនចាំបាច់ផង ថែមទាំងមិនទាក់ទាញ។

នាង​បញ្ជាក់ថា នាង​បានអានស្រទន់មន្តស្នេហ៍ចំនួន៣ដង នៅតែស្រលាញ់និងនៅតែជក់ ចំណែកកិច្ចសន្យាស្នេហាយើងអាន​បានពីរដងព្រោះទើបតែស្គាល់រឿងនេះ។

យ៉ារ៉ា

កញ្ញា ស៊ុយ ស្រីនិច ម្ចាស់ហាងGrayUnivers និងជាប្រធាន MSTហ្វេនក្លឹប បានឱ្យដឹងថា នេះជាសៀវភៅដែលកញ្ញាសប្បាយលក់ និងមាន​ឱកាសបានស្គាល់មនុស្ស​គ្រប់ស្រទាប់​​ ពិសេស​ស្រទាប់បញ្ញាវ័ន្ត និងអ្នកមាន​តួនាទីខ្ពស់ៗជាច្រើន​ដែល​ស្វះស្វែង​រកសៀវភៅមួយនេះ។

ក្នុងនោះ​មាន​វាគ្មិន បីរូប​ជាអ្នកអ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង ដ៏មាន​បទពិសោធន៍លើការសរសេរ​ទាំងប៉ុន្មានរបៀបនេះបញ្ចូលគ្នាឡើងជជែកចែករំលែក។

អ្នកផលិតរឿងនេះគឺ លោក ឈរ ហ្សង់ ជាខ្មែរសញ្ជាតិបារាំង​មកពី ផលិតកម្ម La film បានអះអាងថា​លោកបានប្រើវិធីសាស្ត្រថ្មី គឺអោយតារាសម្តែង​លេងតាមគំនិតនិង
មនោសញ្ចេតនា​របស់គេផ្ទាល់ហើយកាមេរ៉ា​គឺនៅចាំចាប់រហូត​មិនកាត់ពួកគេ ជាហេតុធ្វើអោយពួកគេ​ចូលតួបានល្អ​និងមានកាយវិការស់រវើក។

អ្នកនិពន្ធ ម៉ី សនសុធារី វិញក៏បានអះអាងដែរថា អ្នកស្រីមានមោទនភាព​ចំពោះរឿងភាគមួយនេះដោយបាន បន្តសាច់រឿងថ្មីបន្ថែមខ្លះពីលើរឿងចាស់​ដើម្បីអោយកាន់តែមានភាពទំនើបកម្ម​និងដើរទាន់បច្ចុប្បន្នភាព​របស់សង្គមកម្ពុជា។ អ្នកស្រីអះអាងថា​យើងថតកុនយើងដើរទៅមុខ​មិនមែនបកក្រោយទេ ដូច្នេះលំបាកឬស្រណុក វាជារឿងធម្មតា បើបកក្រោយគួរតែមិនធ្វើល្អជាង។

ចំណែកអ្នកនិពន្ធ​អត្ថបទភាពយន្តគឺ កញ្ញាម៉ានិត បានអះអាងដែរថា សាច់រឿងបំឡែងពីប្រលោមលោកមួយនេះ​ត្រូវការពេល៥ខែគត់​ក្នុងការសរសេរឡើងវិញ ហើយថាខ្លួនបានរៀនច្រើន​ពីសិល្បៈកំណត់ចរិតតួអង្គ​ក្នុងរឿងដ៏ល្អនេះ។

លោកលៀក លីដា ផលិតករដ៏មានបទពិសោធន៍ ដែលជាទីប្រឹក្សា​សម្រាប់ខ្សែរឿងភាគនេះ​អះអាងថា នេះជាសាច់រឿងដំបូង​ដែលលោកស្រលាញ់អស់ពីបេះដូង។ រឿងភាគថ្ងៃមុនស្អប់ ថ្ងៃនេះស្រលាញ់​ក៏នឹងមានផ្សាយបន្តនៅលើ Soyoផងដែរដែល លោកស៊ុត ឈាងឡេង អ្នកគ្រប់គ្រង Soyo អះអាងថា នេះជាកុនដែលមានតម្លៃ Digital Right ខ្ពស់បំផុតក្នុងឆ្នាំនេះ៕