រាត្រីភ្លៀងធ្លាក់
ទាំងពីរនាក់រត់គេចព្រះភិរុណមកដល់ផ្ទះទាំងប្រឡាក់ស្រមកនិងទទឹកជោកជាំ។ ដៃនាងម្ខាងស្ថិតក្នុងប្រអប់ដៃគេ តែបេះដូងនាងផ្ញើនឹងទ្រូងបុរសនេះទាំងអស់១០០ភាគរយទៅហើយ។
«ឆាប់លាងខ្លួន លឿនបំផុត កុំឱ្យរបួសត្រូវសើមយូរពេកនឹងអាលគេលាងរបួសឱ្យ!»
នាងនិយាយទាំងឆ្លេឆ្លាងាករកប្រអប់ថ្នាំ។
បុរសដើរទៅសម្អាតខ្លួន ជាឱកាសនាងប្រមូលឯកសារនិងរូបថតទាំងប៉ុន្មានលាក់ទុកខាងក្រោមទូរទស្សន៍ចៀសវាងគេសួរនាំច្រើន ឬដឹងច្បាស់ថានាងខឹងស្រោចកំហឹងលើអតីតកាលរបស់គេ។
«ឮនៅ!! កុំឱ្យសើមដំបៅយូរ នាំឱ្យថ្នាំរាលរលាក!»
នាងស្រែកហៅផង ស្រវារកកន្សែងជូតខ្លួនផង។
ពីខាងក្រៅផ្ទះនាងឃើញអ៊ុននិងវុធកាន់ឆ័ត្រអើតមកមើល។
ជាមួយសន្ធឹកភ្លៀង អ៊ុនស្រែកសួរ៖
«បងហាន់ដា ត្រូវការអីដែរអត់?!»
«អត់ទេ! សម្រាកទៅបង!»
គីម៉ាល់ត្រឡប់មកវិញដោយស្លៀកតែកន្សែងសក់ក្បាលទទឹកជោកចំណែកទឹកមុខគេវិញស្រស់ប៉ប្រឹម។ នាងរុញគេឱ្យថយទៅអង្គុយលើកៅអីឈើ នឹងអាលបានរៀបរយរបួសឱ្យតែខាងប្រុសឈ្លីក្បាលស្រីស្អាតជាមួយប្រយោគយកចិត្តទុកដាក់៖
«ងូតទឹកផ្លាស់ខោអាវខ្លួនឯងសិនទៅ! តិចផ្តាសាយ!»
នាងគ្រវីក្បាលហើយរុញគីម៉ាល់រហូតដល់អង្គុយបែរខ្នងខាងតែបានឱ្យនាងលាងរបួសនិងជូតផ្តិត។
ម្រាមដៃស្រីដ្បិតតែស្ថិតក្នុងស្រោមដៃពេទ្យ តែវាហាក់ដូចជាឱសថដ៏មានអត្ថន័យ សម្រាប់ជីវិតបុរសកំព្រា។ ភ្លាមនោះគេនឹកឃើញរឿងរ៉ាវកាលពីរសៀល…..
កោះបេះដូងម៉ោង១រសៀល…..
វាជាពេលដែលអ៊ុននាំគីម៉ាល់មកដល់។ ពេលមកដល់ទីនេះតាមការស្នើនៃក្រុមជនជាតិចិនដែលទទួលការងារស៊ើបពិសេស។
សម្រាប់ខ្លួន គីម៉ាល់បានរកឃើញដានសំខាន់ៗខ្លះតាមរយៈសាច់រឿងកន្លងមកប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ហើយគេដឹងថា ក្រៅពីគីម៉ាល់និងអ៊ុន ពួកចិនអ្នកស៊ីឈ្នួលស៊ើបអស់ទាំងនេះមិននិយាយនៅនឹងមុខអ្នកណាទាំងអស់។
«មនុស្សម្នាក់មាន DNA ប្រភេទនេះ បាននាំយកសត្វប្រចៀវភ្លើងមកពីតំបន់ផ្សេង! សត្វនេះជាអម្បូរកាចតែវាមិនចូលចិត្តប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សទេ! ហេតុតែវាកម្រោល ដោយសារតែគេបានដាក់វាបង្ខាំងក្នុងទ្រុងច្រើនម៉ោងពេក ហើយសត្វវាស្លឈាមកើតក្តីពុះពោរចង់ប្រយុទ្ធ! មនុស្សនេះជាអ្នកថ្នឹកក្នុងការបង្វឹកសត្វសាហាវ ថែមទាំងមានចំណេះដឹងផ្នែកថនិកសត្វច្បាស់! គេប្រយ័ត្នណាស់ពេលលែងវាម្តងៗ ប៉ុន្តែគេប្រហែសត្រង់ថា ពេលដែលគេខំពាក់ថ្នាំការពារខ្លួនឯង កុំឱ្យប្រចៀវធុំក្លិនលើស្រោមដៃ ថ្នាំនោះជាប្រភេទថ្នាំពិសេសដែលមានតែអ្នកនៅមន្ទីរពិសោធន៍ប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចមានមកប្រើ! ជនសង្ស័យត្រូវបានយើងតាមដាន ហើយចុងក្រោយស្រោមដៃមួយគូនេះយើងរកឃើញកប់ក្នុងដីក្រោយផ្ទះគ្រូពេទ្យនោះ គឺនៅទីរួមខេត្តស្ទឹងត្រែង! មនុស្សនេះ នៅជាប់DNAបន្សល់ខាងក្នុងស្រទាប់ទីមួយនៃស្រោមការពារ! ជាជំហានដំបូងយើងអាចសន្និដ្ឋានថា គេមានបំណងចង់សម្លាប់មនុស្សទាំងអស់ដែលបានអង្គុយចាំនៅសាលប្រជុំក្រោមដើមជ្រៃ!»
«ហេតុអី? គេចង់សម្លាប់ខ្ញុំដែរ? អាម្នាក់នេះនឹងខ្ញុំក្រៅពីស្រឡាញ់ស្រីមួយជាមួយគ្នា គ្មានគំនុំផ្សេងទេ ប៉ុណ្ណឹងសោះត្រូវធ្វើឃាតករដែរ? បានហើយខ្ញុំយករបស់នេះទៅទូទាត់ជាមួយវាលើក្រចកសេះ!»
«អត់ទេ! នៅមានជ្រៅទៀត! លោកមកតាមពួកខ្ញុំ មានទីតាំងមួយត្រូវបង្ហាញ!»
គីម៉ាល់ត្រូវបានគេនាំទៅដល់ល្អាងតូចមួយ។ ប្រសិនក្រុមស៊ើបមិននាំមក គេរកនឹកមិនឃើញសោះថា លើកោះនេះតូចបែបនេះ មានល្អាងជ្រៅបែបនេះឡើយ។
នៅក្នុងល្អាងសម្ងាត់ ក្រៅតែពីកម្រាលថ្មនឹងការដក់ទឹកខ្លះមិនមានអ្វីច្រើនទេ ប៉ុន្តែពួកគេបានបង្ហាញវីដេអូនៃមនុស្សបីនាក់ដែលបានមកដល់ទីនេះមុន ហើយជជែកគ្នាជាភាសាអង់គ្លេស។ ជនជាតិចិនបាននិយាយពន្យល់បន្ថែម៖
«មនុស្សពីរនាក់នេះ អាចជាប់សង្ស័យថា ជាមេក្លោងពីក្រោយការចង់ដាក់សត្វសម្លាប់ក្រុមលោក!»
គីម៉ាល់ផ្ទៀងស្តាប់សំឡេងក្នុងអាត់។
«យើងមិនចង់រង់ចាំទៀតទេ! សភាពការណ៍កាន់តែតឹងតែង ខាងអាមេរិកក៏មានដាក់មនុស្សមកតាមដានពួកយើងស្អិតដែរ ការងារនៅស្រុកខ្មែរវែករកមុខអាចង្រៃនោះយូរពេកហើយនៅតែគ្មានបានការស្អីទាំងអស់! គ្មានតម្រុយថ្មី! អ្វីៗរញ៉េរញ៉ៃឡើង! ដំបូងសុងសក្តិឯងនិយាយថា បងប្រុសវាមកពីឌូបៃគ្រប់យ៉ាងនឹងងាយធ្វើការ ឥឡូវស្ងាត់ទៀត! យើងសម្រេចចិត្តមកដោះស្រាយបញ្ចប់ដោយខ្លួនឯង»
គីម៉ាល់ចងចិញ្ចើមព្រោះខ្លួនស្ថិតនៅក្នុងពាក្យសន្ទនារបស់ពួកគេដោយរបៀបណា និងហេតុអ្វីគឺជាសំណួរសំខាន់នៅក្នុងពេលនេះ។
ស្រាប់តែក្នុងវីដេអូ គេឃើញគ្រូពេទ្យពុតត្បុតសុងសក្តិរាដៃឃាត់ពីរនាក់នោះរញីរញ័រ៖
«ជិតបានសម្រេចហើយ! ខ្ញុំគិតថាដល់ពេលហើយ! គ្រប់យ៉ាងដល់សេណារីយ៉ូចុងក្រោយហើយ! ទុកពេលឱ្យខ្ញុំ១០ថ្ងៃ ១០ថ្ងៃទេ! បើពួកលោកបង្ខំពេកធ្វើឱ្យខូចការធំ ទទួលខុសត្រូវជាមួយមេដោយខ្លួនឯង!»
គីម៉ាល់មិចភ្នែកពិចារណា។
ជនជាតិចិនចង់បញ្ចប់ការសង្ស័យនេះឆាប់ៗ ក៏ពន្យល់ឡើង៖
«២នាក់នេះសមាសភាពអាចជាពួកសង្គមងងឹតមកពីត្រីកោណមាស! ប្រវត្តិច្បាស់ពិបាកឆែកណាស់ តែក្រុមយើងរកឃើញភិនភាគស្រដៀងខ្លះក្នុងឯកសារចាស់របស់យើង! យើងមិនធ្វើការនេះតទៅមុខទេព្រោះមិនចង់បានលុយតិចហើយទៅផ្សងគ្រោះថ្នាក់ធំប៉ះពាល់ជាមួយពួកនោះទេ! យើងត្រូវការកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីជាមួយលោក ពិស័ក»
គីម៉ាល់សួរវិញភ្លាម៖
«បើចង់បានលុយថែម ខ្ញុំត្រូវការយល់សិនដែរថា មានអីពាក់ព័ន្ធជាមួយខ្ញុំ ហេតុអីខ្ញុំត្រូវចាយលុយឱ្យពួកលោកស៊ើបច្រើនម្ភៃដងទៀត?!»
ជនជាតិចិនញាក់ចិញ្ចើមបកស្រាយ៖
«មានអីឆ្ងល់! មនុស្សនេះ អាគ្រូពេទ្យនេះ ចូលមកគ្រួសារលោកតាំងពីមុនប្អូនប្រុសលោករៀបការម្ល៉េះ ក្រោយមកគេរៀបចំអន្ទាក់ឱ្យប្អូនលោកមកកោះបេះដូងលង់ស្រឡាញ់និស្សិតពេទ្យឈ្មោះនីដា! គេនេះដដែលបានចូលរួមជាមួយនីដាបង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលព្យាបាលមនុស្សជរានិងក្មេងវិកលនៅលើកោះនេះ! គេដដែលនេះបានចូលផ្ទះលោកជាផ្លូវការក្នុងនាមគ្រូពេទ្យរបស់ប្អូនលោក ហើយគេពេលនេះដេកជាមួយម្តាយក្មេកលោក តែតាមដណ្តឹងចង់បានប្អូនថ្លៃលោកនីដាជាប្រពន្ធ ហើយធ្វើឱ្យម្តាយនាងគ្រួសារនាងពេញចិត្តគេជាខ្លាំង! រឿងទាំងអស់ ច្បាស់ណាស់គេមានបំណងអ្វីមួយចំពោះគ្រួសារលោក!»
គីម៉ាល់ដកដង្ហើមធំឆ្លើយតប៖
«ទោះបែបហ្នឹង ខ្ញុំគ្រាន់តែចោទប្តឹងរឿងសត្វប្រចៀវភ្លើងនាំវាចូលទ្រុងក៏ចប់ទៅហើយ ហេតុអ្វីត្រូវចំណាយរាប់សែនដុល្លារទៀតចំពោះរឿងបន្ថែមគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួន?»
«ចុះពួកត្រីកោណមាស?»
«ខ្ញុំមិនចង់ពាក់ព័ន្ធ! រឹតតែមិនដែលមានអ្វីដែលគ្រួសារខ្ញុំទៅវាក់វិន»
«បើអ៊ីចឹងម៉េចក៏វាមកដល់កោះនេះ ហើយចង់លេងផ្លូវកាត់មុនគ្រូពេទ្យនោះ! នេះបានន័យថា គ្រូពេទ្យសុងសក្តិ គ្រាន់តែជាមនុស្សជំនួស! បើយើងរើមនុស្សជំនួសចេញ គង់តែមានមនុស្សជំនួសច្រើនទៀតបង្ហាញខ្លួន តែឫសគល់ពិតគឺក្រុមនោះឯង!»
«ខ្ញុំមិនដឹង! ហេតុអី? ខ្ញុំគិតថាគ្រួសារខ្ញុំមិនបានពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងខុសច្បាប់អាភឿនកញ្ឆាទេ មានអីពាក់ព័ន្ធជាមួយមនុស្សគ្រោះថ្នាក់ទាំងអស់នោះ! ចំណែកខ្ញុំ ខ្ញុំចេញពីស្រុកខ្មែរយូរហើយ ហេតុអ្វីមានពាក់ព័ន្ធជាមួយខ្ញុំ វីដេអូមិញវានិយាយពីរឿងខ្ញុំមកពីឌូបៃ តើហេតុអី?»
«ដូច្នេះលោកត្រូវចំណាយលុយរកការពិតមុនពេលគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួន!»
ជនជាតិចិនចុចសារដើមនូវសព្ទសំឡេងចាស់ឱ្យប្រុសស្អាតដែលកំពុងតែផ្ទៀងគិតនេះ ស្តាប់ជាថ្មីឡើងវិញពីរបីទៀត៖
«……ដំបូងសុងសក្តិឯងនិយាយថា បងប្រុសវាមកពីឌូបៃហើយ! គ្រប់យ៉ាងនឹងងាយធ្វើការ ឥឡូវស្ងាត់ទៀត! យើងសម្រេចចិត្តមកដោះស្រាយបញ្ចប់ដោយខ្លួនឯង»
«ពាក្យថា បងប្រុសវាមកពីឌូបៃហើយ គឺគេសំដៅលើប្អូនប្រុសលោកដែលមិនទាន់មានដំណឹង បានន័យថាប្អូនប្រុសលោកជាអ្នកពាក់ព័ន្ធពួកត្រីកោណមាស!»
គីម៉ាល់ងើបមុខសម្លឹងជនជាតិចិនយ៉ាងមុត។
«លោកថាប្អូនខ្ញុំនៅរស់?»
«ខ្ញុំមានតម្រុយ តែរឿងនេះមិនមាននៅក្នុងកិច្ចសន្យាយើងទេខ្ញុំត្រូវការChargeលុយបន្ថែម!»
បេះដូងបងប្រុសកក្រើករំពើកព្រោះកង្វល់និងវិបត្តិ។
ជាយូរមកហើយ គេបានចាកចេញពីកម្ពុជា រកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិត លាក់មុខប្តូរឈ្មោះ គិតថាជាតិនេះនឹងមិនពាក់ព័ន្ធនឹងអ្វីៗនៅទីនេះទៀត សូម្បីប្អូនប្រុសជំទង់ដ៏ស្លូតបូតទន់ខ្សោយរបស់គេធំធាត់ឡើងដោយវិធីណា សេពគប់អ្នកណា មានបញ្ហាអ្វី ក៏គេមិនដែលខ្វល់ទេ។
ពេលនេះគ្រប់យ៉ាងកំពុងចាក់កំទេចបេះដូងគីម៉ាល់។ គេបន្ទោសខ្លួនឯងថា មកពីគេ ដែលបានបោះបង់ក្រុមគ្រួសារចោល ដោយសារជ្រើសយកសេចក្តីមានៈជារបាំងមុខ។
មនុស្សជំនិតឈ្មោះអ៊ុនឱនមកខ្សឹបៗ៖
«បង! កាលនៅលើទូកបងឱ្យអាវុធស៊ើបទៅឌូបៃ ឆែក SMS របស់បងសិដ្ឋ! មិញវាផ្ញើរបាយការណ៍មកថា ជាសំឡេងក្លូនទាំងអស់បង! បងសិដ្ឋមិនបានផ្តាំបងឱ្យមើលថែបងហាន់ដាទេ។ គាត់មិនបាននិយាយពាក្យអស់ហ្នឹងទេ! គ្រប់យ៉ាងជា SMS Fake! ដែលយើងមកនាំគ្នាត្រឡប់មកភ្នំពេញ គឺនៅក្នុងការSet Up របស់គេ!»
គីម៉ាល់ដៀងភ្នែកសម្លឹងអ៊ុនរួចក្រឡេកមកជនជាតិចិនក្មេងៗនេះម្តងម្នាក់ៗ។ ក្រុមនេះមកពី Agency សម្ងាត់ល្បីឈ្មោះលើឆាកអន្តរជាតិ តាមថាគេអាចមានតម្រុយពិតច្រើនជាងការបន្លំ។ គីម៉ាល់ស្រដីតិចៗ៖
«ទោះតែរឿងនេះមិនមាននៅក្នុងកិច្ចសន្យាយើង តែខ្ញុំត្រូវការច្បាស់បន្តិចទៀតមុនពេលសម្រេចចិត្តចំពោះការឱ្យលុយបន្ថែម! ឆ្លើយនឹងខ្ញុំច្បាស់សិន ប្អូនខ្ញុំនៅរស់ឬស្លាប់?»
ចិនងាកមើលមុខគ្នា។ អ៊ុនដែលឃើញដូច្នេះក៏និយាយបន្ថែម៖
«មេខ្ញុំមិនខ្វះលុយឱ្យទេ តែចាយលុយក៏ត្រូវគិតដែរ! បើឯងនិយាយលឹបល អ្នកណាទៅភ្លើឱ្យលុយថែម!»
«៧០ភាគរយ ពិសិដ្ឋនៅរស់! គេប្រហែលជាគេចទៅកន្លែងណាមួយ ដោយប្រើពាក្យថាស្លាប់!»
ចិននិយាយតិចៗ ហើយងក់ក្បាលផ្ងក់នៅចំពោះមុខកែវភ្នែកតក់ស្លុតរបស់គីម៉ាល់។
ទ្រូងប្រុសសឹងរយះពេលដែលនឹកឃើញសម្តីនារីភា «ពិសិដ្ឋមិនទាន់ស្លាប់ទេ!» សម្តីរបស់ហាន់ដា «សណ្ឋាគារមួយក្នុងចំណោមសណ្ឋាគារទាំង៦មានរឿងក្រោមតុខ្លះ ដែលធ្លាប់បង្ខំចិត្តត្រូវដោះស្រាយ! ហើយបើពួកស៊ើបឯកជនមករកការពិតឃើញ នឹងប៉ះពាល់ដល់គ្រុបទាំងមូលបាន!» ស្រីល្អិតម្នាក់នេះទំនងណាស់ថាដឹងរឿងពិតរបស់ពិសិដ្ឋ។ នាងរៀបការចូលមកគ្រួសារនេះ ព្រោះតែល្បែងរបស់សុងសក្តិដែរ ឬមួយនាងជាកូនអុកមួយ។
«ខ្ញុំឱ្យលុយ! ខ្ញុំចង់ដឹងថា ប្អូនខ្ញុំនៅឯណា? ការពិតរបស់ពួកត្រីកោណមាសជាមួយគ្រួសារខ្ញុំ មានស្អីខ្លះ?»
ចិនញញឹមចាប់ផ្តើមបើក Laptop សរសេរកិច្ចសន្យា ។
«ឯងរៀបចំលុយកក់វេរទៅឱ្យគេអ៊ុន!»
នាយងាកទៅបញ្ជាអ៊ុនដែលកំពុងស្លេកស្លាំងមុខ។ ចំណែកជនជាតិចិនម្នាក់ទៀតញញឹមរាក់ទាក់ពេលបានទទួលការងារធំលុយច្រើន។ គេលូកដៃមកចាប់ដៃនាយ។ គីម៉ាល់លូកទៅយឺតៗ ចាប់ដៃតបវិញ។
«សហការរីករាយ!» ចិននោះនិយាយ។
«ខ្ញុំចង់បានថែម! សេវាកម្មការពារខ្ញុំនឹងប្រពន្ធខ្ញុំ ! ហាន់ដា ឬនីដាដែលមុននេះពួកលោកហៅថា ប្អូនថ្លៃខ្ញុំ! ម្សិលមិញខ្ញុំរៀបការជាមួយគេហើយ! មួយទៀត ខ្ញុំចង់ដឹងថាប្រពន្ធខ្ញុំជាកូនអុករបស់គេ ឬមានចំណែកជាមួយពួកត្រីកោណមាសដែរ!»
«បាន! ដំណឹងនេះនឹងមកដល់មុនគេ»
គីម៉ាល់ច្រត់ចង្កេះពិចារណាយ៉ាងតឹងតែង ក្រោមកែវភ្នែកភ័យព្រួយរបស់អ៊ុន។ មនុស្សជំនិតម្នាក់នេះ ដឹងថា ចៅហ្វាយខ្លួនស្រឡាញ់ស្រីសិចស៊ីនោះកម្រិតណា សឹងអាចស្មើនឹងជីវិតនៅសល់ទាំងអស់របស់គេ។
ទីបំផុតគីម៉ាល់ងើបមុខហើយនិយាយបញ្ជាក់៖
«ទោះនាងជាអ្វី កុំចាត់ការអីឱ្យសោះ! ទុកឱ្យខ្ញុំដឹងសិន! ការសម្រេចចិត្តលើវាសនាស្រីម្នាក់នេះត្រូវតែជាបញ្ជាពីខាងខ្ញុំទៅ!»
ចិនសើចក្អាកក្អាយ។ គេយល់ពីទុក្ខស្នេហ៍ក្នុងទ្រូងមហាសេដ្ឋីឌូបៃ ។ គេឱនគោរពហើយឌឺដងឡូឡា៖
«លុយជាមេ! លុយជាចៅហ្វាយ! អ្នកណាមានលុយច្រើនអ្នកហ្នឹងជាមេកោយខ្ញុំ!»
ដកអារម្មណ៍មកវិញ គេរេភ្នែកសម្លឹងតូចតន់ដែលកំពុងតែរៀបចំប្រដាប់ប្រដាពេទ្យទុក។
«ជាថ្នូរហាន់ដានឹងស៊ីញ៉េអេតាស៊ីវិល សន្យានៅក្បែគីម៉ាល់រហូតទៅ!» «ព្រោះតែលាក់កំបាំងឧក្រិដ្ឋកម្មរបស់ខ្លួន បក្សពួកខ្លួន ស្អីក៏ហ៊ានធ្វើដែរ!» «អត់ទេ! ព្រោះហាន់ដាស្រឡាញ់គីម៉ាល់តែប៉ុណ្ណឹង!»។
នាងងើបមុខមកវិញ ប៉ះចំកែវភ្នែកស្រពោននិងល្ហល្ហេវរបស់ប្តី។ មនុស្សនេះបានលាក់ទុកអាថ៌កំបាំងជាច្រើននៅក្នុងការសម្លឹងរបស់គេ។ នាងមានអារម្មណ៍ភ័យៗហើយឆ្គងៗ ម្ល៉ោះហើយស្រីធ្វើជាងាកមុខចេញកុំឱ្យគេឃើញភ្នែកភិតភ័យរបស់ខ្លួន។
«ចាំបន្តិចណា៎ខ្ញុំទៅដួសបបរមក!»
ដៃគេលូកអង្អែលកេសាស្រី ជាមួយសំណួរស្រាលៗ៖
«ប្រពន្ធល្អ មានអីចង់ប្រាប់ប្តីដែរ?»
នាងនៅឆ្ងក់ក្រោកទៅណាមិនចង់កើត ចំណែកដង្ហើមហាក់ញាប់ជាងមុនទាញបំបែរខ្លួនចេញពីក្រសែភ្នែកគេយឺតៗ។ ពីក្រោយខ្នង នាងដឹងថាគេកំពុងសម្លឹងមកជាមួយកែវភ្នែកដ៏ឆ្លាតវៃទាំងសង។ ទោះយ៉ាងណានាងត្រូវតែបន្លប់៖
«ខាងប្តីហ្នឹងហើយត្រូវត្រៀមឆ្លើយសំណួរមិនគិត? ម្តាយចុងឬសង្សារចាស់ ប្រពន្ធកំពុងវង្វេង!»
នាងធ្វើជាងាកមកសម្លក់ តែក្នុងជម្រៅភ្នែកនាងគេឃើញអាថ៌កំបាំងនៃការភ័យព្រួយ។ បុរសញញឹមឌឺៗតបតនឹងការសម្លក់របស់នាង។ អ្វីដែលសំខាន់ ស្អែកខានស្អែកគេនឹងដឹងករណីប្អូនប្រុសគេ និងការពិតទាំងអស់របស់នាងហើយ គេគ្រាន់តែត្រូវការសម្រេចចិត្ត អំពីអនាគតនាងជាមួយគេ ហើយនឹងទំហំបញ្ហាទាំងអស់កាលពីអតីតកាលរបស់នាង ថាតើប្តីម្នាក់នេះអាចរ៉ាប់រងអត់ទោស អត់ធ្មត់ឱ្យនាងបានដល់កម្រិតណា?
គេលូកដៃទាញកាយកែវល្អមកជ្រកក្បែរទ្រូងមិនថានាងទទឹក ឬកំពុងតែមិនមានអារម្មណ៍ស្នេហ៍ ព្រោះនាងរវល់ឱបជាប់នូវអាថ៌កំបាំង។ បបូរមាត់អ្នកដាក់ផ្អឹបលើថ្ងាសនាងហើយវាចាគេលាន់មកខ្សឹបខ្សៀវ៖
«ទាន់ប្តីនៅស្រឡាញ់ មានអីនិយាយក៏និយាយគ្នាឱ្យហើយមកហាន់ដា!»
ថ្ងាសនាងបែកញើសស្អិតក្រោយទឹកភ្លៀងស្ងូតអស់ទៅ។ នាងពិតជាភ័យ ម្រាមដៃនាងញ័រ គេមើលទៅឃើញទាំងអស់។
«សុំទៅងូតទឹកហើយ!»
នាងក្រោកចេញវឹង នៅពេលខាងប្រុសក្របួចមាត់គិតទាំងស្រពោន។ តាមអាកប្បកិរិយារបស់ហាន់ដា គឺមិនបាច់ពិចារណាយូរទេ នាងមានរឿងជាច្រើនដែលមិនព្រមនិយាយ។ នាងអាចរៀបការនេះដោយសារត្រូវមកនៅក្បែរខ្លួនដើម្បីស៊ើប ឬក៏ដើម្បីអង្វរករបង្អាក់ការស៊ើបទាំងឡាយ ។ នាងមានល្បិច មានបំណង មានការបង្ខំចិត្ត នេះបើតាមចំណោទទាំងអស់ដែលកំពុងចោទព្រមៗគ្នាឡើងចំពោះមុខច្បាស់ដូចថ្ងៃ។
តែបេះដូងនេះ បេះដូងនេះនៅតែប្រាប់ថា…..
អូនមិនបានអាក្រក់ជួរជាតិនឹងអាប្រុសម្នាក់នេះទេហាន់ដា!
ហេតុអ្វីបេះដូងតែងតែប្រឆាំងនឹងវិចារណញ្ញាណ នៅក្នុងកាលៈទេសៈសំខាន់។
នាឡិកាបង្វិលដល់កន្លះម៉ោងហើយ នាងបាត់សូន្យមិនឃើញចេញមកវិញទេ។
គេក្រោកយឺតៗ ដើរមួយៗសំដៅបន្ទប់ទឹកដែលចោមព័ទ្ធដោយរបងឫស្សីប្រដេញប្រញឹក និងក្រាលជាកម្រាលដោយគ្រាប់គ្រួសធំៗត្រជាក់ស្រេង។ បន្ទប់សម្អាតកាយនេះមានរចនាបថប្រណីត និងស្ថិតនៅចំកណ្តាលផ្ទះ។ គឹនឹកដល់ប្អូនប្រុសគេដែលបានកសាងទីនេះឡើងមកមិនដឹងក្នុងគោលដៅអ្វីឱ្យប្រាកដទៅ។
«ហាន់ដា!»
គេហៅតិចៗក្បែរទ្វារ។
នាងមិនឆ្លើយ។ គ្រប់យ៉ាងស្ងាត់ឈឹងតែ គេឮដង្ហើមតឹងនិងស្នូរយំសោកតិចៗដែលនាងប្រឹងទប់។ នារីនេះខំបើកទឹកក្តៅទឹកត្រជាក់ព្រមគ្នា បន្លប់សំឡេងពីលើសូរសោយសោករបស់នាង តែអ្នកជាប្តីនៅខាងក្រៅនៅតែផ្ទៀងស្តាប់ដឹង។
«ងូតទឹកយូរម៉េះអ្ហះ?!»
នាងមិនអាចឆ្លើយបាន ទំនងជាសំឡេងនាងអាចប្រែប្រួលទៅតាមទឹកភ្នែកទឹកសម្បោរទៅហើយបានជានាងហើបមាត់មិនរួចខ្លាចគេដឹង។
ខាងប្រុសខាំមាត់តិចៗតិចព្រោះតឹងតែងចិត្ត៖
«បើកទ្វារហាន់ដា!»
នាងនៅតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់រហូតដល់ទ្វារត្រូវបានធាក់របើកមកក្នុងទើបសម្រែកវ៉ាសលាន់ឡើងពីមាត់ស្រី។
នៅពីក្នុងអាងទឹកក្តៅថ្មម៉ាបកសាងឡើងតាំងពីថ្ងៃរៀបការនាងនឹងពិសិដ្ឋម្ល៉េះ រូបរាងអាក្រាត១០០ភាគរយរបស់នាងត្រួវបានបិទបាំងខ្លះៗដោយពពុះសាប៊ូតែប៉ុណ្ណោះ។
នឹកយ៉ាងណាក៏មិនគិតថា គីម៉ាល់ស្ត្រេសដល់ថ្នាក់ធាក់ទ្វាររបើកនោះដែរ។
នាងឈោងដៃរកទាញកន្សែងតែគេកន្ត្រាក់វាបោះចោលទៅក្រៅទាំងអស់ជាមួយទឹកមុខស្មើខឹង។
«ភ័យធ្វើអី? ស្មានថាប្តីមិនដែលឃើញមនុស្សស្រីស្រាត?!»
គេសួរទាំងខាំមាត់ក្តៅចិត្តចំពោះចរិតលាក់លៀមអាថ៌កំបាំងរបស់នាង។
ហាន់ដានៅអង្គុយស្ងៀមលាក់ខ្លួនក្នុងអាងទឹកទាំងដៃប្រឹងទាញចាក់សាប៊ូមកបន្ថែមបង្កើនកម្រាស់ពពុះ។ គ្រប់យ៉ាងទទឹកតែគេដឹងថា នាងកំពុងលួចយំហូរទឹកភ្នែកស្ងៀមស្ងាត់ បន្ថែមក្រោមលំហូរទឹកនោះ ពេលសម្លឹងមកប្តីទាំងភ័យបារម្ភផង ។
ដំបូងគេគ្រាន់តែចង់ដឹងថា នាងនៅសំងំធ្វើអី ពេលនេះភាពស្ងាត់ស្ងៀមនឹងទុក្ខសោករបស់នាង បញ្ជាក់ស្រេចហើយថាជនជាតិចិនមិនបាច់ស៊ើបក៏គីម៉ាល់រកចម្លើយបានដែរ។
ដោយអន់ចិត្តពេក បុរសចង់ប្រដៅនាងឱ្យដឹងខ្លួនខ្លះ។
គេទាញទ្វារផ្ទប់ទៅវិញដោយទឹកមុខស្មើស្លេក ហើយឈានមួយៗមករកអាងទឹក។
«កុំចូល!»
នាងនិយាយញ័រៗ ធ្វើឱ្យគេរឹតតែមិនសប្បាយចិត្តឡើង។ បុរសពោលផ្ទាន់នាង៖
«ក្រែងរៀបការព្រោះស្រឡាញ់ហ្អី? ខ្លាចប្តីខ្លួនឯង? កុហកបានល្អម៉េះហាន់ដា ? កុហកម៉េះប្រពន្ធជើងល្អ! ល្បិចហូរកញ្ឆេរ ! ល្បិចគ្រប់ដង្ហើម គ្រប់ពេលវេលា ចេះហត់អត់អ្ហះហាន់ដា ?»
បុរសនេះថាឱ្យនាងកប់ៗផង ដៃម្ខាង លូកកាន់ជាយកន្សែងខ្លួនឯងក្នុងឫកពាបម្រុងតែនឹងស្រាយទម្លាក់ធ្វើឱ្យនាងភាន់ភាំង រកបិទភ្នែកសឹងមិនចង់ទាន់។
«គីម៉ាល់! របួសមិនទាន់សះកុំឱ្យត្រូវទឹកគីម៉ាល់! ទៅចាំនៅក្រៅសិនទៅ! ហាន់ដាឈប់ងូតហើយ! ហាន់ដាចេញទៅហើយ!»
ស្នូរផ្លូកចូលមកក្នុងអាងក្បែរដង្ហើមភ័យក្តៅងំរបស់នាង។
គេឈានជើងចូលមកហើយ ១០០ភាគរយគេមិនបានស្តាប់ហេតុផលរារាំងរបស់នាងអីបន្តិចណាទេ។ គ្រប់យ៉ាងចង្អៀតហើយទឹកកំពុងច្រាលហូរចេញក្រៅយ៉ាងគំហុក។ នារីដឹងថារាងកាយអាក្រាតរបស់គេកំពុងនៅព័ទ្ធជុំវិញនាង។ នាងបិទភ្នែកយ៉ាងជិត តែគេបានទាញនាងចូលទៅប៉ះពាល់គ្រប់ទីតាំង គ្រប់ផ្នែកនៃរាងកាយគេ។
សំឡេងខ្សឹបរបស់គេលាន់មកប្រឆាំងនឹងសម្តីនាង៖
«បើអាគីម៉ាល់ម្នាក់នេះងាប់មែន វាមិនងាប់ដោយសារដំបៅមួយហ្នឹងទេហាន់ដា!!»
គេកៀកមកកាន់តែជិតរាងកាយសឹងរលាយចូលគ្នាគ្មានជាតិសាប៊ូសូម្បីមួយល្អង។ ខាងប្រុសខាំមាត់និយាយតិចៗដាក់ត្រចៀកខាងស្រី៖
«វាអាចងាប់ដោយសារគ្រាំទ្រូង! គ្រាំចិត្ត ដែលត្រូវស្រីបោក! ស្រីដែលវាខំស្រឡាញ់ និយាយកុហក លាក់លៀម លេងល្បិច លេងស្ទីលហាន់ដា!»
ហាន់ដានៅបន្តបិទភ្នែក តែទ្រូងនាងអណ្តឺតអណ្តកយំស្អិតទឹកភ្នែកក្នុងរង្វង់ដៃប្រុសស្នេហ៍។
ដៃស្រីស្អាតប្រវេប្រវា រាវរកដបសាប៊ូមកចាក់ទៀត តែត្រូវខាងប្រុសទាញគ្រវាត់គ្រវែងចោលច្រងាប់ច្រងិល។ ទោះនាងបិទភ្នែក នាងរឹតតែទទួលអារម្មណ៍ដឹងថា រលករាងកាយកំពុងតែបោករញ្ជួយចូលគ្នា ហើយដៃគេបានគ្រប់គ្រងនាងគ្រប់ទីកន្លែងដែលនាងខំរារាំងគ្មានកន្លែងណាមួយដែលអាចរក្សាកំផែងការពារមិនឱ្យចាញ់ប្រៀបទេ។
«គីម៉ាល់!»
នាងហៅឈ្មោះគេផង តោងដៃគេឃាត់ចិត្តរាយមាយរបស់នាយផងទាំងច្រងាប់ច្រងិលដាក់គ្នា។ បុរសនេះដំបូងឡើយគ្រាន់តែចង់ប្រដែប្រដៅស្រីស្អាត តែចុងក្រោយគេនៅតែងើបមុខមិនរួចនឹងសម្រស់ក្តៅគគុករបស់នាង។ លុះឮនាងហៅឈ្មោះដោយខ្សាវៗផង អារម្មណ៍ចង់ឈ្នះហាក់រសាយរសាត់ទៅឆ្ងាយ ជំនួសមកវិញនូវក្តីអាណិតនិងចិត្តស្រឡាញ់។
គីម៉ាល់ព្រមពន្លែងរបូតចោលស្នាមថើប និងបញ្ឈប់ការរាវលូកលុកលុយពាសពេញរាងកាយដូចទេពធីតានេះ ដោយច្រត់ដៃងើបមកសម្លឹងមើលប្រតិកកម្មលើផ្ទៃមុខប្រពន្ធថ្មោងថ្មី។ បបូរមាត់នាងនៅតែស្រស់ស្អាតពេកណាស់ មិនថានាងកំពុងទុក្ខព្រួយឬស្លេកស្លាំងដោយការភ័យខ្លាចគ្មានស្នាមញញឹមមួយចំណិតក្តី។ ភ្នែកនាងបិទជិតឈឹងនិងដៃទាំងទ្វេរញីរញ័រលើគែមអាងទឹកស្នេហ៍។
«ម៉េច? នេះប្តីណ៎ា មិនមែនចោរទេ! បើកភ្នែកប្រពន្ធជើងល្អ»
គេខ្សឹបសួរតិចៗព្រោះអាណិតព្រួចចំពោះភាពភ័យខ្លាចនិងអៀនខ្មាសរបស់នាង។
«ខ្លួនមិនស្តាប់គេ គេក៏មិនស្តាប់បញ្ជាខ្លួនវិញដែរ!»
នាងនិយាយទាំងងរង៉ក់យំយែកភ្នែកទាំងគូនៅតែបិទ។
«ជឿថា បងបង្ហូរទឹកនេះចោលឱ្យស្ងួតអាងអស់អត់ហាន់ដា?!»
នាងបើកភ្នែកមកវិញខ្វាកសម្លឹងនាយដោយ ពន្លឺភ្នែក ដែលរេមើលភ្នែកប្តីម្តងឆ្វេងម្តងស្តាំ។
ការធ្វើទារុណកម្មដ៏ផ្អែមល្ហែមមួយនេះមុននឹងក្រោយគង់តែកើតមានឡើង នេះជាអ្វីដែលខាងប្រុសគិត ។
«ពេលណាបានត្រៀមចិត្ត ត្រៀមកាយបានល្អនៀក?»
បុរសលើកដៃនាងទាំងសងមកត្រកងឱបស្មាខ្លួន នាងមិនប្រកែកប្រណាំង។ មើលទៅហាន់ដាហាក់ចង់និយាយអ្វីដោយកម្រើកបបូរមាត់ចុះឡើង តែនាងមិននិយាយ។ បេះដូង ល្វែងទ្រូងលោតកក្រើក ដូចកូនក្មេងកំពុងយំតូចចិត្ត។ គីម៉ាល់ដឹងថា មានរឿងជាច្រើនកំពុងបង្កប់ក្នុងទ្រូងមួយនេះសឹងថាផ្ទុះបានជាចម្រៀកៗ គ្រាន់តែនាងមិននិយាយថ្លែងសេចក្តីរំលែកវា មកឱ្យខ្លួនដឹងបានភ្លាមៗ។
«មានអីចង់និយាយទៀតប្រពន្ធជើងល្អ?!»
គេខ្សឹបសួរ តែនាងនៅស្ងៀមស្ងាត់។ បបូរមាត់បុរសជាប្តី ឱនមកថើបគុម្ពត្រចៀកមុនពេលខ្សឹបបន្ត៖
«បើប្តីខ្លួនឯងហើយក៏មិននិយាយប្រាប់បានទៀត ចាំប្រាប់អ្នកណាវិញ?»
ហាន់ដាគ្រវីក្បាលយឺតៗ ទឹកភ្នែករឹមៗផ្សើមរោមភ្នែកទាំងសងខាង។ គីម៉ាល់ត្រដុសបបូរមាត់ដ៏មានមន្តស្នេហ៍ជុំវិញរាងកាយស្រីស្អាត។
«បងតែងសង្ឃឹមថា វត្តមានបង ការថ្នាក់ថ្នមរបស់បង ចិត្តស្រឡាញ់ស្មោះរបស់បងនឹងធ្វើឱ្យអូនបានធូរស្រាលពីទុក្ខសោកផងទាំងឡាយហាន់ដា» គេគិតម្នាក់ឯងក្នុងបេះដូងសម្ងាត់ ។
ចំណែកនាងវិញប្រឹងអត់ដង្ហើមឱ្យគេធ្វើតាមចិត្ត មុនពេលដាច់ចិត្តហាមាត់ជាថ្មីនិយាយស្នើសុំ៖
«គីម៉ាល់!»
«បាទ!»
ពាក្យផ្អែមខ្លីកំបុតរបស់គេ និងការថ្នមថ្នាក់របស់បុរសនេះ បានធ្វើឱ្យនាងដាច់ចិត្តនិយាយចេញនូវអាថ៌កំបាំងជាច្រើនដែលបង្កប់ជាចំណោទយ៉ាងជ្រៅក្នុងចិត្ត ដោយសំឡេងសុំខ្សាវៗ៖
«គីម៉ាល់យល់ព្រមណា សន្យាថា កោះបេះដូងមិនលក់ដូរ មិនដោះដូរម្ចាស់ ដោយប្រការណាក៏ដោយ!»
គេនៅទ្រឹងស្នាមថើប ហើយសម្លឹងកែវភ្នែករបស់ស្រីម្នាក់នេះដែលព្រឹមៗសុំមេត្តា។ នាងគ្មានត្រង់ណាសមជាមនុស្សរបស់ពួកត្រីកោណមាស ថែមទាំងមានលំនាំស្រដៀងនឹងមនុស្សអាចនាំគ្រោះថ្នាក់មកឱ្យខ្លួនបាននោះទេ។
ទោះយ៉ាងណា នាងមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនទទួលយកជីវភាពប្តីប្រពន្ធរួមជីវិតជាមួយគ្នាបានល្អនៅឡើយ គេដឹង គ្រាន់តែគេមិនចង់រង់ចាំតទៅទៀតទេ។
«គេគ្រប់គ្នាប្រាប់បងថា ហាន់ដាជាមនុស្សគ្រោះថ្នាក់!» គេពោលតិចៗតបនឹងកែវភ្នែកសម្លឹងរបស់នាង។
ភាពរឹងមាំនៃរាងកាយបុរសងប់ស្នេហ៍ ហាក់មិនចង់ទុកពេលបន្ថែម តាមដែលនាងចង់បន្លាយទៀតទេ។ គេម្យ៉ាងនឹកស្អប់លក្ខខណ្ឌរបស់នាងដែលនាំមុខដោយរឿងកោះមួយនោះ ម្យ៉ាងនឹកមានៈចង់ដឹងថាខ្លួនឯងមានតម្លៃប៉ុនណាក្នុងបេះដូងអាថ៌កំបាំងរបស់ស្រីម្នាក់នេះ។
គេមិនហាក់សុខចិត្តសោះ…..គីម៉ាល់ដកដង្ហើមវែងៗជាមួយតម្រេកស្នេហ៍ពេញក្នុងទ្រូង…..
គេលែងចង់គិតអ្វីទាំងអស់ មិនថាបន្តិចទៀត ឬថ្ងៃស្អែក ឬអនាគត អ្វីក៏ដោយ…..
«បងចង់ដឹង! ថាគ្រោះថ្នាក់នោះផ្អែមឬល្វីងដុកទ័រ!»
បុរសត្រកងប្រាណស្រីឡើងធ្វើឱ្យនាងបិទភ្នែកទាំងសងតែមិនបានរើបម្រះឡើយ។ ប្តីបីភរិយាទៅកាន់បន្ទប់ផ្សំដំណេករបស់ពួកគេ….។
នាងមិនបាននិយាយអ្វីតែដៃទាំងតោងស្មាបុរសនេះ ហាក់បីដូចជានាងកំពុងស្វែងរកលំនឹងមួយសម្រាប់បេះដូងតែលតោលមិនច្បាស់លាស់របស់ខ្លួនឯង។
នៅពីក្រោយការរួមមេត្រីជាលើកដំបូងក្នុងជីវិត នាងអាចរងការឈឺចាប់ព្រោះកាយសម្បទានិងសម្ពាធផ្លូវចិត្ត តែប្តីម្នាក់នេះបានព្យាយាមថែទាំថ្នាក់ថ្នម រហូតស្រីស្រស់លង់លក់បាត់អស់ទុក្ខព្រួយលើស័យនាមាសនៃពួកគេ។
កណ្តាលរាត្រីស្ងាត់ ស្វាមីម្នាក់នេះ ក្រោកអង្គុយម្នាក់ឯង សម្លឹងសក់របស់នាងដែលវែងគ្របហៀរស្មាហ្មត់ខ្ចី។ នារីតូចសំងំសុខសាន្តនៅក្រោមកម្រាលភួយក្រាស់ ទុកឱកាសឱ្យមនុស្សប្រុសបានសម្លឹងភាពសាន្ដត្រាណរបស់នាង ដែលកំពុងភ្លេចមួយខណៈនូវបណ្តាទុក្ខព្រួយផងទាំងពួងបាន។
មិនថាមានអ្វីកើតឡើង មនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថាប្តីនេះ នឹងរ៉ាប់រងជំនួសអូន ទាំងទោសទណ្ឌ ទាំងបញ្ហាដែលអូនកំពុងរ៉ាប់រង បន្ទុករបស់អូនជាបន្ទុករបស់បង ទុក្ខព្រួយរបស់អូនជាទុក្ខព្រួយរបស់បង ហើយបងនឹងលើកលែងឱ្យហាន់ដាគ្រប់យ៉ាង….
ដៃគេអង្អែលសក់នាងថ្នមៗ…..
