មនុស្សបាត់ខ្លួន
ព្រឹកឡើង……
គីម៉ាល់បើកភ្នែកព្រឹមឃើញកម្រាលពូករលោងពណ៌សដែលកំពុងថ្នាក់ថ្នមទ្រូងនាយ។ គេច្រត់ដៃក្រោកពីការគេងផ្កាប់មុខ នឹងអាលស្វែងរកនារីសំណព្វចិត្ត។
ដូចស្មាននាងមិននៅទៀតហើយ!
តាមថាគេអាចតម្អក់ឱ្យស្វាងសិនព្រោះនាងមិនទៅណាទេ នាងជារបស់គេតាំងពីយប់មិញ គេដឹង! តែចិត្តមួយទៀតបែរជាអន្ទះសាចង់ឃើញមុខអ្នកខ្លះថាធ្វើបែបណាចំពោះប្តី ក្រោយឆាកស្នេហាផ្អែមល្ហែមជាងទឹកឃ្មុំមក?
បុរសនេះក្រោកទាញកន្សែងចងព័ទ្ធហើយដើរមួយៗទៅរកឱបក្រសោបប្រពន្ធនិយាយពាលក្យអរុណសួស្តី។
ទេសកាលអីទូរសព្ទគេបន្សល់នូវ SMS ជាច្រើន។
គីម៉ាល់ឈប់ស្ងៀមសិនដោយលុកដៃទៅលើកមកចុចអាន…..
វាជារបស់វុធ…..
«បង! ក្រុមខាងពូយឹមមកដល់តាំងពីស្រាងៗ គាត់ថាបាត់នារីភាមួយយប់ហើយ! គ្មានអ្នកណាបានឃើញទេ!»
ប្រុសស្អាតចងចិញ្ចើមគិត។ នារីនេះបាត់ទៅជារឿងផ្សេង តែសំខាន់នាងដឹងរឿងពិសិដ្ឋនៅរស់។
«និយាយរឿងពិសិដ្ឋទាំងអស់ប្រាប់ខ្ញុំ!»
«ងាយម៉េះ?!»
ការសន្ទនាកាលពីយប់ នារីភាដូចជាមានការជឿជាក់ណាស់អំពីថា ខ្លួននាងមានតម្រុយពិតៗចំពោះករណីចចាមអារាមថាពិសិដ្ឋនៅរស់។
«មានដំណឹងអីទេ?!»
គេចុចទៅសួរវុធ ស្រាប់តែឆ្លើយមកភ្លាម៖
«មាន! តែដូចជាមិនសូវល្អទេបង! មានអ្នកស្រុកឃើញខោអាវមនុស្សស្រីអណ្តែតទឹក! ជាខោអាវក្រហមបង! អ្នកនៅណេះគ្មានអ្នកណាមានរបស់ថ្លៃអស់ហ្នឹងទេ!»
គីម៉ាល់រេភ្នែកគិតដោយតឹងតែងក្នុងទ្រូង។ សម្តីក្រុមស៊ើបការណ៍ចិនអាចថាជាការព្រមានមួយរួចហើយកាលពីម្សិលមិញ។ «ដូច្នេះលោកត្រូវចំណាយលុយរកការពិតមុនពេលគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួន!»។
«អាចទាក់ទងនឹងពិសិដ្ឋទេ?!»
«ខ្ញុំនៅផ្ទះពូផានបង! ក្រុមពូជឿននិងអ្នកនេសាទភូមិគាត់រកឃើញខោអាវនិងស្បែកជើងដែលសង្ស័យថា ផុននារីភា!»
«បងទៅដល់ឥឡូវហើយ!»
ប្រសិនស្ត្រីអភិជនដែលចែចង់ខ្លួនយប់មិញពិតជាជួបគ្រោះ ប៉ូលិសមូលដ្ឋានប្រាកដណាស់នឹងដាក់ការចោទសួរជាច្រើនមកមិនខាន ព្រោះចង់មិនចង់គេបានជួបនាងចុងក្រោយកាលពីយប់មិញ។
បុរសងាកទៅឃើញភរិយាតូចច្រឡឹងកំពុងញញឹមផងសម្លឹងមកនាយដោយអៀនប្រៀប។ នាងស្លៀកសារ៉ុងឡាវពណ៌លឿងស្រស់ ដូចកាលដែលហ៊ានញញឹមញញឺមស្វាគមន៍ ជាមួយខ្លួនកាលជួបដំបូងលើទូកស្នេហ៍ដូច្នោះដែរ។
គេដឹងថា សុភមង្គលកាលពីយប់ជាពេជ្រលម្អចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ឥតព្រាងទុកមួយនេះយ៉ាងមានតម្លៃ ប៉ុន្តែចំពោះមុខគេសោកស្តាយដែលមិនអាចនៅកៀកកិតបន្តឆាកស្នេហា។ គីម៉ាល់ដើរមួយៗសំដៅតុអាហារដែលនាងបានរៀបចំមានគ្រឿងសព្វមុខតាមដែលតម្លាប់នាយនិយមបរិភោគ។ ឋានសួគ៌លើលោកឯណា ល្អស្មើនឹងបានរស់នៅពីរនាក់បែបនេះស្រូបខ្យល់ទន្លេនិងដោះស្រាយនិស្ស័យស្នេហ៍ជាមួយនាងបែបនេះជាអំណើះតទៅ
បុរសលូកដៃលើកពែងកាហ្វេមកក្រេប ។
គេដាក់ចុះហើយថើបថ្ពាល់នាងយ៉ាងរហ័ស មិនចង់ឱ្យស្នាមញញឹមចិញ្ចាច នាថ្ងៃថ្មីរុះរោយស្រពោនបានឡើយ
«បងត្រូវទៅផ្ទះពូផាន!»
នាងបើកភ្នែកក្រឡង់ៗ៖
«មានរឿងអីហ្មែន?!»
«នារីភាបាត់ខ្លួន! ខាងពូយឹមកំពុងតាមរក! មានអ្នកនេសាទម្តុំៗកន្លែងពូជឿនប្រទះឃើញអាវក្រហមកាលពីយប់មិញអណ្តែតលើទឹក!»
មាណវីលើកម្រាមស្រឡូនស្តួចមកខ្ទប់មាត់។
បុរសក៏មិនជាសប្បាយចិត្តដែរពេលរំឭករឿងអកុសលនេះ។ គេលូកដៃក្រៀកចង្កេះប្រពន្ធហើយលួងលោម។
«បងជាអ្នកក្នុងចំណោមក្រុមជាប់ដានបានណាត់ជួបនារីភាយប់មិញឱ្យមកហូបបាយនៅលើកោះនេះ! បងត្រូវទៅដោះស្រាយជាមួយខាងគ្រួសារគេសិន! ចប់រួចរាល់ បងមកងូតទឹកជាមួយប្រពន្ធទៀត!»
គេញញឹមហើយដៀងសម្លឹងនាងសឹងអាចលេបចូលទុកក្នុងឱរ៉ាតែម្នាក់ឯងបាន។
នារីនេះមានភាពព្រួយទ្វេក្នុងកែវភ្នែក។ នាងមិនបានយកចិត្តទុកដាក់អ្វីច្រើនចំពោះវាចាស៊កសៀតរបស់ស្វាមីឡើយ។ ស្ថានភាពនាងគឺបារម្ភណាស់ទៅហើយ។ គីម៉ាល់បែរខ្នងដែលគ្មានអាវចាកចេញទៅបន្ទប់ទឹកក្រោមអារម្មណ៍ភាំងៗរបស់ភរិយាឈរកាន់ស្លាបព្រាក្បែរតុបាយ ដែលបំបែរទៅរកដងទន្លេ។
«មានរឿងអីកើតឡើងចំពោះស្រីម្នាក់នោះទៅ?!»
នាងសួរខ្លួនឯងស្ងាត់ៗហាក់ស្លុងទៅក្នុងអារម្មណ៍អាក្រក់ៗ។
ទីបំផុតគីម៉ាល់បានលុបលាងហើយពាក់អាវយឺតស្លៀកខោខូវប៊យចេញមកសិតសក់។ គេផ្តាំនាងដែលធ្វើមុខភ្លឹះៗ៖
«បើកទូរសព្ទជានិច្ចអូខេ? បងអាចខលមកគ្រប់ពេល!»
«ចាស៎!»
ឃើញនារីនេះឆ្លើយតបដោយទឹកមុខភ័យៗភាំងៗបុរសជូនថ្ងាសនាងមួយខ្សឺតទៀតមុនចាកចេញ។
នៅខាងក្រៅផ្ទះអ៊ុននិងវុធនៅរេរារង់ចាំក្បែរកង់ពីរគ្រឿង។ គីម៉ាល់សម្លឹងទៅលើទូកឃើញប្រុសៗបីនាក់ទៀតដើរចច្រប់ចុះឡើង។
គេបញ្ជាតិចៗ៖
«អ៊ុនទៅជាមួយបង! វុធ នៅជាមួយបីនាក់នោះ មើលហាន់ដា មិនឱ្យបាត់ពីភ្នែក!»
«បាទ!»
គេទទួលកង់មកហើយឡើងជិះចូលភូមិសំដៅផ្ទះពូផាន។ ពួកគេទៅដល់ចំពេលអ្នកភូមិបានមកជុំគ្នាអ៊ូអរ ហាក់ដូចជាហេតុការណ៍មិនល្អបម្រុងតែនឹងក្លាយជាការពិត១០០ភាគរយ។
ពូយឹមអង្គុយមិនស្រណុក ពេលឃើញគីម៉ាល់មកដល់ក៏ស្ទុះមកសួរវឹង៖
«យប់មិញប្រុសធំបាននិយាយអ្វីខ្លះឱ្យក្មួយខ្ញុំអន់ចិត្ត?!»
គីម៉ាល់នៅស្ងៀមធ្វើមុខស្មើ។ ជាធម្មតាគេមិនចង់និយាយជាមួយបុរសនេះទេ ៨ឆ្នាំមកហើយគេមិនដែលគិតថានឹងស្តាប់មួយពាក្យណាចេញពីមាត់គ្រួសារអតីតសង្សារ ឬឆ្លើយឆ្លងអ្វីនឹងពួកគេឡើយប៉ុន្តែពេលនេះគេហាក់យល់ថាគ្រប់យ៉ាងមិនប្រក្រតី។
ប្រសិនយោងតាមសម្តីរបស់ពូយឹមដែលទើបនឹងចោទសួរ គាត់ហាក់យល់ថានារីភាទៅលោតទឹកព្រោះមិនសប្បាយចិត្ត?
តែគេវិញ គេនៅតែគិតអំពីរឿងផ្សេង។
«និយាយគ្នាធម្មតា! ពេលគេចាកចេញទៅខ្ញុំមានសាក្សីជាកូនចៅគេផ្ទាល់ព្រោះខ្ញុំរវល់ជូនហាន់ដាទៅផ្ទះ!»
ពួយឹមនៅតែមិនសុខចិត្តគាត់រអ៊ូរទាំខ្សឹបខ្សៀវក្បែរគីម៉ាល់៖
«មួយរយៈនេះអាភាមិនដែលបាយទឹកជាប់លាប់ទេ ខ្លួនក៏ឈឺ ផឹកតែស្រា!»
គាត់កំពុងចង់បន្ទោសដែលប្រុសស្អាតយើងមិនព្រមលើកលែងឱ្យនាង។
គីម៉ាល់នៅស្ងៀមដៀងភ្នែកសម្លឹងអធិការដែលនាំមុខម៉ូតូប៉ូលិសមូលដ្ឋានមួយក្រុមមកដល់ពីចម្ងាយ។ គេធ្វើមុខស្មើពេលនឹកឃើញទឹកមុខឌឺរបស់នាយជេននៅក្នុងបន្ទប់ទឹកប្រពន្ធខ្លួននាថ្ងៃរៀបការ។ ម្នាក់នេះបានចោលការងាររាជការទៅមើលសណ្ឋាគារនាភ្នំពេញទៅហើយ ក៏ទើបនឹងមានរឿងថ្មីៗនៅអាផាតមេនរបស់ពិសិដ្ឋចុះហេតុអ្វីមានមុខមកដល់កោះបេះដូងបានលឿនម្ល៉េះ? ដើរជាមួយប៉ូលិសយុត្តិធម៌ទៀត?
ឃើញគីម៉ាល់ ជេនធ្វើដូចមើលឃើញតែខ្យល់។
គេងាកមុខចេញ ហើយចរិតឌឺមិនចាញ់មិនឈ្នះគ្នា។
សំឡេងពូផានលាន់ឡើងពីក្រោមច្រាំងដើមគគីរត្រឈៃ៖
«ជេនអើយ ជឿននិងអ្នកភូមិកំពុងជិះទូកនៅមើលនៅអន្លង់ជ្រែ!»
គីម៉ាល់មិនដឹងថាអន្លង់ជ្រែ តាមពិតជាអ្វីហើយនៅឯណាទេ ប៉ុន្តែគេអាចកាត់ស្មានបានថា នារីអភិជនទំនងត្រូវបានអ្នកភូមិសង្ស័យថា បានលង់ទឹកដោយសារសម្លៀកបំពាក់នឹង ចរន្តទឹកហូរដែលពួកគេបានសម្គាល់តាមភូមិសាស្ត្រ។
ប៉ូលិសនាំគ្នាចុះមកសស្រាំតែគ្មានអ្នកណារវល់មកសួរនាំនាយដែលឈរជ្រងោនេះទេ។
ទូរសព្ទគីម៉ាល់ឱ្យសញ្ញា។
គេឱនពិនិត្យព្រោះជាសញ្ញាពីខាងទូរសព្ទប្រពន្ធដែលគេបានលួចTrackតាមដាន។
SMSដ៏វែងអន្លាយមួយបានលោតឡើង។
នាងបានសរសេរវែងណាស់ គឺសរសេរចេញទៅកាន់អ្នកណាម្នាក់។
ជាការស្រឡាញ់និងទុកចិត្តចំពោះគ្នាគេមិនចង់អានទេ។
គីម៉ាល់ចុចបិទវិញ ប៉ុន្តែក្រសែភ្នែកចុងក្រោយគេឃើញឈ្មោះរបស់ខ្លួន។
«តើហាន់ដាសរសេរទៅអ្នកណាហើយ? ហើយសរសេរអ្វីអំពីយើងទៅ! សរសេរបានវែងម៉េះ?!
សារជាថ្មីគេចុចអានហើយថយខ្លួនទៅឈរឆ្ងាយពីអ្នកដទៃ។
«អ្នកគ្រូ! ខ្ញុំមិនដឹងថា សុងសក្តិបានខលទៅជម្រាបថាយ៉ាងណាខ្លះទេ តែគីម៉ាល់ប្តីខ្ញុំគេពិតបានធ្វើល្អៗមកលើខ្ញុំមែន! តែក្នុងរយៈពេលនៅជាមួយគ្នាដ៏ខ្លីនេះខ្ញុំពិតជាបានសង្កេតឃើញមានចំណុចខ្លះខ្ញុំមិនយល់ដូចគ្នា! ពេលខ្លះគេដូចឆាប់ខឹង! គេកម្រោល គេធាក់ទ្វារបន្ទប់ទឹក គ្រវែងចោលរបស់របរពេលខ្លះគេក៏ចូលចិត្តឱបថើបនៅកណ្តាលវាល និយាយស្តីផ្អែមៗលើសពីមនុស្សធម្មតា ពេលខ្លះគេក៏មើលទៅដូចជាមានមនោសញ្ចេតនាជ្រៅៗ! ខ្ញុំសប្បាយចិត្តចំពោះស្នេហាមួយនេះ តែខ្ញុំបារម្ភនៅពេលគិតអំពីការពិត! ល្អហើយដែលសុងសក្តិជួយជម្រាបអ្នកគ្រូមុនទើបអ្នកគ្រូឆាតមកសួរនាំ សិស្សក៏បានមានអ្នកទុកចិត្តពិភាក្សាគ្នាបាន! តើគេអាចមានជំងឺសតិអារម្មណ៍ ឬជំងឺបុគ្គលិកលក្ខណៈដែរអត់? គេឆាប់ប្រចណ្ឌខ្លាំង ហើយគក៏ឆាប់ជាវិញ រួចក៏មកធ្វើដូចដើម ដូចគ្មានអីកើតឡើង! កាលនៅភ្នំពេញគេធ្លាប់បបួលខ្ញុំលោតចុះពីលើអាគារ ៤០ជាន់ កាលណោះខ្ញុំមើលទៅគេមិនដូចជានិយាយលេងទេ! ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ភ័យខ្លាំងណាស់! គេមានប្រវត្តិចេញចោលផ្ទះ ហើយមិនសូវទម្លាប់រាក់ទាក់និយាយល្អៗជាមួយអ្នកណាទេ លើកលែងតែពេលគេនៅជាមួយខ្ញុំ ហើយពេលដែលគេត្រូវចិត្តផង! តើគេមានបញ្ហាត្រូវព្យាបាលដែរអត់? គេជាប្តីខ្ញុំ ខ្ញុំមិនអាចប្រើកាំបិតចិតដងឯងទេដូច្នេះខ្ញុំចង់បានការពិគ្រោះព្យាបាលគេជាមួយអ្នកគ្រូ! »
គីម៉ាល់ខាំមាត់លែងអានព្រោះអត់ទ្រាំសឹងមិនបាននឹងសំណេររបស់ភរិយាសំណព្វ។
«តិចទៀតដឹងគ្នាហើយអូនសម្លាញ់!»
គេគិតទាំងរេភ្នែកបញ្ចេញកំហឹង។ ងើបមុខឡើង គេឃើញនាយជេនកំពុងឈរជ្រែងហោប៉ៅឌឺដងមក។
«អាម្នាក់នេះចូលដល់ក្នុងបន្ទប់ដេក ប្តីនៅព្យួរទោសទុក មិនទាន់សួរនាំមួយម៉ាត់ផងឥឡូវជឿពួកមនុស្សបោក មកគិតថាឯងវិកលចរិតទៀត?!»
គេគិតហើយងាកក្រោយបម្រុងនឹងបកត្រឡប់មកផ្ទះ។
សូរសំលេងSMSលាន់បន្ត។
គេក្តាប់មាត់ដកដង្ហើមវែងៗមុនពេល ចុចអាន៖
«គេអាចមានបញ្ហាដែរ! នេះបើតាមស្តាប់ពាក្យកូនរៀបរាប់! ប្រសិនអាចនាំគេមកភ្នំពេញបាន ចាំនាំមកជួបគ្រូម្តង គ្រូនឹងដឹងភ្លាម! ចំណែកពេលបន្ទាន់នេះ ត្រូវឧស្សាហ៍តាមដានល្បឿននៃការផ្លាស់ប្តូរអារម្មណ៍របស់គេ! ចំណាំមើលថា គេមានភាពអវិជ្ជមានភាគច្រើននៅម៉ោងប៉ុន្មានពេលវេលាណាទៀងទាត់ដែរទេ? អាកាសធាតុបែបណាដែលអារម្មណ៍គេប្រែប្រួល! ថាមិនបានប្រសិនគេមានបញ្ហាធ្ងន់ នៅក្នុងច្បាប់កម្ពុជាកូនស្រីអាចបញ្ឈប់ចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះបាន»
ប្រុសស្អាតញាក់ស្មាញញឹមជូរចត់។
ក្នុងជំហាននីមួយៗបោះទៅរកជំនិះគេនឹកឃើញតែវង្សភក្ត្រាស្រីល្អដែលព្រឹកមិញសើចមកចិញ្ចាចយកចិត្តយកថ្លើមណាស់តាមពិតឃើញសម្តីសរសេរទៅគ្រូគេ…..ឆ្អែត!
«បង! បងគីម៉ាល់!»
អ៊ុនរត់មកតាមធ្វើឱ្យគេងាកមកចង្អុលប្រាប់៖
«នៅចាំនៅឯណេះ! តាមដានមើល ថានារីភាមានរឿងអី?! បងត្រឡប់ទៅផ្ទះមានការជាមួយប្រពន្ធជើងល្អបន្តិច!»
អ៊ុនរេភ្នែកសម្លឹងមើលទូរសព្ទដែលចៅហ្វាយក្តាប់ក្នុងដៃ។
គេដឹងថាបើនាងច្រម៉ក់មិនលួចរត់ ក៏កំពុងរកអ្នកណាម្នាក់ដែលគីម៉ាល់មិនចូលចិត្តប្រាកដណាស់។ ដឹងចិត្តច្បាស់ មនុស្សជំនិតឆ្លើយបាទហើយថយចៀសផ្លូវគេ។
