វគ្គ បេះដូងលើដែនកោះ
នីយ៉ាអាចចងចាំតែសំឡេងខ្យល់និងក្លិនសមុទ្រ ដែលបរិយាកាសពេលនាងបើកភ្នែកឡើងមក មានសណ្ឋានដូចជាកាំបិតកាត់បេះដូង។
មិនដឹងសន្លប់ពេលណាព្រោះតក់ស្លុតនិងឆាកភ្ជង់កាំភ្លើង និងថែមទាំងមិនដឹងថា អ្នកណាដឹកនាង លើកនាងមកដាក់ទីនេះទេ តែដឹងថា ជាកោះHប្រាកដណាស់។
បេះដូងនេះបើកភ្នែកមកឃើញផែនដីវិញកាលណា បញ្ចេញតែសំឡេងយំជាសម្ងាត់ អារម្មណ៍អស់សង្ឃឹម និងការស្រេកឃ្លានសេរីភាព។
បន្ទប់នេះ មិនមែនជាបន្ទប់ចុងឆ្នេរដែលឥន្ត្រាទុកនាងឃុំកាលពីលើកមុនទេ។ នាងឃើញរូបគំនូរអំពីអូប័រប្រដេញ និងរូបតារា rock អាមេរិក នីយ៉ាដឹងហើយថាអ្នកណាជាម្ចាស់ទីនេះ។
នាងស្អប់គេពន់ពេកណាស់! យូស៊ូ! ស្អប់ខ្លាំងព្រោះស្រលាញ់ខ្លាំងនិងខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។
ទីនេះមិនមានចំណងចងនាងពិតមែន តែចិត្តនាងឈឺនិងរឹតរួតជាងកាលឥន្ត្រាដាក់នាងក្នុងចំណងពេលបញ្ជូនមកកោះHដំបូងទៅទៀត។
យូស៊ូម្នាក់នេះ នាងបានឱ្យបេះដូង តែគេឃើញនាងក៏បន្លំធ្វើជាជនរងគ្រោះដែលមិនសារភាពថាជាកូនប្រុសពៅរបស់ម៉ឺនយូ រហូតដល់នាងដឹងដោយខ្លួនឯង។ ការស្រលាញ់ដែលគេសន្យា ចុងក្រោយគឺបានត្រឹមកាណុងដែកមកភ្ជង់ គេតាមពិតចូលមករកនាងដើម្បីបងជេនរបស់នាង?
នីយ៉ាគ្មានពេលគិតទេ នាងឈឺក្បាលណាស់! មេឃនៅក្រៅបង្អួចមើលមិនឃើញ ព្រោះបន្ទប់នជិតស្លុង មិនអាចនិយាយបានឡើយថាជាយប់ឬថ្ងៃ។
សន្ធឹកខ្យល់បក់បោកមកប៉ះត្រចៀក សរសៃសក់ខ្លះហោះឡើងព្រោះគ្រាន់តែទ្វារត្រូវបានបង្ហើប។
ស្រីក្ដាប់ដៃជាប់គ្នា ព្រោះពេលនោះហើយជាពេលដែលនីយ៉ាស្គាល់ថា នេះជាបន្ទប់លើទូកទំនើបគ្រាន់តែវាខុសពីទន្លេមេគង្គ ដោយស្ថិតលើកម្លាំងខ្យល់សមុទ្រ។
«មិនមែនកោះHទេ? ពួកគេយកយើងទៅណា?»
នាងខំផ្ទៀងស្តាប់ទាំងអារម្មណ៍ថប់។
សភាពអាចកណ្តាលសមុទ្រ ព្រោះវាមានកម្លាំងខ្យល់ខ្លាំងជ្រៀតចូលពេលបង្ហើបទ្វារ។
«ញ៉ាំអីអត់?»
សំឡេងប្រុសដែលនាងមិនចង់សូម្បីឃើញមុខ ឬនឹកដល់ឈ្មោះគេ។ នីយ៉ាញ័រខ្លួនសឹងមិនអាចដកដង្ហើមបានទេ ពេលដឹងថាយូស៊ូយកនាងមកកន្លែងនេះជាបន្ទប់ដែលនីយ៉ាមិនស្គាល់។ ស្រីបិទភ្នែក….ធ្វើមិនរវល់នឹងវត្តមានគេ….
ពេលវេលារំលងទៅ ប៉ុន្មានវិនាទី…..នាងធុញពេកក៏រអិលចុះពីលើគ្រែដោយជើងទទេ ប៉ះនឹងកម្រាលក្តាររលោងស្រិលប្រណីតត្រចង់។
យូស៊ូសម្លឹងមកស្រីដោយស្ងៀមស្ងាត់។
នីយ៉ានៅតែមិនក្រឡេកមើលមុខ សុខចិត្តងាកទៅមើលរលកព្រិចៗពេញដែនជលសាដែលគ្របដណ្តប់ដោយពន្លឺព្រះទិវាករជះចាំងដូចពេជ្រ។
ស្រីឱបដៃដើរចេញមកក្រៅ។
ទូកនេះពិតជាមានលំនឹងនិងម៉ាស៊ីនសែនទំនើបបានជារអិលលើផ្ទៃសាគរបានស្ងប់ស្ងាត់សឹងប្រៀបបានបន្ទប់លើដី។
កាលនៅកោះបេះដូង នាងត្រូវបានពួកគេនេះចាប់បង្ខំមក ខណៈនាងត្រូវស្រែកយំយ៉ាងឈឺចាប់ដោយសារឃើញសភាពលាគ្នាមិនអស់អាល័យនិងសែនក្រៀមក្រំរបស់ហាន់ដាជាបង។
នីយ៉ាដឹងថា យូស៊ូចេញមកតាមពីក្រោយ តែគេមិនដឹងទេ សូម្បីតែឥឡូវនេះ ក៏នាងមិនចង់រំឭកពីឈ្មោះគេផង កុំថាចង់ឱ្យនាងនិយាយជាមួយគេ។
«រឿងទាំងអស់ហ្នឹង ព្រោះបងប្រុសអូនធ្វើដាក់ប៉ាបងមុន!»
ទំនាស់ឈានដល់សង្គ្រាមប្រដាប់ដោយអាវុធ រវាងគ្រួសារនាងនិងមនុស្សកោះH ពិតជាសុបិនលងអន្លាយមួយកាលពីមុន ហើយពេលនេះបានក្លាយមកជាជាការពិតដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច។
នាងដឹងថាជេនមិនដែលធ្វើតាមទំនើងចិត្តទេ។
ជេនគោរពច្បាប់ នេះជាចរិតពិតគ្រួសារនាង។ បើបងនាងចាប់ប៉ាគេប្រាកដណាស់ មនុស្សប៉ាគេបានធ្វើអ្វីមួយដែលប៉ូលិសមិនអាចឱបដៃបាន។
នាងមានចរិតតវ៉ា តែជាមួយមនុស្សដែលធ្វើឱ្យនាងឈឺចាប់ នីយ៉ាជ្រើសយកវិធីស្ងាត់មិននិយាយ និងធ្វើជាមិនឮសំឡេងគេទាំងស្រុង។
ពិភពលោកពណ៌ខ្មៅនៅជើងមេឃម្ខាង បានឆ្លុះបញ្ចាំងឱ្យឃើញនូវការព្រមានមកដល់នៃព្រះភិរុណ។ ទោះបីជាមិនបានធ្វើអ្វីក្រៅពីគេងក៏ដោយ ស្រីតូចនៅតែមានអារម្មណ៍ហត់នឿយ ល្វើយ ពោះឃ្លាន ចង់មានស៊ុបក្តៅៗដូចដែលបងស្រីធ្លាប់ថែពេលឈឺថ្កាត់។
យូស៊ូមកដល់ហើយ គឺកៀកសែនកៀក សឹងតែចង្កាគេប៉ះសក់នាងពីក្រោយ ហើយនិយាយដោយសំឡេងតិចៗ៖
«បងមិនអនុញ្ញាតឱ្យចរិតល្បិចរបស់បងប្រុសអូន ប៉ះទង្គិចមនោសញ្ចេតនាយើង បានជាបងយកអូនមក!»
នីយ៉ាមិនខ្វល់ទេ។ ភ្នែកសម្លឹងរលកទឹក ចិត្តនាងឆ្អែតនឹងស្នេហាមួយនេះ។ គេនេះកុហក អត្មានិយម ហើយប៉ិនពង្វៀងណាស់។ ទម្លាក់កំហុសលើបងប្រុសនាងពូកែបំផុត។
ជារយៈពេលច្រើនថ្ងៃហើយដែលនាងដឹងសមាសភាពគេថាជាកូនម៉ឺនយូ ក៏ជាពេលចុងក្រោយដែលនាងព្រមមើលមុខឬនិយាយរក។
សាជាថ្មី ការពិតដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនៃបុរសនេះតែងតែលេចចេញមកបង្អើលនាង មួយដំណាក់កាលហើយមួយដំណាក់កាលទៀត រហូតដល់នាងជឿថា គេមិនមែនជាយូស៊ូដែលនាងធ្លាប់ស្រលាញ់ឡើយ។
«បងនឹកអូនណាស់!»
និយាយទាំងដៃលូកមកឱបចង្កេះ។ នីយ៉ារលាស់ខ្លួនចេញងាកមកសម្លក់ ប្រាណនាងដកថយ។
ទឹកមុខក្រៀមនិងភាពអស់សង្ឃឹមក្នុងភ្នែកស្រី មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យគេបារម្ភពីសុខភាពផ្លូវចិត្តនាងប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមិនសប្បាយចិត្តនិងច្របូកច្របល់។
គេដឹងថា ពិតជាហួសហេតុដែលគេភ្ជង់នាង ហួសហេតុដែលបង្ខំនាងឡើងមក តែទោះបីយ៉ាងណា នាងស្រលាញ់គេ….យូស៊ូគេនៅតែជឿបែបនេះ។
មនុស្សស្រលាញ់គ្នា នឹងអធ្យាស្រ័យគ្នាបានទាំងអស់។
យូស៊ូសម្លឹងនាងដោយសំញ៉ែងរូបរាងសង្ហារបស់គេ បង្ហាញទឹកចិត្តចង់ថ្នមស្រីលួងលោមសុំទោស តែនាងសម្លឹងគេល្អតែមួយភ្លែតក៏មិនធ្វើផង កុំថាឡើយនិយាយរក។
«ចង់ធ្វើផ្គើនតាមចរិតប្អូនប៉ូលិសធំហ្មែន?»
គេខាំមាត់តិចៗទាំងក្នាញ់ស្រលាញ់ស្រីល្អិត សឹងលេបទុកបាន បានជាប្រុសសួរឡើងនូវសំណួរនេះ។ រាងកាយតូចរងា ស្រីឱបដៃបណ្តោយសក់វែងត្រឹមចង្កេះបក់បោករេរាំ។ ក្នុងភ្នែកយូស៊ូ សម្លឹងនីយ៉ាក៏នឹកដល់ជេន បុរសនេះពិតជាកំពុងណែនទ្រូងព្រោះស្រលាញ់ប្អូនស្រីគេ តែស្អប់បងប្រុសគេបំផុត។
«នីយ៉ា!»
គេហៅនាងពេលខាងស្រីឈ្ងោកសម្លឹងក្តារខាំមាត់ស្ទើរដាច់។ មនុស្សប៉ប៉ាច់ប៉ប៉ោចមកតមសម្តី មនុស្សធ្លាប់ភក្តីមកស្អប់គ្នាសម្ពាធនេះ យូស៊ូទទួលយកមិនបានយូរទេ។
ប្រុសជ្រោងសក់…..
«កុំឱ្យរឿងរបស់ពួកប៉ូលិសចោលម្សៀតអស់នោះមកបំផ្លាញរឿងយើងពីរនាក់!»
ស្ងាត់មិនតបត។ យូស៊ូជិតឆ្កួតហើយ មានមនុស្សស្រីប៉ុន្មាននាក់ទៅ ព្រងើយនឹងទេវបុត្រកោះHបានយូរស្មើនឹងប្អូនប៉ូលិសមុខរឹងម្នាក់នេះ។ គេគិតហើយ ទើបដៀងសម្លឹងនាងម្តងទៀត ញីថ្ងាសខ្លួនឯងស្រែកឡូឡា៖
«ឮអត់? យល់ខ្លះអត់? គេចាប់ប៉ាបងទាំងមូល វាយខ្នោះព័ទ្ធកោះH! គេចាប់បងប្រុសបងទៅកោះបេះដូង គាត់របួសស្អីនៅមិនទាន់ដឹង សន្លប់ស្តូកនៅនឹងមុខ បងភ្ជង់អូនព្រោះទាល់ច្រក! បើមិនអញ្ចឹងមនុស្សកោះបេះដូងឱ្យបងចេញមកវិញរួចអត់? អ្ហះ? យល់ខ្លះដែរ?»
នីយ៉ាខាំមាត់ ញាប់ញ័រផ្ទៃមុខ ព្រោះទប់ទឹកភ្នែក។
ស្រលាញ់ប៉ុនណាការឈឺផ្សាប៉ុណ្ណឹង រឿងឈឺនិងខឹងព្រោះនាងនៅស្រលាញ់។
«បងប្រុសខ្លួនជាមនុស្សក្រអឺតក្រទម ធ្វើអ្វីៗតាមចិត្តយូរហើយ ចង់បានឋានៈមិនចេះចប់! ល្អហើយ! ចាំមើលអាម្នាក់ហ្នឹងអើតក្បាលមករកប្អូនពេលណា?»
គេសើចទាំងសប្បាយចិត្ត ហើយបន្ថែម៖
«មិនប្រាកដដែរថា ប៉ូលិសម្នាក់ហ្នឹងហ៊ានមកជួយប្អូនស្រីទេ! ចង់ដឹងទាល់តែចាំមើលសិន!»
«គ្រួសារខ្ញុំគ្មានមនុស្សកំសាកទេ!»
ទីបំផុតនាងហើបមាត់ហើយ។ គេលាន់មាត់ អូ! ឌឺសង្សារ ហើយងក់ក្បាលដាក់កែវភ្នែករលើបរលោងរបស់នីយ៉ាដែលសម្លឹងមកទាំងខឹងខ្លាំងឡើងៗផង។
«ជាពិសេសរឿងចាប់មនុស្សស្រីគំរាមបងៗគេ កំសាកណាស់!»
ស្រីល្អថាមករ៉ាវៗទៀតបញ្ចេញកំហឹងតាមសូរសៀង ខឹងចិត្តដែលមកស្រលាញ់ប៉ះមនុស្សធុននេះ។ យូស៊ូជាមនុស្សមានការសង្ស័យ ប៉ុន្តែនីយ៉ាជាមនុស្សមានទំនុកចិត្ត។ សេចក្តីស្មោះត្រង់របស់នាង ធ្វើឱ្យនាងខកចិត្តដែលមកស្មោះប៉ះមនុស្សកុហក ឆេវឆាវ និងក្បត់ចិត្តស្រលាញ់គ្នា។
យូស៊ូអាចទទួលយកអ្វីបាន តែគេការដៀលមួយនេះវាចំពេក។ គេអង្គុយចំខែងលើកៅអីក្បាលទូក ទុកចោលនាងក្រោយខ្នងតែមាត់នៅស្តីឡកលើយ៖
«ប្រយ័ត្នមាត់បន្តិច តិចអាអ្នកកំសាកម្នាក់នេះ អាចដូរចិត្តទៅធ្វើរឿងក្លាហានៗជាងហ្នឹងបាន!»
នាងមិនឆ្លើយ ឈរធ្មឹងក្បែរបង្កាន់ដៃរកមធ្យោបាយ។ ចិញ្ចៀននៅលើម្រាមនៅឡើយ នាងនឹកដល់ម្ចាស់វា «របស់នេះ ខ្ញុំសងដែលច្រឡំចាប់យើងចងនីយ៉ា!» ឥន្ត្រាហោចណាស់មិនបានយករបស់នេះទៅវិញទេពេលនាងសន្លប់។ ហោចណាស់គេជាមនុស្សរក្សាសម្តី…..ហោចណាស់ចំពោះមុខ ស្រីដឹងថានាងគង់តែអាចរត់ចេញបាន ឱ្យតែយូស៊ូព្រមឡើងគោក។
មិនឮកែវកន្និដ្ឋាវាចាឆ្លើយ ប្រុសពៅដែលត្រូវម៉ឺនយូទំយើរមកតាំងពីតូច និយាយទាំងសើចកក្អឹកទៀត៖
«ចាំតែបងប្រុសដ៏ពូកែរបស់ខ្លួនមកដល់នឹងអាលមានចំណីពូកែៗទទួល!»
នាងរេភ្នែកគិតយ៉ាងរហ័ស។ បែរបន់យ៉ាងណាឱ្យតែបងជេនរបស់ខ្លួនកុំមកចូលរូងខ្លា ព្រោះនាងមិនដឹងថាយូស៊ូនិងឥន្ត្រាមានអន្ទាក់អ្វីខ្លះទទួលគេទេ។
ត្រូវធ្វើអ្វីម្យ៉ាងឱ្យបានរហ័សមុនបងប្រុសនាងធ្លាក់កិត្តិយសមកនៅក្នុងដៃពួកមនុស្សដីកោះនេះ។
ស្ងាត់! មិនឮតូចឆ្លើយ ប្រុសជាសង្សារបែរមកវិញក៏ស្រែកឆោឡោ។
«ចុះភ្លាមនីយ៉ា!»
«កុំចូលមកណា៎!» ស្រីគំរាមទាំងឈរជើងម្ខាងនៅក្រៅបង្កាន់ដៃ ជើងម្ខាងនៅលើបង្កាន់ដៃ។ តែប្រហែសបន្តិច ស្រីម្នាក់នេះនឹងធ្វើស្លុយលោតពិតមែន ចំណែកយូស៊ូមិនអាចធ្វើអ្វីបានព្រោះគេនៅជាប់បំរាមមិនអាចមុជទៅក្នុងទឹកជួយនាងឡើយ។
«បើធ្លាក់មែន បងជួយមិនបានទេដឹងអត់?»
នាងរេភ្នែកជុំវិញខ្លួន មិនឃើញមានមនុស្សទេ ទំនងជាយូស៊ូចង់ចេញមករ៉ូមែនទិក។ កាន់តែគិតយល់ នីយ៉ារឹតតែដឹងថា ត្រូវធ្វើយ៉ាងណា។ នាងស្រែកឡូឡាតបវិញ៖
«ស្លាប់ប្រសើរជាងឃើញមុខមនុស្សចង្រៃដូចឯង!»
ស្រីស្រស់បង្ហាញការខឹងសម្បាបន្ថែមឱ្យយូស៊ូជឿថា នាងអាចនឹងលោតមែន។ យូស៊ូភ្លាមៗក៏នឹកឃើញកាលដែលនាងពិតជាធ្លាប់បានលោតចុះនៅនឹងមុខក្រុមឥន្ត្រា កាលណោះដោយសារតែបងប្រុសខ្លួនធ្វើជាគំរាមបោះខ្លួនទៅក្នុងសមុទ្រ ពេលនេះដោយសារនាងក្រោធខឹង ដែលខ្លួនកុហកនាងពីសមាសភាពជាមនុស្សកោះH ហើយពេលនេះគេបង្ខំចាប់នាងមកទៀត។
«បងចាប់យើងមកព្រោះចង់មានពេលល្អៗជាមួយគ្នា រៀនយល់ផង!»
«ពេលល្អចង្រៃយក៍ស្អី? ជាមួយគ្នាស្អី ទៅល្អជាមួយត្រីឆ្លាមក៏គ្រាន់ជាងមនុស្សដូចឯងដែរម៉ាហ្វៀ! ចូលច្រាំងភ្លាម បើអត់ទេ…..»
ដ្បិតតែកន្លែងនេះ គន្លងទឹកមិនជ្រៅ មិនគ្រោះថ្នាក់ដូចកាលពីមុន ប៉ុន្តែបើនាងលោតទៅទាំងបែបនេះ ក៏អាចនឹងពិបាកស្រង់ដែរ។
«កណ្តាលសមុទ្រណា៎ នីយ៉ា!»
នាងខាំមាត់មានៈធ្វើកាយវិការប្រុងលោត។
«បានៗៗៗ អូខេៗ!»
គេរាដៃឃាត់នាងកុំឱ្យលោត រួចបានដើរចូលទៅខាងក្នុងទូកវិញ ប៉ុន្តែចិត្តស្រណោះស្រណោកថា នាងមិនបានសេសសល់ចិត្តស្នេហា ថែមទាំងមានៈមិនព្រមឱ្យមានអនុស្សាវរីយ៍រីករាយថ្មីជាមួយគេឡើយ។
ទាំងនេះមកពីគ្រួសារនាង បងប្រុសនិងបងស្រីរបស់នាង។
ទូកបកថយរកច្រាំងដោយគេបញ្ជា។
នីយ៉ាក៏មានពេលដកដង្ហើមឃូរ ដែលមានសេរីភាពនៅម្នាក់ឯងគ្មានយូស៊ូនៅក្បែរ។ មធ្យោបាយណាក្តី ទាក់ទងហាមឃាត់បងប្រុសខ្លួនមិនឱ្យមកកោះH ជាការងារអាទិភាពរបស់នាង។
ទូកពិតជាកំពុងផ្លាស់ប្តូរលឿននិងកែតម្រូវទិសដៅដោយយឺតៗ។
ក្រឡេកមើលទៅដែនឆ្នេរសន្លឹមៗ នាងស្រាប់តែនឹកឃើញ។ មនុស្សចង្រៃម្នាក់នេះ មិនបានលោតទៅជួយនាងក្នុងទឹកទេ បែរជាបងប្រុសគេ។ គេមានរបួស បើលោតគេខ្លាចពិការ ម្ល៉ោះហើយហេតុមិនចង់ឱ្យនាងស្លាប់ ឥន្ត្រាជាអ្នកលោតទៅ។
នាងនៅក្នុងសភាពស្រវេស្រវា មិនដែលគិតថាអ្នកដែលចុះមកប្រថុយជីវិតស្រង់ខ្លួនជាមនុស្សទឹកកកម្នាក់នោះទេ បានជាស្រីឆ្លៀតដង្ហើមចុងក្រោយថើបមាត់គេ។
នីយ៉ាស្រទន់ភ្នែកកម្រើកបបូរមាត់ខ្លួនឯងនឹកដល់ឥន្ត្រា។ មនុស្សគេកាចៗ ម៉ាត់ៗ មាំៗ តែគេក៏ស្មោះត្រង់ មិនកែកុនពាក្យពេចន៍ មិនភ្លេចសន្យា និងមានអ្វីមួយពិសេសៗធ្វើឱ្យនាងមានអារម្មណ៍ថា«ការពារៗ»។ ចុងក្រោយនេះទៀតសោតបើយូស៊ូមិនញោះគេអំពីរឿងម៉ឺនយូ គេក៏មិនឱ្យអ្នកណាចាប់នាងបង្ខំមកកោះHដែរ។
មានអារម្មណ៍ថា ឃើញខ្សាច់ឃើញទឹក ប៉ះខ្យល់សមុទ្រនេះកាលណាក៏នឹកដល់ឥន្ត្រា។
«បិសាចទឹកកកចង្រៃអើយ! ពេលនេះខ្លួននៅឯណា ទុកខ្ញុំឱ្យប្អូនខ្លួនធ្វើបាបអ៊ីចឹង?»
ខណៈដែលមានសំណួរមិនសុខចិត្ត ក៏កែវភ្នែកប្រុសស្អាតនៅសម្លឹងនាងបង្ហាញចេតនាមិនដាច់អាល័យពីកល្យាណកាលនៅលើកោះបេះដូង ថតជាប់ក្នុងការចងចាំរបស់ស្រី។
នីយ៉ានឹកឃើញដែរថាហេតុតែខឹងរឿងចាញ់ចិត្តនិងចាញ់ល្បិចបងប្អូនគេ នាងបានឱនខាំកំភួនដៃប្រុសថ្លៃមួយទំហឹង….ហើយសំងំរង់ចាំសម្រែករបស់គេ តែគេស្ងាត់ច្រៀប….មិនស្រែក…មិនបម្រះបន្ត សម្លឹងមកដោយស្រពោនៗ ស្រណោះៗ ដូចជាគ្មានឈាម គ្មានបេះដូង មិនចេះស្គាល់ឈឺ។
«ពេលខ្លះខ្ញុំក៏ចង់ដឹង ថាពីមុនធ្លាប់ធ្វើអ្វីខ្លះ? ធ្លាប់ធ្វើបាបអ្នកណាឬក៏ធ្លាប់ត្រូវអ្នកណាធ្វើបាប?» នេះជាសម្តីគេដែលសារភាពប្រាប់នាង កាលនាងស្រវឹងលើខុនដូរបស់គេនៅភ្នំពេញ។
«ដឹងធ្វើអី?!» នៅចាំបានថា ឮហើយនាងក៏សួរគេវិញ។
«មិនចង់ធ្វើជាមនុស្សទឹកកក!»
នាងស្រាប់តែញញឹម។
បេះដូងនេះនៅតែកក់ក្តៅរាល់ពេលនឹកដល់បុរសចម្លែកម្នាក់នោះ។ គេពេលខ្លះ ហាក់បីដូចជាចង់កំប្លែងលេងជាមួយនាង តែនីយ៉ាមើលទៅ គេពិតជាគួរឱ្យអាណិតមែន។ នៅពីក្រោយខ្នងគ្មានអតីតអ្វីទាំងអស់ នៅពីមុខគ្មានអនាគត គេមិនចេះស្រលាញ់ ចេះតែធ្វើតាមប៉ាគេ រស់នៅលើកោះ ធ្វើមុខស្មើៗ រស់នៅម្នាក់ឯងឯកោនៅចុងឆ្នេរសុទ្ធតែប្រុសៗ តើគេមានរសជីវិតពិតរបៀបណាទៅមុនពេលគេធ្លាក់ខ្លួនឈឺ?
«បានហើយ ទូកថយហើយម្ចាស់ក្សត្រី! ញញឹមអ៊ីចឹងទៅពីណាថាអី?»
គេមកដល់ នាងក៏ធ្វើមុខមាំវិញ។
យូស៊ូអាចនឹងមកទាន់ពេលនាងញញឹមហើយក៏យល់ច្រឡំថា នីយ៉ាញញឹមព្រោះឃើញគេព្រមចូលចត ឬច្រឡំថា នាងនឹងអត់ទោសឱ្យគេ។
ស្រីបែរខ្នងក្រពាត់ដៃ….ដឹងអីគេមកឱបពីក្រោយទៀត។
នីយ៉ាបម្រះចេញតែលើកនេះ យូស៊ូមិនព្រមលែង។ គេត្រៀមលក្ខណៈរួចហើយ នាងបម្រះមិនរួចទេ។
«បងធ្វើតាមបញ្ជាម្ចាស់ក្សត្រីហើយ ដល់ពេលម្ចាស់ក្សត្រីត្រូវធ្វើតាមបងវិញ!»
គេខ្សឹបខ្សៀវមកជាមួយដង្ហើមស្នេហា។
បុរសអ្នកមាននិងស្រីស្អាត ទាំងពីរកាយធ្លាប់ឱ្យបេះដូងគ្នា ចំណែកយូស៊ូកាចនិងចិត្តដាច់យ៉ាងណា ក៏មិនអាចរំលងស្នេហាស្មោះនិងបេះដូងមាសរបស់នីយ៉ាបានដែរ។
ស្រីតូចម្នាក់នេះ ធ្លាប់ព្រមស្លាប់ដើម្បីគេ។ អត់ពីនាង អាចថាគេរកមិនបានមនុស្សស្រីដែលស្រលាញ់គេទាំងមិនគិតអ្វីទាំងអស់ដូចនីយ៉ាម្នាក់នេះទៀតដាច់ខាត។
«ខឹងយូរម៉េះអ្ហះ? រើម្តងថើបម្តង រហូតព្រមសុភាពខ្លះបានឈប់!» គេរអ៊ូៗក្បែរត្រចៀកនួនល្អង ទាំងដែលនីយ៉ានៅបន្តរើ រហូតគេថើបលើគល់កចរណៃខ្សឺតបានសម្រេច ទើបនាងព្រមបង្អង់ស្ងៀម។
នៅពេលយូស៊ូថើបនីយ៉ា ធម្មតាទេរាងកាយរបស់នាងនឹងបញ្ចេញអ័រម៉ូនរីករាយ តក់ក្រហល់ នៃសារធាតុអុកស៊ីតូស៊ីនដ៏ទាក់ទាញ ធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍ថាអ្នកនៅលើឋានសួគ៌ាប្រាំបួនជាន់ តែសម្រាប់នីយ៉ាដែលមិនធ្លាប់ស្និទ្ធនឹងយូស៊ូ ទោះបីបបូរមាត់គេ ជាអាវុធដ៏រសើបបំផុតមួយ មានឥទ្ធិពលលើរាងកាយរបស់នាង ក៏ពេលនេះនាងមានអារម្មណ៍ផ្សេង។
«លែងខ្ញុំ!»
«លែងទៅណា?»
«ទៅណាក៏ដោយ កុំប៉ះខ្ញុំ!»
«អូនជារបស់បង!»
នាងញញឹមជូរចត់។
រាងកាយនីយ៉ាក្រហមពីលើដល់ក្រោម ព្រោះជាយូរមកហើយបេះដូងនាងមានបុរសសង្ហាម្នាក់នេះ។ គេប៉ះស្រីស្អាតរាប់រយតែមិនដែលបំពាននាង មិនគោរពនាង ឬធ្វើអ្វីដែលនាងមិនព្រមទេ។
ពេលនេះ នាងគួរសប្បាយចិត្តដែលនៅលើទូកនេះតទល់ពីរកាយ រាងកាយក៏ប៉ះគ្នា ចុះម្តេចនាងបែរជាមានអារម្មណ៍ថាខុសៗ?
«ឈប់ខឹងទៅ!» គេអង្វរជាមួយដង្ហើមក្តៅៗ។
យូស៊ូយល់ថានាងខឹងគេ ព្រោះប៉ាគេនឹងបងនាងជាមនុស្សមានបញ្ហាជាមួយគ្នា តែតាមការពិត នីយ៉ាមិនខឹងរឿងហ្នឹងឡើយ នាងខឹងចរិតគេដែលមិនស្មោះត្រង់។ ភាពច្របូកច្របល់ពេលនេះ ប្រតិកម្មពេលនេះរបស់នាងចំពោះគេ យូស៊ូយល់ថា គឺជារឿងធម្មតាក្នុងអំឡុងពេលសាំញ៉ាំរវាងគ្រួសារទាំងពីរ ហើយគេជឿរហូតមកថានាងនឹងតាមគេ ព្រោះគេជាមនុស្សនីយ៉ាស្រលាញ់ខ្លាំង។
នាងត្រូវការនៅជាមួយគេ ស្តាប់គេលួងលោម ហើយចិត្តនាងនឹងទោរទន់វិញ។
«យើងចប់គ្នាហើយយូស៊ូ!» នីយ៉ានិយាយទាំងដកដង្ហើមធំ ទោះបីជាបេះដូងនាងប្រាប់មកថា នាងនៅស្រលាញ់គេ នាងចង់បានគេ និងកុំធ្វើការសម្រេចចិត្តលឿនពេកក្តី។
ក្នុងភាពងឿងឆ្ងល់ ប្រុសស្អាតលែងដៃហើយបង្វែរនាងមកតទល់មុខគ្នា។ នារីឈ្ងោកមុខគេចពីកែវភ្នែកស្រពោនរបស់គេ។
អារម្មណ៍និងចង្វាក់ដង្ហើមនៃមនុស្សស្រលាញ់គ្នា នៅជិតសែនជិត រឹតបន្ថែមឱ្យខាងប្រុសនូវការសោកស្ដាយយ៉ាងពេញទំហឹង ប្រសិនបើថ្ងៃនេះឬតទៅគេមិនអាចយកនីយ៉ាពីមុនត្រលប់មកវិញបាន។
«ព្រោះបងជាកូនម្ចាស់កោះHមែនទេ? អ្ហះ? ឬមកពី…..កាន់ជើងបងប្រុស ចោលមនុស្សដែលខ្លួនស្រលាញ់បានផុយៗអ៊ីចឹងហ្មែននីយ៉ា?»
បន្ទាប់ពីអ្វីជាច្រើនដែលបានជួបប្រទះនៅទីនេះ និងរឿងភ្ជង់នាងនៅមុខបងស្រីនាងនិងកូនចៅនានារបស់កោះបេះដូង នីយ៉ាប្រហែលជាក្រៅពីអាម៉ាស់ ក៏អស់អារម្មណ៍ ហើយហត់នឿយចំពោះស្នេហាមួយនេះ។
«បងខ្ញុំអនុវត្តច្បាប់ បើប៉ាខ្លួនមិនធ្វើអីខុសគាត់គង់តែ…!»
ប្រុសពន្លែងដៃចេញពីនាង ស្ទើរតែធ្វើឱ្យស្រីទ្រេត។
គេខាំមាត់សម្លឹងភាពសោកសៅរបស់នាង។ គេចាប់ផ្តើមធៀបខ្លួនគេនិងបងជេនរបស់នាង ថានាងរើសយកមួយណា? ហើយចុងបញ្ចប់ពេលនេះយូស៊ូនៅតែជាយូស៊ូ….ចរិតកូនអ្នកមាន ចចេសនិងអាត្មានិយម។
គេនិយាយឌឺនីយ៉ា៖
«អនុវត្តច្បាប់? អ្ហូយ! បងខ្លួន គ្រួសារខ្លួនជាស្អី? ព្រះ? ឬទេវតា? កាត់ក្តីរឿងអ្នកដទៃតាមចិត្ត? ខ្មៅសប្រផេះលើលោកនេះមានហេតុផលទាំងអស់ កុំមើលអ្នកណាក៏មិនល្អ មានតែពួកខ្លួនដែលល្អនោះ!»
នីយ៉ាថ្កោលទោសគេលើចរិតកង្វះភាពស្មោះត្រង់ បែរជាគេមិនគិតកំហុសខ្លួន ចង្អុលទៅបងប្រុសនាងទៅវិញ។
«ម្តងជាពីរដង ខ្លួនកុហកខ្ញុំ! រឿងពួកយើងចប់ អត់ពាក់ព័ន្ធនឹងបងជេនទេ!»
«ពាក់ព័ន្ធនឹងអាណាគេវិញ?»
យូស៊ូលើកឡើងក្នុងអាការៈខឹងសម្បា ខូចចិត្ត និងស្អប់ខ្ពើម ដូចជាចង់សំដៅតែលើបងៗនាង ប៉ុន្តែមិនស្គាល់កំហុសខ្លួនគេដដែលជាដដែល។
1 Comment
ល្អអានខ្លាំងណាស់, ជក់ចិត្តដិតអារម្មណ៍បំផុត
យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ