មិនដឹងគោលដៅទៅណាមកណា ដឹងតែពីថា ចេញពីកន្លែងនេះ។ ជើងរបស់ស្រីញ័រក្នុងកម្ពស់ស្បែកជើងកែង ហើយក្បាលឈឺ ទឹកភ្នែកហូរ ដង្ហើមចង្អៀត។
ប្រុសប្រាណទាញកៅអីគ្រវែងហើយក្រោកមកតាម។
នាងឮតែនាងមិនឈប់ ទោះដើរយឺតឡើងៗព្រោះកម្លាំងខ្សោយក្តី។
«ប្រយ័ត្នបងខឹង!»
គេនិយាយតិចៗពីក្រោយស្មាកែវល្អ លីនក៏ឈប់។ ដៃលីនខ្ទប់មាត់ រង់ចាំវត្តមានគេ។
ប្រុសមកដល់កាលណា ឱនបីកាយស្រីឡើងផុតពីដី។
«ខាន់!»
នាងហៅគេទាំងញ័រមាត់ នាងចង់និយាយតែនាងយំនិយាយលែងចេញ។
រាងកាយមាំខ្ពស់ បែរខ្លួនត្រលប់ចូលមហាវិមានដោយមានស្រីល្អពេញក្នុងដៃ។
«ចេញពីកន្លែងនេះ ខ្ញុំចង់ចេញពីភ្នែកពួកគេ!»
គេមិននិយាយស្តី តែគេដឹងថាបើគេទៅគឺគេនឹងមិនវិលមកកន្លែងនេះវិញទេ ម្ល៉ោះហើយគេចង់បញ្ចប់វិវាទទាំងអស់នៅទីនេះ ព្រោះទោះយ៉ាងណា ទីនេះជាផ្ទះរបស់គេ។
ប្រុសដើរហួសពីក្រុមអភិជន បីស្រីឆ្ពោះទៅក្នុងវិមាននិងឡើងទៅរកបន្ទប់គេង។
«គូខាន់! ខ្ញុំត្រូវគេមើលងាយ!»
នាងនិយាយទាំងគគ្រូកក្រោមទ្រូងរៀម។
«កុំឱ្យខ្ញុំអាម៉ាស់លើសពីនេះទៀតគូខាន់!»
រៀមបងដកដង្ហើមធំខណៈអ្នកបម្រើខំជួយមួលសោបើកទ្វារឱ្យ។
គេមិនដាក់ស្រីលើពូកបែរជានាំនាងដល់ក្នុងបន្ទប់ងូតទឹកដែលធំទូលាយ រួចដាក់លីនក្នុងអាង ដៃម្ខាងមួលទឹកក្តៅ ដៃម្ខាងទ្រក្បាលនាង។
លីនបិទភ្នែក ខាំមាត់ make up ទាំងអស់ខ្ទេចខ្ទាំក្រោមភាពសើម។ មានអារម្មណ៍ថា អាងទឹកកំពុងប្រៀបឡើងសន្សឹមៗយ៉ាងទំនើបរហ័សនិងកក់ក្តៅ។
គេដោះអាវនាង ហើយនាងលើកដៃឱ្យគេសម្រាត។
ភ្នែកស្រីនៅបិទ បំពង់កនាងនៅយំតែមាត់លីនស្ងប់លែងហាស្រែកសសិតហើយ ព្រោះសាច់ដុំគ្រប់តួខ្លួនកំពុងធូរស្បើយជាសមូហភាព នៅពេលដែលប្រុសស្អាតដាក់នាងត្រាំ។
យ៉ាងហោចណាស់ មនុស្សម្នាក់ទៀតកំពុងអង្គុយមើលលីន។
នាងបើកភ្នែក។
ខោអាវមានតម្លៃរបស់គេទទឹកអន្លើៗ មុខគេក្រហម ច្រមុះគេស្រួច ដៃគេម្ខាងទ្រក្បាលលីន ដៃមួយទៀតទម្លាក់។
លីននិយាយតិចៗ៖
«សុំទោស!»
ប្រហែលជានាងឆេវឆាវណាស់ រឹងណាស់ មិនសមជាប្រពន្ធគេ ឬកូនប្រសាផ្ទះនេះទេ។ គូខាន់នៅធ្វើមុខស្មើ តែម្រាមដៃស្តាំរបស់គេ បានឈានមកក្បែរត្របកភ្នែករបស់ស្រី។
គេជូតសម្អាតទឹកភ្នែក និងសម្លឹងនាងឱ្យរឹតតែច្បាស់។
គេមិនដែលមាត់ទេនៅពេលគេប្រុងថ្នមលីនម្តងៗ។ ទឹកមុខគេស្មើៗបែបនេះ លីនខ្លាចផងស្រលាញ់ផង តែពេលនេះថែមមួយទៀតគឺ ខ្លាចបាត់បង់គេ។
«មនុស្សគ្មានអ្វីទាំងអស់ដូចខ្ញុំ!»
នាងយំ លែងនិយាយរួច។ លីនបិទភ្នែកតែស្រាប់បាត់យំដូចគេចុក ព្រោះអណ្តាតរបស់គេលូនមកលើស្បែកដើមដៃនាង ក៏គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើឱ្យលីនFormatចោលគ្រប់យ៉ាងដែលឈឺចាប់នៅសួនខាងក្រៅ។
ស្រីរង្គើស្មាព្រោះរសើប ហើយខំរុញដៃក្រោមរលកទឹកសាប៊ូប្រហើរស៊ិចស៊ី ជាក្លិនរបស់មនុស្សប្រុស ជាក្លិនពិសេសដែលគេពេញចិត្តនឹងងូតពេលនេះ គេចែករំលែកអាងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេជាមួយលីន។
«ខាន់!»
នាងហៅគេតិចៗព្រោះស្រៀវស្រើបខ្លាំងដោយសារបបូរមាត់គេចច្រប់លួងលោមគ្រប់តួខ្លួនទៅហើយ។
ដោយមិនចំណាយពេលយូរដើម្បីរលត់ទោសៈក្នុងទ្រូងលីនទេ គេចាប់ផ្តើមថ្នមចិត្តស្រីយ៉ាងប៉ិនប្រសប់ បណ្តាលឱ្យម្រាមជើងរបស់នាងប្រឹងចំកោងទល់នឹងជញ្ជាំងអាំងអំពីម៉ាបនិងប៉សឺឡែន ជាពេលដែលគេឱនឡើងមកផ្តិតដល់ទ្រូងលីនហើយមានចលនាកាន់តែខ្លាំង និងលឿនជាងមុនញាប់ឡើងៗ។
អណ្តាតរបស់គេក្តៅនិងទន់ គឺគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការប្តូរអារម្មណ៍លីនពីខឹងនិងឈឺចាប់ មកជាភ្លេចគ្រប់យ៉ាងលើលោកយើងនេះ។ នាងរេខ្លួនចុះឡើងប្រតិកម្មពីកំពូលនៃការសម្រើបរបស់គេផ្តល់ឱ្យ ហើយមិនបានយំយែក រវល់តែស្រែកហៅឈ្មោះគេនិងថ្ងូរ មិនខ្លាចអ្នកណាឮទាំងអស់។
រាងកាយរបស់លីនចុះចាញ់ និងបាក់អស់អានុភាពនៅពេលដែលចំណុចកំពូលចុងក្រោយ រលត់ទៅទាំងគេមិនចាំបាច់រួមភេទជាមួយនាងទេ។
ស្នូររូតខោរបស់គេធ្វើឱ្យនាងស្ងប់លែងមាត់តែក៏ចាប់ផ្តើមចរចា៖
«ខាន់ ខ្ញុំហត់ហើយ»
គេសម្លឹងលីន ហើយងក់ក្បាល។ ដៃម្ខាងទាញរកកន្សែង ទាំងរូតខោនៅចំហ។
គូខាន់រំកិលក្រណាត់មកលើរាងកាយរបស់លេខា ផ្ចិតផ្ចង់យឺតៗធ្វើឱ្យប្រាកដថាគ្រប់កន្លែងស្ងួតអស់ ខណៈខាងស្រីមានអារម្មណ៍ថាកំពុងត្រូវបានថ្នមលួងលោមយ៉ាងសុខដុមរមនា។
«ចាំយប់បន្តិចក៏បាន» គេនិយាយហើយញញឹមបញ្ចេញផ្នត់មួយយ៉ាងជ្រៅនៅផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបបូរមាត់។ ប្រុសឱនមកលើកនាងទៀត។ នាងតោងករៀម ស្រង់ក្លិនប្រុសៗលើខ្លួនគេ ដែលបំណងតណ្ហាមកពីណាមិនដឹងស្រាប់តែភ្លាមៗបានជន់លិចឡើងក្នុងអារម្មណ៍លីន។
លីនងើយរកបបូរមាត់របស់គេ តែគេគេចភ្លាម ហើយឱនមកសម្លឹងនាង។
ភ្នែកគេលេចចេញភាពស្រទន់។ ដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ លីនដណ្តើមបបូរមាត់គេ ហើយថើបថ្នមបង្ហាញភាពជាកម្មសិទ្ធិនិងចង់គ្រប់គ្រងគេ។
«hmmmm» គូខាន់ចេញសំឡេងឌឺឱ្យលីននៅគល់ក ជាសំឡេងស៊ិចស៊ីក្ងួរៗក៏ដូចជាជាការអញ្ជើញឱ្យលីន«ធ្វើអីធ្វើទៅតាមដែលលីនត្រូវការ»។
ស្រីស្រស់ហាក់ចង់បង្ហាញថា គេនេះជាអាហារដ៏ឆ្ងាញ់។ នាងរំកិលអណ្តាតជុំវិញបបូរមាត់ស្មើៗឆ្មើងឆ្មៃ ដែលនាងធ្លាប់ជេរត្មះនិងស្អប់។
លីនទាមទារយកអណ្តាតរបស់គេចូលទៅក្នុងមាត់នាងយឺតៗ គេក៏ឈរធ្មឹងមិនដាក់នាងចុះក៏មិនដើរទៅណា។
កម្លាំងដូចយក្សអ៊ីចឹងគូខាន់នេះ! គេឈរឱ្យនាងធ្វើរោលរាលដាក់ ហើយគេនៅចាំរងអំពើ។
មិនយូរទេ នាងដកមាត់ចេញមកវិញ ភ្នែកលីនក្រហម បបូរមាត់ខ្មាសៗ ស្លេកៗ តែលីនញញឹម។ គេមិនខ្ចីញញឹម តែគេសម្លឹងនាងស្រទន់។
នាងញញឹមទៀត ដៃតោងកគេ។
«ឈរនៅហ្នឹងដល់ណាទៅចៅហ្វាយ?»
គេមិនមាត់ សម្លក់នាងគ្រឺតៗ។
«គហើយចៅហ្វាយ?»
គេញញឹមដើរទៅកាន់សាឡុងចុងជើងគ្រែហើយដាក់នាងចុះ។
ដៃលីននៅតោងសាច់ដុំស្មារបស់គេដើម្បីឱ្យមានលំនឹង។ ភ្នែកនឹងភ្នែកប៉ះគ្នា…
«បងចុះក្រោមធ្វើការមួយសិន!»
គេនិយាយតិចបំផុតចាប់តាំងពីឡើងមកដល់កន្លែងនេះ។ ប្រុសប្រលេះដៃនាងទាំងចោលភ្នែកអាល័យ រួចទើបចាកចេញ។
មិនដឹងលីនគិតភ្លឹះៗ សម្លឹងដំបូលបន្ទប់លម្អដោយភ្លើងមាសទុំទែង។
«ខាន់!»
នាងហៅទាំងស្លើតស្លក់។ ប្រុសប្រាណងាកមកពេលគេបានទៅដល់ទ្វារទៅហើយ គេមិចភ្នែកឱ្យនាងមួយ តែនាងចាប់អារម្មណ៍ថា គេកំពុងខឹងនឹងក្រុមមនុស្សខាងក្រោម ហើយគេចុះទៅ…..ធ្វើអ្វី?
ស្រីស្ទុះស្ទារត់ទៅក្បែរ ធ្វើឱ្យគេញញឹមសម្លឹងរាងកាយស្លើតស្លក់ក្នុងកន្សែងអត់ខោអាវ។
«សុំឱប!»
ប្រុសជ្រួញចិញ្ចើម ដៃនាងឱបគេជាប់ រឹតម៉ឺង មិនមែនឱបស្រលាញ់ តែឱបឃាត់។
«កុំទៅ!»
លីននិយាយខ្សឹបៗ តែតាមពិតចិត្តលីនសែនភ័យ។ ទោះយ៉ាងណា នាងមិនចង់ឱ្យគេឈ្លោះជាមួយអ្នកណាទាំងអស់ ប៉ាគេ បងគេ ម៉ាក់ចុងគេ អ្នកណាក៏ដោយ។
«នៅជាមួយគ្នា ព្រមទេ? ព្រមណ៎ា!» ស្រីខ្សឹបតោងគេម្តងស្មា ម្តងក ម្តងឱបចង្កេះ។
គូខាន់ខាំធ្មេញតិចៗ ញញឹមសម្លឹងភាពអង្វករ។
«លីនសុំឱ្យCEOនៅជាមួយ!»
នាងថាផ្ទួនៗដោយព្រិចភ្នែករង់ចាំចម្លើយខណៈដែលប្រុសកូនកាត់ ស្រលាញ់ភាពង៉ិកង៉ក់នេះខ្លាំង។ គេតែងចង់ឱ្យលីនរួញខ្លួនក្រោមអំណាចគេ គេចង់ស្តាប់ពាក្យល្អ អង្វរ និងញ៉ិកញ៉ក់ដែលលីនមិនដែលធ្វើ ហើយរឹតតែស្រលាញ់ គឺលីនដែលមិនចង់មានរឿងជាមួយបងប្អូនគេនៅក្នុងសួន។
«តិចស្តាយក្រោយ!»
គូខាន់ព្រមាន។ ដៃរៀមម្ខាងរុញទ្វារបិទវិញ សោស្វ័យប្រវត្តិលាន់គ្រឹប បង្ហាញថា គេទៅណាមិនរួចទេ។
«ហាស»
នាងស្រែកពេលគេលើកចង្កេះលីនឡើងផុតជើង។
គូខាន់និយាយដោយគ្រហឹមគ្រឺតៗ៖
«ក្រោកមិនរួចទេស្អែក! កុំលោ!»
ស្រីទងវងញញឹមពេលដឹងថាគេមិនទៅក្រោម ភ្លាមៗនោះខ្ញុំស្រីហៅឈ្មោះគេ៖
«គូខាន់» នាងហៅឈ្មោះពីរម៉ាត់នេះជាមួយការដកដង្ហើមធំដូចជាមានមនោសញ្ចេតនាខ្លាំងចោមព័ទ្ធលើសពេលធម្មតា។
ប្រុសយើងស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថា នាងដូចកំពុងត្រូវការឈុតឆាករបស់គេខ្លាំង ចាំមិនបានទេ។ គេសម្លក់ស្នាមញញឹមរបស់លីន ដែលជាភាពឆ្ងាញ់ដ៏ប្រផិតប្រផើយមួយដែលគេគង់តែត្របាក់លេបពេញមួយយប់នេះ។
ភ្លាមៗគេដាក់នាងចុះ និងរុញលីនទៅទល់នឹងជញ្ជាំង។ រូតខោគេបង្ហូរចុះម្តងទៀត ជាមួយដង្ហើមក្តៅ បក់បោកមកលើស្បែកកុលនារីដែលនៅក្រហមក្រោយពីបានត្រាំក្នុងទឹកក្តៅ។
«ទៅជាអ៊ីចឹងក៏បាន» គូខាន់និយាយទាំងដកដង្ហើមធំស្រាប់តែស្រីងើយមកចាប់មាត់គេថើប។
នេះជាលើកទីពីរហើយ លីនពិតជាចង់ថើបគេខ្លាំងៗពេញចិត្តបំផុតដែលគេឈរនៅខាងនាង។ ជាការតបស្នង អណ្ដាតរបស់គេអូសចូលចន្លោះបបូរមាត់របស់លីនវិញដោយចាប់ផ្តើមត្រួតត្រាម្តង។ គេចង់បានការតភ្ជាប់មួយនេះ អារម្មណ៍មនុស្សស្រីសែនពិបាកម្នាក់ពេលនេះកំពុងឈ្លក់វង្វេងជាមួយគេ ជាអារម្មណ៍ដែលគេចង់ឱ្យនាងទាំងអស់គ្រប់យ៉ាងដែលគេមាន។
ខ្នងរបស់លីនប៉ះទើរនឹងផ្ទាំងកញ្ចក់លាយឡំជាមួយផ្ទាំងម៉ាប។ ដៃគេច្បាមលីនសឹងស្អិតសាច់ចូលគ្នា ហើយចាប់ផ្តើមអង្រួនខ្លួននាងឆែកឆែគ្រប់កន្លែង។
កន្សែងប្រុងរបូត លីនប្រុងលូកទាញទុក ប៉ុន្តែគេចាប់ដៃនាងមកឃាំងជាប់ជញ្ជាំងមិនឱ្យរវល់។
ស្នូរគោះទ្វារ…..
«កូនខាន់!»
គឺម៉ាក់របស់គេ។ លីនគាំងស្ងៀមដោយអាក្រាតមួយ១០០ភាគរយ។ ប្រុសដកបបូរមាត់ចេញ ហើយសម្លឹងមុខចរណៃ។
នាងអៀនផងញញឹមផង សម្លឹងគេមិនលែងដូចគ្នា។
«លែងដៃ!» នាងខ្សឹប។
គូខាន់ដឹងថា លីនចង់យកកន្សែងមកវិញ គេក៏លែង។ មើលទៅគេព្រមដើរទៅរកទ្វារ តែពេលងាកចេញភា្លម ក៏ងាកមកវិញភ្លែតហាក់មិនដាច់ចិត្ត និងចាប់ដៃស្រីបង្វិលយករាងកាយអាក្រាតនេះបែរទៅរកទ្រូងគេទៀត។
ដៃរបស់គេម្ខាងរុញក្បាលនាងមកវិញហើយមាត់របស់គេគ្របលើមុខនាងជាថ្មី។ នេះប្រៀបបីដូចជាការថើបមួយដែលគូខាន់ ចង់លុកចូលទៅខាងក្នុងបេះដូងស៊ីជម្រៅរបស់លីន មិនចង់ខ្វល់ពីអ្នកណា និងចង់លាក់ខ្លួនជាមួយក្លិនប្រហើរនេះ ខណៈដៃលីនទាំងសងខាងក៏តោងគេតបតស្នេហ៍។
«ម៉ាក់ចាំនៅបន្ទប់អានសៀវភៅ!» ជំទាវស៊ីណារ៉ាថាមកពីក្រៅទ្វារ។
រីឯការថើបដូចមិនដែលបានថើបនៅតែបន្ត។ លីននិងគេសើមគ្រប់កន្លែងដោយញើសនិងអ័រម៉ូនស្នេហា។ យូរបន្តិចនាងរុញស្មាគេឈប់ តែគេនៅបន្តដោយចាប់មុខនាងក្នុងដៃម្ខាង ហើយឱនមកបន្តជាមួយនាងមិនព្រមលែង។
គេបានរង់ចាំច្រើនថ្ងៃហើយ ថ្ងៃដែលការថើបចាប់ផ្តើមទាំងសងខាង មិនមែនបង្ខំចិត្ត ឬធ្វើតែខាងប្រុស ខាងស្រីនៅស្ងៀមសម្របដូចទីងមោង។ បបូរមាត់លីនពេលនេះខុសពីពេលណាៗ គឺមានរសជាតិដូចទឹកឃ្មុំ។ នាងរុញទៀត គេក៏ថយបន្តិច តែនៅសម្លក់បបូរមាត់របស់នាងប្រុងតែបន្ត។ ទីនោះដូចជាហើមនៅពេលដែលត្រូវការប្រយុទ្ធរយៈពេលយូរ តែភ្នែកនាងមានភាពសោមនស្សនិងពេញចិត្តខ្លាំង។
«លោកជំទាវនៅចាំ!»
លីនខ្សឹបហើយទាញរូតខោគេឡើងផង។ ភ្នែករបស់គូខាន់ នៅផ្តោតស្វែងសេចក្តីស្រលាញ់មួយ បរិសុទ្ធ ស្មោះស ក្នុងពន្លឺភ្នែកស្រីស្អាត។
«ទៅសិនទៅណា៎»
សំឡេងរបស់នាងកាន់តែស្រទន់ ស្រទន់ជាងមុន ទន់ឡើងៗ ប៉ុន្តែគេនៅតែដំអក់ចង់ងរង៉ក់ដាក់លីន។
«មុននេះឃាត់បងមិនឱ្យទៅ! កុំអុកឡុកបង្វិលដូចក្មេងវ៉ី!»
«តិចទៀតចាំមកវិញ!» នាងលួងលោម។
ពិតណាស់គេត្រូវទៅ ព្រោះម្តាយនៅចាំ ប៉ុន្តែទៅទាំងមានអារម្មណ៍ថា ទោះនៅឆ្ងាយពីគ្នាប៉ុនណា ស្រីម្នាក់នេះ នៅពាំងក្នុងអារម្មណ៍និងចិត្តគំនិតរបស់គេជានិច្ច។
គេចាកចេញទៅហើយព្រោះប្រញាប់វិលមកវិញ។
លីនថយមកគេងដណ្តប់ភួយ។ នាងខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាគិតពីអនាគតនិងការរស់ក្រោមទ្រូងមហាសេដ្ឋី។
ម៉ាក់គេនិយាយអ្វីនឹងគេទៅ?
ហេតុអ្វីគេការពារនាងខ្លាំងបែបនេះ មកពី…គេមានជម្ងឺមានៈ ។ ចង់បែបណាគឺបែបហ្នឹងហើយ។
ទោះយ៉ាងណា លីនមានអារម្មណ៍ចង់ស្លៀកពាក់។ នាងដើរទៅទូបង្កប់ក្នុងជញ្ជាំងរបស់គេ ទម្រាំរកឃើញគន្លឹះបើក។ មានខោអាវគេងច្រើន តែនាងពាក់ទៅរលង់ដូចតួទីងមោង។
ក្រឡេកមកវិញ ឃើញជញ្ជាំងមួយរូបថតពេញ។
លីនភ្លឹក…..
ជាគូខាន់មែនទេ? ស្រីព្រិចភ្នែកគិត…..
រូបកាលពីក្មេងរបស់គេ ស្លូត សុភាពម្ល៉េះ?
យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ