បើកភ្នែកឡើងមកវិញប្រឹមៗ មិនឃើញគូខាន់នៅទីនេះទេ ។
លីនដឹងពីរឿងខ្លួនឯងអាក្រាតទាំងស្រុងនៅក្រោមភួយសំឡីដែលត្រជាក់ប៉ុន្តែកក់ក្តៅ។ មានអារម្មណ៍ថា រីករាយដែលក្រោកមកឃើញខ្លួនឯងនៅលើគ្រែរបស់គេ។ ក្លិនគេ ទិដ្ឋភាពនិងរូបភាពដែលនៅសេសសល់ពិតជាសិចស៊ីហើយធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍សឹងថាមិនអាចគ្រប់គ្រងនូវសន្ទុះបេះដូងដែលទាមទារនោះបាន។
លីនដកដង្ហើមធំ លើកដៃទាំងពីរឱបភួយជាប់ទ្រូង ក៏មិនយល់ថាមូលហេតុអ្វីទេ នៅនឹកគេជាខ្លាំង ទោះទើបនឹងមានគេទៅក្បែរ។
លីនតែងចង់ឃើញខ្លួនឯងក្រោកមកវិញនៅទីនេះជាមួយគេរាល់ដងបែបនេះ នឹកដល់សម្តី កាយវិការទាំងឡាយរបស់គេ ប៉ុន្តែស៊ិចរបស់គេ អាក្រក់ឡើងៗ គគ្រឹកគគ្រេងហើយត្រួតត្រាជាខ្លាំង ចុះប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាមិនមានអារម្មណ៍ថាស្អប់ខ្ពើមគេ?
លេខាស្រីច្រត់ដៃឡើងបន្តិច។ លីនប្រើកែងដៃទប់ខ្លួនឯងក្រឡេកមើលជុំវិញបន្ទប់ រួចដកដង្ហើមវែងៗធូរទ្រូង។
គ្រាន់បើដែលមិនមានគេនៅកន្លែងនេះ។ ឆ្ងល់នឹងឆ្លើយចិត្តខ្លួនឯងណាស់ ពេលខ្លះចង់ជួបគេ ពេលខ្លះចង់ឱ្យគេទៅណាឱ្យបាត់ទៅ ចងមានគម្លាតនិងពេលវេលាស្ងាត់សម្រាប់ខ្លួនឯងខ្លះ។
មិនយូរប៉ុន្មាន កក់ក្តៅប៉ុនណាក៏មានអារម្មណ៍ថា មានការងារត្រូវធ្វើត្រូវក្រោកចេញពីសុបិនស្នេហ៍មួយនេះដាច់ខាត។
សុបិនស្នេហ៍ដែលថ្ងៃណាមួយនឹងត្រូវចប់….ហ៊ឹម គិតហើយតឹងចិត្ត! ពីព្រោះលីនមិនជឿថាស្នេហានេះនឹងអាចមានជីវិតយូរអង្វែងជារៀងរហូតបាននោះឡើយ។
វាគ្រាន់តែជាតម្រូវការនៃរាងកាយរបស់គេ។
គូខាន់ត្រូវការមនុស្សស្រីរងគ្រោះដូចលីន ដែលស្របតាមគេ នៅក្បែរគេ ព្រមទទួលយកជំងឺនិងកាយវិការកាចសាហាវរបស់គេ ហើយតើគេមានអារម្មណ៍ងប់ងុលជាមួយនឹងនាងដល់ថ្ងៃណា?
មិនយូរទេ គេនឹងជួបអ្នកផ្សេងទៀតហើយនាងនឹងក្លាយទៅជាសូរកានឬអេលី ឬមនុស្សអតីតដែលគ្មានតម្លៃដូចជាលេខាមុនៗរបស់គេ។
ជាមួយនឹងភាពទុក្ខព្រួយ នាងស្ទុះក្រោកចាកចោលគ្រែស្នេហា។
រាងកាយនៅផ្នែកខាងក្រោមពិតជានៅឈឺ។ ជើងទាំងគូហាក់រមួលក្រពើ សល់ស្លាកស្នាមពីការក្ដាប់កជើងយ៉ាងណែនរបស់ពីយប់ម្សិលមិញ។
«រស់នៅជាមួយគេគ្រោះថ្នាក់ពេកណាស់លីនកុលាប» ស្រីលេខាគិតទាំងដៃញីភ្នែកសម្លឹងខ្លួនឯងក្នុងកញ្ចក់រកមើលក្រែងឃើញរបួសណាមួយពីការគ្រញិចរបស់គេរួចទើបចូលមកត្រាំក្នុងអាងទឹក។
មនុស្សស្រីគ្រប់គ្នាអាចបាត់បង់ខ្លួនឯងយ៉ាងងាយនៅក្នុងអំណាចរបស់គូខាន់ តែលីនយល់ថា មិនអាចបណ្ដោយខ្លួនឯងបែបនេះទៀតបានទេ។
ប្អូនស្រីពៅដែលធ្លាក់ស្លាប់ពីលើផ្ទះដោយគ្មានមូលហេតុនៅតែជាប្រស្នាអាថ៌កំបាំង។ សម្ដីសូរកានហើយនឹងការស្លាប់ទាន់ហន់របស់អតីតលេខា នាងនៅនឹកឃើញទោះខំធ្មេចក្នុងទឹកក្តៅយ៉ាងណា។
ទឹកមុខរបស់គូខាន់ ហេតុអ្វីគេមានសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលនាងសួរនាំគេអំពីមរណភាពសូរកាន? ហេតុអីនិយាយគ្នាមិនបាន? ហេតុអីឱ្យតែនាងនិយាយអំពីរឿងណាមួយដែលធ្វើឱ្យគេមិនសប្បាយចិត្ត គេក៏ការផ្ទុះកំហឹង ឡើងហើយមានលេសមកបង្កើតឆាកការរួមភេទដ៏អាក្រក់?
គ្រប់កាយវិការស្នេហារបស់គេប្លែកជានិច្ចនិងចាប់ផ្ដើមឡើង ដោយនាងមិនអាចស្មានចិត្តគេបាន។ គេមើលទៅស្រលាញ់នាងពេលខ្លះ ប៉ុន្តែពេលវេលាភាគច្រើនគឺគេទាមទារប្រើអំណាចលើនាង។
ហេតុអ្វី?
នៅពេលដែលមានសម្បជញ្ញៈមកគិត លីនមិនចង់បន្តទេ ប៉ុន្តែបែរជាខ្លាចនិងចុះចាញ់នៅរាល់ពេលដែលគេប៉ះពាល់នាង។ ការបាត់បង់ខ្លួនឯងនៅក្នុងដៃរបស់គេ មិនមែនជារឿងល្អឡើយសម្រាប់សតិបញ្ញារបស់លីន។ គេគឺជាមនុស្សដែលមានគ្រោះថ្នាក់ម្នាក់ បើផ្អែកទៅលើចំណងទាក់ទងរបស់គេជាមួយលេខាមុនៗ។ ក្រោយមកនេះពួកអតីតលេខាទាំងនោះតែងតែមានបញ្ហា។
លីនបិទភ្នែក។
ការភ័យខ្លាចតែងតែមាននៅពេលដែលគ្មានគេនៅទីនេះ។
ជាមួយនឹងសេចក្តីសង្ស័យ កាន់តែចាប់ផ្ដើមសន្ធប់ចិត្តឡើងៗ លីនបានលិចសន្សឹមៗទៅក្នុងបាតអាង ព្រោះចង់ផ្តល់ឱ្យខ្លួនឯងនូវការសម្រាកមួយ ឆ្ងាយបន្តិចពីការតឹងចិត្តថប់បារម្ភ។
នាងបិទភ្នែកដកដង្ហើមវែងៗហើយ ក៏នៅភ្លេចគេមិនបាន។ ចិត្តនេះនឹកឃើញជានិច្ច ដល់ពេលដែលនាងខឹងប៉ាគេនិងបងស្រីគេ ក៏បីនាងមករំងាប់អារម្មណ៍នៅក្នុងអាងទឹកបែបនេះ។
មិនថាលីនព្យាយាមចៀសវាងយ៉ាងណា រាល់ពេលដែលកើតទុក្ខព្រួយ នឹកដល់គូខាន់ម្នាក់នេះជានិច្ច មិនអាចបដិសេធបានទេថា ឥឡូវនេះប្រុសកំណាច គឺជាស្រមោលមួយសំខាន់ទាំងល្អនិងអាក្រក់នៅក្នុងជីវិតរបស់នាង ហើយលីនមិនអាចបញ្ឈប់ការគិតពីគេបាននោះទេ។
«ហាសិកា ហេតុអីបងចេះតែមានអារម្មណ៍ថា មរណភាពរបស់ឯងពាក់ព័ន្ធជាមួយគេ? បងជឿសូរកានពេកដឹង? ប៉ាម៉ាក់ បើសិនជាខ្ញុំនៅតែបន្តលេងសើចរឿងស្នេហាលើគ្រែជាមួយគេ ខ្ញុំក៏រឹតតែបាត់បង់ខ្លួនឯងថែមបន្តិចម្តងៗ រហូតដល់មិនមានអ្វីនៅសល់ ហើយចុងបញ្ចប់ការពិតអំពីហាសិកា នឹងត្រូវគេដដែលគ្របសង្កត់ចោលទាំងអស់ នៅសល់តែជីវិតលេខាមិនដឹងអីមួយ ព្រមឱ្យគេធ្វើគ្រប់យ៉ាងមែនទេ? អត់ទេ! ខ្ញុំត្រូវស្វែងរកការពិត»
លីនបើកភ្នែកហើយតាំងចិត្តក្រោកឡើងទាំងអារម្មណ៍ធូរស្រាលពាសពេញសរពាង្គកាយ។ សរសៃឈាមទាំងអស់ រត់រមិញគ្រាន់បើជាងកាលពីនៅខាងក្រៅ ទោះបីចំណុចខ្លះនៅឈឺចាប់ នៅក្រោមទណ្ឌកម្មស្នេហាផ្អែមល្ហែមដ៏ជូរចត់របស់គេ។
ទាញអាវយឺតពណ៌ខ្មៅ របស់គេមកពាក់ ហើយនិងខោកីឡារបស់គេផងដែរ ក្រឡេកមើលជុំវិញបន្ទប់មានអារម្មណ៍ថាមានភាពសោកសៅ នៅសុខៗស្រាប់តែនឹកឃើញដល់ការផ្ទុះកំហឹងរបស់គេពេលដែលនាងសួរនាំអំពីសូរកាន។
ឱ្យតែនិយាយហេតុផល គេចាប់ផ្ដើមយកស៊ិចមកដាក់ពីមុខ។
លីនរលីងរលោង តែនាងជូតទឹកភ្នែក។ ទោះបីជាមានពន្លឺដ៏តូច នៅក្នុងភាពងងឹតប៉ុន្តែនាងត្រូវតែស្វែងរកការពិតតាមរយៈកូនពន្លឺនោះ ក្នុងនាមជាបងស្រីដែលមិនមានជម្រើសអ្វីផ្សេងទៀតទេ។
នាងស្គាល់គូខាន់ម្នាក់នេះដោយសារហាសិកា ចំណងនេះ តើអាចនឹងបញ្ចប់ទៅដោយសារតែមរណភាពរបស់ហាសិកាដែរឬទេ?
គេជាប្រុសស្នេហ៍ដែលនាងមានក្នុងចិត្តទាំងទើសទ័ល ទាំងច្របូកច្របល់ និងទាមទារ តែលីនកុលាបនាងត្រូវការចង់ដឹងការពិតគ្រប់យ៉ាងអំពីគេដែរ។
ស្រីលេខាដើរយឺតៗនៅពេលដែលឮសំឡេងមនុស្សប្រុសជជែកគ្នានៅក្បែរៗនេះ។
ឃើញហើយ ពួកគេនៅបន្តប្រជុំ។
«ឯងត្រូវឱ្យពួកនោះស៊ើបសួរអ្នកជិតខាង ឆែកគ្រប់សព្វក្នុងនិងជុំវិញផ្ទះហាសិកាទាំងអស់! ឆែកឆេររកមើលមិនឱ្យរំលង ស្អីក៏ដោយឱ្យតែមានបញ្ហា ប្រមូលមកឱ្យអស់!»
លីនលើកដៃខ្ទប់មាត់ហើយថយក្រោយមួយជំហានម្តង។
សំឡេងរបស់មនុស្សដែលនាងស្រលាញ់ហៅឈ្មោះប្អូននាង«ផ្ទះហាសិកា» ហើយដូចជាពួកគេធ្លាប់ស្គាល់គ្នាពីមុនមកមែនទេ?
រាល់ទិវាឬរាត្រីណាដែលលីនកុលាបម្នាក់នេះលង់នៅក្នុងកាមតណ្ហាជាមួយគេមិនដែលគិតទេថា តើគេកំពុងរក្សាសម្តីមិនបៀតបៀនហាសិកាដូចកាលពីដំបូងដែរអត់?
ឥឡូវប្អូននាងស្លាប់មិនបន្សល់ហេតុផល គេស្ងាត់ៗដាក់បញ្ជាដាក់ឱ្យស៊ើបនូវអ្វីៗនៅលើផ្ទះរបស់នាងហេតុអីគេចាំបាច់ខ្លាច? គេយល់ថា ហាសិកាបន្សល់នូវភស្តុតាងអ្វីមួយដែលបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរបស់គេ ជាមួយប្អូនលីន?
តើគេពិតជាបានទាក់ទងប្អូនពៅនិងបងស្រីរបស់នាងក្នុងពេលតែមួយឬក៏យ៉ាងម៉េច?
លីនយំមិនចេញទេ។ នាងបកក្រោយខ្លាចគេឃើញ ហើយមកឈរពួនសោកាសម្លឹងមើលមកខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់សំឡេង។
ទូរសព្ទរោទ៍។
លេខាចេញទៅមើល។
គឺលេខរបស់ម្តាយគេ នាងមិនចង់លើកទេប៉ុន្តែនេះចាំបាច់ត្រូវលើក។
«ជម្រាបសួរលោកជំទាវ?»
«បុណ្យប្អូនចប់ហើយមែនទេ?»
«ចាស៎ លោកជំទាវ!»
«អូខេចូលរួមរំលែកទុក្ខផង!ចុះ….ខាន់!»
«គាត់….គាត់ជាប់ប្រជុំ!»
«ខ្ញុំមិនចង់ជួបគេទេគ្រាន់តែចង់ដឹងថាកន្លងមកនេះគេញ៉ាំថ្នាំដែរ?»
«ខ្ញុំគិតថាគេញ៉ាំ!»
«អ៊ីចឹងមានន័យថានាងមិនបានមើលឃើញ?!»
«ចាស៎…លោកជំទាវក៏ជ្រាបដែរ! ខ្ញុំមានបញ្ហានៅក្នុងគ្រួសារ!»
«អូខេ! បើគេរវល់នៅនោះ អាចលបចេញមកជួបខ្ញុំនៅការិយាល័យ!»
«ចាស៎គឺខាន់នៅទីនេះនៅឡើយ!»
«ខ្ញុំដឹងហើយ គេក្នុងបន្ទប់ប្រជុំ!»
លីនកុលាបដឹងថា ម្តាយរបស់គេមានអ្នករាយការណ៍ជារនុកតាមមកស្អិតពិតមែន។ ប្រហែលជាតៃកុងឡាននៅខាងក្រៅ។
លីនដើរទាំងដៃនៅកាន់ទូរសព្ទស្តាប់។ អើតតាមបង្អួច វែកវាំងនន ពិតជាឃើញសូហ្វ័រដែលជារនុករបស់ម្តាយគេនៅក្នុងឡានបើកកញ្ចក់ពិតមែន។
តើពូនោះនាំគ្រប់រឿងទៅជម្រាបម្តាយរបស់គេ សូម្បីតែពេលនេះគេកំពុងប្រជុំ?
«ចាស៎ ខ្ញុំរៀបចំចេញទៅហើយ ជម្រាបលា!»
លេខាបិទទូរសព្ទ ហើយស្វែងរកខោអាវផ្លាស់។
ចេញមកក្រៅ សូហ្វ័រមកបើកទ្វារទទួល។ តាមផ្លូវ នាងមិនមាត់អ្វីទាំងអស់តែចិត្តនេះសែនរលាមរត់ច្រវាត់នឹកឃើញដល់រឿងជាច្រើន។
សួរថា តើនាងចង់ឱ្យគេជាដែរឬទេ? ពិតជាចង់ណាស់! សួរថាតើនាងចង់ឱ្យគេកុំពាក់ព័ន្ធជាមួយហាសិកាដែរឬទេ? ពិតជាចង់ជាខ្លាំង! ប៉ុន្តែគ្មានសង្ឃឹមនោះទេ គូខាន់មានអាថ៌កំបាំងជាច្រើន។
ឥរិយាបថគេ និងចរិតមិនមានមនោសញ្ចេតនារបស់គេជាមួយពួកលេខាមុនៗ។
នាងឈានមកដល់ការិយាល័យ តែសូហ្វ័រមិនឈប់ឡានទេ គាត់ប្រាប់មកលីន៖
«ក្មួយលេខាសូមចូលតាមទ្វារក្រោយទៅ! ពួកបាតុករច្រើនណាស់!»
លីនងើបមុខមើលទៅក្រុមបាតុករ។
«រឿងអីទៅពូម៉េចក៏មានពួកអ្នកភូមិមករករឿង?!»
«ពីរឿងដីធ្លីក្រុមហ៊ុនអភិវឌ្ឍន៍!»
គាត់បើកឡានថយយឺតៗគេចចេញទៅខាងក្រោយ ប៉ុន្តែនាងឆ្លៀតមើលផ្លាកទាំងឡាយដែលពួកគេលើក។ «សងដីសហគមន៍វិញ កុំធ្វើបាបអ្នកភូមិកុំប្លន់យកដីកសិកម្មយកទៅព័ទ្ធរបង យើងត្រូវការដាំកសិផល! កុំឈូសឆាយផ្ទះសម្បែងកុំលុបភូមិលក់ឱ្យបរទេស!»
មានអារម្មណ៍មិនសូវល្អនោះទេ ព្រោះក្នុងចំណោមនោះឃើញមនុស្សប្រុសចំណាស់ម្នាក់ស្រែកយំឱបភរិយា។ រឿងទំនាស់ដីធ្លីរវាងអ្នកភូមិជាមួយអ្នកវិនិយោគ លីនធ្លាប់ដឹងឮមកច្រើនជាហូរហែ តែឆ្ងល់ណាស់ ហេតុអីបានជាលើកនេះជាគូខាន់?
គេមានលុយប៉ុនអាណាចក្រមួយហើយ គេមិនមានរបរអីផ្សេងក្រៅពីរឹបអូសដីកសិកម្មទេ?
ឡានឈប់នៅចំណតជាន់ទីបី។
ទីនេះលីនមិនដែលឆ្លងកាត់ទេ វាពេញដោយឡានទំនើបនិងហាងមួយចំនួនឯកជនល្អ។
«ក្មួយលេខាឡើងជណ្តើរតាមជាន់នេះទៅអាចចៀសអ្នកកាសែតនិងបាតុករបាន!»
«ចាស៎!»
«ស្ងាត់ខ្លាំងណាស់ លេខាចាំបន្តិចខ្ញុំជូននាងទៅ!»
«អត់អីទេពូនៅទីនេះចុះ ខ្ញុំដើរដោយខ្លួនឯងបាន!»
«បាទ!»
លីនដើរកាត់តាមហាងកាហ្វេទំនើបមួយទាំងអារម្មណ៍មិនស្រស់ស្រាយ ស្រាប់តែបុរសម្នាក់រូបរាងសង្ហាបង្ហាញខ្លួនជាមួយស្នាមញញឹម។
«សួស្ដីបាទ!»
លីនធ្វើភ្នែកឡិងឡង់។ នាងញញឹមស្ទើរមិនចង់ចេញ។ មិនដឹងថាធ្លាប់ស្គាល់គេនៅកន្លែងណានោះទេ
«ខ្ញុំឈ្មោះJack ជាអ្នករកស៊ីជាមួយគូខាន់! រីករាយដែលបានស្គាល់លេខា លីនកុលាប!»
គេរំឭកដល់ឈ្មោះប្រុសស្នេហ៍ហើយ ណាមួយសង្កេតឃើញរូបរាងនិងរបៀបស្លៀកពាក់របស់បុរសនេះក៏នឹកឃើញភ្លាមថា លំដាប់ពួកគេ សមតែជាមិត្តភក្ដិនឹងគ្នា។
លីនកុលាបឱនលំទោនជម្រាបវិញ៖
«ចៅហ្វាយមិនទាន់មកធ្វើការទេ!»
«បាទ….តែខ្ញុំអត់ចង់ជួបគេទេ!»
ដល់ពេលលីនកើតសង្ស័យ៖
«អ៊ីចឹងលោកចង់ណាត់ជួបគាត់ទុកមុនឬក៏យ៉ាងម៉េច?»
«អត់ទេ បើមែនខ្ញុំមានលេខគូខាន់ទេតើ!»
«អ៊ីចឹង?»
«ខ្ញុំឆែកមើល បើសិនជាលេខាមានពេលយើងអាចនិយាយគ្នាបានទេ?»
គេចង្អុលទៅក្នុងហាងកាហ្វេដែលមិនមានមនុស្សច្រើន។ លេខាងាកសម្លឹងមើលទៅហាងកាហ្វេលំដាប់ខ្ពស់ អគារនេះមានក្រុមហ៊ុនច្រើនបណ្ដាក់គ្នា ហើយក៏មានហាងកាហ្វេច្រើនដែរ តែទីនេះនាងមិនដែលចូលទេ ពីព្រោះវាមើលទៅថ្លៃខ្លាំងណាស់សម្រាប់តែពពួកCEOតែប៉ុណ្ណោះ។
«តូចហើយស្ងាត់ល្អ!» Jack តឿនព្រោះឃើញលីនរារែក។
នាងគ្រវីក្បាលបដិសេធភ្លាម៖
«ខ្ញុំមានថ្នាក់លើកំពុងរង់ចាំនៅខាងលើ!»
«អ៊ីចឹងពេលចប់ការងារហើយ ខ្ញុំអាចរង់ចាំអ្នកនាងនៅទីនេះ!»
លីនគេចភ្នែក។ នាងដឹងថាជននេះមានគំនួចតែមិនដឹងថាជារឿងអ្វី តែគ្មានហេតុផលឯណាលីនមានកម្លាំងជួបអ្នកណាទេ មនុស្សចម្លែកដូចគេនេះ។
«ខ្ញុំមិនទាន់សន្យាបានទេ ពីព្រោះខ្ញុំមិនដឹងថាមានការងារអ្វីទៀតរង់ចាំខ្ញុំ!»
នាងរកច្រករត់ Jackដែលព្យាយាមរកឱកាសលំបាកជួបនាង មិនចង់បាត់ពេលវេលាទៅទេម្ល៉ោះហើយគេក៏និយាយតែម្តងចំចំណុចសំខាន់៖
«ជារឿងសំខាន់លីនកុលាប! ទាក់ទងជាមួយគូខាន់និងហាសិកា!»
លីនព្រិចភ្នែកងើបមុខសម្លឹងគេក្រឡើងៗ។ សភាពថប់បារម្ភនិងសេចក្ដីសង្ស័យក្នុងភ្នែកទាំងសងខាងរបស់លីន កំពុងធ្វើឱ្យJackបានចិត្តថា លេខាពិតជាចូលស៊ង។
«នាងគួរដឹងការពិតដែរលេខា!»
គេពោលបន្ថែមមកកាន់កែវភ្នែកវិលចុះឡើងរបស់លីន។
វគ្គ
ល្បិចថ្មី
«គ្នាយើងបានតាមដានគ្រប់ទូរសព្ទ គ្រប់សារ គ្រប់សំឡេង គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ របស់គូខាន់ប៉ុន្តែរកមិនឃើញអ្វីចម្លែកបង្ហាញថា មានទាក់ទងជាមួយការស្លាប់របស់ក្មេងជំទង់នោះទេ!»
«កូនចៅរបស់ឯងអន់ខ្លាំងណាស់Jack» ចាស្មីនជាម្តាយចុងរបស់គូខាន់ដែលឮសេចក្តីរាយការណ៍របស់Jackហើយក៏និយាយបន្ទោស។ ខណៈពេលនេះដែរ Jackចេះគ្រវីក្បាលបដិសេធ៖
«មិនមែនទេ គ្រាន់តែគូខាន់មានល្បិចខ្ពស់ជាងបន្តិចតែប៉ុណ្ណោះ មុនក្រោយខ្ញុំនឹងរកកន្ទុយកូនចុងរបស់មីងឃើញ!»
«កន្ទុយអ្នកណា?» សំលេងច្រែតរបស់អេលីដែលទ្វារបន្ទប់ប្រណីតចូលមកទាំងកំរោលមុខក្រហម។
ដំបូងស្មានថា Jack នៅតែឯង ចង់បញ្ចេញកំហឹងលើប្រុសស្នេហ៍ តែពេលចូលមកដល់ក្នុងទាំងឡូឡា ដោយទឹកមុខក្រហមក៏សម្រួលមកជាយឺតៗវិញព្រោះ ឃើញវត្តមានរបស់ចាស្មីននៅទីនេះ។
អេលីថយមកអង្គុយលើសាឡុងម្ខាង ខណៈចាស្មីនបន្ទោសតិចៗ៖
«ឡូឡាដូចជាភ្នំភ្លើងផ្ទុះអ៊ីចឹង!»
«ផ្ទុះមែនចាស៎» នាងតបធ្វើវាហី រួចហើយមិនអស់ចិត្តនាងនិយាយងាកមកJack
«អាចនៅសល់កម្ដៅរលាកដល់អ្នកខ្លះ!»
អេលីសម្លក់Jack ដោយមិនខ្ចីមើលមុខឬខ្លាចចិត្តចាស្មីន បញ្ជាក់ថាទោះជាពីមុនមកអេលីជាមនុស្សចាស្មីនលើកបន្តុប ឱ្យមកនៅក្បែរគូខាន់ ធ្លាប់ទទួលបានការស្តាប់បង្គាប់និងគោរពអំពីអេលីជាខ្លាំងប៉ុន្តែក្រោយៗមកនេះ អេលីបានក្លាយជាសំណព្វចិត្តរបស់Jack ហើយក៏ដឹងរឿងរបស់ចាស្មីនច្រើនក្នុងដៃផង ដូច្នេះអតីតកាលដែលអេលីជាកូនអុកមួយរបស់ចាស្មីនត្រូវបានបញ្ចប់។
ដឹងថាអេលីមិនសូវបង្ហាញអាការៈទទួលខុសត្រូវនឹងភារៈកិច្ចចាស់ដែលចាស្មីនដាក់ឱ្យកាលពីដំបូងទេចាស្មីនក៏លែងហ៊ាននិយាយថាឱ្យអតីតលេខាម្នាក់នេះ។
«ម្សិលមិញជួបនាងលេខាលីនកុលាបនៅហាងកន្លែងហ្នឹងធ្វើអី?»
ដឹងថា Jackកំពុងធ្វើឱ្យអេលីឆេះដុំ ចាស្មីនក៏នៅស្ងៀមព្រោះចង់ដឹងដែរថា ម្តេចJackជួបលីនកុលាបហើយមិននិយាយប្រាប់ខ្លួនមុននេះ?
ចំណែកJackវិញ ធ្វើមុខស្មើរង់ចាំស្ដាប់អេលីឡូឡា៖
«ខ្ញុំឃើញច្បាស់ណាស់ រូបថតបង្ហាញថា លោកជួបជាមួយនាងលីនកុលាបនៅ Sun Cafe ប្រាប់ភ្លាមបើមិនចង់រឿងJack!»
ចាស្មីនលើកដៃអង្អែលច្រមុះនឹកហួសចិត្តនិងអាកប្បកិរិយារបស់អេលីដែលប្រែពីសុភាពរាបសាជាស្រីលេខាល្អម្នាក់ប៉ិនផ្គាប់គូខាន់ ធ្លាប់មានការអត់ធ្មត់ខ្ពស់អាចបម្រើប្រុសអ្នកមានឱ្យគាត់ ពេលនេះបែរជាហួងហែងលើJackទុកដូចគេនេះជាប្តីនាង?
អេលីរយៈពេលខ្លីសោះក៏ក្លាយទៅជាភ្លេចគូខាន់បាន ហើយក្រហល់ក្រហាយប្រចណ្ឌហួងហែងលើJackព្រោះស្រលាញ់មែន ឬមួយក៏ព្រោះស្អប់លីនកុលាបដែលចូលទៅនៅក្បែរគូខាន់បានសម្រេច។ មួយណាក្នុងចំណោមហេតុផលពីរនេះឱ្យពិតប្រាកដទៅ?
មើលមិនដឹងទេ គ្រាន់តែដឹងថា អេលីកំពុងតែបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងហើយ។
«និយាយគ្នាតាមសម្រួលទៅមីងចេញទៅហើយ!» ចាស្មីននិយាយប្រុងក្រោកបង្ហាញថា មិនសប្បាយចិត្តនិងស្អប់ខ្ពើមអាកប្បកិរិយាទាបៗរបស់អេលី ប៉ុន្តែJackប្រញាប់ឃាត់គាត់៖
«កុំទាន់ទៅណាមីង! មិនបាច់ទៅណាទាំងអស់!»
អេលីកំពុងតែឱបដៃដូចជាសត្វជាប់ទ្រុងនៅក្នុងកំហឹងស្នេហ៍ដែលបង្ហាញចេញយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត ពេលឃើញJackទាញមីងចាស្មីនេះឱ្យថយមកអង្គុយវិញ នាងរឹតខឹង បញ្ចេញអាការៈកំហឹង។
«ត្រជាក់ចិត្តអេលី! លីនកុលាបអាចប្រើការបាន!»
«មិនជឿទេ! បងក្បត់ខ្ញុំទាក់ទងវា!»
Jack បិទភ្នែក។ ចាស្មីនបញ្ឈឺភ្លាម៖
«បើសិនជាJackអាចទាក់ទងលេខាម្នាក់នោះបានមែន ក៏ល្អហើយ!»
អេលីខឹងណាស់ក៏ថាវិញ៖
«លោកជំទាវកុំឱ្យតម្លៃនាងនោះពេក!»
ចាស្មីនគ្រវីក្បាល៖
«ឯងដឹងខ្លួនឯងហើយអេលី! បើក្មេងស្រីនោះមិនមានតម្លៃ អាចធ្វើឱ្យឯងបញ្ចេញចរិតដើមមកបែបនេះដែរ?»
«លោកជំទាវមិនមែនជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំទៀតទេ កុំនិយាយពាក្យសម្តីដែលមិនយល់ចិត្តខ្ញុំឱ្យសោះ! ខ្ញុំស្រលាញ់Jack គឺជាការពិតហើយខ្ញុំមិនចង់ទាក់ទងស្អីនឹងមនុស្សក្រុមហ៊ុនSlavaniទេ»
ចាស្មីនញាក់ស្មា ៖
«ពាក្យនេះពីរោះណាស់ដូចក្នុងល្ខោនទូរទស្សន៍!»
អាការៈរបស់គាត់គឺមិនជឿលើស្នេហារបស់អេលីនោះទេ។ មើលពីលើដល់ក្រោម អេលីជានិស្សិតស្រីដែលកែសម្រស់គ្រប់យ៉ាងទាំងអស់ ហើយបើថាអេលីស្រឡាញ់Jackវិញ គ្មានអ្វីជាក្រៅពីចង់បញ្ឈឺឬបំភ្លេចគូខាន់ឡើយ។
ចាស្មីនដុកដាន់បន្ថែម៖
«អឺ ហើយបើមែនថាJackរបស់ខ្ញុំនេះទាក់ទងលីនកុលាប ម្តេចមិនស្រូតទៅ ប្រាប់គូខាន់ទៅអតីតលេខា នឹងអាលគេខឹងលីនកុលាបហើយខ្លួនយកបេះដូងបានបេះដូងកូនកាត់រុស្ស៊ីមកវិញម្តងទៀត?»
ពាក្យលេបខាយរបស់ចាស្មីនចាក់ចំចិត្តអាលីណាស់។ អតីតលេខាទម្លាក់ដៃទាំងពីរចុះបណ្តាលឱ្យអ្នកស្រីចាស្មីន ចាប់បានហើយ។
គាត់មើលប៉ុណ្ណឹងក៏ដឹងដែរថា អេលីនៅរារែកនៅស្រលាញ់គូខាន់ ដូច្នេះមានន័យថា ដែលដំបូងឡើយដែលនាងឡើងមករករឿងJackទាំងទទឹងទិសមិនមែនប្រកាន់ប្រចណ្ឌច្រើនJackមួយលីនកុលាបទេ ប៉ុន្តែច្រណែនរឿងគូខាន់ស្រឡាញ់លីនខ្លាំងថ្នាក់ប្រុងរៀបការជាមួយគ្នា។
ស្រាប់តែទូរសព្ទរោទិ៍សារ។ ចាស្មីនមានរនុកដៃជើងច្រើនណាស់។ បើគាត់មិនខ្លាំង មិនមែនបានប៉ាគូខាន់ទេ។
គាត់សម្លឹងសារដោយបើកភ្នែកធំៗ ហើយងើបមុខមកមើលJack។
Jack ទម្លាក់ភ្នែកប្រើគ្រាប់ភ្នែកយ៉ាងជ្រៅត្រួតពិនិត្យអាកប្បកិរិយារបស់ចាស្មីន។
«បងប្រុសរបស់លីនស្រាប់តែស្លាប់ទាន់ហន់ក្នុងពេទ្យនៅស្រុកថៃ!»
Jackចងចិញ្ចើមពេលទទួលបានព័ត៌មាននេះ។
«ស្លាប់នៅបរទេសហើយ?» Jackបន្ទោរ។
អេលីតាមសម្លឹងពួកគេ។
ចាស្មីនសម្បូរល្បិចណាស់ គាត់អាចគិតឃើញភ្លាមៗហើយបញ្ជាលើJack៖
«ស្រីល្ងង់នោះនៅភ្នំពេញនៅឡើយទេ! យើងឆាប់ធ្វើអ្វីម្យ៉ាងទៅ!»
អេលីអង្គុយមកក្បែរJackនិងតោងដៃគេ។
អ្នកស្រីចាស្មីនសម្លឹងពួកគេទាំងពីរហើយនិយាយខ្សឹបៗឡើង៖
«ខ្ញុំដឹងត្រូវធ្វើយ៉ាងម៉េចហើយJack!»
គាត់និយាយហើយចាប់ផ្តើមបើកទូរសព្ទបង្ហាញរូបបងថ្លៃរបស់លីនកុលាប។
«បងថ្លៃក្មេងនោះ! ម្នាក់នេះល្មោភលុយបន្តិច! ឱ្យលុយទៅលើសបន្តិចគឺបានហើយ! ឥឡូវប្តីស្លាប់ បើលុយមិនយកគេយកអី?»
Jackងក់ក្បាលយល់ស្របខណៈ អេលីធ្វើភ្នែកភ្លឺថ្លាដឹងពីដែលល្បិចដែលពីរនាក់នេះកំពុងដើរ។
Jackនិយាយមកកាន់ស្រីស្នេហ៍ដោយគោះដៃនាង៖
«អូនសម្លាញ់ត្រូវឡើងទៅស្រុកថៃឥឡូវនេះ ឱ្យលុយអ្នកស្រីអមរាម្នាក់នេះមួយចំនួនធំរហូតដល់គេព្រមនិយាយប្រាប់លីនកុលាបថា មុនស្លាប់ប្តីគាត់ប្រាប់ពីទំនាក់ទំនងគូខាន់និងហាសិកា!»
យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ