រឿង បន្ទប់ពិសោធន៍ L-34 (ព្រីមៀម)

«ពួកឯងឃើញអាងទឹកនៅកណ្តាលនោះទេ? វាជាអាងស្រូបក្លិនជីវសាស្ត្រ។ ខ្ញុំនឹងមិនសម្លាប់សេនាធិការខ្ញុំដាច់ខាត កុំភ័យបារម្ភ!  ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ឱ្យ មនុស្ស​អច្ឆរិយៈ​ឃើញ…ការឈឺចាប់របស់ពួកឯង!»

 តើពេទ្យសាននឹងអាចទប់អារម្មណ៍បានទេ ពេលដែលវាឃើញបងប្រុស និងមនុស្សដែលគេស្រលាញ់ ត្រូវបង្ហូរឈាមបន្តិចម្តងៗនៅចំពោះមុខគេ?

ចំណោទមួយនេះ Roy កំពុងរកចម្លើយមកដោះស្រាយសឹងប្រេះខួរ។

មិនខុសទេ បិសាចស្បែកសពីតជានិយាយបន្ថែមក្នុងន័យដូច្នោះមែន៖

« រាល់ដំណក់ឈាមដែលពួកឯងស្រក់ចុះ… នឹងក្លាយជាសញ្ញាបញ្ជូនទៅដាស់មេរោគក្នុងខ្លួនវាឱ្កយផ្អើលចេញមកបាន! ហើយយើងនឹងផលិតបាន រំសេវជីវសាស្ត្រ! ពិភពលោកនេះ នឹងស្ថិតក្នុងកណ្តាប់ដៃពួកយើង!»

គ្រឹប,,,,ទ្វារដែកដដែលបិទទៅវិញក្នុងល្បឿនគំហុក និងធ្ងន់ជាងមុនរយដង បានន័យថា វាមិនមែនរបូតព្រោះគេចុចបិទ តែគេចុចឱ្យវាខូចទាំងស្រុង….គ្មានកំពូល Hacker ណាម្នាក់ អាចបើកវាសារជាថ្មីទៀតឡើយ។

វីស… វីស…

ពីលើពិដាននៃបន្ទប់អាងឈាមនោះ មនុស្សយន្តរាងដូចសត្វពីងពាង (Spider-Drones) ចំនួន ៤ គ្រឿងបានលៀនចេញមកយ៉ាងស្រាល… ហើយបម្រុងតែនឹងទម្លាក់ខ្លួនចុះមករកមនុស្ស ៤ នាក់។ កាំបិតដ៏មុតស្រួចនៅលើជើងរបស់ពួកវា ចាំងពន្លឺផ្លេកៗពន្លះចិត្តហ្សឺឌីឱ្យខ្ទេចខ្ទាំ។ គេបត់ Tablet យ៉ាងរហ័សមកកៀបនឹងកំភួនដៃដូចរាល់ដង ហើយរលាស់ខ្លួនទល់មកពីក្រោយធីតា។ បុរសម្នាក់នេះ នៅតែគិតថា គេនឹងការពារនាង… ដរាបណាគេនៅមានដង្ហើម។

លោកអ្នកចំណាយត្រឹម​១០០០០រ អានបានប្រលោមលោកថ្មីបំផុតដែលពុំធ្លាប់បោះពុម្ព!

យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ

Email របស់អ្នកមិនត្រូវបានបង្ហាញជាសារធារណៈទេ*