បេះដូងរបស់មាណវីលោតញាប់ ពេលនាងចាប់យក Tablet របស់នាងមកពិនិត្យមើល ។ មែន ! កំពុងលុបអ្វីគ្រប់យ៉ាងពីទីនេះ ឱ្យតែទាក់ទងនឹងថ្ងៃដែលក្មេងជំទង់បានបាត់ខ្លួន ។
«ហ្សឺឌី !»
«ថីហើយ ?» គេខ្សឹបសួរបារម្ភព្រោះសំឡេងនាងញ័រ ។
«មេខ្ញុំនៅនេះដែរគាត់មកមុនយើង គាត់កំពុងបំផ្លាញអីមួយក្នុងរ៉ាដា !»
ធីតារអ៊ូដាក់មីក្រូហ្វូន ។
«ឱ ! ធីតា ! កំពុងTrack កុំព្យូទ័រគេហ្មែន ? ឈប់ភ្លាម !»
មិត្តនិយាយឃាត់មិនទាន់ចប់ផង សំឡេងរោទ៍បន្លឺឡើងផូង ជាការជូនដំណឹងអាសន្ននៃប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាព AI ។
ថេប្លេតរបស់ធីតាលេចសញ្ញាភ្លើងក្រហម ដែលបញ្ជាក់ថា នាងត្រូវបានបណ្តាញរកឃើញពីការចូលប្រើទិន្នន័យអ្នកក្រៅដោយគ្មានការអនុញ្ញាត ។
ភ្នែករបស់លោក ផន មុត ងើបមុខមកសម្លឹងមាត់ទ្វារ ។
«ចេញមកភ្លាមធីតា !» ហ្សឺឌីបង្គាប់ ។
ធីតាដែលបានរំកិលថយមកបាំងនឹងទ្វារ ដកខ្លួនក្រោយយ៉ាងលឿន ទៅក្នុងស្រមោលរាត្រីកាល ដោយរំកិលខ្លួនផ្តេកថយកាត់តាមជួរកម្រាលដ៏រលោង ក្រោមកិច្ចការពារផ្តាច់រលកសញ្ញាទាំងអស់ចេញពី TABLET របស់នាង ។
«គេរកទីតាំងយើងមិនឃើញទេ តែត្រូវគេចឱ្យបាន មុនគេឃើញដានជើងយើងធីតា !!! ខ្ញុំបង្កើតរលកសញ្ញាក្លែងក្លាយ … ប្តូរគោលដៅពួកគេឱ្យបានត្រឹម … ត្រឹម២០វិនាទី ! ហើយចេញតាមរលកសញ្ញាលើវ៉ែនតាយើង !ឮ ???? យើងចេញបានច្រកទី៧ !»
អ្នកកាសែតស្រី អាចឮពីក្រោយពាក្យរបស់ហ្សឺឌី នូវសព្ទសំឡេងមេកានិចសុវត្ថិភាព ដែលលាន់ប៊ីបៗមកពីឆ្ងាយ ។ បានន័យថា សំឡេងនេះកំពុងជួយបំភាន់លោកផន ។
សូម្បីតែកំពុងមានពេលគេចខ្លួនត្រឹម២០វិនាទីត្រលប់រកច្រកចេញក្រៅ តែនាងនៅតែចិញ្ចឹមចិត្តវិលមកវិញ គឺមកទីនេះ ដើម្បីចាប់យកព័ស្តុតាងបញ្ជាក់ថា លោកផនមានជាប់ពាក់ព័ន្ធជាមួយករណីជួយបិទបាំងឧក្រិដ្ឋកម្មនៅ L-34 ។
—–
ភាពត្រជាក់ស្រេងនៃកម្រាលថ្មម៉ាប បានដាស់រាងកាយនារីឱ្យភ្ញាក់ដឹងខ្លួនមុនខួរក្បាលដំណើរការត្រឹមត្រូវតាមគន្លងវិញ ។ ក្លិនថ្នាំសម្លាប់មេរោគភាយចូលច្រមុះ ធ្វើឱ្យធីតាឮសូរសំឡេងក្អករបស់ខ្លួនឯង ក្នុងសភាពខ្សោយខ្សោះ ។ មាណវីប្រឹងបើកភ្នែកសម្លឹងជុំវិញទាំងក្បាលឱ្យសញ្ញាឈឺខ្ទោកៗដូចត្រូវវាយនឹងដុំដែក ។ ចាប់អារម្មណ៍មុនគេ … គឺរស្មីពណ៌បៃតងព្រាលៗបញ្ចេញមកពីអេក្រង់ម៉ូនីទ័រ ជះពន្លឺពេញបន្ទប់ក្រោមដីដ៏សែនតូចចង្អៀតមួយនេះ ។
«កុំកម្រើក !»
សំឡេងគ្រហឹមព្រមានត្រជាក់ស្រេង និងពោរពេញដោយអំណាច លាន់ឡើងបំបែកភាពស្ងាត់ជ្រងំ ។ ដូចស្គាល់សំឡេងនេះ ?
… ស្នងការRoy ក៏មកដល់បន្ទប់ពិសោធន៍នេះដែរ ?
គេព្រមានអ្នកណា ? គេមកជួយយើង ? ហើយពួកខិលខូចកំពុងត្រូវបានRoyភ្ជង់ ?
ធីតាប្រឹងងើបក្បាលឡើងសន្សឹមៗជាមួយនឹងសំណួរជាច្រើនបន្តគ្នារដឹក ។ នៅចំពោះមុខនាងចម្ងាយមិនដល់បីម៉ែត្រ ស្នងការ Roy កំពុងឈរត្រង់ខ្លួន ដៃស្តាំកាន់កាំភ្លើងពណ៌ខ្មៅរលោង តម្រង់ចំកណ្តាលថ្ងាសមនុស្សម្នាក់ ។
«អធិការ … ភា … រម្យ … បែកគ្នា៥ឆ្នាំហើយ !»
បុរសដែលកំពុងឈរផ្អែកខ្នងនឹងទ្វារដែក និងឈ្មោះដែលត្រូវបានអតីតស្នងការRoyរលាក់ហៅ បានញ៉ាំងឱ្យសតិធីតាវិលមករកគ្រប់យ៉ាងវិញលឿនជាងការដែលនាងរំពឹងទុក។
នារីអ្នកព័ត៌មានងាកទៅសម្លឹងប្រភពទីតាំងមនុស្សម្នាក់ ដែលទើបតែឮឈ្មោះកាលណាបេះដូងនាងលន្លង់លន្លោច ។ មើលភិនភាគគេមិនទាន់ច្បាស់ព្រោះទីនោះខ្វះពន្លឺ ឃើញតែ នៅជ្រុងម្ខាងទៀត ហ្សឺឌី ដែលមានស្នាមឈាមប្រឡាក់ជាប់ចុងចិញ្ចើម កំពុងឈរឈប់ ហើយគាំងដៃនៅលើក្តារចុចកុំព្យូទ័រនាធ្នើរដែកជាប់ជញ្ជាំង ។ សភាពគេ កំពុងធ្វើការរុករកទិន្នន័យឬហែកអ្វីមួយយ៉ាងប្រញាប់ តែឃើញនាងដឹងខ្លួន ហើយឃើញស្នងការភ្ជង់មនុស្សដែលទើបនឹងបង្ហាញវត្តមានបានជាគេអាក់ម្រាមទាំង១០ ។
ក្រែងហ្សឺឌី នៅស្រុកគេ ? គេមិនអាចមកបេសកកម្មជាមួយយើងបានហើយសន្យាការពារយើងតាមបណ្តាញ ។ មនុស្សនេះ … យើងទុកចិត្តគេ១០០ភាគរយ ហេតុអីពេលដឹងខ្លួនមក គេនៅទីនេះដែរ ?
ក្រសែភ្នែកHackerសម្លឹងទៅRoyយ៉ាងថ្លាឆ្វង់ហាក់កំពុងរកមធ្យោបាយណាមួយមកតទល់ជាមួយសភាពការណ៍តឹងតែងនេះ ។
«បង Roy … មិញ … ហៅអ្នកណា ?»
ទាំងក្បាលនៅឈឺណាស់ ទ្រូងក៏អួល … ស្រីអ្នកកាសែតរេ ធីតាត្រដរសួរ តិចៗខ្សោយៗរលកនៃភាពរន្ធត់ដំឡើងកម្រិតមួយស្រទាប់ហើយមួយស្រទាប់ទៀត …
អតីតស្នងការខ្ពស់សង្ហាមិនទាន់ឆ្លើយអ្វី … តែនារីនេះ ហាក់បានឈប់ភ្នែកនៅជ្រុងងងឹតនោះទៅហើយ ។ ទំនងជាធីតាមើលស្គាល់គេ បានជាមាត់នាងចំហភាំងលែងសួរ ។
«បើលែងធ្វើជាស្នងការយូរហើយ … ដាក់កាំភ្លើងចុះ !»
សំឡេង … គេ … !!! … អធិការភារម្យ ?
ស្រីស្រស់រឹតតែភាំងជាមួយសំណួរខ្លួនឯង … ខណៈសំឡេងគេម្នាក់នេះមានសភាពស្ងប់ស្ងាត់តែជើងបន្តឈានព្រហើនៗ ដើរមករកកាណុងកាំភ្លើង គេដឹង … ប៉ូលិសល្អដូចRoy មិនចេះតែកេះកៃទេ … ។
នៅក្រោមពន្លឺភ្លើងពណ៌សថ្លា … ម្ចាស់សំឡេងបង្ហាញខ្លួនជាមួយសាច់ដុំថ្គាមឡើងទម្រង់រឹងមាំ ជាសក្ខីនៃអារម្មណ៍មួយតានតឹង ។ … គេ … ចាស់ជាងមុនតិចតួចណាស់ … បើធៀបនឹងពេលវេលា៥ឆ្នាំ … នៃការបាត់ខ្លួនទៅ …
ជាមួយប្អូនប្រុសគេ ។
«ភារម្យ ?????»
ស្រីថ្លៃស្រែកខ្លីដង្ហោយហៅគេ … តែបុរសនេះមិនងាក … ដូចជាគេបានតាំងចិត្តជាស្រេចមកហើយ … ថា … បើថ្ងៃណាមួយ … ពួកយើងជួបគ្នា …ប្រុសម្នាក់នេះ … នឹងត្រូវធ្វើយ៉ាងណាចំពោះនាង ?
ប្រហែលជាមានតែ Roy ដែលនៅជិតភារម្យបំផុតទើបអាចឃើញទុក្ខសោកពិតប្រាកដ ពេលអតីតអធិការមិចភ្នែកបន្លប់ ធ្វើដូចមិនឮសំឡេងដង្ហោយរបស់ស្រីស្អាត ។
«គ្រប់គ្នាមានសិទ្ធិកម្ទេចរនុកក្នុងរបស់បណ្តាញម៉ាហ្វៀ !»
Roy ឆ្លើយឡើងខ្លី តែមុតៗ ញ៉ាំងឱ្យម្នាក់ៗងាកមកសម្លឹងអតីតអធិការដែលបានបាត់ខ្លួនទៅ និងចុងក្រោយហ្សឺឌី រេភ្នែកផ្តោតលើធីតា ។
នាងក្រោកមកហើយ … បានន័យថា ជាតិថ្នាំកំពុងរំសាយចេញពីឥទ្ធិ ពលស្មារតីរបស់នាង ?
Hacker មិននិយាយអ្វីសូម្បីតែមួយម៉ាត់ណា ប៉ុន្តែ … គេដឹងថា សភាពការណ៍នេះ តឹងជាងអ្វីៗដែលគេធ្លាប់គ្រោងមក ។
«ឈប់ត្រង់ហ្នឹង !»
Roy គំហក ញ៉ាំងឱ្យុភារម្យឈប់ដំណើរ ខណៈកាណុងកាំភ្លើងនៅតែតម្រង់ជាប់ម៉ឺងតែមិនបាញ់នៅឡើយ ។ នាយប៉ូលិសអតីតស្នងការដ៏មានបទពិសោធរូបនេះ ទោះជាបច្ចុប្បន្នគេលែងកាន់តួនាទីចាស់ហើយ ក៏គ្រប់គ្នាដែលស្គាល់ នៅតែហៅគេជាញឹកញាប់ថា ស្នងការ Roy ដដែល ។
ចួបគ្នាសប្តាហ៍ក្រោយ !
យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ