រឿង៖ បន្ទប់ពិសោធន៍L34 (ភាគ១៤)

ភីប ! ផ្លេក !

ផ្កាភ្លើងឆក់ចេញពី Tablet របស់ហ្សឺឌី ។ ឧបករណ៍នោះឡើងកម្តៅងំដូចដុំភ្លើង ធ្វើឱ្យយុវជន Hacker ត្រូវបង្ខំចិត្តគ្រវាត់វាចោលទៅលើឥដ្ឋមាត់អាងជាបន្ទាន់ដោយអារម្មណ៍តក្កម៉ា ។

ប្រាវ !  អេក្រង់បែកខ្ចាត់ខ្ចាយ រលត់ពន្លឺបៃតងឈឹប … សូន្យឈឹង !

ហ្សឺឌីលាបាតដៃទាំងពីរមកច្បូតមុខហើយនិយាយញ័រៗទៅកាន់គ្នីគ្នា ៖

«យើងចប់ហើយ ! ចប់ហើយ !»

អ្នកទាំងបីប្រតោងស្មានាយខណៈមើលឃើញថា អាវុធសំខាន់ជាងគេរបស់ Hacker ត្រូវបានកម្ទេច នេះក៏បានន័យថា ខែលបច្ចេកវិទ្យាដ៏សំខាន់របស់គេទាំងបួនត្រូវបានផ្តួល​ដូចគ្នា ។

ដោយកែវភ្នែកអស់សង្ឃឹមបំផុត ហ្សឺឌីសម្លឹងទៅរាងកាយសានដែលកម្រើកជាថ្មី ហើយគេរអ៊ូដោយអស់ទាំងកម្លាំងកាយនិងចិត្ត ​៖

 «របាំងការពារ … ដាច់ហើយ ! យើងមិនអាចទប់វា … បានទៀតទេ !»

ភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏គួរឱ្យខ្លាចបានចូលមកគ្របដណ្តប់ ។ ធីតាស្ទុះមកទាញតោងដៃហ្សឺឌីដើម្បីទាញគេឱ្យចាកចេញពីភាពអស់សង្ឃឹម ។ គេសម្លឹងនាង …តើ … ទីបំផុត … យើងនិងស្រីម្នាក់នេះ ពិតជានឹង​ត្រូវ​ស្លាប់នៅក្នុងទីដ៏អាស្រូវនេះ … ?

ប៉ុន្តែ កែវភ្នែករបស់នារីអ្នកកាសែតរូបនេះ ដែលសម្លឹងថ្ពក់ជាមួយគេ នាងហាក់លែងមានភាពភ័យខ្លាចអ្វីទៀតហើយ បែរជាពោរពេញដោយភាពដាច់ខាត ។ នាង​វាចាមួយៗ ៖

«ស្តាប់ខ្ញុំ … ហ្សឺឌី ! ទោះបីជាថ្ងៃនេះ … យើងត្រូវស្លាប់នៅកន្លែងនេះ ត្រូវកប់ឆ្អឹងនៅមន្ទីរពិសោធន៍នេះក៏យើងត្រូវតស៊ូដល់តំណក់ឈាមចុងក្រោយ យើងមិនអាចឱ្យអាបិសាចបរទេស ដាស់មេរោគបានសម្រេច ធ្វើឱ្យពិភពលោកគិតថា ខ្មែរជាជាតិសាសន៍មេរោគចង្រៃនោះបានទេ ! យើងច្បាស់ជាមានមធ្យោបាយ យើងមាន​ស្នងការ Roy  មានភារម្យទៀត ពួកយើង​គិតសន្សឹមៗ យើងនឹងរកឃើញអីមួយហ្សឺឌី !»

នាងនិងហ្សឺឌី ដែលកំពុងចរចាគ្នាដោយឈរដង្ហក់កណ្តាលសភាពខាប់អន្ធិលនៃទឹកអាង ងាកទៅសម្លឹងភារម្យ ពួកគេឃើញអតីតអធិការយកដៃសង្កត់មុខរបួសរបស់គេយ៉ាងណែន តែឈាមស្រស់ៗនៅតែបន្តហូរជ្រៀតតាមចន្លោះម្រាមដៃ សើមជោកឡើងៗលាយឡំនឹងទឹកអាងពណ៌ក្រហម ។

អតីតស្នងការនិងបងប្រុសសាន ងាកដំណាលគ្នាទៅសម្លឹងមើលសាន នៅក្នុងបន្ទប់កញ្ចក់ ។ ពន្លឺពណ៌ក្រហមនៅលើឈីបកញ្ចឹងករបស់គេ ចាប់ផ្តើមលោតភ្លឹបភ្លែតៗឡើងវិញហើយ … មេរោគកំពុងតែធុំក្លិនឈាមពិតមែន !

ដូចការស្មានរបស់គ្រប់គ្នា … ក្រាក … Roy លែងដៃពីស្មាភារម្យ រួចថយក្រោយកន្លះជំហានកាត់ទឹកអាង ។

ទឹកមុខរបស់គេប្រែជាត្រជាក់ស្រឹប ។ អតីតនាយប៉ូលិស លើកកាំភ្លើងខ្លីយ៉ាងរហ័ស តម្រង់កាណុងខ្វាច់ទៅរកកញ្ចក់ … តម្រង់ចំកណ្តាលក្បាលរបស់សាន ។

ព្រឹប !

គ្រាន់តែ Roy លើកដៃផុត ភារម្យហក់ស្ទុះបោកខ្លួនទាំងរមូលទៅលើអតីតមិត្តរួមអាជីពក្នុងល្បឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ !

ទឹកអាងបែកខ្ទាតសាចពេញអាកាស ។ ក្លេប្រតោងប្រទាមរវាងពួកគេបានចាប់ផ្តើមឡើងក្រោមទឹកមុខស្លេកស្លាំងតក់ស្លុតរបស់ធីតា ។

ដៃស្តាំដែលមានរបួសរបស់ភារម្យ រលាស់ទៅវាយកាណុងកាំភ្លើងឱ្យ​ងាក​​ចេញពីកញ្ចក់ ខណៈជើងរបស់គេឆ្វាក់កៀវជើង Roy ផ្តួលទៅក្នុងទឹក ។

តែ Roy មិនមែនជាមនុស្សងាយឱ្យគេផ្តួល គេទប់ជំហរបាន រួចប្រើកែងដៃសង្កត់កភារម្យជាប់ ហើយប្រឹងលើកកាំភ្លើងម្តងទៀត ។

«វាចប់ហើយ ភារម្យ ! ឯងចង់អាត្មានិយមដល់ណា ?»

Roy ស្រែកទាំងសំឡេងតឹងណែនទាំងប្រឹងប្រើកម្លាំងបង្វិលខ្លួនរើបម្រះពីការចាប់ ។

ដោយមិនខ្ចីឆ្លើយ … ភារម្យរមួលខ្លួនគេចពីកែងដៃរបស់ Roy រួចប្រើស្នៀតក្លេកដៃ (Wrist Lock) កាច់ឆ្អឹងកដៃ Roy យ៉ាងសាហាវនិងរហ័សបំផុត បង្ខំឱ្យកាណុងកាំភ្លើងចង្អុលចុះទៅក្នុងទឹក ។ ស្នងការ Roy បើកភ្នែកធំៗ ។ គេទទួលដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ភារម្យដែលកំពុងរបួសដើមដៃ នៅតែមានកម្លាំងមហាសាលក្នុងការប្រឱបរារាំងខ្លួន ឯស្នៀតក្លេ របស់បុរសនេះរឹតតែរហ័សនិងចំណាប់ចំនួនស្មើកម្រិតកងកម្លាំងប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ … នេះបានសេចក្តីថា បែកគ្នា៥ឆ្នាំ ភារម្យមិនបានសំងំលាក់ខ្លួនបោះបង់ចោលការហ្វឹកហាត់នោះទេ ! សភាពរបស់គេ គឺរឹតតែគ្រោះថ្នាក់ជាងមុន !

«គ្មានអ្នកណាកាត់ទោសវាបានទេ ! គ្មានសិទ្ធិទេ !»

បងប្រុសរបស់សាន​គំហកឡើងដោយសំឡេងគ្រលរ ព្រមជាមួយការទាញកន្ត្រាក់ Roy ផ្តួលទៅផ្ទប់នឹងជញ្ជាំងអាង ធ្វើឱ្យហ្សឺឌីនិងធីតាចំហមាត់ទាំងទ័លច្រក មិនហ៊ានសូម្បីតែលូកដៃចូលឃាត់ ។

ស្នងការដែលកំពុងវាយប្រតប់ជាមួយភារម្យយ៉ាងស្មើដៃ មិនងាយដឹងចាញ់ឈ្នះហាក់ទទួលស្គាល់ថាខ្លួនមិនអាចបង្ក្រាបអធិការម្នាក់នេះបានងាយៗឡើយ ។ អ្នកទាំងពីររមៀលខ្លួនកាត់ទឹកអាងក្រហមឆ្អៅ ផ្លាស់ប្តូរស្នៀតក្លេ និងការចាប់បោកប្រកៀកប្រកិតគ្នា ក្រោមក្រសែភ្នែករបស់សាន ដែលកំពុងសម្លឹងមើលបងប្រុសប្តូរជីវិតដើម្បីខ្លួនពីក្រោយជញ្ជាំងកញ្ចក់ …

«ប្អូនរបស់ឯង វាលែងជាប្អូនឯងទៀតហើយ !»

Roy គ្រហឹមទាំងហត់គឃូស ។ ធីតាលេបទឹកមាត់ងាកទៅមើលសភាពនាយ​សានដែលកំពុងតែរំញោចឡើងវិញ … នាងនិងហ្សឺឌី​ទទួលស្គាល់ដូចគ្នាដែរថាបើRoyមិនអាចសម្លាប់គេឥឡូវនេះទេមនុស្សរាប់លាននាក់នៅលើពិភព

លោកនឹងត្រូវវិនាស ។

«ឈប់វាយគ្នា​មកនិយាយគ្នាសិនបានទេ ?»

នាងស្រែកទាំងរអាក់រអួល ។ ភារម្យ ដែលកំពុងរបួសដើមដៃនៅតែផ្តោតកាត់វាយតប់ជាមួយ Roy ដូចខ្លាត្រូវរបួស ។

«ឯងត្រូវតែទទួលស្គាល់ការពិត ភារម្យ ​! សានមិនមែនជាមនុស្សទៀតទេ​ !»

Roy ស្រែកតវ៉ាទាំងប្រឹងរុញកាំភ្លើង ក្នុងពេលដែលភារម្យចចេសប្រកែកមិនព្រមថយដោយប្រើដៃម្ខាងដែលមិនមានរបួសនោះ រុញបញ្ចៀសកាណុងកាំភ្លើងមិនឱ្យតម្រង់ត្រូវសាន ។ ការប្រតាយប្រតប់គ្នារវាងអ្នកទាំងពីរកាន់តែស្វិតស្វាញឡើងកណ្តាលអាងទឹកក្រហម ។

«វានៅរស់ ! ហើយវាគ្មានកំហុសទេ ! វាជាអ្នករងគ្រោះ ! ឯងធ្វើប៉ូលិសរបៀបស្អីឯង ?» ភារម្យគ្រហឹមដោយការឈឺចាប់ដែលហែកហួរចេញពី​បេះដូង មុននឹងវាយ Roy មួយកណ្តាប់ដៃចំផ្ទៃមុខយ៉ាងពេញទំហឹង ។

ធីតាមិនអាចនិយាយអ្វីចេញទេ នាងនៅឈរគាំងដោយក្តីតក់ស្លុត ព្រោះពេលនេះសំឡេងប្រកាសអាសន្នក៏កំពុងលាន់ទ្រហឹង ។

នៅខាងក្រោយជញ្ជាំងកញ្ចក់ … សាន កំពុងតែឈរញ័រខ្លួនទទ្រើកដូចត្រូវចរន្តខ្សែភ្លើងឆក់ ។ ការប្រកួតប្រជែងគ្នាយ៉ាងសាហាវ រវាងមេរោគដែលស្រេកឃ្លានឈាម និងសតិសម្បជញ្ញៈជាមនុស្សដែលនៅសេសសល់ កំពុងហែកហួរខួរក្បាលរបស់គេ ។ លុះមកឃើញបងប្រុសជាទីគោរពរបស់ខ្លួនត្រូវបង្ហូរឈាម និងវាយតប់គ្នាប្រឈមនឹងសេចក្តីស្លាប់ដើម្បីតែការពារជីវិតខ្លួន … ដំណក់ទឹកភ្នែកពណ៌ក្រហម ដែលជាទឹកភ្នែកលាយឡំនឹងឈាម បានស្រក់ចុះយឺតៗ …

សានប្រឹងខាំធ្មេញរហូតដល់ចេញឈាមតាមជ្រុងមាត់ ហើយដោយប្រើកម្លាំងឆន្ទៈចុងក្រោយបំផុតដែលនៅសេសសល់ គេទាញក្បាលខ្លួនឯងវាយទៅនឹងជញ្ជាំងកញ្ចក់ គ្រាំង ! ដើម្បីទប់ទល់នឹងការបញ្ជារបស់មេរោគដែលកំពុងក្តោបក្តាប់រាងកាយ ។

ខ្ចាយ … កញ្ចក់មិនបែកទេ តែឈាមសានបានខ្ទាតប្រឡាក់ជាប់នឹងផ្ទាំងកញ្ចក់ ។

គ្រប់គ្នាបង្អង់ចលនា ហើយងាកទៅសម្លឹង …

«សម្លាប់ខ្ញុំទៅ …» សានមិនបានបន្លឺសំឡេងចេញមកទេ ប៉ុន្តែតាមរយៈកែវភ្នែក និងទឹកមុខរបស់គេ ភារម្យមើលឃើញសារនេះយ៉ាងច្បាស់ ។ គេដឹងថា ប្អូនប្រុសលែងចង់ឱ្យខ្លួនក្បត់តួនាទី ក្បត់សម្បជញ្ញៈ និងបន្តរងគ្រោះដើម្បីការពារគេទៀតហើយ ។

«បងយកឯងទៅផ្ទះ !» ភារម្យស្រែកសន្ធាប់ទាំងអួលដើមក ទឹកភ្នែកកូនប្រុសស្រក់ចុះមកមិនដឹងខ្លួន ។

ខណៈនោះ ហ្សឺឌីដែលកំពុងតាមដានអេក្រង់ ស្ទុះឈានមកក្បែរភារម្យ រួចពិភាក្សាខ្សឹបខ្សៀវ ៖ «មានអ្វីម្យ៉ាងខុសប្រក្រតីក្នុងអង្គចងចាំរបស់សាន ! ប្រហែលមុនពេល Tablet ផ្ទុះ យើងរារាំងញាណទទួលមេរោគរបស់គេបានសម្រេច … បើមិន១០០ភាគរយ ក៏ច្រើន … បានជាគេនៅអាចមានប្រតិកម្មតប និងដឹងរឿង !»

ខណៈដែលសភាពការណ៍កំពុងតែឈានដល់ សភាពទុំជោរព្រោះភារម្យដាច់ខាតត្រូវតែយកប្អូនចេញ ស្រាប់តែ …

ប៊ូម !!!

ទ្វារដែកដ៏ក្រាស់នៅច្រកចូល ត្រូវបានបំផ្ទុះដាច់ខ្ទាតចេញពីត្រចៀកទ្វារយ៉ាងកក្រើក ! ផ្សែងហុយទ្រលោម រួមជាមួយរូបរាងរបស់មនុស្សម្នាក់ដែលដើរទ្រេតទ្រោតចូលមក ។

«ពូផន ?» ធីតាស្រែកលាន់មាត់ដោយក្តីតក់ស្លុតបំផុត ។

លោកផន … និពន្ធនាយកដែលធីតាធ្លាប់សង្ស័យ ព្រោះគាត់តែងតែរារាំងនាងមិនឱ្យស៊ើបអង្កេតសំណុំរឿងបន្ទប់ពិសោធន៍ L-34នេះ ចុងក្រោយពេលនាងលបលួចមកដល់គោលដៅក៏ឃើញគាត់មកដល់មុននិងកំពុងព្យាយាមលុបចោលទិន្នន័យ ដែលនាំនាងឈានដល់ក្តីសន្និដ្ឋានថា ទោះតិចឬច្រើន ថ្នាក់លើរបស់នាង​ប្រាកដជាមានជាប់ពាក់ព័ន្ធជាមួយនឹងម៉ាហ្វៀ​អន្តរជាតិវ៉ុលកូវ ។

មានភាគបន្ត !

យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ

Email របស់អ្នកមិនត្រូវបានបង្ហាញជាសារធារណៈទេ*