រឿង៖ ស្នាមសាក់រូបខ្លា (ភាគ៤)

ខ្ញុំ​មិន​ខ្វល់​ពី​សម្តី​ប៉ា​ទេ​ ព្រោះ​បារម្ភ​ពី​ប្អូនស្រី​ស្ទើរតែ​ដាច់ដង្ហើម​ទៅ​ហើយ​។ ខ្ញុំ​ចង់ទៅ​ក្បែរ​ប្អូនស្រី​ តែ​ប៉ា​ចង្អុល​មុខ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​នៅ​ឱ្យ​ឆ្ងាយ​ពី​នាង​ ខ្ញុំ​ខឹង​ណាស់ ​តែ​ក៏​មិន​ចង់​ឃើញ​សុ​ដា​កាន់តែ​ពិបាក​។

បន្ទាប់​ពី​ប៉ា​ស្រែកហៅ​និង​ដាក់ប្រេង​កូឡា​ឱ្យ​ហិត សុ​ដា​ក៏​ភ្ញាក់​ដឹង​ខ្លួន​សើងមម៉ើង​វិញ​ តែ​នាង​មិន​បាន​និយាយ​អី​ក្រៅពី​យំ​។ ពេលនោះ​ទើប​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ខ្លួនឯង​ទន់ជ្រាយ​បំផុត​ ពេល​ដែល​ឃើញ​ប្អូន​ស្រី​ជាទី​ស្រលាញ់​ត្រូវ​ឈឺចាប់​ ទឹកភ្នែក​មួយ​តំណក់​របស់ខ្ញុំ​បាន​ស្រក់​ចុះ​ តែ​យ៉ាងណា​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឱ្យ​ម្តាយ​កូន​ប្រពន្ធ​ចុង​ប៉ា​ឃើញ​វា​ឡើយ​។

ទោះ​ដឹង​ហើយ​ថា​ប៉ា​ចាប់​ផ្តើម​ស្អប់​ខ្ញុំ​ដល់​ឆ្អឹង​ តែ​ឃើញ​គាត់​នៅ​សេសសល់​ក្តី​ស្រលាញ់​ខ្លះ​បារម្ភ​ពី​សុ​ដា ​ខ្ញុំ​ក៏​ធូរចិត្ត​បន្តិច​ ខ្ញុំ​ទម្លាក់​កំហុស​គ្រប់យ៉ាង​ទៅលើ​មីង​ប្រពន្ធចុង​ បើ​អាច​ខ្ញុំ​ចង់តែ​ចាប់​ទាញ​ពួក​គេ​យក​ទៅ​ឃុំ​ឱ្យ​បាត់​ពីមុខ​មាត់​គ្រួសារ​មួយ​នេះ​ បើ​គ្មាន​គាត់ ​ប៉ា​ក៏​មិន​ក្លាយជា​បែបនេះ​ដែរ​។

ខ្ញុំ​លែង​ចង់​ឈ្លោះ​ជា​មួយ​ប៉ា​ ហើយក៏​មិន​ចង់​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ប្អូនស្រី​ដែល​ត្រូវ​មក​រងគ្រោះ​ដោយ​សារ​ខ្ញុំ​ ថា​ប្រុង​ឡើង​ទៅ​បន្ទប់​ដើម្បី​សំងំ​លាក់ខ្លួន​ រង់ចាំ​រឿង​កន្លង​ផុត​ មិនទាន់​បាន​ដើរ​ដល់​ជណ្តើរ​ផង​ មីង​ម្តាយចុង​ស្រែក​ឃាត់​ខ្ញុំ​៖

«ឯង​ចង់​ឡើង​ទៅ​ប្រមូលរបស់​អី​ទៀតហើយ​? លក់​ម៉ូតូ​មួយ​នៅ​ចាយ​មិន​គ្រាន់​អ្ហេស?»

«មីង​ឯង​អី​ក៏​អា​ក្រ​ក់​ម៉េ​ស? កុំ​ឃើញ​ខ្ញុំ​មិន​មាត់​បានចិត្ត​ពេក​!»

ប៉ា​ស្រាប់តែ​ស្ទុះ​មក​ទាញ​ខ្ញុំ​បោះ​ចេញក្រៅ​ទ្វារ​ ខ្ញុំ​ឃើញ​គាត់​ខឹង​ខ្លាំង​ណាស់​ ភ្នែក​គាត់​ក្រហម​ទឹកមុខ​មាំ​ដែល​ខ្ញុំ​មិនធ្លាប់​ឃើញ​គាត់​បែបនេះ​ពីមុន​សោះ​ ហើយក៏​មិន​សម​ថា​ធ្វើ​ព្រោះតែ​ខឹង​ខ្ញុំ​មួយ​ឆាវ​ទេ​៖

«ចេញពីផ្ទះ​អញ​ទៅ​ ហើយ​កុំមក​ឱ្យ​អញ​ឃើញ​មុខ​ទៀត!»

«ប៉ា​ដេញ​ខ្ញុំ​ព្រោះតែ​ស្រី​ម្នាក់​នេះ​?»

ខ្ញុំ​ហ៊ាន​លើកដៃ​ចង្អុលមុខ​មីង​ដែល​កូនប្រុស​ទាំងពីរ​របស់​គេ​ប្រុងនឹង​ស្ទុះ​មក​ដាល់​ខ្ញុំ​ចំពោះ​មុ​ខប៉ា​ តែ​ពេល​ឃើញ​ខ្ញុំ​សម្លក់​ពួកវា​វិញ​ ទើប​ធ្វើ​នៅ​ស្ងៀម​បាន​ត្រឹម​ខឹង​តែ​មិន​ហ៊ាន​ ចរិត​កំសាក​ពួកវា​គ្មាន​អី​មក​ហក់​នឹង​ខ្ញុំ​កើត​ទេ ​បើ​មិនមែន​អាង​ប៉ានិ​ងម៉ាក់​វា​។

«ចាប់ពី​ថ្ងៃនេះ​ទៅ​ ឯង​មិនមែន​ជា​កូន​អញ​ទៀត​ទេ!»

ប៉ា​ទាញ​ទ្វារ​បិទ​គ្រាំង​ ខ្ញុំ​បានឃើញ​មុខ​សុ​ដា​លើក​ចុងក្រោយ​ពេលនោះ ​ហើយ​ប្អូនស្រី​ខ្ញុំ​យំខ្លាំង​ណាស់ ​តែ​រឿង​នេះ​វា​ពិបាក​នឹង​ហាមឃាត់​ក៏​ព្រោះតែ​ចរិត​គុំគួន​និង​ឆេវឆាវ​របស់ខ្ញុំ​ដែរ​។ យ៉ាង​ណា​ខ្ញុំ​ក៏​គ្មាន​ថ្ងៃ​លំទោន​ចំពោះ​ស្រី​ម្នាក់​នោះ​ ហើយក៏​គ្មាន​អារម្មណ៍ល្អ​អី​ជាមួយ​ឪពុក​កូន​ត​ទៅ​ទៀត​ដែរ​។ ខ្ញុំ​តូចចិត្ត​ពេក​ក៏​រត់​ទៅ​ស្រែ​ជាមួយ​អ៊ំ​ប្រាំ​ថ្ងៃ​។

«ងាប់​ហើយ​ប៉ា​ឯង​វាយ​កូន​ខ្លាំង​ថ្នាក់​នេះ​?»

អ៊ំ​ដែល​ជា​បង​បង្កើត​ម៉ា​ក់​ខ្ញុំ​ស្អំ​ពន្លៃ​ដែល​ដុត​ក្តៅ​ៗលើ​ខ្នង​ខ្ញុំ​។ ខ្ញុំ​ភ្ញោច​ៗស្មា​ ព្រោះតែ​ឈឺ​ពេក​ តែ​វា​ឈឺ​មិន​ស្មើ​ចិត្ត​ដែល​ចាញ់​ម្តាយកូន​មួយ​ក្រុម​នោះ​ទេ​។

«របួស​លើ​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណឹង​ វា​មិន​ស្មើ​របួស​ក្នុងចិត្ត​ទេ​អ៊ំ!»

«ហើយ​អា​ដា​ប្អូន​ឯង​វា​យ៉ាងម៉េច​ហើយ​?»

អ៊ំ​សួរ​បារម្ភ​ព្រោះ​ខ្ញុំ​ប្រាប់​ថា​ មួយ​ទំហឹង​ដៃ​ប៉ា​ដែល​ប្រុង​វាយបំបាក់​ឆ្អឹងខ្នង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​សុ​ដា​រង​ជំនួស​ តែ​សំណាង​ហើយដែល​ពេលនោះ​ខ្ញុំ​ចាប់​ទាញ​សុ​ដា​ទាន់​ បើ​មិន​អ៊ីចឹង​ប្អូន​ខ្ញុំ​ទេ​ដែល​ត្រូវ​ដេក​ស្អំ​បែប​នេះ​ ថា​មិន​ស្រួល​ប្រហែល​ដេកពេទ្យ​ព្រោះ​តែ​ចិត្ត​គ្មាន​មេត្តា​របស់​ឪពុក​ដូច​ជា​ប៉ា​ហើយ​។

«សុ​ដា​មិន​អី​ទេ​អ៊ំ​ ប្រហែល​រន្ធត់ចិត្ត​ពេក​ ទើប​វា​ដួលសន្លប់​!»

«ហ៊ើយ​…ប៉ា​ឯង​មិន​គួរ​ងប់​នឹង​ស្រី​នោះ​ដល់​ថ្នាក់​នេះ​ទេ​ មើលចុះ​ ហើយ​បើ​ជ្រុលដៃ​វាយ​កូន​ស្លាប់​ មិន​ល្អ​មើលទៅ​ហើយ​ទេ​អ្ហី​? ហ៊ើយ​…អ្នកណា​ដែល​ថា​មនុស្ស​គេ​ចេះតែ​ចោទ​ ប្រពន្ធចុង​គ្មាន​មួយ​ណា​ល្អ​ទេ​ ដប់​មានតែ​មួយ​ហ្នឹង​ឯង​ របៀប​ដូច​ប្រពន្ធ​ប៉ា​ឯងនេះ​ បើ​ឯង​បន្ត​នៅ​ទៀត​ ក៏​គ្មាន​ក្តីសុខ​ដែរ!»

ខ្ញុំ​ស្នាក់នៅ​ជាមួយ​អ៊ំ​តែ​ក្នុង​ចិត្ត​ចេះ​តែ​បារម្ភ​ពី​សុ​ដា​មីង​គាត់​កំចាត់​ខ្ញុំ​ ហើយ​ច្បាស់ជា​មិន​ទុក​ឱ្យ​សុ​ដា​នៅ​បាន​សុខ​ទេ​ បងប្អូន​យើង​ទាំងពីរ​ទាល់តែ​ត្រូវ​ឪពុក​បោះបង់​ទើប​គាត់​សុខចិត្ត​។ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ងាយ​ចុះ​ចាញ់​ លើក​នេះ​ខ្ញុំ​នឹង​ទ្រាំ​ធ្វើមុខ​ក្រាស់​ដើម្បី​នៅ​ការពារ​ប្អូនស្រី​។ ខ្ញុំ​ព្រម​ត្រលប់​ទៅផ្ទះ​វិញ​ ហើយ​ប្រឈមមុខ​និង​ប៉ា​ ទោះជា​គាត់​ដេញ​ខ្ញុំ​យ៉ាងណាក៏ដោយ​ តែ​ពេល​ទៅដល់​ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ថា​ប៉ា​បាន​លើក​សុ​ដា​ឱ្យ​ទៅ​ជនជាតិ​ជប៉ុន​ដែល​ធ្វើការ​អ៊ុន​តាក់​ជាមួយ​មីង​។ ខ្ញុំ​ខឹង​ណាស់​ដែ​លប៉ា​ព្រម​លើក​កូនស្រី​ឱ្យ​ជនបរទេស​ក៏​ព្រោះតែ​គេ​ឱ្យ​ថ្លៃទឹកដោះ​ចំនួន​ប្រាំ​ពាន់​ដុល្លារ​។ ល្ងាច​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​ទៅ​រក​រឿង​ប៉ា​និ​ង​ប្រពន្ធ​ចុង​គាត់​ម្តង​ទៀត​៖

«ទោះ​យ៉ាងណា​ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ឱ្យ​សុ​ដាការ​ជាមួយ​អា​ជប៉ុន​នោះ​ដែរ!»

«សុ​ដា​ជា​កូន​អញ​ ចង់​ឱ្យ​ការ​ជាមួយ​អ្នកណា​អញ​ឪ​វា​ជា​អ្នក​សម្រេច​ គ្មាន​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ឯង​ទេ​!»

ប៉ាកា​ន់​តែ​សោះកក្រោះ​ជាមួយ​កូន​ហើយ​ ពាក្យ​សម្តី​គាត់​គ្រប់​ម៉ាត់​តប​ជាមួយ​ខ្ញុំ​ពិបាក​ទទួលយក​ណាស់​ តែ​ខ្ញុំ​មិនបាន​ខ្វល់​ទេ​ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មកនេះ​ដើម្បី​ការពារ​ប្អូនស្រី​៖

«ទោះ​យ៉ាងណា​ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ឱ្យ​ប្អូនស្រី​ការ​ជាមួយ​ពួក​អា​បរទេស​ ប៉ា​មិនឃើញ​ទេ​? សុ​ដា​មិន​ចេះ​ភាសា​គេ​ ហើយ​នៅក្មេង​ទៀត​ កោត​តែ​ប៉ា​ដាច់ចិត្ត​ឱ្យ​វា​ការ​ជាមួយ​គេ​ដែរ​?»

«មិន​ចេះ​ភា​សា​គេ​គ្មាន​អី​ពិបាក​ទេ​ សំខាន់​គេ​ផ្តល់​កិត្តិយស​ដល់​ប្អូនស្រី​ឯង​ ហ៊ាន​ឱ្យ​ថ្លៃផ្ទះ​ខ្ពស់​កប់​ពពក​ ចាត់​ទុកថា​ប្អូនស្រី​ឯង​សំណាង​ណាស់​ហើយ​!»

«បើ​អ៊ីចឹង​មីង​ឯង​មិន​ការ​ជាមួយ​វា​ខ្លួនឯង​ទៅ​? ហេតុ​អី​ត្រូវជា​ប្អូន​ខ្ញុំ​?»

«បង​…!»

មិនបាច់​លើក​អំបោស​មក​វាយ​ខ្ញុំ​ទៀត​ តែ​ខ្សែភ្នែក​ដែ​លប៉ា​សម្លក់​ខ្ញុំ​ ក៏​ដឹង​ថា​គាត់​ខឹង​ប៉ុណ្ណា​ទៅ​ហើយ​ គាត់​ជេរ​ខ្ញុំ​ដាច់សាច់​មើលតែ​មិនមែន​កូនប្រុស​គាត់​៖

«អា​ក្មេង​ឈ្លើយ​អត់ពូជ​ សម្តី​ហែង​នេះ​កាន់តែ​កោង​ប្រដៅ​លែង​បាន​ហើយ​!»

«បើ​គេ​ដឹង​ថា​សុ​ដា​មាន​បងប្រុស​ចរិត​ធន​នេះ​ ច្បាស់​គ្មាន​អ្នកណា​មក​ស្តី​ដណ្តឹង​នាង​ទេ​ មិត្តភ័ក្ដិ​អូន​គេ​មិន​ប្រកាន់​ ហើយ​ស្រលាញ់​អាណិត​សុ​ដា​ ទើប​ខំ​មក​ស្តី​ដណ្តឹង​តាម​ប្រពៃណី​ បង​ឯង​ថា​ទៅ​? កូន​បង​បាន​ប្តី​បរទេស​ មាន​លុយ​ចាយ​ រស់នៅ​សុខ​ស្រួល​មិន​ចង់​ទេ​អ្ហេស?»

«មីង​ឯង​ហ៊ាន​ធានា​លើ​អនាគត​ប្អូន​ខ្ញុំ​ទេ​?»

ខ្ញុំ​ឈាន​មួយ​ជំហាន​កាន់តែ​កៀក​ប្រពន្ធ​គាត់​ព្រោះ​ខឹង​ពេក​ ប៉ា​ក៏​ទាញ​ខ្ញុំ​ចេញ​ដូច​ខ្ពើម​កូន​ខ្លួនឯង​ណាស់​៖

«អ្ហែង​មិនបាច់​មក​និយាយ​ទេ​ អញ​នៅតែ​ឱ្យ​វា​ការ​ បើ​អ្ហែង​មិន​ពេញចិត្ត​ចេញទៅ​!»

គាត់​ដេញ​ខ្ញុំ​ចេញពីផ្ទះ​ ចិត្តជា​កូនប្រុស​ល្មម​ថា​មិនបាច់​ពឹង​លើ​លុយ​ឪពុក​បែបនេះ​ទៀត​ទេ​ ខ្ញុំ​គួរ​ដើរចេញ​ពេលនោះ​លែង​ត្រលប់​មកវិញ​ទៀត​ មានដៃ​ពីរ​ជើង​ពីរ​ដែរ​ ខ្ញុំ​រកលុយ​ចិញ្ចឹម​ខ្លួនឯង​មិន​រស់​អ្ហេស? តែ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​គិតដល់​មុនគេ​ គឺ​សុ​ដា​ វា​ខ្សោយ​ណាស់​មួយ​រយៈ​នេះ​ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឃើញ​វា​យំ​ ហើយ​អស់សង្ឃឹម​ព្រោះតែ​ខ្ញុំ​ទេ​។

ខ្ញុំ​ទ្រាំ​បន្ត​រស់នៅ​ព្រោះ​ដើម្បី​ប្អូន​ យ៉ាងណា​ក៏បាន​នៅ​ការពារ​វា​ខ្លះ​ ហើយ​មួយទៀត​ខ្ញុំ​ក៏​គិតថា​ គំនិត​ប្តី​វា​អាច​ល្អ​ជាង​ចិត្ត​បី​សាច​របស់​ប្រពន្ធ​ប៉ា​ ទើប​ខ្ញុំ​ទ្រាំ​មើល​សុ​ដា​ភ្ជាប់ពាក្យ​នឹង​ជនជាតិ​ជប៉ុន​នោះ​។

មានភាគបន្ត!

យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ

Email របស់អ្នកមិនត្រូវបានបង្ហាញជាសារធារណៈទេ*