វគ្គ
អ្នកបន្តតំណែង
ធម្មតាគ្មានភ្លៀងទេនៅ Las Vegas នាទំឡុងពាក់កណ្តាលខែមិថុនា។ រដូវក្តៅមានអាកាសធាតុ ស្ងួតខ្លាំង ដែលមនុស្សភាគច្រើនអាចលេងស្ទីលស៊ិចស៊ិ។
Mikhail នៅលើតុធ្វើការនាដែន The Desert Pearl ។ លើកនាឡិកាមកមើល ម៉ោង៤ជិតភ្លឺហើយ។ ក្រោកទាញអាវ ចាកចេញការិយាល័យគេ ទាំងភ្ញាក់ផ្អើលនឹងសំលេងផ្គរលាន់ក្នុងខែនេះ។
ភ្លៀងបានចាប់ផ្ដើមធ្លាក់មកពេញទីក្រុង ដោយជះប៉ះខ្ទរនឹងផ្ទាំងបង្អួច។ សេវាអាកាសធាតុមិនបានព្យាករថា នឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ទេ។
គំនិតដំបូងរបស់គេនៅពេលឃើញគ្រាប់ភិរុណគឺ នឹកដល់ Annika ។
នាងមានកែវភ្នែកភ័យ ចាញ់និងអង្វរតែនាងមានអ្វីមួយទៀត …..ស្រលាញ់គេ ចង់ឱ្យគេនៅតែនាងមមិនឃាត់។
«ឆ្ងល់ថា ស្រីល្ងង់ខ្លាចផ្គរលាន់ទេពេលឯកោ?»
គេដើរទៅឡាន តែនៅក្នុងភ្នែកដែលថតជាប់ នាងថយទាំងដៃជាប់ចំណងទៅគែមគ្រែ។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀតនាងមិនថើបគេទេ ពេលគេចង់បីនាងទៅរកទឹកត្រាំ។
រយៈពេលជាងមួយសប្តាហ៍ហើយចាប់តាំងពីគេបានទៅយកនាងពីរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា ហើយលាក់នាងចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដេកខានសួគ៌មួយចាក់សោរស្មាត។
ប្រាំមួយថ្ងៃ ចាប់តាំងពីការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងនាងនឹងគេ Mikhail បានចងចាំរាងកាយក្តៅ ទន់និងញាប់ញ័ររបស់នាង តែគេមានការងារធ្វើ គ្រប់កន្លែង។ ការងារខ្លះជាការទទួលលុយ ខ្លះជាការព្រលះគ្នាប្រលាក់ឈាម ហើយគេបានប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីធ្វើពើជាទុកនាងចោល ឱ្យនាងជាសះពីការញាំញីធ្ងន់ៗយប់ដំបូង។
សព្វថ្ងៃនេះមើលពីឆ្ងាយទៅ ឃើញAnnika មានអាកប្បកិរិយាល្អ គឺអាននិងញាំ។ នាងមានវេរ៉ង់ដាតែជាប់សោរ។ គេគិតថា គេអាចនឹងដោះលែងនាង ឱ្យមានសេរីភាពឆាប់ៗ ព្រោះនាងទៅណាមិនរួចទេ។
សម្រាប់មីខាអ៊ីល គេឆ្ងល់ថា នាងដូចជាស្ងប់ស្ងាត់ព្រមញាំអាហារ និងប្រហែលមានក្តីសុខដែលគេមិនចូលទៅ តែគេរវល់ និងចង់ឱ្យនាងចេះគិត ចេះនឹកគេខ្លះ។
បើនាងមិនធ្វើអាកប្បកិរិយារឹងមាំ នាងព្រមដោះអាវបង្អួតគេបន្តិចក្រោមកាម៉េរ៉ា ប្រហែលជាគេនឹងទប់មិនបានទេ គេអាចចូលទៅមុនកំណត់។
ប៉ុន្តែ នាងមិនឆ្លាតទេ ឬនាងមិនចង់សងសឹក ឬមិនចង់ជួបគេ នាងភ្លចក្លិនមនុស្សប្រុសមានអំណាចម្នាក់ដែលគេបន្សល់ក្នុងជីវិតនាងហើយ ចិត្តដាច់ម្ល៉េះអានីកា?
គេឆ្ងល់ ហើយជារឿយៗ មីខាអ៊ី នឹកដល់សំឡេងសុំទោសរបស់នាង ។ ទេ! នាងមិនបាក់ទេ នាងសុំទោសព្រោះការភ័យ តែនាងមិនចាញ់ចិត្តគេដដែល នាងមិនរំអួយហើយធ្វើព្រងើយដាក់គេក្រោមកាម៉េរ៉ាទាំងដឹងថា គេនៅទីនោះ។ មួយសប្តាហ៍នេះ អ្នកបម្រើប្រុសរបស់មីខាអ៊ីល មានភារៈកិច្ចទិញមកឱ្យឱ្យនាងគ្រប់អ្វីដែលស្រីៗត្រូវការ។ តែនាងស្លៀកពាក់សាំ សាមញ្ញមិនទាក់ទាញ នាងបង្ហាញថា នាងមិនចង់បានមីខាអ៊ិលមកជាមួយនាងទេ ។
«យើងមិនដែលមិនមានន័យអ្វីក្នុងចិត្តមនុស្សស្រីដូចពេលនេះទេ! ជាមួយប្រពន្ធល្ងង់ម្នាក់នេះ ឬមួយកាលណឹងវាឈឺពេក ? មិនពិតទេ វាជាស្នេហាដែលឈឺ តែសប្បាយ នាងមិនគួរគ្មានបេះដូងសោះ!» មីខាអ៊ីលគិតហើយ ស្រងូតច្បូតមុខ។ ងាកមកវិញចុម! គេបុកពោះ ព្រោះពេលនេះបានកត់សម្គាល់ពីរបៀបដែលនាងងើយមកសម្លឹងមើលកាមេរ៉ា។
គេផ្អៀងកញញឹមដាក់ទូរសព្ទ។
មនុស្សស្រីដ៏មានសម្រស់ស្រស់ស្អាតគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ បានក្លាយជារបស់គេហើយ តែបេះដូងនាងនៅឯណា?
«មីខាអ៊ីល» នាងហៅខ្សោយៗ ហើយសម្លឹងមក។
គេសម្លឹងនាងវិញ ដោយស្រទន់តាមអេក្រង់ទូរសព្ទ។
«ឮខ្ញុំទេ?»នាងបន្ថែមឡើង។
«Yes Sweetheart »គេចុចមេក្រូឆ្លើយ។
អានីកាហាក់ត្រេកអរ ហើយមើលមកភ្លឹះៗ។
«នឹកប្តីខ្លួនមែនទេ? ឬនឹករបស់ផ្អែមៗ?»
នារីបាឡេនាងខ្មាស់ណាស់ ។ នាងញីភ្នែកជាមួយការងាកចេញដ៏ទាក់ទាញ ។ គេនឹកដល់ការថើបដែលនាងប្រលាក់ស្នាមមាត់លើចន្លោះភ្លៅគេ បបូរមាត់នាងផ្តិតស្រមោលលើនាគរាជគេ ពេលនេះ គេរឹងខ្លួនឡើងវិញសន្សឹមៗព្រោះនឹកឃើញអណ្តាតនាង មាត់ស្អាតក្រពុំរបស់នាង។ នឹកខ្លាំងពេកហើយ!
«ទីនេះមានផ្គរលាន់ លោកឮទេមីខាអ៊ីល?»
«ហើយខ្លាចមែនទេក្មេងតូច?»គេមានសំឡេងក្រងួរពេញដោយកាមតណ្ហា។
«អត់ទេ! តែខ្ញុំចង់ចេញក្រៅប៉ះវា គ្រាប់ភ្លៀង!»
«ប៉ះមនុស្សវិញ ភ្លៀងស្រោចចេញពីខ្លួនមនុស្សល្អទេ! »
គេដឹងថានាងមិនយល់ទេ ហើយបើបើកទ្វារឱ្យក៏រត់មិនរួចដែរ សម្រាប់មីខាអ៊ីល នាងមិនហ៊ានទេ គេប្រាកដប្រជារឿងនេះ។
«១៥នាទីបងនឹងទៅដល់កន្លែងនោះ!» គេថាហើយក្រោកចេញពី Office។
«លោកឱ្យគេបើកវេរ៉ងដាក៏បាន!»
«បានន័យថាមិនចង់ជួបគ្នា!»
«ខ្លាចលោកជាប់រវល់!»
«ឬខ្លាចចិត្តអូនទប់មិនជាប់នឹងក្លិនកូននាគរបស់បង?»
អានីកាលេបទឹកមាត់ភ័យ ខាងប្តីរឹងអស់គ្រប់កន្លែងទៅហើយ។ គេចុចទ្វារឡាន បើកវ៉ាវចាកចេញ។ នាងនឹងរៀនរឿងស្នេហាច្រើនទៀត នៅទីនេះជាមួយស្តេចអាណាចក្រឃោរឃៅ។
គេញញឹមនឹកមមៃថា ប្រសិនបើការរួមភេទពេលវិលមកជួបគ្នាលើកនេះ អាចធ្វើឡើងកំដរដោយគ្រាប់ភ្លៀងកក់ខែ គេនឹងមានអារម្មណ៍ដូចវត្ថុទិព្វ គេចង់ឱ្យនាងថែថ្នម។
គេចង់ឃើញនាងថ្ងូរនិងអង្វរ។
បេះដូងរបស់គេលោតញាប់ថែមបន្តិចនៅពេលដែលក្រឡេកទូរសព្ទ ឃើញនាងគេងផ្កាប់មុខម្នាក់ឯង។
សារលោតមក «មករកប៉ាភ្លាម!» ។
Mikhail មានអារម្មណ៍ថាមានព្យុះនៅខាងក្នុងចិត្ត ព្រោះគោលដៅទៅរកអានីកា បែរជាត្រូវបត់ចង្កូតទៅរកប៉ា។ ប៉ាគេប្រហែលមានឧបសគ្គ នេះបើតាមសារគាត់ខ្លីនិងបន្ទាន់។
«អត់បានប៉ះគ្រាប់ភ្លៀងហើយអូន!»
គេនិយាយ។ នេះគឺជាយុគសម័យដ៏សំខាន់នៃកេរដំណែលរបស់ Sokolov ហើយគេដែលជាកូនប្រុសទោល មិនចង់ឱ្យបេះដូងនេះទន់ជ្រាយទៅយកចិត្តទុកដាក់ដល់កូនស្រីគ្រួសារ Baranov ទាំងស្រុងទែ ទោះបីជានាងស្អាតប៉ុណ្ណាក៏ដោយ។
ពេលមកដល់ គេឃើញគ្រប់គ្នាមកដល់មុនទៅហើយ។
«មានរឿងអី?»
គេងាកទៅលោកVasiliជាប៉ា ដែលធ្លាប់ជាមនុស្សកំណាច អង់អាច ខ្លាំង និងជាសុបិនអាក្រក់របស់មនុស្សម្នា ឥឡូវនេះ បែរមានភាពទ្រុឌទ្រោម អង្គុយលើគ្រែធំដែលមានទំហំប៉ុនគ្រែស្តេច។
ម្បីតែញញឹមហាក់ដូចជាធ្វើឱ្យអស់ថាមពល។
Mikhail មានអារម្មណ៍អាក្រក់។ មុខរបស់ Vasili ប្រែជាស្លេកស្លាំង គេដឹងថាគាត់រើជំងឺទៀតហើយ។
«ត្រៀមខ្លួនដើម្បីធ្វើការសេសសល់របស់ប៉ា!»
«អត់ទេ!»គេប្រកែកពីការឈានដល់ទីបញ្ចប់នៃជំងឺក្នុងខ្លួនប៉ាគេ។ ត្របកភ្នែករបស់គាត់ឡើងប៉ោង ទ្រូងរបស់គាត់ហើម ខណៈគាត់ព្យាយាមដកដង្ហើម។ ជនចំណាស់នេះផ្តាំកូនប្រុស៖ “កុំភ្លេចថា ខ្លួនឯងជានរណា អ្នកមកពីហើយការងារនិងត្រកូលគ្រូសារជា អាទិភាព!»។
Mikhail រក្សាជំហររឹងមាំ ៖
«បាទប៉ា! ខ្ញុំជូនប៉ាទៅពេទ្យ!»
«កូនដឹងហើយ ប៉ានឹងមិនដូចដើមទេ!»
ស្នាមញញឹមដ៏ស្រទន់បានឆ្លងកាត់មុខរបស់មេម៉ាហ្វៀ ខណៈដែលភ្នែករបស់គាត់ចាប់ផ្ដើមបិទ។ រូបភាពចុងក្រោយដែល Vasili Sokolov ដ៏អស្ចារ្យបានឃើញក្នុងជីវិតនេះគឺជាមុខរបស់កូនប្រុសរបស់គាត់ ដែលអាចទប់ទឹកភ្នែកទទួលយកការចាកចេញដ៏តក់ក្រហល់នេះ។
«ហេតុអ្វី?»
ពេលនោះហើយ ដែលគេដឹងថា បុរសចំណាស់ដ៏មានអំណាចម្នាក់នេះ មានជំងឺយូរមកហើយ តែគាត់មិនព្រមដេកសម្រាក។
Mikhail ដ៏មានអារម្មណ៍សោកសៅនៅក្នុងទ្រូង ឈឺចាប់រិច រិលទៅដោយការកាន់ទុក្ខ។
ក្នុងរយៈពេលពីរបីម៉ោង ហ្វូងមនុស្សដ៏ធំបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅខាងក្រៅនៅសួនច្បារ នៃទីធ្លាវិមាននេះ រៀបចំបុណ្យ និងផ្នូររាងចតុកោណ សម្រាប់មេដឹកនាំដែលបានស្លាប់។
នៅកំពូលរបស់វាមានទំហំធំ និងធ្ងន់ ធ្វើពីថ្មក្រានីតក្រាស់ឆ្លាក់ជាពណ៌ខ្មៅ obsidian រលោង ជាមួយនឹងពាក្យ Vasili យ៉ាងប្រណិត។
Mikhail ឈរនៅខាងមុខហ្វូងមនុស្ស មិនមាត់មិនកក្នុងវ៉ែនតាខ្មៅ។
ភ្លៀងរពុយៗ គេត្រូវបាំងដោយឆ័ត្រច្រើនជាន់។
រជ្ជកាលរបស់ Vasili Sokolov ត្រូវបានបញ្ចប់រីឯ របបរបស់ Mikhail បានចាប់ផ្តើមហើយ។
គ្រប់គ្នានិយាយពាក្យនេះ ធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍ថាមានថាមពលហូរកាត់សរសៃរបស់គាត់និងបេះដូង។ យប់នោះគេដាក់រូបប៉ាគេជិតម៉ាក់គេ។ ពេលធ្វើរឿងនេះ អ្វីមួយ ញាំញីចិត្តរបស់ Mikhail គឺ Annika ។
នាងម៉េចនឹងស្រលាញ់គេដូចម្តាយគេស្រលាញ់ប៉ាគេ?
គេមានការចងចាំតិចតួចណាស់ដែលបន្សល់ទុកអំពីរូបអ្នកម្តាយ។ ឮថា នាងអ៊ីរីណាជាអ្នកលក់ទំនិញ ដែលប៉ាគេចាប់នាងមក។ នាងបានជេរប្រទេចនាងមានសង្សារតែក្រោយមក នាងស្រលាញ់ជនពាល Vasili ហើយរងគ្រាប់កាំភ្លើងស្លាប់ជំនួសទៀត។
«ប៉ានិងម៉ាក់ សូមបានជួបគ្នា!»
គេនិយាយហើយស្រក់ទឹកភ្នែក។
រួបមួយផ្ទាំងធំនៅទីនេះ ព្យួររហូតមក។ អ្នកស្រី Irina Sokolov ឈរដោយមោទនភាពនៅខាងបុរស Vasili ជាជនមានអំណាចបំផុតក្នុងជីវិតរបស់នាង។ ប៉ាគេតែងតែស្រលាញ់ នាង សូម្បីនាងលែងមានជីវិតគាត់គ្មានអ្នកណាទៀតទេ គាត់ប្រាប់ថា ម្តាយគេគឺជាការប្រកួតដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ផែនដីបញ្ជូនមក ជាស្ត្រីដ៏ស័ក្តិសមក្នុងការសោយរាជ្យជាមួយគាត់ ជាស្រីដែលព្រមចុះចាញ់ដើម្បីគាត់ ហើយគាត់ព្រមស្តាប់តាមនាងគ្រប់ពាក្យសម្តី។
បើប្រៀបធៀប អានីកា មានផ្លូវវែងឆ្ងាយទៀតពីម្តាយគេ ។
គេបានយកព្រហ្មចារីនាង តែនាងមិនបានដឹងថា យកបានបេះដូងគេទេ។
គ្រប់គ្នាគិតថា មីខាអ៊ីល ត្រូវបានបង្កើតមកដោយភ្លេចបេះដូងនៅពេទ្យហើយ។ ភាពស្មោះត្រង់របស់នាងទាំងអស់ដែលគេឃើញ ត្រូវប្រលាក់ដោយត្រកូលដែលគេស្អប់គឺ អភិជន Baranov ប៉ារបស់នាង ។
គួរឲ្យអាម៉ាស់បន្តិចដែលថា នាងគជារបស់គេព្រោះគេចងនាងមក។
«គួរដែរទេ ដើម្បីឱ្យនាងក្លាយជារបស់ខ្ញុំទាំងស្រុង កាយនិងចិត្តគំនិត?»
គេសម្លឹងនាងក្នុងកាម៉េរ៉ា តែនៅមានអារម្មណ៍ខ្ពើមរអើមមួយ ក្នុងការរួបរួមជាមួយត្រកូល Baranovs របស់ប៉ានាង។
អានីកាមិនឱ្យទៅ ឯចូលជាមួយប៉ានាងគេរឹតតែមិនព្រម។
Mikhail និយាយដាក់អ្នកយាមដែលឈរឆ្កឹង៖
«ឱ្យពួកនៅខុនដូ បើកទ្វារឱ្យអានីកាដើរលេងគ្រាប់ភ្លៀង!»
«បាទទាន!»
គេបានសម្រេចចិត្តផ្តល់សេរីភាពដល់នាងហើយមើលថា តើស្រីដ៏ល្ងង់ខ្លៅ តែរឹងមានៈម្នាក់នេះ ចង់ក្លាយជាប្រពន្ធដែលមានសមត្ថភាព និងគាំទ្រដល់កាតព្វកិច្ចស្វាមីដែឬឬទេ។
ដោយបានចេញមកមែន Annika បានចេញមកសួនរត់លេង។
ឆ្លៀតពេលកាត់តាមកន្លែងចតនាងងាកមកមើលរថយន្ត BMWs, Porsches, និង Range Rovers រញ៉េរញ៉ៃជាជួររបស់គេ។
ជាសម្ងាត់ នាងបានគិតអំពីរបៀបដែល Bentley របស់ឪពុកនាងអស់សាំង។
បើមិនមានការលុបកាតចោលទេ នាងប្រហែលជាមិនត្រូវបានគេមកលឿនបែបនេះឡើយ ។ ក្នុងអំឡុងពេលរបស់នាងនៅក្នុងការជាប់ឃុំឃាំងនៅកន្លែងរបស់ Mikhail នាងបានចំណាយពេលច្រើនដើម្បីគិតអំពី ផែនការរត់គេចថ្មី។
បទពិសោធន៍លើកទីមួយ ធ្វើឱ្យនាងមានជំនឿចិត្តលើការត្រៀមសម្រាប់លើកទីពីរ។ ប្រសិនបើនាងមានឱកាសធ្វើម្តងទៀត នាងដឹងថានាងនឹងធ្វើវាដោយប្រិតប្រៀងខុសគ្នាទាំងស្រុងពីលើកមុន។
«វាអាច…នឹងមិនមានជាលើកទីពីរទេដឹងអានីកា ?»
នាងនិយាយម្នាក់ឯង ព្រោះនឹកដល់ពាក្យរបស់អនាគតស្វាមី«ទីនេះគ្មានការលើកទោសទេ!»។
ដឹងច្បាស់ថា ការព្យាយាមយកឈ្នះអនាគតស្វាមីនាងមិនមែនរឿងតូចមួយទេ វាជារឿងពាក់ព័ន្ធនឹងជីវិត។
ល្បិចកលល្មមៗ រត់គេចពីឪពុកម្ដាយរបស់នាងមិនអាចយកមកគិតជាមួយមីខាអ៊ីលបានឡើយ។
Egor ប៉ានាង ជាបុរសខ្លាំងម្នាក់ដែលមានលុយច្រើន ប៉ុន្តែវាមិនមែនច្រើនឬរឹងមាំដូចត្រកូល Mikhail ទេ។
សូម្បីកងការពារក៏ខុសគ្នា។
ខ្លួនគេខ្លួនឯងក៏កាចពន់ពេកក្នុងការចងចាំរបស់នាង។
ប៉ានាងនាំមុខ Baranovs ហើយប្តីនាងពេលនេះដឹកនាំត្រកូល Sokolovs ដែលជាត្រកូលធំពីរ។
ប្តីនាង មីខាអ៊ីល មានភ្នែក និងត្រចៀកគ្រប់ទីកន្លែងគេតាមមិនព្រលែង និងមានអ្នកស៊ើបការណ៍ លះបង់ជីវិត ដើម្បីផ្តល់ព័ត៌មានឆ្លាតវៃ នេះជាវិន័យធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់ អង្គការសង្គមងងឹត។
ដូចយ៉ាង អ្នកបើកបរនៅឆ្នេរEureka ដែលហៅ Annikaឡើងជិះ។
កាលនោះនាងមិនបានគិត ថាគេមកក្នុងនាទីជាអ្នកគំរាមកំហែងទេ រហូតដល់ទ្វារត្រូវបានចាក់សោ រថយន្តបានបើកចុះមកលើផ្លូវហាយវេ ហើយជោគវាសនារបស់ Annika ត្រូវបានរបូតពីដៃនាងខ្លួនឯង។
ប៉ុន្មានថ្ងៃនៅឯកោនេះ នាងបានរៀនច្រើនពីអំពី ត្រកូលSokolovs កេរ្តិ៍ដំណែល អំណាចរបស់ពួកគេ ប្រវត្តិរបស់ពួកគេតាមរយៈទូសៀវភៅនេះ។
នាងឃើញរូបប៉ាគេនិងម៉ាក់គេ។
ពេលខ្លះនាងហាក់ឈ្លក់វង្វេងនឹងគ្រប់ពាក្យពេចន៍លើកឡើងអំពីគេកាលនៅក្មេង តែនាងមិនស្រលាញ់គេទេ នាងគិតថា ប្រហែលជាវាជាភាពឯកា ឬភាពអផ្សុកដែលធ្វើឱ្យនាងយកចិត្តទុកដាក់។ ប៉ុន្តែ ទោះបីជាយ៉ាងណា នាងចង់ក្លាយជាមនុស្សមានគោលដៅមួយ សែនធុញទ្រាន់នឹងការជាប់គាំងតែម្នាក់ឯងនៅក្នុងបន្ទប់គេងនោះ ។
ដូច្នេះនៅពេលដែលមនុស្សរបស់គេមកបើកសោរឱ្យនាងចេញ Annika មានការត្រេកអរជាខ្លាំង។ នាងមិនខ្វល់ច្រើនពីមូលហេតុ ឬក្នុងគោលបំណងអ្វីរបស់មីខាអ៊ីល តែនាងប្រញាប់ស្រូបខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ និងផ្លាស់ប្តូរទេសភាព។
«មានទូរសព្ទ!»
កងការពារម្នាក់យកមក នាងបើកភ្នែកធំភ័យនិងអៀនបន្តិចគិតថាជាមីខាអ៊ីល។
«អានីកា? កូនសុខសប្បាយទេ?!»ជាសំឡេងម្ដាយរបស់នាង។
អានីកាលោតបន្តិច ដោយភ្ញាក់ផ្អើល។
«ម៉ាក់ជិតទៅដល់ហើយ !»
«ហេតុអី?»
«គង់តែដឹងទេ!»
ម្តាយនាងបានមកដល់ជាមួយមែសឺដេសបាំងវែងតាមចរិតឆ្មើងរបស់គាត់ នាងញញឹមញញែមភ្លេចអស់ទុក្ខព្រួយប្រសិនគាត់អាចនាំនាងចេញ។
តែមិនមែនទេ ….
«មីខាអ៊ីលឱ្យម៉ាក់មកជួយកូនរើសយក រ៉ូបអាពាហ៍ពិពាហ៍!»
នាងសម្លឹងទៅ Amanda ស្រីម្នាក់ដែលជា stylist ល្បីនៅទីនេះ និងតែងតែត្រូវបានជួលដោយពួកសេដ្ឋីរាល់ពេលរៀបចំកម្មវិធីធំៗ។
Annika ស្លៀកឈុតស្លាទុំមួយកំប្លេ ចេញជាមួយនឹងម្តាយរបស់នាងទៅហាង Desert Rose Bridal Boutique តាមការជូនរបស់ Amanda ដោយបិទហាងទាំងមូល ទទួលអតិថិជនvvipតែមួយគត់ អនាគតភរិយា របស់ម៉ីខាអ៊ីលនាង។
មិនថាពិសេសយ៉ាងណា អានីកាមិនសូវខ្វល់ច្រើនពីរ៉ូបដែលនាងត្រូវរើសរៀបការនោះទេ។ នាងគ្រាន់តែចង់យក មួយ និងធ្វើឱ្យប្រាកដថាអ្នកបម្រើដែលផ្តល់សេវា បានទទួលប្រាក់កម្រៃធីប ព្រោះពួកគេផ្គាប់ផ្គុនណាស់។ ទោះយ៉ាងណាគ្មានរបស់ត្រូវចិត្តម្តាយនាងទេ។ គាត់ជាជំទាវដែលឬកធំនិងអួតអាង។ គាត់មិនដឹងទេថា តើកូនគាត់៦ថ្ងៃមុនទទួលរសជាតិស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបៀបណាឡើយ។
«មានរបស់នេះមួយទៀតលោកជំទាវ!»
នាងអាម៉ានដានិងម្ចាស់ហាង បានកាន់រ៉ូបសាទីនពណ៌គុជ ប្រវែងជាន់ជាមួយនឹងចរបាប់ដ៏ប្រណិតនៅជុំវិញក ។
ដៃអាវរចនាពីសាច់ក្រណាត់រ៉ូមែនទិកស្តើងជាសូត្រដែលផ្ដាច់ចេញពីរ៉ូប។
ពួកគេបង្កប់គ្រីស្តាល់ Swarovski ភ្លឺចែងចាំងតាមរចនាសម្ព័ននៃអាវទ្រនាប់ ហើយសំពត់មានសភាពពេញលេញប៉ោង និងស្វ៊ែរដោយមិនមានភាពផុយស្រួយ។
ពេញមួយថ្ងៃហើយ អានីកា ហត់ ណាស់ នាងថែមសែនរំខានចិត្តចំពោះអាកប្បកិរិយាឆ្មើងរបស់អ្នកម្ដាយនាង ដែលរុករានបណ្តារ៉ូបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏ថ្លៃថ្នូរព្យួរនៅលើជញ្ជាំងនីមួយៗ ហើយរិះគន់។
ប៉ុន្តែពេលនេះ ក្រឡេកមកមើលរ៉ូបចុងក្រោយនេះ អេននីកា មានអារម្មណ៍ថាបេះដូងលោតខុសចង្វាក់។ នាងបានលូកដៃទៅប៉ះសាច់ក្រណាត់ទន់ៗ ខណៈ Amanda ដោះវាមកជូន។
អ្នកបម្រើបានមក ជុំគ្នា ចោមបន្ទប់ផ្លាស់សំលៀកបំពាក់ ជួយ Annika ព្យាយាមលោវាឡើង។
«ឆាប់ឡើង! សូមមើល ក្នុងកញ្ចក់ » នាងSTYLISTស្រែកហ៊ោព្រោះអានីកាដើរចេញទាំងសម្លៀកបំពាក់ធំកំព្រោងៗ លំអរនាងដូចទេពធីតា ។
ពេល ឈរនៅលើវេទិកានៅមុខកញ្ចក់ ក៏មានអារម្មណ៍ស្ទើស្រក់ទឹកភ្នែកពីក្នុងប្រស្រីពណ៌បៃតង។
«អានីកាស្អាតយ៉ាងនេះ គេថ្វើបាបនាងគ្មានធម៌មេត្តាទេ!»
ជាលើកដំបូង Annika បាននឹកគិតពីអ្វីដែលនបានឆ្លងកាត់ជាមួយមីខាអ៊ីល ។ នាងជារបស់គេ និងពេញមួយជីវិតនេះ។ ពេលនេះមិនរៀបការ ឬរៀបការ នាងជារបស់គេ ទោះរត់ដល់ណាក៏មិនផុតពីស្លាកស្នាមដែលគេបន្សល់ទុកដែរ។
“ស្អាតណាស់។”
Amanda បានប្រាប់នាងដោយញញឹមពីគុម្ពត្រចៀកដល់រង្វះមាត់។ ម្តាយនាងទីបំផុតព្រមហើយ គាត់ងក់ក្បាល៖ “កូនស្រីខ្ញុំមើលទៅដូចជាសុបិន” ។
អ្នកជំទាវ Yulia ម្នាក់នេះចង់រិះគន់ដែរ តែហាក់ដូចជាពិបាករកអ្វីមួយដើម្បីត្អូញត្អែរ ភ្នែករបស់ម្តាយអានីកាម្នាក់នេះ រំកិលឡើងចុះក្រោមសំលៀកបំពាក់ដោយរកមើលកំហុស ប៉ុន្មានដងគាត់ក៏បើកមាត់និយាយតែបិទម្ដងទៀត អានីកាភ្ញាក់ផ្អើលមិនដែលឃើញម្ដាយរបស់នាងគាំងពាក្យរិះគន់ឡើយ។
ចុងក្រោយគាត់នៅតែអាចរអ៊ូ៖
«៦ ម៉ោងហើយ មិនយកមកតាំងពីដំបូងទេ! »
Amanda ញញឹមដោយស្ងប់ស្ងាត់ ។
អានីកាសប្បាយចិត្តណាស់។ នាងស្ទើរតែមិនចង់ដោះសំលៀកបំពាក់ចេញព្រោះការលោខោអាវបានបញ្ចប់មែន នៅជាមួយម្តាយរបស់នាង បានបង្ហាញឱ្យនាងឃើញម្តងទៀតថា វាជាការងារ មុខមាត់ និងឆ្មើងកន្ទើ្រង ច្រើនជាងការសប្បាយក្នុងលក្ខណៈគ្រួសារ។
Amanda បានជួយនាងប្តូរ សំលៀកបំពាក់ ។
“ដូច្នេះ សុភាពនារី តើអ្នកចង់ទិញរ៉ូប នេះដោយរបៀបណា? ឥណពន្ធ ឥណទាន មូលប្បទានប័ត្រ សាច់ប្រាក់។ យើងខ្ញុំ អាចរក្សាអាវនេះជូន រហូតដល់ថ្ងៃពិសេសរបស់អ្នក ឬក៏អ្នកអាចយកវាទៅផ្ទះ ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាព» Amanda សួរឡើងដោយរីករាយ។
ម្តាយអានីកា គឺជំទាវ Yulia ទាញកាតភ្លឺពណ៌មាសចេញពីកាបូបរបស់នាង។ នាងបានធ្វើឱ្យ Annika មើលទៅក្រៀមក្រំ។
ជំទាវឆ្លៀតស៊កសៀត៖
“ប័ណ្ណឥណទានថ្មីស្រឡាង ចាប់តាំងពីកូនស្រីដ៏គួរឱ្យស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំបានលួចប័ណ្ណចាស់របស់ខ្ញុំ យកទៅកាលីហ្វ័រញ៉ា។”
Amanda រំកិលភ្នែករវាងម្តាយនិងកូនស្រី ហើយសំងំមិនហ៊ានចចារអ្វីទាំងអស់ស្រាប់តែ….
«អ្ហុះ កិត្តិយសណាស់!»
ខណៈដែលងាកទៅមើលតាមការភ្លាត់នេះ Annika ដកដង្ហើមធំហត់ៗភ័យៗភ្ញាក់ផ្អើលពេលឃើញប្រុសស្អាតដែលនាងបែក៦ថ្ងៃមកហើយ ចាប់ពីថ្ងៃគេបង្រៀននាង អំពីជីវិតនៅក្បែរគេ។
មីខាអ៊ីលមុខស្មើដើរចូលមក។
សូម្បីជំទាវខែងរ៉ែងក៏ក្រោកសម្រួលទឹកមុខដែរ។
សម្រាប់ប្រពន្ធតូចម្នាក់នេះ ដំបូងឡើយ នាងគិតថា ភ្នែកនាងកំពុងស្រវាំង ហេតុអ្វីបានជាគេបង្ហាញខ្លួននៅទីនេះ? តើបុរសរឹងរូសដូច មីខាអ៊ីល មានគោលបំណងអ្វីshopping ដែរ?
ប៉ុន្តែ វាអស់ពេលគិតពិតមែន គេចូលមកកាន់តែជិត។
បេះដូងរបស់ Annika លោតញាប់ពេលនាងសម្លឹងតបទៅភ្នែកត្រជាក់ៗរបស់គេ។ បើគេមិនអនុញ្ញាតនាងមិនអាចមកហាងលោអាវ កូនក្រមុំនេះ៦ម៉ោងទេ។
ដូច្នេះ Annika គិតថា ប្រហែលជាគេមកនាំនាងត្រឡប់ទៅដាក់ទោសវិញ។ នាងស្រពោនខ្លាំង ព្រោះថា គេនឹងបោះនាងត្រឡប់ទៅបន្ទប់ចាក់សោរ នោះវិញជាមួយនឹងកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពដែលឃ្លាំនាង។
ដើម្បីឱ្យប្រាកដថាម្ដាយរបស់នាងមិនបានមើលឃើញភាពជាអ្នកចាញ់នេះ Annika បានប្រញាប់ដើរចេញទៅ យ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់តម្រង់ Mikhail។
គេឈប់ពេលនាងមកក្បែរ។ គេពិតជាខ្ពស់ និងធំជាងអ្វីដែលនាងចងចាំ។ ប្រុសស្អាតមុខស្ងួត សម្លឹងមើលនាងដោយសួរឡើង៖
«ម៉េចហើយ?»
នាងឆ្លើយដោយសម្លឹងគេស្លូតបូត៖ “បានរ៉ូបអាពាហ៍ពិពាហ៍ហើយ”
«ល្អ!តស់!»
នាងគ្មានឱកាសសូម្បីលាអ្នកណាម្នាក់។ Mikhail ក៏មិនទាន់ខ្ចីខ្វល់។ គេក្រឡេកមើលទៅតែកូនក្រមុំវ័យក្មេងរបស់គេ។
នាងឡើងទៅក្នុងកៅអីជាប់គេ ។ ធម្មតាគេមិនដែលមានអ្នកណាមកអង្គុយទន្ទឹមទេ ភាគច្រើន Mikhail ជិះតែម្នាក់ឯងឬអង្គុយបាំងក្រោយម្នាក់ឯង។ ចំណាប់ខ្មាំងម្នាក់នេះ មិនមានសញ្ញាលួចរត់ទេ ការចេញជាមួយម្តាយបានអូសបន្លាយជាច្រើនម៉ោង ឱកាសសម្រាប់នាងក្នុងការរត់ចេញពីផ្សារទំនើប ក៏មិនខ្វះ ទ្វារមិនត្រូវបានចាក់សោទេ មានសន្តិសុខ ប៉ូលីស និងអ្នកដំណើរជាច្រើននាក់ ដែលនាងអាចរត់ទៅរកគេឱ្យជួយ ផ្ទុយទៅវិញ នាងនៅតែនៅចាំគេ។
Mikhail សប្បាយចិត្ត។
៦ថ្ងៃនេះ Annika ហាក់បីដូចជាឆ្មាដ៏សាហាវដែលផ្សាំបានសម្រេច កាន់តែដូចជាដៃគូដ៏ពិតប្រាកដ រឹងមាំ និងឆ្លាតវៃសម្រាប់គេ នៅក្នុងពិភពផ្សារងងឹត។
«ត្រូវការបើកបរប្រហែលមួយម៉ោង បើងងុយគេងទៅ!»
នាងមិនឆ្លើយ មិនសួរផងថា Mikhail ទៅណា លើផ្លូវហាយវេជាងមួយម៉ោង?
“យើងទៅផ្ទះបនមួយ”
ភ្នែករបស់នាងបានធំឡើង ក្រឡេកមើលគេ។
«វាមិនខុសច្បាប់ទេ?»
«ច្បាប់មិនអនុវត្តចំពោះបុរសខ្លាំងដូចប្តីអូនទេ!»
អានីកាសើចចំអក៖« អូ ពិសេសមែន!»
«ត្រូវ! ត្រូវដឹងថា ស្រីៗទាំងអស់នោះនឹងចោមរោមបងដោយស្រេកឃ្លាន! អូននឹងឃើញតែកុំច្រណែនប្រចណ្ឌ័ពួកគេ!»
“ព្រះអើយ ឯងពេញខ្លួនណាស់” នាងថ្ងូរ។
“កុំនិយាយថាខ្ញុំមិនបានព្រមានអ្នក” គាត់បាននិយាយដោយទប់សំណើច។
គេអើតតាមកញ្ចក់មើលក្រោយ ឡានហ្សីបពីរ រត់មកតាម។
ជាកងសន្តិសុខរបស់គេ។ ប្រុសស្អាតបត់រថយន្តចូលទៅក្នុងចំណត កណ្តាលវាលខ្សាច់។ ឡានហ្សីបឈប់រាងគ្នាពីចម្ងាយ។ អគារដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធក្បែរ មានទំហំតូច ជាសំណង់ផ្ទះមួយជាន់ដែលធ្វើពីឥដ្ឋ ចំហៀងឈើ និងដំបូលប្រផេះថែមមានរបងជាប់ច្រវាក់ព័ទ្ធជុំវិញ ហើយទ្វារមួយផ្នែកបានបើក ដែលពីមានរបាំងផ្លូវថ្មនាំយើងឆ្ពោះទៅមុខដោយជំហានថ្មើរជើង។
អាគារនេះមិនមានយីហោសម្គាល់ទេ ច្រកចូលមានក្លោងឈើឆ្លាក់ ដែលរចនាឡើងមើលទៅដូចជាទ្វារនៃហាងសាឡន ព្យួរផ្លាកសញ្ញាឈើតូចមួយ ហើររំកិលប៉ើងតាមខ្យល់បក់ ដោយពាក្យឆ្លាក់ថា Katja’s Cathouse – Vodka និង Vixensengraved។
«យើងមកទីនេះធ្វើអី?» អានីកាបានសួរខណៈនាងប្រញាប់ចុះដើរតាមពីក្រោយគេ។
“សម្លាប់នរណាម្នាក់!”
គេឆ្លើយធូរល្ហុយតែអាចឱ្យ អានីកា រន្ធត់ សម្លឹងគេរហូត។ Mikhail ញញឹម ហើយគោះទ្វារ ដោយមិនឆ្លើយតបនឹងសំណួរគ្មានសំលេងលើមុខដែលភ័យស្លន់ស្លោរបស់នាង។
ទ្វារបានបើក បង្ហាញនារីស្រស់ស្អាតចំនួនប្រាំនាក់ដែលមានអាយុមិនលើសពី២០ ឆ្នាំ សុទ្ធតែស្លៀកពាក់ខោអាវក្នុង (ស្ទើរអាក្រាតតែទាំងអស់)។ សក់របស់ពួកគេត្រូវបានរៀបរយ គេទឹកមុខនិងថ្ពាល់មាន គ្រឿងសម្អាង ស្រស់ស្អាតលេចធ្លោ។ ភ្នែករបស់ពួកគេចិញ្ចាចពេលឃើញ Mikhail ក៏ញិកញ៉ក់ក្អាកក្អាយ និងរុញច្រានគ្នាទៅវិញទៅមក យ៉ាងរោលរាល។
«ចូលផ្ទះវិញ!»ស្ត្រីម្នាក់ក្នុងវ័យ៥០ឆ្នាំ មានកម្ពស់ជិត៥ហ្វីត បញ្ជាឱ្យសោភិនីដកថយ ហើយងាកមកញញឹមស្វាគមន៍ដាក់អ្នកទាំងពីរ។
“អា៎! មីខាលកូនសង្ហារបស់ខ្ញុំ យូរពេកហើយកូន!» នាងស្វាគមន៍មហាសេដ្ឋីក្មេងយ៉ាងកក់ក្ដៅ។ «ហើយតើព្រះនាងដ៏ស្រស់ស្អាតនេះជាអ្នកណា? អីយ៉ា រូបកាយ និងភ្នែក សក់ដងខ្លួននាងល្អឥតខ្ចោះ! ខ្ញុំអាចគិតដល់អតិថិជនធំៗ មួយចំនួន ដែលខ្ញុំអាចកក់ទុកឱ្យនាង!»
អានីកាតោងដៃមីខាអ៊ីលមុខក្រញូវ។
«មិនមែនទេ ម៉ាម៉ា» ប្តីនិយាយ ដោយទប់សំណើចនៅពេលគាត់ទះត្រគាកអានីកាថ្នមៗពីខាងក្រោយ។ «ព្រះនាងនេះ ជារបស់ខ្ញុំ»
ស្ត្រីចំណាស់ងក់ក្បាល ដកដង្ហើមធំ ពេលដែលដឹងការពិតតែនៅមិនអាចបញ្ចប់ការ សម្លឹងមើល Annika ដោយការចាប់អារម្មណ៍នាងខ្លាំង។ ឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជា Mikhail Sokolov ដ៏អស្ចារ្យបណ្តើរនារីពិសេសម្នាក់នេះមកផ្ទះបន?
«អញ្ជើញ!»
គាត់នាំពួកគេបានដើរកាត់របៀង ឈានចូលទៅក្នុងទីធ្លាធំមួយដែលស្រដៀងនឹងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ មានសាឡុង និងកៅអីសម្រាប់ស្នេហា ឱបរឹតុំ
កៅអីដៃទន់ៗមួយចំនួន តុកាហ្វេ និងខ្នើយយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។
ចង្រ្កានឈើបែបទ្រុឌទ្រោមមួយព្យួរពីពិដាន ហើយកន្លែងនោះត្រូវបានតុបតែងដោយគន្លាក់អណ្តាតភ្លើងបំពក់ គួរឱ្យស្រលាញ់។ មានរូបសំណាកបែបបុរាណរបស់នារីវ័យក្មេងម្នាក់កំពុងសម្លឹងមើលទៅលើស្មារបស់នាងយ៉ាងស្រើបស្រាល ខណៈដែលខ្យល់បក់បោកក្នុងក្តីស្រមៃបានលើកសំពត់របស់នាងចេញ ដើម្បីបង្ហាញខោក្នុងពណ៌ខ្មៅ ស្រើបស្រាលពីក្រោម។ នៅលើជញ្ជាំងព្យួរផ្លាកសញ្ញាផ្លូវដែលអានថា SPEED HUMPS AHEAD ។ នៅលើតុកាហ្វេ មានទស្សនាវដ្ដីជាច្រើនដែលបង្ហាញស្ត្រីក្នុងដំណាក់កាលផ្សេងៗនៃការស្លៀកពាក់ ក៏ដូចជាច្បាប់ចម្លងនៃ The Kama Sutra ផងដែរ។ តន្ត្រីបុរាណស្រទន់បន្លឺឡើងពីវិទ្យុបុរាណដ៏តូចមួយនៅលើបញ្ជរដែលបំបែកបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវពីផ្ទះបាយតូច។ ច្រកផ្លូវវែងៗពីរចេញពីជ្រុងនីមួយៗនៃបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ដែលនីមួយៗមានស៊ុមរូបថតនារីស្រស់ស្អាតព្យួរតាមជញ្ជាំង។
«កាហ្វេ នំដុតអ្វី?»
មីខាអ៊ីលបានប្រាប់នាងយ៉ាងទន់ភ្លន់ថា “មិនចាំបាច់អ្វីទាំងអស់ទេម៉ាក់” ។
អានីកា ហួសពីការងឿងឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជាគាត់ហៅស្ត្រីនេះថា “ម៉ាក់” “នោះមិនមែនជាម្តាយពិតប្រាកដរបស់គេឯណា ទេ? «ហៅម៉ាក់ធ្វើអី? លោកស្រលាញ់កូនស្រីគាត់?»នាងបានខ្សឹបទាំងនៅ ឈរនៅលើចុងជើង។
គេងក់ក្បាលបានដៃដែលនាងច្រនែន “មិត្តចាស់” ។
ជាការពិតស្ត្រីនេះឈ្មោះ Katja ដែលមានឈ្មោះដើមថា Cathy គឺជាអ្នករួមការងារនៃក្រុមម៉ាហ្វីយ៉ា មួយ។ ចាប់តាំងពីនាងត្រូវបានប៉ូលិសចាប់ខ្លួនដោយ បទពេស្យាចារកាលពីទសវត្សរ៍មុន ជាពេលដែលនាងមានអាយុត្រឹមតែដប់ប្រាំបីឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។ មន្ត្រីដែលនាំខ្លួននាង ទទួលស្គាល់ភ្លាមថា នាងមិនមែនជាមនុស្សល្ងង់ទេ។ Young Cathy មានរូបរាងស្អាត ឆ្លាត និងឈ្លាសវៃ ជាស្ត្រីដែលអាចគ្រប់គ្រងបុរស និងគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មធំបាន។
នាងមានប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកគេបានជា Vasili ប្រញាប់ចេញមុខធានានាង យកទៅកាន់កាប់ផ្ទះបនដែលជាជំនួញមួយ ថ្មី។ Cathy បានប្តូរឈ្មោះ មកជាKatja ដោយ Vasili និងបានកាន់កាប់កន្លែងនេះឱ្យ រីកចំរើនដោយក្លាយជា សម្ព័ន្ធមិត្តដ៏គួរឱ្យទុកចិត្ត និងជាអ្នកគ្រប់គ្រងគេហទំព័រ«ក្តៅខ្លួន»ដ៏ធំមួយដែលមិនគួរឱ្យជឿ។
នាងមិនត្រឹមតែអាចបង្កើតសេវាកម្មកំសាន្ដVVIP ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនាងដឹងពីរបៀបធ្វើឱ្យផ្ទះបនដំណើរការដោយរលូនដោយបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះស្ត្រីក្មេងៗ ដែលធ្វើការនៅក្រោមបង្គាប់នាងដូចជាកូនស្រី។
នាងបាននិយាយដោយដាក់ដៃលើដៃម្ខាងទៀតថា៖
«ខ្ញុំសោកស្ដាយណាស់រឿងមរណភាព ឪពុករបស់អ្នកមីខាអ៊ីល! គាត់តែងតែល្អចំពោះពួកយើងនៅទីនេះ ” ។
«អូខេ នាំខ្ញុំទៅបន្ទប់ Red Velvet !»
អានីកតោងដៃ «លោកទៅណា?»
សឹងភ្លេចថាមានភរិយាមកដែរ Mikhail ឆ្លើយតបថាខ្សោយៗ៖
«អង្គុយរង់ចាំសិន បង ត្រលប់មកវិញ បន្តិចទៀត»
នាងងក់ក្បាលសម្លឹងជុំវិញ។
ហើយMikhail បានទៅតាមស្ត្រីនោះ។
«ស្រាលដៃបន្តិចទាន!»ម្ចាស់បនស្រីឆ្លៀតផ្តាំ។
គេមិនមាត់ តែចិត្តអានីកាបារម្ភ បើគេមានស្រីនៅទីនេះ គេចង់មានរកសេវាកម្មម្តេចនាំនាងមកចាំ?
មីកាអ៊ីលងាកសម្លឹងប្រពន្ធតូចបន្តិច រួចដើរយ៉ាងញាប់ទៅដល់បន្ទប់ Red Velvet ដោយដកដង្ហើមធំ។ គេរុញទ្វារចូលឃើញបុរសសង្ហាអាយុសែសិបឆ្នាំម្នាក់ កំពុងញាប់ញ័រនៅលើគ្រែ ស្លៀកតែខោខ្លី ដៃត្រូវបានចងដោយខ្នោះ ពណ៌ផ្កាឈូក និងមានគ្រាប់បាល់នៅក្នុងមាត់។
ប្រហែលលេងល្បែងស្នេហ៍តែត្រូវចាប់ចង។
ជននោះ ចាប់ផ្តើមស្រែកថ្ងូរ ស្លុតនៅពេលដែល Mikhail បិទទ្វារ។ គេមានទឹកមុខកាចឈោងទៅឈោងទាញកអាវ លើកជននេះឡើង។
«គ្មានការសុំទោសទេ! »គេខ្សឹបដោយទឹកមុខខឹង។
បុរសនោះ ធ្វើភ្នែកស្លន់ ខំរកជំនួយសម្លឹងទៅមាត់ទ្វារ ប៉ុន្តែត្រូវបានចាប់យ៉ាងតឹងក្នុង ដៃរបស់ Mikhail។ “បើឯងភ័យបែបនេះ ហេតុអ្វីបានជាចង់ លួចយកស្រីចេញពីផ្ទះបន? ដើម្បីសងបំណុលល្បែង? អ្នកជាប់ពិរុទ្ធចាប់បានចាប់ផ្ដើមយំ។ Mikhail ញញឹមហែកយកបាល់ចេញពីមាត់អ្នកទោស ហើយបុរសនោះបានចាប់ផ្តើមសុំទោសយ៉ាងអស់ពីចិត្ត។
“ខ្ញុំសុំទោស! ខ្ញុំល្ងង់នឹងមិនធ្វើវាទៀតទេ!”
Mikhail បានបោះជននោះចុះ ធ្វើឱ្យប្រាកដថាខ្លួនប្រាណទង្គិចយ៉ាងដំណំ ។ ដោយឈរសម្លឹងពីលើ គេគេនិយាយ៖
«ឯង សំណាងដែលមានការងារធំមួយឯងអាចធ្វើសងកំហុស! មិនបានសម្រេច ឯងនឹងស្លាប់យឺតៗដែលស្មានមិនដល់!»
“បាទលោក!” បុរសនោះយំរួញអង្គញ់ខ្លួនចូលទៅក្នុងកម្រាលព្រំ។
“ល្អណាស់! ចាំស្តាប់ដំណឹង!»
គេចាកចេញពីបន្ទប់ដោយមិនភ្លេចរៀបចំអាវឱ្យត្រង់ភ្លឺវិញ ហើយដើរត្រឡប់ទៅក្រៅ។ ម៉ាក់ Katja និង Annika កំពុងជជែកគ្នាក្បែរកាហ្វេ ខណៈនារីក្មេងជាច្រើននាក់មើលពីចម្ងាយទាំងខ្សឹបខ្សៀវអំពី Mikhail និងអានីកា ។
«ចប់ហើយ?»ម៉ាក់ Katjaសួរស្លន់ស្លោ។
គេងក់ក្បាល ៖
«ម៉ាក់ជួយវាឱ្យនឹងធឹងផង មានការងារធ្ងន់ឱ្យវាសង!»
នាងសើចដោយស្លេកៗ ៖
«ទីនេះតែងតែល្អប្រសើរឡើងក្នុងការសម្រួលពីលោក មីខាអ៊ីល!»ហើយ គាត់ងាកមកAnnika «វាជាកិត្តិយសធំដែលបានជួបមនុស្សស្រីតូចគួរ ជាទីស្រឡាញ់ម្នាក់នេះ!ថ្ងៃក្រោយអផ្សុក កុំភ្លេចខលភ្លាមម៉ាក់នឹងទៅកំដរនិយាយ!»
អានីកាបានក្រោកញញឹមអរគុណព្រោះត្រូវប្រុសស្អាតចាប់ដៃនាំប្រញាប់ប្រញាល់ ចូលទៅចំណតឡាន ។ នាងមើលទៅស្រឡាំងកាំងទាំងស្រុង អង្គុយដល់កៅអីហើយតាមមើលទឹកមុខគេ។
Mikhail សម្លឹងមើលនាងដោយព្យាយាមមិនញញឹមតែ តើអារម្មណ៍កក់ក្ដៅមួយ ហេតុអ្វីមានមកលើគេពេលមាននាងអង្គុយក្បែរ?
«លើកក្រោយបងនឹងឲ្យអូនចូលរួមធ្វើសកម្មភាព»។
«សកម្មភាព?!» នាងឆ្លើយទាំងភ័យ។
គេងាកមកញញឹមដាក់នាងនៅក្នុងពន្លឺដែលរសាត់សក្រទន់បាចហាច។
« ប្រពន្ធរបស់ប៉ាមីខាអ៊ីល គួរតែខ្លាំងនិងពូកែឈរមើលឈាម ហូរ ហើយមិនព្រិចភ្នែកចំពោះទុក្ខវេទនាខ្មាំង! ចូលចិត្តសាកឬអត់?»
នាងក្តោបម្រាមភ័យ មីខាអ៊ីលចង់បន្តទៀត តែមានអ្វីមួយរំខាន ចក្ខុវិស័យគេ។ មានអ្វីមួយកំពុងឆ្លងកាត់វាលខ្សាច់មក រកពួកគេ… យ៉ាងលឿន។
ពេលគាត់ក្រឡេកទៅត្រើយម្ខាងនៃផ្លូវ ក៏ឃើញមានចលនានៅទីនោះដែរ។ រហ័សរហួន គេងើបមុខក្រឡេកមើលទៅមើលខាងក្រោយតាមកញ្ចក់ មិនបានឃើញឡានសន្តិសុខហ្សីបទាំងពីរសោះ។
តើពួកកងការពារបាត់ទៅណា?
ត្រឹមរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទី គេនិងនាងបានឮសំលេងម៉ាស៊ីនរថយន្តង៉ោង រោទ៍និងសំបកកង់រថយន្តគគ្រាតបង្ខំរឺយ៉ែ។ ប្រុសស្អាតបញ្ជាទាំងខាំមាត់៖
«Annika ពាក់ខ្សែក្រវ៉ាត់!»
រកតែនាងចុចគ្រឹបមិនទាន់ គេង៉ោងទៅមុខដូចហោះ។ “មីខាល!?” នាងបានបន្លឺសំឡេងរន្ធត់ឡើងខណៈដែលរថយន្តបោលក្ឌូង។ អ្នករបាំខំចាប់គែមនិង ក្រឡេកមើល Mikhail ដែលមានគ្រាប់ភ្នែករួមតូច សម្លឹងត្រង់ទៅមុខខណៈដៃដ៏រឹងមាំទាំងពីរចាប់ចង្កូតយ៉ាងតឹង។ នាងអាចមើលឃើញសាច់ដុំនៅក្នុងថ្គាមរបស់គេតានតឹងលាយនឹងស្នូរគ្រហឹម។ ក្រឡេកមក ឧបករណ៍វាស់ល្បឿន ដោយភ័យខ្លាច លេខកុងទ័រហក់ឡើងជាលំដាប់។
“បន្ថយល្បឿន!” អានីកាបានស្រែក។ តែ ដឹងស្រាប់ថា Mikhail មិនបានស្តាប់ការអង្វររបស់នាងទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ នាងមានអារម្មណ៍ថា នៅខាងក្រៅបង្អួចរបស់នាង ពិភពលោកកំពុងហោះហើរ។
យល់យ៉ាងណាដែរចំពោះសាច់រឿងខាងលើ