ជម្រាបសួរ សួស្តីមិត្តអ្នកអានជាទីស្រឡាញ់ នាងខ្ញុំមាននាមប៉ាកកាថា ឈូករ័តន៍។ នាងខ្ញុំមានលំនៅដ្ឋានបច្ចុប្បន្ននៅក្នុងខេត្តសៀមរាប ហើយខ្ញុំជាម្ចាស់ស្នាដៃរឿង «ក្រោកឈរ»។ ខ្ញុំពិតជាមានសេចក្ដីសោមនស្សរីករាយមែនទែនដែលបានដាក់បង្ហាញស្នាដៃនៅក្នុង MST Writer រដូវកាលទី១នេះ។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុដែលខ្ញុំសម្រេចចិត្តយកស្នាដៃមួយនេះមកដាក់ផ្សាយព្រោះខ្ញុំចង់បង្ហាញពីគំនិតអប់រំមួយតាមរយៈសាច់រឿងនេះ ហើយក៏ចង់បន្តដំណើរលើវិស័យអំណានមួយនេះ ព្រោះអ្នកអានគឺជាកម្លាំងឱ្យខ្ញុំសរសេររឿងបន្ត។ នៅក្នុងសាច់រឿងនេះដែរគឺបង្ហាញពីជីវិតរបស់តួអង្គស្រីម្នាក់ដែលឈ្មោះថា “ឡាលីន” នាងជាក្មេងកំព្រាឪពុកហើយបានទៅបន្តការសិក្សានៅរាជធានីភ្នំពេញ ប៉ុន្តែគួរឱ្យសង្វេគនោះគឺនាងបានជួបរឿងដែលបានបំផ្លាញជីវិតរបស់នាងទាំងស្រុងដល់ថ្នាក់នាងចង់សម្លាប់ខ្លួនទៀតផង។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ជាងគេនៅក្នុងរឿងមួយនេះគឺ មិនថាយើងជួបបញ្ហាប៉ុនណា យើងគួរតែស្វែងរកវិធីដើម្បីដោះស្រាយ ព្រោះការសម្លាប់ខ្លួនមិនមែនជាដំណោះស្រាយដែលល្អទេ។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

គោលបំណងនៅក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះគឺគ្រាន់តែចង់រំលេចឱ្យអ្នកអានបានយល់ថា ជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗមិនដូចគ្នាទេ អ្នកណាក៏មានបញ្ហាដែរ តែខុសគ្នាត្រង់ថា តើអ្នកនឹងជ្រើសយកវិធីបែបណាដើម្បីដោះស្រាយប៉ុណ្ណោះ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ជាចុងក្រោយ នាងខ្ញុំពិតជាអរគុណខ្លាំងណាស់ដល់ប្រិយមិត្តអ្នកអានគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានទាំងអស់ដែលគាំទ្រស្នាដៃនាងខ្ញុំ។ ការអានអ្នកទាំងអស់គ្នាជាកម្លាំងចិត្តឱ្យខ្ញុំអាចបន្តសរសេររឿងទៅមុខទៀត។

សូមអរគុណ!

ចុចអានរឿងក្រោកឈរ

ជម្រាបសួរនិងសួស្តីអ្នកទាំងអស់គ្នា នាងខ្ញុំឈ្មោះនី ស្រីពេជ្រ ជាអ្នកខេត្តកណ្ដាល។ ស្នាដៃដែលបានប្រសូតចេញជាលើកទីពីរ ហើយបានដាក់ផ្សាយនៅក្នុងMST Writerគឺរឿងដែលមានចំណងជើងថា “គឺជាខ្ញុំ”។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុចម្បងដែលធ្វើឱ្យនាងខ្ញុំសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយក៏ព្រោះ ខ្ញុំមិនអាចឱ្យឪកាសដែលជាស្ពានចម្លងស្នាដៃរឿងខ្លី របស់ខ្ញុំរសាត់ឆ្ងាយពីមិត្តអ្នកអានឡើយ។ ម្យ៉ាងមួយវិញទៀតខ្ញុំចង់ទទួលបានការណែនាំកែតម្រូវនូវកំហុសឆ្គងដែលមាននៅក្នុងសាច់រឿងដោយអចេតនា ដើម្បីឱ្យខ្ញុំបានកែប្រែនូវកំហុសឆ្គងមួយនេះ។ កម្លាំងបណ្តាលចិត្តដែលជម្រុញឱ្យខ្ញុំអាចសរសេររឿង និងបានដាក់ផ្សាយក្នុងថ្ងៃនេះគឺទីមួយខ្លួនឯងដែលមិនបោះបង់ចោលក្តីស្រមៃមួយនេះ ទីពីរគឺមិត្តភក្តិដែលរាប់អានយើងពិតប្រាកដតែងលើកទឹកចិត្តខ្ញុំឱ្យបន្តទៅមុខរហូតកុំបោះបង់។ រឿងដែលខ្ញុំបានសរសេរនេះគឺចង់និយាយអំពី ការផ្ដល់ក្ដីស្រឡាញ់ហួសពេលទៅកាន់មនុស្សដែលនៅក្បែរខ្លួន។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលនាងខ្ញុំចូលចិត្តនិងស្រលាញ់ជាងគេនោះគឺ ត្រង់កន្លែងដែលនិចក្រាបសំពះលាលោកអ្នកមានគុណទាំងពីរជាលើកចុងក្រោយ ដែលរៀបរាប់ពីក្ដីទុក្ខសោកអាឡោះអាល័យ។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

គោលបំណងរបស់នាងខ្ញុំក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះគឺ កុំមានក្ដីស្រឡាញ់លំអៀងតែម្ខាង ត្រូវរៀនចេះអភ័យទោសឱ្យអ្នកដែលស្គាល់កំហុស។ មួយទៀតដើម្បីសម្រេចក្តីសុបិនដែលបានគិតទុកមកជាយូរហើយ ថាចង់មានស្នាដៃដែលជារបស់ខ្លួនឯងបានដាក់ចេញផ្សាយ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ក្នុងចំណាប់អារម្មណ៍នាងខ្ញុំ គឺចង់ផ្ញើរឿងខ្លីជាលើកទីពីរនេះឱ្យចូលទៅដល់ក្រអៅបេះដូងរបស់អ្នកអានគ្រប់គ្នាៗ ហើយនាងខ្ញុំនឹងនៅចាំទទួលរាល់ការរិះគន់ក្នុងន័យស្ថាបនាទាំងអស់ពីមិត្តអ្នកអាន។

ចុចអានរឿងគឺជាខ្ញុំ

សួស្តីនាងខ្ញុំឈ្មោះ សោសុវត្ថិនីកា នាមប៉ាកកា «កាកាភីងគី» អាយុ២៤ឆ្នាំ ហើយស្នាដៃដែលបានចេញផ្សាយនៅ MST Writer គឺរឿង«ចាំអូននៅចុងផ្លូវ» ជារឿងទី៣ក្នុងចំណោមរឿងដែលខ្ញុំបានសរសេរ។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុដែលខ្ញុំសម្រេចចិត្តយករឿងនេះមកដាក់ផ្សាយដោយសារតែខ្ញុំចង់សាកល្បងបង្ហាញស្នាដៃរបស់ខ្ញុំលើកដំបូងនៅក្នុងវេបសាយសាធារណៈហើយខ្ញុំមានកម្លាំងបណ្តាលចិត្តថាអាចនាំអារម្មណ៍អ្នកអានទៅជួបនឹងស្នេហាមួយដែលសប្បាយនិងទុក្ខនៅលាយឡំគ្នា និងភាពរឹងមាំរបស់តួអង្គស៊ាវសីងដែលខ្ញុំចង់បង្ហាញដល់មិត្តអ្នកអាន។

រឿងរបស់ខ្ញុំនិយាយពីមិត្តភាពរបស់បុរសពីរនាក់ដែលបានរៀនជាមួយគ្នាតាំងពីតូចហើយបានលួចស្រលាញ់គ្នានិងបានឡើងមកក្រុងប៉ីជីងដើម្បីរៀនបន្តជាមួយគ្នា ប៉ុន្តែដោយសារម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេមានជំងឺធ្ងន់ត្រូវស្លាប់ទើបពួកគេត្រូវព្រាត់គ្នាដោយបន្សល់ពាក្យសន្យាថាម្នាក់ទៀតនឹងរស់នៅអោយបានល្អហើយម្នាក់ទៀតនឹងនៅរង់ចាំនៅចុងផ្លូវរហូតបានជួបគ្នាវិញ។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលខ្ញុំចូលចិត្តក្នុងរឿងនេះមាន២គឺ៖

ទី១ មិនថាម្ខាងទៀតមានជំងឺធ្ងន់បែបណាក៏ស៊ាវសីងមិនបោះបង់គេចោលដោយនៅតស៊ូកំដរជីវិតចុងក្រោយដែលមានមិនដល់3ខែរហូតដល់វ៉ាងយូបានផុតដង្ហើមទៅនៅក្នុងរង្វង់ដៃ។ ទី២គឺការរឹងមាំតស៊ូនិងស្មោះស្ម័គ្ររបស់ស៊ាវសីងដែលមិនគិតខ្លីហើយតស៊ូរស់ទាំងឈឺចាប់រស់ក្នុងស្រមោលអតីតកាលជាមួយអ្នកដែលស្លាប់ទៅព្រោះតែសន្យាជាមួយមនុស្សជាទីស្រលាញ់ហើយនៅតែសង្ឃឹមជានិច្ចថានឹងបានជួបគ្នាតាមពាក្យសន្យា។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

ដោយសារតែរឿងរបស់ខ្ញុំជាប្រភេទស្នេហាបែបប្រុសនិងប្រុស ខ្ញុំចង់អោយអ្នកអានទូទៅអាចទទួលយកនិងគាំទ្ររឿងប្រលោមលោកបែបនេះអោយបានច្រើនជាងមុនដើម្បីជាកម្លាំងចិត្តដល់អ្នកដែលសរសេររឿងប្រលោមលោកបែបប្រុសនិងប្រុសដូចនាងខ្ញុំ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ចំពោះចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំចំពោះមិត្តអ្នកអាន គឺសូមអគុណដែលបានជួយគាំទ្រនិងលើកទឹកចិត្តនាងខ្ញុំ ដើម្បីជាកម្លាំងចិត្តអោយខ្ញុំអាចបង្ហាញស្នាដៃនាងខ្ញុំដល់មិត្តអ្នកអានបន្តទៀត។

ចុចអានរឿងចាំអូននៅចុងផ្លូវ

សូមជម្រាបសួរ ខ្ញុំបាទឈ្មោះថា កូយ សុខគង់ សព្វថ្ងៃរស់នៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ឯស្នាដៃដែលបានចូលរួមក្នុងក្រុមអ្នកនិពន្ធ MST Writer នោះគឺ រឿង«ពេជ្រប្រឡាក់ភក់»។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុដែលខ្ញុំសម្រេចចិត្តយករឿងមកដាក់ផ្សាយនោះ គឺដោយសារកម្មវិធីរបស់អ្នកគ្រូម៉ីសន សុធារី ដែលបានបង្កើត កន្លងមកនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំមានការចាប់អារម្មណ៍ជាខ្លាំង ទើបកើតការបញ្ជូនរឿងនេះទៅ។ កម្លាំងដែលបណ្ដាលចិត្តគឺការស្រឡាញ់វិស័យអក្សរសាស្ត្រជាតិនោះឯង។

រឿងទី២របស់ខ្ញុំបាទនេះមានគំនិតចង់ដាស់តឿនយុវជនយុវតីយើងឲ្យចេះកែខ្លួនស្គាល់កំហុសរបស់ខ្លួនឲ្យទាន់ពេលវេលាដោយកុំឲ្យឆាកជីវិតរបស់ខ្លួន ត្រូវលង់ក្នុងអបាយមុខទាំង៤មានស្រី ស្រា ល្បែង និងថ្នាំញៀន។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលចូលចិត្តក្នុងអត្ថបទរឿងគឺត្រង់តួអង្គឯកស្រីអាចកែខ្លួនទាន់ពេលវេលា បានដោយមិនធ្វើឲ្យខូចខាតកេរ្តិ៍ឈ្មោះគ្រួសារ និងខ្លួនផ្ទាល់។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

ចំពោះបំណងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះគឺចង់ផ្ដល់ពុទ្ធិថ្មីៗដល់មិត្តក៏ដូចជាសារមួយ  សម្រាប់ពញ្ញាក់ស្មារតីមិត្តពីពិភពនៃការកសាងសមត្ថភាពក្នុងបំណងលើកស្ទួយវប្បធម៌ជាតិកុំឲ្យបាត់បង់ ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា ខ្ញុំបាទរីករាយខ្លាំងណាស់នឹងចូលរួមក្នុងកម្មវិធីនេះ! ខ្ញុំមានចំណាប់អារម្មណ៍ថា សូមមិត្តអ្នកអានបន្តការអានឲ្យបានច្រើន ព្រោះការអានជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីព្រឹត្តិការណ៍នានា តែសូមមេត្តាជ្រើសរើសសៀវភៅដែលត្រូវនឹង ចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួនទើបទទួលបានចំណេះពីសៀវភៅនោះ។ សូមអរគុណ!

ចុចអានរឿងពេជ្រប្រឡាក់ភក់

សួស្ដីអ្នកទាំងអស់គ្នា! ខ្ញុំបាទឈ្មោះ លឿង សុជា​ ឈ្មោះហៅក្រៅ សេម ទីកន្លែងកំណើតនៅខេត្តមួយនាទិសឧត្តរ(ឧត្តរមានជ័យ) និងជានិស្សិតឆ្នាំទី៤នៅសាលាមួយក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។

ចំពោះស្នាដៃដែលបានចេញផ្សាយនៅ MST Writer មានចំណងជើងថា “យប់ខ្មៅងងឹត។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុដែលខ្ញុំសម្រេចយករឿង”យប់ខ្មៅងងឹត”មកដាក់ផ្សាយ គឺចង់បង្ហាញពីការតស៊ូជម្នះនូវឧបសគ្គជីវិត ទោះបីជាអ្នកធ្លាក់ដល់កម្រិតណាក៏ដោយបើអ្នកមិនសម្រេចចិត្តបញ្ចប់ជីវិតទេនោះដំណោះស្រាយគឺនៅតែមានជានិច្ច។ លើសពីនេះទៅទៀតវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីតថភាពពិតរបស់ខ្ញុំមួយចំនួនដែលធ្លាប់បានឆ្លងកាត់ព្រមទាំងឲ្យខ្ញុំសម្រេចចិត្តសរសេររឿងនេះឡើងដើម្បីជាការដាស់តឿនដល់អ្នកជំនាន់ក្រោយកុំអស់សង្ឃឹមចំពោះជីវិតឲ្យសោះ បើអ្នកគ្មានសង្ឃឹមសម្រាប់ខ្លួនឯងទេមានន័យថាអ្នកបានស្លាប់រួចទៅហើយសម្រាប់សង្គមមួយនេះ។ ពេលនិយាយដល់ត្រឹមនេះខ្ញុំស្រាប់តែនឹកដល់សម្ដីដ៏មានន័យរបស់ម្ដាយខ្ញុំ “យូវីនកូនម៉ែ! កូនហត់ទេ? នៅទីនោះសម្របខ្លួនបានទេកូន? បើស៊ូមិនបានមិនអីទេ មកផ្ទះណា ម៉ែពុកបងប្អូននៅចាំកូន! វីនហា! កូនធ្វើបានប៉ុណ្ណឹងល្អហើយកូន កូនកត្តញូ កូនល្អរបស់ម៉ែ! ទោះបីជាមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយក៏ម៉ែម្នាក់នេះនៅតែឱ្យកូនរៀនរហូតដល់ចប់ដែរកូនកុំភ័យ បើកូនពិតជាស្រលាញ់ការរៀនសូត្រមែន បើហត់ហើយត្រលប់មកផ្ទះណាកូន ម៉ែនៅចាំជានិច្ច”

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលខ្ញុំស្រលាញ់និងពាល់អារម្មណ៍ជាងគេគឺការសេចក្ដីស្រលាញ់របស់ក្រុមគ្រួសារមិនថានរណាម្នាក់ធ្លាប់ខុសប៉ុនណាតែពាក្យថាគ្រួសារនៅតែញញឹមហើយបន្ដដើរជាមួយគ្នា។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

គោលបំណងរបស់ខ្ញុំគឺចង់ឲ្យយុវវ័យបានអាននិងព្យាយាមស្វែងយល់ពីខ្លួនឯងឲ្យបានច្រើនព្រោះចាប់ពីពេលនេះទៅគឺពួកគេត្រូវឈានចូលមកកាន់សង្គមមួយដែលពួកគេត្រូវប្រឈមនិងដោះស្រាយវា និងជាពេលដែលពួកគេត្រូវមានទំនួលខុសត្រូវជានិច្ច។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ចំពោះចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំគឺគ្រាន់តែអរគុណសម្រាប់ការចំណាយពេលវេលាមកអានរឿងនេះឲ្យចប់ក៏ជាកាដូមួយសម្រាប់ខ្ញុំរួចទៅហើយ។

ចុចអានរឿងយប់ខ្មៅងងឹត

នាងខ្ញុំឈ្មោះហាប់ សុខលីន មានអាយុ១៧ឆ្នាំ និងជាសិស្សថ្នាក់ទី១២នៃសាលាមួយកន្លែងក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ព្រមទាំងជាម្ចាស់ស្នាដៃរឿង “ពិភពសត្យ” ។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុដែលនាងខ្ញុំសម្រេចចិត្តយករឿងនេះមកផ្សាយដោយហេតុថា សព្វថ្ងៃការអាននៅប្រទេសកម្ពុជានៅមានកម្រិតនៅឡើយ ដូច្នេះខ្ញុំចង់ជួយលើកកម្ពស់នៃការអានឱ្យបានកាន់តែល្អប្រសើរ ដោយការផ្សាយរឿងដែលមានភាពប្លែកចម្លែកអារម្មណ៍ដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍អ្នកអានឱ្យបានច្រើនឡើង។ រីឯកម្លាំងបណ្តាលចិត្តរបស់ខ្ញុំគឺមនុស្សនៅជុំវិញខ្លួនខ្ញុំ គ្រួសារ ខ្លួនឯងផ្ទាល់ និងអ្នកគ្រូម៉ីសន សុធារីដែលជាបុគ្គលគំរូ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានកម្លាំងចិត្តស្រឡាញ់ការតែងនិពន្ធកាន់តែខ្លាំង។ ហើយចំពោះរឿង“ពិភពសត្យ”នេះ បាននិយាយរៀបរាប់ពីនារីម្នាក់ដែលជីវិតរបស់នាងចាប់ផ្តើមជួបរឿងចម្លែកៗ បង្ហាញវត្តមានថ្មីលើទឹកដីអច្ឆរិយៈមួយកន្លែង ដែលធ្វើឱ្យនាងចាប់ផ្តើមចង់ដឹង និងជីកកកាយនូវការពិតទាំងឡាយដែលនរណាម្នាក់ព្យាយាមលាក់បាំង។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំពោះចំណុចដែលខ្ញុំចូលចិត្តជាងគេក្នុងរឿងនេះ គឺការបង្ហាញពីតថភាពក្នុងសង្គមដែលផ្តោតទៅលើការរើសអើងទៅលើភេទទីបី ដែលជាតម្លៃអប់រំឱ្យលុបបំបាត់នូវការមាក់ងាយទាំងឡាយនិងផ្តល់សិទ្ធិជាមនុស្សស្មើគ្នាដល់ពួកគេ។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

គោលបំណងរបស់ខ្ញុំក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ គឺដើម្បីឱ្យអ្នកអានបានយល់នូវអត្ថន័យ និងទាញយកនូវគំនិតអប់រំសំខាន់ៗទៅសិក្សាវិភាគឱ្យបានកាន់តែមានគំនិតស៊ីជម្រៅ ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំចំពោះអ្នកអានគឺក្តីសង្ឃឹមដែលមានក្នុងចិត្តថាអ្នកគ្រប់គ្នា នឹងចូលចិត្តនិងរួមគ្នាកែលម្អនូវចំណុចខ្វះខាតទាំងឡាយដែលមានក្នុងស្នាដៃដំបូងរបស់ខ្ញុំនេះ។

ចុចអានរឿងពិភពសត្យ

ជាដំបូងសូមជម្រាបសួរនិងសួស្តី ទៅកាន់ប្រិយមិត្តអ្នកអានរបស់អ្នកនិពន្ធ ម៉ីសន សុធារី គ្រប់មជ្ឈដ្ឋានជាទីស្រឡាញ់រាប់អាន ។ នាងខ្ញុំឈ្មោះមឿត សុឃី អាយុ ១៩ ឆ្នាំ ជាគរុនិស្សិត នៃវិទ្យាស្ថានគរុកោសល្យបាត់ដំបង។ ហើយស្នាដៃរបស់នាងខ្ញុំជាប្រលោមលោកខ្នាតខ្លី ចំណងជើង «បន្ទប់លេខ១៤»។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុដែលខ្ញុំចង់យករឿងមកដាក់ផ្សាយគឺ មាន៣ ចំណុចគឺ៖

ទី១ : ដើម្បីបង្ហាញនូវសមិទ្ធិផលខ្លួនឯង ត្រៀមខ្លួនក្នុងការធ្វើជាអ្នកនិពន្ធមួយរូបនាពេលអនាគត បន្ទាប់ពីទទួលបានមតិកែលម្អពីសំណាក់ក្រុមការងារ និងមិត្តអ្នកអានគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន។

ទី២ : ដើម្បីបង្ហាញស្នាដៃរបស់ខ្លួនបំពេរអារម្មណ៍ ទៅកាន់ប្រិយមិត្តអ្នកអានគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន។

ទី៣ : គោលបំណងបង្ហាញអំពីផលប៉ះពាល់នៃការរើសអើងអ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា និងលុបបំបាត់ទំនៀមទម្លាប់ការបង្ខំកូនឱ្យរៀបការ។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលខ្ញុំចូលចិត្តជាងគេក្នុងរឿងនេះ គឺការបង្ហាញពីផ្នត់គំនិតរបស់ខ្លួនឯងពីអនាគតនិងពេលបច្ចុប្បន្ន ពោលគឺប្តូរពីការរើសអើងអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា មកជាការផ្តល់កម្លាំងចិត្ត។ ជាក់ស្តែងដូចជាតួអង្គ វិមាន នៅក្នុងរឿង នាងធ្លាប់តែរើសអើងស្អប់ខ្ពើម មិនពេញចិត្ត អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា ប៉ុន្តែក្រោយពីចួបរឿងរ៉ាវនេះហើយ ធ្វើឱ្យនាងផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតរបស់ខ្លួនជាខ្លាំងរហូតមានការតស៊ូមតិតាម ប្រព័ន្ធ social media ទៀតផង។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

បំណងក្នុងការដាក់រឿងនេះ គឺដើម្បីបង្ហាញស្នាដៃរបស់ខ្លួនទៅកាន់មិត្តអ្នកអានគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានផង ដើម្បីទទួលនូវបទពិសោធថ្មីៗលើវិស័យអ្នកនិពន្ធផង ដើម្បីផ្តល់ជាតម្លៃអប់រំអំពីផលប៉ះពាល់នៃការរើសអើងអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាផង ដើម្បីលុបបំបាត់សកម្មភាពរៀបចំទុកដាក់កូនចៅដោយឋិតលើសេចក្តីសម្រេចចិត្តឪពុកម្តាយជាធំផង និងដើម្បីបង្ហាញពីជំនឿនៃក្តីស្រលាញ់ផងដែរ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

នាងខ្ញុំពិតជាមានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយជាខ្លាំងដែរបានឃើញស្នាដៃរបស់ខ្លួនបានទៅដល់ដៃប្រិយមិត្តអ្នកអានគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានតាមរយៈកម្មវិធីអ្នកនិពន្ធក្រៅសាលា របស់អ្នកនិពន្ធ ម៉ីសន សុធារី។ នាងខ្ញុំសង្ឃឹមយ៉ាងមុតមាំថា ប្រិយមិត្តអ្នកអាន នឹងពេញចិត្តនៅស្នាដៃមួយនេះ រួមទាំងផ្តល់នូវមតិរិះគន់និងស្ថាបនា ត្រលប់មកកាន់រូបនាងខ្ញុំវិញ។ សូមអរគុណចំពោះការគាំទ្រស្នាដៃមួយនេះ

ពីនាងខ្ញុំ មឿត សុឃី។

ចុចអានរឿងបន្ទប់លេខ១៤

សួស្ដីអ្នកទាំងអស់គ្នា! ខ្ញុំសូមប្រើត្រឹមឈ្មោះប៉ាកកាគឺ កូនស្វាតូចឬកូនស្វា បច្ចុប្បន្នមានអាយុ ២២ឆ្នាំនិងជាបុគ្គលិកបម្រើការលើផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាពោលគឺ Cloud Solutions។ «ផ្ទះចាស់ភូមិម៉ាស៊ីនបូម» ជាស្នាដៃដំបូងរបស់ខ្ញុំដែលចេញផ្សាយនៅ MST Writer។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

មូលហេតុនិងកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តដែលនាំឱ្យខ្ញុំសម្រេចចិត្តយករឿងនេះមកដាក់ផ្សាយគឺទីមួយព្រោះវារឿងដែលខ្ញុំបានសរសេរចប់សព្វគ្រប់និងខ្លឹមសារពេញលេញស្របពេលដែលស្នាដៃផ្សេងៗរបស់ខ្ញុំមិនទាន់បានបញ្ចប់រួចរាល់ឬខ្លះបានសរសេរបញ្ចប់ទៅហើយប៉ុន្តែគ្មានខ្លឹមសារច្បាស់លាស់មិនអាចយកជាការបាន។ ចំណែកហេតុផលទីពីរគឺយោងទៅតាមហេតុផលទីមួយនេះហើយទើបខ្ញុំយករឿងនេះមកផ្សាយដើម្បីទទួលបានមតិកែលម្អនិងយោបល់ផ្សេងៗពីបងប្អូនទាំងអស់គ្នាដើម្បីជាកម្លាំងចិត្តទៅសរសេរបញ្ចប់នូវស្នាដៃផ្សេងៗទៀតរបស់ខ្ញុំ។ «ផ្ទះចាស់ភូមិម៉ាស៊ីនបូម» នេះដែរជាប្រភេទរឿងនិទានអំពីព្រឹត្តិការណ៍ពិតដែលកើតឡើងជាក់ស្ដែងទៅលើគេហដ្ឋានមួយនៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបងដែលនាងខ្ញុំបានឮចាស់ៗតំណាលប្រាប់រួចយកមកចងក្រងដោយប្រតិដ្ឋនូវពាក្យពេចន៍ខ្លះបញ្ចូលឱ្យមានន័យស៊ីសង្វាក់គ្នា។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលខ្ញុំចូលចិត្តជាងគេនៅក្នុងរឿងនេះគឺនៅត្រង់ឈុតដែលពូថននិងពូចាបត្រូវខ្មោចលងរហូតលោតចេញពីលើផ្ទះដោយផ្លោះជណ្ដើរ៩កាំ ព្រោះដ្បិតថាវាជាព្រឹត្តិការណ៍ព្រឺព្រួចប៉ុន្តែនៅពេលដែលពូថនគាត់តំណាលពីហេតុការណ៍មួយនេះប្រាប់ខ្ញុំគាត់បានប្រែវាទៅជារឿងកំប្លែងទៅវិញ។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

គោលបំណងរបស់ខ្ញុំក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងនេះគឺដើម្បីចែករំលែកនៅរឿងរាវពិតបែបអភិនីហារដែលជាផ្នែកមួយនៃជំនឿក្នុងសង្គមខ្មែរក៏ហេតុភេទមួយដែលវិទ្យាសាស្រ្តមិនទាន់អាចរកចម្លើយឱ្យបានសមស្របនៅឡើយ។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ខ្ញុំមិនមានជាចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីច្រើនទៅកាន់អ្នកអាននោះទេគ្រាន់តែរំពឹងទុកថាអ្នកអានទាំងអស់គ្នានឹងចូលចិត្តនូវស្នាដៃមួយនេះព្រមទាំងអាចផ្ដល់ជាយោបល់វិភាគពីការយល់ឃើញរបស់ខ្លួនទាំងលើការសរសេរនិងព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងសាច់រឿងផងដែរ។

ចុចអានរឿងផ្ទះចាស់នៅភូមិម៉ាស៊ីនបូម

សួស្ដីមិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា! នាងខ្ញុំ ហាម៉ូនី ចំពោះមិត្តអ្នកអានដែលបានអានរឿង «សង្សារក្នុងបេះដូង» ជាស្នាដៃទីមួយរបស់ខ្ញុំដែលបានដាក់ផ្សាយលើ MST Writer ប្រហែលជាអាចនៅចាំតិចៗដែរ ឥឡូវខ្ញុំបានដាក់ផ្សាយស្នាដៃរឿងខ្លីមួយរឿងទៀតគឺ «ស្នេហ៍រវាងយើង» ជាលើកទីពីរហើយនៅក្នុងកម្មវិធី។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តយករឿងរបស់ខ្លួនមកដាក់ផ្សាយ? តើមានកម្លាំងបណ្ដាលចិត្តអ្វីខ្លះ ហើយរឿងរបស់បងនិយាយអំពីអ្វីដែរ?

ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ចែករំលែករឿងខ្លីៗដែលខ្លួនឯងបានសរសេរដល់មិត្តអ្នកអានបានអានកម្សាន្តអារម្មណ៍ រំសាយភាពនឿយហត់បន្ទាប់ពីមួយថ្ងៃដ៏រវល់ជាមួយការបំពេញការងារ ឬការសិក្សា។ រឿងខ្លីមួយរឿងនេះដែរនិយាយអំពីតួអង្គតែបីនាក់ប៉ុណ្ណោះ មានក្មេងស្រីតូច មានឳពុកក្មេងស្រី និងម៉ាក់ចុងរបស់ក្មេងផងដែរ ដែលអ្នកជាប៉ាជាប់រវល់តែជាមួយការងារខ្លាំងពេករហូតភ្លេចខ្វល់គិតពីកូនស្រីខ្លួនឯង ធ្វើឱ្យភរិយាចាំបាច់ចេញមុខមកវែកញែកដោះស្រាយជាមួយគ្នា ចុងក្រោយមិនត្រឹមតែរឿងរបស់កូនស្រីដែលដោះស្រាយបាន រឿងស្នេហារវាងទាំងពីរនាក់ប្ដីប្រពន្ធក៏ហាក់ដូចជាមានសញ្ញាល្អជាមួយគ្នាដែរ។

៣. តើបងអាចចែករំលែកពីចំណុចដែលបងចូលចិត្ត ឬស្រឡាញ់ជាងគេក្នុងរឿងមួយនេះបានដែរទេ?

ចំណុចដែលចូលចិត្តជាងគេគឺត្រង់ឈុតរបូតកន្សែង! អូហ៍ អត់ទេ សុំទោសផង ហិហិ ខ្ញុំចង់ប្រាប់ថាចូលចិត្តទៅលើភាពកំប្លែងតិចតួចដែលខ្ញុំព្យាយាមរៀបរាប់បញ្ចូលទៅក្នុងសាច់រឿងទៅវិញទេ ហិហិ…ខ្ញុំនៅចាំថ្ងៃដែលខ្ញុំសរសេររឿងនេះគឺខ្ញុំកំពុងមានបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួនខ្លះ កំពុងស្មុគស្មាញក្នុងចិត្តក៏ស្រ្តេសណាស់ដែរ ហើយក៏រកអីមកជួយសម្រាលអារម្មណ៍ខ្លួនឯងមកវិញ ក៏សរសេររឿងខ្លីមួយនេះកាត់ស្រ្តេសតែម្ដងទៅ ដោយមិនមានគម្រោងអីត្រឹមត្រូវទេ ដែលពេលភ្លេចខ្លួនសរសេរចប់អារម្មណ៍ក៏ហាក់បានធូរស្រាលមកវិញ។

៤. តើអ្វីទៅជាបំណងរបស់បងក្នុងការដាក់ផ្សាយរឿងមួយនេះ?

ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ចែករំលែករឿងខ្លីៗរបស់ខ្លួនបានសរសេរ ជាពិសេសទោះតិចឬច្រើន សង្ឃឹមថាអាចឱ្យមិត្តអ្នកអានបានកម្សាន្តអារម្មណ៍និងរកឃើញចំណុចដែលខ្លួនឯងចូលចិត្តឃើញដូចគ្នា ខ្ញុំសរសេរវាក្នុងពេលដែលអារម្មណ៍ខ្ញុំមិនសូវជាស្រឡះល្អ តែបន្ទាប់ពីសរសេរចប់ខ្ញុំអាចរីករាយមកវិញខ្លះ អ៊ីចឹងខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ចែករំលែកទៅដល់គ្រប់គ្នាថា សម្ពាធឬបញ្ហាលំបាកដែលបានជួបប្រទះ ពេលខ្លះយើងគួរព្យាយាមរំសាយភាពសោកសៅទាំងអស់នោះកុំទុកយូរអី អាចសាកល្បងទៅតាមវិធីផ្សេងៗដែលខ្លួនអាចធ្វើបាន ក្នុងសកម្មភាពតិចតួច មិនថាហាត់ប្រាណ ស្ដាប់តន្រ្តី អានសៀវភៅ ឬសាកល្បងសរសេរប្រលោមលោកក៏ដោយ គឺទៅតាមការចូលចិត្តរាងខ្លួន យ៉ាងណានោះកុំទុកឱ្យខ្លួនឯងលំបាកចិត្តយូរពេកអី។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមិត្តអ្នកអានអាចរីករាយជាមួយការអានរឿងមួយនេះ និងរឿងទីមួយរបស់ខ្ញុំទោះតិចឬច្រើនក្ដី ហើយក៏សូមអរគុណយ៉ាងខ្លាំងដែលបានចូលអានដូចគ្នា ខ្ញុំរីករាយជានិច្ចរង់ចាំស្ដាប់រាល់មតិយោបល់ពីគ្រប់គ្នាដើម្បីស្ថាបនាស្នាដៃរបស់ខ្លួនបន្តទៀត សូមអរគុណច្រើន។

ចុចអានរឿងស្នេហ៍រវាងយើង

ជម្រាបសួរ និងសួស្តីអ្នកទាំងអស់គ្នាម្ដងទៀត! ខ្ញុំបាទឈ្មោះហ៊ុយ សារ៉ាត់ ជាអ្នកស្រុកក្រគរ ខេត្តពោធិ៍សាត់ និងជានិស្សិតអក្សរសាស្ត្រខ្មែរនៅសកលវិទ្យាល័យមួយកន្លែងនៅខេត្តបាត់ដំបង។ រឿងដែលខ្ញុំបានដាក់ផ្សាយក្នុងកម្មវិធីMST Writer កន្លងមករួមមានរឿងព្រហ្មចារី និងរឿងខ្ញុំជាអ្នកសម្លាប់នាង នៅក្នុងស្នាដៃរួមរបស់ក្រុមឥន្រ្ទីយ៍។

២.តើមូលហេតុអ្វីដែលបងសម្រេចចិត្តចេញផ្សាយរឿងព្រហ្មចារី វគ្គ២?

ចំពោះរឿងព្រហ្មចារីវគ្គ១វិញ ខ្ញុំពិតជាមានសេចក្តីរីករាយជាខ្លាំងដែលបានចូលTop 5ប្រចាំខែតុលា។ ដោយមានការសំណូមពរជាច្រើនចង់ឱ្យខ្ញុំចេញរឿងនេះវគ្គ២ ខ្ញុំក៏ជូនតាមបំណងរបស់ប្រិយមិត្តអ្នកអាន។

៣. តើរឿងមួយនេះមានអ្វីខុសប្លែកគ្នាខ្លះពីវគ្គ១?

រឿងព្រហ្មចារីវគ្គ២នេះគឺមានចម្រុះនៅរសជាតិជាច្រើន ទាំងពីជីវិតគូ បញ្ហាគ្រួសារ ក៏ដូចជាបញ្ហាប្រឈមចំពោះតួនាទីជាម្តាយក្នុងវ័យក្មេងជាដើម។ អ្នកដែលធ្លាប់អានវគ្គ១ប្រាកដជាចង់ដឹងពីជីវិតគូរបស់តួឯកស្រីហើយមែនទេ? បើចង់ដឹងបន្តទៅទៀត សូមអានវគ្គ២កុំបីខានណា។

៤. តើបងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាដែរសម្រាប់ការចេញផ្សាយស្នាដៃជាបន្តបន្ទាប់នៅ MST Writer?

ចំពោះការដាក់ផ្សាយស្នាដៃកន្លងមក ខ្ញុំគឺដើម្បីចូលរួមចំណែកចែករំលែកនូវចំណេះដឹង ក៏ដូចជាការជួយលើកស្ទួយនូវវិស័យអក្សរសិល្ប៍ផ្នែកប្រលោមលោកឱ្យកាន់តែទូលំទូលាយ ជាពិសេសចង់ចូលរួមយ៉ាងសកម្មជាមួយនឹងកម្មវិធីដ៏ល្អរបស់អ្នកគ្រូម៉ីសន សុធារី។

៥. តើបងមានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះទៅកាន់មិត្តអ្នកអានទាំងអស់គ្នា?

ជាចុងក្រោយ ខ្ញុំពិតជារីករាយណាស់ដែលបានអ្នកគ្រូនិងក្រុមការងារផ្តល់ឱកាសឱ្យខ្ញុំនិងអ្នកនិពន្ធផ្សេងទៀត បានបង្ហាញស្នាដៃក្នុងផេករបស់អ្នកគ្រូ។

ចុចអានរឿងព្រហ្មចារី វគ្គ២