Menu

រឿង៖បន្ទប់ពិសោធន៍ L34

«អ … ធិ … ការ … ភារម្យ ... » ធីតាខ្សឹប សំឡេងនាងផ្តើមញាប់ញ័រខ្លាំង «បើសិនបងជាមនុស្សពិត ... មិនមែនមនុស្សយន្តជីវសាស្ត្រ របស់ពួក រុស្ស៊ី … ប្រាប់ខ្ញុំមក … យប់ចុងក្រោយនៅលេណដ្ឋានមុនពេលបងបាត់ខ្លួន ... តើបង … ឮ … ខ្ញុំនិយាយថាម៉េចខ្លះ ?»
«បងRoyដាក់កាំភ្លើងមុន ! យើងត្រូវការនិយាយគ្នា !» «ក្នុងចំណោមពួកយើងទាំង៤ ... មានម្នាក់ជារនុកក្នុងរបស់អង្គការ L-34 ហើយអ្នកនោះ ... មានលេខកូដបើកទ្វារចេញ !» Royបញ្ជាក់ ។
… ស្នងការRoy ក៏មកដល់បន្ទប់ពិសោធន៍នេះដែរ ? គេព្រមានអ្នកណា ? គេមកជួយយើង ? ហើយពួកខិលខូចកំពុងត្រូវបានRoyភ្ជង់ ? ​ ធីតាប្រឹងងើបក្បាលឡើងសន្សឹមៗជាមួយនឹងសំណួរជាច្រើនបន្តគ្នារដឹក ​។ នៅចំពោះមុខនាងចម្ងាយមិនដល់បីម៉ែត្រ ស្នងការ Roy កំពុងឈរត្រង់ខ្លួន ដៃស្តាំ​កាន់​កាំភ្លើង​ពណ៌ខ្មៅរលោង តម្រង់ចំកណ្តាលថ្ងាសមនុស្ស​ម្នាក់ ។  «អធិការ … ភា … រម្យ … បែកគ្នា៥ឆ្នាំហើយ !»
«កុំប៉ិនពេក Boy !» ស្រីបន្ទោសមនុស្ស​យន្ត ។ «ពាក្យនេះគ្មានក្នុងវចនានុក្រមសោះ ខ្ញុំឆែកជានិច្ច ​! ធីតានិយាយច្រើនដងហើយ !» នាង​សើច ៖ «ឆែកទៀតទៅអ៊ីចឹង !»
«យើងទៅដល់ពេលណា ?» នាង​សួរ ។ «ការមកដល់ប៉ាន់ស្មាន អាចក្នុងរវាងពីរម៉ោងនិងដប់ពីរនាទី !» «ចាស៎ អរគុណ !» នាង​តបដោយឱនមកបិទកាមេរ៉ាដាក់ទៅម្ខាង​ហើយទាញយកនំក្រៀមពីក្នុងកាតាបមកហែកយឺតៗ ។ «ធីតា ! ​ចង់​ស្តាប់​ផតខាស​ព័ត៌មាន​ចុង​ក្រោយ​បំផុត ឬ ​List ​បទចម្រៀង​ដែល Favorite ?» ​ AI បានសាកសួរពេលធីតាទំពានំបន្តិចបន្តួច ដៃនាង​ចុចរកកន្លែងកាហ្វេ​ហើយចុចប៊ូតុង ។ ​បបូរមាត់នាង​ឆ្លើយតប៖ «​តស់ !​ ស្តាប់​ព័ត៌មាន​សិន !​»
«ពូផន ! ខ្ញុំកាន់រឿងនេះ ! ខ្ញុំនឹងបំបែកវា !» សំឡេងរបស់លោក ផន ស្រពោន ពេលដែលភាពក្រអឺតក្រទមជាធម្មតារបស់គាត់ត្រូវបានបង្អាក់ដោយសញ្ញានៃការព្រួយបារម្ភធ្ងន់ ។ គាត់សួរនាង ៖ «ប្រាកដទេ ?» ធីតាព្រិចភ្នែក ។ ធម្មតា ៥ឆ្នាំមកនេះ នាងបានបំបែកសំណុំរឿងមិនធម្ម-តាច្រើនណាស់ ទម្រាំបានទទួលឋានៈជាមេផ្នែកព័ត៌មានឧក្រិដ្ឋកម្ម តែលើកនេះ … ហេតុការណ៍ប៉ះលើអតីតមួយដែលធ្ងន់និងមានស្នាម ។ «នេះមិនមែនគ្រាន់តែជាករណីបាត់ខ្លួនទេធីតា ! មានរឿងធំនៅហ្នុង !»
បន្ថែមទៀត

Meysansotheary © 2026.