Menu

រឿង៖ នាងនិងគេ

«លែង… ខ្ញុំ… !» ខ្ញុំប្រឹងរើបម្រះទាំងគ្មានកម្លាំង ។ «លែង…ខ្ញុំ… !» ខ្ញុំប្រមូលកម្លាំងចុងក្រោយទះតប់រុញទ្រូងដ៏រឹងមាំរបស់គេ… តែនៅរឹងដូចដែក ម្ល៉ោះហើយ ជាជាងឱ្យគេធ្វើមកលើខ្ញុំតាមចិត្តដូចដែលមេឃនិងគ្រប់គ្នាកំពុងដាក់ទោសខ្ញុំ… ខ្ញុំលែងចង់ទ្រាំទៀតហើយ ក៏ងាកខាំគេក្រឹប ។
«តោងស្រីស៊ី !» ខ្ញុំនិយាយខ្លីៗទៅកាន់មនុស្សដែលខ្ញុំកំពុងចង្អុល ហើយ ខាំមាត់ស្ទើរដាច់កុំឱ្យខ្លួនឯងនេះយំកម្សត់នៅនឹងមុខពួកគេ ។ វេហាធ្វើមុខងើយ ខ្ញុំឃើញតែទងច្រមុះខ្ពស់ស្រួចដែលខ្ញុំរមែងតែងលង់ចិត្ត ។ កិរិយាគេនេះ គ្មានការអាណិត គ្មានការស្តាយក្រោយ ដូច្នេះហើយ គេសល់ត្រឹមស្រមោលល្មោភមុខមាត់ក្នុងចិត្តខ្ញុំ… ក្រៅពីនេះ រលាយអស់ហើយ ! សូន្យគ្រប់យ៉ាង !
«ក្រុមហ៊ុនធំមួយបានទិញផ្តាច់គម្រោងបង ១ លានដុល្លារ ហើយគេបញ្ជូនបងឱ្យទៅគ្រប់គ្រងការិយាល័យនៅបរទេស ២ ឆ្នាំ ។ មុននិងក្រោយ យើងគង់បែកគ្នា ! ចឹង… បងរៀបការជាមួយកូនស្រីលោក វណ្ណឆៃ ដែលជាដៃគូគាំទ្រ Business !» «តែ… !» «អូនឯងដឹងហើយថាអាជីពគឺសំខាន់ស្មើជីវិតបង !»
«ទាក់ទងទៅអាម្នាក់នោះ!… វេហា ! ក្រុមហ៊ុនយើងទិញផ្តាច់មុខនូវ Project ថ្មីរបស់វា… ក្នុងតម្លៃ ១ លានដុល្លារ !»
ខ្ញុំបិទភ្នែកដកដង្ហើមចូលជ្រៅៗ ។ មានះចងចាំក្លិនទឹកអប់ ផ្កាដ៏បរិសុទ្ធរបស់គេ ដែលខ្ញុំបានស្រូបចេញពីក្រដាសប៉ះបាតដៃនាងពេលនោះ ។ គ្រប់យ៉ាងអំពីនាង បានជ្រាបចូលដល់កោសិកាខួរក្បាល… ធ្វើឱ្យខ្ញុំញៀន… ឆាប់ម៉្លេះ ?
«មានសង្សារឬនៅ ?» «មានអ្នកណាបានថើបឬនៅ ?» «បើយើងឱបគេ គេនឹងរឹងកំព្រឹសបែបណាទៅ ?» «តើប្រើពេលយូរប៉ុនណា ទើបគេស្គាល់យើង ? ព្រមឱបយើងវិញ ?»
កុំ ! … កុំមករម្លឹកខ្ញុំ… អតីតកាល ! កុំព្យាយាមយកភាពរំជើបរំជួលដែលឯងធ្លាប់បាន ទឹកភ្នែករបស់ខ្ញុំទៅកំដរ ហើយមកចង់សាកល្បងខ្ញុំទៀត… អត់ន័យទេ ! បេះដូងខ្ញុំស្លាប់ហើយ ! ខ្ញុំរស់ជាមួយសំឡងស្ងប់ស្ងាត់បំផុត គឺសំឡេងដែលគ្មានអ្នកណាមកពាក់ព័ន្ធ… គ្មាន !
បន្ថែមទៀត

Meysansotheary © 2026.